vrijdag 3 april 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-B)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                      DEEL 12-B.

BEEVES ROCK VUURTOREN.     

Beeves Rock vuurtoren is een historische vuurtoren uit 1885, gelegen in het stroomgebied van de rivier de Shannon nabij Askeaton, in de county Clare. De toren werd ontworpen door  George Halpin, en werd gebouwd om scheepvaartongevallen te verminderen op een gevaarlijk rif, nadat een eerder geplaatst baken niet voldoende bleek.
Het is een markant gebouw, dat op een verhoogde ommuurde fundatie is gebouwd tussen 1847 en 1855. Het is een witte toren gebouwd op een stenen huis, omgeven door een galerij en wit lantaarnhuis. De toren  werd in 1933 omgebouwd tot een onbewaakt geheel met moderne technologie. De toren heeft een hoogte van 18 meter, met een brandpuntshoogte van 12 meter.

GALWAY.

Galway is een graafschap aan de westkust van Ierland en ligt in de provincie Connacht. De hoofdstad is Galway. Landschappelijk bestaat het graafschap uit twee delen. ten oosten van de rivier de Comb bestaat het groten deels uit vlak laagland, in het zuidoosten is wat heuvelachtiger. Ten westen van Comb sterkt zich Connemara uit, een natuurlijke wildernis met veel meren en veengebieden. Het gebied wordt begrenst door een heuvel reeks de 'Twelfe Bens'. De kustlijn kent veel inhammen en talloze eilandjes, zoals de Araneilanden in de Baai van Galway.

INISHEER VUURTOREN.    

De vuurtoren van Inisheer, is een actieve vuurtoren uit de 19eeeuw, gelegen op het eiland Inisheer het kleinste van de Aran-eilanden in de Atlantische Oceaan. De vuurtoren markeert de zuidoostelijke ingang van de Baai van Galway.
De vuurtoren werd in 1857 in gebruik genomen en in 1978 geautomatiseerd. Het is een cilindrische toren, wit geschilderd met in het midden een heel brede zwarte band, galerij met rood geverfde reling en wit lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van34 meter en tevens een brandpuntshoogte van 34 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.


CASHLA BAAI VUURTOREN.

Het is geen vuurtoren, maar een markeringslicht in de Galway Baai.
Het licht is een vierkant bouwwerk, wit geschilderd en heeft aan het lichtzijde een verticale rode band. 
Het licht heeft een brandpuntshoogte van 6 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

STRAW EILAND VUURTOREN.   

De vuurtoren van Straw eiland is een actieve vuurtoren op het gelijknamige eiland in de Killeany Bay. De vuurtoren die in 1878 werd voltooid, was de laatste van vier vuurtorens op de Aran-elanden, ten noordoosten van Inismore aan de Atlantische Oceaan.
De eerste vuurtoren op de Artan-eilanden werd in 1818 gebouwd op Inishmore, in het midden van het eiland nabij Dun Oghil. Al snel bleek dat de plaatsing ongunstig was, daar hij niet zichtbaar was aan het einde van de Aran-eilanden. De vuurtoren werd in 1857 buiten bedrijf gesteld. De huidige vuurtoren, gebouwd in 1878 werd op 1 december van dat jaar ontstoken.
De vuurtoren heeft een hoogte van 11 meter, met een brandpuntshoogte van 11 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De toren werd in 1926 geautomatiseerd.

EARAGH VUURTOREN. 

De vuurtoren van Earagh is een actieve vuurtoren op Rock Island, een van de Brannock-eilanden, onderdeel van de Aran-eilandenarchipel, gelegen in de Atlantische Oceaan.
De toren markeert de noordwestelijke ingang van de Baai van Galway en de haven van Galway, ook wel bekend als de North Sound. Vanwege zijn locatie staat hij ook bekend als de Aran North Lighthouse. De vuurtoren werd in 1857 gebouwd en is cilindrische van vorm, enigszins taps toelopend, een hoogt van 31 meter en werd het zelfde jaar in werking gesteld. Het is een witte toren met twee brede zwarte banden, galerij en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren heeft een thermomechanische generator, windenergie en zonne-energie.

SLYNE HEAD VUURTOREN.   

De vuurtoren van Slyne Head bevindt zich op het meest westelijke punt van County Galway, ongeveer 12 kilometer ten zuiden van Dunloughan.
Het is een kalkstenentoren, gebouwd in 1836 met een hoogte van 24 meter, Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis en is zwart geschilderd. In 1990 werd de toren geautomatiseerd. De brandpuntshoogte van de toren is 35 meter, met een bereik van 19 zeemijlen.
Er stonden twee vuurtorens op deze plek, gebouwd in 1836, maar alleen de westelijke is nog in gebruik.

LEVERETS VUURTOREN.

De Leverets vuurtoren, ook bekend als de vuurtoren van de haven van Galway, is een van de nieuwere vuurtorens van Ierland en werd in 1977 gebowd.
De zwart en wit geschilderde toren is een betonnen constructie, waarvan de onderzijde massief is.
De toren heeft een hoogte van 9 meter, een brandpuntshoogte van 9 meter. Bij de ingebruik stelling werd het licht verzorgd door acetyleen, waardoor deze lange tijd onbeheerd semi-automatisch kon branden. Tegenwoordig wordt de lamp van stroom voorzien door zonnepanelen op de galerij omheining.


                                      MAYO. 

Mayo is een graafschap aan de westkust van Ierland en is gelegen in de provincie Connacht. De hoofdstad is Castlebar. Het graafschap heeft een grillige kust vol inhammen, schiereilanden en kleine eilandjes. Het graafschap heeft een gekozen bestuur van 30 leden, datiedere vijf jaar weer wordt gekozen.     

INISHGORT VUURTOREN.


De Inishgort vuurtoren is gelegen op een gelijknamig eilandje in de Clew Baai. De toren werd oorspronkelijk in 1806 gebouwd, maar pas in 1827 in gebruik genomen.
De toren heeft een hoogte van 8 meter, met een brandpuntshoogte van  11 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.
Toren en bijgebouwen zijn wit geschilderd en de galerie heet een rood hekwerk.


ACHILLBEG VUURTOREN.     

De vuurtoren van Achillbeg werd op 28 september 1965 in gebruik genomen met de sluiting van de vuurtoren op Clare Island, gelegen in de Clew Baai.
Het is een vierkante betonnen gebouw met een hoogte van 9 meter hoge toren, waarop een lantaarn is gemonteerd. De stroomvoorziening komt van het lokale spanningsnet en bij uitval neemt een noodgenerator dit over. 
De toren staande op een berg heeft een brandpuntshoogte van 56 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.
Het licht is verdeeld in rode en witte sectoren en heeft een karakteristiek van één flits om de 5 seconden.


 BLACKSOD VUURTOREN.

De Blacksod vuurtoeren is een vuurtoren gelegen aan de zuidkant van het Mullet-schiereiland, in Ernis, bij de ingang van de Blacksod Baai, aan de Atlantische Oceaan.
Het gebouw is gemaakt uit granietblokken, afkomstig uit de Beaufort-groeven.
Het complex werd gebouwd in 1864 en de toren welke oprijst uit een twee verdiepingen wachtershuis, kreeg een hoogte van 12 meter. De toren werd voor het eerst verlicht in 1864, met een brandpuntshoogte van 13 meter, en een bereik van 12 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.
De toren speelde een grote rol bij de aanvang van D-day. Door de weerswaarnemingen in juni 1944, van de vuurtoren -wachter, zorgden ervoor dat de landing in Normandië werd uitgesteld.

BLACKROCK MAYO VUURTOREN.    

Blackrock Island is een rotsachtig eiland met een hoogte van 70 meter boven de zeespiegel en ten noordwesten van Achill Island is gelegen, ongeveer 12 mijl ten westen van Blacksod Bay in de Atlantische Oceaan.
Het is de meest afgelegen vuurtoren van Ierland.
De toren en lantaarnhuis zijn wit geschilderd en het hekwerk van de galerij rood. De vuurtoren werd in 1864 gebouwd en kreeg een hoogte van 15 meter, met een brandpuntshoogte van 86 meter, en een bereik van 20 zeemijlen. De vuurtoren, plaatselijk bekend als "An Tur" werd in de jaren tachtig door de vuurtorenwachter verlaten, daar ze werd geautomatiseerd. In 1999 werd de levering van energie omgebouwd op zonnepanelen.

EAGLE EILAND VUURTOREN.


De vuurtorens van Eagle Island zijn een paar vuurtorens op het eiland, waarvan en nog maar één in
gebruik is. Het eiland is gelegen voor de westkust van Ierland in de Atlantische Oceaan. 
De huidige vuurtoren en bijgebouwen werden in 1835 gebouwd, met lokale steen afkomstig van het eiland. De toren, cilindrische van vorm kreeg een hoogte van 11 meter, me balkon en lantaarnhuis, wat op de oostelijke toren is verwijderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 67 meter met een bereik van 18 zeemijlen. Het eiland werd door zware stormen geteisterd en zo werd besloten de installatie te automatiseren op 31 maart1988 en sindsdien wonen er geen vuurtorenwachters meer op het eiland.

BROADHAVEN VUURTOREN.   

Het is een havenlicht, verscholen op Gubbacashel Point, gelegen aan de Atlantische Oceaan, en leidt schepen vanaf zee weg van de onderwater gelegen rots aan de westkant van Broadhaven naar een veilige ankerplaats.
De ronde witte cilindrische vuurtoren met een hoogte van 15 meter werd in 1848 gebouwd Lantaarnhuis is een in het wit en de galerij heeft een rood herwerk. De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.

SLIGO.

Sligo is een graafschap in de provincie Connacht in het noordwesten van Ierland. De hoofdstad is Sligo.
De naam Sligeach betekend "een gebied met veel schelpen". 



OYSTER EILAND VUURTOREN.    

Op 1 augustus 1837 werden twee lichten geplaatst die als geleidelichten dienden vanaf Sligo Baai de zeestraat in naar de haven van Sligo. Toen ze geen nauwkeurige geleding meer boden, werden ze op 15 februari 1891 buiten gebruik gesteld en vervangen door een tijdelijk sectorlicht. De twee buiten werking gestelde lichten werden afgebroken en de noordelijke toren werd in 1893 herbouwd in de richting van het noordwestelijke punt van Oyster Island. De cilindrische toren in een zandbruine kleur, staat op een wit betonnen voetstuk, de galerij heeft een rood hekwerk en het lantaarnhuis is wit. De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter en een bereik van 7 zeemijlen.  In 1979 werd het licht omgebouwd van acetyleen naar propaan, en op 13 maart 2003 werd het licht omgebouwd naar zonne-energie.

METAL MAN LICHTBAKEN.

De 'Metalen Man', is een baken voor de kust van het schiereiland Rosses Point.
De Metal Men is een vrijstaand, beschilderd gietijzeren beeld van een onderofficier van de Royal Navy uit het tijdperk van de zeilvaart.
Het staat tussen Rosses Point en Oyster Island. Het beeld werd in 1819 gegoten door Thomas Kirke in Londen.
Het werd in 1821 op Perch Rock geplaatst. Het was oorspronkelijk gemaakt voor Blackrock Beacon, maar handelaren uit Slogo stelden voor het op Perch Rock te plaatsen. Vanaf 16 oktober 1908 werd er een acetyleenlamp naast het baken geplaatst. In 1934 werd de frequentie van de rode flits veranderd van één enkele flits om de drie seconden naar twee rode flitsen om de vijf seconden.
Vanaf 2003 is het omgebouwd van gas naar zonne-energie en wordt het alleen 's nachts verlicht.
 Er zijn nog andere soortgelijke Metal Man-bakens in Tramore, County Waterford en Dalky (Nerrano Man), County Dublin. Het geheel heeft een hoogte van 5 meter, een brandpuntshoogte van 3 meter, met een bereik van 7 zeemijlen.

LOWER ROSSES BAKEN.  

Het Lower Rosses baken werd op 16 oktober 1908 in gebruik genomen als verlichte baken en werd gebouwd op houten palen in het zand voor de kust van Lower Rosses. Net als de Metal man werd het op 9 oktober 1979 omgebouwd van acetyleen naar propaan. In 1999 werd de gehele bovenbouw vervangen, werd een nieuwe lantaarn geplaatst en het geheel aangesloten op een elektriciteitskabel, en van zonnepanelen voorzien. De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 8 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.

BLACKROCK SLIGO VUURTOREN.

De Blackrock in Sligo Bay is gelegen voor de kust van Rosses Point. Het is een historische vuurtoren met een hoogte van 25 meter gebouwd in 1 juni 1835. De toren is gebouwd op een kalkstenen baken uit 1819, is uniek in Ierland varwege de externe wentertrap.
Het is een opvallend witte toren met een brede zwarte band in het midden. De externe wenteltrap, rood geschilderd leidt naar de ingang die hoog boven het wateroppervlak is gelegen om bestand te zijn tegen zeeomstandigheden.
De toren was oorspronkelijk een dag baken, dat werd omgebouwd in 1833-1834 tot een vuurtoren nadat eerdere bouwwerken waren weggespoeld.
De toren werd in 1934 omgebouwd naar acetyleen en in 1965 geëlektrificeerd. De toren had oorspronkelijk een rood hekwerk op de galerij, na het ombouwen op zonne-energie is het wit geschilderd daar de zonnepanelen daar geplaatst zijn. De toren heeft een brandpuntshooget van 24 met, en een bereik van 10 zeemijlen.


                                 DONEGAL. 

Donegal is een graafschap in het uiterste noordwesten van Ierland, gelegen aan de Atlantische Oceaan. Het is een van de drie graafschappen in Ulster die geen deel uitmaken van Noord Ierland. Historisch staat het gebied dat nu Donegal vormt ook bekend als Tyrconnell. De hoofdstad is Lifford. Het landschap bestaat uit lage bergen en diep uitgesleten kustlijnen met natuurlijke meren. Uniek voor Ierland is dat dir graafschap slechts aan één Iers graafschap grenst, namelijk Leitrum. Daardoor wordt Donegal weleens als "anders" gezien.

ROTTEN EILAND VUURTOREN.

Rotten Island vuurtoren is een havenlicht dat de doorgang verlicht van St. John's Point naar de binnenvaartgeul en langs de rotsen naar de ankerplaats in Killybegs Haven, Donegal Baai. Het is een ontwerp van ingenieur George Halpin Sr.
De vuurtoren werd gebouwd in 1838 van granietblokken en een hoogte van 14 meter. Het is een taps toelopenede cilindrische toren met een rode galerij en wit lantaarnhuis.
Het oorspronkelijke licht uit 1838 was een, witte catoptrische lens, deze vaste lichtbron werd in 1910 vervangen door een dioptrische lens.
Op 7 januari werd de vuurtoren geautomatiseerd.  De toren heeft een brandpuntshoogte van  20 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

ST. JOHN'S POINT VUURTOREN.     

De vuurtoren van St. John's Point bevindt zich aan de zuidkant van het schiereiland Lecale. Het is de hoogste vuurtoren op het Ierse vaste land, en waarschuwt de schep[en voor de gevaarlijke kust van Dundrum Bay.
De 37 meter hoge taps toelopende cilindrische toren is een ontwerp van George Halpin. De toren heeft een brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De toren is zwart geschilderd en heeft twee horizontale brede gele banden. De naam van de kaap is afgeleid van een kerk die in 1170 aan St. Jan was gewijd. De toren werd op 31 mei 1981 geautomatiseerd.

RATHLIN O'BIRNE VUURTOREN.

Rathlin O'birne is een eiland gelegen ten zuidwesten in de Atlantische Oceaan, van het district Glencolumbkille.
St. Assicus bracht de laatste zeven jaar van zijn leven door op het eiland.
De vuurtoren werd op 14 april 1856 in gebruik genomen. De vuurtoren heeft een hoogte van 20 meter en een brandpuntshoogte van  26 meter, met een bereik van 12 zeemijlen.
 In 1974 werd er een radio-isotopen thermo-elektrische generator geïnstalleerd, waardoor het de eerste kernenergie aangedreven vuurtoren van Ierland werd. In 1987  was het vermogen van de RTG echter tot een onvoldoende niveau gedaald en werd de vuurtoren omgebouwd tot windenergie, die tot 1991 in gebruik was, waarna hij werd omgebouwd tot zonne-energie.

BALLAGH ROCKS VUURTOREN.   

Het is een kleine vuurtoren op het gelijknamige eilandje nabij Arranmore Island voor de kust van Leabgarrow, in de Atlantische Oceaan.
De toren werd in 1982 gebouwd, kreeg een hoogte van 10 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter en een bereik van 5 zeemijlen.
In 1875 werd op deze plek een eerste, 9 meter hoge vuurtoren geplaatst, gemaakt van steen en wit geschilderd. In 1926 werd er een zwarte band een toegevoegd. De oude toren uit 1875 werd gesloopt en vervangen door de moderne huidige. In 1982 werden er een lantaarn met een toegangsladder, een propaantankruimte, een aanlegsteiger en een toegangsweg toegevoegd. De vuurtoren is heden volledig geautomatiseerd.

ARRANMORE VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland, ten noorden van Rathlin O'Birne. Ook bekend als als Arainn Mhór, isa het grootste bewoonde eiland in de county Donegal.
De eerste vuurtoren werd in 1798 opgericht en bleef tot 1832 in gebruik en was het ontwerp van Thomas Rogers.
De tweede vuurtoren, een ontwerp van George Halpin Jr. werd in 1865 in gebruik genomen en kreeg een toren hoogte van 23 meter, met een brandpuntshoogte van 71 meter, met een bereik van 27 zeemijlen. De toren, geheel wit geschilderd met een galerij met rood hekwerk, werd in 1976 geautomatiseerd.

TORY EILAND VUURTOREN.  

Tory is een eiland op 6 zeemijlen voor de noordkust van het graafschap Donegal, gelegen in de Atlantische Oceaan. Het is het meest afgelegen bewoonde eiland van Ierland.
De naam Toraigh betekend "plaats van steile rotsachtige hoogten".
In april 1828 werd door de havenautoriteiten en kooplieden van Sligo een vuurtoren op Tory Island aangevraagd, men verkreeg toestemming en de toren werd in 1832 gebouwd en op 1 augustus in gebruik genomen. De vuurtoren heeft een hoogte van 27 meter en bevindt zich 40 meter boven zeeniveau, wat ook de brandpuntshoogte is. De toren heeft een bereik van 18 zeemijlen. In maart 1990 werd de toren geautomatiseerd. Het station wordt nu beheerd door een vuurtorenwachter en de navigatiehulpmiddelen worden tevens gemonitord via een telemetrieverbinding met Irish Lights Dun Laoghaire.

BUNCRANA VUURTOREN& BAKEN.

Het Buncrana licht staat op de pier  in Lough Swilly en werd in 1876 gebouwd en op 15 januari in werking gesteld. Het is een ronde metalen zuil met een hoogte van 6 meter in de kleuren rood-wit-rood, Op 4 november 1916 werd het licht omgebouwd van olielamp naar acetyleenlamp en op 10 april 1951 op elektrisch.
In 2009 werd op 27 februari een nieuwe lichttoren in gebruik genomen. Deze heeft ook een hoogte van 6 meter, een brandpuntshoogte van 11 meter en een bereik van 13 zeemijlen.





DUNREE VUURTOREN.     

De enige vuurtoren in de directe omgeving van Lough Swilly was Fanad Head, die op 17 maart 1817 werd opgericht. In maart 1871 pleitte de hertog van Abercom, gesteund door talrijke ondertekenaars, om de twee Martello-torens om te bouwen. De huidige vuurtoren met bijgebouwen werd in 1876 gebouwd hoog op de rots gelegen in Lough Swilly. De toren kreeg een hoogte van 6 meter en heeft een brandpuntshoogte van 46 meter, met een bereik van 12 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.

FANAD HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich aan het eind van Lough Swilly, gelegen in de Atlantische Oceaan. Het is de oudste van de drie vuurtorens in het gebied.
De vuurtoren begeleidt de schepen naar de ingang van het lough (meer), maar doet tevens dienst als haven- en zeelicht.  De eerste toren werd opgericht in 1817, maar in 1886 vervangen door de huidige toren met een hoogte van 22 meter. Het is een ronde iets taps toelopende cilindrische toren, met galerij, waarvan het hekwerk rood is geschilderd en een wit lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 39 meter, met een westwaarts gericht licht met een bereik van 18 mijlen, en een rechts gekeerd licht met een bereik van 14 zeemijlen.  Achter de toren ligt sinds 1969 een helikopter platform voor vluchten naar overige vuurtorens.


       Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-C)




donderdag 26 maart 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-A)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                     DEEL 12-A.


IERLAND.        
Ierland is een Europees land en een republiek. Het is het op één na grootste eiland van Europa en is omringt door het water van de Ierse Zee en de Atlantische Oceaan. De hoofdstad is Dublin.


Ierland is onderverdeeld in 26 county's (graafschappen), waarvan het merendeel grenst aan zee en kusten hebben die zeer bergachtig en woest zijn, met daarvoor gelegen nog de nodige kleine eilandjes.
Zodoende kent Ierland bijna honderd navigatiemiddelen aan de kust en op de eilandjes om de scheepvaart te begeleiden.




                                    CORK.   

Cork is het grootste en meest zuidelijkste graafschap van Ierland, en is genoemd naar de hoofdstad Cork, de op één na grootste stad van het land. Het ligt in de provincie Munster en de zuidelijke regio.

CROOKHAVEN VUURTOREN.

De vuurtoren van Crookhaven werd in 1843 in werking gesteld. Het is het ontwerp van George Halpin en gelegen aan de Keltische Zee.  
De vuurtoren bevindt zich bij de ingang van de Crookhaven op Rock Island. De beschutte haven was ooit een bloeiende haven voor vissersvloten en zeilschepen, maar voor de smokkel vanaf het Europese vaste land. Rond 1800 werd op een uitkijktoren gebouwd op Rock Island, na een mislukte landing van de Fransen Bij Bantry in 1796. Vanwege her belang van de haven dienden de lokale vissers een verzoek in om er een lichtbaken te plaatsen. Er werd een vuurtoren geplaatst met een hoogte van 14 meter, met een brandpuntshoogte van 20 meter. Het witte licht heeft een bereik van 11 zeemijlen en het rode licht van 10 zeemijlen.

MIZEN HEAD VUURTOREN.    

De vuurtoren van Mizen Head staat op een eiland in de Keltische Zee aan het uiterste zuidwesten van Ierland. Mizen Head werd oorspronkelijk gebouwd als een mistseinpost, dat op 3 mei 1909 in gebruik werd genomen. Het gehele complex werd wit geschilderd om herkenbaar te zijn.
Aanvankelijk werden in het station explosieve signalen gebruikt. In mei 1920 werden deze gestolen bij een gewapende overval, met tot gevolg dat andere stations aan de kustlijn  hiermee stopten. Het eiland is te bereiken via een brug over een diepe kloof.
Het huidige licht werd geplaatst in 1959, heeft een hoogte van 4 meter, met een brandpuntshoogte van 55 meter en een bereik van 15 zeemijlen.

ROANCARRIGMORE VOORTOREN.

De eerste vuurtoren werd in 1847 gebouwd en bevindt zich aan de oostelijke ingang van Castletownbere. Het eiland van is iets meer dan  1,5 kilometer  ligt aan de oostzijde van Bantry Baai. De vuurtoren is het ontwerp van ingenieur George Halpin. Roancarrigmore is een laag liggende rots, die bij spring tij onder water kan komen te staan. De toren heeft een hoogte van 7 meter, met een brandpunsthoogte van 13 meter, met een bereik van het witte licht van 11 zeemijlen en van het rode licht van 9 zeemijlen.
De vuurtoren werd in september 1975 omgebouwd van een petroleumbrander naar elektrische   aandrijving. In 2012 werd de oude vuurtoren buiten werking gesteld nadat de nieuwe, 7 meter hoge toren, geheel uit aluminium opgetrokken, voorzien van zonnepanelen en een automatisch identificatiesysteem in gebruik was genomen. De nieuwe toren heeft een brandpuntshoogte van 18 meter, met een bereik van 11 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.

ARDNAKINNA VUURTOREN.    

De vuurtoren is een actief navigatie hulpmiddel en bevindt zich op Bere Island, aan de westelijke ingang van Castletownbere.
De toren werd in 1850 in gebruik genomen en is een vrijstaand rond baken met galerij en lantaarnhuis geheel in het wit. In 1863 werd het licht afgedekt. De toren werd in 1902 overgedragen aan de Admiraliteit en in 1923 buiten werking gesteld. Een incident met een trawler in 1945 droeg bij tot de verzoeken om het navigatie licht weer operationeel te maken, het verzoek werd in 1955 ingewilligd, maar pas in 1964 uitgevoerd, waarna op 23 november 1965 het licht weer brandde. De toren heeft een hoogte van 20 meter, met een brandpuntshoogte van 62 meter, en een bereik van 17 zeemijlen.

SHEEP'S HEAD VUURTOREN.

De Sheep's Head vuurtoren is gelegen op Sheep's Head aan Bantry Bay.
De vuurtoren werd gebouwd in opdracht van Irish
Lights. De toren met een hoogte van 7 meter werd opgetrokken met beton, het is een kleine cilindrische toren, geheel in het wit. De eerste verlichting brandde in 1968, met een brandpuntshoogte van 83 meter, met een bereik van 18 zeemijlen voor het witte licht en 17 zeemijlen voor het rode licht.
De vuurtoren is automatisch en onbemand.


BULL ROCK VUURTOREN.    


De vuurtoren van Bull Rock is een actief navigatiehulpmiddel en bevindt zich op 4 kilometer afstand van Dursey Island gelegen in de Atlantische Oceaan. Hoewel er een verzoek was ingediend, werd Calf Rock gekozen en werd er in 1866 een ijzeren constructie gebouwd en in gebruik genomen. In 1881 brak een hevige storm de constructie net boven het verstrekte gedeelte af, waarna een tijdelijk licht op Dursey Island werd geplaatst. In 1889 werd de bouw van een vuurtoren op Bull Rock goedgekeurd.  De toren, achthoekig van vorm, kreeg een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 91 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.
Bull Rock is uniek omdat er een gat dwars door het eilandje loopt. Volgens de Ierse mythologie is de rots, "het huis van de donkere", een plaats waar de zielen van de doden samenkomen. Het gat werd bekend als de "Ingang van de onderwereld".

BALLYCOTTON VUURTOREN.     

De vuurtoren van Ballycotton is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw, gelegen op Ballycotton Island, ten oosten van Ballycotton, in County Cork, in de Keltische Zee.
De vuurtoren wordt onderhouden door de Commissioners of Irish Lights en een van weinige vuurtorens die zwart is geschilderd. De vuurtoren werd in 1848 gebouwd naar aanleiding van enige scheepsrampen in dat gebied.
Het eerste licht in de 15 meter hoge toren brandde in 1851 en heeft een brandpuntshoogte van 59 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

ROCHE'S POINT VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich aan de ingang van de haven van Cork. OP 4 juni 1817 werd er voor het eerst een vuurtoren gebouwd om de schepen de de haven Cork in te leiden. De oorspronkelijke toren bleek te klein en in 1835 vervangen door de grotere huidige toren, met een hoogte van 15 meter. Het geheel is opgetrokken uit metselwerk. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn en wit geschilderd. De brandpunsthoogte is 30 meter, met een bereik van 20 zeemijlen voor het witte lichte en 16 zeemijlen voor het rode licht..

CHARLESFORT VUURTOREN.     

De vuurtoren van Charlesfort bevindt zich op het terrein van van Charlesfort. Het stervormige fort kijkt uit over de haven van Kinsdale en werd gebouwd aan het einde van de 17e eeuw en ontworpen door William Robinson.
Het huidige licht dateert  van 27 april 1929, heeft een hoogte van 5 meter en een brandpuntshoogte van 18 meter, met een bereik van 9 zeemijlen voor het witte licht, 6 zeemijlen voor het rode licht en 7 zeemijlen voor het groene licht.
Het fort ligt net buiten Kinsale, waar koning James II aan land ging voordat hij aan zijn veldtocht aan de Boyne begon.

OUDE HEAD OF KINSALE VUURTOREN.

Old Head is een van de belangrijkste vuurtorens aan de zuidkust van Ierland, en tevens als oriëntatiepunt voor de haven van Kinsale, gelegen aan de Keltische Zee.
In 1665 werd de eerste toren gebouwd, deze werd vervangen voor een nieuwe toren in 1814 en de huidige toren dateert uit 1853.
De toren heeft een hoogte van 30 meter, is cilindrische van vorm, met galerij en lantaarnhuis. De toren is van onder af zwart, wit, zwart, wit en zwart geschilderd. De brandpuntshoogte is 72 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. Op 1 april 1987 werd de toren geautomatiseerd.

GALLEY HEAD VUURTOREN.    

De vuurtoren staat op Gallry head en is een actieve vuurtoren gelegen buiten Rosscarbery aan de zuidkust van Ierland, in County Cork. aan de Keltische Zee. De vuurtoren staat 40 meter boven zeeniveau, werd in 1878 in gebruik genomen en in 1978 geautomatiseerd. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarn, De toren is wit en de galerijrail is rood geschilderd. De toren heeft een hoogte van 21 meter, een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

COPPER POINT VUURTOREN.

De Copper Point vuurtoren bevindt zich aan de oostzijde van Long Island, (Inis Fada) in de toepasselijke genaamde Roaring Water Bay grenzend aan de Keltische Zee,
Het baken werd in 1864 opgericht gelijk met het baken op Goat Island. Beide bakens waren niet verlicht.
Pas in 1955 na vele verzoeken om een beter verlichting in het gebied, werd pas in 1972 hier aan gehoor gegeven en werden de bakens omgebouwd tot een vuurtoren.
Ze hebben een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

FASTNET VUURTOREN.   

De vuurtoren staat op de Fastnet rots gelegen in de Keltische Zee-Atlantische Oceaan. Het is het meest zuidelijke punt van Ierland en ligt 6.5 kilometer ten zuidwesten van Cape Clear Island en 13 kilometer van het Ierse vasteland. Het is de tweede vuurtoren op deze rots, welke  dateert uit 1854 en bleek bij zeer slecht weer te slap te zijn.
De huidige vuurtoren dateert uit 1904 en werd voor het eerst verlicht op 27 juni van dat jaar. De huidige vuurtoren met een hoogte van 54 meter, een brandpuntshoogte van 49 meter, heeft een bereik van 27 zeemijlen.

BARRACK POINT VUURTOREN.

De vuurtoren van Barrack Point staat op Sherkin Island. Zpowel Clear Island als Sherkin Island liggen aan de zuidelijke toegang van de Roaring Water Bay en de toegang tot de haven van Baltimore.
Op verzoek van een pater Davis werd in 1885 een tijdelijk licht geplaatst bij Barrack Point, in het jaar daarop werd het een permanent licht.
De toren rond van vorm en opgetrokken uit plaatijzer heeft een hoogte van 8 meter. De brandpuntshoogte is 40 meter, met een bereik van 6 zeemijlen voor het witte licht en 3 zeemijlen voor het rode licht.

SPIT BANK VUURTOREN.    

 De Spit Bank vuurtoren, vlakbij Cobn, is een vuurtoren op schroefpalen die een ondiepe zandbank markeert in de bevaarbare vaargeulen van de benedenloop van de haven van Cork. Het platform werd gebouwd door de blinde Ierse ingenieur Alaxander Michell, die het gebruik van schroefpaaltechnologie als eerste toepaste, terwijl de vuurtoren zelf werd ontworpen door George Halpin. De vuurtoren is sinds 1853 in gebruik en is achthoekig van vorm. De torenhoogte is 10,5 meter, de brandpuntshoogte is 10 meter, met een bereik van 10 zeemijlen voor het witte licht en 7 zeemijlen voor het rode licht. De toren werd in 2013 gerenoveerd.

YOUNGHAL VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich aan de ingang van de haven van Younghal aan de kust van de Keltische Zee. De toren is het ontwerp van George Halpin en werd in 1852 in gebruik gesteld. Het is een ommuurd complex, alles wit geschilderd, behalve de reling van de vuurtoren galerij die is rood.
De toren heeft een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van het witte licht van 6 zeemijlen en van het rode licht van 4,5 zeemijlen.



                              KERRY.

County Kerry is een graafschap in het zuidwesten van Ierland, in de provincie munster. De hoofdstad is Tralee.



SKELLIGS VUURTOREN.  


De vuurtoren van Skelligs is een van de belangrijkste navigatie lichten voor de zuidwestkust en staat op de buitenste en grootste van de Skellig-rotsen, op een afstand van 12,8 kilometer van het vasteland, ten noordoosten van Puffin Island in de Atlantische Oceaan. De twee bergtoppen, die als gotische kathedralen uit de zee oprijzen, bestaan voornamelijk uit zandsteen en leisteen. De buitenste Grote Skellig, ook wel Skellig Michael genoemd, is 0,8 kilometer lang en 217,6 meter hoog. De Kleine Skellig is 0,4 kilometer lang en 125 meter hoog.

Legendarische verwijzingen over deze rotsen gaan terug tot de prechristelijke tijd, naar een verzameling bijenkorfvormige woningen, gebedshuizen en kruisen welke worden toegeschreven aan Sint Finlanus rond de zesde eeuw. Het klooster, zoals het gewoonlijk wordt genoemd, ligt aan de zuidzijde van de 186,2 meter hoge piek, op een hoogte van 167,6 meter boven zeeniveau.
De bewoning van de kloosterlocatie door monniken is waarschijnlijk geëindigd met de opheffing van de kloosters in 1538 door Hendrik VIII.

De eerste vuurtoren op deze locatie werd gebouwd in 1821 en werd in 1826 in gebruik genomen. Resten van deze toren en van de woningen van de vuurtorenwachters staan nog steeds  op een hoger niveau van de huidige vuurtoren. De huidige vuurtoren werd in 1967 in werking gesteld, heeft een hoogte van 12 meter, en een brandpuntshoogte van 53 meter. Het lichtbereik heeft een afstand van 12 zeemijlen. 

VALENTIA VUURTOREN.    

De vuurtoren van Cromwell Point, ook bekend als de vuurtoren van Valetia, is een active vuurtoren uit de 19e eeuw, gelegen op Cromwell Point op het eiland Valantia, in de Atlantische Oceaan. Op de plaats van de vuurtoren stond vroeger het Cromwell Fleedwood Fort, wat in 1669 buiten bedrijf werd gesteld.
De toren werd gebouwd in 1837 en in 1841 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 15 meter, opgetrokken uit baksteen en steenresten van het oude fort, en is voorzien van galerij en lantaarnhuis, het geheel in het wit. De toren heeft een brandpunsthoogte van 16 meter, met een bereik van het witte licht van 17 zeemijlen en van het rode licht van 15 zeemijlen. De vuurtoren werd in 1947 geautomatiseerd.

INISHTEARAGHT VUURTOREN.    


De vuurtoren, opgericht in 1870 op Tearaght Island, het meest westelijke Blasketeiland voor de kust van County Kerry, gelegen in de Atlantische Oceaan.
De toren is gelen op 84 meter boven de zeespiegel op een steil eiland. De toren heeft een hoogte van 17 meter, is wit geschilderd met een rood geverfde galerij en wit lantaarnhuis.
De vuurtoren was tot 1988 bemand, waarna hij geautomatiseerd werd. Tussen de rots en de vuurtoren was het verblijf van de vuurtorenwachter. De toegang is extreem moeilijk, ook voor een helikopter, door de sterke opwaartse luchtstromingen. De toren heeft brandpuntshoogte van 84 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. De verlichting wordt heden verzorgt door zonne-panelen.

LITTLE SAMPHIRE VUURTOREN.    

De vuurtoren is gelegen op "Klein Zeekraaleiland" in de Tralee Bay, net ten westen van Fenit en is geheel ommuurd als bescherming tegen de zware golven vanuit de Atlantische Oceaan.
Het licht markeert de ingang van de Tralee Baai en de haven van Fenit, de belangrijkste haven tussen Cork en Foynes, aan de Ierse westkust.
De vuurtoren, geheel wit geschilderd, heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.
Sinds 1954 is de toren onbewaakt en geheel automatisch en in 2018 omgebouwd op zonne-energie.

CLARE.   

Clare is een graafschap in de provincie Munster in het zuiden van Ierland, grenzend aan de Atlantische Oceaan. Hoogste punt is 532 meter boven zeespiegel. De hoofdplaats is Ennis. 



INIS CATHAIGH VUURTOREN.   


Inis Cathaigh, Scattery Island is een eiland in de monding van de Shannon, voor de kust van Kilrush, County Clare. Op het eiland bevinden zich een vuurtoren, een ruïne van een klooster dat geassocieerd wordt met de heiligen Senan en Canir, een Ierse  ronde toren en de overblijfselen van een artilleriebatterij. De laatste bewoners vertrokken in 1969.
De vuurtoren dateert uit 1872 en heeft een hoogte van 12 meter. Het is een ronde witte toren met een rood geverfde galerij en een wit lantaarn huis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 15 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. 
 
CORLIS POINT VUURTORENS.


Het zijn geen vuurtorens maar lichtbakens die zijn gelegen te Corlis Point aan de Shannon, beide werden opgericht in 1998. Het achterste licht heeft een hoogte van 25 meter, met een brandspuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. Het voorste licht heeft een hoogte van 4 meter met een brandpuntshoogte van 9 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

LOOP HEAD VUURTOREN.

De Loop Head vuurtoren is gelegen op een rotsachtige landtong aan de noordzijde van de monding van de Shannon in de Atlantische Oceaan.
Loop Head betekend 'sprongkop'. 
Het is een metselwerk toren met een hoogte van 23 meter, cilindrische van vorm met balkon en lantaarn. Geheel in het wit geschilderd behalve de balkon reling is rood. De brandpuntshoogte is 84 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

BLACK HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren gebouwd in 1936 is een vierkante toren met daarop een lantaarnhuis. Het geheel heeft een hoogte van 8 meter. De toren staat in het noordelijke deel van County Clare, An Bhoireann, een stenig gebied begrenst door de Galway Baai. Zoals men lokaal zegt: "Geen boom waaraan een man kan worden opgehangen, geen water om hem in te verdrinken, geen grond om hem in de begraven".
De toren heeft een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.




       Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-B)