MONUMENTAAL GRAFMONUMENT
UIT DE HELLENISTISCHE TIJD MET
PERZISCHE INVLOED.
MAUSOLEUM VAN BELEVI.
Het Mausileum van Belevi is een monumentaal grafmonument uit de Hellenistische tijd, gelegen nabij Selçuk. Het is het op één na grootste antieke mausoleum in Anatilië, iets kleiner beroemdste bouwwerk van dit type: het Mausoleum van Halicarnassus. Het Mausoleum van Belevi is veel beter bewaard gebleven dan een van de Zeven Wonderen van de Antieke Wereld.
Het mausoleum was oorspronkelijk ontworpen voor Lysimachus, een van de generaals van Alexander de Grote. Lysimachus sneuvelde tijdens de oorlog met zijn voormalige bondgenoot Seleucus I Nicator, in de slag bij Corupedium, nabij Sardis, in 281 v.Chr. Zijn lichaam bewaakt door een trouwe hond, werd enkele dagen later gevonden en naar zijn zoon Alexander gestuurd. Hij begroef zijn vader in Lysimachia, gelegen in Thracië. Het was een symbolische gebeurtenis, omdat Lysimachia door Lysimachus was gesticht tijdens de voorbereidingen op de oorlog met zijn rivalen.
Ten slotte werd de heerser van de Seleucidische dynastie, bekend als Antiochus II Theos, begraven in het Mausoleum van Belevi. Zijn bijnaam, wat "God" betekent, werd hem gegeven door de inwoners van Milete. Hij bevrijdde hen van de heerschappij van een tiran genaamd Timarch. Antonius II stierf in 246 v.Chr, naar verluidt vergiftigd door zijn eerste vrouw en nicht, Laodice I, die vervolgens trouwde met haar neef, Selucus II.
Antochus II Theos was deels van Perzische afkomst, omdat zijn grootmoeder Apam een Perzische prinses was. Zij trouwde met een van de vooraanstaande generaals van Alexander de Grote, Antiochus I Soter, de vader van Antiochus II.
Zijn afkomst verklaart de Perzische invloeden die zichtbaar zijn in de versieringen van het Mausoleum van Belevi.
Voor de bouw van het mausoleum werden de materialen lokaal verkregen en is uitgehouwen massief gesteente gebruikt.
Het marmer kwam bijvoorbeeld uit de omgeving van Efeze, Voor de decoratie van het mausoleum werd tot wel 2500 kubieke meter marmer uitgraven.
De platen die het mausoleum aan de noordzijde bedekten, beelden een begrafenis uit.
De reliëfs aan de andere zijden toonden een centauromachie, oftewel een strijd tussen de legendarische Lapithen en de Centauren tijdens het huwelijksfeest van Pirithous.
De grafkamer van het mausoleum is uitgehouwen in massief gesteente,. Deze kamer had een vierkante plattegrond, met zijden van 29 meter lang en een hoogte van 10 meter. De rotswand die het mausoleum aan het zicht onttrok, was aan de buitenkant bedekt met marmeren platen. Daarboven bevond zich een tweede verdieping omringd door 28 zuilen. De bouw van het Mausoleum van Belevi is nooit geheel voltooid. Het zou waarschijnlijk de vorm hebben gehad van een steile piramide met een standbeeld op de top, en de gehele structuur zou een hoogte van 35 meter hebben bereikt.
Hij werd vergezeld door een dienaar, wiens kleding en figuur wijzen op Perzische afkomst.
De groepen leeuwen-griffioenen die in de richting van gebeeldhouwde stenen vaten staarden, waren langs de randen van het dak van het mausoleum geplaatst. Op de hoeken van het dak bevonden zich paren gebeeldhouwde paarden.
Helaas is van dit magnifieke bouwwerk niet veel bewaard gebleven.
De bewaard gebleven sculpturen en de sarcofaag bevinden zich nu in de collectie van het Efeze Museum in Selçuk. Andere decoratieve elementen zijn terug te vinden in het Archeologisch Museum in Izmir.
Het Mausoleum van Belevi vertegenwoordigd een mengeling van stijlen, aangezien er, naast Griekse elementen, ook Perzische invloeden zichtbaar zijn in de uitvoering.
Deze omvatten de figuur van een oosterse dienaar, de beelden van leeuwen-griffioenen met lange vleugels en de stijl van de decoratieve vazen.



.jpg)

.jpg)
.jpg)


.png)

.jpg)

.jpg)

.jpg)




.png)
.jpg)




.jpg)



.jpg)

.png)



.jpg)

.jpg)
.png)


.jpg)
.jpg)
.jpg)




.png)