woensdag 13 april 2011

ROTTERDAM.

Rotterdam is de grootste havenstad van Nederland. Tot voor aanleg van het Europoort gebied kwamen de schepen tot midden in de stad om hun goederen te laden of te lossen. Het is tevens een van de grootste zeehavens van de wereld. Het is de 'Poort van Europa' wat de doorvoerhandel aangaat naar o.a. Duitsland en Zwitserland.


De stad is gelegen aan de Nieuwe Maas, een van de rivieren in de delta gevormd door de samenloop van de Rijn en de Maas. De naam dateert uit de dertiende eeuw en verwijst naar een dam aangelegd in de rivier de Rotte. De stad heeft geen oude historische binnenstad, daar deze door de Duitsers is weggebombardeerd in het begin van WO-2.

WAPEN VAN ROTTERDAM.


Het wapenschild van Rotterdam wordt gedragen door twee leeuwen. In het bovenste deel van het wapen zijn vier leeuwen afgebeeld, twee rode en twee zwarte op een goudkleurig veld. De onderzijde heeft drie verticale banen, groen-wit-groen. Het groedn is van het oorspronkelijke wapen van Wena wat doorsneden wordt door de witte band, voorstellende de rivier de Rotte.


Het wapen zou Rotterdam zijn toegekend door graaf Willem III van Holland en Henegouwen als dank voor de steun van de heren van het Hof van Wena in zijn strijd tegen Vlaanderen in 1304.
De twee twee rode zijn Hollandse leeuwen en de twee zwarte zijn Henegouwse leeuwen.
In 1948 werd het devies 'Sterker door strijd' door koningin Wilhelmina aan het wapen toegekend.

DE VLAG VAN ROTTERDAM.



De vlag bestaat uit drie gelijke horizontale banen groen-wit-groen, wat ook in het wapenschild voorkomt. De kleuren groen en wit zijn al vanaf de middeleeuwen de kleuren van Rotterdam.

Rotterdam nam deze vlag officieel aan op 10 februari 1949. Het groen verwijst, net als in het wapen, naar het Hof van Wena en het wit naar de rivier Rotte.

DE EEUWIGE BOUWPUT.

Als kind kwam ik in de schoolvakanties veel in Rotterdam bij mijn grootouders die in Rotterdam-West in de Korfmakersstraat woonden. Veel heb ik er met mijn grootvader rond gewandeld en steeds was men ergens aan het slopen, bouwen, graven en aanleggen. Een stad die dacht over de aanleg van de Metro en gelijk al de eerste schop in de grond had staan. De stad leerde ik later ook kennen tijdens mijn studie en het voor die tijd zeer hoge kantoor aan het Hofplein van mijn latere werkgever. Toen ik nu bijna 13 jaar geleden met vervroegd pensioen ging was het ook mijn laaste bezoek aan deze stad.


Aanleiding om toch weer eens terug te gaan naar Rotterdam was een artikel, dat ik tegen kwam, over Delfshaven, een deel van Rotterdam-West, dat nu een historisch rijksmonument van Rotterdam is geworden. Een gebied rond de Aelbrechtskolk wat toen aardig aan het verpauperen was.



Daarbij komt dat mijn ouders op 14 juni 1944 in het kerkje aan de Aelbrechtskolk zijn getrouwd en ik er zelf op 15 juli 1945 ben gedoopt.




Met de trein, vanuit Amsterdam, naar Rotterdam gegaan en kwam je vroeger aan de uitgang Cedntrum, van het toen al zeer moderne station, naar buiten dan domineerde aan je linkerzijde het Groot-Handelsgebouw het stationsplein. Nu kijk je met verbazing op tegen glazen gevels van enorm hoge gebouwen. Mijn eerste gevoel was; ik ben verkeerd uitgestapt. Waar ben ik?

Een feit was zeker, ik stond weer in een bouwput en wel die van een nog groter en moderner station in aanbouw.




Dan kom je weer tot de ontdekking dat diverse tramlijnen zijn vervallen of omgelegd door de uitbreiding van de Metro, nu vijf lijnen, die nu helemaal doorgaat tot Den Haag Centraal.

Dus niet met de tram maar met de Metro naar station Delfshaven waar ik weer in een bouwput terecht kwam voor het verleggen van de tramrails.

Uiteindelijk bereikte ik, weg van al de drukte, het historische Delfshaven een oud sfeervol stadsgedeelte rond de Aelbrechtskolk.







In Rotterdam had de tijd niet stilgestaan.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen