LIMYRA. (TURKIJE) ROTSGRAVEN EN THEATER.

 

   HOE HOGER HET GRAF

       IS GELEGEN, HOE

   DICHTER MEN BIJ HET

        HIERNAMAALS IS.

LIMYRA. (FINIKE)

Limyra of Limera was een kleine stad in het oude Lycië aan de zuidkust van Klein-Azië, aan de rivier de Limyrus, slechts enkele kilometers van de stad Finike.

De stad die al in het tweede millennium v.Chr. bloeide, was een van de oudste en meest welvarende steden in Lycië; ze groeide geleidelijk uit tot een van de meest bloeide handelscentra in de Griekse wereld. In de 4e eeuw v.Chr. steunde Pericles, dynastie van Lycië, een opstand van sartrapen (landvoogden) in Klein-Azië tegen de heersende Perzen en koos Limyra als hoofdstad van de Lycische Liga; vervolgens kwam het onder controle van het Perzische Rijk. De Perzen heroverden uiteindelijk de heerschappij via Mausolus, de landvoogd in Halicarnassus.

Nadat Alexander de Grote een einde had gemaakt aan de Perzische overheersing, werd het grootste deel van Lycië geregeerd Ptolemaeus II en steunde de Limyranen tegen de binnenvallende Galaten en de inwoners wijden hem uit dankbaarheid een monument, het Ptolemaion.

Keizer Augustus had zijn kleinzoon Gaius Caesar in 17 v.Chr, op 3 jarige leeftijd, als zijn erfgenaam geadopteerd. In 1 v.Chr., op 19 jarige leeftijd werd Gaius Caesar naar Syrië gestuurd en in 2 n.Chr. ging hij naar Armenië, dat kort daarvoor door de Parthen was binnen  gevallen. Gaius slaagde erin een pro-Romeinse koning op de Armeense troon te plaatsen, maar raakte ernstig gewond nadat hij was misleid. In 4 n.Chr. tijdens zijn terugreis naar Rome, stierf Gaius aan zijn verwondingen in Limyra.

 Resten van het cenotaaf ( leeggraf) van Gaius Caesar,)

Uit de Late Oudheid zijn verschillende bisschoppen van Limyra bekend, die vielen onder de jurisdictie van de bisschop van Myra.

DE ANTIEKE BENEDENSTAD.

De benedenstad ligt aan de voet van de Akropolisheuvel en bestaat uit twee afzonderlijke ommuurde gebieden.

De vijf necropolissen die dateren uit de 4e eeuw v.Chr. en eerder tonen het belang van de stad aan.

Het mausoleum van Pericles is met name opmerkelijk vanwege de fraaie reliëfs en prachtige beeldhouwwerken, zoals Perseus die Medusa en een van haar zussen dood.

De poort in het westelijke deel van de stad leidt door een moerassig gebied naar de cenotaaf van Gaius Caesar, kleinzoon en troonopvolger van Augustus. een enorm bouwwerk op een stenen podium dat dateert uit circa 4 n.Chr.

De Romeinen hakten een theater uit in de Akropolisheuvel dat plaats bood aan 8000 toeschouwers. Het werd in de tweede eeuw n.Chr. in opdracht gebouwd door een belangrijke Lycische weldoener, Opramoas van Rhodiapolis. Uit de zelfde tijd stammen een badhuis met een complex verwarmingssysteem en de straten met zuilengalerijen. Na een uitbreiding later konden er 20.000 toeschouwers plaats nemen.

Naast het theater bevinden zich overblijfselen van een Romeins badhuis met een mozaïk ingelegde vloer. De zitplaatsen worden in 9 groepen onderverdeeld door 9 trappen van boven naar beneden.

De achterwand heeft 8 boogvormige ingangen die toegang geven tot de gewelde hoofdgang, die op haar beurt in de in- en uitgangen van het theater uitkomt.

Rondom het gehele complex liggen enorme stenen blokken met prachtige reliëfs welke eens het toneelgedeelte moeten hebben gesierd.

DE ROTSGRAVEN.   

In en rond het Turkse kustplaatsje Finike bevinden zich enkele van de belangrijkste en best bewaarde Lycische rotsgraven van Turkije.

De bekendste verzameling ligt direct bij de antieke stad Limyra.

Meer dan 400 garven liggen hier in de rotswanden, welke dateren uit de 4e eeuw v.Chr.

De oude Lyciërs hakten hun graven uit in de vorm van hun traditionele houten woningen en tempels, compleet met nagemaakte balken, gevels en zuilen en vaak nog met vensters en deuren.

Hoer rijker en machtiger de familie, hoe gedetailleerder de gevel en de reliëfs zijn uitgevoerd.

De Lyciërs geloofden dat een gevleugelde godheid, een sirene, de zielen van de overledenen naar het hiernamaals bracht. Daarom werden de graven hoog in de steile rotswanden geplaatst, zo dicht mogelijk bij de 'hemel'.

Ook bij de plaats Myra, gelegen bij Demre op een afstand van 30 kilometer van Finike zijn in de verticale rotswanden tempelachtige graven te vinden.

ONDERZOEK.

Archeologen hebben uitgebreid onderzoek gedaan in deze rotsgraven. Het meest vreemde was te ontdekken, dat er nergens menselijke resten zijn gevonden of resten van een vuur waarin ze zouden kunnen zijn gecremeerd. Zelfs materialen die men in die tijd gebruikte voor het begraven van de overledene ontbraken. Of is het toch zoals de oude Lyciërs geloofden, dat de gevleugelde godheid, alles naar de hemel heeft gebracht?