VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË & SARDINIË. (DEEL 17-D)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                  DEEL 17-D

VERVOLG SARDINIË.

CAPO FERRO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landtong die de zuidelijke ingang markeert van de Straat van Bonifatio en de Maddalena-archipel, in de gemeente Arzachena, in het noordoosten van Sadinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1858 maar pas in 1861 in gebruik genomen. Het complex heeft een witte cilindrische gemetselde toren van 18 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis, en is aangebouwd aan een twee verdiepingen wachtershuis. Het geheel is wit geschilderd, behalve de koepel van het lantaarnhuis dat grijs metallic is. De vuurtoren is volledige geautomatiseerd en werkt op netstroom.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 52 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.  Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

CAPO FERRO DE NOORDOOSTELIJKE ESTREMITA  VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen aan de Capo Ferro, nabij Porto Cervo en is sinds 1858 actief in gebruik.

De toren werd in 1861 in gebruik genomen. Het is een  gemetselde toren met een hoogte van 18 meter, wit geschilderd, met een rode galerij en lantaarnhuis.

De brandpuntshoogte is 52 meter, met een bereik van 28 zeemijlen.

Het licht geeft drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden. 

CAPO D'ORSO VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige schiereiland voor de Maddalena-archipel, in de gemeente Palau, in het noordoosten van Sardinië.

De actieve vuurtoren werd gebouwd in 1924, het is een taps toelopenede cilindrische gemetselde toren met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren heeft een hoogte van 10 meter, is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. De toren werd in 1960 officieel in gebruik genomen, heeft een brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

 CAPO DI PULA VUURTOREN.

De vuurtoren is een lichtbaken op de Torre del Coltellazzo, een oude kustwachttoren uit de 14e eeuw, in de haven ven Pula aan de Middellandse Zee, in de provincie Cagliari.

De ronde toren is gebouwd uit natuursteen en de koepel van de witte lantaarn is metaalgrijs.

De vuurtoren is volledig geautomatiseerd, heeft een hoogte van 16 meter.

Het licht heeft een brandpuntshoogte van 48 meter, geeft elke 10 seconden vier witte flitsen, met een bereik van 11 zeemijlen.

CAPO SAN MARCO VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landtong, op het puntje van het schiereiland Sinis, in de gemeente Cabras, in het westen van van het eiland aan de Zee van Sardinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1924 en bestaat uit een okergele stenen toren van 15 meter hoog, met een dubbele galerij en lantaarnhuis bovenop een twee verdiepingen tellend wachtershuis. Het lantaarnhuis heeft een metaalgrijze koepel. Het geheel heeft witte accenten. De toren is volledig geautomatiseerd en werkt op netstroom.

De brandpuntshoogte is 57 meter, met een bereik van 22 zeemijlen, en zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 19 seconden.

CAPO SANDALO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op het meest westelijke punt van het eiland San Pietro en markeert de zuidwestelijke hoek van Sardinië.

Het vuurtoren complex bestaat uit een wachtershuis van twee verdiepingen met daarop een ronde stenen toren met galerij en lantaarnhuis.

De bouw dateert van 1864 en werd in 1994 geautomatiseerd. Het geheel is ongeverfd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic.

De hoogte is 30 meter, met een brandpuntshoogte van 134 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

Het licht geeft vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden. De hoofdstroombron is netstroom, maar de toren heeft ook zonnepanelen.

CAPO SANT ELIA VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren  is gelegen op de gelijknamige kaap, grenzend aan de baai van Calamosca, die de Golfo degli Angeli scheidt van die van Quartu Sant Elena, in de gemeente Quartu Sant Elena, in het zuiden van Sardinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1860 en bestaat uit een cilindrische stenen toren met een hoogte van 21 meter, met galerij en lantaarnhuis, vast aan een twee verdiepingen wachtershuis. De toren is geschilderd met horizontale zwart-witte banden en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 70 meter, met een bereik van 21 zeemijlen, Het licht zendt uit elke 10 seconden twee witte flitsen.

CAPO TESTA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op een landtong, het noordelijkste punt van Sardinië, en vormt de westelijke ingang van de Straat van Bonifatio.

De vuurtoren bevindt zich in de gemeente Santa Teresa di Gallura aan de Zee van Sardinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1845 en bestaat uit een vierkante toren van 23 meter hoogte, 
met een dubbele galerij en lantaarnhuis, dat uitsteekt boven een twee verdiepingen tellend wachtershuis. Toren en huis zijn wit geschilderd en de lantaarn heeft een metallic grijze koepel. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom. De toren heeft brandpuntshoogte van 67 meter, met een bereik van 22 zeemijlen en zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 12 seconden.

ISOLA DELLE BISCE VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren staat op een klein eilandje, 590 van de vuurtoren van Capo Ferro, die deel uitmaakt van de Maddalena-archipel. De vuurtoren begeleidt schepen door het smalle Canale delle Bice en valt onder de gemeente Arzachena aan de Tyrreense Zee. De vuurtoren werd in 1935 gebouwd en is een taps toelope4nede cilindrische toren van metselwerk, hoogte 9 meter, met galerij en lantaarnhuis. De onderzijde van de toren heeft een zeer brede zwarte band en is verder wit geschilderd, de galerij is groen geschilderd en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic.

De toren is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. Brandpuntshoogte is 11 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Het licht zendt uit een groene flits elke 3 seconden. 

ISOLA DELLE BOCCA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op een klein eilandje aan de zuidelijke ingang van de buitenhaven van Olbia, op 250 meter van het vasteland, in de gemeente Olbia.Het vuurtoren complex bestaat uit een vierkante toren van 22 meter hoogte, met een galerij en lantaarnhuis en staat aan de zeezijde van het twee verdiepingen wachtershuis.

Het geheel is wit geschilderd, alleen de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren ie geautomatiseerd en werkt op netstroom. Brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. licht geeft iedere 5 seconden één lange witte flits.

ISOLA DEI CAVOLI VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren uit 1858, staat op een klein eilandje, 690 meter van Kaap Carbonara, het meest zuidelijke puntje van Sardinië, in de gemeente Villasimius. Het vuurtoren complex bestaat uit een drie verdiepingen wachtershuis, met daarop een cilindrische toren, met totale hoogte van 37 meter, galerij en lantaarnhuis. De toren heeft zwart-witte banden, lantaarnhuis is wit en de koepel grijs metallic. De toren werkt volledig automatisch en op zonne-energie.  Brandpuntshoogte is 74 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht geeft twee witte of rode flitsen met een tussenpoos van 10 seconden. 

ISOLA RAZZOLI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op een eilandje van 2,45 kilometer lengte in de Maddalena-archipel. Het is de meest noordelijke vuurtoren  van Sardinië, aan de oostelijke toegang tot de Straat van Bonifatio, en ligt op 7,5 kilometer van Franse Lavezzi-archipel. De eerste vuurtoren werd in 1845 gebouwd en was een vierkante toren aan een drie verdiepingen wachtershuis. Deze raakte in verval en werd verlaten, en gedeactiveerd in 1969.

De huidige actieve vuurtoren werd gebouwd in 1974 na een betaling van de Europese Commissie.

Het is een ronde toren met galerij en lantaarn, ongeverfd. De lantaarn en galerij zijn wit en de koepel van de lantaarn metallic grijs. De toren heeft een hoogte van 12 meter, brandpuntshoogte van 77 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. Het licht zendt uit, afhankelijk van de richting één witte of rode flits met een tussenpoos van 2,5 seconden.

ISOLOTTO DELLA MADDALENA VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op een klein eilandje met een lengte van 84 meter, 800 meter ten noorden van de zuidelijke pier van de haven van Alghero in de Zee van Sardinië.

De rode cilindrische betonnen toren werd gebouwd in 1940 met een hoogte van 6 meter, galerij en lantaarnhuis dat wit is en een metaal grijze koepel heeft.  De toren werkt op zonne-energie en heeft een brandpuntshoogte van 10 meter, met een bereik van 4 zeemijlen. Het licht geeft elke vijf seconden een rode flits.

PALAU MOLO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het noordelijkste uiteinde van een granieten landtong in de Tyrreense Zee.

De eerste toren gebouwd op deze plaats in 1935 werd in in 1960 gedeactiveerd. De huidige toren werd in 1960 gebouwd en bestaat uit een taps toelopende cilindrische toren van metselwerk, met een hoogte van 10 meter, met galerij en lantaarnhuis. De toren en de lantaarn zijn wit geschilderd, de galerij groen en de lantaarnkoepel metallic grijs. De toren werkt geheel automatische en heeft als stroombron zonne-energie.

De brandpuntshoogte is 15 meter, met een bereik van 4 zeemijlen en zendt uit twee groene flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PORTO PONTE VUURTOREN. 

De actieve vuurtoren is gelegen op een landtong, halverwege de oostkant van de baai van Porto Conte, tegenover de vuurtoren van Capo Caccia en ten westen van Alghero aan de Zee van Sardinië.

De vuurtoren staat voor een massieve toren uit de Aragonese periode, gebouwd in  1572, met een hoogte van 13 meter en een diameter van 18 meter.

De vuurtoren werd gebouwd in 1918 en is een betonnen toren cilindrische van 8 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd alleen de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic,

 De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter en werkt op zonne-energie, heeft een bereik van 10 zeemijlen. Het licht zendt uit elke drie seconden een witte flits.

PORTO TORRES VUURTOREN.   

De vuurtoren van P{orto Torres is een actieve vuurtoren gelegen op Monte Agellu, die de haven van Porto Torres in de Golf van Asinara aan de Zee van Sadinië domineert.

De eerste vuurtoren werd in 1855 gebouwd met een licht op een massieve achthoekige prismatoren van 20 meter hoog, die in 1325 was gebouwd in opdracht van de Aragonese admiraal Carroz.

De huidige vuurtoren, gebouwd in 1966, bestaat uit een vierkante, prismatische toren van metselwerk, met een hoogte van 20 meter, met drie halfronde balkons en een lantaarn bovenop, die oprijst uit een twee verdiepingen wachtershuis. De toren en de lantaarn zijn wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte lange flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PUNTA FILETTO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren bevindt zich op Isola Santa Maria, dat deel uitmaakt van de Maddalena-archipel en bevindt op het noordelijke punt van het eiland.

De vuurtoren werd in 1913 gebouwd en bestaat uit een vierkante stenen toren van 12 meter hoog, met galerij en lantaarn, bovenop een wachtershuis van twee verdiepingen. Het geheel is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic.

Het geheel werd in 1972 geautomatiseerd en omgebouwd op zonne-energie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. Het licht geeft vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden. Het pand werd in 2009 geheel gerenoveerd.

 PUNTA SARDEGNA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de noordkant van de granieten landtong van Punta Sardegna, tegenover de Maddalena-archipel, in de gemeente Palau. De vuurtoren dateert uit 1913 en bestaat uit een vierkante granieten toren van 15 meter hoogte, met galerij en lantaarn boven op een twee verdiepingen wachtershuis. Gebouw en toren zijn wit geschilderd en de lantaarnkoepel grijs metallic. De vuurtoren werd in 1935 geëlektrificeerd en in 1975 geautomatiseerd. Twintig jaar lang bleef de toren verlaten tot 1995 toen ze aan de universiteiten van Triëst en Cagliari werd overgedragen. Na een overeenkomst tussen beide universiteiten en de stad Palau werden in 2008 renovatie werkzaamheden uitgevoerd. De toren werd volledig geautomatiseerd en voorzien van een zonne-energie-installatie. De toren heeft een brandpuntshoogste van 38 meter, met een bereik van 11 zeemijlen en zendt uit gedurende 5 seconden een witte flits.

 PUNTA SCORNO VUURTOREN. 

De vuurtoren staat op het eiland Asinara. Het is nog een van de oudste nog actief werkende vuurtorens van Sardinië.

OP 16 februari 1854 gaf de koning van Sardinië toestemming voor de bouw van de vuurtoren, na een rapport van generaal Alfonso La Marmora.

Het licht werd voor het eerst ontstoken in 1859. 

Gedurende 118 jaar werd de toren bemand door wachters die in het tweeverdiepingen wachtershuis woonden. In 1977 werd de toren geautomatiseerd.

De ronde stenen toren heeft een hoogte van 35 meter, een brandpuntshoogte van 80 meter, met een bereik van 16 zeemijlen

 SCOGLIO MANGIABARCHE VUURTOREN.

De vuurtoren is een klein navigatielicht gebouwd in 1935. Het ligt door de golven geteisterde stuk rots voor de noordwestkust van Sant 'Antioco in Calasetta, Sardinië.

Het is een witte cilindrische toren zonder galerij.

De lantaarn heeft een grijze metallic koepel. 

De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van eveneens 12 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

In 1970 werd de toren geautomatiseerd en sindsdien werkt deze op zonne-energie.

 

TORRE GRANDE VUURTOREN.     

De vuurtoren van Torre grande is een actieve vuurtoren die zich bevindt op een oude toren aan de kust van Marina di Torre Grande, aan de zee van Sardinië.

De torren werd in 1542 door de Spanjaarden, in opdracht van Karel V gebouwd en wordt beschouwd als de grootste kustverdedigingstoren van Sardinië. De toren heeft een diameter van 20 meter, is opgebouwd uit twee verdiepingen die een hoogte van 16 bereiken. De bouw werd voltooid in 1555. In de 19e eeuw werd een lantaarn op het dak van de toren geplaatst en er werd een wachtershuis gebouwd. De toren bestaat uit ongeverfde steen, met een witte lantaarn. De brandpuntshoogte is 18 meter en het bereik  8 zeemijlen. Het licht is volledig geautomatiseerd en zendt elke 5 seconden een rode flits uit. De toren is een Nationaal Monument en wordt beheerd door de stad Oristano.

     Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË - SICILIË. (DEEL 17-E) 

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË & SARDINIË. (DEEL 17-C)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

            OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                      DEEL 17-C.

VERVOLG CAMPANIA.

MOLO SAN VINCENZO VUURTOREN.   

De eerste vuurtoren werd gebouwd in1487 onder het bewind van Ferdinand I van Napels, naar een ontwerp van Luca Bengiamo, en heette Torre San Vincenzo. Deze toren raakte echter beschadigd in 1495 tijdens de gevechten tussen de Aragonezen en de Fransen en werd herbouwd onder Frederik van Napels.

In 1624 werd de vuurtoren door brand verwoest en de wederopbouw toegeschreven aan Pietro De Mario, die dit werd in 1626 voltooide.

In 1843 werd een vuurtoren van 43 meter hoog gebouwd op de Molo Beverello, die in 1933 werd afgebroken om de de haven te vergroten.

De huidige vuurtoren werd in 1916 in gebruik genomen en bestaat ui een cilindrische gemetselde op een betonnen sokel, met galerij en lantaarnhuis. De toren is rood geschilderd en lantaarnhuis wit met een grijze metallic koepel.

De toren heeft een hoogte van 24 meter, heeft een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

De toren zendt drie witte flitsen uit met een tussenpoos van 15 seconden.

De toren is aangesloten op het lichtnet en is volledig geautomatiseerd.

PUNTA CAMPANELLA VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen aan het zuidwestelijke uiteinde van het schiereiland Sorrento.

Het station, waarvan nog bouwresten aanwezig zijn, werd opgericht in 1846 en de huidige vuurtoren werd in het eind van de jaren zestig in gebruik genomen.

De huidige vuurtoren is een  skelettoren met een hoogte van 5,5 meter, met een galerij en lantaarn, gemonteerd op een betonnen sokkel en werd in 1972 in gebruik genomen. In het sokkel bevindt zich een opslagruimte. Het skelet is om en om wit en zwart geschilderd, de lantaarn is wit en de koepel grijs metallic De toren heeft een hoogte van 18 meter, een brandpuntshoogte van 65 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. De toren werkt op zonne-energie, werkt volledig automatische en zendt uit een witte flits met een tussen periode van 5 seconden. 

PUNTA CARENA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het eiland Capri. op een gelijknamige landtong, ongeveer drie kilometer ten zuidwesten van Anacapri.

De bouw van deze vuurtoren begon in 1862 en is sinds 1857 in gebruik.

Het complex bestaat uit een achthoekige prismavormige bakstenen toren met galerij en lantaarnhuis, boven op een gebouw van twee verdiepingen. De vuurtoren is sinds enige jaren in nieuwe kleuren geschilderd en is nu wit met rode verticale strepen.

Het is een gemetselde toren met een hoogte van 28 meter, werkt volledig automatisch en is op het netstroom aangesloten. De toren heeft een brandpuntshoogte van 73 meter, met een bereik van 25 zeemijlen, en heeft een roterend licht dat elke 3 seconden witte flitsen uitzendt.

PUNTA DEL FORTINO VUURTOREN.    

Het is een actieve vuurtoren gelegen aan het einde van het zuidwestelijke punt van de baai van Sapri, Campania.

De vuurtoren, met een gelijkenis van een stadspoort met kantelen, werd gebouwd in 1915, en bestaat uit een enigszins taps toelopende vierkante toren van één verdieping, opgetrokken uit rood metselwerk. De lantaarn staat op een paal bovenop de toren. De toren heeft een hoogte van 4 meter en werkt op zonne-energie.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 17 zeemijlen, is volledig geautomatiseerd en zendt twee witte flitsen.

PUNTA FORTINO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op het noordelijke puntje van Agropoli. 

De vuurtoren werd gebouwd in 1923 en bestaat uit een vierkant prismagebouw van één verdieping, met daarop een toren met een hoogte van 3 meter, met gekanteelde borstwering en een lantaarn. De Kantelen en de lantaarn zijn wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. 

De toren heeft een hoogte van 10 meter, een brandpuntshoogte van 42 meter, met een bereik van  16 zeemijlen.

De vuurtoren is volledig geautomatiseerd en zendt twee lange witte flitsen met een tussenpoos van zes seconden.

PUNTA IMPERATORE VUURTOREN.    

Deze actieve vuurtoren bevindt zich op een indrukwekkende , overhangende landtong op het meest westelijke punt van Ischia.

De vuurtoren dient als oriëntatiepunt voor de haven van Napals.

De eerste vuurtoren op deze plaats werd in 1884 gebouwd en de huidige werd in 1916 in gebruik genomen.

Het complex bestaat uit een twee verdiepingen tellend stenen wachtershuis met daaraan vast gebouwd aan de zeezijde een 13 meter.

hoge toren, met galerij en lantaarnhuis.

Het geheel is wit geschilderd, behalve de koepel van de lantaarn dat grijs metallic is. De toren is volledig geautomatiseerd en is op netstroom aangesloten. Het licht heeft een brandpuntshoogte van 164 meter en zendt met een tussenpoos van 15 seconden twee witte flitsen uit, met een bereik van 22 zeemijlen.

PUNTA PIOPPETO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op de noordelijkste landtong van Procida.

De vuurtoren werd gebouwd in 1849 en bestond uit een achthoekige basis met een één verdieping voor het wachtershuis, dat heden volledig buiten gebruik is en in verval is geraakt.

De vuurtoren is een paal met een hoogte van 3 meter bovenop het gebouw voor de apparatuur en wat wit is geschilderd. Het huidige licht is volledig geautomatiseerd en is op netstroom aangesloten.

Het licht heeft een brandpuntshoogte van 21 meter, met een bereik van 11 zeemijlen en geeft drie witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

CALABRIË.   

Calabrië is een regio in het zuiden van Italië ten zuiden van de regio Basillicata. De regio vormt feitelijk de zuidwestlijke punt van de voorkant van de Laars van Italië. In het westen grenst de regio aan de Tyrreense Zee en in het oosten aan de Ionische Zee. Calabrië  ligt tegenover het eiland Sicilië, waar het van gescheiden is door de Straat van Messina.

De hoofdstad is Calanzaro.

CAPO COLONNE VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich aan het einde van de Promunturium Lacinium, vlakbij de enkele zuil van de Griekse tempel die ter ere van Hera Lacinia is opgericht, op 9 kilometer van Crotone aan de Ionische Zee.

De vuurtoren werd voltooid in 1873 en bestaat uit een gebouw van twee verdiepingen met daarop een achthoekige toren van 22 meter hoog.

Het is een gemetselde toren witte toren met galerij en lantaarnhuis dat een grijze koepel heeft.

De toren is 2002 gerestaureerd en in 2012 gemoderniseerd, werkt volledig automatische en is op netstroom aangesloten. De toren heeft een brandpuntshoogte van 40 meter, met een bereik van 24 zeemijlen, en zendt een enkele witte flits uit met een periode van 5 seconden.

CAPO DELL'ARMI VUURTOREN.   

Het is een actieve vuurtoren in de Reggio Calabria, gelegen op de kliffen van de landtong, in de gemeente Motta San Giovanni. Het is een zeer belangrijk referentiepunt voor schepen die vanuit het zuiden de Straat van Sicilië binnenvaren.

De vuurtoren, een gemetselde toren, werd in 1867 gebouwd en gerenoveerd in 1959.

De vuurtoren heeft een hoogte van 12 meter en is aangebouwd aan een wachtershuis van twee verdiepingen. De toren is wit, met een galerij en lantaarnhuis met grijze koepel.  Het wachtershuis is wit en heeft over het gehele midden een brede zwarte band.

De toren is geautomatiseerd, aangesloten op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 95 meter, met een bereik van 22 zeemijlen. De toren zendt twee witte flitsen uit met een tussenpoos van 10 seconden.

CAPO RIZZUTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landtong in de gemeente Isola di Capo Rizzuto.

De vuurtoren werd gebouwd in 1906 en bestaat uit een witte achthoekige prismavormige stenen toren van 5,2 meter hoogte, met galerij en lantaanhuis, die aan de zeezijde aan een eenlaags wachtershuis is bevestigd.

De lantaarn is geschilderd in grijs metallic en is aangesloten op netstroom en is volledig geautomatiseerd.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 37meter, met een bereik van 17 zeemijlen bij wit licht en 13 zeemijlen bij rood licht, en zendt uit twee lange witte of rode flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

CAPO VATICANO VUURTOREN.   

Het is een actieve vuurtoren gelegen op Capo Vaticano, een kaap in het zuidwesten van Calabrië aan de Tyrreense Zee.

De vuurtoren werd gebouwd in 1885 en bestaat uit een witte cilindrische toren met een hoogte van 8 meter, voorzien van galerij en lantaarnhuis, bevestigd aan de voorzijde van een eenlaags wachtershuis. Het geheel is wit geschilderd, behalve het lantaarnhuis is grijs metallic.

De vuurtoren is volledig geautomatiseerd en is op netstroom aangesloten. 

De toren heeft een brandpuntshoogte van 108 meter, met een bereik van 24 zeemijlen, zendt uit  vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden.

PUNTA ALICE VUURTOREN.

De vuurtoren van Punta Alice is een historische vuurtoren, gebouwd in 1896. Hij staat op de landtong Punta Alice in Ciró Marina, Calabrië.

Het is  een achthoekige toren met galerij en lantaarnhuis en staat tegen een saangebouwd.

De toren is ongeverfd en het lantaarnhuis is grijs metallic.

De vuurtoren heeft een brandpuntshoogte van 31 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

De licht geeft ieder 10 seconden tweemaal een witte flits.

PUNTA PEZZO VUURTOREN. 

De actieve vuurtoren is gelegen op het gelijknamige punt van Calabrië en het dichtsbijzijnde punt van het eiland Sicilië. 

Het is een rechte cilindrische toren met rode en witte horizontale banden, met een hoogte van 23 meter en werd gebouwd in 1953.

De eerste toren die hier stond dateerde uit 1883. Het lantaarnhuis is metallic grijs.

De toren werkt volledig automatisch en is aangesloten op netstroom.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

De lantaarn heeft een roterend optisch licht en zendt drie rode flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

In uitzonderlijke gevallen is het licht geel en zichtbaar tot op een afstand van 18 zeemijlen.

PUNTA STILO VUURTOREN.

 

De actieve vuurtoren is gelegen aan de Ionische Zee, voor de kust van Calabrië, in de gemeente Monasterace.

De bouw van het complex is begonnen in 1891 en het licht werd voor het eerst ontstoken in mei 1895.

De toren zit vast aan een eenlaags wachtershuis, heeft de vorm van een achthoekig prisma en is opgetrokken in metselwerk. De toren is wit geschilderd met zwarte horizontale banden, is 15 meter hoog en staat op 54 meter boven het zeeniveau. De toren is volledig geautomatiseerd en aangesloten op netstroom.

Het licht heeft een bereik van 22 zeemijlen en zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

SCILLA VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren van Scilla in Calabrië, staat recht tegenover de vuurtoren van Capo Peloro aan de kust van Sicilië.

Beide torens leiden schepen vanuit het noorden de Straat van Messina in. De vuurtoren staat op het terras aan de zeezijde van het Castello Ruffo di Scilla, in de stad Scilla aan de Tyrreense Zee.

Het is een gemetselde toren, gebouwd in 1913, met een hoogte van 6 meter, cilindrisch van vorm, met een galerij en lantaarn- huis. De toren is wit met aan de voet een zwarte band en het lantaarnhuis heeft een grijze metalen koepel met daarop een windwijzer.

De vuurtoren werd volledig automatisch en is aangesloten op het netstroom. 

De toren heeft een brandpuntshoogte van 72 meter, met een bereik van 22 zeemijlen. Het licht geeft elke vijf seconden een witte flits. 


VIBO MARINA CALATA BUCCARELLI VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de noordelijke pier van de haven van Vibo Marina aan de Tyrreense Zee.

Het is een cilindrische paalconstructie met een taps toelopend profiel.

De toren heeft een hoogte van 15 en heeft een galerij en lantaarnhuis. Het geheel is groen geschilderd, behalve de koepel van het lantaarnhuis is metallic grijs.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter, een bereik van 15 zeemijlen voor het witte licht en 12 mijlen voor het groene licht. Beide kripperen om de 5 seconden met een enkele flits. 

SARDINIË.   

Sardinië is een Italiaans eiland gelegen in de Middellandse Zee, ten zuiden van het Franse eiland Corsica, gescheiden door de Straat Bonifatio. Het eiland ligt ten westen van Italië, en ten noorden van Tunesië.

Het is na Sicilië het grootste eiland in de Middellandse Zee.

De hoofdstad is Cagliari. Het is een rotsachtig eiland met de hoogste top in het midden, Punta La Marmora, met een hoogte van 1834 meter.

BARRETTINELLI DI FUORI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op de granieten rotsen met de gelijknamige naam, deze heeft een lengte van 103 meter en een breedte van 62 meter.

Dit eiland is gelegen in de Maddalena-archipel, 1,35 kilometer ten oosten van Isola Santa Maria en 300 meter ten noorden van Isola Corcelli.

De eerste vuurtoren op deze plaats werd gebouwd in 1936 meer gedurende de WO-II verwoest. In 1960 werd ter vervanging een skelettoren van 10 meter hoogte gebouwd, die het volgende jaar werd vervangen door de huidige stenen vuurtoren.

Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis. De toren is zwart en heeft in het midden een brede rode band. Het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren is volledig geautomatiseerd, werkt op zonne-energie, heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

CAPO SPARTIVENTO CALABRO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op de landtong van Kaap Spartivento, het meest zuidelijke deel van Sardinië. De vuurtoren bevindt zich in de gemeente Domus de Maria.

De vuurtoren werd gebouwd in 1866 en bestaat uit een cilindrische stenen toren met een hoogte van 19 meter, met galerij en lantaarnhuis, wat oprijst uit een rood geschilder twee verdiepingen wachtershuis. Het gebouw met witte accenten werd in 2006 omgebouwd tot een luxe resort  met zwembad. De vuurtoren is volledig geautomatiseerd en is op netstroom aangesloten.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 81 meter, een bereik van 22 zeemijlen en zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

CAPO BELLAVISTA VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren werd in 1866 gebouwd en is op een hoogte van 165 meter boven het zeeniveau 

gelegen met een zicht op de Golf van Arbatax in Tortoli.

Het is een 19 meter hoge vierkante toren, vast gebouwd aan een twee verdiepingen wachtershuis en is wit geschilderd met zwarte vierkanten.

De galerij heeft kantelen en de koepel van het lantaarnhuis is metaalgrijs waarvan de bovenste ramen zijn versierd met kleine leeuwenkoppen.

De toren is geautomatiseerd en heeft een brandpuntshoogte van 165 meter. met een bereik van 26 zeemijlen. 

CAPO CACCIA VUURTOREN.

De 19e-eeuwse actieve vuurtoren is gelegen aan het uiteinde van Capo Caccia, op 2,3 mijl van Tramariglio, aan de westkust van Sardinië.
De vuurtoren werd in 1864 gebouwd net boven de Grot van Neptunes, die te bereiken is via een trap met 656 treden.

Het vuurtoren complex bestaat uit een wit gebouw van drie verdiepingen met boven het huis een toren van 24 meter hoogte, die in 1950 werd herbouwd, waardoor de toren een brandpuntshoogte bereikte van 186 meter en daarmee de hoogste vuurtoren van Italië werd.

De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom  en heeft een bereik van 24 zeemijlen.

CAPO CARBONARA VUURTOREN.    

De vuurtoren is gelegen aan het uiteinde van de granieten landtong met de gelijknamige naam.

Het behoort tot de gemeente Villasimius, aan de oostkant van de Golf van Cagliari, binnen het beschermde zeegebied van de kaap.

De vuurtoren is een wit geschilderde stenen toren met een hoogte van 5 meter, galerij en lantaarnhuis met metaalgrijze koepel.

Los van de vuurtoren staat het uit twee verdiepingen tellende wachtershuis. De vuurtoren is geautomatiseerd en werkt op netstroom en werd in 1974 in werking gesteld. De toren heeft een brandpuntshoogte van 120 meter, met een bereik van 23 zeemijlen. Het licht geeft elke 7,5 seconden een witte flits.

 CAPO COMINO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het meest oostelijke voorgebergte van Sardinië, in de gemeente Siniscola, aan de Tyrreense Zee.

De vuurtoren, werd in 1903 gebouwd, maar pas in 1925 in gebruik genomen. Het complex bestaat uit een vierkante stenen toren met een hoogte van 20 meter, met galerij en lantaarnhuis, die weer vastzit aan het drie verdiepingen tellende wachtershuis.

Het geheel is wit geschilderd, het lantaarnhuis heeft een grijs metallic koepel. Het geheel is geautomatiseerd en werkt op netstroom. De vuurtoren heeft een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. 

CAPO FERRATO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen aan de punt van de gelijknamige kaap. Deze behoort tot de gemeente Muravera, aan de Tyrreense Zee.

De vuurtoren werd in 1925 gebouwd op de kaap, 14 kilometer ten noordoosten van Castiadas.

De toren is origineel, maar het vuurtoren wachtershuis werd in 1955 herbouwd. In 1966 werd er een nieuwe lantaarn geplaatst.

Het is een vierkante toren met een hoogte van 11 meter, met galerij en lantaarnhuis. Wachtershuis en toren zijn wit geschilderd en het lantaarnhuis heeft een grijze metallic koepel. In 1976 werd de toren geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 51 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

De toren zendt uit elke 10 seconden drie witte flitsen en rode flitsen uit. Bereik van het witte licht is 11 zeemijlen en van het rode licht 8 zeemijlen.

Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË & SARDINIË. (DEEL 17-D)