ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE' KRUGER NATIONAAL PARK. (DEEL 10)

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS.

          'THE BIG FIVE'. (10)

                          KRUGER NATIONAAL PARK. (1)

Indirect hebben de muggen en tseetseevliegen ertoe bijgedragen dat er nu nog zo veel wild in Zuid-Afrika voorkomt.
Vanwege de malaria en de dodelijke veeziekte nagana die deze insecten overbrengen, kon uitsluitend worden gejaagd in de wintermaanden, als de muggen en vliegen niet actief zijn. Bovendien werd hierdoor elke poging het binnenland te koloniseren ontmoedigd.
Tegen het einde van de 19e eeuw lieten de kolonisten zich echter nier meer afschrikken: boeren begonnen hun land te omheinen en jagers op groot wild eisten een steeds hogere tol. De volksraad van de Zuid-Afrikaanse Republiek (Transvaal) verbood daarom de jacht tussen de Sabierivier en de Krokodilrivier. Om het wild te beschermen ging president Paul Kruger in 1898 uiteindelijk akkoord met de stichting van Sabie Game Reserve, ondanks de flinke tegenwerking van veel van zijn tijdgenoten. Kort hierop brak de Tweede Boerenoorlog (1899-1902) uit. 

In 1903, Transvaal was intussen na de verloren oorlog een Britse kolonie geworden, werd de Britse majoor James Stevenson-Hamilton de eerste hoofdveldwachter van het gebied. 
Hij was een gepassioneerd natuurliefhebber en zette zich in voor uitbreiding van het beschermde gebied. Jaar na jaar kwamen onder zijn leiding steeds meer gebieden bij het bestaande reservaat.
In 1916 werd een spoorlijn aangelegd, waardoor het grote publiek het park gemakkelijker kon bereiken en het ook voor de toeristen interessanter werd.

Een derde mijlpaal werd bereikt in 1926, toen UZA-minister van Landbouw, Piet Grobler besloot hier het eerste nationaal park van Zuid-Afrika in te stellen.
Het werd genoemd naar de grondlegger van het park, Paul Kruger.

Dit reservaat in de loop der jaren uitgegroeid tot het veel grotere Kruger Nationaal Park. De grenzen van het vroegere Sabie Game Reserve kwamen grofweg overeen met het huidige deel van het Krugerpark. Sinds enkele jaren is het park onderdeel van het grensoverschrijdende Groter Limpopo Oorgrenspark, waarin ook de parken in Mozambique en Zimbabwe zijn opgenomen.

Het Krugerpark is 380 km lang en 60 km breed en heeft een totale oppervlakte van ongeveer 20.000 km². 

DIEREN IN HET KRUGERPARK.

(Een groepje Impala's.)

In het Krugerpark, een van de grootste wildreservaten ter wereld, komen buitengewoon veel dieren voor. Er zijn 147 soorten zoogdieren geteld, waaronder leeuwen, luipaarden, jachtluipaarden, Afrikaanse wilde honden, gevlekte hyena's, olifanten, zwarte en witte neushoorns, nijlpaarden, zebra's, giraffes, wrattenzwijnen, buffels en 21 antilopen soorten.af

(De mestkever.)

Het wild is redelijk gelijkmatig verdeeld over het park, al hangt het wel van de terreingesteldheid en de vegetatie al welke soorten zich het meest laten zien. In het zuiden komt over het algemeen meer wild voor dan in rest van het park.
Nijlpaarden, olifanten, krokodillen, buffels, zebra's en kleine kuddes giraffes zijn dikwijls waar te nemen in de buurt van rivieren en drinkplaatsen.

RIVIEREN IN HET KRUGERPARK.

(De Sabierivier in het Krugerpark.)

Door het park stroomt een vrij groot aantal rivieren, waarvan de stromende water hoeveelheid sterk afhankelijk is van de regenval.

 Onder deze behoren de ; Limpoporivier, Luvuvhrivier, Shingwedrivier, Letabarivier, Olifantsrivier, Timbavarivier, Sabierivier en de Krokodilrivier.

ARCHEOLOGISCHE VINDPLAATSEN.

Het Krugerpark kent ook meer dan 300 archeologische vindplaatsen, zoals Masorini en Thulamela.

Deze archeologische plekken stammen uit de steentijd, de ijzertijd en uit de tijd van de Bosjesmannen de San.

WILD OBSERVEREN.

Op deze dag dag was de reisgroep in tweeën verdeeld; de eerste helft vertrok bij dag en dauw met safari jeeps naar het Krugerpark en de andere helft later met het reis busje.

Het was ons allemaal te doen om de 'big-five' te zien, maar 100% garantie kregen we hier niet op.

Zij die met het busje naar het park gingen vertrokken na een goed ontbijt uit het Sanbonia Resort en betraden het park via de Phabeni Tor en bleven in het park op de verharde weg; alleen de de safari jeeps mochten van de verharde weg afwijken.

We volgden de weg naar Skukuza en volgden de weg langs de rivier de Sabie naar Lower Sabie om daarna gedeeltelijk langs de zelfde weg terug te rijden en in Skukuza af te buigen en het park te verlaten bij de Paul Kruger Tor.

Al met al een onvergetelijke dag met een geweldig landschap en veel wilde dieren, maar de leeuw en het luipaard hielden zich onzichtbaar voor ons.
Bij een waterplaats met de naam ´Sunset´ zagen we verscheidene wilde dieren. In het water de nijlpaarden en krokodillen en op de oever olifanten, nijlpaarden krokodillen, impala´s een maraboe.

Een veel voorkomende vogel in het park is de fraaie glanzende glansspreeuw (links) verder is de impala-lelie inheems in het park (onder).

Bij de uitgang van de Paul Kruger Tor staat een standbeeld voor de oprichter van de wild park.
Terug in ons hotel kwamen we er achter, dat de groep die met da safari jeeps waren weggeweest ook de leeuw en het luipaard niet hadden gezien.
Morgen een nieuwe kans zullen we maar denken!



Onder het genot van een koud lokaal biertje werden de wederzijdse ervaringen uitgewisseld.

  Zie vervolg; ZUID-AFRIKA RONDREIS. KRUGERPARK EN SHANGAAN DANS. (DEEL 11)

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. BLYDE RIVIER CANYON - GOD'S WINDOW. (DEEL 9)

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS. 

           'THE BIG FIVE'. (9)

            BLYDE RIVIER CANYON NATUUR RESERVAAT.

( Op de bijgevoegde kaartjes staan de meeste plaatsnamen in het Nederlands of het Engels. Veel plaatsnamen hebben na het einde van de apartheid in het land en onder president Nelson Mandela een nieuwe naam gekregen om op deze manier een einde te maken aan het koloniale bewind verleden.
Zo is Pretoria verandert in Tshwane, Lydenburg in Mashishing, Nijlstroom in Modimolle etc.
Ondanks deze veranderingen staan de oorspronkelijke namen nog steeds op de aanduidende verkeersborden vermeld.)

Het was een druilige dag toen we in Graskop vertrokken en hoog hoger we in de bergen kwamen hoe dikker werd de mist. zo werd besloten om later op dag om naar God's Window te gaan.
We reden nu eerst naar het gebied waar de rivier Blyde ('Blijschap') en de treur samenvloeien.
Dit is gelegen in de Blyde rivier Canyon Natuur Reservaat of Motlatse Canyon Provinciaal Natuur Reservaat in de Drakensbergen hellingen van Oost-Mpumalanga.
Het reservaat beschermt de Blyde Rivier Canyon, met inbegrip van delen van de Ohrigstad, Blyde Rivier en de geologische formaties rond Bourke's Luck Potholes, waar de rivier Treur zich in de Blyde rivier stort. Ten zuiden van de kloof volgt het reservaat de helling, met inbegrip van de duivels en Gods raam, de laatste geeft een populair uitzichtspunt over het lager gelegen land aan de zuidkant van het reservaat

Bourke's Luck Potholes is een geologisch trekpleister  bij de samenvloeiing van de rivier de Treur en Blyde. op de westelijke grens van het reservaat. het natuurbeschermingshoofdkwartier ligt hier naast het dorp Moremela, in de zuidelijke bovenloop van de kloof.

Langdurig kolkende massa's water storten zich uit in de gaten van de rotsen aan de de Treur Rivier en hebben zo een aantal cilindrische gaten  uitgehold die zichtbaar zijn van steile rotsen erboven en vanaf de bruggen die over de canyon zijn geplaatst.
hert werd vernoemd naar een lokale goudzoeker, Tom Bourke, die er de aanwezigheid van goud voorspelde, hoewel hij er zelf nog geen gram heeft gevonden.
Voetgangersbruggen verbinden de verschillende uitzichtpunten op de kuilen en de kloof stroom-
afwaarts.

DE DRIE RONDAVELS.

Iets verder naar het noorden heeft de rivier Blyde een prachtige kloof uitgesleten in het berglandschap.

Dit gebied wordt gedomineerd door drie bergkoppen, die de Drie Rondavels worden genoemd.

 De Drie Rondavels zijn drie ronde, met gras begroeide bergtoppen met enigszins puntige toppen.

Zij lijken erg op de traditionele ronde of ovale rondavels  of Afrikaanse huizen, die zijn gemaakt met natuurlijke lokale materialen.

Zij worden ook wel de 'Drie zusters' genoemd.

(De Blyde rivier 800 meter lager in de canyon.)

De namen van de drie pieken herdenken een stamhoofd uit de 19e eeuw, Maripi en zijn drie vrouwen. 

De afgevlakte top naast de rondavels is Majpjaneng, 'de chief', die wordt herinnerd voor het verzet tegen de binnenvallende Swazis in een gedenkwaardige veldslag. De drie rondavels zijn vernoemd naar de drie meer lastige vrouwen; Magabolle, Mogoladikwe en Maseroto.

Achter de rondavels is het hoogplateau van Mariepskop zichtbaar. het geheel wordt geflankeerd door uitsteeksels van de noordelijke Drakensbergen.

GOD'S WINDOW.

God's Window is een populair uitkijkpunt op een helling van de Drakensberg, aan de zuidkant van het natuurreservaat.

Hier dalen de kliffen meer dan 700 meter naar het laagland. Van deze helling heeft men een  imponerend uitzicht over het laagland met heuvels en bossen. Op heldere dagen is het mogelijk om over het Kruger Natinaal Park te kijken richting het Lebombo gebergte aan de grens met Mozambique.

DE FILM.

God's Window is prominent aanwezig in de plot van de cultfilm 'The Gods Must Be Crazy' uit 1980.
Tegen het einde van de film reist het Bosjesman-
personage Xi (gespeeld door de Namibische struikboer Ni Xau) naar Gods raam en gelooft dat het vanwege een laaggelegen bewolking het einde van de wereld is.

HET OORSPRONKELIJKE VENSTER.

Het oorspronkelijke venster is een rots die zich verder op een boerderij bevindt en als gevolg van steengroevebedrijven en boomkwekerijen kon deze werkelijke rots die op een vierkant venster lijkt niet meer gebruikt worden, daarom werd de site door de overheid verplaatst naar de rand van de helling.

FLORA.

Het terrein bij God's Window is rijk aan flora. Veel voorkomend is de Agave met haar prachtige oranje bloemen.

Een vele ander soorten bloemen, schorsen op de bomen en hangend 'engelenhaar'.

Na deze prachtige dag met imponerende uitzichten reden we naar Hazyview waar we de komen drie nachten in het Sanbonani Resort Hotel zouden verblijven voor onze safari's naar het Kruger Nationaal Park.

Zie vervolg;  ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. KRUGER NATIONAAL PARK. (DEEL 10)

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. BILTONG. DEEL 8.

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS. 

              'THE BIG FIVE'. (8)

BILTONG.

Wie in Zuid-Afrika is geweest moet zeker één keer biltong geproefd hebben, een lokale versnapering gemaakt van gedroogde repen vlees.
Dit kan vlees zijn van het rund, koedoe en struisvogel (Emu). Het lekkerste is het vlees van de lende van het dier.

DE GESCHIEDENIS VAN DEZE LEKKERNIJ.

De eerste Nederlandse kolonisten die in Kaapstad aan land kwamen in Zuid-Afrika brachten het oude recept van vlees drogen met zich mee. het conserveren van etenswaar was een noodzaak in de kolonie. De jacht op het lokale wild bracht veel vlees met zich mee, wat tegen bederf geconserveerd moest worden. Men kende vanuit de zeevaart wel het inzouten van vlees, maar niet het drogen.

Zo is ook de naam van oorsprong Nederlands. 'Bil' duidt het deel van het dier aan dat is gebruikt en tong staat vorm de vorm; reepje of strook.

HET BEREIDEN VAN BILTONG.

Het vlees werd in repen gesneden van ongeveer 1 cm dikte, waarbij breedte en lengte afhankelijk waren van de grote van het stuk vlees.

Het vlees werd voordat het gedroogd werd eerst behandeld met grof zout, waarna het in appelazijn werkt gelegd.

Na deze behandeling werd het vaak ingewreven met een kruidenmengsel. Dit mengel bestond uit bruine suiker, gemalen peperkorrels of korianderzaadjes.

Na de behandeling werd het vlees in een droogkast in de buitenlucht te drogen gehangen, waarbij de warme wind een rol speelde.

Tegenwoordig wordt dit gedaan in heteluchtovens, om een kleiner risico te hebben op verderf en is ze na 4 tot 5 uur klaar. Hoe langer de biltong wordt bewaard hoe harder en droger deze wordt.

De Voortrekkers namen op deze wijze hun vlees mee op hun trek naar de onbekende binnenlanden van Zuid-Afrika.

Ook in het bereiden van de biltong is door familie recepten een grote variatie gekomen.

In de meeste Zuid-Afrikaanse supermarkten zijn zakjes met biltong in de meest gevarieerde kruiden smaken te koop.

In een echte biltongwinkel hangen de gedroogde lappen vlees aan een rek en worden deze in fijne stukken gesneden in een machine.

Een stukje biltong moet je goed uitkouwen waarbij de smaak van het vlees weer helemaal terugkomt. Eenmaal geproefd, dan waardeer je deze Zuid-Afrikaanse lekkernij.

                      Zie vervolg; ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. DEEL 9.

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. TRANSVAAL EN MPUMALANGA. (DEEL 7).

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS. 

             'THE BIG FIVE'. (7)

TRANSVAAL.

Transvaal was een provincie van Zuid-Afrika van 1910 tot 1994, waarna het werd opgedeeld in de provincies Gauteng (Pretoria), Limpopo, Mpumalanga en in het oosten van Noordwest.

De grenzen van de Transvaalprovincie kwamen overeen met die van de Zuid-Afrikaanse Republiek, een onafhankelijk land geregeerd door de Nederlandstalige Boeren van 1852 tot 1902.
Aan het eind van de jaren dertig van de 19e eeuw vertrokken de Boeren met de Grote Trek naar het binnenland van Zuid-Afrika., waar onder meer de Zuid-Afrikaanse Republiek werd gesticht. Grote steden als Pretoria en Johannesburg ontstonden
in deze periode. In 1902  werd de republiek veroverd door het Verenigd Koninkrijk en onderdeel van het Britse Rijk als de Transvaalkolonie.
In 1910 werd de Unie van Zuid-Afrika als Brits dominion gesticht, waarbij Transvaal samen met de Kaapkolonie, Oranjerivierkolonie en Natalkolonie tot aparte provincies werden omgedoopt. In 1961 stapte de Unie uit het Britse Gemenebest en werd zij de Republiek van Zuid-Afrika.

DE VLAG VAN TRANSVAAL.

De vlag van Transvaal bestaat uit de Nederlandse vlag met een verticale groene baan aan de hijszijde, en stond bekend als de 'vierkleur'.

De groene staat symbool voor de uitgestrekte natuur en de Nederlandse vlag voor de verre oorsprong van de Boeren.

DE KRUISVLAG.

Op 24 februari verving president T.F. Burgers van Transvaal de Vierkleur met de zogenaamde 'Kruisvlag' om de Voortrekkersvlag in ere te herstellen. Dit was de vlag van de Voortrekker A.H. Potgieter, maar om heraldische reden werd er een witte rand aan het kruis toegevoegd om het rood en blauw van elkaar te scheiden.

Op 10 mei 1875 werd de Vierkleur weer in ere hersteld.

WAPEN VAN TRANSVAAL.

Het ovale wapenschild wordt omringt door de Vierkleur-vlaggen van Transvaal.

Boven op het schild een afbeelding van een arend en onder het schild het moto 'Eendracht maakt Macht'.

In het schild staan afgebeeld in het rode vlak een leeuw als teken van kracht, in het blauwe vlag een Voortrekker en in het groene vlak een Voortrekkerswagen. In het midden staat een anker afgebeeld als symbool 'hier zullen we ons vestigen'.

OOST-TRANSVAAL - MPUMALANGA.

Oost-Transvaal werd in 1995 de provincie Mpumalanga met als hoofdstad Nelspruit.

De provincie grenst in het oosten aan Mozambique en Swaziland. De zuidelijke helft van het Kruger Nationaal Park behoort tot deze provincie.

De naam van de provincie is afgeleid van de isiZulu woorden ukumpuma ("opgaan", 'rijzen") en ilanga ("de zon") en betekend "het oosten".

De bevolkingsgroep de Zuid-Ndebele staan bekend om hun schilderkunst. De dansen van de Swazi, de grootste bevolkingsgroep, en de Zoeloes zijn wereldberoemd.

De provincie kent buiten het Afrikaans en het Engels nog acht talen.

DE VLAG VAN MPUMALANGA.

In de provincie vlag staat in het gele gedeelte voorstellende het oosten de zon afgebeeld.

Het gele en groene gedeelte worden gescheiden door een blauwe en witte golvende baan welke symbool staan voor het water  en watervallen van de rivieren; Blyde, Nylstroom, Elands- en 

Olifantsrivier

Het groen staat symbool voor de natuur en de Drakensbergen.

                   Zie vervolg; ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'.  BILTONG. DEEL 8.

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. HET GOUVERNEMENT. (DEEL 6)

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS. 

             'THE BIG FIVE'. (6)

                     HET GOUVERNEMENT EN PARK.

De regering van Zuid-Afrika  zetelt in het gouvernementsgebouw gevestigd hoog gelegen op een heuvel, de Meintjieskop, vanwaar men over de stad Pretoria kan uitkijken. Het wordt ook wel het Uniegebouw genoemd. In het park gelegen op de helling van de heuvel staan een enorm groot standbeeld van de eerste zwarte president van Zuid-Afrika, Nelson Mandela.

De bouw van het complex is begonnen  op 1 november 1910 en kwam gereed in 1913.
De bouwstijlen zijn; Edwardiaanse architectuur, Neoclassicistische architectuur en Kaaps-Hollandse stijl.
De hoeksteen werd gelegd in 1910, kort nadat de Unie van Zuid-Afrika tot stand kwam. Het gebouw heeft een lengte van 275 meter.
De twee zijvleugels vertegenwoordigen de Nederlands (Afrikaners) en de Engelse (Anglo-Afrikanen) delen van de bevolking van Zuid-Afrika. het moet de vrede symboliseren tussen deze twee dominante blanke bevolkingsgroepen.
De klokken van de klok zijn identiek aan die van de Big Ben in Londen. De beelden boven op de toren zijn afbeeldingen van Atlas die de wereld op zijn schouders draagt  en Mercurius.
In het park rond het gebouw komen vele soorten inheemse planten voor.
Aan de overzijde van de Government Ave, waaraan het Uniegebouw ligt, staat een monument, het Delville monument, ter ere aan al de gesneuvelden militairen gedurende de Eerste- en Tweede Wereld Oorlog.
Geheel beneden in het park staat een standbeeld van generaal Louis Botha, waarnaar het park ook is vernoemd.

Het park kreeg grote bekendheid toen op 10 mei 1994 Nelson Mandela als eerste zwarte president van Zuid-Afrika werd uitgeroepen en er een einde kwam aan de apartheid in het land.
Honderdduizenden zwarte Afrikanen hebben hem daar toegejuicht. Nu staat en een enorm hoog standbeeld van hem.

         Zie vervolg; ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. TRANSVAAL. (DEEL 7)

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. KRUGER MUSEUM. (DEEL 5)

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS.

         'THE BIG FIVE'. (5) 

                             PAUL KRUGER MUSEUM.

                           EEN BEZOEK AAN "OOM PAUL" ZIJN HUIS.

Het Krugerhuis, aan de Kerkstraat 30 in Pretoria, was de woning van S.j.P. Kruger, president van de oude Zuid-Afrikaanse Republiek (ZAR) die hier, samen met zijn gezin, de laatste 16 jaar van de 19e eeuw woonde.

Het museum getuigt van de sterke persoonlijkheid en wilskracht van de mens Kruger, de leider van een Boerenrepubliek in Zuid-Afrika, die was verwikkeld in een strijd tegen het Brits imperialisme.

Het museum bestaat uit de oorspronkelijke woning, twee tentoonstellingsruimtes en de spoorwagon van Paul Kruger. Huis en interieur ziet er tegenwoordig net zo uit als in de tijd van Kruger. Enkele originele meubelstukken zijn opgespoord en aangevuld met meubels uit dezelfde periode.

Het pand is in 1925 aangekocht door de Unie Regering van Zuid-Afrika. Het Kruger Museum is in 1934 geopend en in 1936 werd het tot een nationaal monument verklaard.

WIE WAS PAUL KRUGER?

Stephanus Johannes Paules Kruger werd op 10 oktober 1825 geboren te Whittlesea in de Kaapprovincie en gedoopt in de Nederduits Gereformeerde gemeente van Cradonck.

In 1839 sloot zijn familie zich aan bij de leider van de Voortrekkers, Andries Potgieter. Zij verhuisden naar West-Transvaal waar de boerderij Waterkloof bij Rustenburg aan Paul werd toegewezen.

Paul Kruger trouwde in 1842 met Maria du Plessis. Zij overleed kort na hun huwelijk. Een jaar later trouwde hij met haar nicht Gezina, bij wie hij zestien kinderen kreeg; zeven dochters en negen zoons, waarvan enkelen als kind overleden.

In 1845 raakte hij hoe langer hoe meer betrokken bij de vrijheidsstrijd van de Voortrekkersstaat ten noorden van de Vaalrivier. Deze Boerenrepubliek werd in 1877 door de Britten geannexeerd en Paul Kruger speelde een leidende rol in de Eerste Vrijheidsoorlog tegen de Britten (1880-1881).

Toen Paul 57 jaar oud was werd hij gekozen tot president van de ZAR en nam zijn intrek in het Krugerhuis in Pretoria.

De Anglo-Boerenoorlog brak in 1899 uit en toen in mei 1900 de Britse troepen de hoofdstad van de ZAR naderden, moest President Kruger Pretoria verlaten en vluchtte naar Lourenço Marques, de hoofdstad van Mozambique. Zijn ziekelijke vrouw bleef achter in het Krugerhuis waar zij op 20 juli 1901 overleed.

 Paul Kruger werd in opdracht van de Nederlandse regering met uiteindelijke toestemming van het Verenigd Koninkrijk uit Mozambique gehaald met het pantserschip de HNLMS "Gelderland" (1897), onder commando van vice admiraal J.H.J. Sweerts de Landas 

Wyborgh. Hij kreeg een enthousiast ontvangt bij zijn aankomst te Marseille en arriveerde op 6 december in Den Haag, waar hij ten gast was van Wilhelmina der Nederlanden. Hij verbleef lange tijd in Trompenberg in Hilversum waar hij verbleef na een longontsteking.

In mei 1904 verliet hij Hilversum voor een kuur in Clarens in Zwitserland, waar hij op 14 juli overleed. Paul werd eerst begraven in Den haag op 26 juli 1904, maar later met toestemming van het Verenigd Koninkrijk overgebracht naar Zuid-Afrika, waar hij samen met zijn vrouw werd herbegraven op de Heldenakker van de oude begraafplaats in de Kerkstraat.

HET KRUGER HUIS.

De ingang van het huis is bij de veranda waar twee gebeeldhouwde leeuwen aan weerszijden van de voordeur de wacht houden. Een van de leeuwen slaapt de andere waakt.

Het was een van de eerste huizen in Pretoria met elektriciteit. De vloerbedekking, gordijnen en behang zien er net zo uit als de oorspronkelijke stoffering.

DE ONTVANGSTKAMER VAN MEVROUW KRUGER.

Hier deed mevrouw Kruger haar naaiwerk en ontving zij haar gasten.

Het was niet gebruikelijk dat mannen werden binnengelaten. Twee van haar naaidozen zowel een babytruitje en een slabbetje gemaakt door 'Tant Gezina' zijn hier te zien.

                                 (Enige afbeeldingen van de ruimten in het Krugerhuis.)

DE ONTVANGSTKAMER VAN DE PRESIDENT.

Dit is het vertrek waar president Kruger vele bezoekers heeft ontvangen, waaronder Cecil Rhodes, Barney Barnato en president M.T.Steyn. het huisorgel werd iedereochtend tijdens een godsdienstoefening, die door alle huisgenoten moest worden bijgewoond, bespeeld.

DE TWEE KANTOREN.

Het vertrek met de telefoon was de president zijn private kantoor. Het Kruger huis was een van de eerste huizen in Pretoria met een telefoon geïnstalleerd in 1891. Tijdens de Anglo-Boerenoorlog is er ook een telegraaflijn aangelegd.

(Achterzijde van het Krugerhuis en tuin.)

DE TWEE LOGEERKAMERS.

Toen de president en mevrouw Kruger in het huis trokken, waren de meeste van hun (nog levende) kinderen al getrouwd en woonden elders. Deze slaapkamers werden door familie en andere gasten gebruikt.

DE EETKAMER.

Voor dat elke maaltijd werd opgediend dankte de president Kruger voor al het goede en bad hij voor volk en vaderland. De lunch, die werd geserveerd op de veranda, bestond uit vlees, gebakken aardappels, zoete aardappels, perziken met rozijnen en custartvla. Elke maaltijd werd afgesloten met koffie.

DE HOOFDSLAAPKAMER.

De grote mahonie kleerkast en de kluis zijn originele stukken. mevrouw Kruger verliet haar slaapkamer nooit voordat ze helemaal was aangekleed.

DE PROVISIEKAST EN DE KEUKEN.

Voorwerpen zoals aardewerk, een vleesmolen en andere huishoudelijke gebruiksvoorwerpen uit deze periode, kunnen hier worden bekeken. Mevrouw Kruger hield toezicht in de keuken en hielp tot het einde van haar leven met huishoudelijk werk.

DE ZAR HALL.

Persoonlijke bezittingen van de president uit zijn jeugd, het staatsrijtuig en de ossenwagen zijn hier tentoongesteld. Eeen historisch overzicht van de politieke loopbaan van Paul Kruger, president van de Zuid-Afrikaanse Republiek (ZAR) worden hier tentoongesteld.

(Een portret van Koningin Wilhelmina der Nederlanden.)

Huldeblijken en bewijzen van sympathie aan de president duiden op internationale ondersteuning voor de onafhankelijkheidsstrijd van de Boeren gedurende  de Anglo-Boerenoorlog (1899-1902).

PRESIDENT KRUGER'S SPOORWAGEN.

Deze spoorwagon is gebruikt door de president op officiële bezoeken en politieke veldtochten aan delen van de ZAR en op zijn reizen naar Natal en Bloemfontein tijdens de Anglo-Boerenoorlog.

Hij gebruikte hem ook als residentie in Machadodorp en op weg naar Lourenco Marques, nu Maputo, vanwaar hij in ballingschap naar Europa vertrok.

BALLINGSCHAPZAAL.

Het tentoongestelde in deze zaal gaat over de reis van president Kruger naar Europa, zijn heldenontvangst in Frankrijk en Nederland, zijn verblijf in Nederland, zijn ballingschap in Europa, zijn dood in Zwitserland en de staatsbegrafenis op 16 december 1904 in Pretoria.

                        (Een prachtige replica van het pantserschip HNLMS "GELDERLAND".)

Zie vervolg; ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. HET GOUVERNEMENT. (DEEL 6)