VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-D)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                   DEEL 11-D.

                         

                            CORNWALL. 

Cornwall is een bestuurlijke graafschap en een district als een hertogdom in het uiterste zuidwesten van Engeland. Cornwall heeft twee unitary bestuurde gebieden en zeven lokaal bestuurde gebieden. De hoofdstad is Truro.

SCILLY-EILANDEN.

De Scilly-eilanden zijn een groep van vijf bewoonde en ongeveer 140 onbewoonde eilanden en een district in het ceremoniële graafschap Cornwall, op ongeveer 45 kilometer van de plaats Land's End.  De vijf bewoonde eilanden zijn van groot naar klein: St. Mary's, Tresco, St. Martin's, Bryher en St. Agnes met Gugh, het onbewoonde buureiland.

BISHOP ROCK VUURTOREN.     

De Bishop Rock vuurtoren werd in 1858 gebouwd door Trinity House en in 1887 verder versterkt. De vuurtoren markeert een rotsrichel van 46 meter lang en 16 meter breed, vier mijl ten westen van de Scilly-elanden.

De toren een taps toelopende cilindrische toren met een hoogte van 49 meter werd in 1858 gebouwd.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 44 meter, met een bereik van twintig zeemijlen.

In 1992 werd de toren geautomatiseerd en in 1973 geëlektrificeerd.

De rotsen rond de Scilly-eilanden hebben in loop van de zeevaart geschiedenis veel schepen doen vergaan, waaronder het eskader van Sir Cloudesley Shovel van de Britse vloot in 1707, waarbij 2000 opvarenden om het leven kwamen.

De eerste vuurtoren was een constructie van gietijzeren schroefpalen, ontworpen door James Walker, hoofd ingenieur van Trinity House. De poten werden in de rots geboord. De werkzaamheden begonnen in 1847, maar de toren werd in februari 1850 weggespoeld.

Walker liet het er niet bij zitten en in 1851 werd begonnen met de bouw van een nieuwe toren. Het grootste probleem was, dat het laagste deel van de rots onder water was gelegen. De nieuwe vuurtoren werd voor het eerst tentoongesteld op 1 september 1858.

Het werd een een toren met een hoogte van 49 meter, met een brandpuntshoogte van 44 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

De vuurtoren werd op 15 december 1992 geautomatiseerd en kreeg boven het lantaarnhuis een helikoprterdek. De toren staat onder beheer van Trinity House.

EDDYSTONE VUURTOREN.     

De Eddystone vuurtoren staat op de Eddystone Rocks en is de vierde vuurtoren in de geschiedenis van deze plaats en is 21 kilometer ten zuidwesten van Plymouth gelegen. De huidige vuurtoren werd gebouwd in 1882 met een hoogte van 49 meter, een brandpuntshoogte van 41 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. Naast de huidige vuurtoren is nog de stomp van de derde toren te zien.

De oorspronkelijke vuurtoren, voltooid in 1698, was de eerste vuurtoren die op een kleine rots in open zee werd gebouwd. Het was de eerste poging om de Eddystone veilig te maken voor de scheepvaart. Het was een project van de excentriekeling Henry Winstanley. In 1696 werd begonnen met de bouw van een zware stalen constructie. Engeland was in die tijd in oorlog met Frankrijk. Op een ochtend eind juni 1697 kwam het beschermingsschip niet aan, in plaats daarvan arriveerde een Franse kaper, die vervolgens Winstanley mee naar Frankrijk nam. In opdracht van Lodewijk XIV werd hij weer vrij gelaten, zeggende "Frankrijk is in oorlog met Engeland, niet met de mensheid".

De tweede vuurtoren, bekend onder de naam Rudyerds toren, werd gebouwd door kapitein Lovett die de rots voor 99 jaar pachtte. Alle passerende schepen moeste 1 penny per ton lading betalen, zowel op de heen als de terugweg. Zijn architect was John Rudyerds een zijdehandelaar, hij koos voor de bouw een scheepsbouwer en geen huizenbouwer.

Het werd uiteindelijk een houten toren, die in 1709 in gebruik werd genomen, bleek veel functioneler dan zijn voorganger; de vuurtoren bleef 47 jaar staan.

In de nacht van 2 december 1755 vatte het dak van de toren vlam, mogelijk door een van de kaarsen. Met veel moeite, door het slechte weer kon de vuurtorenwachter worden gered en ander personeel. De torren bleef vijfdagen branden en werd volledig verwoest.

Na 52 jaar de voordelen van een licht te hebben ervaren, wilden zeelieden het zo snel mogelijk vervangen. Trinity House plaatste een lichtschip op de positie te bewaken totdat een permanent licht kon worden gebouwd. 

Het was John Smeaton die een toren wenste te bouwen zo sterk als een Engelse eik, dan wel niet van hout maar van steen. Hij vond een sneldrogend cement uit en bevestigde de stenen voor de muur met behulp van zwaluwstaartverbindingen en marmeren deuvels, samen met een apparaat om grote sten blokken van schepen op zee naar aanzienlijke hoogte te tillen, een methode die nooit verbeterd is. De toren werd op 16 oktober 1759 verlicht door 24 kaarsen.

In 1870 verschenen er scheuren in de rots waarop de vuurtoren 120 jaar had gestaan, waardoor een nieuwe toren noodzakelijk werd. De bovenste helft werd gesloopt en de overgebleven stomp staat nog steeds op de Eddystone Rock.

 

De huidige vierde vuurtoren werd ontworpen door James Douglass. In juli 1878 werd de nieuwe locatie op de South Rock voorbereid gedurende 3,5 uur tussen eb en vloed; de eerste steen werd gelegd op 19 augustus van het volgende jaar door de hertog van Edinburgh. De toren kreeg een hoogte van 49 meter, bevat 62.133 kubieke voet graniet, met een gewicht van 4.668 ton. De laatste steen werd gelegd op 1 juni 1881 en op 18 mei 1882 werd het licht ontstoken.

De vuurtoren werd bekroond met een grotere dan normaal gebruikelijke lantaarnverdieping, van 5,03 meter hoog en 4,3 meter breed. De lantaarn werd rood geschilderd. Het licht kwam van  concentrische oliebranders. In 1980 werd de toren voorzien van een helikopterplatform en in 1982 werd het geheel geautomatiseerd en van elektrisch licht voorzien. De vuurtoren wordt bediend vanuit Trinity House Operations Control Centre in Harwich in Essex.

GODREVY VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het eilandje St.Ives in de gelijknamige baai.

De vuurtoren staat op de Godrevy Head en markeert het Stones Reef, dat al eeuwen lang een gevaar vormt voor de scheepvaart.

Een van de rampen op 30 november 1854 was met het ijzeren schroefstoomschip S.S. NILE dat op het reef liep en daarbij alle opvarenden om het leven kwamen. De vuurtoren is een witte achthoekige toren gebouwd uit ruwe stenen en mortel met een hoogte van 26 meter. De toren heeft  wit balkon en lantaarn. De brandpuntshoogte is 28 meter, en het bereik 8 zeemijlen. Toren staat onder beheer van Trinity House.

LIZARD VUURTOREN.

De vuurtoren van Lizard staat op Lizard Point en is gebouwd om schepen te begeleiden die door het Engelse Kanaal varen. Reeds in 1619 stond hier reeds een licht. De huidige vuurtoren bestaande uit twee torens en woningen werd in 1751 gebouwd door de landeigenaar Thomas Fonnereau, op elke toren stond een kolenbrander.

In 1812 werden de branders vervangen door Argand-lampen, welke in 1873 nog steeds in gebruik waren. Dat jaar werd door het stijgende aantal scheepswrakken besloten de lichte te moderniseren. Het zijn twee achthoekige torens met balkon en lantaarn en een hoogte van 19 meter, verbonden met elkaar door de woningen van de vuurtorenwachters. In 1903 werd de westelijke toren gedeactiveerd. De oostelijke toren kreeg een Catadioptrische vierdelige roterende lens. De brandpuntshoogte kwam op 70 meter te liggen met een bereik van 60 zeemijlen.

LONGSHIPS VUURTOREN.

De vuurtoren van Longships is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw, ongeveer 2 kilometer voor de kust van Land's End. Het is de tweede vuurtoren die gebouwd is op Carn Bras, het hoogste van de Longshgips-eilandjes, dat 12 meter boven de hoogwaterlijn uitsteekt.

De huidige vuurtoren met een hoogte van 35 meter is een taps toelopende cilindrische betonnen toren met lantaarn en helikopterplatform. De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Toren staat onder beheer van Trinity House.

PENDEEN VUURTOREN.

De vuurtoren van Pendeen, ook wel Pendeen Watch, bevindt zich ongeveer 11,5 kilometer ten noorden van Land's End, het westelijkste punt van Cornwall.

Het is een actieve vuurtoren waarvan de bouw begon in 1900. Het is een volledig witte toren, opgetrokken uit breuksteen en afgewerkt met beton. De toren heeft een hoogte van 19 meter en een diameter van 4,2 meter, en is voorzien van een galerij en lantaarnhuis. De opening was op 20 september 1990. De toren heeft een brandpuntshoogte van 59 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het gehele complex is ommuurd.

De toren staat onder beheer van Trinity House.

PENNINNIS VUURTOREN.

De vuurtoren staat op Penninnis Head, St. Mary, op de Scilly-eilanden. De vuurtoren werd gebouwd ter vervanging van de vuurtoren in het midden van het eiland St. Agnes en helpt schepen de haven van Hugh Town binnen te varen via ST. Mary's Sound. De toren werd in 1911 in gebruik genomen.

Het is een ronde skeletachtige toren, onderste helft is open en bovenste gesloten door een lantaarnhuis en een galerij. Van onder tot boven is de toren zwart, wit en zwart, met een hoogte van 14 meter.

Brandpuntshoogte is 36 meter, meteen bereik van 9 zeemijlen. Toren is onder beheer van Trinity House.

ROUND ISLAND VUURTOREN.   

De vuurtoren van Round Island werd in 1887 gebouwd door Trinity House bovenop een 40 meter hoog granieten rotseiland en markeert de meest noordelijke buitenpost van de Scilly-eilanden. De toren heeft een hoogte van 19 meter, en een brandpuntshoogte van 55 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren werd in 1966 geëlektrificeerd en in 1987 geautomatiseerd.

ST. ANTHONY VUURTOREN.

De vuurtoren van St. Anthony werd in 1835 door Trinity House gebouwd bij de oostelijke ingang van de haven van Falmouth, om schepen weg te leiden van de Manacles.

De zeshoekige toren heeft een hoogte van 19 meter en een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

Het geheel is wit geschilderd behalve het dak van het lantaarnhuis dat zwart is. 

De toren werd in 1954 geëlektrificeerd en in 1988 geautomatiseerd.

TATER DU VUURTOREN.      

Tater Du is de meest recent gebouwde vuurtoren van Cornwall. De bouw van de vuurtoren kwam voort uit de tragedie van het verlies van een kleine Spaanse kustvaarder genaamd Juan Ferrer op 23 oktober 1963 bij het nabij gelegen Boscawen Point.

Het schip kapseizde, waarbij 11 opvarenden om het leven kwamen.

De vuurtoren werd gebouwd in 1965 van betonblokken en kreeg een hoogte van 15 meter. Het is een ronde cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis geheel in het wit. Toren heeft een brandpuntshoogte van 34 meter, met een bereik van 12 zeemijlen. De toren werd bij de bouw volledig geautomatiseerd en staat onder beheer van Trinity House.

TREVOSE HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landpunt aan de noordkust van Cornwall.

De toren, een gemetselde cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis, geheel in het wit werd in 1847 gebouwd. De toren heeft een hoogte van 27 meter en een brandpuntshoogte van 62 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. De toren is het ontwerp van James Walker in opdracht van Trinity House. De toren werd in 1995 geautomatiseerd. Aan de voet van de toren werd een misthoorn geplaatst. Deze akoestische hoorn met een lengte van 36 voet werd in 1913 in gebruik genomen en kreeg de bijnaam 'Lord Rayleigh' naar de ontwerper. Het mistsein werd in 2912 buiten werking gesteld.

ST. AGNES VUURTOREN.          

De st. Agnes vuurtoren is een 17e eeuwse vuurtoren gelegen op St. Agnes op de Scilly-eilanden.

De toren werd in 1680 gebouwd in opdracht van Trinity House. De toren heeft een hoogte van 23 meter en staat 41 meter boven de zeespiegel.

De toren had op grondhoogte schietgaten voor geschut. Het eerste licht was van een vuurkorf met kolengestookt vuur. Dit werd tot 1790 gedaan, waarna de toren werd omgebouwd naar Argand-lampen. In 1858 werd de toren buiten werking gesteld en is heden een monument.

WOLF ROCK VUURTOREN.

Wolf Rock is een rots in de Atlantische Oceaan voor de kust van Cornwall. Het is ook de naam van de vuurtoren die op deze rots is gebouwd.

Wolf Rock vuutoren ligt ongeveer 15 kilometer ten zuidoosten van Land's End en ruim 30 kilometer ten oosten van de Scilly-eilanden.

Wolf Rock dank zijn naam aan het geluid dat de wind produceert wanneer die door de spleten van de rots waait.

In 1795 werd op de rots eerst een baken geplaatst in de vorm van een driehoek met op de punt een rechte staaf met een bol. het eerste baken werd weggespoeld en later door een nieuwe constructie vervangen, dat heden nog op de rock staat.

In 1861 werd besloten een vuurtoren te plaatsen, naar het ontwerp van James Walker, die ook het tweede baken had ontworpen. De massieve basis van de toren is 11,9 meter hoog en heeft aan de voet een diameter van 12,7 meter, gebouwd van granietblokken. De dikte aan het fundament is 2,4 meter, aflopen naar de galerij 0,7 meter. De totale hoogte is 41 meter. De toren werd in 1869 in gebruik genomen. De brandpuntshoogte van 34 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. De toren werd in 1955 geëlektrificeerd en kreeg een helikopter platform. De vuurtoren staat onder beheer van Trinity House Harwich.

                          SOMERSET.      

Somerset is een shire-graafschap gelegen aan het Kanaal van Bristol. Het graafschap in onderverdeeld in drie unitary gebieden en in 7 bestuurlijke gebieden. De hoofdstad is Taunton.

BURNHAM-ON-SEA VUURTORENS.

                                  (Van links naar rechts: ronde toren; lage licht en hoge licht.)

DE ROUND TOWER. De Round Tower was een vuurtoren in Burnham-on-sea, en werd gebouwd in 1801. Het gebied staat bekend om zijn strand en wadplaten, die kenmerkend zijn voor Bridgewater Bay en de rest van het Bristol Kanaal, waar het getij zich over een afstand van meer dan 2,4 kilometer kan terug trekken. Burnham ligt dicht aan de monding van de rivier Parrett, waar deze uitmondt in het Bristol Kanaal, dat met 15 meter het op één na grootste getij verschil ter wereld kent.

LEGENDE.

Volgens de lokale legende plaatste de vrouw van een visser op een stormachtige nacht rond 1750 een kaars voor het raam van haar huisje, vlakbij de kerk, om haar man de weg naar huis te wijzen. De kaars was zo effectief dat lokale zeelieden haar regelmatig kleine bedragen betaalden om elke nacht een kaars brandend te houden. Later kreeg ze vijf pound van de koster van de St. Andrwes kerk, die de verantwoordelijkheid overnam, maar het licht boven op de kerktoren plaatste, waar het beter zichtbaar was. Een lokale predikant, John Goulden in 1764, hield een inzamelingsactie onder de lokale bevolking om het licht op de kerk te vervangen. Tegen het einde van de eeuw betaalde dominee David Davies de koster twintig pound voor het recht het licht te tonen, omdat hij zelf had besloten een speciaal gebouwde vuurtoren te laten bouwen. Als gevolg hiervan werd de Burnham vuurtoren naast het huis van de dominee gebouwd en in 1801 voor het eerst ontstoken. Fondsen voor het onderhoud van het licht werden bijeengebracht door de lokale kooplieden en scheepseigenaren. In 1813 bleken deze fondsen echter ontoereikend en kreeg Davis toestemming om een bijdrage te heffen om het jaarlijkse inkomen van 135 pound aan te vullen, aangezien dit niet genoeg was voor het onderhoud van het licht.

Aan de toestemming om belastingen te heffen was een huurcontract van 100 jaar verbonden, de resterende 85 jaar van het huurcontract werden echter rond 1829 door Trinity House gekocht. De opbrengst van de verkoop werd door dominee David Davies gebruikt om het lokale gebied te verbeteren.

In 1831 werd de vuurtoren beschreven als een vuurtoren met een opvallend verduisterend kenmerk.

Trinity House besloot al snel de vuurtoren te vervangen door "een veel elegantere en veel hogere constructie, ongeveer een halve mijl ten noorden van het vorige gebouw.

LAGE- EN HOGE LICHT.

 

Het lage licht in Burnham-on-Sea is nog steeds in gebruik. Het licht werd voor het eerst ontstoken in 1832 en functioneerde 137 jaar lang samen met de op het vaste land land gelegen Hoge Licht.

Het was een houten toren met een hoogte van 9 meter, een vierkante toren op palen. De toren is wit en heeft een opvallende verticale rode band aan de zeezijde. Brandpuntshoogte van 7 meter, met een bereik van 12 zeemijlen. De toren werd in 1996 gedeactiveerd.

De bediening van het Lage licht werd overzien door de vuurtorenwachters die in de Hoge licht toren waren gestationeerd. 

Het hoge licht, ook wel bekend als de pilaarvuurtoren is niet meer actief, maar is omgebouwd tot een privéwoning. De toren werd in 1832 gebouwd en opgetrokken met bakstenen. De toren met een hoogte van 30 meter is een taps toelopende cilindrische toren met een halve galerij. Toen in 1927 Burnham elektriciteit kreeg werd ook de vuurtoren geëlektrificeerd. De witte toren heeft een de zee zijde een verticale rode band. De toren werd in 1996 gedeactiveerd. 

WATCHET HARBOUR VUURTOREN.  

De Watchet Harbour vuurtoren is een maritiem navigatiehulpmiddel dat de ingang markeert van een jachthaven in de stad Watchet.

De vuurtoren staat aan het einde van een stenen pier die in 1862 werd voltooid.

In 1860 werd besloten om een vuurtoren op de pier te bouwen en deze werd voor hert eerst verlicht in 1862. Het is een oranje-rode gietijzeren toren met een hoogte van 6,5 meter, taps toelopend zeshoekig met lantaarnhuis met donker groen puntdak. De toren heeft een brandpuntshoogte van 9 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. Toren staat onder beheer van de Jachthaven Watchet.

PORTISHEAD POINT VUURTOREN.

De vuurtoren staat beter bekend als de vuurtoren van Battery Point.

De toren werd in 1931 gebouwd als een onbewaakt automatische licht. Hij bestaat uit een zwarte piramide op een betonnen basis en heeft een hoogte van 9 meter. De metalen skelettoren staat op een betonnen fundatie en is vierkant van vorm met een balkon en lichtinval. De fundatie is wit geschilderd.

Brandpuntshoogte van 9 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. het licht wordt bediend door de Haven van Bristol.

   Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-E)

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-C)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                  DEEL 11-C.

             KENT.

Kent is een shire graafschap in de Engelese regio South East England. Een groot deel van de kust wordt gevormd door de krijtrotsen. De hoofdstad is Maidstone. 

FOLKSTONE VUURTOREN.

De vuurtoren van Folkstone  is een havenvuurtoren aan het einde van de pier in de haven van Folkstone. Deze historische  pier dateert uit 1809.

De vuurtoren werd in 1860 op de pier gebouwd en heeft een hoogte van 13 meter. Het is een ronde stenen toren met balkon en lantaarnhuis, dat alleen geschilderd is.

De vuurtoren zendt een wit licht uit dat twee keer per 10 seconden flitst. De toren heeft een brandpuntshoogte van 14 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

De vuurtoren is in 2011 volledig gerenoveerd en staat onder beheer van de Haven van Folkstone.

NORTH FORELAND VUURTOREN.    

De vuurtoren staat op North Foreland, een kalkrots aan het oosteinde van het Isle of Thanet.

De 26 meter hoge toren heeft de vorm van een regelmatige achthoek, met bovenaan een balkon en een lantaarnhuis. Het is een stenen toren en het geheel is wit geschilderd.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 57 meter, met een bereik van 19 zeemijlen en vertoont om de 20 seconden 5 flitsen de wit of rood zijn afhankelijk van de waarnemer. De vuurtoren staat onder beheer van Trinity House.

RAMSGATE WEST PIER VUURTOREN.    

De vuurtoren bevindt zich op de westelijke pier van de haven van Ramsgate.

De ontwikkeling van de haven van Ramsgate begon in de 18e eeuw, gedreven door de toenemende behoefte aan een veilige haven voor schepen die over het Kanaal varen. De aanleg van de haven begon in 1792. De oostelijke en westelijke pieren, die de buitenhaven vormen, werden gebouwd in 1779. John Smeaton tekende in 1783 de plannen voor een vuurtoren op de westelijke pier, maar stierf in 1792. Samuel Wyatt voltooide het project in 1795 en kreeg Ramsgate zijn eerste vuurtoren.

IN 1842 werd de 10,4 meter hoge granieten toren uit Cornwall vervangen door een 11,6 meter hoge stenen vuurtoren, die iets verder van het uiteinde van de pier af staat. Deze vuurtoren fungeert nu als achterlicht en toonteen vast rood licht wanneer het water peil in de haven minder is dan 3 meter diep. Op andere momenten brandt er een groen licht. Het is een fraai uitziende toren 11 meter hoge toren, opgetrokken uit kalksteen met een roodlantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 7 zeemijlen. 

In de bovenste stenenrand van de toren staat een Latijnse spreuk gebeiteld PERFUGIUM MISERIS, wat 'toevlucht voor mensen in nood' betekend.

DUBRIS PHAROS.    

Dubris, ook bekend als Portus Dubri, was een haven in het Romeins Britannië. Twee vuurtorens, elk genaamd de  "Pharos" werden kost na de Romeinse veroverring in Dover gebouwd. Over de juiste datum wordt nog steeds gespeculeerd, maar zeker is dat ze werden gebouwd in de eerste eeuw n.Chr. De vuurtoren op de Eastern Height staat nog steeds op het terrein van Dover Castle en is 24 meter hoog, bijna zo hoog als oorspronkelijk.

Hij is aangepast en dient nu als klokkentoren van de aangrenzende kasteelkerk van St. Mary de Castro. Het is heden een monument van de hoogste categorie.

DUNGENESS OUDE EN NIEUWE VUURTOREN.

De oude volledig zwart geschilderde vuurtoren van Dungeness werd in 1904 geopend door Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Wales, en diende 56 jaar als een cruciaal navigatiehulpmiddel voor de schepen in het Kanaal. Met meer dan drie miljoen bakstenen gebouwde toren, met een hoogte van 46 meter, overleefde beide Wereld oorlogen en werd in 1960 buiten bedrijf gesteld. De toren stond onder beheer van Trinity House.

Naarmate de zee zich verder terugtrok, en na de bouw van de kerncentrale die het licht van de vuurtoren uit 1904 verduisterde, werd een nieuw vuurtoren gebouwd, de Dungeness Lighthouse, het was de eerste grote nieuwe vuurtoren die in vijftig jaar in Groot-Brittannië werd gebouwd enwerd in 1961 in gebruik genomen. Het is een cilindrische toren die aan de top uitloopt, met een balkon en lantaarnhuis. De toren heeft zwarte en witte banden en een wit lantaarn huis. De brandpuntshoogte is 40 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. Beheerder is Trinity House.

SOUTH FORELAND VUURTORENS.   

South Fore land kent twee vuurtorens; de bovenste en de lagere.

De lagere vuurtoren (R) werd in 1846 gebouwd en staat op privéterrein. De toren werd in 1904 buiten bedrijf gesteld vanwege de herinrichting van de Goodwin Sands. Het torenwachtershuisje wat ernaast stond is gesloopt.

De bovenste vuurtoren werd in 1843 gebouwd door ingenieur James Walker en heeft een hoogte van 21 meter. De vuurtoren staat op de rand van een klif met het uitzicht op de haven van Dover. De klif heeft ter plaatste een hoogte van 99 meter. Het is een achthoekige toren met balkon en lantaarn, geheel in het wit. De toren werd in 1988 buiten bedrijf gesteld. Beide torens stonden onder beheer van Trinity House.

 

  SUSSEX.    

Sussex is een traditioneel graafschap in het zuiden van Engeland. Het graafschap is voor bestuurlijke doeleinden gesplitst in West-Sussex, met Chischester als hoofdstad en Oost-Sussex Met Lewes als hoofdstad. Het gebied van het huidige Sussex komt ruwweg overeen met die van het Angelsaksische koninkrijk, van de Germaanse stammen die zich, na het vertrek van de Romeinen in 407 n,Chr. in de loop van de 5e eeuw en later zich in Engeland vestigden.

BEACHY HEAD VUURTOREN.      

De vuurtoren werd gebouwd voor de kaap Beachy Head, een kaap die uit krijtrotsen bestaat en zich bevindt nabij de stad Eastbourne.

De toren werd in 1902 gebouwd en in gebruik genomen. De hoogte van de toren, gemeten vanaf de rots waarop de fundering steunt tot aan de galerij, bedraagt 43,9 meter. De torenvoet heeft een diameter van 14,3 meter. De dikte van de muren is onderaan 2,7 meter, op de bovenverdieping nog maar 76,2 cm. Het is een conische toren, wit met een zeer brede rode band met galerij en rood lantaarnhuis en telt 8 verdiepingen. De brandpuntshoogte is 33 meter , met een bereik van 8 zeemijlen. De toren was tot juni 1983 bemand, is heden volledig geautomatiseerd en wordt bediend door Trinity House  Harwich.   

 ROYAL SOVEREIGN VUURTOREN.

De Koninklijke Soevereine vuurtoren was een vuurtoren die de Ryal Sovereign zandbank markeerde, een zandbank op 6,8 mijl voor de kust van Eastboune.

De toren was een groot platform met daarop in een hoek de vuurtoren, platform voor de helikopter, het geheel ondersteund door een enkele pilaar die uit het water oprijst.  Oorspronkelijk huisden in het vuurtoren gebouw de vuurtorenwachters, maar de toren werd in 1994 geautomatiseerd. De vuurtoren had een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het geheel heeft een hoogte van 36 meter en staat op een betonnen fundering van 31 bij 31 meter en 6 meter hoog.

De onderste kolom  had een diameter van 6 meter en een wanddikte van 711 millimeter, en de bovenste een diameter van 4,27 meter met dezelfde wanddikte. De kolom ondersteunde een cabinedek van 18,3 bij 18,3 meter en 4,27 meter hoog, waarop de vuurtoren was geplaatst, accommodatie, werkplaatsen, machinekamers enz. met daarop het helikopterplatform. De vuurtoren verving het lichtschip Royal Sovereign dat sinds 1875 de Royal Sovereign markeerde.

In juni 2019 kondigede Trinity House aan dat de vuurtoren buiten gebruik zou worden gesteld en vervolgens verwijderd. Reden hiertoe was de verslechterde structurele toestand van het platform. De vuurtoren van Beachy Head, de belangrijkste navigatiehulp in het gebied zal gemoderniseerd worden.

De vuurtoren werd op 21 maart 2022 definitief  buiten gebruik gesteld. De totale sloop duurde drie zomerperioden.

SHOREHAM VUURTOREN.

De vuurtoren van Shoreham staat aan de hoofdweg vlakbij Kingston Beach en het reddingstation.

De vuurtoren werd gebouwd in 1846 en had een zwarte lantaarn. De toren is niet geverfd. De lantaarn werd in 1985 gerenoveerd.

De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik  van 10 zeemijlen.

De toren staat onder beheer van de Shoreham Haven autoriteiten. Bovenop het zwarte lantaarnhuis is een goudkleurige ronde bol bevestigd met daarop een gouden windwijzer. 

BELLE TOUT VUURTOREN.   

Belle Tout is een buitengebruik gestelde vuurtoren, gelegen in Beachy Head, vlakbij de stad Eastbourne.

De toren staat bekend om zijn opvallende locatie en om hem te behouden werd werd het geheel in 1999 verplaatst om de voorkomen dat het aan kusterosie zou bezwijken.

De toren werd in 1832 gebouwd uit granietgesteente en kreeg een hoogte van 14 meter. De toren is  cilindervormig met balkon en lantaarnhuis. Het eerste licht werd in 1834 ontstoken en in 1902 werd de toren gedeactiveerd. De toren had een brandpuntshoogte van 87 meter.

De toren is heden in particulier bezit en is omgebouwd tot een bed & breakfast.

 

         HAMPSHIRE.

Hampshire is een graafschap (county) gelegen aan de zuidkust van Engeland. De graafschap in onderverdeeld in 13 bestuursgebieden, waarvan Southhampton en Portmouth  unitary authority hebben.

De hoofdstad is Hampshire.

HURST POINT VUURTOREN.   

De oorspronkelijke vuurtoren was de Hurst Tower gelegen ten zuidwesten van het oude Hurst Castle en voor het eerst ontstoken op 29 september 1786.

( van links naar rechts: Hurtst Castle, oude lage vuurtoren, oude hoge vuurtoren.)

Het licht van de Hurst Tower bleek vanuit bepaalde richtingen achter de Needles te worden verduisterd, daarom werd dit licht in 1812 aangevuld met de High Lighthouse. De twee torens samen fungeerden als geleidelichten voor schepen die door het Needles Channel naderden

(Links het lage licht en rechts het hoge licht.)

De vuurtoren van Hurst Point bevindt zich bij Hurst Point, en dient als navigatiebaken voor de schepen die de westelijke toegang tot de Solent zoeken. In verband met de uitbreiding van het kasteel tussen 1865 en 1873 bleek het noodzakelijk de twee vuurtoren de vervangen. In 1865 werd een nieuw lage vuurtoren gebouwd, een ronde witte granieten toren met een rode lantaarn. Vervolgens werd in 1867 een nieuwe hoge vuurtoren gebouwd, een vrijstaande toren van 26 meter hoogte, op een afstand van 15 meter van de oude toren. De High Lighthouse is vandaag de dag nog steeds in gebruik, nadat deze in 1997 van acetyleen is omgebouwd naar elektrische energie. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn, beide in het wit. Brandpuntshoogte 23 meter, met een bereik van het witte licht van 13 zeemijlen en van het rode licht van 10 zeemijlen. Het geheel staat onder beheer van Trinity House. Zowel de Low Lights uit 1866 als die uit 1911, hoewel buiten gebruik gesteld, staan nog steeds op hun plaats. Die uit 1966 zijn grijs geschilderd om ze te camoufleren en verwarring te voorkomen. De Low Light uit 1911 bevat nog steeds zijn oude lamp en lens en is wit geschilderd.          

                                DORSET.

Dorset is sinds 1 april 2019 een unitaire autoriteit en een Engels district in de regio Zuid West Engeland. De hoofdstad is Dorchester.

ANVIL POINT VUURTOREN.

De Anvil Point vuurtoren is een volledig geautomatiseerde vuurtoren in Duriston County Park.

De vuurtoren is gebouwd van lokale steen en werd voltooid in 1881. De vuurtoren in 12 meter hoog en heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 9 zeemijlen. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis geheel in het wit.

Aan het begin van de 20e eeuw verving de paraffinebrander de olielamp. In 1960 werd de vuurtoren gemoderniseerd en geëlektrificeerd.

De vuurtoren werd op 31 mei 1991 volledig geautomatiseerd en wordt nu bewaakt door Trinity House Operations Control Centre in Harwich.

PORTLAND BILL VUURTORENS.  

De twee oorspronkelijke vuurtorens, nu bekend als de Old Higher lighthouse (L)  en de Old Lower Lighthouse (R) dienden als een paar leidende lichten om schepen te begeleiden tussen Portland Race en de zandbank The Shambles. Ze werden in 1716 gebouwd en buiten werking gesteld na voltooiing van de huidige vuurtoren.

In 1903 verwierf Trinity House grond voor de bouw van de vuurtoren.

De bouw van de 41 meter hoge zandstenen toren duurde van 1903 tot 1905. Het is een taps toelopende toren met balkon en lantaarn. Een witte toren met in het midden een brede rode horizontale band.

Het eerste licht brandde in 1906, met een brandpuntshoogte van 43 meter, en een bereik van 18 zeemijlen.

De toren staat onder beheer van Trinity House.

PORTLAND BREAKWATER VUURTOREN. 

 

De Portland Breakwater Lighthouse is een actieve vuurtoren op het Isle of Portland, Dorset.

De vuurtoren is een witte zeshoekige ijzeren constructie, en werd in 1905 gebouwd door de Chance Brothers. De toren heeft een hoogte van 22 meter , met balkon en lantaarn in het wit.

De brandpuntshoogte van de toren is 22 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. 

De vuurtoren werd oorspronkelijk verlicht met olie, later met gas en is tegenwoordig elektrisch met een moderne ledlamp. In 1995 werd de toren gerestaureerd en opnieuw geschilderd vóór de sluiting van de Portland marine basis, en overgedragen aan de Portland Port Ltd.

In 2016 werd de toren opnieuw gerestaureerd. De toren wordt nog steeds gebruikt om de scheepvaart in het gebied te begeleiden voor de gevaarlijke golfbrekers. Rondom de toren staan nog diverse verdedigingswerken, zoals bunkers uit de WO-II.

   

     DEVON.

Devon is een ceremonieel graafschap in Zuidwest Engeland.

Het graafschap is onderverdeeld in 10 bestuurlijke gebieden.

De hoofdstad is Exeter.

BERRY HEAD VUURTOREN.    

De vuurtoren van Berry Head is een actieve vuurtoren, die sinds 4 mei 1906 in gebruik is. De vuurtoren is de kortste vuurtoren van Groot Brittannië en heeft slechts een hoogte van 5 meter, maar staat 58 meter hoog boven het zeeniveau. De optiek werd oorspronkelijk aangedreven door een gewicht dat in een 45 meter diepe schacht zakte. Het is een cilindrische lantaarn met koepel bevestigd aan een apparatengebouw. Het geheel is wit geschilderd. In 2019 werd de toren volledig geautomatiseerd. De brandpuntshoogte is 58 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. De toren wordt beheerd door Trinity House.

BULL POINT VUURTOREN.

De vuurtoren van Bull Point staat op Bull Point, ongeveer 1,6 kilometer van het dorp Morthoe, aan de noordkust van Devon. De oorspronkelijke vuurtoren werd in 1879 gebouwd, nadat een groep lokale "geestelijken, scheepseigenaren, kooplieden en landeigenaren"Trinity House om een vuurtoren had verzocht. In 1972 zakte de landtong waarop de vuurtoren stond weg, waardoor de constructie gevaarlijk werd.

De nieuwe vuurtoren werd meer landinwaarts gebouwd en werd in 1974 voltooid en op 25 juli 1975 in werking gesteld. Het is een bakstenen toren met een hoogte van 11 meter, voorzien van een galerij en lantaarnhuis, geheel in het wit geschilderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 54 meter, met een bereik van  20 zeemijlen. De toren staat onder beheer van Trinity House.  

CROW POINT VUURTOREN.    

De vuurtoren van Crow Point dient als leidraad voor schepen die door de monding van de Taw en Torridge in Noord-Devon varen. 

Het is een kleine buisvormige stalen constructie met de vuurtoren op slechts 7,6 meter boven gemiddeld hoogwater. De brandpuntshoogte is 7,6 meter, met een bereik van 6 zeemijlen. Oorspronkelijk aangedreven door acetyleengas, werd de toren in 1987 omgebouwd op zonne-energie. Passerende schepen moet een tol bedrag betalen. Toren is onder beheer van Trinity House.

HARTLAND POINT VUURTOREN.

De Hartland Point is heden een particulier monumentaal pand.

Het markeert de westelijke grens, aan de Engelse kant, van het Kanaal van Bristol, met de Atlantische Oceaan en staat op een schiereiland.

De toren werd in 1874 in gebruik genomen en heeft een hoogte van 18 meter en bevindt zich  37 meter boven zeeniveau. Brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. De toren had een licht patroon dat bestond uit twee witte flitsen gevold door één rode flits om de dertig seconden. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis, geheel in het wit, en verbonden met een vuurtorenwachtershuis van twee verdiepingen. De toren werd werd in 2012 gedeactiveerd. De vuurtoren werd door Trinity House verkocht voor het bedrag van 500.000 Britse ponden. Een modern LED-lichtbaken met een hoogte van 1,5 meter, en een bereik van 8 zeemijlen verving de oude toren.

LIFRACOMBE VUURTOREN.  

Lifracombe lighthouse, beter bekend als de Sint Nicolaas kapel is gelegen op de Lantern Hill met het uitzicht op de haven van Lifracombe en is de oudste nog werkende vuurtoren van Engeland. Deze kleine kapel werd gebouwd in de 14e eeuw en kreeg de naam St. Nicolaas, naar de beschermheilige van de zeelieden. De kapel dateert uit 1321 en werd gebouwd als gebedshuis voor de zeelieden van Lifracombe. Vanaf de 15e eeuw onderhield de kapel een baken om schepen de haven in te leiden. Toen in 1540 Hendrik VIII de kloosters ontbond, hield de kapel op te bestaan. Tussen 1835 en 1871 werd de toren in werking gehouden door de vuurtorenwachter en zijn vrouw gebruikte de kapel als leslokaal voor bezoekende edellieden. Daarna raakte het geheel in verval werd het uiteindelijk gered in 1962 door de Rotaryclub van de stad. Het is nog steeds een actieve vuurtoren. Het onderhoud ervan wordt verzorgd door Trinity House. Het huidige licht dateert uit 1819 en is 11 meter hoog. Brandpuntshoogte is 39 meter, met een bereik van 6 zeemijlen.

INSTOW FRONT & REAR VUURTOREN.

De Instow Front werd samen met de vuurtoren Instow Rear gebouwd om een leidende lijn te bieden voor schepen die de monding van de Taw en Torridge binnen varen. Beide werden gebouwd in 1820. 

De oorspronkelijke vuurtoren van Instow Front was een houten constructie, deze raakte onherstelbaar beschadigd tijdens zware stormen op 25 januari 1990, wat leidde tot de bouw van de huidige stalen vakwerktoren en de sloop van de oude. De toren heeft een hoogte van 18 meter en een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De Instow Rear vuurtoren heeft een hoogte van 8,5 meter, een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het is een witte stalen constructie met daarop een lantaarn.

Beide vuurtorens staan onder beheer van Trinity House.

LUNDY NORTH VUURTORENS.   

Het eiland Lundy heeft drie vuurtorens: twee actieve vuurtorens gebouwd in 1897 en een bewaard gebleven oudere vuurtoren uit 1819.

 De oude vuurtoren en de aangrenzende vuurtorenwachters woning zijn een monument.

De oude vuurtoren uit 1820, ontworpen door Daniel Asher Alexander is een cilindrische bakstenen toren met een hoogte van 29 meter. De toren had een brandpuntshoogte van 164 meter en stond onder beheer van Trinity House. 

De toren werd in 1897 gedeactiveerd.

De Lundy South vuurtoren dateert uit 1879, is gebouwd met bakstenen en is wit geschilderd. De toren in de vorm van een cilinder heeft een hoogte van 16 meter. Brandpuntshoogte 53 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De toren werd in 1985 geautomatiseerd. De toren staat onder beheer van Trinity House.   

De Noordelijke toren werd gebouwd in 1897 met baksteen. Het is een korte cilindrische toren, geheel in het wit, met een hoogte van 17 meter. De toren heeft een brandpuntshoogte van 48 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren staat onder beheer van Trinity House.

De noordelijke- en zuidelijke vuurtoren zijn sinds 1971 elektrisch aangedreven.

  PLYMOUTH GOLFBREKER VUURTOREN.

De Plymouth Golfbreker is een 1560 meter lange stenen golfbreker die de Plymouth Sound en de ankerplaatsen bij Plymouth beschermd.

De golfbreker is 13 meter breed aan de bovenkant en 65 meter aan de basis, en ligt 10 meter diep onder water.

Aan het einde van de golfbreker staat een vuurtoren die in 1841 werd gebouwd en in 1844 in werking werd gesteld. Het ie een stenen, wit geschilderde toren met een hoogte van 23 meter.

Het is een cilindrische enigszins taps toelopenede toren met balkon en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 19 meter, en een bereik van 12 zeemijlen. De toren stond tot 1993 onder beheer van het Ministerie van Defensie, en daarna onder beheer van Trinity House.

STARTPUNT VUURTOREN.        

De Startpoint vuurtoren staat aan de kust in het district South Hams. De vuurtoren geeft Start Point aan, een vooruitstekend rotsachtig kust gedeelte in de omgeving van Dartmouth.

De toren met een hoogte van 28 meter heeft de vorm van een uit drie delen bestaande getrapte cilinder en versmalt naar boven toe.

De toren werd opgebouwd uit hardsteen en voorzien van een galerij en een uit gietijzer vervaardigd lantaarnhuis. Het lantaarhuis heeft een koperen dak.

De bouw van het complex begon in 1836 en de toren is nog steeds actief. Het licht geeft 3 witte flitsen om de 10 seconden, en heeft een vast rood licht met een bereik van 9 zeemijlen. De brandpuntshoogte is 62 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

Toren staat onder beheer van Trinity House.

TEIGNMOUTH VUURTOREN.

De vuurtoren werd in 1844 gebouwd uit kalksteen en heeft een hoogte van 6 meter, en is gelegen aan het zuidelijke uiteinde van de Den-promenade.

De toren beveiligd de ingang van de rivier Teign met zijn gevaarlijke stromingen, rotsen en steeds verplaatsend zand.

De toren werd in 1845 in gebruik genomen en werd verlicht door drie gasbranders met reflectoren en toonde een vast rood licht met een bereik van 7 zeemijlen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 10 meter en staat onder beheer van de Havencommissie van Teignmouth.

Oorspronkelijk was de planning een witte toren met een rood lantaarnhuis. De toren opgetrokken uit kalksteen is ongeverfd gebleven en heeft een blauw lantaarnhuis met op de punt van het dak een windwijzer.

SMEATON'S VUURTOREN.    

Smeaton's vuurtoren is een voormalige vuurtoren die nu dienst doet als monument voor de Engeles vuurtoren ontwerper John Smeaton.

Bij de bouw van de vuurtoren waren veel tinmijnwerkers uit Cornwall betrokken. De vuurtoren kreeg een hoogte van 22 meter en werd in 1759 in gebruik genomen. De toren heeft een diameter van 8 meter aan de basis en 5 meter aan de top. De eerste verlichting was met 24 kaarsen, elk met een gewicht van tussen de 0,9 en 2,27 kilogram. Deze werden op 16 oktober 1759 ontstoken. De kaarsen werden in 1810 vervangen door olielampen en reflectoren en vijf jaar later vervangen door een verbeterde lamp en Fresnell-lens. De toren bleef in gebruik tot 1877 en is nu een monument. De toren stond onder beheer van Trinity House.

Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-D)