donderdag 28 mei 2026

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ZUID-SPANJE. (DEEL 14-F)

 

  EEN LIGHTBAKEN AAN DE KUST

            OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                         DEEL 14-F.


                      VALENCIA. 

Valencia is een Spaanse provincie en maakt deel uit van de regio Valencia. De provincie grenst in  het zuiden aan Alicante en in het noorden aan Castellón, in het oosten aan de Middellandse Zee. De hoofdstad is Valancia.


CASTELLÓN VUURTOREN.

De huidige vuurtoren is gelegen in de haven van Castellón de la Plana en wordt beheerd door de havenautoriteit.
Deze werd gebouwd in 1971 en is een betonnen cilindrische toren met twee galerijen en een lantaarnhuis. Het geheel is wit en het lantaarnhuis is blauw. De toren heeft een hoogte van 28 meter, met een brandpuntshoogte van 32 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De eerste toren welke als monument op de boulevard staat, werd in 1867 in gebruik genomen. Deze oude toren had een olielamp verlichting met een bereik van 9 zeemijlen.

COLUMBRETES VUURTOREN.    

De vuurtoren is gelegen op de noordpunt van het grootste van de Columbretes-eilanden, 48 kilomter ten oosten van Kaap Oropesa, in de gemeente Oropesa del Mar, in de provincie Castellón.
De vuurtoren werd in 1859 in gebruik genomen en de lantaarn werd in 1929 en 2020 gerenoveerd. De toren met een een hoogte van 16 meter, staat in het midden van een huis van twee verdiepingen, is wit en het lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 85 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

MEDES EILANDEN VUURTOREN.   

De vuurtoren werd op 1 juni 1868 in gebruik genomen, staat bovenop het eiland Meda Gran, 86 meter boven de zeespiegel.
De toren heeft een hoogte van 10,55 meter en staat in het midden van een vierkant gebouw van één verdieping, op een vierkant onderstuk, overgaand in rond onder de lantaarn, met een rood dak.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 87 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. 
Het was de laatste vuurtoren die onder het bewind van Isabel II in gebruik werd genomen.


IRTA VUURTOREN.   

De vuurtoren van Irta bevindt zich in Alcossebre, in de regio Alcalá de Xivert.  Het is gelegen in het natuur reservaat Sierra de Irta.
De vuurtoren werd gebouwd in het kader van het Maritiem Signaalplan 1985/89, werd 1990  begonnen met de bouw, en werd in 1993 in gebruik genomen en is het ontwerp van Rita Lorrite.
Het is een modern betonnen bouwwerk, rechthoekig van vorm, staande op een vierkant onderstel en op een V-vormige ruime fundatie. De toren heeft aan één zijde grote verticale vensters, een ruim open balkon met daarboven een lantaarnhuis. Alles is wit geschilderd.
Het is  een bouwwerk van 28 meter hoogte, met een brandpuntshoogte van 33 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.




MONTJUÏC VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de zuidoostelijke helling van de berg Montjuïc, boven de haven van Barcelona en is gelegen op 108 meter boven de zeespiegel.
De oorspronkelijke vuurtoren werd gebouwd in 1906 en in 1922 vervangen door een nieuw complex dat er heden nog staat, en in 1925 in gebruik werd genomen. Architectonisch gezien is het een van de meest verfijnde Catalaanse vuurtorens, ontworpen door Josep Cabestany. Het geheel bestaat uit een gebouw van twee verdiepingen van rode baksteen met een vierkante toren en een cilindrische lantaarn met een zilverkleurige koepel. De toren heeft een hoogte van 14 meter, brandpuntshoogte 108 meter, meteen bereik van 26 zeemijlen. 

NULES VUURTOREN.    

De vuurtoren is gelegen op het strand van Nules, in de provincie Castellón, regio Valencia.
Het is een moderne vuurtoren en het ontwerp van de Spaanse architecte Blanca Lleó de la Plana, één van de twee vrouwen die in Spanje een vuurtoren hebben gebouwd.
Geen van de vier zijden van dit betonnen bouwwerk ziet er hetzelfde uit. Het onderste deel van de toren is grijs en verder is deze geheel wit.
De toren werd in 1992 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 36 meter, een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De toren valt onder beheer van de havenautoriteit van Castellón.

OROPESA DEL MAR VUURTOREN. 

De vuurtoren ligt in de stad Oropesa del Mar, in de provincie Castellón. De vuurtoren staat onder beheer van de haven autoriteit van Castellón de la Plana.
De vuurtoren is gelegen op de Kaap Oropesa, die de kust van de provincie in tweeën deelt, naast de Torre del Rey (koningstoren).  De vuurtoeren werd in 1857 in gebruik genomen en gebruikte olijfolie en parafine en later petroleum als brandstof. In 1924 werd de toren geëlektrificeerd.
De toren staat in het midden van een gebouw van twee verdiepingen. de toren is wit en het lantaarnhuis metaalgrijs van kleur. Het geheel heeft een hoogte van 13 meter. een brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van21 zeemijlen.

PENISCOLA VUURTOREN.    

De vuurtoren staat in het oude centrum van Peniscola, gelegen op een rotsachtige klif naast het bekende Castillo del Papa Luna.
De vuurtoren werd in 1899 in gebruik genomen en doorliep de diverse brandstofmiddelen voor het licht.
De laatste modernisering was in 1970.
Het vuurtoren gebouw is een witte, achthoekige toren van 11 meter hoog, en vast is gebouwd aan een hoek aaneen gebouw van twee verdiepingen. De brandpuntshoogte van de toren is 56 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.
De toren staat onder beheer van de havenautoriteit van Castellón.

PUNTA s'ARMELIA VUURTOREN.
 
De vuurtoren bevindt zich in  Port de la Selva, in de regio Alt Empordà, aan de Costa Brava.
De vuurtoren wordt beheerd door de haven autoriteit van Barcelona.
Het was oorspronkelijk een uitkijktoren uit de middeleeuwen. Buiten de toen destijdse piraterij bleek een navigatielicht gewenst. Uiteindelijk na tweeëntwintigjaar werd in 1913 de noodzaak hiervan aangezien. Het is een vierkant natuurstenen gebouwtje met daarop een wit lantaarnhuis met een zwart dak gelegen op een rotsachtige landtong.  De totale hoogte is 13 meter, een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.

ROSES VUURTOREN.    

De Roses vuurtoren bevindt zich op Punta de la Poncella in de gemeente Roses, in de regio Alt Empordà van Catalonië. Reeds in de middeleeuwen zou hier reeds een vuurtoren hebben gestaan, waar later het Kasteel van de Drievuldigheid werd gebouwd. Een document spreekt over een "ijzeren podium" of "vuurtoren heuvel".
De huidige vuurtoeren werd ontworpen onder het beheer van Isabella II in het kader van verlichting van de kusten en havens uit 1847. De toren werd op 1 september 1864 in gebruik genomen.  In 1921 werd de toren geëlektrificeerd.  Het is een witte toren welke staat in het midden van het dak van een complex van één verdieping. Het geheel heeft een hoogte van 11 meter, een  brandpuntshoogte van  24 meter, met een bereik van 12 zeemijlen.


 TARRAGONA.    


Tarragona is een provincie en maakt deel uit van de autonome regio Catalonië. De provincie grenst in het zuiden aan Casttellón, in het noorden aan Barcelona en in het oosten aan de Middellandse Zee. 
De hoofdstad is Tarragona.




CABO TORTOSA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op de landtong Tortosa in de gemeente Sant Jaume d'Envaja, in de provincie Tarragona (Catalonië).
Hij bevindt zich aan het einde van de Ebro-delta in het natuurpark met de gelijknamige naam.
In 1864 stond op deze plaats de vuurtoren van Bouda, een 50 meter hoge achthoekige metalen toren, die in de monding van de Ebro op het eiland Boeda stond en in 1961 door een storm werd verwoest. Een tijdelijke toren functioneerde drie jaar, maar stortte in de branding in. Van 1965 tot 1985 waren er geen zeelichten in dit gebeid.
De huidige toren, dateert uit 1984, is een vierkante metaalgrijze stalen toren op een driepootplatform. De driepoot is zwart. De vuurtoren staat op ongeveer 5 kilometer van de kustlijn.
De toren heeft een hoogte van 18 meter, een brandpuntshoogte van 18 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.


CALELLA VUURTOREN.
  
Het is een actieve vuurtoren in de plaats Calella aan de Costa del Maresme, 58 kilometer ten noorden van Barcelona.
De bouw begon in oktober 1856. De toren staat aan één zijde vast gebouwd aan een gebouw van één verdieping, vierkant van oppervlakte. De toren werd op 15 december 1859 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte is 50 meter en het bereik 18 zeemijlen.
De toren is in 1927 op het elektrisch net aangesloten.

FANGER VUURTOREN.  

De eerste vuurtorer op het schiereiland Fangar werd in 1864 gebouwd. Het schiereiland ligt in de delta van de rivier de Ebro, Tarragona, Catalonië.
De vuurtoren werd vaak door de zee overspoeld, alsof hij dreef in de Middellandse Zee. In 1929 werd de toren geautomatiseerd. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog werd de toren door brand gedeeltelijk verwoest, in 1956 gerestaureerd en versterkt. In 1972 werd besloten de toren te vervangen voor de huidige toren die in 1976 in gebruik werd genomen. Het is een witte ronde betonnen toren staande op een rond onder bouwsel. De toren heeft onder de eerste galerij een zeer brede rode band, onder de tweede galerij een smalle rode band en een wit lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 18 meter, een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.

SALOU VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op Kaap Salou in de gemeente Salou, Tarragona, Catalonië.
Ondanks de ligging 10 kilometer ten zuidoosten van de haven van Tarragona, werd de vuurtoren in 1858 in gebruik genomen. Het gebouw staat op een kleine landtong genaamd Cap das Salou.
Het is een kleine, 11 meter hoge toren met een galerij en lantaarn gebouwd op een éénlaags wachtershuis. De toren is wit geschilderd met een smalle rode band onder de galerij. De lantaarn en de koepel zijn volledig van glas, De toren werd tussen 1951-54 geëlektrificeerd en kreeg in 1974 een radiobaken. De toren heeft een brandpuntshoogte van 43 meter, met een bereik van 23 zeemijlen. 

SANT SEBASTIÁ VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen  boven de San Sebastià de la Guarda een historische site in de stad Llafranc in de regio Baix Emporda van de provincie Girona.
De vuurtoren staat op een berg op 168 meter boven zeeniveau en is een van de belangrijkste vuurtorens van Catalonië. 
De vuurtoren met een hoogte van 13 meter staat in het midden van een gebouwen complex van één verdieping hoogte. Het ius een witte toren met galerij en een volledig glazen lantaarnhuis.
De brandpuntshoogte van de toren is 167 meter, met een bereik van 32 zeemijlen.

TORREDEMBARRA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen  aan de kust van de stad Torredembarra, Tarragona, Catlonië. 
De toren wordt beheerd door de haven autoroteit van Tarragona.
Het besluit om de vuurtoren te bouwen werd genomen in 1985, en de bouw begon in 1999 en werd eind dat jaar voltooid.
Het is een moderne betonnen constructie en de laatste vuurtoren die in de 20e eeuw in Spanje werd gebouwd. Het is een ontwerp van Josep Maria Llinàs. De toren is wit en heeft een zwart lantaarnhuis, heeft een hoogte van 38 meter,  een brandpuntshoogte van 58 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. 


BARCELONA.   

Barcelona is een provincie van Spanje en maakt deel uit van de autonome regio Catalonië.  De provincie grenst in het zuiden aan Taragona, in het noorden aan Gerona, en in het oosten aan de Middellandse Zee. De hoofdstad is Barcelona. 


SANT CRISTÓFEL VUURTOERN.

De vuurtoren is gelegen aan de Vilanova i la Geltrú, Barcelona, Catalonië.
De vuurtoren is gelegen nabij het strand van Punta Sant Cristòfel en wordt beheerd door de haven autoriteit van Barcelona.
De toren werd in 1866 in gebruik genomen met als lichtbron een olielamp. Een paar jaar later werd besloten om een nieuwe toren te bouwen, deze werd in 1905 in gebruik genomen en werd in in 1918 geëlektrifiCeerd maar werd tijdens de Spaanse burgeroorlog uitgeschakeld.
In 1905 werd de toren wederom in gebruik genomen, met een toren hoogte van21 meter, een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 19 zeemijlen.


                                 GIRONA.   

Girona voert geen officiële vlag. De onofficiële vlag bestaat uit negen horizontale banen, vijf in geel en vier in rood, en in het midden, een witte ruit met rode golven, omlijnd in rood zonder de randen te bereiken. De vorige vlag bestaat uit negen horizontale banen, vijf gele en vier rode, en in het midden, het voormalige provincie wapen totdat deze in 2001 werd vervangen door een nieuw wapen.
 
CALA NANS VUURTOREN.

De vuurtoren is gebouwd aan het einde van de landtong Cala Nans, waaraan de toren zijn n aam dankt. Hij is gelegen aan de zuidelijke rand van de natuurlijke haven van Cadaqués en werd op 1 september 1874 in gebruik genomen.
De toren is een witte cilindrische toren op een wit gebouw van twee verdiepingen. De toren een lantaarnhuis zijn wit en hebben een hoogte van 7 meter. De toren heeft een brandpuntshoogte van 33 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.
Toen de belangrijkheid van de haven in het eerste kwart van de 29e eeuw afnam, verloor de toren zijn strategische belang en raakte in verval. In 1982 werd, vanwege de verslechterde staat, een poging tot sloop ondernomen en een nieuwe vuurtoren te bouwen. Het waren de bewoners van de stad die de oude toren als een cultureel erfgoed zagen van de stad, en dankzij hun inspanningen werd de vuurtoren niet gesloopt maar volledig in oude glorie gerestaureerd.


CAP DE CREUS VUURTOREN.  

Cap de Creus is een kaap in Catalonië die het meest oostelijke punt van het vasteland van Spanje vormt, en is gelegen in het gekijknamige natuurpark.
De vuurtoren die op een hoogte van 87 meter boven zeeniveau ligt, trotseert de sterke Tramuntana (noordelijke) en de Llevant (0ostelijke) winden.
De toren werd op 29 juli 1853 in gebruik genomen, waarmee het de op één na oudste vuurtoren is van Catalinië. De toren heeft hoogte van 11 meter, twee galerijen en staat in het midden van een huis met één verdieping. Het lantaarnhuis is volledig van glas.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 87 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. De vuurtoren werd gebruikt in verschillende films, en in de huidige bijgebouwen is heden een hotel-restaurant gevestigd.

PALAMÓS VUURTOREN.


De Palamós vuurtoren staat op Punta del Moli, en is vernoemd naar een oude windmolen die vroeger op deze plaats heeft gestaan. De vuurtoren is op het zuiden gericht en heeft een hoogte van 8 meter.
De toren werd op 1 september 1865 in gebruik genomen.
De toren heeft door zijn hoge ligging een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.
Nadat in 1917 de stad werd voorzien van elektriciteit werd ook de vuurtoren geëlektrificeerd.


TOSSA DEL MAR VUURTOREN.    
De huidige vuurtoren van Topso de Mar bevindt zich in de gelijknamige stad, aan het zuiddelijke uiteinde van Costa Brava, in de provincie Girona. 
De toren staat op een rots schiereiland en werd in 1919 in gebruik genomen.
 Een restant uit het verleden, in die tijd meer een uitkijktoren staat niet ver van de huidige vuurtoren vandaan. De huidige toren heeft een hoogte van van 12 meter en heef een brandpuntshoogte van 60 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. De bijgebouwen zijn  heden een vuurtoren museum over de regio.

( In dit verslag gaan we eerste terug naar de kust van Portugal, waarna de Spaanse eilanden groep de Balearen in de Middellandse Zee. De overige Spaanse eilanden gelegen in de Atlantische Oceaan behoren geografisch tot Afrika en zal ik niet behandelen.)




              Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. PORTUGAL. DEEL 15-A.










dinsdag 19 mei 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. ZUID-SPANJE. (DEEL 14-E)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                       DEEL 14-E


                         ALMERIA.  

Almeria is een provincie van Spanje  gelegen aan de Middellandse Zee. Grenzend in het westen aan de provincie Granada en in het noordoosten aan de provincie Murcia. De hoofdstad is Almeria. 

ADRA VUURTOREN.

De vuurtoren, Faro de Adra, is eenactieve vuurtoren vlakbij Adra gelegen in de provincie Almeria.
Het eerste project om een vuurtoren voor Adra te bouwen dateert uit 1861. Het ontwerp werd afgewezen en er werd een 13 meter hoge houten toren geplaatst ten oosten van de stad. Deze werd in 1883 in gebruik genomen, maar werd door erosie ondermijnd en in 1896 door een storm verwoest. In 1899 werd een nieuwe toren gebouwd dichter bij de stad, een 6 meter hoge toren. Door de groei van de stad en de aanleg van de haven ontstonden er problemen in het onderscheiden van het licht van de toren, de omliggende hoge gebouwen, en de 45 meter hoge schiettoren.
De huidige toren werd in 1986 op een kleine landtong gebouwd aan de west zijde van de stad.  Het is een cilindrische toren met rood en witte horizontale banden, een hoogte van 26 meter, twee galerijen en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 49 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

ALMERIA VUURTOREN.   

De vuurtoren staat ook bekend onder de naam Faro Cabo de Gata en ligt boven op een bergtop van vulkanische gesteente.
Het gehele gebied is een natuurpark. De witte tore heeft een hoogte van 7 meter en werd in 1863 in gebruik genomen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 55 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

 GARUUCHA VUURTOREN.

De huidige vuurtoren bevindt zich in het stadje Garrucha. De nieuwe vuurtoren, bedoeld te vervanging van de bestaande in het nabij gelegen Villaricos, werd in 1879 ontworpen en in de nacht van 28 november 1881 in gebruik genomen.. In 1925 werd de toren voorzien van elektriciteit en werd op 22 september 2021 buiten werking gesteld, daar de omliggende stadsverlichting hem overbodig maakte. Het is een cilindrische 10 meter hoge stenen toren met balkon en lantaarnhuis, had een brandpuntshoogte van 19 meter en een bereik van 13 zeemijlen.


MESA ROLDAN VUURTOREN.   

De vuurtoren bevindt zich op de top van een klif in een vulkanisch gebied, nabij de stad Carboneras.
Het beheer ligt bij de havenautoriteit van Almeria.Het vuurtoren complex werd in 1863 in gebruik genomen. Het is 10 meter hoge zeskantige  witte toren met twee galerijen en wit lantaarnhuis. De toren heeft een brandpunsthoogte van 222 meter, met een een bereik van 23 zeemijlen.
Naast de toren staat een moderne telecommunicatie zuil. Het geheel staat in het natuurpark Cabo de Gata-Nijar.


PUNTA DE LA POLACRA VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich op Punta de la Polacra, vlakbij Nijar.
De toren is gelegen in het natuur park Gabo de Gata-Nijar en wordt beheerd door de havenautoriteit van Almeria.
De toren werd op 9 september 1991 in gebruik genomen en werd daarmee de laatste vuurtoren die in Almeria werd gebouwd. De lantaarn staat bovenop een 18e eeuwse uitkijktoren gebouwd uit gemetselde -grote blokken natuursteen in taps toelopende vorm. Het is de "Torre de los Lobos" (Toren van de wolven). Het is de hoogst gelegen vuurtoren van Spanje. Te toren heeft een hoogte van 14 meter, met een brandpunsthoogte van 281 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. Ook naast deze toren staat een moderne telecommunicatie zuil.

PUNTA DE LOS BANOS VUURTOREN.  

De vuurtoren, een modern bouwwerk, bevindt zich nabij de stad Ejido.
De toren wordt beheerd door de havenautoriteit van Almeria.
De toren werd in 1992 in gebruik genomen met behulp van een alternatieve energiebron, namelijk zonnepanelen.
 De toren staat op Poniente Almeriense, heeft een hoogte 18 meter, een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
Het bouwwerk doet denken aan een dinosaurus met lange nek en open gesperde bek.



ROQUETAS DE MAR VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen aan de kust van Roquetas de Mar.
De vuurtoren werd gebouwd in 1863 en op de laatste dag van dat jaar in gebruik genomen, als een bijgebouw van het kasteel van Santa Ana.
In 1998 werd het een cultureel monument. Het is een zachtroze stenen ronde toren met galerij en lantaarnhuis.
De toren heeft een hoogte van 12 meter en  de brandpuntshoogte is 17,5 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.
De toren is niet meer actief in werking, vanwege de nieuwe moderne signalering van de nieuw gebouwde haven. Bovendien zorgde de stedelijke uitbreiding er voor dat het licht ervan werd verward met dat van de nabij gelegen woonappartementen.



SABINAL VUURTOREN.   

De vuurtoren bevindt zich in het natuurreservaat Punta Entinas-Sabinar, in de gemeente El Ejido.
De vorige vuurtoren werd in 1863 in gebruik genomen, maar in 1915 werd een andere tijdelijke vuurtoren in gebruik genomen terwijl de oorspronkelijke toren steen voorsteen werd afgebroken en 400 meter verder landinwaarts werd verplaatst. Deze toren werd in 1926 in gebruik genomen en liep in 1956 zware schade op aan de torenconstructie tijdens een aardbeving
De toren heeft een hoogte van 32 meter, een brandpuntshoogte van 34 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

MURCIA.

Murcia is een van de zeventien autonome regio's van Spanje en vormt teven een provincie.. Grenst in het zuidoosten aan Almerië, in het noordoosten aan Alicante en in het oosten aan de Middellandse Zee. De hoofdstad is ook Murcia.


AGUILAS VUURTOREN.    

De vuurtoren van Aguilas bevindt zich in de stad Aguilas, direct naast de belangrijkste haven van de stad aan de Baai van Levante en aan de voet van het kasteel van San Juan de las Aguilas.
Het wordt ook wel de "Adelaarsvuurtoren" genoemd. De eerste toren, een lichtgrijze achthoekige toren werd op 30 augustus 1860 in gebruik genomen. Het licht bevond zich 14,6 meter boven zeeniveau en 7,6 meter boven de grond. De lantaarn was ook achthoekig maar groen van kleur.
De toren werd in 1922 geëlektrificeerd en onderging veel aanpassingen en schade herstellingen veroorzaakt door stormen in 1927, 1928 en 1953. Uiteindelijk werd de toren gesloopt om plaats te maken voor de huidige toren die in 1973 in gebruik werd genomen. Het is een cilindrische betonnen toren met zwart- witte banden, twee galerijen en wit lantaarnhuis, en drie meter in diameter. De toren met een hoogte van 23 meter bevindt zich 30 meter boven het zeeniveau en heeft een bereik van 13 zeemijlen. het licht geeft twee flitsen in om de 5 seconden.

CABO DE PALOS VUURTOREN.  

De vuurtoren bevindt zich op het schiereiland Kaap Palos, Murcia, behorend aan de gemeente Cartagena aan de Costa Cálida.
De toren werd in 1865 in gebruik genomen. Het is een witte 51 meter toren oprijzend uit het midden van een vierkant gebouw met zijden van 29 meter, hoogte 11,6 meter en twee verdiepingen. Muren met een dikte van 60 centimeter.
Volgens overleveringen heeft hier in de oudheid een tempel gestaan gewijd aan Baal Hammon, die later door de Romeinen werd geïdentificeerd als Sarturnus. In 1554 werd hier een wachttoren gebouwd in opdracht van koning Karel I, die hij de Toren van San Antonio noemde, vanwege de aanvallen van Berberpiraten. Ook tijdens het bewind van Filips II werd hier een  een zeshoekige wachttoren gebouwd als gevolg van een verdedigingsplan voor de Spaanse kust. Deze toren kwam in 1578 gereed. Ondanks de goede staat van deze laatste toren, werd deze in 1862 afgebroken om plaats te maken voor de huidige toren die in 1865 in gebruik werd genomen. De toren heeft brandpuntshoogte van 81 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

CABO TINOSO VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op een landtong van Kaap Tinoso ongeveer 15 kilometer ten zuidwesten van de haven Cartagena, van het maritieme reservaat Cabo Tiroso.
De vuurtoren werd in 1859 in gebruik genomen en werkte aanvankelijk op olijfolie. In 1913 werd er een elektrische lamp geïnstalleerd. In 1970 werd na een restauratie de vuurtoren geautomatiseerd en geëlektrificeerd.
Het is een 10 meter hoge witte cilindrische stenen toren met twee galerijen en lantaarnhuis, verbonden met een technisch gebouw van één verdieping, gelegen op een bergklifrand. Het geheel is wit geschilderd, behalve het lantaarnhuis dat is metaalgrijs. De toren heeft een brandpuntshoogte van 146 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

ESCOMBRERAS VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich op de top van het eiland Escombreras, aan de ingang van de Baai van Cartagena. De vuurtoren wordt beheerd door de havenautoriteit van Cartyagena.
De vuurtoren werd in 1864 in gebruik genomen. Het complex staat op een vierkante verstevigde natuurstenen fundatie, waarop een gebouw van één verdieping staat met daarop de toren met lantaarnhuis. De toren heeft maar eén galerij en heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 65 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. Samen met de vuurtorens Portman en Cabo de Palos waren zij de enige in Cartagena die als erfgoed werden erkend.

ESTACIO VUURTOREN.   

De vuurtoren staat op een landtong aan de ingang van het Astacio-kanaal, dat de lagune van de Mar Menor verbindt met de Middellandse Zee.
De toren is gelegen in La manga del Mar Menor, in de gemeente San Javier.
Op de plaats van de huidige toren werd in in de 16e eeuw een toren gebouw met twee kanonnen ter verdediging van de kust. In 1862 werd er een vuurtoren in gebruik genomen met een vast rood licht, waarvan de lamp aanvankelijk brandde op olie en later op paraffine en kerosine. In 1911 werd het karakter van licht veranderd en in 1926 werd het gehele verlichtingssysteem gemoderniseerd en geautomatiseerd.
In 1957, geconfronteerd met de onmogelijkheid om het gebouw uit te breiden om het bereik van de toren te bergroten, werd besloten tot de sloop en tot de bouw van een nieuwe toren. De nieuwe huidige toren werd in 1976 in gebruik genomen. De toren is een cilindrische betonnen toren, met zwart en witte banden, twee galerijen en lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 29 meter, een brandpuntshoogte van 32 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.

HORMIGA EILAND VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich op het eilandje Hotmiga, op 4 kilometer ten noordoosten van Kaap de Palos, op een van de grotere eilandjes van de Las Hormigas-eilanden, voor de kust van Cartagena. De vuurtoren wordt beheerd door de havenautoriteit van Cartagena. De vuurtoren werd in 1860 ontworpen en ingewijd in 1862 in een rechthoekige vorm. Door de stormen die het gebied teisterden waren er voortdurend reparaties  aan de constructie nodig, tot het bij een hevige storm bijna werd verwoest. In 1870 werd een nieuwe ronde constructie ontworpen en gebouwd. Het geheel heeft een hoogte van 12 meter. Het geheel is wit geschilderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

MAZARRÓN VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen in Puerto de Mazarrón en behorend tot de stad Mazarrón en werd gebouwd op de Cabezo del Puerto boven op een oude verdedigingstoren.
De oude verdedigingstoren dateert uit de 16e eeuw en was bedoeld om artillerie  te huisvesten om verdediging van de kustlijn.
De toren van van de haven van Mazarrón, of San Lidefonso-toren, ook wel "nieuwe toren" genoemd om hem te onderscheiden van de oudere Torre de las Salinas, werd halverwege de 19e eeuw in 1862 afgebroken om plaats te maken voor de vuurtoren die er nu staat.  De huidige vuurtoren is vierkant van vorm met een galerij geaccentueerd met okergele band, met daarop een rond gedeelte met onder het lantaarnhuis een zelfde okergele band. Bij gebouwen in het wit. De toren heeft een hoogte 11 meter, brandpuntshoogte 65 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

PORTMÁN VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen bij de stad Portmán, op een landtong aan de voet van het Sierra Minera Cartagena-La Union. Bij koninklijk besluit werd op 28 juni 1860 de bouw van de vuurtoren gepland, daar deze positie ook was aangewezen voor de bouw van een kustverdedigings toren.
De vuurtoren met bijbehorend complex werd op 31 januari 1865 in gebruik genomen. Het is een 8 meter hoge cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis, waaraan een rechthoekig wachtershuis van één verdieping is bevestigd.
Het gehele station is wit geschilderd.
De brandpuntshoogte is 49 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. De toren is heden geautomatiseerd  en is niet meer bemand. De toren straalt gedurende 2,5 seconden een wit licht uit.


                 ALICANTE. 

Alicante is de zuidelijkste provincie van de autonome regio Valencia. Alicante grenst in het zuiden aan Murcia, in het noorden aan Valencia en in het oosten aan de Middellandse Zee.
De hoofdstad is Alicante.


DE L'ALBIR VUURTOREN.

De vuurtoren van Punta Albir is gelegen in het natuurpark Sierra Helada, op de rand van de klif aan de oostkant van het gebergte. De vuurtoren wordt beheerd door de havenautoriteit van Alcante.
Het is een 8 meter hoge cilindrische stenen toren met galerij en lantaarnhuis, gelegen voor een poortgebouw van één verdieping. Het gebouw en de toren zijn wit geschilderd en het lantaarnhuis is grijs.
De toren werd in 1863 in gebruik genomen, vlakbij de Torre Bombarda, een voormalige kustwachttoren. De brandpuntshoogte is 112 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

KAAP DE LA HUERTA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen in het kustdistrict Cabo de la Huerta en ligt op het einde van het district grenzend aan Playa de San Juan.
Vroeger stond op Kaap Huerta een uitkijktoren uit de 16e eeuw.
Op de resten van deze toren werd in 1856 een vuurtoren gebouwd welke in 1935 gedeeltelijk werd geëlektrificeerd. In 1980 werd er een nieuwe cilindrische toren gebouwd op een groot rond fundatie gebouw, met twee galerijen en lantaarnhuis, met een hoogte van 9 meter.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. In de bijgebouwen is tegenwoordig een restaurant gevestigd.

 
KAAP DE LA NAO VUURTOREN.

De  vuurtoren bevindt zich aan het zuidelijke einde van de Golf van Valencia, op Kaap Nao.
De toren is een enigszins taps toelopend achthoekig bouwwerk met een hoogte van 20 meter. Op de hoeken van de achtkant is deze geaccentueerd met een beige verticale streep. De toren is na de eerste galerij weer rond tot de tweede galerij waarop het lantaarnhuis staat. De toren werd in juni 1914 aanbesteed, maar werd pas op 26 mei 1928 in gebruik genomen. Deze vertraging ontstond door dat eerst een steil slingerende weg moest worden aangelegd om het bouwmateriaal boven te krijgen. De weg verbind de vuurtoren in Cabo de la Nao met de woonwijk Aduanas. De toren heeft een brandpuntshoogte van 122 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

KAAP SAN ANTONIO VUURTOREN.     


De vuurtoren bevindt zich in de gemeente Jávea. Voorheen stond er op dezelfde plaats een wachttoren ter verdediging tegen piratenovervallen uit Noord-Afrika. Vlakbij werd in de 14e eeuw de inmiddels verdwenen kluizenarij van San Antonio gebouwd, waaraan de kaap zijn naam dankt.
De witte vuurtoren staat tegen een rechthoekig gebouw aangebouwd van één verdieping. De toren werd in 1861 in gebruik genomen, is 17 meter hoog en wit, heeft twee galerijen en wit lantaarnhuis. De brandpuntshoogte  is 175 meter, met een bereik van 26 zeemijlen.




                                                                                KAAP SANTA POLA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de gelijknamige kaap, met het uitzicht op de Baai van Alicante.
De vuurtoren is gebouwd op de Torre
Atalayola, een voormalige kustwachttoren.
Het is een 15 meter hoge vierkante toren met een galerij en een lantaarnhuis en staat in het midden van een één laags gebouw voor de vuurtorenwachters. De toren en gebouw zijn wit geschilderd en de lantaarn grijs. Het geheel is geplaatst op een klif, op ongeveer 4 kilometer van de haven van Santa Pola. De toren gebouwd in 1858 werd in honderd jaar later geëlektrificeerd en in 1984 geautomatiseerd.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 152 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

ALBORÁN EILAND VUURTOREN.  

De vuurtoren van het eiland Alborán is een Maritieme verkeersvuurtoren voor de kust van het eiland Alborán, en valt onder de autoriteit van haven van Almeria. De vuurtoren is automatisch, elektrisch en wekt stroom op via zonne-energie.
In 1859 werd besloten een vuurtoren te plaatsen en in 1976 werd er een in gebruik genomen, waarvan het licht werd voorzien van olijfolie, paraffine en kerosine, dat zich op twintig meter hoogte bevond op een cilindrische witte toren van 20 meter hoogte. De toren staat op een rechthoekig gebouw, versterk met twee halfronde torentjes, voorzien van kantelen en schietgaten. De toren heeft een brandpuntshoogte van 40 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.


    Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. ZUID-SPANJE. DEEL 14-F.