APHRODISIAS. (TURKIJE) ANTIEKE RUÏNESTAD. (DEEL 3)

 

               DE STAD VAN DE

     BEELHOUWERS EN TEXTIEL

      PRODUCTIE UIT 3000 v.CHR.

                                            DEEL 3.

(2) DE TETRASTEEN, HAL VAN DE KEIZERS EN DE BADEN.

(Hal van de keizers en rechts de baden.)

Aphrodisias werd in haar bestaan verscheidene keren getroffen door aardbevingen. Hierbij kwam een gedeelte van de stad, waar de twee marktplaatsen lagen onder water te staan door overstromingen. Het leven moest doorgaan en zo werd er een nieuw Agora gebouwd achter het theater. Dit gebied werd de 'Tetrasteen' of ook wel de 'Vier Arcades' genoemd door de archeologen.

 Het was relatief een kleine marktplaats, waar veel winkeliers komen uit de stad hun vaste standplaats hadden. Deze plaats was vermeld op een tegel in de vloer van de marktplaats.

Aan het einde van de Agora lag de 'Hal van de Keizers'. Hier stonden tussen fraaie zuilen onder een overkapping de standbeelden van de keizers. Deze staan nu in het museum.

In de keizerlijke hal werden speciaal voor de bezoekende keizer man tegen man gevechten gehouden, zoals worstelen.

De baden  lagen tussen de 'Hal van de Keizers'en et theater en kregen zodoende de naam "Theaterbaden".

Het warmwaterbad was overdekt met een halfronde koepel. Verder waren er zweetbaden met koud water stortbaden, massage - en kledingruimten.

De vloeren waren bedekt met gekleurde marmeren tegels.

(1) HET THEATER.

(Het theater met er achter de nieuwe agora, de hal van de keizers en de badhuizen rechts van het theater)

Het theater was een centraal gebouw en instituut van de Griekse stadstaat. Het werd gebruikt voor een breed scala aan theatervoorstellingen en andere vormen van vermaak, maar het was ook de plaats waar de demos, het volk, samenkwam. Het Aphrodisias-theater heeft zijn volledige zeventwintig rijen onder de loopbrug (diazoma) en enkele rijen erboven bewaard, evenals een groot deel van de toneelarchitectuur.  Het theater bood oorspronkelijk aan ongeveer 7000 bezoekers plaats.

Het auditorium (cavea) werd in de laat hellenistische periode tegen de heuvel (höyük) van de prehistorische nederzetting gebouwd, en een uitgebreid marmeren toneelgebouw van drie verdiepingen werd vóór 28 v.Chr. door Zoilos toegevoegd. De architectuur van deze nieuwe gevel valt op door zijn lichte , speelse aediculaire ontwerp en door zijn hoogwaardige en zeer gevarieerde ornamenten.

De inscriptie van het toneelgebouw, in grote letters op de Dorische architraaf van het toneel en opnieuw op de tweede verdieping, vermeldt dat 'het toneelgebouw' (skene) en het toneel ervoor (proskenion), evenals de ornamenten erop (proskosmemata) werden betaald door Gaius Julius Zoilos, die wordt geïndentificeerd als een vrijgelaten slaaf van keizer Augustus, de eerste Romeinse keizer. Een reeks grote beelden werd gevonden die op het toneel en in de orchestra waren gevallen. Een Apollo, twee Muzen, portretfiguren en verschillende andere die behoorden tot het toneelgebouw. Aan het uiteinde van de keermuren (analemma) van het auditorium stonden twee standbeelden van boksers.

In de eerste eeuw n.Chr. werd de zaal op funderingen naar boven uitgebreid en volledig opnieuw bekleed met marmeren zitplaatsen. Aan de noordzijde liep de grote stenen keermuur door tot een veel lager niveau, waar deze de achterwand vormde van een deel van de zuidelijke stoa in het stadspark. Vanuit de stoa beneden was er directe toegang tot het theater via een grote gewelfde trap door de keermuur naar de cavea erboven.

In de tweede eeuw n.Chr. onder de Romeinse keizer Marcus Auretius (161-180 n.Chr.) werd het orkestniveau in het theater verlaagd om een veilige arena te creëren voor de gladiatoren gevechten onderling en tegen wilde dieren. In latere periodes werden er circus voorstellingen gehopuden Tenslotte werd in de zevende eeuw een massieve muur van hergebruikt materiaal gebouwd langs de achterkant van het toneelgebouw, die de ingangen blokkeerde. Deze muur liep rond de gehele theaterheuvel en maakte er een goed verdedigde vesting van, een vroeg-Byzantijns kastro.

Wat we heden zien is dat wat is overgebleven na een zware aardbeving in de zevende eeuw. Het donkere deel in de plattegrond tekening is in die tijd in zijn geheel verdwenen. In 1961 werd er begonnen met de opgravingen van dit enorme theater, hiervoor moesten eerst 55 woningen en een moskee van de heuveltop worden verwijderd en elders gehuisvest, wat in 1966 gebeurde.

Bij het verlaten van deze antieke ruïnestad bij de uitgang nog enige afbeeldingen gemaakt van zeer fraai sarcofagen.