zondag 5 juli 2026

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-A)

 

   EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

     ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                       DEEL 17-A


ITALIË.   

Italië, officieel de Republiek Italië, is een land in Zuid-Europa. Het land grenst in het noorden aan Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Slovenië. De rest van het land wordt omringd door de Tyrreense, de Middellandse, de Ionische en Adriatische Zee. De eilanden Sicilië, Sardinië en Elba en enkele kleine eilandjes behoren ook tot Italië.


Italië was in de oudheid het centrum van het Romeinse Rijk, dat uitgroeide tot het grootste rijk van Europa.
Het land heeft zodoende een zeer rijke geschiedenis in de handel over zee door de steden Genua en Venetië, wat in die tijd nog aparte staatjes waren.
Het land was eens een koninkrijk, dat weer verdeeld was in staatjes met een eigen regering.
Pas na het einde van de WO-II koos de bevolking voor een afschaffing van het koningshuis en werd het een republiek. De hoofdstad is Rome.

In dit verslag over de Italiaanse vuurtorens (faro) beginnen we in het noordwesten in Ligurië, varen naar het zuiden om de 'laars' heen en eindigen in Friuli.
Sardinië en Sicilië worden hierna behandeld.
Verder zal ik me beperken tot de echte vuurtorens en zal de havennavigatielichten, rode en groene, niet behandelen. Al de vuurtorens aan de Italiaanse kust van ongeveer 8000 kilometer staan onder beheer van de Marina Militare.


LIGURIË.    

Ligurië is een aan de kust gelegen regio in het noordwesten van Italië, de op twee na kleinste regio van de Italiaanse regio's. De naam dateert uit de pre-Romeinse tijden. Ligurië ligt aan de Ligurische Zee, een onderdeel van de Middellandse Zee. De hoofdstad is Genua.



FORANEA BRACCIO INTERNO VUURTOREN.

De vuurtoren Viareggio Diga Foranea is een actieve vuurtoren, gelegen halverwege de golfbreker van de haven van Viareggio aan de Ligurische Zee.
De vuurtoren werd gebouwd in 1950, bestaat uit een cilindrische betonnen toren van 32 meter hoogte, wit geschilderd, evenals galerij en lantaarnhuis.
Aan de zuidkant van de toren bevinden zich zeven vensters die op een rij staan om de interne trap te verlichten.
 De toren werd in 1993 in gebruik genomen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De toren is op het elektrisch netwerk aangesloten.



CAMOGLI MOLO ESTERNO VUURTOREN.    

Het is een actieve vuurtoren aan het einde van de buitenste golfbreker van de haven van Camogli.
De eerste vuurtoren was een metalen paal met een licht bovenop, vervolgens werd in 1950 een vuurtoren gebouwd, bestaande uit een witte , cilindrische betonnen toren van 5 meter hoogte, geplaatst aan het einden van de buitenste golfbreker.
De toren werkt automatisch en op zonne-energie,
De brandpuntshoogte is 11 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.


CAPO DELL'ARMA VUURTOREN.

De vuurtoren staat op de gelijknamige kaap nabij het dorp Bussana in de gemeente Sanremo in de provincie Impena. Het is de eerste Italiaanse vuurtoren gerekend vanaf de Franse grens.
De oorspronkelijke constructie dateert uit 1912 en in 1936 werd de toren geëlektrificeerd. Tijdens de WO-II werd de toren zo goed als verwoest door de terugkerende Duitse troepen. Na de oorlog werd de toren herbouwd en in 1948 in gebruik genomen.
De cilindrische witte toren heeft een hoogte van 15 meter, heeft een galerij  en grijs lantaarnhuis. Het wachtershuis heeft een brede zwarte band.
De toren is geautomatiseerd en heeft een brandpuntshoogte van 50 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

CAPO MELE VUURTOREN.  

De vuurtoren staat op de gelijknamige kaap Mele, op de grens van de gemeente Andora, in het westen, en Laigueglia, in het noordoosten, in de provincie Savona.  De toren gebouwd door civiele ingenieurs werd voltooid in 1856.
Het is een achthoekige vuurtoren met een diameter van 3,82 meter, en staat op een bakstenen gebouw van drie verdiepingen en heeft een hoogte van 25 meter. De toren heeft een grijs lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 94 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. De toren is nog steeds bemand.

CAPO DI VADO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op Capo di Vado, 1,5 kilometer ten zuiden van Vado Ligure.
De vuurtoren, gebouwd in 1883 is een witte achthoekige prismavormige toren van metselwerk, met een hoogte van 10 meter, voorzoen van een galerij en een lantaarnhuis, waarvan de koepel metaal grijs is geschilderd. Het geheel heeft een hoogte van 34 meter. De toren heeft een brandpuntshoogte van 43 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De toren zendt vier witte flitsen uit elke 15 sweconden.
De vuurtoren is aangesloten op het elektriciteitsnetwerk.


GENUA VUURTOREN.     

De vuurtoren van Genua, lokaal genoemd La Laterna werd in 1543 in zijn huidige vorm herbouwd ter vervanging van de voormalige vuurtoren en is de op vier na oudste vuurtoren van de wereld.

De vuurtoren met een hoogte van 76 meter is geheel opgetrokken uit metselwerk, bestaat uit twee vierkante delen, elk bekroond met een terras, met op de top het lantaarnhuis dat is beschilderd in een rood-wit dambord patroon.
De toren is ongeverfd en op het onderste deel voorzien van het stadswapen van Genua. De toren heeft een brandpuntshoogte van 117 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.
De toren staat op de heuvel van San Beningo, op korte afstand van de wijk Sampierdarena, wat oorspronkelijk een schiereiland was.
De toren is op het gewone stroomnet aangesloten, het eerste licht werd verzorgd door een houtvuur.



PORTOFINO VUURTOREN.

De vuurtoren van Portofino is gelegen aan de westelijke punt van het schiereiland in de Golf van Tigullio, een metropolitane stad in Genua.
 Het is een gemetselde actieve vuurtoren, werd gebouwd in 1917 en bestaat uit een witte vierkante toren van 12 meter hoogte, met galerij en lantaarn, waaraan een wit vuurtorenwachtershuis is bevestigd.
Het lantaarnhuis is grijs metallic geschilderd en bevindt zich 40 meter boven zeeniveau en heeft een bereik van 16 zeemijlen.


PUNTA SANTA TERESA VUURTOREN.    

Het is een actieve vuurtoren gelegen aan de oostkant, tegenover de buitenste golfbreker van de golf van La Spezia, in de gemeente Lerici.
Het is een groene cilindrische toren van 5 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis en bevindt zich op een hoogte van 10 meter boven het zeeniveau.
De vuurtoren is voorzien van zonne-energie en heeft een bereik van 8 zeemijlen. 


PUNTA VAGNO VUURTOREN.


De vuurtoren is gelegen op de gelijknamige kaap aan de oostelijke ingang van de haven van Genua.
De toren werd gebouwd aan het einde van de 19e eeuw, maar werd in gebruik genomen op 10 oktober 1931.
Het is een enigszins taps toelopende cilindrische toren van wit metselwerk, met galerij en lantaarnhuis. Lantaarnhuis heeft een grijze metalen koepel.
De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. 
De toren is aangesloten op netstroom sinds 1948.




SAN VENERINO VUURTOREN.    

De vuurtoren van San Venerino is een actieve vuurtoren op het eiland Tino, in de gemeente Porto Venere in de provincie La Spezia. De bouw begon in 1839 en werd in 1840 voltooid.
Het is een gemetselde geautomatiseerde cilindrische witte toren met een hoogte van 24 meter, met dubbele galerij en een grijs lantaarnhuis. Het is een versterkt neoklassiek gebouw. De vuurtoren werd gebouwd in opdracht van koning Karel Albert van Savoye. Het licht werd eerst gestookt met plantaardige olie, later met steenkool. In 1884 werd de huidige witte toren gebouwd die 30 meter hoger was dan de gebruikelijke.
De toren werd in 1985 geautomatiseerd en geëlektrificeerd. De huidige toren heeft een brandpuntshoogte van 117 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

SCOGLIO TORRE DELLE SCOLA VUURTOREN.

De vuurtoren van Scoglio Torre della Scola is een actieve vuurtoren op 243 meter van het noordoostelijke puntje van Palmaria in de golf van La Spazia.
Het licht staat op een mast van 2 meter hoogte, wit van kleur en voorzien van zonne-energie. Het licht heeft een brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.
De Scola-toren, of toren van San Gionanni Battista, is een versterkt gebouw op een rots, net voorbij de noordoostelijke punt van het eiland Palmaria, in de gemeente Portovenere, in de provincie La Spezia. De toren werd in 1606 gebouwd op een vijfhoekige plattegrond, met een gemiddelde wanddikte van 4 meter, en maakte deel uit van een netwerk aan verdedigingstorens aan de Ligurische kust in de 16e en 17e eeuw in opdeacht van De Senaat van de Republiek Genua.

DIGA FORANEA VUURTOREN.   

 De actieve vuurtoren staat halverwege de golfbreker van de haven van Viareggio.
De toren gebouwd in 1993 is een cilindrische betonnen toren met een hoogte van 32 meter, met een galerij en lantaarnhuis in het wit geschilderd.
De toren is aangesloten op netstroom.
De Toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De toren is volledig geautomatiseerd.


         
  TOSCANE.
Toscane is een regio in Midden-Italië, die in het noorden grenst aan Ligurië en in het zuiden aan Lazio.
De regio grenst in het westen aan de Tyrreense Zee.
De hoofdstad is Florence.




CAPO FOCARDO VUURTOREN.   

Voor deze vuurtoren gaan we naar Elba een eiland gelegen voor de kust in de Tyrreense Zee bij de stad Livorno.
De hoofdstad is Portoferraio, wat letterlijk ijzerhaven betekend, en  tot in de 21e eeuw het ijzer erts werd opgeslagen dat aan de oostzijde van het eiland werd gedolven.
Elba is in de Europese geschiedenis het eiland waar Napoleon Bonaparte de laatste jaren van zijn leven in gevangenschap doorbracht. De vlag werd gebruikt tijdens het verblijf van Napoleon Bonapoarte als soeverein van het eiland Elba, van 4 mei 1814 tot 26 februari 1815. De vlag werd door Napoleon geschonken bij zijn aankomst op het eiland. De vlag heeft een wit veld, met vanuit de hijszijde een diagonaal rode streep met daarop afgebeeld drie gouden bijen.

De vuurtoren van Capo Focardo is een actieve vuurtoren en is gelegen aan de zuidelijke punt van de baai Porto Azzurro in de Toscaanse archipel. De vuurtoren werd gebouwd in 1863, bestaat uit een
achthoekige toren van 13 meter hoogte, met een galerij en lantaarnhuis, gebouwd op een oud fort. De toren heeft een brandpuntshoogte van 32 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.
De toren is volledig geautomatiseerd en zendt drie witte flitsen uit met een tussen poos van 15 seconden.

DIGA CURVILINEA VUURTORENS.    

De Diga Curvilinea vuurtorens verwijzen naar twee historische navigatie lichten die in 1857 en 1868 zijn gebouwd aan de uiteinden van de grote golfbrekers in de haven van Livorno.
De zuidelijke toren (links) bevindt zich aan de zuidkant van de haveningang. Het is een achthoekige roodachtige stenen toren met een hoogte van 7 meter met galerij en lantaarnhuis en gebouwd in 1868. De toren heeft een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 16 zeemijlen bij wit licht en 12 zeemijlen bij rood licht. De noordelijke toren is een 20 meter hoog wit gebouw staand op een rond sokkel en overgaand in een achthoekige vorm met een hoogte van 20 meter. De toren is uit een wit gesteente opgetrokken, heeft een galerij met lantaarnhuis en heeft een bereik van 7 zeemijlen.
Beide torens werken tegenwoordig op zonne-energie.

FORTE LA ROCCA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de punt van de landtong Argentario te Porte Ercole aan de Tyrreense Zee.
De vuurtoren werd in 1862 in gebruik genomen en bestaat uit een cilindrische 19 meter hoge toren met een galerij en lantaarnhuis. Het is een witte toren met een grijs metalen lantaarnhuis en werd gebouwd op het zuidoostelijke bastion van een vestingwerk dat halverwege de 15e eeuw werd gebouwd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 91 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt een rode of witte flits uit met een periode van 7 seconden. De toren is volledig geautomatiseerd.

 GIANNUTRI VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland en staat staat op de meest zuidelijke punt, Punta Rossa, van het eiland behorende tot de Toscaanse Archipel.
Het is een achthoekige gemetselde toren met een hoogte van 9 meter met galerij en lantaarnhuis, bevestigd aan de voorzijde van een wachtershuis.
De toren het gebouw zijn geschilderd in horizontale rood en witte strepen. Het lantaarnhuis is wit met een grijs metallic koepel. De toren werd in 18882 in gebruik genomen en is heden geautomatiseerd en voorzien van zonne-energie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 61 meter, met een bereik van 13zeemijlen, en zendt elke 5 seconden een witte flits uit.

LA ROCCHETTA VUURTOREN.

Het is een actieve vierkante stenen vuurtoren met een hoogte van 5 meter, gelegen op de landtong van Piombino, met het uitzicht op het Piombina-kanaal dat Elba van het vaste land schiedt.
De toren werd in 1928 gebouwd op dezelfde plaats waar ooit La Rocchetta stond, een van de vier vestingwerken die vroeger de stad omringde.
Het is een ongeverfde , grijze stenen toren in neogotische stijl, met een gekanteelde galerij, met daarop het lantaarnlicht. De toren werkt op netstroom en is volledig geautomatiseerd.
De brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

LIVORNO VUURTOREN.    

De Livorno vuurtoren, gelegen aan de zuidelijke ingang van de haven van Livorno is de oudste vuurtoren van Italië.
De huidige toren is een replica van de eerste toren die hier in opdracht van de stad Pisa werd gebouwd in 1303 en zodoende nog steeds Fanale dei Pisani wordt genoemd.
De toren bleef intact tot 20 juni1944, toen de Duitse troepen hem opbliezen toen de geallieerde troepen naderden. De Fanale werd in juni 1954 herbouwd volgens de oorspronkelijke tekeningen en materiaal dat tussen de puinhopen was teruggevonden. Hij werd gemaakt van gewapend beton met wanden van 30 cm dikte en aan de buitenkant bekleed met steen. De toren werd op 16 september 1956 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 53 meter, is een tweeledige cilindrische  toren met galerij en lantaarnhuis, heeft ongeverfde grijze steen, wit lantaarnhuis met grijze metalen koepel. De brandpuntshoogte is 52 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

( Fanale voor 1944)

De oude vuurtoren bestond uit een veelhoekige fundering met dertien zijden, gebouwd op een uitstekende rots, omgeven door de zee, aan de zuidelijke ingang van de haven.
Daarboven staat een toren, gevormd door twee cilinders. Elke cilinder heeft een gekanteeld balkon en geheel bovenop een lantaarn. De structuur bestaat uit elf verdiepingen die met elkaar verbonden zijn door een wenteltrap van 53 meter. Elke verdieping is 3,72 meter hoog, met uitzondering van de eerste en tweede verdieping, die respectievelijk 5,55 meter en 4,22 meter hoog zijn. Het onderste deel van de toren bestaat uit vier cilinders met een afnemende diameter. Het bovenste deel bestaat uit drie cilinders, waardoor de toren naar de top toe dunner wordt. De toren was oorspronkelijk gebouwd uit witte Verruca-steen uit de grot van San Giuliano bij Pisa.





MELORIA VUURTORENS.    

De noordelijke Meloria vuurtoren (L) is een actieve vuurtoren in de Ligurische Zee op een afstand van de zuidelijke Meloria vuurtoren (R) op een afstand van 8,6 zeemijlen ten noordwesten van Livorno.
De noordelijke toren, gebouwd in 1958 is cilindrische van vorm en wit geschilderd en is opgebouwd uit beton en bakstenen. De toren heeft een galerij en lantaarnhuis en werkt op zonne-energie. De toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 18 meter met een bereik van 10 zeemijlen.
De zuidelijke toren is een actieve vuurtoren, 3,5 zeemijlen ten westen van de zuidelijke ingang van de haven van Livorno, in zuidelijke deel van de Meloria-zandbank. De toren werd gebouwd in 1867, van beton en bakstenen, heeft een hoogte van 18 meter en is cilindrische van vorm, met galerij en lantaarn-
huis. De bovenste helt is geel geschilderd en de onderste helft zwart. De toren werkt op zonne-energie, heeft een brandpuntshoogte van 18 meter, en een bereik van 10 zeemijlen.

MONTE PORO VUURTOREN.

Het is een actieve vuurtoren op de berg Monte Poro, in het zuidwesten vanElba.
De vuurtoren werd gebouwd in 1968, staat op een cilindrisch gebouw, dat lijkt op een bunker, met de apparatuur.
De toren is gedrongen met een hoogte van twee meter, met een lantaarn. Het geheel is wit, behalve het dak van de lantaarn dat grijs metallic is.
Het licht bevindt zich 160 meter boven zeeniveau en zendt gedurende vijf seconden een witte flits, die zichtbaar is op een afstand van 16 zeemijlen.
De toren is aangesloten op netstroom.


PALMAIOLA VUURTOREN.    

De vuurtoren, een actieve vuurtoren, is gelegen op de top van het gelijknamige eilandje in de Toscaanse Archipel tussen Piombino en Elba in Rio Marina.
Het waren de inwoners van Pisa die in 909 een uitkijktoren bouwden op het eilandje. De toren werd in 1534 gerestaureerd door Jacopo V Appiano van het Prinsdom Piombino.  Op 15 januari 1844 werd  de huidige toren met wachtershuis in gebruik genomen. Het is een bakstenen gebouw met een toren van 14 meter hoogte. De toren is wit, vierkant en heeft een galerij en lantaarnhuis met grijze metalen koepel. De installatie werkt op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 105 meter, met een bereik van 10 zeemijlen, en zendt een wit lichtsignaal uit om de vijf seconden. In 2005 werd het geheel gerenoveerd.


             Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-B)


    

zaterdag 20 juni 2026

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. BALEAREN - SPANJE. (DEEL 16-A)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

             OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                      DEEL 16-A.

BALEAREN.  

De Balearen is een Spaanse eilanden groep gelegen in de Middellandse Zee voor de oostkust van Spanje. Het is een van de autonome regio's van Spanje en is tevens een provincie. De hoofdstad is Palma.
De Balearen omvatten vier hoofdeilanden met permanente bewoning: Mallorca, Menorca, Ibiza en Formentara.
Andere kleinere eilanden zijn Cabrera, dat het Nationaal Park Archipiélago de Cabrea huisvest, Espalmador, Aire en Dragonera.

De westelijke Balearen, waaronder Ibiza en Formentera, heten samen de Pitiusen of 'pijnboomeilanden'. 
De oostelijke Balearen, waaronder Mallorca en Menorca, heten samen de Gymnesen.
De vlag van de Balearen toont linksboven een paars kanton op een veld van vijf gele en vier rode horizontale banen. In het kanton staat een wit kasteel met vijf torens.
De vlag werd op 1 maart 1983 officieel aangenomen.




ALCANADA VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op het eilandje Alcanada, aan de noordzijde van de baai van Alcudia, 5 kilometer van de haven van Alcudia, op het eiland Mallorca.
De vuurtoren werd op 15 mei 1861 in gebruik genomen en in 1960 geautomatiseerd.
Het is een kleine ronde  die na de eerste galerij smaller wordt in diameter en na de tweede galerij het licht geplaatst heeft. De toren staat in het midden van een vierkant gebouw en is wit geschilderd. De toren heeft een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

BLEDA PLANA VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eilandje in het noordwesten van het eiland Ibiza en wordt beheerd door de havenautoriteit van Alcudia.
De bouw begon in 1926 en op 7 juli 1927 werd de toren in gebruik genomen. Het is een witte cilindrische toren van 8 meter hoog, met een galerij en wit lantaarnhuis. De ingang leidt naar een rond poortgebouw van één verdieping. De toren werd in 1971 geautomatiseerd, heeft een brandpuntshoogte van 28 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.


CALA FIGUERA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen aan de westelijke punt van de baai van Palma, nabij de stad Son Ferrer, gemeente Calvià, op het eiland Mallorca.
De vuurtoren werd in 1860 in gebruik genomen.
Het is een witte cilindrische toren met een hoogte van 24 meter. Een brede zwarte band loop gedraaid om de toren en de galerij en lantaarnhuis zijn wit. 
De toren heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, en een bereik van 22 zeemijlen. Al de bijgebouwen zijn wit geschilderd en hebben rode pannendaken.


CAP BLANC VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de kaap met de gelijknamige naam op het eiland Mallorca. Hij markeert het oostelijke uiteinde van de baai van Palma. Het onderste deel van de toren is vierkant en na de eerste galerij wordt deze rond en versmalt na de tweede galerij met daarop een wit lantaarnhuis. De toren werd op 31 augustus 1863 in gebruik genomen. De verlichting werd eerst voorzien door olijfolie en later door paraffine en in 1917  acetyleen. In 1970 werd de toren geëlektrificeerd. De toren heeft een hoogte van 12 meter, brandpuntshoogte van 95 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

CAP d'ARTRUTX VUURTOREN.       

De vuurtoren staat op een gelijknamige kaap op het eiland Menorca. Het is een actieve vuurtoren waarvan de bouw werd voltooid in 1859. In 1969 werd de toren aanzienlijk verhoogd en in 1980 geautomatiseerd.
Het is een ronde toren met steunberen, een dubbele galerij en een lantaarnhuis. De huidige hoogte is 34 meter, brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. De toren is gemarkeerd met brede zwarte en witte banden, en de ruimte tussen de twee galerijen is ook zwart.


CAP DE BARBARIA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op Kaap Barberia op het zuidwestelijke punt van het eiland Formentara.
Het is een cilindrische witte toren, met twee galerijen en een zwarte koepel op het lantaarnhuis.
De vuurtoren werd in 1972 in bedrijf gesteld en kreeg in 1995 nieuwe verlichting aangedreven door zonne-energie.
De toren heeft een hoogte van 19 meter, een brandpuntshoogte van 78 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.


CAP GROS VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen op een landtong aan de westelijke ingang van de haven van Sollier, Mallorca.
In 1842 werd op deze plaats een kleine toren en gebouwtje neergezet, maar deze werden nooit verlicht. In 1852 werd dit aan de gemeente overgedragen en werd de huidige vuurtoren gebouw en op 20 februari 1859 in gebruik genomen. De vuurtoren werd in 1944 geëlektrificeerd. Het is een cilindrische witte toren welke in diameter naar boven steeds smaller werd. De toren heeft twee galerijen met daarop een wit lantaarnhuis. Het is een 22 meter hoge toren met een brandpuntshoogte van 120 meter, en een bereik van 19 zeemijlen.

CAP SALINES VUURTOREN.

De vuurtoren met de gelijknamige naam ligt op de meest zuidelijke punt van Mallorca. Het was in 1982 de eerste Spaanse vuurtoren die aangesloten werd op zonne-energie.
De grond voor de bouw werd geschonken door een zekere markies van Palmer. De toren werd in 1870 in gebruik genomen. Het is een witte toren met bijgebouw en staat naast het gebouw. De hoogte is verdeeld in drie delen door een bruine band. De toren heeft twee galerijen en een lantaarnhuis met zwarte koepel. De toren werd in 1960 geëlektrificeerd en kreeg in de jaren tachtig zonnepanelen.  De hoogte van de toren is 17 meter, brandpuntshoogte  17 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

CAPDEPERA VUURTOREN.   

De vuurtoren markeert, samen met de vuurtoren Artrutx aan de kust van Menorca, het smalste punt van het kanaal dat de twee eilanden scheidt. Hij bevindt zich in de gelijknamige gemeente. De lichtbron was oorspronkelijk een olielamp tot dat de toren in 1960 werd geëlektrificeerd.
De toren is een cilindrische witte toren met twee galerijen en lantaarnhuis met zwarte koepel. De toren heeft een hoogte van 18 meter, een brandpuntshoogte van 76 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

CAVALLERRIA VUURTOREN.

De vuurtoren van Cap de Cavalleria staat op de gelijknamige kaap op het noordelijkste puntje aan de noordkust van het eiland Menorca, in Santa Teresa. Het is een van oudste vuurtorens op het eiland en staat op een hoogte van 94 meter boven het zeeniveau. De toren werd in 1857 in gebruik genomen en heeft een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte 94 meter, met een bereik van 26 zeemijlen. De toren geeft twee witte flitsen om de 10 seconden.



CIUTADELLA VUURTOREN.   

 De vuurtoren van Ciutadella, ligt op Punta de Sa Farola en is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw op het eiland Menorca.
De vuurtoren werd in 1863 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte van 21 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.
Het is een witte toren, met zwarte verticale strepen. Twee galerijen en lantaarnhuis. De vuurtoren markeert de oude haven. In 1918 werd de vuurtoren als vierde toren op de Balearen geëlektrificeerd.



CONILLERA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het eiland Conejera. De bouw begon in  1855 en werd in 1857 in gebruik genomen.
Het is een witte cilindrische toren met galerij en een lantaarnhuis met een diameter van  3 meter.
De toren heeft een hoogte van 18 meter, brandpuntshoogte van  85 meter en een bereik van 18 zeemijlen.
In 1971 werd de toren aangepast en geautomatiseerd. Lichtbron  heden door zonnepanelen.



EN POU VUURTOREN.   



De vuurtoren is gelegen op het eilandje Puercos  (Varkenseiland) tegenover het eiland Espalmador.
De toren werd gebouwd omdat de vuurtoren van Ahorcados onvoldoende was en om de Freo Grande tussen Ibiza en Formentera te markeren. Het is een witte toren met twee brede zwarte banden, galerij en lantaarnhuis, met een hoogte van 25 meter, brandpuntshoogte van 28 meter en een bereik van 10 zeemijlen.

FAVÀRITX VUURTOREN.      

Het is een actieve vuurtoren, gelegen aan de oostkust van het eiland Meneroca. 
Het is een betonnen witte cilindrische toren met een slingerende zwarte (spiraal) band. twee galerijen en wit lantaarnhuis.
De toren met bijgebouw werden in 1916 in gebruik genomen.
De toren heeft een hoogte van 28 meter, een brandpuntshoogte van 47 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

FORMENTOR VUURTOREN.

Het is de hoogt gelegen vuurtoren op het eiland Mallorca.
De vuurtoren staat op het uiterste puntje van de Kaap de Formentor en is een actieve vuurtoren.
Het is een gemetselde witte toren met een hoogte van 22 meter, cilindrische van vorm, met twee galerijen en een grijs lantaarnhuis.
De toren met bijgebouwen werden in 1863 in gebruik genomen.
Door de hoge ligging heeft de toren een brandspuntshoogte van 210 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De toren is aangesloten op netstroom.


ILLA DE L'AIRE VUURTOREN.        

Het is een actieve vuurtoren gelegen op het gelijknamige eilandje aan de zuidkust van het eiland Minorca.
Het is een centraal oprijzend uit het wachtershuis cilindrische toren met zwarte en witten banden, twee galerijen en een grijs lantaarnhuis, werkend op zonne-energie.
De toren werd in 1860 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 38 meter, een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

LOS AHORCADOS VUURTOREN.

De vuurtoren staat ook bekend onder de naam Faro des Panjats, en het is een historische vuurtoren op het kleine kleine, rotsachtige eilandje Isla de los Ahorcados, 1,8 kilometer van het meest zuidelijke punt van Ibiza. De toren werd gebouwd in 1861 om schepen veilig door de smalle zeestraat tussen Ibiza en Formentera te leiden. In die periode werd de toren met vijf meter verhoogt.
Het is een 20 meter hoge cilindrische toren met om een om een, van onder af, een zwarte en witte band en een grijslantaarnhuis boven de galerij.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

LA CREU VUURTOREN.      

De vuurtoren Punta de Sa Creu staat op de landtong ten oosten van de haveningang van Sóllier en ten westen van het eiland Mallorca. Hij staat tegenover de vuurtoren Cabo Gros, die op de westelijke landtong staat.
De eerste vuurtoren uit 1864, waarvan nog resten aanwezig zijn, was een stenen toren met een hoogte van 9 meter, maar werd uiteindelijk verlaten daar hij te dicht bij de kust stond en werd geteisterd door zware golven. In 1928  werd begonnen aan een nieuwe toren verder uit de kust en deze werd voltooid in 1930, maar pas in 1095 in gebruik genomen. De huidige cilindrische toren heeft horizontale zwarte en witten banden, een galerij en grijs lantaarnhuis, met een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. De toren werkt automatische.

 LA MOLA VUURTOREN.

De vuurtoren wordt ook wel de vuurtoren van Formentera genoemd en is gelegen op oostkust van het eiland.
De vuurtoren werd op een hoge klif gebouwd, maar de eerste bouw werd gestopt vanwege de slechte kwaliteit van de stenen. En werd een nieuwe gebouwd en werd in 1861 in gebruik genomen op 30 november.
De vuurtoren is tot op heden nog in gebruik, de oude oliebranders werden vervangen door gloeilampsystemen. In 1970 werd het optische systeem geëlektrificeerd en werden twee noodgeneratoren geplaatst voor noodvoorzieningen. De toren werd in 2001 geautomatiseerd. Het is een cilindrische witte toren met bijgebouw, waarvan de toren een hoogte heeft van 22 meter, een brandpuntshoogte van 142 meter, met een bereik van  23 zeemijlen.


LEIBEIG VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen op Kaap Liebeig op het kleine eilandje Sa Dragonera op 700 meter van Mallorca.
Het is een van de twee vuurtorens op het eiland die de oude vuurtoren van Na Popia hebben vervangen, die op 360 meter boven zeeniveau staat.
De vuurtoren werd op 15 november 1910 in gebruik genomen. Het is een cilindrische ongeverfde toren met twee galerijen en een grijs lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 130 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. Vlakbij de huidige toren staat nog een oud restant van een toren. De toren werd in 1973 geautomatiseerd.

NA PÒPLA VUURTOREN.

De vuurtoren staat op het hoogste punt van het kleine eilandje Sa Dragonera.
De vuurtoren een ontwerp van Antonio Lopez en Mantalvo werd op 30 maart 1852 in gebruik genomen. Het is een ronde 12 meter hoge stenen toren met een galerij en lantaarnhuis. Het gebouw ligt op verschillende niveau's.
Door zijn enorme hoogte was de toren tijden stormen of dichte mist nauwelijks zo niet helemaal zichtbaar, wat leidde  in 1910 tot de ontmanteling. Hij werd vervangen door twee andere vuurtorens aan weerszijden van het eiland, de Tramuntana ende Leibeig vuurtoren.


NA FORADADA VUURTOREN.

De vuurtoren staat op een klien eilandje Na Foradada, dat deel uitmaakt van de Cabrea eilanden in de Balearen. Deze eilanden zijn gelegen op 10 kilometer van cap de las Salinas, in het zuiden van het eiland Mallorca. De archipel bestaat ui 19 eilanden en eilandjes en maakt deel uit van het Nationaal Park Cabrera.
De vuurtoren werd in 1926 gebouwd en in gebruik genomen. Het is een automatische vuurtoren en werkt op acetyleengas. De toren is cilindrische en heeft zwarte en witte horizontale banden, met een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte van 42 meter, meteen bereik van 10 zeemijlen.

N'ENSLOLA  VUURTOREN.

De vuurtoren van N'Ensiola ligt op de zuidwestpunt van het eiland Cabrena in het Cabrena Archipel Nationaal Park. 
Het is een 21 meter hoge cilindrische toren met een rood en wit ruitpatroon, twee galerijen en grijs lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 121 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.
De toren werd in 1870 in gebruik genomen en is sinds 1971 geautomatiseerd.
Volgens een overlevering; werd in 1936 de vuurtorenwachter ontvoerd door een onbekende onderzeeër.

PORTO COLOM VUURTOREN.  

De vuurtoren, officiële benaming Far de sa Punta de Ses Crestes, is een opvallende cilindrische toren met zwarte en witte horizontale banden en is gelegen aan het noordoostelijke punt van de baai in Portocolom. (Mallorca)
De vuurtoren werd in 1861 gebouwd en in 1863 in gebruik genomen, en in 1918 6.5 meter verhoogd, heeft een hoogte van 25 meter, een brandpuntshoogte van 137 meter, met een bereik van 20  zeemijlen. Daar de toren is volledig geautomatiseerd en de bijgebouwen zijn particulier bewoond.



PORTO PI VUURTOREN.

De vuurtoren  Porto Pi in de haven van Palma, Mallorca, is een van de oudste nog functionerende vuurtorens ter wereld en een historisch monument.
De eerste bouw van een vuurtoren op deze plaats dateert uit het jaar 1300. Het onderste deel van de toren werd oorspronkelijk gebruik als seintoren  (Torre de Senyals). In 1613 werd het bovenste deel geplaatst en verhoogd en in 1617 als vuurtoren in gebruik genomen. Het is een vierkante bakstenentoren met halverwege een galerij met kantelen  met daarna een steeds smaller wordende opbouw tot de galerij met het lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 38 meter, brandpuntshoogte van 41 meter en een bereik van 18 zeemijlen. 

PUNTA DE L'AVANÇADA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige schiereiland aan de noordkust van Mallorca, direct grenzend aan de baai van Pollença.
Het is een achthoekige gemetselde piramideachtige toren met drie galerijen en een lantaarnhuis. 
De toren werd in 1905 in gebruik genomen, heeft een hoogte 18 meter, brandpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

PUNTA MOSCARTER VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen vlakbij Portinatx aan de noordkust van Ibiza.
De bouw begon in 1975 en werd in november 1978 in gebruik genomen.
het is een betonnen toren met een hoogte van 52 meter en is daarmee de hoogte in de Balearen.
het is een witte toren met een spiraal vormige zwarte band van boven naar beneden. De toren heeft twee galerijen en een grijs lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 93 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom.




PUNTA NATI VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren  van Punta Nati bevindt zich aan de rotsachtige noordwestkust van Menorca. De vuurtoren werd gebouwd op verzoek van de Franse autoriteiten na het zinken van het stoomschip Général Chanzy in 1910.
Het is een achthoekige stenen toren met bijgebouwen. De toren heeft een hoogte van 19 meter, heeft één galerij en een wit lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 42 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren markeert de oostkant van het Kanaal van Menorca, een zeestraat die Mallorca en Menorca scheidt.

LA MOLA VUURTOREN.

De vuurtoren van La Mola, ook bekend als de vuurtoren van Formentera is gelegen op de oostpunt van het eiland.
De bouw duurde van 1859 tot 1861 door de vervanging van de gebruikte slechte kwaliteit steen.
In 1970 werd de toren geëlektrificeerd. Het is een cilindrische toren en staat in het midden van het wachtershuis. De toren heeft een galerij en een 12 hoekige lantaarn.
De toren heeft een hoogte van 22 meter, een brandpuntshoogte van 142 meter en een bereik van 23 zeemijlen. Geeft 1 knippering elke 5 seconden.


TAGOMAGO VUURTOREN.

De vuurtoren van het eiland Tagomago ligt op een privé eiland voor de kust van Ibiza.

De bouw begon in 1913 en de toren werd in 1914 in gebruik genomen. Het is een 23 meter hoge toren en staat op een klif 86,3 meter boven zeeniveau. Het onderste gedeelte van de toren is achthoekig met op de hoeken een bruine sierband. Hierna volgt een rond deel met twee galerijen en een wit lantaarnhuis. De toren staat los van de twee bijgebouwen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 86 meter, en een bereik van 21 zeemijlen.

TORRE D'EN BEU.

De Torre d'en Beu, ook bekend als Torre de Cala Figuera, is een beschermde uitkijktoren aan de kust van Mallorca.
Naast deze uitkijktoren staat een modern navigatie licht behorende tot de gemeente Santanyl, in het zuidoosten van het eiland. De uitkijktoren met een hoogte van 12 meter werd in 1569 gebouwd en , nadat hij was verwoest, herbouwd in 1617.
Het navigatie licht en tevens radarpost heeft een hoogte 6 meter, een brandpuntshoogte van 32 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.




TRAMUNTANA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen in het noorden van het eiland Dragonera, op ruim 700 meter van het eiland Mallorca. De toren werd gebouwd op het hoogste punt van het eiland en werd in 1910 in gebruik genomen. De vuurtoren werd sinds 1961 niet meer technische onderhouden en de lens werd naar de vuurtoren van Porto Colom verplaatst.
De gemetselde stenen cilindrische toren heeft een hoogte 15 meter, een brandpuntshoogte (toen deze nog in gebruik was ) van 67 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.



            Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-A)