woensdag 18 november 2026
HUURCONTRACT BIJLAGE ANNO 1949.
maandag 16 november 2026
SELÇUK. (TURKIJE) ZIJDE EN TAPIJTEN.
EEN PRODUCT
VAN DE COCON VAN DE
TURKSE ZIJDENRUPS.
Na ongeveer een maand zijn de rupsen klaar om te verpoppen. Voor het fokken van zijderupsen worden de mannetjes en de vrouwtjes gescheiden gehouden. De mannetjes worden gedood en weggegooid na het voortplanten. Nadat de vrouwtjes eieren hebben gelegd, worden zij gedood en gecontroleerd op eventuele ziekten. In het geval van een ziekte, worden de eieren vernietigd. De eieren van een zijderups komen meestal na 10 tot 14 dagen uit.
De cocons worden in warm water geweekt om de sericine te verzachten.
We wandelden rustig met de groep mee als we erbij hoorden door ruimten waar weeftoestellen waren opgesteld, een oude vrouw aan het spinnen van zijdedraad bezig was op een traditioneel toestel, een rek waar geverfde zijde draden te drogen hingen (waren al heel lang droog) en een jong vrouwtje wat een kleed aan het weven was na een getekend voorbeeld. Het was op naar de zaal waar weet hoeveel kleden lagen opgeslagen voor de verkoop. Bij binnenkomst werden de eest fraaie kleden voor ons uitgerold alsof we van 'koninklijke afkomst' waren. Er werden prijzen genoemd tussen de 500 en 5000 Euro. Van het kleed bij de introductie van dit verhaal maakte ik snel een opname, maar daar bleek men niet van gediend te zijn, en verlieten we die ruimte.
SIRINCE. (TURKIJE)
EEN DORP BEKEND OM
ZIJN FRUITWIJNEN
EN HELDER WATER.
Het dorp werd gesticht door de Grieken en heette oorspronkelijk Çirkince, wat 'lelijk' betekend, naar verluidt om buitenstaanders af te schrikken en de schoonheid van de plek geheim te houden.
In de jaren 1923 tot 1926 vond er na het einde van de Eerste Wereldoorlog een bevolkingsruil plaats. De oorspronkelijke bewoners, van oorsprong Grieken verlieten het dorp, waarna het voor een deel werd herbewoond door Turken. De naam werd veranderd in Sirice, wat 'mooi' betekend. De oude Grieks-Ottomaanse huizen staan al sinds de 18e- en 19e eeuw onder bescherming. Het dorp is bekend om haar schoon water, tuinen en vooral goede wijnen. Het zijn niet zo zeer de wijnen van de druiven, maar van het lokaal groeiende en aangevoerde fruit. zoals perzik, aardbei, appel en granaatappel. Verdere producten zijn olijfolie en honing. Tegenwoordig is men er meer op het toerisme gericht en is er geen gebrek aan souvenirwinkeltjes.
DE STRAATJES.
De straatjes van Sirice zijn in het centrum smal, geplaveid met grote platte stenen, en worden slingerend de heuvelrug op wat breder en geplaveid met basaltkeien. Je vindt er nog de typische 19e eeuwse Griekse-Ottomaanse witte stenen huizen met rode dakpannen. Maar met de rust is het gauw gedaan zodra je in het centrum komt van Sirine.
Aan beide zijden van de hoofdstraat is het winkeltje en stalletje van de lokale middenstand. Er zijn alle soorten kruiden en gedroogde vruchten te koop en voor de liefhebber van een pittige maaltijd de nodige soorten rode pepers. Wijnen, olijfolie en marmelades het kan niet op.
Magneetstickers in alle soorten en kleuren, Pinokkio poppetjes, handgemaakte houten auto's met laadbak en zittende hondjes met voedingsbak. Maar ook bij een vrouwtje gevlochten bloemen kransen en blokken lokaal gemaakte zeep.Op een rustig hoekje zitten deze dorpsvrouwen bij elkaar en weven van takjes en bloemen deze kransen, met alleen witte en gele bloemen. de vrouwen zijn alle nog volgens de oude Turkse regels gekleed. Daar ze Engels spraken konden we er niet achter komen waarvoor deze kransen waren.
Overal is wel een gelegenheid om de lokale vruchten wijnen te proeven, of je deze zoete slok lekker vindt of niet, je bent daarna wel verplicht in de zaak iets te kopen.In de jaren 90 is de kerk gerestaureerd door het Efeze Museum en het American Institute. Het interieur is grotendeels sober en kaal, maar er zijn nog overblijfselen van ornamenten en fresco's te zien.
zondag 15 november 2026
SELÇUK. (TURKIJE) BELEVI MAUSOLEUM.
MONUMENTAAL GRAFMONUMENT
UIT DE HELLENISTISCHE TIJD MET
PERZISCHE INVLOED.
Het Mausoleum van Belevi vertegenwoordigd een mengeling van stijlen, aangezien er, naast Griekse elementen, ook Perzische invloeden zichtbaar zijn in de uitvoering.
zaterdag 14 november 2026
SELÇUK. (TURKIJE) ISA BEY MOSKEE.
IN 1374 GEBOUWD VÓÓR
DE OTTOMAANSE
VORSTENDOMMEN.
De moskee werd in 1934 gerenoveerd en later, in de tweede helft van de 20e eeuw gerestaureerd. Het complex bestaat uit twee hoofdruimtes: de binnenplaats aan de noordzijde en de smalle, rechthoekige gebedsruimte aan de zuidzijde, die samen ongeveer 51 bij 57 meter lang zijn.
De hoofdingang van de binnenplaats bevindt zich bij het monumentale portaal aan de westgevel, dat uitkijkt op de zee, vlakbij de gebedsruimte. Het portaal is op een helling geplaatst en heeft een dubbele trap met een grote nis met een fontein (wasplaats) onder het bordes. De ingang-nis heeft een muqarnar-gewelf met een parapluvormige kroon en is voorzien van een fraai gebeeldhouwde plaquette met inscripties.
De gebedsruimte wordt betreden via een drievoudige boog in het midden van de binnenplaatsgevel.De boog wordt bekroond door twee boogvensters aan weerszijden van een rond venster. Binnen is de gebedsruimte tree traveeën diep en meet ongeveer achttien bij achtenveertig meter. De koepel van de mihrab is iets kleiner met een diameter van acht meter.
( Van links naar rechts: Een van de overgebleven minareten. De binnenplaats van de moskee, Tegen een muur op de binnenplaats staan oude Islamitische-grafzerken.)
De muren van de moskee zijn gemaakt van onbewerkt, ruw natuursteen, terwijl de westgevel is bekleed met fijne marmeren panelen en versierd met gebeeldhouwde inscripties, muqarnas en polychrome steencomposities. Binnen in de gebedsruimten zijn de pendentieven van de mihrab-koepel versierd met een mozaïek van tegels met zeshoeken en stervormige patronen in turkoois en marineblauw. Plantmotieven zijn ook verwerkt in diverse decoraties. De stalactietachtige versieringen op de achthoekige tamboer van de koepel zijn in Seltsjoekse traditie. Sommige van de bovenste ramen in de qibla-muur zijn versierd met stalactietachtige omlijstingen.
vrijdag 13 november 2026
LIMYRA. (TURKIJE) ROTSGRAVEN EN THEATER.
HOE HOGER HET GRAF
IS GELEGEN, HOE
DICHTER MEN BIJ HET
HIERNAMAALS IS.
De Romeinen hakten een theater uit in de Akropolisheuvel dat plaats bood aan 8000 toeschouwers. Het werd in de tweede eeuw n.Chr. in opdracht gebouwd door een belangrijke Lycische weldoener, Opramoas van Rhodiapolis. Uit de zelfde tijd stammen een badhuis met een complex verwarmingssysteem en de straten met zuilengalerijen. Na een uitbreiding later konden er 20.000 toeschouwers plaats nemen.
Naast het theater bevinden zich overblijfselen van een Romeins badhuis met een mozaïk ingelegde vloer. De zitplaatsen worden in 9 groepen onderverdeeld door 9 trappen van boven naar beneden.
In en rond het Turkse kustplaatsje Finike bevinden zich enkele van de belangrijkste en best bewaarde Lycische rotsgraven van Turkije.



.png)








.jpg)


.png)










.png)



.jpg)

.jpg)
.jpg)


.png)

.jpg)

.jpg)

.jpg)




.png)
.jpg)




.jpg)



.jpg)

.png)