BRAGA. DE KATHEDRAAL.

KATHEDRAAL VAN BRAGA. 

               PORTUGAL.

SE DE BRAGA.

De kathedraal is een van de belangrijkste monumenten van de historische stad Braga. Nadat de stad rond 1071 weer in handen van de christenen was gevallen, begon bisschop Pedro met de bouw van een kathedraal. Deze werd in 1089 ingewijd toen alleen de oostelijke kapellen waren afgewerkt.In 1107, wisten graaf Henri de Bourgogne en de bisschop Geraldo de Moissac de paus in Rome te overtuigen om Braga als aartsbisdom op de kaart te zetten, met veel gezag in de verre omgeving Noordwest Iberia. Nadat Braga tot bisschopsstad was uitgeroepen werd de bouw van de kathedraal hervat onder Henri de Bourgogne en Dona Teresa.


In latere tijden werd er veel verbouwd en aangebouwd aan de kathedraal zodat we nu een bouwwerk hebben met romaanse, gotische, barokke en Maneulijnse stijlen. Zo werden er meerdere kapellen toegevoegd.De westelijke gevel met de hoofdingang is sober maar robuust van aanzien en heeft aan iedere zijde een klokkentoren met een balustrade en sierlijke bogen als afdekking. Tussen de torens staat een nis met een levensgroot beeld van Maria en kind Jezus.

Het interieur, met drie beuken, dwarsschip en vijf oostelijke kapellen, is donker maar overweldigend versierd met veel verguld houtsnijwerk, blauwe azulejos tegels en muur- en plafond schilderingen. Zeer indrukwekkend zijn de twee, tegen over elkaar geplaatste orgels, met veel verguld houtsnijwerk en waarvan een deel van de orgelpijpen als klaroenen zijn aangebracht, afstekend tegen een druk bewerkt plafond.
In elke kapel staat een erg mooi altaar met een afbeelding van een heilige. ook ie een gedeelte van de kerkelijke catacomben zichtbaar. De kerk heeft een museum met enige waardevolle fraaie kunstschatten.

BRAGA. PORTUGAL.

BRAGA - PORTUGAL.

BRAGA. (stad)



Braga is een stad in het gelijknamige district Braga in Portugal. De gehele gemeente heeft een oppervlakte van 183 km². Het huidige inwoners aantal ligt boven de 165.000 inwoners.

Het is een stad met een zeer oude geschiedenis.

Al in de prehistorie woonden er mensen en ten tijde van de Romeinse Keizer Augustus ( 16 v.chr) werd er een stad gesticht, Bracara Augusta genoemd. Het werd de hoofdstad van de provincie Lusitania. Er kwam een einde aan de Romeinse macht door de inval van de Sueven die de stad tot hun hoofdstad maakten (409-584). Bisschop Martin van Dumio, een groot religieus figuur in die tijd, wist de Sueven te bekeren tot het katholieke geloof rond 550. Het belang van de stad verminderd met de komst van de Visigoten. In 716 kwam de stad in het bezit van de moslims van Al-Andalus en verloor het zijn status als bisdom.

In 753 nam Afons I van Asturië de stad in, maar deze werd in 985 weer heroverd door de moslims van Al-Mansur ibn Abi Aamir. Deze heerschappij duurde tot 1040 toen koning Ferdinand I van Castilië de stad weer veroverde op de moslims.

Het bisdom Braga werd gerestaureerd rond 1071 en de bisschop begon aan de bouw van de kathedraal van Braga.

Van 1093 tot 1147 was de stad de residentie van het Portugese hof.

Vanuit het stadspark van Braga heeft men een prachtig uitzicht op het Portugese heiligdom in Tenões de Bom Jesus do Monto.

KASTEEL VAN GUIMARÃES. PORTUGAL.

KASTEEL VAN GUIMARÃES. 
                PORTUGAL.

CASTELO DE GUIMARÃES.




Het kasteel is gelegen op een heuvel in het centrum van de stad Guimarães. Een kasteel wat het meest bekende en mythische is in Portugal en wat vertegenwoordigd de bakermat van de huidige natie Portugal. Voor het kasteel staat het standbeeld van Afonso Herique die daar geboren is en later de eerste koning van Portugal zou worden.




De oorsprong van het kasteel kan worden herleid tot 986, toen de gravin van Galicie, Dona Mumadona Dias, de bouw van een fortificatie beval om het bestaande klooster, waar ze zich later in terug zou trekken, te beschermen tegen invallen van de Noormannen/Vikingen uit het noorden en de Moren (Moslims) vanuit het zuiden.

Hier werd Don Afonso Henrique geboren en groeide hij op. Later, na het verlenen van de titel graafschap van Portugal, koos Henrique er voor om in Guimarães zijn hof te vestigen. De bestaande fortificatie was toen al een eeuw oud en was dringend aan renovatie toe, maar werd gesloopt om plaats te maken voor een nieuw en groter gebouw op de zelfde plaats. Het nieuwe kasteel kreeg twee ingangen en er werden extra torens bijgebouwd. Nadat later het hof werd verplaatst naar de stad Coimbra raakte het gehele bouwwerk in verval.

In 1836 werd er voorgesteld om het kasteel te slopen en de stenen te gebruiken voor het bestraten van de stad Guimarães maar daar bleef het bij. Op 19 maart 1881 werd het kasteel uitgeroepen tot het meest ongewone historische monument van de regio Minho, wat dat wat er nog stond voor verdere sloop behoede.
In 1910 werd het uitgeroepen tot een nationaal monument. Pas in 1937 begon men met de algehele restauratie, naar oorspronkelijke vorm en indeling, van het kasteel. Op 4 juni 1940 werd het weer opengesteld voor het publiek. Het is indrukwekkend te zien hoe men toen leefde en dat ieder vertrek een eigen open haard had. Dit is dan ook duidelijk te zien aan het aantal schoorstenen op het kasteel dak. Het kasteel had ook een eigen kapel die in oude staat is terug gebracht.

NOSSA SENHORA DA OLIVEIRA - GUIMARÃES.

GUIMARÃES & 

NOSSA SENHORA DA OLIVEIRA. 

PORTUGAL 

GUIMARÃES.

De stad werd gesticht op een oude nederzetting door graaf Vimara Peres, kort daarna vestigde hij, in 868, het eerste graafschap van Portugal. Als eerste hoofdstad van Portugal stond Guimarães aan de wieg van het nieuwe land. In 1095 vestigde graaf Hendrik van Portugal, getrouwd met prinses Teresa van León, in Guimarães het tweede graafschap van Portugal. Op 25 juli 1109 werd Afonso Henriques, de zoon van graaf Hendrik, geboren in Guimarães. In deze stad riep hertog Afonso Nenreques ( Alfons I van Portugal) de Portugese onafhankelijkheid uit van het Koninkrijk León.

Portugal zelf legt de oorsprong van het land op 24 juni 1128 met het winnen van de slag bij São Mamede. Afonso rier zichzelf uit tot de eerste prins van Portugal en in 1139 als eerste koning van Portugal. In 1143 werd Portugal officieel erkend op de conferentie van Zamora. In 1179 werd Afonso I door de paus tot koning uitgeroepen. Na de slag van São Mamede werd de eerste hoofdstad van Portugal Guimarães. Later regeerde de koning vanuit Coimbra.

Het historische centrum van Guimarães werd in 2001 tot Werelderfgoed verklaard door UNESCO.

NOSSA SENHORA DA OLIVEIRA.

De kerk werd gesticht na een restauratie door Afonso Henriques en door Johan I na hun overwinningen bij Aljubarrora en als dank schonk hij een olijfboom aan Onze Lieve Vrouw om de altaarlamp van olie te kunnen voorzien. De toren is van 1515. Voor de kerk staat de Padrão do Salado, een 14e eeuwse gotischeschrijn met in het midden een kruis, als herdenking aan hoe de kerk en het plein hun naam hebben gekregen. De olijfboom ging dood en de koopman Pedro Esteves plaatste er een kruis op, waarna de boom weer ging bloeien. De huidige boom dateert van 1985.

PORTO - RABELO SCHEEPJES.

RABELLO SCHEEPJES - PORTO.

BARCOS RABELOS.

Een Rabelo is een platbodem zeilvaartuig. Ze zijn speciaal gebouwd voor het transport van vaten wijn over de rivier de Douro naar de wijnhuizen, in het stadsdeel van Porto, Vila Nova Gaia. De rivier is na de stad Porto zeer ondiep voor andere vaartuigen en zo ook werden deze scheepjes gebruikt voor de bevoorrading van schepen die op de rede van de haven van Porto lagen te wachten op hun lading, wat grotendeels naar Engeland was. De scheepjes zijn rank van vorm, maar zo breed dat zij twee vaten naast elkaar kunnen vervoeren.

Ook werd vroeger de markt van Ribeira van groenten en fruit voorzien door deze scheepjes.

Opvallend is, dat de stuurman op een verhoging staat om de lange roerpeddel te bedienen, dit omdat hij een goed uitzicht op de boeg zal hebben als het scheepje is volgeladen met vaten wijn.

Door de aanleg van betere weg verbindingen, tussen de wijndorpen langs de Douro, zijn de scheepjes verdrongen door het vrachtverkeer, wat de wijn in tankwagens vervoerd naar de wijnhuizen, waar ze verder behandeld zal worden.

Ieder wijn- porthuis heeft wel enige van deze scheepjes in bezit voor de kade liggen. Eens per jaar worden er dan competities gehouden, wie de beste en de snelste schipper is van de Rabelo, van het porthuis. Zo wordt een oud gebruik in ere gehouden.

PORTO - DOURO VAART EN BRUGGEN.

DOURO VAART EN BRUGGEN - PORTO.

Vanaf Cais da Ribeira vertrokken we voor een boottocht over de Douro. De rondvaartboot is een vergroot model van de Rabelo scheepjes. We varen eerst stroomopwaarts en passeren de Ponte Dom Luis I.




PONTE DOM LUIS I.


De brug verbindt Porto met het stadsdeel Vila Nova de Gaia. De brug is vernoemd naar koning Lodewijk I van Portugal. Het is een ontwerp van Théophile Seyrin, van 1868 tot 1879 een compagnon van Gustave Eiffel. Duidelijk zijn ook de elementen van de constructie van de Eiffeltoren van Parijs te herkennen. Men begon met de bouw van de brug in 1881 en werd op 31 oktober 1886 in gebruik genomen. De totale lengte van de brug is 385,25 meter, boog spanwijdte 172 meter lengte en 44,6 meter hoog tussen de beide brugdekken. Er werd in totaal 3045 ton staal in verwerkt. Vanaf het bovenste dek, wat nu wordt gebruikt door de metrolijn D en een voetgangers pad, is de hoogte tot het rivierwater 70 meter. Het overige verkeer gaat via het onderste dek van de brug. In die tijd was het de langste brug in zijn soort op de wereld.

Vanaf de rivier hadden we een mooi zicht op de oude stad en zo passeerden we de Ponte Dona Maria.




PONTE DONA MARIA.


De Ponte Dona Maria is een spoorbrug die in 1877 werd gebouwd door Gustave Eiffel. Zijn compagnon schreef zich in die tijd in voor het ontwerp van de Ponte Luis I. De brug is opgebouwd uit smeedijzeren elementen, twee scharnierende sikkel bogen zijn gebruikt om het spoor dek te dragen. Het ontwerp dateert van 1875 en op 5 januari 1876 werd er met de bouw begonnen. Op 4 november 1877 werd de brug opengesteld door de koning van Portugal en deze vernoemde de brug naar zijn vrouw Maria Pia. Op dat moment was de brug met zijn overspanning van 160 meter de langste boogbrug ter wereld. De vorige record houder was de Eads Bridge over de Mississippi bij St.Louis met 156 meter.


In 1991 werd de brug vervangen door de nieuwe moderne Ponte Sáo João ( St. Johan), ontworpen door ingenieur Edgar Cardoso.

Onder de Ponte Sáo João werd er gekeerd en begon onze tocht stroomafwaarts in de richting van de nieuwe zeehaven van Porto. Zo gleed de oude stad aan ons voorbij en ook de panden van het stadsdeel Ribeira en passeerden we het kerkje van Massarelos.

IGREJA DA MASSARELOS.



Opvallend is het kruis op de achterzijde van het kerkje boven het azulejo paneel. Onder het kruis, dat veel weg heeft van het Maltezerkruis van de Orde van de Tempeliers, staat het jaartal anno 1394. In die tijd vestigde zich hier de Orde van Christus. Dit was de nieuwe naam voor de Tempeliers die, nadat de orde door Rome in de ban was gedaan en al de Tempeliers bijna omgebracht waren, hier in Portugal onderdak vonden en bescherming.

                                     Zo passeren we de moderne autosnelwegbrug Arrabida.

PONTE DA ARRABIDA.

In 1963 werd deze betonnen boogbrug geopend en was toen met zijn overspanning van 272 meter en breedte van 27 meter de grootste brug. De brug draagt de tolweg richting Aveiro en Coimbra. Voor de bouw is 20.000 ton cement gebruikt, voor 59.000 m³ beton. Aan beton ijzer werd 4500 ton gebruikt. De totale bouwkosten waren in die tijd 240 miljoen Portugese escudo.




Na deze brug varen we langs de zuidelijke oever van de Douro terug naar Porto en passeren enige kleine scheepswerven voor de bouw van de houten Rabelo scheepjes.

 We meren af aan de kade in Vila Nova Gaia bij de Porthuizen, aan de Avenida Diogo Leite, om port te gaan proeven. Na het portproeven- en kopen met de bus over de Ponte Luis I teruggereden naar het oude stadsdeel van Porto.

PORTO - KATHEDRAAL . PORTUGAL.

KATHEDRAAL VAN PORTO.

IGREJA DA SÉ.





Na ons bezoek aan het São Bento treinstation op het Almeida Garret plein lopen we heuvel opwaarts via de Av. de Afonso Henriques naar de kathedraal van Porto. Aan de noordelijke zijde van de kathedraal staat het standbeeld van Afonso Henriques voor de ingang van het gotische klooster uit de 14e eeuw. De kloostergang is mooi en rijkelijk versierd azulejo tegel panelen, die in de 18e eeuw zijn aangebracht. Ze stellen het leven voor van Maria en voorstellingen uit de metamorfosen van de Romeinse dichter Ovidius.


De kathedraal van Porto ligt op de hoogste heuvel van de oude stad Penha Ventoso. De kathedraal werd in de 12e en 13e eeuw gebouwd in de romaanse stijl, waar later weer veel barokelementen aan zijn toegevoegd. Aan de robuuste bouw is het duidelijk te zien dat het om een vesting kerk gaat.

Twee vierkante torens flankeren de hoofdingang, elk ondersteund met twee steunberen en bekroond met een koepel welke in de 18e eeuw werden aangebracht. Boven de versierde hoofdingang is een waranda geplaatst en een mooi romaans roosvenster onder de gekanteelde dakrand. Tot in de 19e eeuw is men aan het verbouwen geweest.

De kerk heeft drie schepen. Het zeer fraaie hoofdaltaar bestaat uit drie stukken marmer en de houten pilaren zijn met goud beschilderd. In de dwarsbeuk staat de kapel van het heilige Sacrament. Het is een zeer kunstig en druk bewerkt zilveren altaarstuk. Aan de andere zijde van de dwarsbeuk staat een zeer mooi gedecoreerd Maria altaar.

In de kapel van de heilige St. Vincent hangt een fraai beschilderd houten wandpaneel, voorstellende de opstanding van Christus en de vluchtende Romeinen. Het plafond van de kapittelzaal is een waar stukje kunstwerk.

Naast de kathedraal, aan de rechterzijde van de hoofdingang, staat het voormalig bisschoppelijk paleis, wat nu een ambtelijk kantorencomplex is. Op het voorplein, waarvan men een geweldig uitzicht heeft over de oude stad en de rivier de Douro, staat een zeer fraai gekroonde schandpaal (pelourinho).

We verlaten het voorplein van de kathedraal en gaan naar beneden via smalle kronkelige trapsgewijs aangelegde straatjes naar de oever van de Douro om op het Ribeira plein lekker te lunchen.

PORTO - SÃO BENTO TREINSTATION.

SÃO BENTO TREINSTATION - PORTO 

ESTAÇÄO DE SÃO BENTO.

Het station is gelegen in het centrum van de stad aan het Almeida Garret plein. Het station werd in 1916 ingehuldigd en is bekend om zijn (azulejo) tegel panelen met taferelen uit de Portugese geschiedenis.

Het station dankt zijn naam aan een benedictijnenklooster dat in de 16e eeuw op deze plaats stond. In 1783 werd het klooster door een brand verwoest, maar later weer opgebouwd. Aan het einde van de 19e eeuw was het dusdanig in verval geraakt, dat het werd gesloopt.

Koning Carlos I legde in het kader van de uitbreiding van het spoorwegnet in Portugal, in 1900, de eerste steen voor de bouw van het station.

Het meest opvallende aspect van het São Bento station zijn de grote, prachtige tegelpanelen in de stationshal. Het zijn ruim 20.000 tegels en werden geplaatst tussen 1905 en 1916 door Jorge Colaço, een belangrijk azulejo schilder uit die tijd.
De panelen vertonen landschappen, volksafbeeldingen en historische gebeurtenissen zoals de bijeenkomst van ridder Egas Moniz en Alfons VII van León (12e eeuw), de komst van Koning Johan I en Philippa van Lancaster in Porto (1387) en de verovering van Ceuta (1415)

PORTO - SANTA CATARINA KERK.

SANTA CATARINA KERK - PORTO.

IGREJAS SANTA CATARINA.

Deze rechthoekige, neoklassieke kerk, met schip, koor en robuuste kerktoren bekroond met een balustrade en torenspits, ligt op de hoek van de Rua Santa Catarina en de Rua Fernandes Tomás. De gehele buitenzijde, aan de twee straten, is bekleed met narratieve tegels in wit en blauw (Azalejos), waarop voorstellingen staan van Sint Franciscus van Assisi en Santa Catarina, aangebracht in 1929 door Eduardo Leite. De eerste bouw van deze kerk dateert uit het begin van de 18e eeuw en kreeg tussen 1801 en 1815 diverse uitbreidingen.

AZULEJOS.

Azulejos tegels zijn een Portugese / Andalusische kunstvorm. De tegels zijn keramiek en worden beschilderd in verschillende soorten taferelen. Over het algemeen wordt dit met blauwe verf gedaan. De tegels sieren zowel binnen- als buitenmuren van huizen, kerken een andere belangrijke gebouwen.

Het woord Azulejos komt van het Arabisch: al zullayidj. Mogelijk is het woord azul (blauw) weer afgeleid van azulejos. De Moren brachten deze kunst van het beschilderen van gepolijste tegels mee uit het oude Perzië.

In de 18e eeuw werden er in Portugal op grote schaal Delfs blauwe tegels geïmporteerd en deze waren in Nederland reeds beschilderd met Portugese taferelen.