.png)
EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST
OM IN DUISTERNIS DE
ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE
HAVEN TE BEGELEIDEN.
DEEL 14-A
Spanje, officieel het Koninkrijk Spanje, is een land in het zuidwesten van Europa met de hoofdstad Madrid. Het land beslaat 80% van het Iberisch Schiereiland en grenst in het noorden aan de Golf van Biskaje, in het westen aan Portugal, in het zuiden aan de Straat van Gibraltar en in het zuiden en zuidoosten aan de Middellandse Zee.
Verder behoren tot het land de eilandengroep Balearen in de Middellandse Zee, de Canarische eilanden in de Atlantische Oceaan en de exclaves Melilla en Ceuta in Noord-Afrika. Het land is onderverdeeld in 50 provincies, die deel uitmaken van 17 regio's. Melilla en Ceuta zijn twee autonome steden.
Onder de Spaanse Noordkust verstaan we Baskenland, Cantabrië, Asturias, Lugo, La Coruna en Pontevedra. De vuurtorens op de Spaanse eilanden zullen hier niet vermeld worden, daar zij niet grenzen aan de kust van Europa.
Baskenland , of voluit de Autonome Gemeenschap Baskenland, is gelegen aan de Golf van Biskaja (Atlantische Oceaan) in het noorden van Spanje. De hoofdstad is Victoria-Gasteiz en grootste stad is Bilbao. Baskenland is opgedeeld in zeven provincies met ieder een eigen hoofdstad. Vier zijn er gelegen in Spanje en drie in Frankrijk.
KAAP MACHICHACO VUURTOREN. 
De vuurtoren van Kaap Machichao is gelegen in de provincie Biskaje van Baskenland. De vuurtoren werd in 1852 in gebruik genomen. De ronde stenen toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 122 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De toren werd geëlektrificeerd in 1937. Op 9 december 1909 na een grondige restauratie weer in gebruik genomen. De vuurtoren heeft een aangebouwde vogel- en walvisobservatorium.
GORLIZ VUURTOREN.
Het is een witte 21 meter hoge toren met een zwart lantaarnhuis, zonder galerij. de Toren werd in 1991 in gebruik genomen en heeft een brandpuntshoogte van 165 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.
De toren is geautomatiseerd. De bouw maakte deel uit van het Maritiem Signaalplan 1985-1989.
VUURTOREN VAN ST. CLARA EILAND.
De vuurtoren werd in 1864 in gebruik genomen en werd gebouwd op de plek van de voormalige kapel van het 18e eeuwse St. Bartholomeusklooster.
Het is een 10 meter hoge cilindrische stenen toren met galerij en lantaarn. De toren heeft brandpuntshoogte van 53 meter met een bereik van 9 zeemijlen.
LA PLATA VUURTOREN.
De "Kaap van zilver of Lichttoren van zilver" zou voorkomen uit de prominente rol die de haven sinds de oudheid speelde, aangezien deze deel uitmaakte van de route waarlangs mineralen uit de Arditurri mijnen in Oyarzun werden geëxporteerd.
Het gehele complex werd in 1855 voltooid, waarbij de toren een hoogte kreeg van 13 meter, met een brandpuntshoogte van 153 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.
BERG IGUELDO VUURTOREN.
De berg Igueldo is gelegen aan de rand van de baai van La Concha. De vuurtoren werd in 1855 in gebruik gesteld, alhoewel al vóór de zestiende eeuw er een lichtsignaal geweest zou zijn.
De vuurtoren, ook wel bekend als "La Farola" werd gebouwd door het consulaat van San Sebastián op een hoogte van 180 meter boven zeeniveau. De huidige toren heeft een hoogte van 13 meter, een brandpuntshoogte van 134 meter, met een bereik van 26 zeemijlen.
De toren werd zwaar beschadigd tijdens de Carlistenoorlogen. De huidige toren werd in 1854 gebouwd, en de oude toren werd definitief verlaten.
In 1912 werd besloten om de oude vuurtoren in ere te herstellen, en liet Monte Iguelo SA, de toren herbouwen in opdracht van architect Luis Elizalde. In dit ontwerp werden er grote ramen aangebracht en een terras op de top, dat via twee van de vier torentjes te bereiken is.
Het is boven genieten van een fraai uitzicht over San Sebastián en omgeving
SENOKOZULÚA VUURTOREN.
De vuurtoren werd in 1909 gebouwd en in werking gesteld boven de westelijke doorgang van het kanaal naar de haven, op ongeveer 2,5 kilometer van Pasaia. Het is een kleine toren die aan de buitenzijde van een gebouw is geplaatst en een hoogte heeft van 9 meter. het geheel steekt 52 meter boven zeeniveau uit. De toren is geautomatiseerd en heeft een bereik van 6 zeemijlen, gericht op het baken op het kleine steiger in Senokozuela.
De vuurtoren op de pier is een cilindrische metalen toren, gemonteerd op een klein betonnen gebouwtje. Het heeft een hoogte van 7 meter en is wit geschilderd met vier horizontale groene banden, en staat aan het einde van een kleine pier aan de voet van de klif. De toren heeft een brandpunsthoogte van 14 meter en zendt bij elke 7 seconden twee groene flitsen uit.
PUNTA GALEA VUURTOREN.
De huidige vuurtoren staat op het puntje van de kaap en is in 1950 in gebruik genomen.
Het is een ronde natuurstenen toren met witte galerij en lantaarnhuis. de toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 84 meter, met een bereik van 19 zeemijlen.
SAN ANTON VUURTOREN. 
San Anton is een berg en half eiland voor de kust van Getaria, Gipuzkoa.
Het eiland is met het vaste land verbonden door een golfbreker.
De vuurtoren van Getaria staat op de punt van de berg San Anton. De vuurtoren werd gebouwd op ruïnes van een oude Hermitage, en heeft een hoogte van 21 meter, een brandpuntshoogte van 93 meter, en een bereik van 21 zeemijlen.
SANTA CATALINA VUURTOREN.
in de provincie Biskaje, Baskenland.
De vuurtooren werd in 1862 ingewijd met een olielamp, die later werd vervangen door een petroleumlamp.
In 1935 werd de toren weer omgebouwd op acetyleen en sinds 1957 heeft de toren elektriciteit.
Het is een ronde enigszins taps toelopende toren van natuursteen, met galerij en lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 13 meter, een brandpuntshoogte van 46 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.
ZUMAIA VUURTOREN. 
De vuurtoren is gelegen op Monte Atalaya in Zumaia, aan de westoever van de monding van de rivier de Urola, in de provincie Gipuzkoa, Baskenland.
In de tweede helft van de 19e eeuw was er een vuurtoren op de berg Telmo en was 18 meter hoog.
Na de Carlistenoorlogen werd in 1881 een vuurtoren gebouwd op de berg Atalaya, die in 1882 in gebruik werd genomen. De eerste verlichting was op olijfolie, maar in 1925 elektrisch.
Het is een witte achthoekige toren, leunend tegen een wooncomplex van twee verdiepingen, de galerij en de lantaarn zijn blauw geschilderd. Het gebouw is wit geschilderd, behalve de kroonlijst die blauw is. De toren heeft heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 41 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.
CANTABRIË.
De Phare del Caballo, "Vuurtoren van het Paard" is een niet meer actieve vuurtoren en bevindt zich aan de voet van Monte Buciero, een 376 meter hoge berg naast de stad Santonia.
De vuurtoren is gelegen hoog boven op de kliffen van de baai van Santander, gelegen in Cantabrië.
De vuurtoren is gelegen in de Spaanse autonome regio Cantabrië en is de meest recente vuurtoren gebouwd in de regio op Kaap Ajo.. Hij werd in 1930 ingewijd en in 1980 herbouwd en in in 1985 weer operationeel.
De vuurtoren bevindt zich in het kasteel van Santa Ana in de stad Castro-Urdiales. Het meest bijzondere aan deze vuurtoren is de locatie, aangezien hij bovenop de zuidoostelijke toren van het kasteel Santa Ana staat.
Cantabrië is een autonome regio en provincie in het noorden van Spanje. De regio ligt aan de Cantabrische Zee, ten oosten van Asturië en ten westen van de Baskische provincie Biskaje.
De hoofdstad is Santander.
CABALLO VUURTOREN.
De toren werd gebouwd rond 1863 en bevindt zich aan aan de voet van de kliffen ven de berg Buciero.
Het is een uit natuursteen opgetrokken toren, met galerij en leeg lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 8 meter en toen deze nog in werking was een brandpuntshoogte van 24 meter.
Het feit dat de in middels onbewaakte toren in de jaren negentig buiten werking werd gesteld was vanwege herhaaldelijk vandaliisme.
CABO MAYOR VUURTOREN.
Het is een zeer fraaie natuurstenen toren staande op een achthoekig onderstuk, overgaande in een zeshoekig deel met brede stenen rand en daarna rond oplopend naar boven tot een tweede stenenrand en verder tor de galerij met een wit lantaarnhuis.
De vuurtoren werd in 1839 in gebruik genomen en heeft een hoogte van 30 meter, een brandpuntshoogte van 98 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.
KAAP DE AJO VUURTOREN.
Dit ging onder leiding van ingenieur Fernando Rodriguez Pérez.
Het was door de lokale overheid om meer toerisme te verkrijgen, dat deze toren in de meest fantastische kleur fragmenten werd geschilderd.
De sten cilindrische toren heeft een hoogte van 14 meter, een brandpuntshoogte van 71 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.
CASTILLO DE SANTA ANA VUURTOREN.
Het licht werd na gereedkomen van de toren op 19 november 1853 ontstoken. De toren opgebouwd van natuursteen heeft een hoogte van 16 meter, met een brandpuntshoogte van 49 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. Het is heden een actieve vuurtoren op het elektrische net aangesloten.
ISLA DE MOURO VUURTOREN.
De vuurtoren gebruikte oorspronkelijk een lamp met één pit op olie gestookt, werd later omgebouwd op gas en is heden werkzaam op zonne- energie. De vuurtoren heeft een hoogte van 18,39 meter, een brandpuntshoogte van 38,7 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
LA CERDA VUURTOREN.
De toren bevindt zich op het schiereiland Magdalena en dankt zijn naam aan de batterij Santa Cruz de la Cerda, die hier ooit stond, en de baai van Santander moest beschermen tegen vijanden.
De toren bestaat uit een gebouw aan één uiteinde van een huis.
De toren bevindt zich op een hoogte van 24 meter boven het zeeniveau en 11,24 meter boven de grond.
Het is een witte vierkante toren en werd in 1870 in gebruik genomen. Het licht heeft een bereik van 7 zeemijlen.
Het bijgelegen gebouw werd gebruikt voor navigatie opleidingen.
PESCADOR VUURTOREN. 
De vuurtoren is gelegen bij de stad Santona, in Cantabrië en is gelegen op een klif van de berg Buciero.
Een eerdere vuurtoren stond bij de ingang van de baat van Santona, op een landtong die bekend staat als Punta del Fraille. Deze gaf echter geen nauwkeurige kustlijn aan.
De huidige vuurtoren met bijgebouwen werd in 1864 in gebruik genomen. Het bouwwerk werd in de nacht van 22 op 23 februari 1915 vrijwel volledig verwoest door een cycloon en werd later weer opgebouwd. Gedurende de Spaanse Burgeroorlog, werd de toren bijten werking gesteld. De toren heeft een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte van 39 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. De toren werkt volledig automatisch.
PUNTA SILLA VUURTOREN.
De vuurtoren van Punta Silla, ook wel bekend als de vuurtoren van San Vicente de la Barquera, genoemd naar de stad waar deze is gelegen.
De bouw kwam gereed in 1871 onder het bewind van Isabella II. Het gebouw bestaat uit een stenen toren met een vierkante, prismatische vorm en hoeksteen van natuursteen, geplaatst tegen de noordmuur van het wachtershuis.
De witte toren heeft een wit lantaarnhuis en heeft een hoogte van 9 meter, een brandpuntshoogte van 43 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.
De vuurtoren werkt volledig automatisch.
SUANCES VUURTOREN. 
De vuurtoren staat ook bekend onder de naam, vuurtoren Punta del Torco de Afuera, en is gelegen vlakbij de monding van de rivier de San Martin de la Arena. Vanwege de gevaren die verbonden waren aan het binnenvaren van de haven werd in 1861 besloten tot de bouw van deze vuurtoren, welke in 1863 gereed kwam.
het gebouw bestaat uit een afgeknotte witte toren met galerij en lantaarnhuis met een hoogte van 9 meter, en staat 35 meter boven het zeeniveau. Het licht heeft een bereik van 22 zeemijlen. De toren is geautomatiseerd.
.png)
Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. NOORD-SPANJE. DEEL 14-B.
