VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË & SARDINIË. (DEEL 17-D)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                  DEEL 17-D

VERVOLG SARDINIË.

CAPO FERRO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landtong die de zuidelijke ingang markeert van de Straat van Bonifatio en de Maddalena-archipel, in de gemeente Arzachena, in het noordoosten van Sadinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1858 maar pas in 1861 in gebruik genomen. Het complex heeft een witte cilindrische gemetselde toren van 18 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis, en is aangebouwd aan een twee verdiepingen wachtershuis. Het geheel is wit geschilderd, behalve de koepel van het lantaarnhuis dat grijs metallic is. De vuurtoren is volledige geautomatiseerd en werkt op netstroom.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 52 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.  Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

CAPO FERRO DE NOORDOOSTELIJKE ESTREMITA  VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen aan de Capo Ferro, nabij Porto Cervo en is sinds 1858 actief in gebruik.

De toren werd in 1861 in gebruik genomen. Het is een  gemetselde toren met een hoogte van 18 meter, wit geschilderd, met een rode galerij en lantaarnhuis.

De brandpuntshoogte is 52 meter, met een bereik van 28 zeemijlen.

Het licht geeft drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden. 

CAPO D'ORSO VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige schiereiland voor de Maddalena-archipel, in de gemeente Palau, in het noordoosten van Sardinië.

De actieve vuurtoren werd gebouwd in 1924, het is een taps toelopenede cilindrische gemetselde toren met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren heeft een hoogte van 10 meter, is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. De toren werd in 1960 officieel in gebruik genomen, heeft een brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

 CAPO DI PULA VUURTOREN.

De vuurtoren is een lichtbaken op de Torre del Coltellazzo, een oude kustwachttoren uit de 14e eeuw, in de haven ven Pula aan de Middellandse Zee, in de provincie Cagliari.

De ronde toren is gebouwd uit natuursteen en de koepel van de witte lantaarn is metaalgrijs.

De vuurtoren is volledig geautomatiseerd, heeft een hoogte van 16 meter.

Het licht heeft een brandpuntshoogte van 48 meter, geeft elke 10 seconden vier witte flitsen, met een bereik van 11 zeemijlen.

CAPO SAN MARCO VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landtong, op het puntje van het schiereiland Sinis, in de gemeente Cabras, in het westen van van het eiland aan de Zee van Sardinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1924 en bestaat uit een okergele stenen toren van 15 meter hoog, met een dubbele galerij en lantaarnhuis bovenop een twee verdiepingen tellend wachtershuis. Het lantaarnhuis heeft een metaalgrijze koepel. Het geheel heeft witte accenten. De toren is volledig geautomatiseerd en werkt op netstroom.

De brandpuntshoogte is 57 meter, met een bereik van 22 zeemijlen, en zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 19 seconden.

CAPO SANDALO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op het meest westelijke punt van het eiland San Pietro en markeert de zuidwestelijke hoek van Sardinië.

Het vuurtoren complex bestaat uit een wachtershuis van twee verdiepingen met daarop een ronde stenen toren met galerij en lantaarnhuis.

De bouw dateert van 1864 en werd in 1994 geautomatiseerd. Het geheel is ongeverfd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic.

De hoogte is 30 meter, met een brandpuntshoogte van 134 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

Het licht geeft vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden. De hoofdstroombron is netstroom, maar de toren heeft ook zonnepanelen.

CAPO SANT ELIA VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren  is gelegen op de gelijknamige kaap, grenzend aan de baai van Calamosca, die de Golfo degli Angeli scheidt van die van Quartu Sant Elena, in de gemeente Quartu Sant Elena, in het zuiden van Sardinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1860 en bestaat uit een cilindrische stenen toren met een hoogte van 21 meter, met galerij en lantaarnhuis, vast aan een twee verdiepingen wachtershuis. De toren is geschilderd met horizontale zwart-witte banden en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 70 meter, met een bereik van 21 zeemijlen, Het licht zendt uit elke 10 seconden twee witte flitsen.

CAPO TESTA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op een landtong, het noordelijkste punt van Sardinië, en vormt de westelijke ingang van de Straat van Bonifatio.

De vuurtoren bevindt zich in de gemeente Santa Teresa di Gallura aan de Zee van Sardinië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1845 en bestaat uit een vierkante toren van 23 meter hoogte, 
met een dubbele galerij en lantaarnhuis, dat uitsteekt boven een twee verdiepingen tellend wachtershuis. Toren en huis zijn wit geschilderd en de lantaarn heeft een metallic grijze koepel. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom. De toren heeft brandpuntshoogte van 67 meter, met een bereik van 22 zeemijlen en zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 12 seconden.

ISOLA DELLE BISCE VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren staat op een klein eilandje, 590 van de vuurtoren van Capo Ferro, die deel uitmaakt van de Maddalena-archipel. De vuurtoren begeleidt schepen door het smalle Canale delle Bice en valt onder de gemeente Arzachena aan de Tyrreense Zee. De vuurtoren werd in 1935 gebouwd en is een taps toelope4nede cilindrische toren van metselwerk, hoogte 9 meter, met galerij en lantaarnhuis. De onderzijde van de toren heeft een zeer brede zwarte band en is verder wit geschilderd, de galerij is groen geschilderd en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic.

De toren is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. Brandpuntshoogte is 11 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Het licht zendt uit een groene flits elke 3 seconden. 

ISOLA DELLE BOCCA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op een klein eilandje aan de zuidelijke ingang van de buitenhaven van Olbia, op 250 meter van het vasteland, in de gemeente Olbia.Het vuurtoren complex bestaat uit een vierkante toren van 22 meter hoogte, met een galerij en lantaarnhuis en staat aan de zeezijde van het twee verdiepingen wachtershuis.

Het geheel is wit geschilderd, alleen de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren ie geautomatiseerd en werkt op netstroom. Brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. licht geeft iedere 5 seconden één lange witte flits.

ISOLA DEI CAVOLI VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren uit 1858, staat op een klein eilandje, 690 meter van Kaap Carbonara, het meest zuidelijke puntje van Sardinië, in de gemeente Villasimius. Het vuurtoren complex bestaat uit een drie verdiepingen wachtershuis, met daarop een cilindrische toren, met totale hoogte van 37 meter, galerij en lantaarnhuis. De toren heeft zwart-witte banden, lantaarnhuis is wit en de koepel grijs metallic. De toren werkt volledig automatisch en op zonne-energie.  Brandpuntshoogte is 74 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht geeft twee witte of rode flitsen met een tussenpoos van 10 seconden. 

ISOLA RAZZOLI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op een eilandje van 2,45 kilometer lengte in de Maddalena-archipel. Het is de meest noordelijke vuurtoren  van Sardinië, aan de oostelijke toegang tot de Straat van Bonifatio, en ligt op 7,5 kilometer van Franse Lavezzi-archipel. De eerste vuurtoren werd in 1845 gebouwd en was een vierkante toren aan een drie verdiepingen wachtershuis. Deze raakte in verval en werd verlaten, en gedeactiveerd in 1969.

De huidige actieve vuurtoren werd gebouwd in 1974 na een betaling van de Europese Commissie.

Het is een ronde toren met galerij en lantaarn, ongeverfd. De lantaarn en galerij zijn wit en de koepel van de lantaarn metallic grijs. De toren heeft een hoogte van 12 meter, brandpuntshoogte van 77 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. Het licht zendt uit, afhankelijk van de richting één witte of rode flits met een tussenpoos van 2,5 seconden.

ISOLOTTO DELLA MADDALENA VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op een klein eilandje met een lengte van 84 meter, 800 meter ten noorden van de zuidelijke pier van de haven van Alghero in de Zee van Sardinië.

De rode cilindrische betonnen toren werd gebouwd in 1940 met een hoogte van 6 meter, galerij en lantaarnhuis dat wit is en een metaal grijze koepel heeft.  De toren werkt op zonne-energie en heeft een brandpuntshoogte van 10 meter, met een bereik van 4 zeemijlen. Het licht geeft elke vijf seconden een rode flits.

PALAU MOLO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het noordelijkste uiteinde van een granieten landtong in de Tyrreense Zee.

De eerste toren gebouwd op deze plaats in 1935 werd in in 1960 gedeactiveerd. De huidige toren werd in 1960 gebouwd en bestaat uit een taps toelopende cilindrische toren van metselwerk, met een hoogte van 10 meter, met galerij en lantaarnhuis. De toren en de lantaarn zijn wit geschilderd, de galerij groen en de lantaarnkoepel metallic grijs. De toren werkt geheel automatische en heeft als stroombron zonne-energie.

De brandpuntshoogte is 15 meter, met een bereik van 4 zeemijlen en zendt uit twee groene flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PORTO PONTE VUURTOREN. 

De actieve vuurtoren is gelegen op een landtong, halverwege de oostkant van de baai van Porto Conte, tegenover de vuurtoren van Capo Caccia en ten westen van Alghero aan de Zee van Sardinië.

De vuurtoren staat voor een massieve toren uit de Aragonese periode, gebouwd in  1572, met een hoogte van 13 meter en een diameter van 18 meter.

De vuurtoren werd gebouwd in 1918 en is een betonnen toren cilindrische van 8 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd alleen de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic,

 De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter en werkt op zonne-energie, heeft een bereik van 10 zeemijlen. Het licht zendt uit elke drie seconden een witte flits.

PORTO TORRES VUURTOREN.   

De vuurtoren van P{orto Torres is een actieve vuurtoren gelegen op Monte Agellu, die de haven van Porto Torres in de Golf van Asinara aan de Zee van Sadinië domineert.

De eerste vuurtoren werd in 1855 gebouwd met een licht op een massieve achthoekige prismatoren van 20 meter hoog, die in 1325 was gebouwd in opdracht van de Aragonese admiraal Carroz.

De huidige vuurtoren, gebouwd in 1966, bestaat uit een vierkante, prismatische toren van metselwerk, met een hoogte van 20 meter, met drie halfronde balkons en een lantaarn bovenop, die oprijst uit een twee verdiepingen wachtershuis. De toren en de lantaarn zijn wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte lange flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PUNTA FILETTO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren bevindt zich op Isola Santa Maria, dat deel uitmaakt van de Maddalena-archipel en bevindt op het noordelijke punt van het eiland.

De vuurtoren werd in 1913 gebouwd en bestaat uit een vierkante stenen toren van 12 meter hoog, met galerij en lantaarn, bovenop een wachtershuis van twee verdiepingen. Het geheel is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic.

Het geheel werd in 1972 geautomatiseerd en omgebouwd op zonne-energie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. Het licht geeft vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden. Het pand werd in 2009 geheel gerenoveerd.

 PUNTA SARDEGNA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de noordkant van de granieten landtong van Punta Sardegna, tegenover de Maddalena-archipel, in de gemeente Palau. De vuurtoren dateert uit 1913 en bestaat uit een vierkante granieten toren van 15 meter hoogte, met galerij en lantaarn boven op een twee verdiepingen wachtershuis. Gebouw en toren zijn wit geschilderd en de lantaarnkoepel grijs metallic. De vuurtoren werd in 1935 geëlektrificeerd en in 1975 geautomatiseerd. Twintig jaar lang bleef de toren verlaten tot 1995 toen ze aan de universiteiten van Triëst en Cagliari werd overgedragen. Na een overeenkomst tussen beide universiteiten en de stad Palau werden in 2008 renovatie werkzaamheden uitgevoerd. De toren werd volledig geautomatiseerd en voorzien van een zonne-energie-installatie. De toren heeft een brandpuntshoogste van 38 meter, met een bereik van 11 zeemijlen en zendt uit gedurende 5 seconden een witte flits.

 PUNTA SCORNO VUURTOREN. 

De vuurtoren staat op het eiland Asinara. Het is nog een van de oudste nog actief werkende vuurtorens van Sardinië.

OP 16 februari 1854 gaf de koning van Sardinië toestemming voor de bouw van de vuurtoren, na een rapport van generaal Alfonso La Marmora.

Het licht werd voor het eerst ontstoken in 1859. 

Gedurende 118 jaar werd de toren bemand door wachters die in het tweeverdiepingen wachtershuis woonden. In 1977 werd de toren geautomatiseerd.

De ronde stenen toren heeft een hoogte van 35 meter, een brandpuntshoogte van 80 meter, met een bereik van 16 zeemijlen

 SCOGLIO MANGIABARCHE VUURTOREN.

De vuurtoren is een klein navigatielicht gebouwd in 1935. Het ligt door de golven geteisterde stuk rots voor de noordwestkust van Sant 'Antioco in Calasetta, Sardinië.

Het is een witte cilindrische toren zonder galerij.

De lantaarn heeft een grijze metallic koepel. 

De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van eveneens 12 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

In 1970 werd de toren geautomatiseerd en sindsdien werkt deze op zonne-energie.

 

TORRE GRANDE VUURTOREN.     

De vuurtoren van Torre grande is een actieve vuurtoren die zich bevindt op een oude toren aan de kust van Marina di Torre Grande, aan de zee van Sardinië.

De torren werd in 1542 door de Spanjaarden, in opdracht van Karel V gebouwd en wordt beschouwd als de grootste kustverdedigingstoren van Sardinië. De toren heeft een diameter van 20 meter, is opgebouwd uit twee verdiepingen die een hoogte van 16 bereiken. De bouw werd voltooid in 1555. In de 19e eeuw werd een lantaarn op het dak van de toren geplaatst en er werd een wachtershuis gebouwd. De toren bestaat uit ongeverfde steen, met een witte lantaarn. De brandpuntshoogte is 18 meter en het bereik  8 zeemijlen. Het licht is volledig geautomatiseerd en zendt elke 5 seconden een rode flits uit. De toren is een Nationaal Monument en wordt beheerd door de stad Oristano.

     Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË - SICILIË. (DEEL 17-E)