.png)
EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST
OM IN DE DUISTERNIS DE
ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE
HAVEN TE BEGELEIDEN.
DEEL 8-D
SCHOTLAND.
OXCARS VUURTOREN.
De toren met een hoogte van 22 meter werd in 1886 gebouwd op een klein rotseilandje in de monding van de Firth of Forth, in het voormalige graafschap Fife in Zuidoost-Schotland.
Het is een cilindrische toren, wit geschilderd, met in het midden een brede rode band, een balkon met kantelen en okergele band en zwart lantaarnhuis.
De toren werd reeds in 1894 geautomatiseerd en was de eerste NLB-vuurtoren die geautomatiseerd werd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 16 meter. Twee kleuren licht: wit met een bereik van 13 zeemijlen en rood met een bereik van 13 zeemijlen. De toren zendt elke 7 seconden twee korte flitsen uit, wit of rood, afhankelijk van de vaarrichting.
PENTLAND SKERRIES HOGE VUURTOREN.
De vuurtoren is ontworpen door Thomas Smith en Robert Stevenson en werd in 1794 gebouwd.
Er werden twee vuurtorens gebouwd met een onderlinge afstand van 20 meter. De hoge toren was 80 voet hoog en de lage vuurtoren 60 voet. Beide torens zijn cilindrische van vorm en wit geschilderd. Beide hebben een okergele band bij het balkon, alleen de hoge toren heeft een zwart lantaarnhuis.. De vuurtoren werd in 1821 herbouwd en opnieuw in 1830, kreeg een hoogte van 36 meter, en in 1870 werden er experimenten met parrafine voor de verlichting uitgevoerd. De twee lichten functioneerden aanvankelijk als vaste lichten, en in 1895 werden er groepsflitslichten geïnstalleerd. In 1994 werd het geheel opnieuw geautomatiseerd. De hoge toren heeft een brandpuntshoogte van 52 meter met een bereik van 23 zeemijlen.
PLADDA VUURTOREN.
De vuurtoren een ontwerp van Thomas Smith werd in 1790 gebouwd. Het was het eerste licht dat op de Clyde werd gebouwd en had zowel een onder- als een bovenlicht om het te onderscheiden van drie andere vuurtorens in de Firth of Clyde.
Het is een cilindrische gemetselde toren met balkon en lantaarnhuis. De toren is wit onder het balkon een okergele band en het lantaanrhuis is zwart.
De toren heeft een hoogte van 29 meter, een brandpuntshoogte van 40 meter met een bereik van 17 zeemijlen, drie witte flitsen om de 30 seconden. De "dubbele lichten" werden in 1901 vervangen door een krachtig knipperlicht systeem. De toren werd in 1990 geautomatiseerd en sindsdien bediend door de NLB in Edinburgh.
FETHALAND VUURTOREN. 
De vuurtoren van Fethaland bevindt zich op het meest noordelijke puntje van het vasteland van Shetland.
De vuurtoren werd gebouwd in 1977 en was een van de vele vuurtorens die bestemd waren voor de olietankers van de Sullom Voe-terminal.
De toren heeft een hoogte van7 meter en een brandpuntshoogte van 67 meter. Het lichtbereik is westwaarts 19 zeemijlen en rechts 16 zeemijlen.
POINT OF SLEAT VUURTOREN.
In 2003 werd de toren afgebroken en vervangen door een betonnen constructie met stalen skelet en een op zonne-energie werkende lamp.
Het huidige licht heeft een hoogte van 5 meter, is een vierkante toren bekleed met aluminium panelen, met balkon en lichtinval bovenop.
Het geheel is wit geschilderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 20 meter met een bereik van 9 zeemijlen.
RATTRAY HEAD VUURTOREN.
Uiteindelijk werd de vergunning verleend en begon de bouw in 1892. Het werd een rotstoren bestaande uit twee delen, het onderste deel bevatte een misthoorn en de machinekamer, en het bovenste deel de woning van de vuurtorenwachter en de lantaarn. Het metselwerk van beide delen van de toren werd in zestien maanden voltooid, verdeeld over drie seizoenen. Het onderste deel is 14 meter hoog, met een ingang die bereikbaar is via een 9,7 meter lange ladder aan de buitenzijde, De totale torenhoogte is 34 meter en de brandpuntshoogte is 28 meter.
Het eerste licht, een petroleumlamp werd in 1895 ontstoken. Hierna werden de nodige verbeteringen aangebracht en werd er een elektriciteitskabel aangelegd en telefoon, wat in 1977 gereed kwam. In februari 1982 werd de toren volledig geautomatiseerd.
RINNS OF ISLAY VUURTOREN.
De toren met een hoogte van 29 meter, een ontwerp van Robert Stevenson werd op 15 november 1825 in gebruik gesteld. De toren en de bijgebouwen zijn wit geschilderd, de toren heeft onder het balkon een okergele band en de lantaarn is zwart.
De brandpuntshoogte is 46 meter met een bereik van 18 zeemijlen. De toren werd op 31 maart 1998 geautomatiseerd.
RONA VUURTOREN. 
De Rona vuurtoren Staat in South Rona, Schotland. De vuurtoren is het ontwerp van David Stevenson en Thomas Stevenson.
De Rona vuurtoren Staat in South Rona, Schotland. De vuurtoren is het ontwerp van David Stevenson en Thomas Stevenson.
De toren werd gebouwd in 1857 en opgetrokken in metselwerk.
De 13 meter hoge toren was wit met een okergeel balkon en zwart lantaarnhuis.
In 1975 werd de vuurtoren geautomatiseerd.
De toren had een brandpuntshoogte van 69 meter met een bereik van 19 zeemijlen, en staat onder beheer van de NLB.
ROSE NESS VUURTOREN.
De vuurtoren staat 24 meter boven het zeeniveau.
Het is een stalen ronde toren met balkon en is geheel wit geschilderd.
Het is een stalen ronde toren met balkon en is geheel wit geschilderd.
RUA REIDH VUURTOREN. 
De Rua Reidh vuurtoren staat vlak bij de ingang van Loch Ewe in Melvaig Gairloch, Wester Ross op het vaste land.
De Rua Reidh vuurtoren staat vlak bij de ingang van Loch Ewe in Melvaig Gairloch, Wester Ross op het vaste land.
De naam "Rua Reidh" is een semi-verengelsing van "Rubha Réidh", wat vlakke landtong betekend.
De bouw van de vuurtoren werd in 1853 reeds voorgesteld, maar werd pad in 1908 begonnen door David Alan Stevenson. Het licht werd pas ontstoken op 15 januari 1912. Het is een cilindrische toren met een hoogte van 25 meter met balkon en lantaarn. De toren is wit geschilderd, heeft een okergele band bij het balkon en een zwart lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 37 meter met een bereik van 24 zeemijlen.
Het eerste licht kwam van een petroleumlamp en werd later omgebouwd naar elektrisch. In 1986 werd het geheel geautomatiseerd. De toren staat onder beheer van de NLB in Edinburgh.
RUBHA NAN GALL VUURTOREN.
De naam betekend "Stranger's Point" in het Schots. Het is een ontwerp van Thomas en David Stevenson en werd gebouwd in 1857 . De toren wordt beheerd door NLB in Edinburgh.
Het is een bakstenen ronde toren met een hoogte van 18,9 meter. het is een witte toren met balkon in een okergele band en een zwart lantaarnhuis. De toren werd in 1960 geautomatiseerd en werkt heden op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 15 meter met een bereik van 10 zeemijlen.
RUVAAL VUURTOREN. 
De vuurtoren Ruvaal, Rhuvaal of Rubh'a' Mháil is een beschermde toren uit de 19e eeuw, gelegen aan de noordoostelijke punt van het eiland Islay, in de Binnen-Hebriden voor de westkust van Schotland.
De vuurtoren wordt beheerd door de NLB.
De toren is een ontwerp van David en Thomas Stevenson en werd in 1859 gebouwd.
De toren heeft een hoogte van 34 meter, is cilindrisch van vorm en heeft een balkon en lantaarnhuis. De toren is wit, rond het balkon een okergele band en het lantaarnhuis is zwart.
In 1982 werd begonnen met de aanleg van elektrische kabels en in 1983 werd de toren geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 45 meter met een bereik van 19 zeemijlen.
SANDA EILAND VUURTOREN.
De vuurtoren van Sanda bevindt zich aan de zuidkant van het schiereiland Kintyre. Het eiland markeert een keerpunt voor schepen die de Clyde op en af varen, op weg naar Ierland. Het eiland koste, voor de plaatsen van de vuurtoren, aan meer dan 150 schepen, die er verloren gingen. het eiland heeft aan bijna alle kanten kliffen en aan de westkust bevinden zich diepe grotten. Er zijn een paar natuurlijke bogen die op een olifant lijken. Het geheel is het ontwerp van Alan Stevenson en kwam in 1850 gereed.
De vuurtoren werd gebouwd op de top van de Ship Rock. De toegang tot de toren verloopt via twee buiten tegen de rots aangebouwde trappenhuizen, die het geheel een uniek aanzicht geven. De toren heeft een hoogte van 15 meter en een brandpuntshoogte van 50 meter met een bereik van 15 zeemijlen. In 1992 werd de toren geautomatiseerd.
SCURDIE NESS VUURTOREN.
De vuurtoren is een ontwerp van David Stevenson. Het is een taps toelopenede cilindrische toren die werd gebouwd in 1870. De toren heeft een hoogte van 39 meter en heeft een balkon en lantaarn
De toren is wit, rond hat balkon een okergele band en de lantaarn is zwart. De vuurtoren is aangesloten op netstroom. De brandpuntshoogte is 34 meter met een bereik van 23 zeemijlen. De toren wordt beheerd door de NLB in Edinburgh.
Op de landtong staan nog oude stenen dagmerken. Tijdens de WO-II was de toren zwart geschilderd, zodat de Duitse bommenwerpers deze niet als oriëntatiepunt konden gebruiken.
SKERRYVORE VUURTOREN.
De vuurtoren is gebouwd op deze rotsen tussen 1838 en 1844, wat veel moeite koste.
De toren heeft een hoogte van 48 meter en is de hoogste vuurtoren van Schotland. Het kuststation bevindt zich in Hynisch op Tiree.
De vuren is het ontwerp van Alan Stevenson.
De toren werd in 1994 geautomatiseerd en omgebouwd op zonne-energie.
De brandpuntshoogte ligt op 46 meter met een bereik van 23 zeemijlen. De toren staat onder beheer van de NLB in Edinburgh.
SOUTHERNESS VUURTOREN. 
De vuurtoren van Southerness staat i het gelijknamige dorp en is de op één na oudste vuurtoren van Schotland.
De toren werd in 1748 in opdracht van de gemeenteraad van Dunfries gebouwd om de schepen die op weg waren naar de Nith-monding te helpen veilig door de Solway Firth te varen.
De bouw van de toren werd in 1749 voltooid en het eerste licht brandde in 1800. In 1805 werd de vuurtoren aanzienlijk verbeterd onder leiding van Robert Stevenson, bijgestaan door James Slight.
De vuurtoren werd tweemaal verhoogd te opzichte van zijn oorspronkelijke structuur, met name in 1842 en 1844.
Het is een vierkante toren met een hoogte van 10 meter en een brandpunsthoogte van 17 meter. De toren werd in 1936 buitengebruik gesteld en in 1931 gedeacctiveerd.
Opvallend aan de toren is dat de galerij niet geheel rond de toren loopt.
ST. ABBS VUURTOREN.
Vóór 1820 was er een seinpost op de kliffen gevestigd.
De toren een metselwerkgebouw, werd ontworpen en gebouwd door Alan en David Stevenson in 1862. De verlichting was aanvankelijk door olielampen verzorgd en in 1906 werd er overgeschakeld op gloeilampen, in 1966 op elektriciteit en in 1993 werd de toren volledig geautomatiseerd. De toren had een hoogte van 9 meter, met een brandpuntshoogte van 68 meter en een bereik van 26 zeemijlen. De vuurtoren kreeg in 1876 een mistsignaal, dat werd in 1987 buitenwerking gesteld. De toren staat onder beheer van de NLB.
START POINT VUURTOREN. 
De vuurtoren van Start Point staat op het eiland Sanday in de Orkney-eilanden. Het is de enige Schotse vuurtoren met verticale zwarte strepen.
De toren is het ontwerp van Roberst Stevenson en heeft een hoogte van 25 meter.
De bouw begon in 1806 ter vervanging van de vuurtoren op North Ronaldsay, welke heden er nog steeds staat.
De vuurtoren heeft een brandpuntshoogte van 24 meter met een bereik van 18 zeemijlen.
De toren zelf heeft verticale zwarte en witte strepen en balkon met een okergele band en een zwart lantaarnhuis. Tot 1962 woonden de vuurtorenwachters op het eiland, tot in 1962 de toren werd geautomatiseerd.
STOER HEAD VUURTOREN.
Het is een ontwerp van de ingenieurs David en Thomas Stevenson die het ook bouwden in 1870.
Het gebouw zelf is maar 14 meter hoog, maar de toren staat 54 meter boven de zeespiegel.
Eigenaar is het National Trust for Schotland.
De brandpuntshoogte ligt 59 meter boven zeeniveau, met een bereik van 24 zeemijlen.
STRATHY POINT VUURTOREN.
De vuurtoren ontworpen door Peter. H. Hyslop werd in 1953 gepland en in 1958 gebouwd. Het is een gemetselde toren met een hoogte van 14 meter, bovenop het huis van de vuurtorenwachter. De toren is wit, heeft een okergele band bij het balkon en het lantaarnhuis is zwart. De toren heeft een brandpuntshoogte van 45 meter met een bereik van 26 zeemijlen. Het station werd in 1997 volledig geautomatiseerd en via telemetrie bediend vanuit het NLB kantoor in Edinburgh. Het geheel werd in 2012 gedeactiveerd en is omgebouwd tot woonhuis.
STROMA VUURTOREN.
Voor het noordelijkste punt van Strma ligt de Swilkie. het is de gevaarlijkste draaikolk in de Pentland Firth, veroorzaakt door de samenkomst van vier of vijf tegengestelde getijden.
De 23 meter hoge toren met 80 traptreden, werd in 1890 gebouwd en werd in 1896 de belangrijkste vuurtoren. De verlichting werkte op petroleumspiritus of lytheen.
In 1972 werd de toren omgebouwd naar elektrische bediening en in 1994 werd begonnen met het ombouwen naar een automatische systeem. De toren heeft een brandpunthoogte van 32 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.
SULE SKERRY VUURTOREN.
De vuurtoren werd ontworpen en gebouwd door David.A en Charles Stevenson in 1895.
De toren ligt 64 kilometter ten westen van de Orkney-eilanden en 56 kilometer van het Schotse vaste land.
De toren is van belang voor de scheepvaart door de Pentland Firth op weg naar of van de IJslandsewateren.
De toren heeft een hoogte van 27, met 84 traptreden naar de top, een brandpuntshoogte van 34 meter met een bereik van 18 zeemijlen.
Voor de bouw van de toren waren twee seizoenen nodig, daar winterwerk was uitgesloten vanwege de korte dagen en het stormachtige weer. Sile Skerry werd in december 1982 geautomatiseerd.
.png)
Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK. WALES & ISLE OF MAN.
.png)