NISO M.S. SHELL TANKERS B.V. ( DEEL 3 )

WINTERSE VAART OP DE NOORD ZEE.

28-10-84 T/M 22-02-85.

Het was een contract met een druk vaarschema en de winter deed goed zijn intrede. Vooral op het noordelijke deel van de Noord Zee kreeg je het gevoel en vooral bij slecht weer, dat er amper nog daglicht bestond.

Intussen ging het lichteren van de volgende supertanker gewoon door.

Eenmaal weer een lading overgenomen te hebben vertrokken we in sneeuwbuien naar onze volgende los haven

De gevallen sneeuw maakte het werk aan dek bijna onmogelijk, daar het soms op een ijsbaan leek zo glad.

Zelfs op momenten dat het daglicht zou moeten zijn was het zo donker dat de dekschijnwerpers werden aangezet om nog te kunnen zien waar je liep.

We naderen Sullom Voe op de Shetland eilanden en even later slaat het weer volledig om.

Zware sneeuwbuien naderen de eilanden groep.

Binnen de kortst mogelijke tijd was de kust wit van de sneeuw. Het was vooral voor de mensen die in de machinekamer werkten deprimerend om soms dagen amper wat daglicht te zien. Maar ook aan dit contract kwam een einde.

NISO M.S. SHELL TANKERS B.V. ( DEEL 2 )

M.S.NISO.

28-10-1984 t/m 22-02-1985.

Het was in het najaar van 1984 dat ik voor het eerst kennis maakte met het lichterschip het m.s.Niso. Het werd een koud en bar winters contract op de Noordzee.  In dit contract werden verscheidene VLCC's gelichterd en tussen door ladingen Noordzeeolie vervoerd van de Shetland eilanden naar diverse havens op het vaste land van Europa.
Het lichteren van deze VLCC's of  ULVCC's werd gedaan daar deze schepen met hun enorme diepgang niet iedere haven in UK en het Europese vasteland konden binnenvaren.

HET LICHTEREN VAN DE BERGE SEPTIMUS.

De motor tanker Berge Septimus is een Noorse tanker varend onder de vlag van Liberia. Het schip werd in 1974 gebouwd en heeft een draagvermogen van 284.512 ton. De lengte van het schip is 342 meter.

Aan boord van de Niso worden de fenderdavits buitenboord gedraaid om straks op het water te worden neergelaten als de beide schepen naast elkaar komen te liggen. Intussen vaart de Berge Septimus met een minimum aan motor vermogen.

De fenders zijn op waterniveau gevierd en langzaam nadert de Niso de Berge Septimus van achteren.

Het zo naast elkaar manoeuvreren van twee schepen gaat met uiterste precisie en onderlinge communicatie te werk.  

Langzaam nadert de Niso de Berge Septimus aan de stuurboord zijde.

De beide schepen liggen bijna langszij van elkaar. Duidelijk is te zien dat de Niso ongeladen is en de Berge Septimus geladen.

Op het voorschip van de Berge Septimus worden de trossen in gereedheid gebracht om de schepen aan elkaar te meren.

Beide tankers liggen afgemeerd naast elkaar en de flowboom met de ladingslangen van de Niso is naar buiten gedraaid om verbinding te maken met het ladingmanifold van de Berge Septimus.

Een kijkje vanaf het voorschip van de Berge Septimus op de beide schepen.

De slangen van de flowboom zijn aangekoppeld bij de Berge Septimus en deze kan beginnen met het overpompen van haar lading naar de Niso. Aan boord van de Niso wordt dan gelijktijdig het water uit de ballasttanks overboord gepompt.

Langzaam komt de Niso dieper in het water te liggen en de Berge Septimus hoger op het water.

Een van de fenders tussen de beide schepen. Fenders zijn een soort stootkussens onder lage druk gevuld met lucht en ze moeten een contact van staal op staal tussen de beide schepen voorkomen. 

De Niso heeft haar lading overgenomen van de Berge Septimus en de slangen van de flowboom worden weer losgekoppeld.

Na het loskoppelen van de slangen en het binnenboord draaien van de flowboom worden eerst de trossen aan het voorschip van beide schepen losgemaakt.

Langzaam gaan de beide schepen uit elkaar drijven. Maar de fenders blijven nog te water.

Eenmaal ver genoeg uit elkaar weggedreven varen de schepen met laag motor vermogen van elkaar weg.

Beide schepen vervolgen hun reis naar de hun opgegeven gekregen haven om te gaan lossen.

De fenders worden weer binnenboord gedraaid op het hoofddek en de Niso is opweg naar haar bestemming.

( De afkorting VLCC staat voor Very Large Crude Carrier en UVLCC staat voor Ultra Very Large Crude Carrier. Dit zijn schepen varierend van 200.00 ton tot 300.00 ton of meer.)

NISO M.S. SHELL TANKERS B.V. ( DEEL 1 )

M.S.NISO GESCHIEDENIS.

Het m.s.Niso werd in 1966 afgeleverd door de scheepswerf Ishikawajima Harima Heavy Ind. in Japan.
De Niso was in die tijd een van de grootste tankers met haar laadvermogen van 121.294 ton. Het schip werd voortgestuwd door een 9 cilinder Sulzer motor en had twee stoomketels voor de stoomproductie voor de verwarming van de lading, ladingpompturbines en ander werktuigen in de machinekamers

( De schelp waarnaar het schip is vernoemd.)

Varend voor Shell Tankers b.v. vervoerde het schip de eerste jaren ruwe aardolie uit de Golf naar Europa via Kaap de Goede Hoop. 
Het schip was eerst geregistreerd te Willemstad ( Curaçao) met de roepletters PJKL. In 1986 werd het schip overgeschreven en geregistreerd te s'Gravenhage met de roepletters PGHC.
Het schip was tot 1968 het vlaggenschip van de Nederlandse Shell vloot.
In 1969 deed het schip dienst als drijvend pompstation voor de kust bij Port Harcourt ( Nigeria). In oktober van dat jaar werd het schip beschoten door een vliegtuigje met raketten. Twee voltreffers; één in de ladingtank SB 3 en één in de machinekamer. Wonder boven wonder vielen er geen doden.

Het schip werd voor reparatie versleept naar Lissabon er werd daar gelijk aan dek verbouwd zodat het dienst kon gaan doen als lichtertanker. Zware davits met fenders (stootkussens) en een flowboom (slangenkraan) werden aan dek geplaatst.
Nadat er een einde kwam aan het lichteren van de VLCC's op de Noordzee deed het schip weer gewoon dienst als tanker op de grote vaart.
Tijdens een dok periode  in 1986 te Singapore werd het lichter materiaal van dek verwijderd.

In het 28 jarig bestaan van het schip veranderde ook de kleur van de scheepshuid van zwart naar oranje-rood en de kleur van het hoofddek van grijs naar donkergroen.
Op 27 maart 1994 werd het schip uit de vaart genomen en te Chittagong ( Bangladesh ) het strand opgevaren om daar gesloopt te worden.

ANEKDOTE.

Tijdens de lichter periode van het schip werd er midden op de opbouw onder de brug van het schip een afbeelding geschilderd van het strip figuurtje Kalimero.

Ondanks dat de Niso geen klein schip was leek het schip soms klein vergeleken met de enorme VLCC's waarvan ze een gedeelte van de lading overnam op zee. Zo de uitdrukking van Kalimero; "Jij bent groot en ik ben klein". Op kantoor in Londen kon men dit niet erg waarderen, maar Kalimero is tot de sloop van het schip in ere gehouden als mascotte. 

GULDEN FLORIJN.

VOORDAT DE EURO KWAM.

De gulden; de naam zegt het al, was oorspronkelijk een gouden munt.
Het is de naam geweest voor vele munten in verschillende landen van het huidige Europa.  

De eerste goud gulden werd in Florence ( Italië) geslagen rond 1250, vandaar ook de naam florin of florijn.
De Nederlandse gulden vindt zijn oorsprong in de goud gulden die hertog Albrecht in 1388 in Dordrecht liet slaan. Het oude munt gebouw bestaat nog steeds in Dordrecht.
De gulden is dus feitelijk vanaf de Middeleeuwen tot 2002 een Nederlandse munteenheid geweest en wettig betaalmiddel.

We gebruikten voor de aanduiding van onze munt eenheid de afkortingen f. of fl, wat is afgeleid van de florijn. Internationaal werd vaak de afkorting dfl. gebruikt, wat Dutchflorin betekend. Echter zelden gebruikten we de afkorting gld. voor de gulden.

Veel vorsten lieten hun afbeelding in de munt slaan. Zo werd de munt met keizer Karel V de carolusgulden genoemd. Na de gouden carolus van 1521 kwam in 1582 de zilveren carolus. Tot 1680 was dit de eerste munt eenheid van de Zeventien Provinciën.
Rond 1694 werd de keizerafbeelding vervangen door de Nederlandse maagd met lans. Het werd de generaliteitsgulden.

Het was pas in 1818 dat een Nederlandse vorst ( koning Willem I ) op een munt werd afgebeeld en dat zou in de verdere geschiedenis zo blijven met koningen en vorstinnen. Op de achterzijde werd het Nederlandse wapen met de leeuw afgebeeld. Tevens werd in 1818 op de zijkant van de munt de spreuk ingevoerd "God zij met ons".

Buiten de meest bekende een gulden hebben er ook nog gulden munten bestaan van een halve gulden, tweeënhalve gulden drie gulden en tien gulden.
De naoorlogse gulden was verdeeld in munten van een cent, vijf cent, tien cent en vijfentwintig cent.
In het voormalige Nederlands Indië hebben we ook de gulden gekend zoals ook in Suriname en de Nederlandse Antillen. Alleen op de Antillen was de gulden aan de dollar gekoppeld.

Ook op de bankbiljetten stonden tot en met de regeringsperiode van koningin Juliana de vorsten afgebeeld. Deze werden later vervangen door afbeeldingen van bekende historische Nederlanders of ander fraaie afbeeldingen.

  

Vooral het biljet van vijftig gulden met de zonnebloem deed vrolijk aan. Het deed je in donkere dagen aan de zomer denken en het maakte eens mens blij als hij het uit kon geven. Natuurlijk hadden we niet dagelijks of nooit de hoogste valuta biljetten in de beurs zitten.

Terug naar de gulden is niet omdat het om de gulden gaat, maar om de fraaie biljetten die heel wat kunstiger zijn dan onze huidige euro biljetten. Gelukkig kennen we in Europa nog verschil in formaat van klein naar groot in de waarde van de biljetten. In de VS zijn alle biljetten van de zelfde kleur en formaat en alleen de afbeelding van de president en het bedrag er op zijn verschillend.

Heeft u nog in een oude sok of een trommeltje op zolder geldig Nederlands papiergeld liggen, dan is dat inwisselbaar tot 1 januari 2032 bij De Nederlandse Bank.

Kizoa slideshow: OUDE DFL. BILJETTEN. - Slideshow

   

EXOTISCHE KRUIDEN. ( DEEL 12 )

KETJAP, SOJABONEN en TOFOE.

Ketjap is niet een specerij maar een smaakmaker uit de Aziatische keuken. Het is een sojasaus welke gemaakt wordt van een mengsel van sojabonenmeel, gemalen tarwe, kruiden en zout.
De Indonesische benaming is kecap. 

Typerend is; dat al de ketjap sauzen donkerbruin tot zwart van kleur zijn.
De meest gebruikte in de Indonesische keuken is de ketjap manis welke een zoete smaak heeft. De minder zoete heet ketjap sedang en de zoute ketjap asin.
De zoete ketjap uit Indonesië is iets stroperig. De Chinese en Japanse soja sauzen zijn dunner uit te schenken en stukken minder zoet van smaak.

DE SOJABOON.

De sojaboon groeit als een peulvrucht, net zoals de bij ons bekende witte- en bruine bonen of de erwten.

Er zijn wel meer dan 1000 soorten sojabonen en hun kleur kan varieert van zwart, bruin, geel of groen.

In het Verre Oosten vormt deze boon al eeuwen het hoofdbestanddeel uit het dagelijkse voedsel. Het een van de oudste Chinese landbouw gewassen. In het Chinese Keizerrijk was het zelfs een van de vijf heilige gewassen, naast tarwe, rijst, gerst en gierst. De vroegste datering van dit gewas stamt uit het jaar 2838 voor Christus.
Oorspronkelijk werd de plant geteeld om de landbouwgrond te bemesten, daar de sojaplant stikstof uit de lucht in de grond brengt.
De bonen zelf werden verwerkt tot sojamelk, tofoe, tempeh, sojasaus, sojaolie en miso.
De sojabonen bevatten 40% eiwitten, onverzadigde vetten, mineralen, vitamines, voedingsvezels en gezondheidsbevorderende componenten.

In de westelijke wereld wordt het gewas gebruikt voor de productie van sojaolie en veevoeder. China is de grootste importeur van soja op de wereld. Vanuit Nederland wordt het vervoert naar de Noord-Europese landen voor de intensieve veehouderij, kippen, varkens en kalveren, om van veevoer te voorzien.

TOFOE.

Tofoe wordt gebruikt als vervanger van vlees. Het wordt gemaakt door de sojamelk te stremmen. Het heeft een redelijk neutrale smaak maar neemt snel de smaak van ander ingrediënten over.

Het is in de oosterse winkels ( toko's ) te koop in blokken.

Voor één kilo vlees eiwit is zo'n vijf kilo soja-eiwit nodig.

Soja producten zijn uitgebreid te verkrijgen in de supermarkten als vervanger van de vlees maaltijd. Tofoe wordt over het algemeen gebakken en op smaak gemaakt met groenten en sojasaus.
Soja melk heeft een heel ander smaak dan de koe melk. 

EXOTISCHE KRUIDEN. ( DEEL 11 )

KORIANDER.

Van deze plant wordt met recht alles gebruikt en alle delen ervan zijn eetbaar. De plant kan 40 tot 70 centimeter hoog worden en is éénjarig. De bloemen zijn wit of roze.
De plant is al meer dan 3000 bekend o.a uit het Oude Egypte waar uit de zaden  olie geperst tegen darm- en maagklachten. 

Koriander wordt vooral veel gebruikt in de keukens van het Midden-Oosten, Indonesië, India, Landen rond de Middellandse zee, Afrika, China en de Zuid Amerikaanse landen. De zaden lijken op de peperbollen.
Koriander kan gebruikt worden in verse salades maar ook bij het koken van varkensvlees gerechten.
Er is duidelijk een verschil in smaak tussen de zaden en de verse bladeren van de plant.
Sommige mensen vinden het de smaak hebben van peterselie met een citroen smaak, maar je moet er van houden ( of leren het te waarderen).

Koriander is in de winkel vers te koop, maar ook als korrel maar of gemalen in poedervorm.

EXOTISCHE KRUIDEN. ( DEEL 10 )

KERRIE of CURRY.

Kerrie is een specerij afkomstig uit India en is het poeder van de gemalen wortel van de kurkuma plant.
Het vermeerderen van de plant kan door het scheuren van de wortel scheuten.
Het woord kerrie is afkomstig uit de taal van de Tamils; het woord kari.

De kleur van het poeder is oranje-geel zoals die van de wortel.

Om de poeder op smaak te maken wordt deze gemengd met gemalen peper, gemberwortel, korianderzaad en kruidnagels.
Afhankelijk van het gebruik van gewone peperkorrels of rode pepers zal ook de kleur van het kerriepoeder roden van kleur zijn. Hoe roder de kleur hoe heter het kerrie gerecht.

Het is een specerij wat veel in de Indiase keuken wordt gebruikt. Kerrie wordt veel gebruikt in sauzen met kip, vlees en vis met daaraan toegevoegde groenten. Er wordt dan meestal rijst bij gegeten.
Men kent ook de pittige kerrie soepen.

Sommige kerrie gerechten zijn zo heet, dat zelfs de vliegen er vanaf blijven willen ze hun pootjes niet verbranden! 

EXOTISCHE KRUIDEN. ( DEEL 9 )

CITROENGRAS.

De naam zegt het al; het een een tropische grassoort met een citroen achtige smaak en geur. Het zijn vooral de bladeren die een milde zurige kruidige frisse citroen smaak hebben en welke worden meegekookt of gestoofd in gerechten.

In de Indonesische keuken kent men het onder de naam 'Sereh'. Het wordt van oorsprong in veel Aziatische gerechten gebruikt zoals kip en vis gerechten.  

Het citroen gras wordt alleen als smaakmaker gebruikt en wordt voor het opdienen van het gerecht verwijderd. Het is ook niet rauw eetbaar.

De plant lijkt op zeer grof gras en wordt vermeerderd door het uiteen scheuren van de ondergrondse uitlopers. Alleen de onderste delen van de plant zijn bruikbaar. De hoogte van het gras kan varieert van 75 centimeter tot een meter. De plant is niet winterhard.

Citroengras wordt bij veel toko's per bosje verkocht. Is ook goed in de diepvries te bewaren.
Verder is het ook als Sereh-poeder te verkrijgen in de supermarkt.   

EXOTISCHE KRUIDEN. ( DEEL 8 )

GEMBER.

Het was waarschijnlijk Marco Polo die op een van zijn reizen over land naar het oude China voor het eerst gember meebracht naar Europa. In welke vorm dat is geweest weten we niet, maar zeker niet vers.

Sinds heden wordt het al meer dan 3 eeuwen geteeld in China en in diverse gerechten gebruikt. 

Gember wordt in veel keukens gebruikt als specerij. Van de knol worden stukjes afgesneden, afgeschild en onder het eten gevoegd als smaakmaker in soepen, vis en kip gerechten. Gember neutraliseert een vette- of vis smaak.
Ook in de bakkerij wordt er gebruik van gemaakt in koekjes en gebak.
In de Indonesische keuken wordt het veel gebruikt in hartige gerechten.

Gember wordt gewonnen uit de wortels van de Gember plant. Deze plant wordt vermeerderd door het scheuren van nieuwe scheuten. In de 16 e eeuw werd de knol door de Spanjaard Mendozza naar de West-Indische landen verscheept. Gember komt van oudsher uit India. Tegenwoordig zijn ook Jamaica, Nigeria, West-Afrika, China en Japan exportlanden van de gember.

De Gember plant heeft een zeer fraaie bloem en tegenwoordig worden deze als kamerplant geteeld in Thailand voor de Nederlandse planten liefhebber.

Gember kennen we in diverse producten vinden in de winkel;
Gember marmelade.
Gekonfijte gember in siroop.
Stemgember op siroop en zoet water.
Gember als een frisdrank; Ginger ale dat vaak gemengd wordt met whisky.
Gemberbier.