zondag 1 februari 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. BELGIË & KANAALEILANDEN. (DEEL 7)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST 

           OM IN DUISTERNIS DE

  ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                           DEEL 7.

BELGIË.      

België, officieel het Koninkrijk België, is een West-Europees land gelegen in het westen aan de Noordzee in het noorden aan Nederland, in het oosten aan Duitsland en Luxemburg en in het zuiden aan Frankrijk.
Het land heeft een oppervlakte van 30.689 km² en is gedeeld in drie gewesten: Vlaams gewest, Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. In het Vlaams Gewest wordt Nederlands gesproken; in het Waals Gewest (Wallonië) hoofdzakelijk Frans en aan de oostgrens Duits.  De hoofdstad is Brussel wat tevens het bestuurlijk centrum is van de Europese Unie en de NAVO.

BLANKENBERGE VUURTOREN.

De huidige vuurtoren van Blankenberge, bijnaam Comte Jean Jetty, werd tussen 1950 en 1954 gebouwd in deze Belgische havenstad. In het gebouw onder de toren was tot 2009 het maritiem museum gevestigd.
De moderne toren heeft een hoogte van 32,5 meter. Is wit met een zwarte top en is opgetrokken uit gewapend beton.
De lens is een stilstaand Fresnel-optiek op een lichthoogte van 32 boven zeeniveau, met een zicht bereik van 20 zeemijlen.
het is een onbemande toren, zonder mistsignaal en radar.

Er is al een vermelding van een vuurtoren in Blankenberge uit 1337.
De vorige toren werd gebouwd tussen 1870 en 1872 en tegen het einde van de WO-II in 1944 door de Duitsers opgeblazen. (links)
Daarvoor stond er reeds van 1817 tot 1873 op het nu afgebroken fort Napoleon een vuurtoren. (rechts)






HEIST VUURTORENS.

Heist, Zeebrugge kent twee vuurtorens; de Hoge en de Lage vuurtoren. beide vuurtorens deden tot 1983 dienst als een reeks toonaangevende lichtmasten aan de kust. De stad Brugge zocht na het verzanden van het Zwin als waterweg een andere uitweg naar zee, en vond dat in het begin van de 20e eeuw met de zeehaven Zeebrugge.
De vaargeul naar deze haven werd Pas van 't Zand genoemd en werd uitgediept. Om deze vaarweg te bebakenen werden er twee vuurtorens gebouwd

HOGE HEIST.

De bouw van de Hoge Heist was in 1905 en werd in werk gesteld in 1907. De toren kreeg een hoogte van 34 meter, een ronde vorm en de kleur grijs. het bouwmateriaal was beton. De vuurtoren was uitgerust met een stilstaande Fresnel-lens. De vuurtoren is een moument.

LAGE HEIST.

De Lage Heist werd in de zelfde periode gebouwd als de Hoge Heist met de zelfde reden. De kleine vuurtoren staat op het einde van de de Zeedijk van Heist is opgetrokken uit beton, kleur is grijs en sinds 1987 een monument.

LANGE NELLE VUURTOREN. 

Lange Nelle is de vuurtoren van Oostende. Hij bevindt zich aan de oostzijde van de havengeul, waar hij de toegang tot de haven aangeeft. Het is een nog actieve vuurtoren.
De start van de bouw van de toren begon in 1947 en werd in 1949 in gebruik gesteld.
De toren heeft een hoogte van 57,5 meter, is rond van vorm en heeft een wit met blauw golvend patroon. De toren opgetrokken uit beton heeft een achthoekige voet op een vierkant grondplan.
 De toren geeft drie schitteringen om de 10 seconden, met een lichthoogte van 65 meter boven zeeniveau en een bereik van 21 zeemijlen. De toren is uitgerust met een draaiend Fresnel-optiek. Geen mistsignaal of radar en is onbemand.

NIEUWPOORT VUURTOREN. 

In het centrum van Nieuwpoort werd al in 1284 een vuurtoren genaamd Vierboete gesticht.
Een bakstenen toren met een puntdak.
Deze toren kreeg in 1863 een lantaarn en werd uiteindelijk verwoest tijdens de WO-I door de Duitsers.
Op een paneel  van Lance Lot Blondeel staan de grote en de kleine Vierboete afgebeeld. Deze vuurtorens hebben een lange geschiedenis die wel te vermelden waart is.
De Grote Vierboete was een stenen vuurtoren die in 1284 in opdracht van Gewijde van Dampierre werd opgetrokken op een plaats waar twee kreken in de vaargeul uitkwamen. Om de schippers veilig in de haven te loodsen werd deze stenen toren aangevuld met een tweede kleine vierboete. Deze toren bestond uit een houten constructie en vormde samen met de grote vuurtoren een lichtlijn. De houten toren werd verschillende malen opnieuw opgebouwd. Hij veranderede ook geregeld van plaats. Dit was nodig om de lichtlijn aan te passen aan de zich voortdurend verplaatsende stroom.
De naam vierboete komt van de Franse uitdrukking voor vuur stoken: bouter le feu.
De Engelsen brachten in 1383 zware schade aan de torens toe, met het gevolg dat ze pas vanaf 1391 opnieuw volledig functioneel waren. De stenen toren , die vanaf 1858 werd gerestaureerd, kreeg in 1862 een olielamp die bovenop de torenspits gemonteerd was. Dit licht werd op 1 januari 1863 voor het eerst in werking gesteld. Omdat de stenen toren in 1914 door het Belgische leger werd aangezien als een gemakkelijk richtpunt voor de Duitse artillerie, werd hij op 18 oktober dat jaar met springstof vernietigd.  

De huidige vuurtoren van Nieuwpoort bevindt zich op de rechteroever van de Ijzermonding.
De bouw van de toren begon in 1949 en nog dat zelfde jaar werd deze in gebruik genomen.,
De 29 meter hoge vuurtoren is een betonnen constructie en werd beschilderd met twee witte en rode banden, zodat ze ook overdag als oriëntatiepunt kan dienen.
Het licht bevindt zich op een hoogte van 28 meter. De toren geeft twee rode flitsen om de 14 seconden en is voorzien van Fresnel-lenzen met een gewicht van 150 kg, een draaiend optiek, met een bereik van 16 zeemijlen.
De toren heeft een nood dieselgenerator voor als de netstroom uitvalt.
Een astroklok zorgt ervoor dat het licht automatisch in werking treedt wanneer het donker wordt en weer dooft bij dageraad.
De toren heeft geen mistsignaal en radar, en is onbemand.
De vuurtoren is sinds 2004 een rijksmonument.

OUDE MOLE VUURTOREN.

De 'Oude Mole' is de vuurtoren van de havenplaats Zeebrugge en is gelegen aan het uiteinde van de Leopold II -dam.
De vuurtoren werd samen gebouwd met de havendam tussen 1897 en 1905 tijden aanleg van de zeehaven van Zeebrugge. Het is een actieve vuurtoren.
Het is ronde toren opgetrokken uit baksteen en beton en heeft een witte lantaarn, 22 meter boven zeeniveau. De lens is een stilstaand Fresnel-optiek. Wit licht met een bereik van 20 zeemijl en rood licht met een bereik van 18 zeemijl. De toren heeft een mistsignaal en geen radar.
Tijdens de WO-i en de WO-II raakte de toren ernstig beschadigd en is telkens weer opnieuw opgebouwd. Door de uitbreidingen van de haven in de jaren 1980 is de toren midden in het havengebied komen te staan met het havenhoofd. Het is nu een beschermd monument.

KANAAL EILANDEN.    

De Kanaal eilanden, in het Normandisch: Îles d'la Manche, in het Frans: Îles Anglo Normandes, in het Engeld: Channel Islands, is een groep eilanden in het Kanaal vlak voor de Franse Normandische) kust.
De meeste van deze eilanden zijn autonoom bezit van de Britse Kroon. De totale oppervlakte bedraagt 195 km².

De eilanden groep bestaat uit: Jersey, Guernsey, Sark, Herm, Alderney, ieder met een eigen vlag.
Daarnaast zijn er nog twee kleinere eilanden die bewoond zijn: Jethou en Brecqhou, en verder enige onbewoonde eilandjes. De Britse eilanden worden onderverdeeld in baljuwschappen (bailiwick).

Verder zijn er nog een aantal kleine Franse eilandjes, de Chausey-eilanden met een oppervlakte van 0,65 km².
Deze eilandjes zijn over het algemeen privébezit.

     
       VUURTORENS IN HET

 BALJUWSCHAP GUERNSEY.



ALDERNEY VUURTOREN.  

De vuurtoren van Alderney, ook bekend als de vuurtoren van Mannez, is een stenen ronde vuurtoren aan de noordoostkust van het Eiland Alderney.
Hij werd gebouwd in 1912 om de scheepvaart te beschermen tegen de gevaarlijke wateren van de Alderney Race en de vele rotsen rond het eiland.
De toren werd gebouwd van en op graniet, kreeg een hoogte van 32 meter en is kegelvormig met balkon en lantaarn en staat vast aan het huis van de vuurtorenwachter. Het is een witte toren met in het midden een brede zwarte horizontale band.
De toren werd in 1976 geëlektrificeerd en in 1997 geautomatiseerd. Brandpuntshoogte is 37 meter met een bereik van 12 zeemijlen. De toren is uitgerust met een lens van de 1e orde 920mm 4-paneels catadioptrisch telescoop, 2 x 4 laags Led-lantaarn (huidig). De toren is nog actief.

BRÉHON TOREN.

De Bréhon-toren of Fort Brehon staat op een rots Bréhon Rock, een klein eilandje in het Little Russell-kanaal ongeveer 1,5 kilometer  ten noordoosten van St. Peter Port, Guernsey, tussen de haven en de eilanden Hern en Jethou. De bouw duurde van 1806 tot 1869 en werd voltooid in 1857.
In 1744 werd op Bréhon een obelisk opgericht als zeemarker, Daar de obelisk slecht zichtbaar was, werd deze vervangen in 1824 door een toren van 12 meter hoog en 10 meter in omtrek, met daarop een globe. Met een zicht van 19 zeemijlen. De Bréhon-toren  heeft meer dienst gedaan als een militair fort, vooral in de periode dat Engeland en Frankrijk oorlog met elkaar voerden. Tijdens de WO-II installeerden Duitse troepen een luchtafweergeschut op het fort tegen aanvallen van de RAF Spitfires van de Tsjechoslowaakse squadrons 312 en 313. De Bréhon-toren en het eilandje zijn sinds 30 september bescherm monument.

CROCQ PIERHEAD VUURTOREN. 
De Crocq Pier vuurtoren ligt op het eiland Guernsey bij de plaats St-Sampson. De bouw van deze toren dateert ui 1554, waardoor het een van de oudste nog operationele vuurtorens ter wereld is.
De vuurtoren is nog steeds een actief navigatiehulpmiddel, hoewel de bediening ervan in de loop der jaren grotendeels geautomatiseerd is.
De toren is ongeveer 11 meter boven zeeniveau, De brandpuntshoogte, de afstand van de bovenkant van de lens tot het zeeoppervlak is 15 meter. Het lichtpatroon  is een rode "F"-vorm (morse), die over een afstand van enkele mijlen zichtbaar is voor de scheepvaart. De vierkante toren is gebouwd uit lokaal gewonnen gesteente en heeft daardoor de barre weersomstandigheden kunnen doorstaan. Het is een witte toren met een rood lantaarnhuis.

CASTLE BREAKWATER VUURTOREN.

De Castle Breakwater verbindt het grootste deel van St.Peter Port met Castle Cornet en vormt een van de armen van de belangrijkste haven van Guernsey. Het is een zeer opvallend herkenningspunt van de havenstad aan het einde staat de vuurtoren.
De golfbreker werd gebouwd in het tweede decennium van de 19e eeuw. In die tijd werden er veel verdedigingswerken op het eiland gebouwd op een mogelijke Franse invasie onder leiding van Napoleon Bonaparte.
Deze golfbreker was een van de weinige delen van het eiland die tijdens de WO-II door de lucht werd gebombardeerd. De vuurtoren heeft een hoogte van 23 meter en een brandpuntshoogte van 37 meter. Het is een ronde wit taps toelopende witte toren met lantaarn met wit dak.


LES HANOIS VUURTOREN.  

De vuurtoren van Les Hanois werd gebouwd tussen 1860 en 1862 en werd in gebruik genomen op 8 december 1862. De toren staat op een rots die bekend staat als Le Biseau of le Bisé, onderdeel van het rif Les Hanois, ongeveer 1,5 kilometer ten noordwesten van Pleinmont.

De vuurtoren werd gebouwd als reactie op het toenemende aantal scheepsrampen op de verraderlijke rotsen voor de werstkust van Guernsey. De toren  heeft een hoogte van 36 meter en werd uit graniet opgebouwd. Het is een tapps toelopende cilindrische toren met balkon, lantaarn, woning van de vuurtorenwachter en helikopterplatform boven de lantaarn. De toren is wit geschilderd en heeft als stroombron zonne-energie De vuurtoren werd in 1996 geautomatiseerd. De toren geeft een mistsignaal twee keer per 60 seconden, met een bereik van twee zeemijlen. De toren heeft een roterende optiek van de 4e orde met een brandpuntshoogte van 33 meter en een bereik van 20 zee mijlen. 

ST. MARTINS POINT VUURTOREN.


De vuurtoren van Sint Martins Point is gelegen op het eiland Guernset. 
Het is een 19e eeuws bouwwerk gelegen aan de zuidoostelijke punt van het eiland, met een hoogte van vijf meter. Het is een vierkant betonnen bouwwerk dat wit is geschilderd, en dient als actieve navigatiehulp. Brandpuntshoogte is 15 meter.
In 2025 is het geheel geüpgraded met moderne zonne-energie. Deze upgrade vervangt een oude ondergrondse elektrische kabel



CASQUETS VUURTORENS.

De vuurtoren van Casquets is een actieve vuurtoren gelegen op de rotsachtige Les Casquets, Alderney.
Oorspronkelijk  was de vuurtoren een van de drie vuurtorens die begin jaren 1720 op Les Casquets werden gebouwd. Alle drie werden verlicht door kolenvuren. Er werd besloten om drie torens te bouwen om de lichten een onderscheid uiterlijk te geven, zodat ze niet verward zouden worden met vuurtoren in het nabijgelegen Frankrijk, en ze ook te onderscheiden van de dubbele vuurtoren die onlangs op Portland Bill in het noorden was gebouwd, die de overkant van Het Kanaal markeerde. De drie afzonderlijke vuurtorens kregen de namen St. Peter, de noordwestelijke toren; St. Thomas, de zuidelijke toren; en Dungeon, de meest oostelijke toren.

De torens werden gebouwd van steen die op het eiland zelf werd gewonnen. De westelijke torens waren hoger dan de oostelijke toren, maar alle drie de lichten bevonden zich op de zelfde  hoogte boven zeeniveau. Ze werden op 30 oktober 1724 in gebruik genomen.
In 1790 werden de torens gemoderniseerd, waarbij elke toren werd voorzien van nieuwe parabolische reflectoren en een aantal Argand-lampen, bevestigd aan een ring, die in een cirkelvormige  beweging ronddraaiden. In 1832 werd vermeld dat de lichten een bereik van 13 zeemijlen hadden.
In 1854 werden de torens 10 meter verhoogd en kregen een nieuwe lantaarn. De lampen bevonden zich nu 34 meter boven de zeespiegel en waren zichtbaar tot 15 zeemijlen. In 1877 werd de Noordwesttoren opnieuw gebouwd en het licht kreeg een bereik van 17 zeemijlen. De andere twee torens werden in hoogte verlaagd. Zo bleven er in de volgende jaren steeds veranderingen plaats vinden. Gedurende de WO-II kwamen de torens in bezit den de Duitsers.
Het huidige licht in de 23 meter hoge noordwesttoren bevindt zich 37 meter boven zeeniveau en flitst vijf keer per 30 seconden met een tussenpoos van 3,7 seconden. De toren is in rode en witte ringen geschilderd en heet een rood lantaarnhuis. Het huidige licht heet een bereik van 18 zeemijlen, en wordt aangedreven door een combinatie van zonne- en wind-energie.
De zuidwestelijke toren is voorzien van een helikopterplatform en er is nog een helikopterplatform op een vlag gedeelte van de rots. De rotsen zijn ook gemarkeerd met een morseletter "T" op radarschermen.

PLATTE FOUGÈRE VUURTOREN. 

De Platte Fougère vuurtoren, voltooid in 1910, is een 25 meter hoge zwarte-witte toren gelegen voor de noordoostkust ven Guernsey op ongeveer 1 mijl afstand.
Hewt lichtbaken markeert de noordelijke ingang van Little Russel naar St. Peter Port en is essentieel voor de scheepvaart tussen de kanaaleilanden.
Het een van de eerste onbemande vuurtorens in het gebied. De toren staat op een kleine rots en de zee heeft de nodige erosie aan de onderzijde aangebracht, welke steeds opnieuw gerestaureerd  en verstevigd moet worden.
De lichtkarakteristiek toont een rood en wit gesectoreerd licht, met een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

SARK VUURTOREN.  

De vuurtoren van het eiland Sark is een actieve vuurtoren, en bevindt zich op de kliffen bij Point Robert. De toren dient als navigatiemiddel voor de schepen die door de Kanaaleilanden varen om ze weg te leiden van Blavchard Rock, dat enkele kilometers naar het oosten ligt.
Het gemetselde complex werd in 1913 gebouwd, geheel wit geschilderd, heeft een hoogte van 17 meter en een achthoekige toren met witte lantaarn.
Brandpuntshoogte van het licht is 65 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. De toren is uitgerust met een mistsignaal; 2 stoten om de 30 seconden, met een geluidsbereik van 2 zeemijl. 
Het geheel werd in 1994 geautomatiseerd. (note: Sark was een aantrekkelijke plaats voor vuurtorenwachters om gestationeerd te worden, omdat het als een 'rotsstation' werd beschouwd, was de verdienste goed, maar het was ook het enige station waar ze na werktijd naar de pub konden gaan.)

VUURTORENS IN DE BAILIWICK

                    VAN JERSEY.



LA CORBIÈRE VUURTOREN. 

La Corbière vuurtoren  ligt op het uiterste zuidwestelijke punt van Jersey in Si. Brélade.
De naam betekend "een plaats waar kraaien samenkomen" afgeleid van het woord corbin, wat kraai betekend. Meeuwen hebben de plaats van de kraaien ingenomen.
De vuurtoren staat op een rots die een getijden eiland is. Een dam verbindt de vuurtoren met de kust. De vuurtoeren met een hoogte van 19 meter werd in 1874 gebouwd uit beton, Het is een cilindrische taps toelopenede toren met balkon en lantaarn, alles in het wit. De toren staat 36 meter boven het springtij en werd voor het eerst ontstoken op 24 april 1874. Het was de eerste vuurtoren op de Britse eilanden die van beton werd gebouwd. De brandpuntshoogte is 36 meter met een bereik voor het wit licht van 18 zeemijlen, rood licht van 16 zeemijlen. De toren is uitgerust met een mistsignaal; 4 stoten, lang-kort-lang-kort, elke 60 seconden.

ST. CATHERINE'S BREAKWATER VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich op het einde van de golfbreker van St. Catherine, ook wel bekend als de golfbreker van Verclut, te St. Martin. De golfbreker vormt de noordelijke arm van wat oorspronkelijk was gepland als een marinehaven.
De haven van St. Catherine ontwikkelde zich in de jaren 1840 als gevolg van de spanningen tussen Groot-Brittannië en Frankrijk.
In 1847 begon men met de aanleg van de noordelijke golfbreker richting een zuidelijke om de haven te vormen. Van de geplande 1200 meter werd in de daaropvolgende acht jaar  slechts 640 meter gebouwd.
De vuurtoren werd in 1856 geïmporteerd en op 12 december 1856 op het havenhoofd geplaatst. De achthoekige, witmetalen toren was 9 meter hoog, brandpunthoogte van 18 meter, en bleef tot 1950 in gebruik, toen hij werd vervangen door een vierkante 7,6 hoge vakwerktoren.

 De nieuwe vuurtoren werd in 1950 opgericht met een hoogte van 9 meter. Hij staat voor het Jersey Maritiem Museum. en heeft een lichtsterke met een bereik van 13 zeemijlen. De toren is geautomatiseerd.

Op de toren is een plaquette aangebracht, gedateerd 9 november 1996, met de volgende tekst:
Afgezien van de vijf jaar Duitse bezetting, scheen het licht vanaf St. Catherine 's Breakwater meer dan honderd jaar lang helder om de zeelieden te waarschuwen voor gevaar. Tegenwoordig staat het als monument voor de eilandbewoners die stierven in concentratiekampen ver weg van hun eiland. Een symbool van herinnering en een baken van hoop voor de toekomst.


DEMIE DE PAS VUURTOREN.

De vuurtoren staat op een rots voor de kust van de haven van St.Helier aan de zuidkust van Jersey. De toren werd in 1904 gebouwd.
In 1984 werd de vuurtoren van zijn oorspronkelijke witte kleur veranderd en in dat zelfde jaar werd ook de oorspronkelijke lantaarn verwijder en vervangen door de huidige.
De toren een betonnen blok heeft een kleine lantaarn, en heeft een hoogte van 13 meter. De toren is aan de bovenkant geel-oranje geschilderd en aan de onderkant zwart. Brandpuntshoogte is 11 meter.
De kleurstelling van het licht is rood of wit afhankelijk van de richting. Het lichtpatroon is als volgt: 3 seconden aan, 1 seconde uit; 1 seconde aan, 1 seconde uit; 1 seconde aan, 5 seconden uit. De knippercode is de letter 'D' uit de morsecode, wat staat voor de naam van de vuurtoren.

GOREY PIER VUURTOREN.  

Gorey is een van de drie belangrijkste havens van Jersey. De vuurtoren bevindt zich aan het einde van de pier in de Haven van Gorey
De toren is een metalen skelet met een omsloten bovengedeelte. De toren is wit geschilderd en heeft een hoogte van 9 meter. De brandpuntshoogte is 8 meter.
De kleurstelling van het licht is rood of groen, afhankelijk van de richting. Het lichtkarakter is: 4 seconden aan en 1 seconde uit.

GREVE D'AZETTE VUURTOREN. 


De vuurtoren bevindt zich aan de kustweg, ongeveer 2,5 kilometer ten zuidoosten van St. Helier op het eiland Jersey.
De toren werd in 1896 gebouwd.
De toren, een gietijzeren skelet als een piramide staat op een vierkante fundering van stenen en beton, en is 19 meter hoog, zonder de vier meter van de fundering.
De toren en fundering zijn wit geschilderd en de toren heeft rode verticale band als dagmarkering. 
De toren heeft een wit licht met een brandpuntshoogte van 23 meter.
Het licht gaat om de vijf seconden aan- en uit.



LA TOUR DE VINDE VUURTOREN.  

La Tour de Vinde, ook bekend als Noirmont Tower werd tussen 1808 en 1810 door de Britten gebouwd om de toegang tot St. Aubin's Bay op Jersey te beheersen. De toren staat aan de voet van de kliffen van Noirmont Point. De locatie is alleen bij eb te bereiken. De naam komt uit het Noors, waar "vinde" overstag gaan of omslaan betekend. Een zeilschip dat op weg naat St. Aubin's Bay was het punt gepasseerd waar het overstag kon gaan om de haven te naderen.
De toren, met een hoogte van 10 meter, heeft een cilindrische vorm, en is geschilderd in de kleuren zwart-wit-zwart om als dagbaken te dienen.
Sinds 1915 is er een licht op de toren aangebracht. De toren heeft een brandpuntshoogte van 18 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.

SOREL POINT VUURTOREN.

De vuurtoren van Sorel Point staat op de noordelijke landtong van Jersey en biedt een uitzicht op Normandische kust in Frankrijk. De vuurtoren waarschuwt voor het Paternosterrif in het noordwesten en Les Dirouilles, een rif in het noordoosten.
De vuurtoren met een hoogte van 3 meter werd in 1938 gebouwd op Sorel Point op een hoogte van 50 meter boven zeeniveau. Hij is opgetrokken uit een halfronde betonnen bunker met een plat dak en werkte op acetyleengas. Oorspronkelijk scheen het licht door een lang raam, voordat er een lantaarn op het dak werd geplaatst. Brandpuntshoogte is 49,7 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De toren  was oorspronkelijk beschilderd met een zwart-wit patroon om hem als dagbaken te markeren. In 2009 is het elektrisch omgebouwd op zonne-energie en daar deze op het dak geplaatst zijn werd de lamp weer naar binnen verhuist en werd de toren wit geschilderd. 

MOUNT UBE VUURTOREN.  

Deze vuurtoren dient als achterste richtlicht voor Grève dÁzette, dat zich ongeveer 2 kilometer ten westen ervan bevindt. Opgericht in 1896
De toren een 46 meter hoge vierkante skeletconstructie op een betonnen sokkel is wit geschilderd, heeft een rood licht dat elke 5 seconden oplicht. Brandpuntshoogte is 46 meter.

WHITE ROCK PIER VUURTOREN.

De White Rock Pier vuurtoren is een kleine bakstenen vuurtoren met glazen lantaarn met een wit rond dak. 
Het is de vuurtoren van Saint Peter Port haven op het eiland Jersey.
De vuurtoren lijkt aan een muur op de pier te hangen.
De toren werd gebouwd in 1908 en heeft een hoogte van 10 meter met een brandpuntshoogte van 11 meter.












          Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UNITED KINGDOM                                                                               SCHOTLAND. DEEL 8




















Gepost door op Geen opmerkingen:

donderdag 29 januari 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. POLEN & DUITSLAND. (DEEL 6)

 

 EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

  ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

       HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                     DEEL 6.


POLEN.           

Polen, officieel de Republiek Polen, is een land in centraal Europa. In het westenbegrensd door Duitsland, de Oder-Neissegrens, in het zuiden door Tsjechië en Slowakije, in het oosten door Lietouwen, Wit-Rusland en Oekraïne en in het noorden door de Oostzee en de Russische exclave Kaliningrad. Polen is een parlementaire republiek en eenheidsstaat.
Polen heeft een oppervlakte van 311.888km².
De hoofdstad en tevens de grootste stad van het is Warschau. Polen is lid van de Europese Unie, de Verenigde Naties, de NAVO, de Wereldhandelsorganisatie en de OESO.

ROZEWIE VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen in het gelijknamige dorpje Rozewie, gelegen tussen Jastrzebia Góra en Wladysawowo, aan de kust van de Oostzee.
De vuurtoren bevindt zich tussen de vuurtoren van Stilo en de vuurtoren van Jastarnia. Deze vuurtoren heeft de grootste brandpuntsafstand, 83 meter, van alle Poolse vuurtorens, met een bereik van 26 zeemijlen.
De vuurtoren werd gebouw in 1822, een betonnen halve onderste toren met een stalen bovenste toren in de kleuren wit en rood.
Het geheel is taps toelopend, met twee verdiepingen, drie balkons en een lantaarn, met een totale hoogte van 32,7 meter.
De eerste lichtbron was een koolzaadolie lamp, deze werd in 1866 door het Fresnel-apparaat, eveneens op olie gestookt. Tien jaar later weer vervangen door een petroleumlamp en tegenwoordig op netstroom.



De 'vuurtoren' van Wladyssawowo  is tegenwoordig een lichtbaken aan het einde van de pier die de haven beschermd tegen de golfslag vanuit de Oostzee. De toren, dat wat er van over is, heeft een gevlekte groene kleur gekregen. 



STILO VUURTOREN. 

De Stilo vuurtoren, in het Pools; Latarnia Morska Stilo, is gelegen in Osetnik (voorheen Stilo) aan de kust van de Oostzee.
De vuurtoren bevindt zich tussen de vuurtorens van Rozewie en Czolpino.
De toren werd gebouwd tussen 1904 en 1906 van gietijzer op een houten frame, met een hoogte van 33,4 meter. De toren is een 16-zijdige prisma-toren met dubbel balkon en lantaarn.
Oorspronkelijk had de toren een roterend baken dat werd aangedreven door 110 Volt. In 1926 onderging de toren een modernisering, waarbij het oude lichtsysteem werd vervangen door een gloeilamp met een vermogen van 2000 Watt en er werd een extra noodsysteem op gas geïnstalleerd.
In 2006 ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de vuurtoren, onderging deze een complete renovatie, inclusief een nieuw kleuren schema voor de buitenkant, in de kleuren  antracietgrijs-wit-rood. De brandpuntshoogte is 75 meter met een bereik van 23,5 zeemijlen.  De lichtkarakteristiek van de toren is: lichtduur: 0,3 sec, duisternis 2,2 sec, lichtduur 0,3 sec, duisternis 2,2 sec, lichtduur 0,3 sec, duisternis 6,7 sec. Een periode van 12 seconden. Het is een Pools monument.


CZOLPINO VUURTOREN.  

De vuurtoren ligt enigszins verborgen in de duinen en de bossen vanhet Nationaal Prak Slowinski, Pommeren.
 De bouw van de 25,4 meter hoge bakstenen, cilindrische toren met balkon en lantaarn werd voltooid in 1875. 
Bovenop de toren bevind zich een optisch apparaat dat in Frankrijk is gemaakt in 1926.
De toren heeft een trommellens gemaakt uit drieënveertig prismatische kristallen.
Opvallend is dat deze toren niet is geschilderd, alleen de observatie ruimte is wit en de lantaarnkoepel zwart.
De brandpuntshoogte is 75 meter met een bereik van 21 zeemijlen.


HEL (HELA) VUURTOREN. 


De vuurtoren van Hel is een actieve vuurtoren bij de stad Hel, gelegen aan de oostpunt van het schiereiland Hel. De toren begeleidt het scheepvaartverkeer naar de baai van Gdansk en de baai van Puck.
De toren vindt zijn oorsprong in de 16e eeuw, toer er een vuur werd aangestoken in de kerktoren op een hoogte van 35 meter om schepen te begeleiden. De kerktoren brandde af  en in 1638 verzochten de lokale bewoners de autoriteiten van Gdansk om een vuurtoren op het schiereiland te bouwen. In 1640 werd een houten constructie opgericht met een bereik van 9,7 kilometer. Deze vuurtoren brandde in 1667 af. Twee verdere pogingen tot de bouw mislukten eveneens. Daar de scheepvaart in dit gebied echter gevaarlijk bleef, werd rong 1790 een nieuwe poging ondernomen. Er werd een locatie aangewezen, inclusief een woning voor de vuurtorenwachter. Het licht moest elke dag branden.

Hoewel de effectiviteit verbeterde, kreeg de toren al snel te maken met het probleem dat hij door groeiende bomen aan het zicht werd onttrokken. De bouw van de eerste bakstenen vuurtoren begon in 1806. Door de burgeroorlogen sleepte het project zich voort tot 1826.
De bakstenen vuurtoten was niet hoog genoeg en er bleven schepen zinken tussen Jastarnia en Hel. Er werd een kanon bij de vuurtoren neergezet, dat elke vier minuten als geluidssignaal werd afgevuurd. Dit ging door tot de kanonnier in 1910 overleed door zijn werk. Een gedenksteen herinnerd aan de gebeurtenis.
Er volgden verbeteringen. De lichtbron werd vervangen door een petroleumlamp en de structuur werd gerenoveerd. In 1938 werd er elektrische verlichting geïnstalleerd in de vorm van een lamp van 3000 Watt. Tijdens de WO-II besloten de Duitsers de structuur te slopen, omdat deze een perfect doelwit vormde voor luchtaanvallen. In 1942 gaven de Duitsers de lokale bevolking opdracht een nieuwe vuurtoren te bouwen, Deze kreeg een plaats 10 meter ten zuidoosten van de nu afgebroken oude toren.
De nieuwe constructie een toren van 40,8 meter, taps toelopende achthoekige toren met balkon en lantaarn is rood geschilderd. De huidige lichtbron is een lamp van 1000 Watt, geplaatst op 38,5meter boven de zeespiegel, met een bereik van 15 zeemijlen. De vuurtoren maakt tegenwoordig ook deel uit ven het luchtverkeersleidingssysteem en is een Pools monument.


SOPOT VUURTOREN.  

De Sopot vuurtoren is gelegen in het gelijknamige badplaatsje aan de Ooszeekust. Het is wel een van de mooiste vuurtorens ter wereld.
De toren werd gebouwd in 1903-1904 als onderdeel van het Balneologisch Instituut.
Het is een gemetselde toren met een hoogte van 33 meter, vierkant van vorm en met een piramidevormig dak. Het is een ongeverfde toren en het dak kleurt groen door de koperoxidatie van de dakbedekking. De reikwijdte is sindsdien terug-gebracht tot 7 zeemijlen, waardoor hij volgens de huidige criteria formeel gezien geen vuurtoren meer is, maar nog wel wordt genoemd. De brandpuntshoogte ligt op 25 meter en de stroombron is netspanning.


KRYNICA VUURTOREN. 

De  Krynica vuurtoren is een actieve vuurtoren in de stad Krynica Morska, Pommeren, aan de Vistula-lagune.

De vuurtoren met een hoogte van 27 meter is een cilindrische toren met balkon en lantaarn. De toren is oranje-rood  en de lantaarn is wit. De eerste vuurtoren werd opgebouwd uit cementblokken in 1895. 
De vuurtoren had een Fresnel-lens, een brandduur van 2 seconden en een uistchakelduur van 4 seconden De brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.
De lichtbron ven de eerste toren was een olievlam, die in 1938 werd omgebouwd tot elektrisch licht. De oorspronkelijke vuurtoren werd in 1945 verwoest nadat hij door terug trekkende Duitse troepen.
De huidige toren werd in 1951 gebouwd, en heeft ernaast een kleine begraafplaats met een monument voor de Sovjetsoldaten die omkwamen toen het oorspronkelijke gebouw werd verwoest.


KOLOBREZEG VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen in de gelijknamige stad aan de kust van de Oostzee.
De vuurtoren bevindt zich bij de ingang van de haven van Kolobrzeg, op de rechteroever van de rivier de Parseta. De geschiedenis van de vuurtoren gaat terug tot 1899, de eerste vuurtoren. Tijdens de WO-II werd de vuurtoren in maart 1945 door Duitse troepen opgeblazen, omdat het een goed uitkijkpunt was voor de Poolse artillerie. Na de WO-II werd de vuurtoren in 1948 op een iets andere locatie herbouwd, op de fundamenten van het fortcomplex vlakbij de stad. De huidige vuurtoren heeft een hoogte van 26 meter, opgetrokken met bakstenen. Het is een cilindrische toren met dubbel balkon en lantaarn. De toren is niet geschilderd. De brandpuntshoogte is 33 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. In 1981 werd de toren gerenoveerd en de lens met een diameter van 50 cm werd vervangen door een roterende set halogeenlampen. De houten trap in de toren werd vervangen door een metalen. De toren is een Pools monument. 

SWINOUJSCIE VUURTOREN.

De Swinoujscie vuurtoren is een actieve vuurtoren met een hoogte van 65 meter, de oudste en grootste van Polen, en de vijftiende hoogste 'traditionele vuurtoren' ter wereld, en daarbij de hoogste bakstenen toren. De toren staat op de oostelijke oever van de rivier de Swina, net binnen de ingang.
Het is een cilindrische toren met een balkon en lantaarn die oprijst uit een achthoekig primavormig sokkel met balkon.
De toren heeft ongeverfde gele bakstenen en een zwarte lantaarn.

De eerste vuurtoren op deze locatie werd gebouwd in 1828, toen de stad nog deel uitmaakte van het Koninkrijk Pruisen en toen Swinemünde heette. De toren was in die tijd achthoekig in doorsnede. De toren raakte beschadigd tijden de WO-II. In 1945, tijdens de terugtrekking van de Duitse troepen, werd het bevel gegeven de toren op te blazen. De Duitse vuurtorenwachter weigerde dit bevel uit te voeren en de toren bleef gespaard. De schade werd pas in 1959 hersteld, zo'n veertien jaar nadat de stad door Polen was geannexeerd. In 1902-03 werd de toren gerestaureerd om beschadigd metselwerk te herstellen. Hierdoor kreeg de toren zijn huidige ronde vorm.
De toren is uitgerust met een Fresnel-lens van de eerste orde, brandpuntshoogte is op 68 meter met een zicht voor het witte licht van 25 zeemijlen, en het rode licht 9 zeemijlen. Kenmerk van het licht; wit licht 4 seconden aan, 1 seconde uit; rood licht naar het zuidwesten gericht. 

GDANSK VUURTOREN. 

Gdansk kent twee vuurtoren; de oude de Gdansk Nowy en de hypermoderne Nowy Port Lighthouse.
De oude vuurtoren gebouwd in 1893, diende als een navigatie hulpmiddel voor schepen die de haven binnenvoeren.
Het is de enige vuurtoren die in particulier bezit is en imponeert met zijn hoogte van 27,3 meter het aanzicht van de stad.
De vuurtoren werd in 1894 in gebruik genomen en is gebouwd met baksteen. De brandpuntshoogte ligt op 31,3 meter, met een bereik van 17,5 zeemijlen. 

GDANSK PÓLNOCNY VUURTOREN. 

Het is de vuurtoren van de noordelijkehaven van Gdansk, aan de Poolse kust van de Oostzee, aan de baai van Gdansk.

Het is de jongste vuurtoren van Polen en werd in 1984 gebouwd. De toren met een hoogte van61 metter is opgetrokken uit gewapend beton. Het is een vierkante toten met een controle- en observatieruimte van drie verdiepingen in de top.
De toren is blauw geschilderd en de controle- en observatie ruimte is wit.
De toren heeft brandpuntshoogte van 56 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.
De vuurtoren huisvest de admiraliteit van de haven van Gdansk.
Het is de enige vuurtoren in Polen met een lift naar het bovenste commandodek.
Lichtkarakteristiek: licht: 0,5 sec, duisternis: 1,5 sec, licht: 0,5 sec, duisternis 1,5 sec, licht: 0,5 sec, duisternis: 4,5 sec. Gehele periode: 9 seconden.



                         DUITSLAND.         
 
Duitsland, officieel de Bundesrepublik Deutsland, is een land gelegen in Centraal- en West- Europa.
Het land grenst in het noorden aan de Oostzee, de Noordzee en Denemarken, in het oosten aan Polen en Tsjachië, in het zuiden aan Oostenrijk en Zwitserland en in het westen aan Frankrijk en Luxemburg, België en Nederland. Het land heeft een oppervlakte van 357.033 km² en het grootste bevolkingsaantal van geheel de Europese Unie. Het land is lid van de Europese Unie, de Eurozone, de VN, de NAVO en de G8.

Note: Voor het gemak worden de vuurtorens (Leuchttürme) van Duitsland in alfabetische volgorde beschreven.

 ROTER SAND & ALTE WESER.

De vuurtoren Alte Wezer nam op 1 september de taak over van de Roter Sand.

ROTER SAND VUURTOREN.

De Roter Sand vuurtoren is gelegen in de Duitse Bocht (Noordzee) , in het estuarium van de rivier de Wezer. De  bouw van de toren begon in 1880 en werd in 1885 in gebruik genomen en was een markeringspunt voor de ondiepe Roter Sand. De toren had een hoogte van 52,5 meter, waarvan 30,7 meter boven de zeespiegel uitstak. Het is een ronde toren in de kleur rood en wit, waarbij de kleurvolgorde de vijf verdiepingen aangeven, in de onderste witte band zit de ingang.  De toren heeft een lichthoogte van 24 meter boven zeeniveau.
De toren heeft in de top drie erkers die naar buiten uitspringen. In de erkers herbergden vroeger de lichten en nevenlichten  welke wijzen naar het noordwesten, zuiden en noordoosten.

ALTE WEZER.

De Alte Wezer, ook wel Roter Sand Leuchttürm genoemd,   bevindt zich voor de kust monding van de rivier de Wezer in de Duitse Bocht, van de Noordzee. Hij werd op zand gebouwd tussen 1961 en 1964. De fundering is van gewapend beton en de toren van staal. De vuurtoren werd op een zandplaat gebouwd met een diepte van  11 meter onder de zeespiegel. De vorm is die van een omgekeerde kegel met daarbovenop twee verdiepingen van een observatie ruimte met daar bovenop de lantaarn. Het is een rode toren met twee witte horizontale banden en een groene lantaarn. De toren heeft een hoogte van 40 meter en de brandpuntshoogte is 33 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.
Afhankelijk van de kleur van de lichtstraal is het zicht tussen de 18 en 23 zeemijlen. De vuurtoren heeft een dubbele optiek lens met een brandountsafstand van 400 mm, met het licht van een xenonlamp van 2000 Watt. Bij slechtzicht geeft een misthoorn een signaal, de morsetekens ÄL", met een interval van één minuut. De toren is verder voorzien van alle moderne navigatie middelen en meteorologische instrumenten, zoals radar, richtantennes en anemometer. Tevens een ingebouwd noodstroomsysteem.

ARNGAST VUURTOREN. 

De Arngast vuurtoren ligt op de zandbank Arngast midden in de Jadeboezem in het noorden van Duitsland. De vuurtoren werd gebouwd in de jaren 1909- 1910 voor de aansturing van Wilhelmshaven en voor de Jade boezem. Verder dient de vuurtoren als oriëntatie in de vaarwateren naar Varel en Dangast. De vuurtoren is nog steeds actief.
De bovenbouw van de vuurtoren staat op 112 zware houten palen, ongeveer met een lengte van 8 meter en een dikte van 30 cm en aan de basis 8,5 meter brede stalen constructie. Naast de vuurtoren Roter Sand is het een van de bekendste en meest traditionele vuurtorens langs de Duitse Noordzeekust.
De toren werd gebouwd in 1909 en 1910 voor navigatiedoeleinden in Wilhelmshaven en voor oriëntatie in de Jade Bocht. De vuurtoren is cultureel erfgoed.


DRIE VUURTORENS VAN BORKUM.

Het eilandje Borkum is het meest westelijk en tevens grootste eiland van de Oost-Friese Waddeneilanden.
Het eland is gelegen voor de kust van de Nederlandse provincie Groningen, en maakt deel uit van de landkreis Leer in Oost-Friesland in Nedersaksen.
Het eiland ligt ten noorden van de monding van de rivier de Eems. Het eiland heeft een oppervlakte van 30,98 km², ligt 6 meter boven de zeespiegel met het hoogste punt.

In 1863 bestond Borkum nog uit twee afzonderlijke eilanden, Westland en Ostland, die door een kreek van elkaar waren gescheiden.
 Het eiland heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in het scheepvaart verkeer, van en naar de Eemshaven, vandaar dat het drie vuurtorens heeft.


OUDE VUURTOREN VAN BORKUM. 

De oude vuurtoren van Borkum werd in 1576 als herkenningspunt door de stad Emden op het Oost-Friese Waddeneiland Borkum gebouwd. 
De toren diende tegelijkertijd als kerktoren van de hervormde kerk. 
De kerk zelf werd ongeveer 100 meter van de toren gebouwd.
Pas in 1817 werd de toren met een lichtbaken uitgerust, waarvoor een glazen koepel werd geplaatst die met olielampen werd verlicht.
Vijftig jaar later werd de vuurtoren verbeterd en met nieuwe Fresnel-lenzen uitgerust. In 1879 werd de gehele binnenzijde van de door brandbeschadigd.





KLEINE VUURTOREN VAN BORKUM.

De kleine vuurtoren van Borkum werd in de periode van 1887-89 gebouwd, ter vervanging van de oude vuurtoren na de brand, en bleef tot 2003 in bedrijf.
Het was de eerste elektrische vuurtoren van Duitsland. Tot de bouw van de toren werd besloten in het einde van de 19e eeuw, daar mede door het gereedkomen van het Eemskanaal naar de havenstad Groningen, het scheepvaartverkeer op de Eems  sterk was toegenomen.
Om de vaar veiligheid te garanderen bloten de Nederlandse en Pruisische regering een plan om de verlichting van de Beneden Eems te verbeteren. Het plan bestond uit de bouw van vijf vuurtorens, drie op Duits gebied en twee op Nederlands gebied. Het werd een tweede vuurtoren op Borkum, een bij Campen en een bij Pilsum in Duitsland en een bij Watum en een bij Delfzijl in Nederland. Naast de torens nog twee verlichte bakens op De Randsel. Kosten werden toen geraamd op fl. 524.987. De tweede vuurtoren van Borkum kreeg een hoogte van 32 meter, werd opgetrokken uit gietijzer en had de kleuren rood-wit.

GROTE OF NIEUWE VUURTOREN VAN BORKUM.

De Grote of Nieuwe vuurtoren van Borkum is een 63 meter hoge toren opgetrokken uit bruine baksteen. Het is de derde vuurtoren van Borkum. De vuurtoren staat ook bekend als het Westereems-Quermarkenfeuer. De vuurtoren verving in feite de oude vuurtoren die door brand verloren ging en werd in 1879 in bedrijf gesteld.
De toren heeft tegenwoordig een groepschitterlicht, met 24 nM bereik, op 63 meter hoogte. In een periode van 12 seconden geeft het twee schitteringen van 2,8 en 8,8 seconden.
Enkele meters lager is een sectorlicht gemonteerd met een nominaal bereik van 15 nM. Dit licht heeft een rood/wit/groen vast licht en staat op 46 meter hoogte.
Dit sectorlicht geeft, in combinatie met het sectorlicht van de vuurtoren van Campen een koerswisseling op de Westereems aan.


BREMERHAVEN VUURTOREN.

De vuurtoren van Bremerhaven, ook "Simon-Loschen-Turm" of "Loschenturm" genaamd, doet dienst als bovenlicht voor de Nieuwe Haven van Bremen.
Het is de oudste nog in gebruik zijnde vuurtoren op het vasteland van Duitslands Noordzeekust.
De start van de bouw van de toren begon in 1853 en de opening was in 1856. De toren werd opgetrokken met baksteen tot een hoogte van 39,9 meter met een lichthoogte van 34 meter met een bereik van 8 zeemijlen. De toren werd aan de hand van plannen van architect Simon Loschen in de stijl van baksteengotiek gebouwd, aan de Noordzeezijde van de in 1852 gereed gekomen sluis naar de Nieuwe Haven. Naast het gebouw bevond zich het woon- en dienstgebouw van de vuurtoren- en sluiswachter.
Het gebouw werd in de WO-II gedeeltelijk verwoest. In 1951 werd het licht van de toren, dat tot die tijd met een gaslamp had gewerkt, omgebouwd op elektrisch en geautomatiseerd. 


De in de stromingsrichting van de Wezer schijnende Lichtlijn werd in 1959 door andere lichten vervangen
De andere kant op geeft de vuurtoren nog het overgangsgebied aan tussen de Außenwesser en de Unterweser. 
Hierbij doet de toren dienst als bovenlicht van de lichtlijn.
Het bijbehorende onderlicht ("Unterfeuer Bremerhaven") staat aan de zuidkant van de sluis en wordt in de volksmond ook de minaret genoemd.
Beide lichten gaan tegelijkertijd eerst 2 seconden aan, daarna 2 seconden uit.



BÜLK VUURTOREN. 

De vuurtoren van Bülk staat op de meest westelijke  landtong van de Kieler Förde aan de Oostzeekust van Sleeswijk-Holstein.
Het is de oudste vuurtoren op de Kieler Förde en dient als oriëntatiepunt van het fjord. Een rood licht waarschuwt voor de Stollergrund, een zandbank.
In 1807 hadden de Deense autoriteiten al een vuurtoren en een loodstation op de landtong Bülker Huk gevesdtigt. De toren was uitgerust met Argand-lampen met gebogen spiegels, maar werd pas in gebruik genomen in 1815 vanwege de Napoleontische oorlogen. In 1843 werd deze toren door bliksem inslag verwoest en vervangen door een toren met een roterende lens.
De bouw van de huidige toren werd in 1862 door de Denen begonnen, maar vanwege de Tweede Schleswigoorlog werd deze pas in 1865 door de Pruisen voltooid. 
De toren met een hoogte van 25,6 meter, is een cilindrische toren, opgebouwd uit baksteen, met balkon en lantaarn en Fresnal-lens. De toren is geschilderd in groen/wit banden met een wit lantaarn De brandpuntshoogte is 29 meter en het bereik 14 zeemijlen. Kort na de installatie van verlichting de Bülk bleek dit niet genoeg voldoende om de Kieler Förde te beveiligen, en wed er een lichtschip afgemeerd in de ingang van de fjord.

CAMPEN VUURTOREN.

De vuurtoren van Campen is een driekantige stalen toren met in het midden een stalen buis, twee galerijen en een groen dak.
De toren is de hoogste vuurtoren van Duitsland, en maakte deel uit van het oorspronkelijke  lichtenplan voor de Beneden-Eems.
Het ziet er uit als een modern bouwwerk. maar met de start van de bouw werd gestart in 1889 en deze werd voltooid in 1891.
De toren is 65,3 meter hoog, is driekantig met een rond lantaarnhuis in de kleur rood. De lichthoogte ligt op 62 meter boven zeeniveau, met een bereik van 29 zeemijlen.
 De toren behoort tot het  lichtenplan van de Nederlandse en Pruisische regeringen voor de verlichting van de Beneden-Eems, tot vanaf zee tot aan de rede van Emden.
 
(Zie verder vuurtorens van Borkum.)





DORNBUSCH VUURTOREN. 

De Dornbusch vuurtoren staat op het Duitse eiland Hiddensee in de Oostzee.
De toren staat op een hoge duin van 72,5 meter, de Schluckswiek genoemd.
De start van de bouw was in 1887 en werd in 1988 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 27,5 meter, is wit en heeft een rode lantaarn.
De toren is opgebouwd uit beton.
Lichtbereik is 21,3 zeemijlen en het lichtpatroon; 0,8 seconden licht, 9,2 seconden donker. 
Er zijn 102 traptreden tot het uitzichtplatform. 
Het is een onbemande toren. 

HOHEWEG VUURTOREN.

 
De Hoheweg of Hohe Weg vuurtoren staat in het zuidoostelijke deel van de Noordzee (Duitse Bocht) in het estuarium van de Wezer.
In 1855 werd de bouw gestart en in 1856 werd de vuurtoren in gebruik genomen.
Met de opkomst van de stoomscheepvaart op de Wezer in 1840 werd het noodzakelijk om de vaarwateraanduiding naar de nieuw gevormde havenstad Bremerhaven fundamenteel te veranderen. De "Bremer Bakens" op het wad van Hoheweg en de gelegen lichtschepen waren niet meer geschikt voor de veiligheidseisen van de toen opkomende scheepvaart. Om de situatie te verbeteren was Bremen bereid de bakens voor de scheepvaart door een vaste vuurtoren te vervangen., omdat dat minder operationele kosten met zich mee zou brengen.
In 1962 werd de vuurtoren uitgerust met een radarsysteem. De oude lamp werd tot 1941 met petroleum gevoed, en werd omgebouwd naar elektrisch. In 1973 werd de vuurtoren als laatste van de actieve vuurtorens geautomatiseerd.
De toren heeft hoogte van 36 meter, drie lichten: wit tot 19,5, rood tot 16,2 en groen tot 15 zeemijlen.

MELLUMPLATE VUURTOREN.   

 De vuurtoren werd gebouwd tussen 1939 en 1942 voor ongeveer twee miljoen Reichsmark. 
De toren werd in 1943 in gebruik genomen.
Het onderste ronde deel van de toren bestaat uit een caisson van gewapend beton en het bovenste deel bestaat uit een vierkant staalskelet met bakstenen blindering. De toren staat offshore met ongeveer 23 meter onder de zeespiegel en 29 meter boven de zeespiegel. Binnenin bevinden zich zeven verdiepingen. Het caisson heeft een doorsnede van 14,3 meter en een wanddikte van 2,25 meter.
Het bovenste deel is vierkant met op de top een helikopterdek. Kleuren rood met in het midden een brede witte band. Lichthoogte 29,1 meter met een bereik van 24 zeemijlen. De toren werd in de WO-II gebruikt voor luchtafweergeschut om de Jadetoegang voor vijandelijke vliegtuigen af te sluiten. In die tijd waren er 40 soldaten op de toren gestationeerd.

PILSUM VUURTOREN.

De vuurtoren van Pilsum staat op de Noordzeedijk bij het dorp Pilsum, Oost-Frieland.
De vuurtoren werd in 1883 gepland als een van de vijf leidende lichten in het Duits-Nederlandse project "verlichting van de Beneden-Ems" en werd in 1890 voltooid. 
Op 1 oktober 1891 werden alle vijf vuurtorens tegelijk in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 12 meter en een diameter van 4,4 meter. De drie verdiepingen zijn bereikbaar via een interne trap. Het bovenste deel is afgedekt door een koperen dak. Het licht wordt nog steeds
verzorgd door een petroleumlamp in combinatie met een 1,57 meter hoge lens, mat een bereik van 12 zeemijlen.  De toren heeft de opvallende kleuren; van onder af in rood en geel. 


ROBBENPLATE VUURTOREN. 

De vuurtoren Robbenplate werd gebouwd in 1924-25 in de buitenste Weser, op de Robbenplate-zandbank, ten noordwesten van Bremerhaven.
De toren heeft een hoogte van 39 meter en een lichthoogte van 37 meter. de toren is momenteel in gebruik als bovenste lichtbaken.
Om een voldoende hoge lichtbundel te verkrijgen, werd een mast op het dak van de toren geplaatst en de lantaarn bovenop gemonteerd. De lantaarn kamer is afkomstig van de buiten gebruik gestelde vuurtoren van Meyers Legde, die tussen 1906 en 1918  de toenmalige vaargeul door de Wurster Arm verlichtte.
De gehele toren  is vierkant van opbouw en is rood geschilderd. Na een volledige renovatie volledig geautomatiseerd en is sindsdien onbewoond.

TEGELER PLATE VUURTOREN.

De rode, ronde stalen toren, met een hoogte van 24,5 meter, heeft een uitstekend bovendeel met een witte lantaarn en een rood dak met radarrefectoren
De vuurtoren staat ten noordwesten van een zandbank Tegeler Plate, op Weserkilometter 105,o. De 2,5 meter dikke schacht werd 17 meter diep in de zeebodem gedreven. Om de stabiliteit te vergroten, werd het onderwatergedeelte van de torenschacht gevuld met beton en de fundering werd tegen erosie versterkt met een laag gestortte stenen.
De achthoekige bovenverdieping herbergt een hoogspanningsschakelinstallatie, transformatoren, een noodstroomvoorziening met olie en watertank en noodverblijven voor het onderhoudspersoneel. Daarboven ligt de de ligt de lantaarnkamer, waar een 542 mm hoge Fresnel-lens met een 2000 watt xenonlamp een licht sterkte  van 259.000 candela produceert. de stroom wordt aangevoerd vanuit Schmarren, 20 km ten noorden van Bremerhaven, via een 6 kV onderzeese kabel. Deze 30 km lange kabel levert ook stroom aan de vuurtorens Robbenplate, Tegelerplate en Alte Weser.

WESTERHEVERSAND VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich in Westerhever, Sleeswijk-Holstein, en is een van de bekendste vuurtorens in Noord-Duitsland. 
De gietijzeren toren, met een hoogte van 40 meter werd in 1908 gebouwd.
De cilindrisch, taps toelopende toren, heeft een betonnen sokkel, een balkon en lantaarn.
De toren is beschilderd met witte en rode horizontale banden, een zwart balkon en lantaarn. Brandpuntshoogte is 41 meter, met een bereik van 17 zeemijlen in drie kleuren: wit, 21 mijl, rood,  17 zeemijlen en groen, 16 zeemijlen.


Zie vervolg:  VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. BELGIË & KANAAL EILANDEN.
                                                                           DEEL 7.



Gepost door op Geen opmerkingen:
Abonneren op: Reacties (Atom)