VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. ZUID-SPANJE. (DEEL 14-D)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

             OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EENVEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                     DEEL 14-D.

 

HUELVA.   

Huelva is een provincie van Spanje en maakt deel uit van de regio Andalusië. De hoofdstad heeft dezelfde naam. Het is de meest westelijk gelegen provincie van de regio en grenst in het zuidwesten aan de Atlantische Oceaan. Veel kustplaatsen hadden in het verleden te maken met de ontdekkingsreizen van Columbus.

EL ROMPIO VUURTOREN.

De vuurtoren ligt op 8 kilometer afstand van het stadje Cartaya, in provincie Huelva, Andalusië.

Er staan twee vuurtorens. De eerste (L) werd gebouwd in 1861, om het gebied te bestrijken van de monding van de Guadiana-rivier tot de Tinto- en Odiel- rivieren. Het was een stenen ronde10 meter hoge vuurtoren met een galerij en een lantaarnhuis, gebouwd op een wachtershuis. De vuurtoren werd gestookt met olijfolie, in 1919 omgebouwd naar plantaardige olie. In 1934 werd de toren geautomatiseerd met een acetyleengenerator. Hij staat vlakbij de ingang van de haven van El Rompido.

De huisde vuurtoren (R), werd in 1975 gebouw en in 1967 in gebruik genomen ter vervanging van de oude vuurtoren, maar met dezelfde lichtkarakteristieken. Het is een cilindrische toren met een dubbele galerij en lantaarn, wit geschilderd met een rode band onder de onderste galerij. Hij staat vlak achter de oude toren, heeft een hoogte van 29 meter, een brandpuntshoogte van 43 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

LA HIGUERA VUURTOREN.     

De vuurtoren, ook bekend als de vuurtoren van Matalascanas, is gelegen in de gemeente Almonte.

De torenstaat in het National Park Donana.

De toren werd gebouwd in 1986 en bevindt zich tussen de de vuurtoren van Picacho en de belangrijkste lichten van de Guadalquivir.

Het is een driehoekig betonnen bouwwerk met een hoogte van 24 meter, wit geschilderd, en net onder de galerij een brede rode band, met daarboven het lantaarnhuis in het wit. De  toren heeft een brandpuntshoogte van 47 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

               CADIZ. 

Cadiz is de meest zuidelijkste provincie van Spanje met de gelijknamige hoofdstad. De provincie is gelegen in de Zuid-Spaanse regio Andalusië. In het uiterste zuiden ligt ligt de Britse kolonie Gibraltar, wat tevens een militaire basis is en de scheepvaart door de Straat van Gibraltar controleert.

BARBATE VUURTOREN.   

De vuurtoren van Barbate iks gelegen aan de kust van de gelijknamige stad.

De toren werd gebouwd in 1980 volgens een standaard ontwerp van het Ministerie van Openbare Werken en Stedenbouw. Het is een cilindrische toren met een diameter van drie meter en een hoogte van 18 meter, die een achthoekige  technische ruimte en lantaarn draagt. De toren is wit geschilderd met twee brode horizontale rode banden. De toren staat direct aan de kust van het stadje en ongeveer 8 kilometer ten oosten van de vuurtoren van Trafalgar. De toren is de vervanging van de oude toren uit 1935, die in 1992 werd afgebroken. De brandpuntshoogte is 23 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

 CAMARINAL VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich in de gemeente Tarifa, en is gebouwd bovenop een oude uitkijktoren, die bekend stond als de Toren van Kaap de Enmedio.

Oorspronkelijk was het een van de kustwachttorens die in de 16e eeuw werden gebouwd in opdracht van Filips II om de kust van Cadiz te beschermen tegen aanvallen van Berberpiraten.

In 1990 werd de toren gerestaureerd en omgebouwd tot een vuurtoren. Het is een cilindrische natuurstenen toren met een tonvormige bekroning. De toren is bereikbaar via een hoger gelegen deur, verbonden met een wenteltrap aan de buitenkant van de muur.  De toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 75 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.

KAAP ROCHE VUURTOREN.     

De vuurtoren bevindt zich aan de rand van Kaap Roche in de gemeente Concil de la Frontera.

Oorspronkelijk was het een uitkijktoren, totdat hij werd omgebouwd in 1986 tot vuurtoren.

Deze toren maakte ook deel uit van de uitkijktoren die Filips II liet bouwen.

De toren werd gebouw tussen 1500 en 1599. Na de Onafhankelijksoorlog werd het gebouw praktisch verlaten, maar bleef in goede staat. De vierkante toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

KAAP TRAFALGAR VUURTOREN.

Kaap Trafalgar is een landtong en ligt aan de Atlantische Oceaan, ten noorden van de Straat van Gibraltar. Het is de locatie van de legendarische zeeslag in 1805, waarin de Royal Navy onder bevel van admiraal Horatio Nelson een gecombineerde Frans-Spaanse vloot versloeg tijden de Oorlog van de Derde Coalitie.

Het meest opvallende structuur op de kaap is de vuurtoren welke op 15 juli 1862 in gebruik werd genomen. Het is een ronde witte toren met zes verticale inkepingen, waarna een versmalling in diameter met daarboven twee galerijen en lantaarnhuis. De toren staat midden in het wachtershuis. De brandpuntshoogte van de toren is 51 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

CARBONERA VUURTOREN.   

Officieel de Torre de Punta Mala, gelegen op de kaap met de gelijknamige naam in de plaats La Alcaidesa, met uitzicht op de Straat van Gibraltar.

Ook dit was oorspronkelijk een wachttoren uit de 16e eenw, gebouwd in 1588 in opdracht van Filips II. In 1984 werd de toren omgebouwd tot vuurtoren.

De toren heeft een hoogte van 14 meter, een brandpuntshoogte van 39 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De lantaarn is te bereiken via een wenteltrap aan de buitenzijde van de toren.

CHIPIONA VUURTOREN.

De vuurtoren ook wel bekend als Punta del Perro Light, is een actieve vuurtoren in Chipiona.

Het is een toren met een hoogte van 63 meter opgebouwd uit gemetselde steen, enigszins taps toelopend met balkon en lantaarn. Met zijn hoogte is het de zeventiende hoogste traditionele vuurtoren ter wereld, en tevens de hoogste vuurtoren van Spanje. De toren staat op Punta del Perro (Hondenpunt) een landtong in de Atlantische Oceaan, ongeveer 6 kilometer ten zuidwesten van de monding van de Guadalquivir. Op de zelfde plaats stond al een vuurtoren uit de Romeinse overheersing die plaats moest maken voor de huidige toren in 1857. De galerij heeft fraaie steunberen en het lantaarnhuis is geheel van glas. De brandpuntshoogte ligt op 69 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

ROTA VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen aan de kust van Rota en wordt beheerd door de havenautoriteit van de haven van de Baai van Cadiz.

De vuurtoren verving de oude toren uit 1850 en werd gebouwd in 1980, en staat aan de poort van deze oude vestingstad. Het is een 28 meter hoge ranke slanke cilindrische toren van gewapend beton, geheel wit geschilderd met op de zesde verdieping een brede rode band, twee galerijen en lantaarnhuis in het metallic grijs.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 34 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.

SAN SEBASTIAN VUURTOREN.

De vuurtoren ligt op het terrein van het San Sebastián kasteel op een klein eilandje voor het strand van La Caleta.

Het kasteel werd gebouwd na een inval van de Engelsen aan het einde van de 16e eeuw, als verdedigingswerk om de zeekant van de stad te beschermen. Het is nu in gebruik bij de Universiteit van Cadiz.

De eerste vuurtoren of lichtbaken werd hier gebouwd in 1776. Een nieuwe werd in 1855 gebouwd en in 1898 afgebroken. Deze werd in 1913 vervangen door de huidige 37 meter hoge, skeletachtige metalen toren, ontworpen door Rafael de la Cerda. De toren heeft twee galerijen, één onder het technische gedeelte en één onder het lantaarnhuis. Het geheel is metaalgrijs geschilderd. De brandpuntshoogte is 39 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

SANCTI PETRI VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op het eilandje Sancti Petri tuissen de stad San Fernando en Chiclana de la Frontera. OP 28 oktober 1918 werd de vuurtoren op de donjon bij de ruïne van het kasteel geplaatst.

Sinds 1610 stond er een wachttoren op het eiland, die de toegang tot San Fernando Island beschermde. In de 18e eeuw werd deze omgebouwd tot een fort tot verdediging van de haven van Cadiz. In 1918 werd dit uitgebreid met een vierkante vuurtoren van 18 meter hoogte met een acetyleengaslicht. Voor de toren werd een soort golfbreker gebouwd. In 1952 werd er een nieuwe lantaarn geplaatst. Volgens de Nationale Vuurtorencommissie wordt dit niet gezien als een vuurtoren, maar als een baken. De brandpuntshoogte is 20 meter, met een bereik van 9 zeemijlen. 

TARIFA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op Punta de Tarifa, aan de zuidpunt van de Isla de las Palomas.

De toren heeft een rijke geschiedenis als uitkijktoren tegen piraten.

In de 18e eeuw werd de toren omgebouwd tot vuurtoren en valt hij vooral op door zijn tronconische vorm. De toren werd in 1854 in gebruik genomen en in 1993 geautomatiseerd.

De toren heeft een hoogte van33 meter, een brandpuntshoogte van 41 meter, met een bereik van 26 zeemijlen. 

GIBRALTAR.

Gibraltar is een Britse kolonie in het zuiden van Europa, grenzend in het in het noorden aan de Spaanse provincie Gadiz. Gibraltar is een militaire marine basis en controleer al het scheepvaartverkeer, dat de middellandse Zee in - en uitvaart. Het ligt op een schiereiland en is vooral bekend om de rots van Gibraltar". "

VUURTOREN EUROPA POINT.  

De vuurtoren ook wel bekend als Trinity Lighthouse at Europa Point, is een vuurtoren op de zuidoostelijke punt van Gibraltar. De vuurtoren Europa werd op 1 augustus 1841 ingewijd en de eerste modernisering vond plaats in 1864. Verdere aanpassingen volgden in 1875 en 1894. Na verdere moderniseringen in de 20e eeuw werd de vuurtoren volledig geautomatiseerd en in 2016 omgebouwd naar ledverlichting.

De toren is opgetrokken uit metselwerk en heeft een hoogte van 20 meter. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn. De toren is wit met in het midden een brede rode band. De brandpuntshoogte is 49 meter, meteen bereik van 18 zeemijlen.

                      MALAGA.

Malaga is een provincie in het zuiden van Spanje, gelegen aan de Costa del Sol. De hoofdstad is de gelijknamige stad.

De provincie is een van de provincies van de regio Andalusië en grenst aan de Middellandse Zee.

CALABURRAS VUURTOREN.    

De vuurtoren is gelegen op Punta de Calaburras nabij de plaats Mijas.

Het stion was de eerste lucht- en zeevuurtoren van Spanje en werd gebouwd in 1863 en herbouwd in 1928. Het is de belangrijkste vuurtoren van de provincie. Het licht wordt gebruikt door schepen en vliegtuigen die door de Staat van Gibraltar navigeren.

Het is een gemetselde stenen toren, de eerste had een hoogte van 13,5 meter en de huidige van 25 meter.

Het is een cilindrische toren met witte bouwstenen, voorzien van galerij en lantaarnhuis.

Het signaal is sinds 1949 automatisch en elektrisch, met een brandpuntshoogte van 46 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

MALAGA VUURTOREN.  

De vuurtoren van Malaga, ook bekend onder de naam La Farola werd in 1817 voltooid, tijdens het bewind van Ferdinand VII. De bouw duurde vier jaar. Een eeuw lang stond op de zelfde plaats een houten lantaarn die dienst deed als vuurtoren. Door de Andalusische aardbeving van 1884 raakte de vuurtoren onbruikbaar, maar in 1885 werd de schade hersteld. Het is een cilindrische witte toren met een galerij en lantaarnhuis., en staat aan het ingang van de haven aan de boulevard. 

De toren heeft een hoogte van 33 meter, de brandpuntshoogte is 38 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De toren werkt automatische en is op het lichtnet aangesloten.

MARBELLA VUURTOREN.

De vuurtoren van Marbella staat vrij in een park aan het strand van Marbella.

De vuurtoren werd in 1864 in gebruik genomen en heeft een hoogte van 29 meter.

De cilindrische toren staat op een vierkante onderbouw, heeft twee galerijen en lantaarnhuis. 

De toren is geheel wit en voorzien van een rode band die ronde toren slingert.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter en een bereik van van 22 zeemijlen.

Het signaal bestaat uit twee flitsen om de 14,5 seconden.

PUNTA DONCELLA VUURTOREN.    

De Punta Doncella is een maritiem- en luchtverkeerslicht. De toren staat tussen de boulevard en de haven van Estepona, en is het ontwerp van ingenieur Antonio Molina.

De bouw begon tussen 1861 en 1863.

De lichtstraal reikte tot een hoogte van 8 meter boven de grond en 18 meter boven zeeniveau. In 1918 werd het licht gestandaardiseerd tot hun huidige vorm. In 1922 werd een nieuwe 20 meter hoge toren gebouwd en behield het oude model. De toren achthoekige stenen toren heeft een brandpuntshoogte van 31 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Opvallend is; dat alleen de bovenkant van het lantaarnhuis het witte licht geeft met 1 + 2 knipperingen elke 15 seconden. 

TOREN VAN DE ZEE.

De 'vuurtoren van de zee' of Torre del Mar ligt aan de Costa del Sol in de gemeente Vélez-Malaga in de plaats Torre del Mar. 

Naast de huidige vuurtoren staat nog een kleine buitenwerking zijnde kleine vuurtoren ui 1864.

De huidige vuurtoren staat op een ronde fundatie, is cilindrische van vorm, heeft twee galerijen en lantaarnhuis. De toren is van onder naar boven in brede blauwe en witte banden geschilderd. Het lantaarnhuis is lichtblauw van kleur.

De toren werd in 1974 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 28 meter, een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. Geeft 1 en 2 witte lichtflitsen om de 10 seconden.

TORREX VUURTOREN.    

De vuurtoren staat op het einde van de boulevard van Torrex Costa. De toren werd in 1864 gebouwd bovenop een ruïne van een oude Romeinse nederzetting, die ook reeds er een lichtbaken hadden.

De toren staat op een kleine in zee stekende klif.

Het is een witte cilindrische toren met twee galerijen en lantaarnhuis met daarnaast diverse bijgebouwen waarin een museum is gevestigd.

De toren heeft een hoogte van 23 meter, is automatisch, heeft een brandpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

 

GRANADA.

Granada is een Spaanse provincie gelegen aan de Middellandse Zee.

De provincie maakt deel uit van de regio Andalusië.

De hoofdstad is Granada.

CABO SACRATIF VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op de gelijknamige schiereiland, ten oosten van Motril, in de provincie Granada in Andalusië.

Aanvankelijk was er een vuurtoren gepland bij Cabo de Liano. De huidige vuurtoren werd in 1863 in gebruik genomen. De toren werd gevoed door olijfolie, maar in 1953 voorzien van een elektrische lamp. De toren heeft een hoogte van 17 meter, is wit met haverwege een gele smalle band en daarboven twee galerijen met er onder een brede gele band. Het lantaarnhuis is geheel van glas. De toren heeft een brandpuntshoogte  van 98 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

PUNTA DE LA MONA VUURTOREN.

 

De vuurtoren ook bekend onder de naam Faro de La Herradura is gelegen in de gelijknamige stad.

De toren was oorspronkelijk gebouwd als uitkijktoren in de 18e eeuw en werd in 1992 omgebouwd tot vuurtoren.

Hij werd gebouwd ter versterking van de kustverdediging tegen de religieuze islamitische  krijgers uit Afrika.

De vuurtoren heeft een kegelvorm, opgetrokken uit lokaal gesteente, met een platform waarop het lantaarnhuis later werd gebouwd.  Het platform heeft een diameter van 8,7 meter en een hoogte van 10,5 meter en is te bereiken via een wenteltrap buiten aan de toren. De huidige hoogte is 14 meter.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 140 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.  Geeft een witte flits elke 5 seconden. Tegenwoordig staat op het platform een moderne toren voor telecommunicatie.

PUNTA DEL MELONAR VUURTOREN.    

De vuurtoren ook bekend als de vuurtoren van Castell de Ferro is gelegen op Punta del Melonar in de regio Adalusië.

De toren werd in 1992 in gebruik genomen op de plek van een uitkijktoren uit de Moorse periode.

De toren waarop later een lantaarnhuis ie gebouwd heeft een hoogte van 12 meter en is opgetrokken uit lokale natuurstenen. Het laantaarnhuis is wit.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 237 meter met een bereik van 14 zeemijlen.

Achter de toren staat een moderne telecommunicatie mast.

  

     Zie vervolg: VUURTOREN AAN DE EUROPESE KUSTEN. ZUID SPANJE . (DEEL 14-E) 

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. NOORD-SPANJE. (DEEL 14-C)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                  DEEL 14-C.

               VERVOLG A CARUNA NOORD-SPANJE.

ESTACA DE BARES VUURTOREN.   

De vuurtoren van Estaca de Bares is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw. De stenen toren werd gebouwd in 1850 en is achthoekig van vorm met een dubbel balkon en lantaarnhuis.

Het onderste deel van de toren is ongeverft en het bovenste deel met daarop het lantaarnhuis is wit. Het lantaarnhuis bestaat volledig uit glas.

De toren werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van101 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De Estaca de Bares , scheidt de Cantabrische Zee in het oosten en de Atlantische Oceaan in het noorden en westen. De hoogte varieert tussen de 100 en 210 meter boven zeeniveau.

ILLA DA SÁLVORA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen ten zuiden van het eiland Sálvora, in Ribeira en wordt beheerd door de havenautoriteit van Villagarcia de Arosa.

Het eiland is gelegen in de Atlantische Oceaan en heeft een hoogte van 71 meter boven zeeniveau. Het eiland is een nationaal natuurreservaat.

De toren is zeskantig van vorm, is wit en heeft in het midden een brede rode band, twee galerijen, met boven de onderste galerij een witten band met net onder de bovenste galerij een smalle rode band, en een lantaarnhuis. De toren staat voor een U-vormig gebouwen complex dat wit is geschilderd

De eerste vuurtoren die hier stond dateert van 1852. De huidige vuurtoren dateert ui 1921, heeft een hoogte van 16 meter, een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

ILLAS SISARGAS VUURTOREN.  

De vuurtoren ligt bij Kaap San Adrián op Sisarga Grande, het grootste eiland van de Sisargas-eilenden, behorend tot Malpica de Bergantinos. De toren wordt beheerd door de havenautoriteit van A Coruna.

De eerste vuurtoren werd gebouwd op 29 juli 1853, maar werd vervangen door de huidige toren, gebouwd tussen 1911 en 1915, met een 3,5 meter hoog lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 10 meter, is niet geverfd en staat te midden van een wit geverfd gebouwen complex.

Door de hoge ligging heeft de vuurtoren een brandpuntshoogte van 110 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

ISLA RÚA VUURTOREN.

De vuurtoren staat op een klein eilandje van enorme rotblokken in het midden van de monding van de Arosa, vier kilometer ten zuidoosten van de haven van Ribeira.

De toren,  een belangrijk navigatiebaken voor de  monding van de Arousa is gebouwd van graniet en heeft een rechthoekige plattegrond. De toren met een hoogte van 14 meter bevindt zich aan de zuidkant van het gebouw en heeft een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. Het eiland is verder onbewoond.

MONTE LOURO VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen bij Punta do Queixal op Monte Louro, aan de monding van de Muros e Noiaestuarium.

De toren werd in gebruik genomen op 15 juli 1862.

Het gebouw heeft een rechthoekige vorm van ongeveer 100 vierkante meter, met kamers verdeeld langs een centrale gang. De toren, afgeknot piramidaal, met een zeshoekige doorsnede, met galerij en lantaarnhuis heeft een hoogte van 7 meter. het lantaarnhuis is veelhoekig en heeft een diameter van 1,6 meter.

De brandpuntshoogte is 27 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.

PUNTA CANDELARIA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de punt van de zee rots Candelaria gebouwd in  Cedeira.

De toren met bijgebouw werd gebouwd tussen 1929 en 1933, maar werd pas in 1954 in gebruik genomen.

Het is een gemetselde achthoekige witte toren mat galerij en lantaarnhuis.

Onder het lantaarnhuis een rode rand.

De toren van 9 meter is voorzien van netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 89 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

PUNTA FROUXEIRA VUURTOREN.  

De vuurtoren is een modern bouwwerk bij Valdovino en staat op een vierkant grondplan.

De toren met een hoogte van 30 meter staat op het punt van Frouxeira, is blauw en wit geschilderd en werd in 1994 in gebruik genomen.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 75 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

De toren werd in 2008 grondig gerenoveerd, waarbij het trappenhuis kwam te vervallen en er een reeks ramen op verschillende hoogten werden aangebracht.

PUNTA INSUA VUURTOREN.

De vuurtoren staat ook bekend onder de naam Larino en is gelegen op de punt van Insua, in San Martin de Larino, Carnota.

De toren werd gebouwd om de vuurtorens van Corrubedo en Finisterre met elkaar te verbinden.

De noodzaak hiervan werd in 1894 vastgesteld, maar werd pas in 1913 voltooid.

Het duurde tot 1921 eer de toren in gebruik werd genomen en in 1947 werd de toren geëlektrificeerd.

De toren staat centraal in een U-vormig gebouw, met de ronde zijde aan de zeezijde. De toren is niet geschilderd, heeft een galerij en groot lantaarnhuis. De hoogte is 14 meter, de brandpuntshoogte 33 meter, en het bereik 22 zeemijlen. 

PUNTA LAXE VUURTOREN.    

De vuurtoren wordt ook wel de vuurtoren van Laxe genoemd en bevindt zich op de berg Insua, 1,9 kilometer van Laxe midden aan de Costa da Morte. De vuurtorenwerd in 1920 in gebruik genomen, net als de vuurtoren van Punta Roncudo. Beide torens markeren de ingang van de monding van de Corme en de Laxe.

De toren heeft een hoogte van 11 meter, is cilindrisch van vorm en belegd met witte tegels. De brandpuntshoogte is 66 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

Vlak bij de toren staat nog een restant van een vuurlicht dat vroeger werd gebruikt door de vissersvrouwen. Vlakbij de toren staat een fraai brozen standbeeld "A Espara" (het wachten) , een eerbetoon aan alle zeelieden, maar ook de vrouwen die op hun terugkeer standen te wachten.

PUNTA NARIGA VUURTOREN.

De vuurtoren van Punta Nariga, is een ontwerp van de architect César Portela, en werd in 1997 in gebruik genomen.

Het is een imposant bouwwerk dat doet denken aan de boeg van een schip met een dekhuis, met daarachter de 39 meter hoge toren met een dubbel lantaarnhuis. het gehele gebouw heeft een hoogte van 50 meter en is opgetrokken uit natuursteen en beton.

Het boegbeeld is een sculptuur van Manolo Cola, vermoedelijk voorstellende een menselijk figuur dat zijn vleugels uitslaat om de wereldzeeën te verkennen.

PUNTA RONCUDO VUURTOREN.  

De vuurtoren  van Roncudo, is een navigatie middel voor de scheepvaart dat zich bevindt bij Punta de Roncudo. De naam is afgeleid van het rauwe geluid dat de zee maakt wanneer ze tegen de nabijgelegen kliffen beukt.

De toren is gelegen op 3,3 kilometer van Corme Porto (Porteceso).

De ronde cilindrische toren werd in 1920 in gebruik genomen, net als de de vuurtoren van Punta Laxe. Beide torens markeren de ingang van de mondingen van de rivieren Corne em Laxe. De toren heeft een hoogte van 11 meter, een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. Op de kust nabij de toren zijn diverse witte kruizen geplaatst in het verleden. Deze kruizen herinneren de doden van de schepen die hier in het verleden op de kust zijn gelopen en vaak met man en muis zijn vergaan. 

TOURINÁN VUURTOREN.

Op Kaap Tourinán staan twee vuurtorens, de huidige nieuwe (links)  en de oude (rechts).

De eerste vuurtoren werd in 1898 in gebruik genomen en bestaat uit een eenlaags wachtershuis met de toren centraal op het dak.

De nieuwe toren welke vlak naast de oude staat, is een cilindrische witte toren, met twee galerijen en lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 11 meter, een brandpuntshoogte van 65 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

De lichtkarakteristiek bestaat uit een patroon van drie witte flitsen om de 15 seconden.

HERCULES VUURTOREN.  

De toren van Hercules is de oudst bekende nog bestaande Romeinse vuurtoren. De toren gebouwd in de eerste eeuw, staat op een schiereiland op ongeveer 2,4 kilometer van het centrum van de stad A Coruna. Tot de 20e eeuw stond hij bekend als de Farum Brigantium. De toren werd gebouwd in opdracht van Romeinse keizer Trajanus, en het ontwerp was gebaseerd op de oorspronkelijke plannen van de toren van Alexandrië.

De toren is sinds de 2e eeuw in  gebruik geweest. De oorspronkelijke toren was korte en breder dan de huidige. omdat de kern werd omgeven door een spiraalvormige helling, waarvan de contouren nog steeds zichtbaar zijn.

De bovenste verdieping van de toren was waarschijnlijk bekroond met een koepel. Het licht was een brandend houtvuur.

In 1788 werd de nog slechts 34 meter hoge overgebleven torenkern in neoklassieke stijl gerestaureerd, inclusief een nieuwe vierde verdieping. De restauratie werd uitgevoerd door de scheepsingenieur Eustaquio Giannini tijdens het bewind van koning Karel III. Het werk werd in 1791 voltooid. De toren had na de restauratie een hoogte van 55 meter en is daarmee de op één na hoogste vuurtoren van Spanje. De brandpuntshoogte ie 106 meter, met een bereik van 23 zeemijlen. De Romeinen die dit deel van Spanje veroverden, beschouwden het, figuurlijk gesproken, als het einde van de wereld, vandaar de naam Finisterra. Deze regio staat bekend om de vele scheepswrakken, waardoor het ook wel Costa da Morte (Kust van de Dood), wordt genoemd.

                       PONTEVEDRA.  

Pontevedra is een stad en gemeente in de gelijknamige provincie in de Spaanse regio Galicië. Het is tevens de hoofdstad van de provincie.

De kust van de regio is gelegen aan de Atlantische Oceaan.

KAAP HOME VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen aan de westkant van Kaap Home, in het gebied van de gemeente Cangas de Morrazo. De toren wordt beheerd door de havenautoriteit van Vigo.

Het is een 19 meter hoge cilindrische witte toren, waarvan het bouwjaar niet bekent is. De toren vormt samen met de vuurtoren Punta Subrido een reeks die de noordelijke ingang van de Vigo-monding markeert. Boven op de toren staat een korte mast met daarop een lantaarn. Het onderste deel van de toren is een technische ruimte met daarboven een blauwe band, welke ook onder het balkon boven in de toren is aangebracht. De toren is geautomatiseerd, heeft een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.

KAAP SILLEIRO VUURTOREN. 

 De eerste vuurtoren, met de gelijknamige naam als de kaap, werd in 1862 aan zee gebouwd en in 1866 in gebruik genomen.

De huidige vuurtoren werd in 1924  gebouwd op 85 meter boven zeeniveau en op ongeveer 250 meter van de zee.

De zeshoekige toren van 30 meter, is wit met twee brede rode banden, twee galerijen en een lantaarnhuis met een rood dak. Hij staat voor een gebouwen complex dat wit is geschilderd.

De toren heeft barndpuntshoogte van 85 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.

ILLA DE ONS VUURTOREN.

De vuurtoren van Ons eiland, is gelegen op het gelijknamige eiland, in de gemeente Bueu.

De toren en bijgebouwen vallen onder het beheer van de havenautoriteit van Marin en Ria de Pontevedra.

Het is een witte zeshoekige toren, met op de hoeken een verticale grijze band, twee galerijen en een wit lantaarnhuis.

De toren werd in 1926 gebouwd tervervangging  van een eerder licht uit 1865.

De huidige toren heeft een brandpuntshoogte van 127 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

ILLA DE TAMBO VUURTOREN.     

De vuurtoren staat op het kleine eilandje Tambo midden in de baai van Pontevedra.

De bouw van de toren werd in 1916 goedgekeurd, maar werd pas in 1922 in gebruik genomen.

Het is een gemetselde slanke ronde toren staande op een rond voetstuk. Opvallend aan deze toren is; de trap naar de galerij met het lantaarnhuis loopt slingerend langs de buitenzijde van de toren omhoog. De toren heeft een hoogte van 13 meter, een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

GUIA VUURTOREN.

De vuurtoren heeft de toepasselijke naam in het Spaans "Guia", in het Nederlands "Gids".

Het is een kleine cilindrische toren met een hoogte van 9 meter met een galerij en lantaarnhuis.

De toren is opgebouwd uit natuursteen, onderste deel ongeverfd, daarna wit en een ongeverfde band onder de galerij. Het lantaarnhuis is wit.

De toren staat op een berg  bij de ingang van de haven van Vigo en heeft een brandpuntshoogte van 37 meter en een bereik van 12 zeemijlen.

MONTE DEL FARO VUURTOREN.   

 

Vrij vertaald de Berg met de vuurtoren, ligt op de Cies eilanden. aan de monding van de Rias Baixas in Vigo.

Tot de bouw van de vuurtoren werd in 1851 besloten, maar werd uiteindelijk pas in 1853 in gebruik genomen.

In 1980 werd de eerste vuurtoren vervangen door de huidige  met bijgebouw, wat te bereiken is via een slingerende weg naar de top.

Het is een witte cilindrische toren met twee galerijen en wit lantaarnhuis. De hoogte van de toren is 10 meter, de brandpuntshoogte 185 meter, en het bereik van 16 zeemijlen.

CABALO VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op Illa de Arousa in de Arousa rivier, en werd in 1853 in gebruik genomen op 19 oktober.

De vuurtoren opgetrokken uit blokken natuursteen is tegen het wachtershuis aangebouwd. De toren is ongeverfd en het wachtershuis is wit.

De toren met een hoogte van 5 meter heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. In het begin van de vorige eeuw werd de toren geautomatiseerd en werd de functie van vuurtorenwachter afgeschaft.

 PUNTA ROBALEIRA VUURTOREN.    

De vuurtoren Punta Robaleira is een van de iconische vuurtorens op het puntje van het schiereiland Morrazo, in de gemeente O Hio, aan de Costa da Vela.

Het is een cilindrisch stenen toren met een klein terras, met daarop het licht.

De toren is rood rood geschilderd met aan de grond en net onder het terras een witte band. het vermoedelijke bouwjaar is 1918. De toren heeft een hoogte van 6 meter, een brandpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

      Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. ZUID-SPANJE. DEEL 14-D.