.png)
EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST
OM IN DUISTERNIS DE
ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE
HAVEN TE BEGELEIDEN.
DEEL 17-A
ITALIË.
Italië, officieel de Republiek Italië, is een land in Zuid-Europa. Het land grenst in het noorden aan Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Slovenië. De rest van het land wordt omringd door de Tyrreense, de Middellandse, de Ionische en Adriatische Zee. De eilanden Sicilië, Sardinië en Elba en enkele kleine eilandjes behoren ook tot Italië.
Italië was in de oudheid het centrum van het Romeinse Rijk, dat uitgroeide tot het grootste rijk van Europa.
Het land heeft zodoende een zeer rijke geschiedenis in de handel over zee door de steden Genua en Venetië, wat in die tijd nog aparte staatjes waren.
Het land was eens een koninkrijk, dat weer verdeeld was in staatjes met een eigen regering.
Pas na het einde van de WO-II koos de bevolking voor een afschaffing van het koningshuis en werd het een republiek. De hoofdstad is Rome.
In dit verslag over de Italiaanse vuurtorens (faro) beginnen we in het noordwesten in Ligurië, varen naar het zuiden om de 'laars' heen en eindigen in Friuli.
Sardinië en Sicilië worden hierna behandeld.
Verder zal ik me beperken tot de echte vuurtorens en zal de havennavigatielichten, rode en groene, niet behandelen. Al de vuurtorens aan de Italiaanse kust van ongeveer 8000 kilometer staan onder beheer van de Marina Militare.
LIGURIË. 
Ligurië is een aan de kust gelegen regio in het noordwesten van Italië, de op twee na kleinste regio van de Italiaanse regio's. De naam dateert uit de pre-Romeinse tijden. Ligurië ligt aan de Ligurische Zee, een onderdeel van de Middellandse Zee. De hoofdstad is Genua.
FORANEA BRACCIO INTERNO VUURTOREN.
De vuurtoren werd gebouwd in 1950, bestaat uit een cilindrische betonnen toren van 32 meter hoogte, wit geschilderd, evenals galerij en lantaarnhuis.
Aan de zuidkant van de toren bevinden zich zeven vensters die op een rij staan om de interne trap te verlichten.
De toren werd in 1993 in gebruik genomen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De toren is op het elektrisch netwerk aangesloten.
CAMOGLI MOLO ESTERNO VUURTOREN. 
Het is een actieve vuurtoren aan het einde van de buitenste golfbreker van de haven van Camogli.
De eerste vuurtoren was een metalen paal met een licht bovenop, vervolgens werd in 1950 een vuurtoren gebouwd, bestaande uit een witte , cilindrische betonnen toren van 5 meter hoogte, geplaatst aan het einden van de buitenste golfbreker.
De toren werkt automatisch en op zonne-energie,
De brandpuntshoogte is 11 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.
CAPO DELL'ARMA VUURTOREN.
De oorspronkelijke constructie dateert uit 1912 en in 1936 werd de toren geëlektrificeerd. Tijdens de WO-II werd de toren zo goed als verwoest door de terugkerende Duitse troepen. Na de oorlog werd de toren herbouwd en in 1948 in gebruik genomen.
De cilindrische witte toren heeft een hoogte van 15 meter, heeft een galerij en grijs lantaarnhuis. Het wachtershuis heeft een brede zwarte band.
De toren is geautomatiseerd en heeft een brandpuntshoogte van 50 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
CAPO MELE VUURTOREN. 
De vuurtoren staat op de gelijknamige kaap Mele, op de grens van de gemeente Andora, in het westen, en Laigueglia, in het noordoosten, in de provincie Savona. De toren gebouwd door civiele ingenieurs werd voltooid in 1856.
Het is een achthoekige vuurtoren met een diameter van 3,82 meter, en staat op een bakstenen gebouw van drie verdiepingen en heeft een hoogte van 25 meter. De toren heeft een grijs lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 94 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. De toren is nog steeds bemand.
CAPO DI VADO VUURTOREN.
.jpg)
De vuurtoren, gebouwd in 1883 is een witte achthoekige prismavormige toren van metselwerk, met een hoogte van 10 meter, voorzoen van een galerij en een lantaarnhuis, waarvan de koepel metaal grijs is geschilderd. Het geheel heeft een hoogte van 34 meter. De toren heeft een brandpuntshoogte van 43 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De toren zendt vier witte flitsen uit elke 15 sweconden.
De vuurtoren is aangesloten op het elektriciteitsnetwerk.
GENUA VUURTOREN. 
De vuurtoren van Genua, lokaal genoemd La Laterna werd in 1543 in zijn huidige vorm herbouwd ter vervanging van de voormalige vuurtoren en is de op vier na oudste vuurtoren van de wereld.
De vuurtoren van Genua, lokaal genoemd La Laterna werd in 1543 in zijn huidige vorm herbouwd ter vervanging van de voormalige vuurtoren en is de op vier na oudste vuurtoren van de wereld.
De vuurtoren met een hoogte van 76 meter is geheel opgetrokken uit metselwerk, bestaat uit twee vierkante delen, elk bekroond met een terras, met op de top het lantaarnhuis dat is beschilderd in een rood-wit dambord patroon.
De toren is ongeverfd en op het onderste deel voorzien van het stadswapen van Genua. De toren heeft een brandpuntshoogte van 117 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.
De toren staat op de heuvel van San Beningo, op korte afstand van de wijk Sampierdarena, wat oorspronkelijk een schiereiland was.
De toren is op het gewone stroomnet aangesloten, het eerste licht werd verzorgd door een houtvuur.
PORTOFINO VUURTOREN.
Het is een gemetselde actieve vuurtoren, werd gebouwd in 1917 en bestaat uit een witte vierkante toren van 12 meter hoogte, met galerij en lantaarn, waaraan een wit vuurtorenwachtershuis is bevestigd.
Het lantaarnhuis is grijs metallic geschilderd en bevindt zich 40 meter boven zeeniveau en heeft een bereik van 16 zeemijlen.
PUNTA SANTA TERESA VUURTOREN.
Het is een actieve vuurtoren gelegen aan de oostkant, tegenover de buitenste golfbreker van de golf van La Spezia, in de gemeente Lerici.
Het is een groene cilindrische toren van 5 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis en bevindt zich op een hoogte van 10 meter boven het zeeniveau.
De vuurtoren is voorzien van zonne-energie en heeft een bereik van 8 zeemijlen.
PUNTA VAGNO VUURTOREN.
De vuurtoren is gelegen op de gelijknamige kaap aan de oostelijke ingang van de haven van Genua.
De toren werd gebouwd aan het einde van de 19e eeuw, maar werd in gebruik genomen op 10 oktober 1931.
Het is een enigszins taps toelopende cilindrische toren van wit metselwerk, met galerij en lantaarnhuis. Lantaarnhuis heeft een grijze metalen koepel.
De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.
De toren is aangesloten op netstroom sinds 1948.
SAN VENERINO VUURTOREN.
Het is een gemetselde geautomatiseerde cilindrische witte toren met een hoogte van 24 meter, met dubbele galerij en een grijs lantaarnhuis. Het is een versterkt neoklassiek gebouw. De vuurtoren werd gebouwd in opdracht van koning Karel Albert van Savoye. Het licht werd eerst gestookt met plantaardige olie, later met steenkool. In 1884 werd de huidige witte toren gebouwd die 30 meter hoger was dan de gebruikelijke.
De toren werd in 1985 geautomatiseerd en geëlektrificeerd. De huidige toren heeft een brandpuntshoogte van 117 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.
SCOGLIO TORRE DELLE SCOLA VUURTOREN.
Het licht staat op een mast van 2 meter hoogte, wit van kleur en voorzien van zonne-energie. Het licht heeft een brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.
De Scola-toren, of toren van San Gionanni Battista, is een versterkt gebouw op een rots, net voorbij de noordoostelijke punt van het eiland Palmaria, in de gemeente Portovenere, in de provincie La Spezia. De toren werd in 1606 gebouwd op een vijfhoekige plattegrond, met een gemiddelde wanddikte van 4 meter, en maakte deel uit van een netwerk aan verdedigingstorens aan de Ligurische kust in de 16e en 17e eeuw in opdeacht van De Senaat van de Republiek Genua.
DIGA FORANEA VUURTOREN. 
De actieve vuurtoren staat halverwege de golfbreker van de haven van Viareggio.
De toren gebouwd in 1993 is een cilindrische betonnen toren met een hoogte van 32 meter, met een galerij en lantaarnhuis in het wit geschilderd.
De toren is aangesloten op netstroom.
De Toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De toren is volledig geautomatiseerd.
Toscane is een regio in Midden-Italië, die in het noorden grenst aan Ligurië en in het zuiden aan Lazio.
De regio grenst in het westen aan de Tyrreense Zee.
De hoofdstad is Florence.
CAPO FOCARDO VUURTOREN.
De hoofdstad is Portoferraio, wat letterlijk ijzerhaven betekend, en tot in de 21e eeuw het ijzer erts werd opgeslagen dat aan de oostzijde van het eiland werd gedolven.
Elba is in de Europese geschiedenis het eiland waar Napoleon Bonaparte de laatste jaren van zijn leven in gevangenschap doorbracht. De vlag werd gebruikt tijdens het verblijf van Napoleon Bonapoarte als soeverein van het eiland Elba, van 4 mei 1814 tot 26 februari 1815. De vlag werd door Napoleon geschonken bij zijn aankomst op het eiland. De vlag heeft een wit veld, met vanuit de hijszijde een diagonaal rode streep met daarop afgebeeld drie gouden bijen.
De toren is volledig geautomatiseerd en zendt drie witte flitsen uit met een tussen poos van 15 seconden.
DIGA CURVILINEA VUURTORENS.
De zuidelijke toren (links) bevindt zich aan de zuidkant van de haveningang. Het is een achthoekige roodachtige stenen toren met een hoogte van 7 meter met galerij en lantaarnhuis en gebouwd in 1868. De toren heeft een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 16 zeemijlen bij wit licht en 12 zeemijlen bij rood licht. De noordelijke toren is een 20 meter hoog wit gebouw staand op een rond sokkel en overgaand in een achthoekige vorm met een hoogte van 20 meter. De toren is uit een wit gesteente opgetrokken, heeft een galerij met lantaarnhuis en heeft een bereik van 7 zeemijlen.
Beide torens werken tegenwoordig op zonne-energie.
FORTE LA ROCCA VUURTOREN.
De vuurtoren werd in 1862 in gebruik genomen en bestaat uit een cilindrische 19 meter hoge toren met een galerij en lantaarnhuis. Het is een witte toren met een grijs metalen lantaarnhuis en werd gebouwd op het zuidoostelijke bastion van een vestingwerk dat halverwege de 15e eeuw werd gebouwd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 91 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt een rode of witte flits uit met een periode van 7 seconden. De toren is volledig geautomatiseerd.
GIANNUTRI VUURTOREN. 
De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland en staat staat op de meest zuidelijke punt, Punta Rossa, van het eiland behorende tot de Toscaanse Archipel.
De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland en staat staat op de meest zuidelijke punt, Punta Rossa, van het eiland behorende tot de Toscaanse Archipel.
Het is een achthoekige gemetselde toren met een hoogte van 9 meter met galerij en lantaarnhuis, bevestigd aan de voorzijde van een wachtershuis.
De toren het gebouw zijn geschilderd in horizontale rood en witte strepen. Het lantaarnhuis is wit met een grijs metallic koepel. De toren werd in 18882 in gebruik genomen en is heden geautomatiseerd en voorzien van zonne-energie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 61 meter, met een bereik van 13zeemijlen, en zendt elke 5 seconden een witte flits uit.
LA ROCCHETTA VUURTOREN.
De toren werd in 1928 gebouwd op dezelfde plaats waar ooit La Rocchetta stond, een van de vier vestingwerken die vroeger de stad omringde.
Het is een ongeverfde , grijze stenen toren in neogotische stijl, met een gekanteelde galerij, met daarop het lantaarnlicht. De toren werkt op netstroom en is volledig geautomatiseerd.
De brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
LIVORNO VUURTOREN. 
De Livorno vuurtoren, gelegen aan de zuidelijke ingang van de haven van Livorno is de oudste vuurtoren van Italië.
De huidige toren is een replica van de eerste toren die hier in opdracht van de stad Pisa werd gebouwd in 1303 en zodoende nog steeds Fanale dei Pisani wordt genoemd.
De toren bleef intact tot 20 juni1944, toen de Duitse troepen hem opbliezen toen de geallieerde troepen naderden. De Fanale werd in juni 1954 herbouwd volgens de oorspronkelijke tekeningen en materiaal dat tussen de puinhopen was teruggevonden. Hij werd gemaakt van gewapend beton met wanden van 30 cm dikte en aan de buitenkant bekleed met steen. De toren werd op 16 september 1956 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 53 meter, is een tweeledige cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis, heeft ongeverfde grijze steen, wit lantaarnhuis met grijze metalen koepel. De brandpuntshoogte is 52 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De oude vuurtoren bestond uit een veelhoekige fundering met dertien zijden, gebouwd op een uitstekende rots, omgeven door de zee, aan de zuidelijke ingang van de haven.
Daarboven staat een toren, gevormd door twee cilinders. Elke cilinder heeft een gekanteeld balkon en geheel bovenop een lantaarn. De structuur bestaat uit elf verdiepingen die met elkaar verbonden zijn door een wenteltrap van 53 meter. Elke verdieping is 3,72 meter hoog, met uitzondering van de eerste en tweede verdieping, die respectievelijk 5,55 meter en 4,22 meter hoog zijn. Het onderste deel van de toren bestaat uit vier cilinders met een afnemende diameter. Het bovenste deel bestaat uit drie cilinders, waardoor de toren naar de top toe dunner wordt. De toren was oorspronkelijk gebouwd uit witte Verruca-steen uit de grot van San Giuliano bij Pisa.
MELORIA VUURTORENS. 
De noordelijke Meloria vuurtoren (L) is een actieve vuurtoren in de Ligurische Zee op een afstand van de zuidelijke Meloria vuurtoren (R) op een afstand van 8,6 zeemijlen ten noordwesten van Livorno.
De noordelijke toren, gebouwd in 1958 is cilindrische van vorm en wit geschilderd en is opgebouwd uit beton en bakstenen. De toren heeft een galerij en lantaarnhuis en werkt op zonne-energie. De toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 18 meter met een bereik van 10 zeemijlen.
De zuidelijke toren is een actieve vuurtoren, 3,5 zeemijlen ten westen van de zuidelijke ingang van de haven van Livorno, in zuidelijke deel van de Meloria-zandbank. De toren werd gebouwd in 1867, van beton en bakstenen, heeft een hoogte van 18 meter en is cilindrische van vorm, met galerij en lantaarn-
huis. De bovenste helt is geel geschilderd en de onderste helft zwart. De toren werkt op zonne-energie, heeft een brandpuntshoogte van 18 meter, en een bereik van 10 zeemijlen.
MONTE PORO VUURTOREN.
De vuurtoren werd gebouwd in 1968, staat op een cilindrisch gebouw, dat lijkt op een bunker, met de apparatuur.
De toren is gedrongen met een hoogte van twee meter, met een lantaarn. Het geheel is wit, behalve het dak van de lantaarn dat grijs metallic is.
Het licht bevindt zich 160 meter boven zeeniveau en zendt gedurende vijf seconden een witte flits, die zichtbaar is op een afstand van 16 zeemijlen.
De toren is aangesloten op netstroom.
PALMAIOLA VUURTOREN. 
De vuurtoren, een actieve vuurtoren, is gelegen op de top van het gelijknamige eilandje in de Toscaanse Archipel tussen Piombino en Elba in Rio Marina.
Het waren de inwoners van Pisa die in 909 een uitkijktoren bouwden op het eilandje. De toren werd in 1534 gerestaureerd door Jacopo V Appiano van het Prinsdom Piombino. Op 15 januari 1844 werd de huidige toren met wachtershuis in gebruik genomen. Het is een bakstenen gebouw met een toren van 14 meter hoogte. De toren is wit, vierkant en heeft een galerij en lantaarnhuis met grijze metalen koepel. De installatie werkt op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 105 meter, met een bereik van 10 zeemijlen, en zendt een wit lichtsignaal uit om de vijf seconden. In 2005 werd het geheel gerenoveerd.
De vuurtoren, een actieve vuurtoren, is gelegen op de top van het gelijknamige eilandje in de Toscaanse Archipel tussen Piombino en Elba in Rio Marina.
Het waren de inwoners van Pisa die in 909 een uitkijktoren bouwden op het eilandje. De toren werd in 1534 gerestaureerd door Jacopo V Appiano van het Prinsdom Piombino. Op 15 januari 1844 werd de huidige toren met wachtershuis in gebruik genomen. Het is een bakstenen gebouw met een toren van 14 meter hoogte. De toren is wit, vierkant en heeft een galerij en lantaarnhuis met grijze metalen koepel. De installatie werkt op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 105 meter, met een bereik van 10 zeemijlen, en zendt een wit lichtsignaal uit om de vijf seconden. In 2005 werd het geheel gerenoveerd.
.png)
Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-B)
