.png)
EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST
OM IN DUISTERNIS DE
ZEELIEDEN NAAR EEN VEILGE
HAVEN TE BEGELEIDEN.
DEEL 14-C.
VERVOLG A CARUNA NOORD-SPANJE.
ESTACA DE BARES VUURTOREN.
Het onderste deel van de toren is ongeverft en het bovenste deel met daarop het lantaarnhuis is wit. Het lantaarnhuis bestaat volledig uit glas.
De toren werkt op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van101 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De Estaca de Bares , scheidt de Cantabrische Zee in het oosten en de Atlantische Oceaan in het noorden en westen. De hoogte varieert tussen de 100 en 210 meter boven zeeniveau.
ILLA DA SÁLVORA VUURTOREN.
Het eiland is gelegen in de Atlantische Oceaan en heeft een hoogte van 71 meter boven zeeniveau. Het eiland is een nationaal natuurreservaat.
De toren is zeskantig van vorm, is wit en heeft in het midden een brede rode band, twee galerijen, met boven de onderste galerij een witten band met net onder de bovenste galerij een smalle rode band, en een lantaarnhuis. De toren staat voor een U-vormig gebouwen complex dat wit is geschilderd
De eerste vuurtoren die hier stond dateert van 1852. De huidige vuurtoren dateert ui 1921, heeft een hoogte van 16 meter, een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.
ILLAS SISARGAS VUURTOREN. 
De vuurtoren ligt bij Kaap San Adrián op Sisarga Grande, het grootste eiland van de Sisargas-eilenden, behorend tot Malpica de Bergantinos. De toren wordt beheerd door de havenautoriteit van A Coruna.
De vuurtoren ligt bij Kaap San Adrián op Sisarga Grande, het grootste eiland van de Sisargas-eilenden, behorend tot Malpica de Bergantinos. De toren wordt beheerd door de havenautoriteit van A Coruna.
De eerste vuurtoren werd gebouwd op 29 juli 1853, maar werd vervangen door de huidige toren, gebouwd tussen 1911 en 1915, met een 3,5 meter hoog lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 10 meter, is niet geverfd en staat te midden van een wit geverfd gebouwen complex.
Door de hoge ligging heeft de vuurtoren een brandpuntshoogte van 110 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.
ISLA RÚA VUURTOREN.
De toren, een belangrijk navigatiebaken voor de monding van de Arousa is gebouwd van graniet en heeft een rechthoekige plattegrond. De toren met een hoogte van 14 meter bevindt zich aan de zuidkant van het gebouw en heeft een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. Het eiland is verder onbewoond.
MONTE LOURO VUURTOREN. 
De vuurtoren is gelegen bij Punta do Queixal op Monte Louro, aan de monding van de Muros e Noiaestuarium.
De toren werd in gebruik genomen op 15 juli 1862.
Het gebouw heeft een rechthoekige vorm van ongeveer 100 vierkante meter, met kamers verdeeld langs een centrale gang. De toren, afgeknot piramidaal, met een zeshoekige doorsnede, met galerij en lantaarnhuis heeft een hoogte van 7 meter. het lantaarnhuis is veelhoekig en heeft een diameter van 1,6 meter.
De brandpuntshoogte is 27 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.
PUNTA CANDELARIA VUURTOREN.
De toren met bijgebouw werd gebouwd tussen 1929 en 1933, maar werd pas in 1954 in gebruik genomen.
Het is een gemetselde achthoekige witte toren mat galerij en lantaarnhuis.
Onder het lantaarnhuis een rode rand.
De toren van 9 meter is voorzien van netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 89 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.
PUNTA FROUXEIRA VUURTOREN. 
De vuurtoren is een modern bouwwerk bij Valdovino en staat op een vierkant grondplan.
De vuurtoren is een modern bouwwerk bij Valdovino en staat op een vierkant grondplan.
De toren met een hoogte van 30 meter staat op het punt van Frouxeira, is blauw en wit geschilderd en werd in 1994 in gebruik genomen.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 75 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.
De toren werd in 2008 grondig gerenoveerd, waarbij het trappenhuis kwam te vervallen en er een reeks ramen op verschillende hoogten werden aangebracht.
PUNTA INSUA VUURTOREN.
De toren werd gebouwd om de vuurtorens van Corrubedo en Finisterre met elkaar te verbinden.
De noodzaak hiervan werd in 1894 vastgesteld, maar werd pas in 1913 voltooid.
Het duurde tot 1921 eer de toren in gebruik werd genomen en in 1947 werd de toren geëlektrificeerd.
De toren staat centraal in een U-vormig gebouw, met de ronde zijde aan de zeezijde. De toren is niet geschilderd, heeft een galerij en groot lantaarnhuis. De hoogte is 14 meter, de brandpuntshoogte 33 meter, en het bereik 22 zeemijlen.
PUNTA LAXE VUURTOREN. 
De vuurtoren wordt ook wel de vuurtoren van Laxe genoemd en bevindt zich op de berg Insua, 1,9 kilometer van Laxe midden aan de Costa da Morte. De vuurtorenwerd in 1920 in gebruik genomen, net als de vuurtoren van Punta Roncudo. Beide torens markeren de ingang van de monding van de Corme en de Laxe.
De vuurtoren wordt ook wel de vuurtoren van Laxe genoemd en bevindt zich op de berg Insua, 1,9 kilometer van Laxe midden aan de Costa da Morte. De vuurtorenwerd in 1920 in gebruik genomen, net als de vuurtoren van Punta Roncudo. Beide torens markeren de ingang van de monding van de Corme en de Laxe.
De toren heeft een hoogte van 11 meter, is cilindrisch van vorm en belegd met witte tegels. De brandpuntshoogte is 66 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.
Vlak bij de toren staat nog een restant van een vuurlicht dat vroeger werd gebruikt door de vissersvrouwen. Vlakbij de toren staat een fraai brozen standbeeld "A Espara" (het wachten) , een eerbetoon aan alle zeelieden, maar ook de vrouwen die op hun terugkeer standen te wachten.
PUNTA NARIGA VUURTOREN.
Het is een imposant bouwwerk dat doet denken aan de boeg van een schip met een dekhuis, met daarachter de 39 meter hoge toren met een dubbel lantaarnhuis. het gehele gebouw heeft een hoogte van 50 meter en is opgetrokken uit natuursteen en beton.
Het boegbeeld is een sculptuur van Manolo Cola, vermoedelijk voorstellende een menselijk figuur dat zijn vleugels uitslaat om de wereldzeeën te verkennen.
PUNTA RONCUDO VUURTOREN.
De toren is gelegen op 3,3 kilometer van Corme Porto (Porteceso).
De ronde cilindrische toren werd in 1920 in gebruik genomen, net als de de vuurtoren van Punta Laxe. Beide torens markeren de ingang van de mondingen van de rivieren Corne em Laxe. De toren heeft een hoogte van 11 meter, een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. Op de kust nabij de toren zijn diverse witte kruizen geplaatst in het verleden. Deze kruizen herinneren de doden van de schepen die hier in het verleden op de kust zijn gelopen en vaak met man en muis zijn vergaan.
TOURINÁN VUURTOREN.
De eerste vuurtoren werd in 1898 in gebruik genomen en bestaat uit een eenlaags wachtershuis met de toren centraal op het dak.
De nieuwe toren welke vlak naast de oude staat, is een cilindrische witte toren, met twee galerijen en lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 11 meter, een brandpuntshoogte van 65 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De lichtkarakteristiek bestaat uit een patroon van drie witte flitsen om de 15 seconden.
HERCULES VUURTOREN. 
De toren van Hercules is de oudst bekende nog bestaande Romeinse vuurtoren. De toren gebouwd in de eerste eeuw, staat op een schiereiland op ongeveer 2,4 kilometer van het centrum van de stad A Coruna. Tot de 20e eeuw stond hij bekend als de Farum Brigantium. De toren werd gebouwd in opdracht van Romeinse keizer Trajanus, en het ontwerp was gebaseerd op de oorspronkelijke plannen van de toren van Alexandrië.
De toren is sinds de 2e eeuw in gebruik geweest. De oorspronkelijke toren was korte en breder dan de huidige. omdat de kern werd omgeven door een spiraalvormige helling, waarvan de contouren nog steeds zichtbaar zijn.
De bovenste verdieping van de toren was waarschijnlijk bekroond met een koepel. Het licht was een brandend houtvuur.
In 1788 werd de nog slechts 34 meter hoge overgebleven torenkern in neoklassieke stijl gerestaureerd, inclusief een nieuwe vierde verdieping. De restauratie werd uitgevoerd door de scheepsingenieur Eustaquio Giannini tijdens het bewind van koning Karel III. Het werk werd in 1791 voltooid. De toren had na de restauratie een hoogte van 55 meter en is daarmee de op één na hoogste vuurtoren van Spanje. De brandpuntshoogte ie 106 meter, met een bereik van 23 zeemijlen. De Romeinen die dit deel van Spanje veroverden, beschouwden het, figuurlijk gesproken, als het einde van de wereld, vandaar de naam Finisterra. Deze regio staat bekend om de vele scheepswrakken, waardoor het ook wel Costa da Morte (Kust van de Dood), wordt genoemd.
PONTEVEDRA.
De kust van de regio is gelegen aan de Atlantische Oceaan.
KAAP HOME VUURTOREN.
Het is een 19 meter hoge cilindrische witte toren, waarvan het bouwjaar niet bekent is. De toren vormt samen met de vuurtoren Punta Subrido een reeks die de noordelijke ingang van de Vigo-monding markeert. Boven op de toren staat een korte mast met daarop een lantaarn. Het onderste deel van de toren is een technische ruimte met daarboven een blauwe band, welke ook onder het balkon boven in de toren is aangebracht. De toren is geautomatiseerd, heeft een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.
KAAP SILLEIRO VUURTOREN. 
De eerste vuurtoren, met de gelijknamige naam als de kaap, werd in 1862 aan zee gebouwd en in 1866 in gebruik genomen.
De huidige vuurtoren werd in 1924 gebouwd op 85 meter boven zeeniveau en op ongeveer 250 meter van de zee.
De zeshoekige toren van 30 meter, is wit met twee brede rode banden, twee galerijen en een lantaarnhuis met een rood dak. Hij staat voor een gebouwen complex dat wit is geschilderd.
De toren heeft barndpuntshoogte van 85 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.
ILLA DE ONS VUURTOREN.
De toren en bijgebouwen vallen onder het beheer van de havenautoriteit van Marin en Ria de Pontevedra.
Het is een witte zeshoekige toren, met op de hoeken een verticale grijze band, twee galerijen en een wit lantaarnhuis.
De toren werd in 1926 gebouwd tervervangging van een eerder licht uit 1865.
De huidige toren heeft een brandpuntshoogte van 127 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.
ILLA DE TAMBO VUURTOREN. 
De vuurtoren staat op het kleine eilandje Tambo midden in de baai van Pontevedra.
De vuurtoren staat op het kleine eilandje Tambo midden in de baai van Pontevedra.
De bouw van de toren werd in 1916 goedgekeurd, maar werd pas in 1922 in gebruik genomen.
Het is een gemetselde slanke ronde toren staande op een rond voetstuk. Opvallend aan deze toren is; de trap naar de galerij met het lantaarnhuis loopt slingerend langs de buitenzijde van de toren omhoog. De toren heeft een hoogte van 13 meter, een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
GUIA VUURTOREN.
Het is een kleine cilindrische toren met een hoogte van 9 meter met een galerij en lantaarnhuis.
De toren is opgebouwd uit natuursteen, onderste deel ongeverfd, daarna wit en een ongeverfde band onder de galerij. Het lantaarnhuis is wit.
De toren staat op een berg bij de ingang van de haven van Vigo en heeft een brandpuntshoogte van 37 meter en een bereik van 12 zeemijlen.
MONTE DEL FARO VUURTOREN. 
Vrij vertaald de Berg met de vuurtoren, ligt op de Cies eilanden. aan de monding van de Rias Baixas in Vigo.
Tot de bouw van de vuurtoren werd in 1851 besloten, maar werd uiteindelijk pas in 1853 in gebruik genomen.
In 1980 werd de eerste vuurtoren vervangen door de huidige met bijgebouw, wat te bereiken is via een slingerende weg naar de top.
Het is een witte cilindrische toren met twee galerijen en wit lantaarnhuis. De hoogte van de toren is 10 meter, de brandpuntshoogte 185 meter, en het bereik van 16 zeemijlen.
CABALO VUURTOREN.
De vuurtoren opgetrokken uit blokken natuursteen is tegen het wachtershuis aangebouwd. De toren is ongeverfd en het wachtershuis is wit.
De toren met een hoogte van 5 meter heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. In het begin van de vorige eeuw werd de toren geautomatiseerd en werd de functie van vuurtorenwachter afgeschaft.
PUNTA ROBALEIRA VUURTOREN.
Het is een cilindrisch stenen toren met een klein terras, met daarop het licht.
De toren is rood rood geschilderd met aan de grond en net onder het terras een witte band. het vermoedelijke bouwjaar is 1918. De toren heeft een hoogte van 6 meter, een brandpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.
.png)
Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. ZUID-SPANJE. DEEL 14-D.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten