zaterdag 15 augustus 2026

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË - SICILIË. (DEEL 17-E)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                 DEEL  17-E.

SICILIË.

Sicilië is een eiland en autonome regio van Italië, gelegen in de Middellandse Zee. Het ligt ten zuidwesten van het Italiaanse vasteland bij de regio Calabrië, en ten noordoosten van het Noord-Afrikaanse land Tunesië.
De oud Griekse benaming is Trinakria, wat betekend "het land met de drie punten". Dit is tevens de naam van de vlag. De hoofdstad is Palermo. De oorspronkelijke bewoners van Sicilië voor de Griekse kolonisatie, waren Elymiers, Sicanen en Sicelen. Zij gaven het eiland zijn naam.



BRUCOLI VUURTOREN.

De vuurtoren van Brucoli is een actieve vuurtoren in de gemeente Augusta aan de oostkust van Sicilië, vlakbij het zuidelijke uiteinde van de Golf van Catania. De vuurtoren wordt ook wel Faro Antico Castello Regina Giovanna (vuurtoren van het oude kasteel van Koningin Juana) genoemd.
Het kasteel dat achter de vuurtoren ligt, werd in de 15e eeuw gebouwd door Junana Enriquez, de tweede vrouw van Johan II van Aragon.
De toren werd gebouwd in 1911 en in 1912 in gebruik genomen. Het is een achthoekige prisma vormige toren met een hoogte van 5 meter, wit geschilderd en een rode band onder de galerij. Lantaarnhuis heeft een grijs metallic koepel. In 1911 werd de toren geëlektrificeerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. 


CAPO CEFALÙ VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op de landtong van Capo Cefalù, onder de steile kalkstenen bergkam van 280 meter hoogte, genaamd Rocca, ten zuidoosten van Cefalù, aan de Tyrreense Zee.
De toren werd gebouwd in 1900 en in 1930 geëlektrificeerd, werkt volledig automatisch.
Het is een ongeverfde achthoekige toren met galerij en lantaarnhuis. De lantaarn is wit en de koepel grijs metallic. De toren heeft een hoogte van 26 meter en werkt op netstroom.
Brandpuntshoogte is 80 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. Het licht zendt elke 5 seconden een witte flits uit.

CAPO D'ORLANDO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat aan de voet van een rotsachtige heuvelrug, ten noorden van de gemeente Capo d'Orlando, aan de Tyrreense Zee.
De vuurtoren werd gebouwd in 1904. Het is een achthoekige stenen toren toren van 10 meter hoogte, met een galerij en lantaarnhuis en staat aan de zeezijde vast aan een eenlaags wachtershuis.
De toren is terracotta rood geschilderd met witte accenten en de galerij heeft kantelen. De lataarn-
koepel is grijs metallic. De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit twee lange witte flitsen met een tussenpoos van 12 seconden.


CAPO GALLO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op de noordpunt van de landtong Monte Pellegrino en markeert de westelijke ingang van de Golf van Palermo.
Het vuurtoren complex werd gebouwd in 1854, en bestaat uit een cilindrische toren van 7 meter hoogte, met galerij en een lantaarn die aan de zeezijde zijn bevestigd aan een eenlaags wachtershuis. Na de automatisering van de vuurtoren raakte het gebouw in verval. De toren en het gebouw zijn wit geschilderd en de lantaarnkoepel metallic grijs. De vuurtoren werkte op netstroom en volledig geautomatiseerd
De toren heeft een brandpuntshoogte van 40 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.
Het licht geeft twee lange witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.


CAPO GRANITOLA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op de zuidwestelijke landtong ten zuiden van Mazzara del Vallo, een regio die bekend staat om zijn Almadraba, een uitgebreide eeuwenpude techniek voor het vangen van Atlantische blauwtonijn.
De cilindrische toren, met galerij en lantaarnhuis, met een hoogte van 35 meter, werd gebouwd in 1865. Toren en wachtershuis zijn wit geschilderd en het dak van de lantaarn is grijs metallic.
De toren is volledig geautomatiseerd en werkt op netstroom. De brandpuntshoogte is 37 meter en het bereik 18 zeemijlen. Het licht geeft gedurende 10 seconden een lange witte flits. 

CAPO GRECALE VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren is gelegen aan de noordoostelijke punt van het eiland, op de rand van een klif, in de gemeente Lampedusa, aan de Straat van Sicilië. 
De achthoekige toren werd gebouwd in 1855 en hooft een hoogte van 19 meter, galerij en lantaarnhuis, en staat voor een eenlaags wachtershuis aan de zeezijde. Het lantaarnhuis is wit geschilderd en de koepel is grijsmetallic.
De toren werkt automatische en is aangesloten op netstroom. De brandpuntshoogte is 82 meter, met een bereik van 22 zeemijlen, en geeft elke 5 seconden een witte flits.


CAPO GROSSE VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het eiland Levanzo, gelegen aan het uiterste noorden van Capo Grosso, het meest noordelijke punt van het eiland.
De vuurtoren werd gebouwd in 1858 van beton en heeft een cilindrische vorm, heeft een galerij en lantaarnhuis en staat bovenop een wachtershuis.
De toren heeft een hoogte van 12 meter en de lantaarn bevindt zich op 68 meter boven zeeniveau.
De vuurtoren is volledig geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. Het is een witte toren met een grijze lantaarn koepel. Het licht heeft een bereik van 11 zeemijlen en zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.
Het wachtershuis is omgebouwd tot een hotel.


CAPO MILAZZO VUURTOREN.    

Het is een actieve vuurtoren gelegen aan het noordelijke uiteinde van het schiereiland Capo di Milazzo, dat zich uitstrekt in de Tyrreense Zee.
De eerste ter plaatse gebouwde vuurtoren dateert uit 1853 en werd vervolgens herbouwd in 1891 en recentelijk gerestaureerd in 2013.
De toren bestaat heden uit een massieve witte cilindrische toren met vier steunberen, met een hoogte van 34 meter. De lantaarn is grijs metallic , bevindt zich op een hoogte van 90 meter boven het zeeniveau. De toren werkt geheel automatische en is aangesloten op netstroom en een zonne-energie installatie. Het bereik van het licht is 16 zeemijlen en zendt uit gedurende 6 seconden één lange witte flits.

CAPO MURRO DI PORCO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan het einde van het schiereiland Maddalena op de zuidoostelijke punt van Sicilië, in de gemeente Siracusa aan de Ionische Zee.
Het is een tienhoekige betonnen toren met een hoogte van 20 meter en werd gebouwd in 1859 onder het Koninkrijk der Beide Siciliën.
De toren met een galerij is verbonden met een wachtershuis en is wit geschilderd De lantaarn heeft een grijs metallic koepel.
De vuurtoren is volledig geautomatiseerd en werkt op netstroom. Het licht heeft een brandpuntshoogte van 34 meter , zendt uit elke 5 seconden een witte flits met een bereik van 17 zeemijlen.


 CAPO PASSERO VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen op het Isola di Capo Passero, het uiterste zuidoostelijke puntje van Sicilië.
De toren werd gebouwd in 1871 en bestaat uit een witte cilindrische toren van 11 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis, die op de noordoostelijke hoek van een groot fort is geplaatst. Geheel is wit geschilderd en de lantaarn is grijs metallic.
De toren is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. Het licht heeft een brandpuntshoogte van 39 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
Het  lichte geeft elke 10 seconden twee witte flitsen.


CAPO PELORO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen in Punta del Faro aan de Straat van Messina, het meest noordoostelijke schiereiland van Sicilië .De eerste vuurtoren gebouwd in 1853, werd  in 1884 herbouwd en zwaar beschadigd door de aardbeving van Messina in 1908. Het was een achthoekige taps toelopende toren en bleef lange tijd buiten gebruik.
De huidige toren is de gerestaureerde toren met een ingekorte hoogte tot 37 meter en is eveneens achthoekig van vorm, geschilderd in horizontale zwart-witte banden en rijst op uit een één verdieping wachtershuis. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom. Het licht in het lantaarnhuis met een brandpuntshoogte van 37 meter heeft een bereik van 19 zeemijlen, en geeft twee groenen flitsen elke 10 seconden. Een lager geplaatst licht, op 22 meter hoogte, geeft een rode flits met een tussenpoos van 5 seconden.

CAPO SCARAMIA VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen in Punta Secca in de gemeente Santa Croce Camerina.
Het is een ronde cilindrische toren, wit geschilderd met galerij en lantaarnhuis. De koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren  staat  bij een amberkleurig één verdieping tellend wachtershuis. De toren heeft een hoogte van 34 meter, een brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.
Het licht geeft elke tien seconden twee witte flitsen.


CAPO ZAFFERANO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het gelijknamige uiterste puntje van de landtong, onder een steile bergkam, die de oostelijke ingang van de haven van Palermo markeert. De toren bevindt zich in de gemeente Santa Flavia aan de Tyrreense Zee.
De vuurtoren werd gebouwd in 1884 en toen de Marina Militaire hem automatiseerde, werd het wachtershuis verlaten en raakte deze in verval.
 Het is heden een multifunctioneel gebouw met een delicatessen winkel, een hotel-restaurant met drie suites en een Zee-museum. De vuurtoren is geautomatiseerd en werkt op netstroom. De toren heeft een hoogte van 11 meter, een brandpuntshoogte van 34 meter en een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit afhankelijk van de richting drie witte of drie rode flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.


CASTELLO MANIACE VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op  de citadel met de gelijknamige naam. Het kasteel van Syraguse, op het uiterste puntje van de landtong van het eiland Ortygia, waar het werd gebouwd door keizer Frederik II tussen 1232 en 1240.
De vuurtoren werd gebouwd in 1858, een cilindrische groen geverfde toren met galerij en lantaarnhuis.
De brandpuntshoogte van de toren is 27 meter met een bereik van 9 zeemijlen.


CASTELLO NORMANNO VUURTOREN.

Het is een actieve vuurtoren gelegen op Castellammare del Golfo, aan de noordelijke zijde van de haven, in het noordwesten van Sicilië.
Het kasteel werd na 827 gebouwd door de Arabieren en noemden het "Al Madarig", wat "De trappen" betekend. Het werd in latere periode door de Noormannen uitgebreid. De vuurtoren bestaat uit een betonnen constructie van 4 meter hoogte, bovenop de middeleeuwse vesting en werd in 1901 in gebruik genomen. De toren heeft een witte lantaarn, is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 19 meter, met een bereik van 10 zeemijlen, en zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.


COZZO SPADARO VUURTOREN.  

Het is een actieve vuurtoren gelegen op de top van een heuvel in de Quartiere genaamd Cozzo Spadaro in de gemeente Portopalo di Capo Passaero, de meest zuidelijke gemeente van Sicilië, aan de Ionische Zee.
Het is een achthoekige stenen toren gebouwd in 1884 met een hoogte van 39 meter, met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic.
De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom.
De brandpuntshoogte is 82 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

ISOLA DELLE CORRENTI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op een eilandje van 277 bij 152 meter, dat verbonden is met het vasteland door een rotsachtige landtong, waarvan een deel onder water ligt, op het meest zuidelijkste puntje van Sicilië, in de gemeente Portopalo di Capo Passero.
De vuurtoren, gebouwd in 1865 door Genio Civile, heeft een achthoekige vorm en heeft een hoogte van 11 meter. De toren heeft een galerij en lantaarnhuis en staat aan de zeezijde van een wachtershuis. De eerste toren (rechts) is een stenentoren, de huidige moderne toren uit 2000 is van glasvezel (links) staat op een betonnen ronde fundatie, heeft aan galerij en een witte lantaarn met grijze metalen koepel.  De nieuwe toren werkt automatische en is aangesloten op netstroom. De brandpuntshoogte is 16 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
Het licht geeft welke vier seconden een witte flits.


ISOLOTTO FORMICA VUURTOREN.  
  
De actieve vuurtoren is gelegen op een eilandje van 302 bij 206 meter, op 4,6 mijl van Trapani in West-Sicilië, behorend tot de Egadische eilanden. Het eiland wordt gedomineerd door een vierkante vesting gebouwd in het midden van de 17e eeuw. Sinds de jaren 80 is het eiland privébezit van een organisatie die zich bezighoudt met behandeling van drugsverslaving.
De vuurtoren dateert uit 1858 en is een cilindrische betonnen toren van 20 meter hoog, met galerij en lantaarnhuis. Toren een lantaarn zijn wit en de koepel is grijs metallic. De toren is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 28 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit uit elke vier seconden een witte flits.



LAMPIONE VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het westelijke punt van het eiland Lampione, dat deel uitmaakt van de Pelagische Eilanden in het Kanaal van Sicilië. De toren, gebouwd in 1935 door Genio Civile, bestaat uit een vierkant gebouw van natuursteen met een hoogte van 6 meter, met op het dak een gemonteerd licht. De vuurtoren is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie, heet een brandpuntshoogte van 40 meter, met een bereik van 7 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.


PUNTA BEPPE TUCCIO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de noordoostelijke punt van het eiland Linosa, dat deel uitmaakt van de Pelagische Eilanden in het Kanaal van Sicilië.
De cilindrische toren werd gebouwd in 1891 en heeft een hoogte van 6 meter, met een galerij en lantaarnhuis. De toren steekt uit boven een eenlaags wachtershuis en heeft zo een hoogte van 17 meter.. Het is geheel is wit geschilderd, alleen de lantaarn koepel is grijs metallic. De vuurtoren is geautomatiseerd en werkt op netstroom.
De brandpuntshoogte is 32 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden.

PUNTA GAVAZZI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op de zuidwestelijke punt van het eiland Ustica, ten noorden van Sicilië, aan de Tyrreense Zee.
De vuurtoren werd gebouwd in 1885, het is een ronde cilindrische  toren opgebouwd uit grote stenen blokken welke onderling zijn geaccentueerd met rode verf.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 40 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. 





PUNTA LIBECCIO VUURTOREN.


De actieve vuurtoren is gelegen op Marettimo-eiland. Het is een zeshoekige toren met galerij en lantaarnhuis, oprijzend op een uit twee verdiepingen wachtershuis.
Het geheel is wit geschilderd, lantaarnhuis en koepel zijn grijs metallic.
De vuurtoren is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 73 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. 




PUNTA LINGUA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op de zuidoostelijke punt van het eiland Salina, dat deel uitmaakt van de Eolische Eilanden, in de gemeente Santa Maria Salina aan de Tyrreense Zee.
De vuurtoren werd gebouwd in 1953, raakte in verval en in november 2009 stortte de galerij in bij een hevige storm.  In 2011 kwam het wachtershuis in beheer van de gemeente die er een zee-museum in vestigde. De cilindrische toren is 11 meter hoog, het is een witte toren met een grijze metalen lantaarn koepel. De toren werkt op netstroom en is geautomatiseerd. Met een brandpuntshoogte van 13 meter heeft de toren een bereik van 11 zeemijlen
Het licht zendt elke 3 seconden een witte flits uit.

PUNTA MARSALA LICHTHOUSE.

De actieve vuurtoren in Favignana ligt aan de zuidoostpunt van het eiland en kijkt uit over de stad Marsala.
De zeshoekige toren staat vast een het wachtershuis en is opgetrokken van metselwerk.
Wachtershuis heeft rode dakpannen en verder is het geheel wit geschilderd. De toren heeft een galerij en wit lantaarnhuis.
De vuurtoren heeft een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.
Het licht geeft vier witte flitsen elke 15 seconden.

PUNTA OMO MORTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het eiland Ustica, in de gemeente Ustica, in de Tyrreense Zee, in de provincie Palermo.
Punta Omo Morto ligt op een steile landtong aan de noordoostelijke punt van het dorp Ustica.
De vuurtoren gebouwd aan een eenlaags wachtershuis is achthoekig van vorm en heeft een galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd en de lantaarnkoepel is metaalgrijs.
De toren heeft een hoogte van 10 meter en is geautomatiseerd.
De brandpuntshoogte is 100 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De toren beschikt over een verduisteringslicht dat elke 5 seconden een lange rode flits van 4 seconden uitzendt.



PUNTA DEI PORCI VUURTOREN.   

 
De actieve vuurtoren is gelegen op het zuidelijke puntje van het eiland Vulcano in de Eolische Archipel.
De vuurtoren werd gebouwd in 1887.
Het is een achthoekige stenen toren oprijzend uit een wachtershuis van twee verdiepingen en staat in de gemeente Lipari en dient ter ondersteuning voor het scheepvaartverkeer naar de haven van Levante.
Na de WO-II werd de toren met 10 meter ingekort.
De toren heeft nu een hoogte van 31 meter, is wit geschilderd en het lantaarnhuis grijs metallic. 
De toren is volledig geautomatiseerd, heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 16 zeemijlen voor het witte licht en 12 zeemijlen voor het rode licht. Het witte licht geeft vier witte flitsen elke 20 seconden.

PUNTA SAN RANIERI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op de zuidelijke punt van het schiereiland bij de haven van Messina.
De eerste bouw van de toren dateert uit 1555 en in de Romeinse tijd heeft hier ook een vuurtoren gestaan.
De toren is gebouwd op een vierkant stenen ongeverfd gebouw met daarop een wachtershuis en de toren is met witte-zwarte horizontale banden gemarkeerd.
Het lantaarnhuis is wit en de lantaarn is grijs metallic.
Het bouwwerk heeft een brandpuntshoogte hoogte van 41 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.
Het licht geeft drie flitsen in een periode van 15 seconden.


PUNTA SOTTILE VUURTOREN.      

De actieve vuurtoren staat op het eiland Favignana, gelegen aan het uiterste puntje van Punta Sottile, het meest westelijke punt van het eiland.
In 1860 werd hier de eerste vuurtoren gebouwd, in de vorm van een stenen toren. In 1904 werd deze toren praktische herbouwd uit tufsteen en kreeg hij zijn huidige vorm. Het is een cilindrische toren met een hoogte van 38 meter met galerij en lantaarnhuis, bovenop een eenlaags wachtershuis.
De toren is ongeverfd en de lantaarnkoepel is grijs.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 43 meter, met een bereik van  25 zeemijlen. De toren zendt elke 8 seconden een witte flits uit.





   Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË - SICILIË. (DEEL 17-F)



dinsdag 4 augustus 2026

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË & SARDINIË. (DEEL 17-D)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                  DEEL 17-D

VERVOLG SARDINIË.

CAPO FERRO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landtong die de zuidelijke ingang markeert van de Straat van Bonifatio en de Maddalena-archipel, in de gemeente Arzachena, in het noordoosten van Sadinië.
De vuurtoren werd gebouwd in 1858 maar pas in 1861 in gebruik genomen. Het complex heeft een witte cilindrische gemetselde toren van 18 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis, en is aangebouwd aan een twee verdiepingen wachtershuis. Het geheel is wit geschilderd, behalve de koepel van het lantaarnhuis dat grijs metallic is. De vuurtoren is volledige geautomatiseerd en werkt op netstroom.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 52 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.  Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

CAPO FERRO DE NOORDOOSTELIJKE ESTREMITA  VUURTOREN.



De vuurtoren is gelegen aan de Capo Ferro, nabij Porto Cervo en is sinds 1858 actief in gebruik.
De toren werd in 1861 in gebruik genomen. Het is een  gemetselde toren met een hoogte van 18 meter, wit geschilderd, met een rode galerij en lantaarnhuis.
De brandpuntshoogte is 52 meter, met een bereik van 28 zeemijlen.
Het licht geeft drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden. 



CAPO D'ORSO VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige schiereiland voor de Maddalena-archipel, in de gemeente Palau, in het noordoosten van Sardinië.
De actieve vuurtoren werd gebouwd in 1924, het is een taps toelopenede cilindrische gemetselde toren met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren heeft een hoogte van 10 meter, is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. De toren werd in 1960 officieel in gebruik genomen, heeft een brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.


 CAPO DI PULA VUURTOREN.

De vuurtoren is een lichtbaken op de Torre del Coltellazzo, een oude kustwachttoren uit de 14e eeuw, in de haven ven Pula aan de Middellandse Zee, in de provincie Cagliari.
De ronde toren is gebouwd uit natuursteen en de koepel van de witte lantaarn is metaalgrijs.
De vuurtoren is volledig geautomatiseerd, heeft een hoogte van 16 meter.
Het licht heeft een brandpuntshoogte van 48 meter, geeft elke 10 seconden vier witte flitsen, met een bereik van 11 zeemijlen.


CAPO SAN MARCO VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige landtong, op het puntje van het schiereiland Sinis, in de gemeente Cabras, in het westen van van het eiland aan de Zee van Sardinië.
De vuurtoren werd gebouwd in 1924 en bestaat uit een okergele stenen toren van 15 meter hoog, met een dubbele galerij en lantaarnhuis bovenop een twee verdiepingen tellend wachtershuis. Het lantaarnhuis heeft een metaalgrijze koepel. Het geheel heeft witte accenten. De toren is volledig geautomatiseerd en werkt op netstroom.
De brandpuntshoogte is 57 meter, met een bereik van 22 zeemijlen, en zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 19 seconden.

CAPO SANDALO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op het meest westelijke punt van het eiland San Pietro en markeert de zuidwestelijke hoek van Sardinië.
Het vuurtoren complex bestaat uit een wachtershuis van twee verdiepingen met daarop een ronde stenen toren met galerij en lantaarnhuis.
De bouw dateert van 1864 en werd in 1994 geautomatiseerd. Het geheel is ongeverfd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic.
De hoogte is 30 meter, met een brandpuntshoogte van 134 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
Het licht geeft vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden. De hoofdstroombron is netstroom, maar de toren heeft ook zonnepanelen.


CAPO SANT ELIA VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren  is gelegen op de gelijknamige kaap, grenzend aan de baai van Calamosca, die de Golfo degli Angeli scheidt van die van Quartu Sant Elena, in de gemeente Quartu Sant Elena, in het zuiden van Sardinië.
De vuurtoren werd gebouwd in 1860 en bestaat uit een cilindrische stenen toren met een hoogte van 21 meter, met galerij en lantaarnhuis, vast aan een twee verdiepingen wachtershuis. De toren is geschilderd met horizontale zwart-witte banden en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 70 meter, met een bereik van 21 zeemijlen, Het licht zendt uit elke 10 seconden twee witte flitsen.


CAPO TESTA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op een landtong, het noordelijkste punt van Sardinië, en vormt de westelijke ingang van de Straat van Bonifatio.
De vuurtoren bevindt zich in de gemeente Santa Teresa di Gallura aan de Zee van Sardinië.
De vuurtoren werd gebouwd in 1845 en bestaat uit een vierkante toren van 23 meter hoogte, 
met een dubbele galerij en lantaarnhuis, dat uitsteekt boven een twee verdiepingen tellend wachtershuis. Toren en huis zijn wit geschilderd en de lantaarn heeft een metallic grijze koepel. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom. 
De toren heeft brandpuntshoogte van 67 meter, met een bereik van 22 zeemijlen en zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 12 seconden.


ISOLA DELLE BISCE VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren staat op een klein eilandje, 590 van de vuurtoren van Capo Ferro, die deel uitmaakt van de Maddalena-archipel. De vuurtoren begeleidt schepen door het smalle Canale delle Bice en valt onder de gemeente Arzachena aan de Tyrreense Zee. De vuurtoren werd in 1935 gebouwd en is een taps toelope4nede cilindrische toren van metselwerk, hoogte 9 meter, met galerij en lantaarnhuis. De onderzijde van de toren heeft een zeer brede zwarte band en is verder wit geschilderd, de galerij is groen geschilderd en de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic.
De toren is geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. Brandpuntshoogte is 11 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Het licht zendt uit een groene flits elke 3 seconden. 


ISOLA DELLE BOCCA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op een klein eilandje aan de zuidelijke ingang van de buitenhaven van Olbia, op 250 meter van het vasteland, in de gemeente Olbia.Het vuurtoren complex bestaat uit een vierkante toren van 22 meter hoogte, met een galerij en lantaarnhuis en staat aan de zeezijde van het twee verdiepingen wachtershuis.
Het geheel is wit geschilderd, alleen de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren ie geautomatiseerd en werkt op netstroom. Brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. licht geeft iedere 5 seconden één lange witte flits.


ISOLA DEI CAVOLI VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren uit 1858, staat op een klein eilandje, 690 meter van Kaap Carbonara, het meest zuidelijke puntje van Sardinië, in de gemeente Villasimius. Het vuurtoren complex bestaat uit een drie verdiepingen wachtershuis, met daarop een cilindrische toren, met totale hoogte van 37 meter, galerij en lantaarnhuis. De toren heeft zwart-witte banden, lantaarnhuis is wit en de koepel grijs metallic. De toren werkt volledig automatisch en op zonne-energie.  Brandpuntshoogte is 74 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht geeft twee witte of rode flitsen met een tussenpoos van 10 seconden. 


ISOLA RAZZOLI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op een eilandje van 2,45 kilometer lengte in de Maddalena-archipel. Het is de meest noordelijke vuurtoren  van Sardinië, aan de oostelijke toegang tot de Straat van Bonifatio, en ligt op 7,5 kilometer van Franse Lavezzi-archipel. De eerste vuurtoren werd in 1845 gebouwd en was een vierkante toren aan een drie verdiepingen wachtershuis. Deze raakte in verval en werd verlaten, en gedeactiveerd in 1969.
De huidige actieve vuurtoren werd gebouwd in 1974 na een betaling van de Europese Commissie.
Het is een ronde toren met galerij en lantaarn, ongeverfd. De lantaarn en galerij zijn wit en de koepel van de lantaarn metallic grijs. De toren heeft een hoogte van 12 meter, brandpuntshoogte van 77 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. Het licht zendt uit, afhankelijk van de richting één witte of rode flits met een tussenpoos van 2,5 seconden.


ISOLOTTO DELLA MADDALENA VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op een klein eilandje met een lengte van 84 meter, 800 meter ten noorden van de zuidelijke pier van de haven van Alghero in de Zee van Sardinië.
De rode cilindrische betonnen toren werd gebouwd in 1940 met een hoogte van 6 meter, galerij en lantaarnhuis dat wit is en een metaal grijze koepel heeft.  De toren werkt op zonne-energie en heeft een brandpuntshoogte van 10 meter, met een bereik van 4 zeemijlen. Het licht geeft elke vijf seconden een rode flits.

PALAU MOLO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het noordelijkste uiteinde van een granieten landtong in de Tyrreense Zee.
De eerste toren gebouwd op deze plaats in 1935 werd in in 1960 gedeactiveerd. De huidige toren werd in 1960 gebouwd en bestaat uit een taps toelopende cilindrische toren van metselwerk, met een hoogte van 10 meter, met galerij en lantaarnhuis. De toren en de lantaarn zijn wit geschilderd, de galerij groen en de lantaarnkoepel metallic grijs. De toren werkt geheel automatische en heeft als stroombron zonne-energie.
De brandpuntshoogte is 15 meter, met een bereik van 4 zeemijlen en zendt uit twee groene flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.


PORTO PONTE VUURTOREN. 

De actieve vuurtoren is gelegen op een landtong, halverwege de oostkant van de baai van Porto Conte, tegenover de vuurtoren van Capo Caccia en ten westen van Alghero aan de Zee van Sardinië.
De vuurtoren staat voor een massieve toren uit de Aragonese periode, gebouwd in  1572, met een hoogte van 13 meter en een diameter van 18 meter.
De vuurtoren werd gebouwd in 1918 en is een betonnen toren cilindrische van 8 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd alleen de koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic,
 De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter en werkt op zonne-energie, heeft een bereik van 10 zeemijlen. Het licht zendt uit elke drie seconden een witte flits.

PORTO TORRES VUURTOREN.   

De vuurtoren van P{orto Torres is een actieve vuurtoren gelegen op Monte Agellu, die de haven van Porto Torres in de Golf van Asinara aan de Zee van Sadinië domineert.
De eerste vuurtoren werd in 1855 gebouwd met een licht op een massieve achthoekige prismatoren van 20 meter hoog, die in 1325 was gebouwd in opdracht van de Aragonese admiraal Carroz.
De huidige vuurtoren, gebouwd in 1966, bestaat uit een vierkante, prismatische toren van metselwerk, met een hoogte van 20 meter, met drie halfronde balkons en een lantaarn bovenop, die oprijst uit een twee verdiepingen wachtershuis. De toren en de lantaarn zijn wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte lange flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PUNTA FILETTO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren bevindt zich op Isola Santa Maria, dat deel uitmaakt van de Maddalena-archipel en bevindt op het noordelijke punt van het eiland.
De vuurtoren werd in 1913 gebouwd en bestaat uit een vierkante stenen toren van 12 meter hoog, met galerij en lantaarn, bovenop een wachtershuis van twee verdiepingen. Het geheel is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic.
Het geheel werd in 1972 geautomatiseerd en omgebouwd op zonne-energie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. Het licht geeft vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden. Het pand werd in 2009 geheel gerenoveerd.

 PUNTA SARDEGNA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de noordkant van de granieten landtong van Punta Sardegna, tegenover de Maddalena-archipel, in de gemeente Palau. De vuurtoren dateert uit 1913 en bestaat uit een vierkante granieten toren van 15 meter hoogte, met galerij en lantaarn boven op een twee verdiepingen wachtershuis. Gebouw en toren zijn wit geschilderd en de lantaarnkoepel grijs metallic. De vuurtoren werd in 1935 geëlektrificeerd en in 1975 geautomatiseerd. Twintig jaar lang bleef de toren verlaten tot 1995 toen ze aan de universiteiten van Triëst en Cagliari werd overgedragen. Na een overeenkomst tussen beide universiteiten en de stad Palau werden in 2008 renovatie werkzaamheden uitgevoerd. De toren werd volledig geautomatiseerd en voorzien van een zonne-energie-installatie. De toren heeft een brandpuntshoogste van 38 meter, met een bereik van 11 zeemijlen en zendt uit gedurende 5 seconden een witte flits.

 PUNTA SCORNO VUURTOREN. 

De vuurtoren staat op het eiland Asinara. Het is nog een van de oudste nog actief werkende vuurtorens van Sardinië.
OP 16 februari 1854 gaf de koning van Sardinië toestemming voor de bouw van de vuurtoren, na een rapport van generaal Alfonso La Marmora.
Het licht werd voor het eerst ontstoken in 1859. 
Gedurende 118 jaar werd de toren bemand door wachters die in het tweeverdiepingen wachtershuis woonden. In 1977 werd de toren geautomatiseerd.
De ronde stenen toren heeft een hoogte van 35 meter, een brandpuntshoogte van 80 meter, met een bereik van 16 zeemijlen

 SCOGLIO MANGIABARCHE VUURTOREN.

De vuurtoren is een klein navigatielicht gebouwd in 1935. Het ligt door de golven geteisterde stuk rots voor de noordwestkust van Sant 'Antioco in Calasetta, Sardinië.
Het is een witte cilindrische toren zonder galerij.
De lantaarn heeft een grijze metallic koepel. 
De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van eveneens 12 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
In 1970 werd de toren geautomatiseerd en sindsdien werkt deze op zonne-energie.


 
TORRE GRANDE VUURTOREN.     

De vuurtoren van Torre grande is een actieve vuurtoren die zich bevindt op een oude toren aan de kust van Marina di Torre Grande, aan de zee van Sardinië.
De torren werd in 1542 door de Spanjaarden, in opdracht van Karel V gebouwd en wordt beschouwd als de grootste kustverdedigingstoren van Sardinië. De toren heeft een diameter van 20 meter, is opgebouwd uit twee verdiepingen die een hoogte van 16 bereiken. De bouw werd voltooid in 1555. In de 19e eeuw werd een lantaarn op het dak van de toren geplaatst en er werd een wachtershuis gebouwd. De toren bestaat uit ongeverfde steen, met een witte lantaarn. De brandpuntshoogte is 18 meter en het bereik  8 zeemijlen. Het licht is volledig geautomatiseerd en zendt elke 5 seconden een rode flits uit. De toren is een Nationaal Monument en wordt beheerd door de stad Oristano.



     Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË - SICILIË. (DEEL 17-E)