dinsdag 5 juni 2018

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. VOORTREKKERSMONUMENT. (DEEL 4)

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS. 

           'THE BIG FIVE' (4)



              VOORTREKKERSMONUMENT  - PRETORIA.


                                  (Kaartje van de route door de Voortrekkers genomen.)


DE GROTE TREK.

De Grote Trek was een migratie van ongeveer 20.000 blanke pioniers van hoofdzakelijk Europese afkomst met hun gekleurde medewerkers naar de binnenlanden van Zuid-Afrika tussen 1835 en 1854, op zoek naar vrijheid, zelfregering en zelfbeschikking. Zij vertrokken uit het oostelijke grensgebied van de Kaapkolonie wat sedert 1806 een Britse kolonie was geworden.
De Grote Trek was een reactie tegen het beleid van de Britse koloniale overheid  en haar landsbestuur. De omstandigheden aan de oostgrens was voor de pioniers onhoudbaar geworden, daar zij te kampen kregen met een gebrek aan grond, kapitaal en arbeid, wat onzekerheid gaf voor hun voortbestaan. Hun onafhankelijkheidsgevoel en gebrek aan zelfregering deed hun deze trek te ondernemen.
De bekendste van deze Voortrekkers zijn: Louis Tregardt (rood), Hans van Rensberg  (bruin), Herdrik Potgieter (groen), Gerrit Maritz (blauw), Piet Retief (paars) en Piet Uys (geel). Zij werden later bekend onder de naam ´Boeren` van Zuid-Afrika.


VOORTREKKERS MONUMENT.

Het Voortrekkersmonument is een enorme granietkolos van ongeveer 62 hoogte gebouwd op een heuvel nabij Pretoria, en is vanuit alle windstreken zichtbaar in het landschap.
De gedachte voor de bouw ter ere van de Voortrekkers ontstond reeds in 1888. Het eerste ontwerp was uit uit 1931 en in 1935 zag de toenmalige regering het belang er van in als een nationaal monument. De eerste hoeksteen werd gelegd op 16 december 1938 en elf jaar later werd op 16 december 1949 het gebouw officieel ingewijd. De kosten bedroegen in die tijd 359.600 pound. Het monument is gebouwd in de Art Deco-stijl met traditionele Afrikaanse-symboliek.
In het gebouw wordt de geschiedenis weergegeven van de Grote Trek, alsook de levenswijze en levensgesteldheid van de pioniers.


ASSEGAAIHEK.

We komen het terrein binnen via een zwart gietijzerenhek, het 'Assegaaihek'.
De assegaai was een deel van de wapenuitrusting van de Zulu's met wie de Voortrekkers in aanraking kwamen. Tussen 1828 en 1840 trachtte de Zulu koning Dingana de weg naar het binnenland voor de Voortrekkers te versperren.
Dit een van de eerste bloedige treffen tussen beide partijen.



DE MUUR.

De muur rondom het Voortrekkersmonument is opgebouwd uit een mengsel van stukjes marmer, graniet en cement, wat bekend staat als terrazzowerk.
Op de muur zijn 64 wagens in basreliëf aangebracht in een nauwkeurige afbeelding van de kakebeenwagens die de Voortrekkers gebruikten bij een trek naar het binnenland. Elke wagen is 4,6 meter lang en 2,7 meter hoog.
De wagen zijn in een cirkel geplaatst de zogeheten 'laertrek' een verdedigingstechniek wat de Voortrekkers gebruikten in gevechtssituatie.
De 64 wagen rondom het monument zijn het zelfde aantal wagens dat bij de de Slag van Bloedrivier op 16 december 1838 zijn gebruikt. Zij staan symbool als bescherming van het monument.


Halverwege de trappen naar het monument liggen drie herdenkingsplaquettes in het Nederlands, Afrikaans en Engels; 'De Gelofte', afgelegd door de Voortrekkers onder bevel van Andries Pretorius.


DE HOEKFIGUREN EN MOEDER MET KINDEREN BEELD.

Op ieder hoek van het monument staat in graniet van 5,5 meter hoogte een mannelijke afbeelding voorstellende de Voortrekkers. Het zijn de afbeeldingen van de leiders; Andries Pretorius, Piet Retief , Hendrik Potgieter en de 'Onbekende Voortrekker'. Deze laatste staat symbool voor; Louis Tregardt, Sarel Cilliers, Piet Uys en Gerrit Maritz. Die vier vormen een erewacht om het monument.

Centraal tegen de wand van het monument staat een bronzen beeld met als afbeelding moeder en kinderen. Dit beeld stelt een Voortrekkersmoeder voor met haar twee kinderen; een jongen en een meisje. Dit beeld symboliseert de cultuur en christendom wat door de vrouwen gedurende de grote trek werd gehandhaafd en is uitgebouwd.

DE WILDE BEESTEN.

Aan weerskanten van de Moeder en en kinderen staan op de wand vier buffels afgebeeld, de 'swartwildebeeste', 
Deze wilde beesten stellen de koning Dingane en zijn krijgers voor, het gevaar waartegen de Voortrekkers zich moesten beschermen op hun tocht naar het binnenland.
Tijdens vredesonderhandelingen tussen Piet Retief en koning Dingane op 4 februari 1838, antwoordde de koning op de vraag wat voor een vreselijk lawaai het was dat zij hoorden, "Dit is mijn regiment van wildebeesten", waarmee hij zijn joelende op de schilden slaande krijgers bedoelde.

BUFFELKOP.

De buffel wordt als de gevaarlijkste verdediger van de Zuid-Afrikaanse dierenwereld beschouwd.
Hier staat de buffel afgebeeld als verdediger van het monument.
De buffel '(Syncerus caffer) maakt deel uit van de 'Grote Vijf';  de leeuw (Panthera leo), luipaard (Panthera pardus), olifant (Loxodonta africana) en de zwarte neushoorn (Diceros bicornis).




INWENDIGE VAN HET MONUMENT.

KOEPELS EN DE SENOTAAF

Hoog boven in het plafond van de 'Heldenzaal' is een grote ronde opening met in het midden een koepel, voorstellende de aardbol.
De lijnen van de ronde opening doortrekkend naar beneden komt men uit op een grote ronde opening op de vloer van de 'Heldenzaal' vanwaar men zicht heeft op een senotaaf.












Het woord senotaaf in ontleend aan het Griekse woord kenos wat leeg betekend en thaphos wat graf betekend. Een senotaaf is dus een leeg graf, waar tegen over een sarkofaag na een graf met daarin een dode verwijst.
Deze senotaaf is de symbolische rustplaats van Piet Retief en al de andere Voortrekkers die tijdens de Grote Trek zijn gestorven.
Op de top van dit 'graf' staat de tekst "ons vir jou suidafrika" een regel uit het voormalige Nationale Volkslied 'Die Stem".
Elk jaar op 16 december, de dag van de Slag aan de Bloedrivier in 1838, schijnt om twaalf uur door de geopende opening in de bovenste koepel een zonnestraal op dit graf.

DE VLOER.

De marmervloer in de Heldenzaal is in een cirkelvorm bedekt. Het ontwerp moet voorstellen de watergolfjes nadat een steen in het water is gegooid en de golfjes zich wijder uitspreiden op het oppervlak. Het staat symbool voor de verspreiding van de geest van opoffering die van de Voortrekkers is uitgegaan om het onbekende land in te trekken.



DE WANDEN.

Op de wanden van de Heldenzaal staat in reliëf de geschiedenis van de Voortrekkers afgebeeld, de trek naar het onbekende. de tocht door de Drakensbergen, de onderhandelingen en de strijd om het voortbestaan, huisvesting en het overleven.





BENEDEN VERDIEPING.

Op de beneden verdieping bevindt zich het museum van de Voortrekkers met de oude  vlaggen van hun gebieden, huishoudelijke voorwerpen, wapens en vele oude bijbels.










TOP VAN HET MONUMENT.

Vanaf de top van het monument, wat te bereiken is via een trap die als een spiraal omhoog draait of met een lift, heeft men een overweldigend uitzicht over het rondom gelegen landschap met in de verte de stad Pretoria welke vernoemd is naar de Voortrekker Andries Pretorius.










                                     HET NATIONALE VOLKSLIED.

                                                          Nkosi sikelel'iAfrika
                                               Maluphaakanyisw'uphondo Iwayo,
                                                     Yizwa imithandoza yethu,
                                              Nkosi sikelela, thina lusapho Iwayo

                                                Morena boloka setjhaba sa heso,
                                               O fedise dintwa la matshwenyeho,
                                                              O se boloke,
                                                 O se boloke setjhhaba heso,
                                         Setjhaba sa South Afrika - South Afrika

                                                  Uit die blou van onse hemel,
                                                    Uit de diepte van ons see,
                                                     Oor ons ewige gebergtes,
                                                 Waar die kanse antwoord gee

                                            Sounds the call to come together,
                                                 And united we shall stand,
                                            Let us live and strive for freedom,
                                                   In South Africa our land.















    Zie vervolg; ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. KRUGER MUSEUM. (DEEL 5)

maandag 4 juni 2018

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. (DEEL 3)

WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS. 

           'THE BIG FIVE'. (3)



DAG 1 - PRETORIA NAAR GRASKOP BIJ DE LONG TOM PASS.


Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt, maakten we eerst een stadstour door Pretoria, welke stad tegenwoordig de nieuwe Afrikaanse naam draagt Tshwane. 
Deze dag brachten we eerst een bezoek aan het Voortrekkersmonument. het Paul Krugerhuis en de Union Buildings (Gouvernementsgebouw) met het standbeeld van Nelson Mandela, de eerste zwarte president van Zuid-Afrika. Aan deze drie bezoeken zal ik apart aandacht besteden.

Na het bezoek aan deze bezienswaardigheden verlieten via de N4 (Nationaalweg 4) Pretoria om naar de plaats Graskop te rijden in de Mpumalanga regio. Bij het plaatsje Belfast verlieten we de N4 en maakten een lunch stop bij een groot tankstation waarachter een terrein lag met wilde dieren. Dit werd onze eerste kennismaking met de neushoorn, impala en nyala.




Na deze stop reden we verder via de plaatsen Klipskool, Lydenburg en Sabie naar Graskop. Onderweg maakten we een korte stop in het plaatsje Dullstroom waar langs de weg de nodige winkeltjes stonden om de eerste aandenken van Zuid-Afrika te kopen en vers fruit, zoals sinaasappels en mango's dat werd aangeboden. 
Helaas regende het en werd het een korte stop.






In Graskop aangekomen namen we onze intrek in het Graskop Hotel waar we na een goed diner onze bedden opzochten om de fris aan onze tweede dag van onze rondreis te kunnen beginnen.




                                (Zie vervolg; VOORTREKKERSMONUMENT. (DEEL 4)


zaterdag 2 juni 2018

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. (DEEL 2)

     WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS. 

               'THE BIG FIVE'. (2)



DE HEENREIS.

Het rechtstreeks vliegen naar een verre vakantiebestemming met een lijndienst is tegenwoordig niet meer te betalen. Door de opkomst van de vliegtuigmaatschappijen uit de Golf-Staten, die enorme staatssubsidies ontvangen en zeer goedkope brandstof is de concurrentie  moordend geworden.



Zo maakten wij onze reis naar Johannesburg in Zuid-Afrika met Etihad Airways.
Etihad Airways is de nationale luchtvaartmaatschappij van de Verenigde Arabische Emiraten met als thuishaven Abu Dhabi International Airport.

Etihad Airways vliegt met een vloot van 121 vliegtuigen, passagiers en vracht, op 120 bestemmingen hoofdzakelijk gelegen in het Midden-Oosten, Europa, Noord-Amerika en India.
De maatschappij is geheel eigendom van de overheid van Abu Dhabi en werd in 2003 opgericht.

Na een treinreis van twee uur bereikten we Schiphol Amsterdam Airport, waar we drie uur voor vertrek aanwezig dienden te zijn om in vertrekhal 3 bij balie 20 in te checken voor onze vlucht naar Abu Dhabi, waar het twee uur later is dan in Nederland.
Na het vertrek om 21.25 uur en een vliegtijd van zes en half uur landen we op Abu Dhabi International Airport om 0.600 uur.

In Abu Dhabi hadden we een wachttijd van bijna vier uur eer onze vlucht naar Johannesburg zou vertrekken. Vier lange uren die je doorbrengt met slenteren door het zeer luxe ingerichte vliegveld met tax-free winkels waarin artikelen te koop worden aangeboden die een normaal inkomen niet te betalen zijn. Er is een gezegde: 'Het is niet alles goud wat er blinkt', maar dat gaat hier niet op. Om 09.55 uit Abu Dhabi vertrokken om te 16.30 uur lokale tijd (zelfde tijd als in Nederland) aan te komen in Johannesburg O R Tambo Airport.


Na het passeren van de immigratie en het verkrijgen van het eerste stempel van deze reis in ons paspoort, het ophalen van onze bagage, werden we in de aankomsthal opgewacht door onze reisleidster die ons de komende dagen zou vergezellen en ons in het Afrikaans alles zou vertellen.
Het bleek dat ons gezelschap uit zeven koppels bestond en er was dan ook ruim voldoende ruimte in de Mercedesbus voor 20 personen.
We verlieten Johannesburg en reden naar ons hotel voor de eerste overnachting in Zuid-Afrika.










Na een heerlijk verfrissende douche genoten we van onze eerste Zuid-Afrikaanse diner om daarna snel onze bedden op te zoeken voor een goede nachtrust.





                   
 
                       

                     (Zie vervolg; ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. (DEEL 3)

maandag 14 mei 2018

ZUID-AFRIKA RONDREIS. 'THE BIG FIVE'. (DEEL 1)

   WILD ZUID-AFRIKA RONDREIS.

            'THE BIG FIVE' (1)



ZUID-AFRIKA.

Officieel de Republiek Zuid-Afrika.
Het land wordt begrenst in het westen door de Atlantische Oceaan en Namibië; in het noorden door Botswana en Zimbabwe; in het oosten door Mozambique, Swaziland en de Indische Oceaan.
Het land heeft een oppervlakte van 1.221.037 km².
De bestuurlijke macht is gevestigd in Pretoria, de wetgevende macht in Kaapstad en de rechterlijke macht in Bloemfontein.
De bevolking is voor 75,5% christen, 21,1% geen of onzeker en 3,4% stammengeloof.
In Zuid-Afrika ligt het koninkrijk Lesotho.
het land kent verschillende talen, waarvan Zuid-Afrikaans en Engels de belangrijkste zijn en verder het Ndeble, Noord-Sotho, Swazi, Tsonga, Tswana, Venda, Xhosa, Zoeloe en het Zuid-Sotho.
Het land heeft zeven grote rivieren: De Vaal rivier die samenvloeit in de Oranjerivier welke de langste is en ontspringt in de Drakensbergen en stroomt naar het westen om uit te stromen in de Atlantische Oceaan; 

Blyde rivier welke door de canyon van de Drakensbergen stroomt, de twee na grootste canyon van de wereld; 
Sabie rivier stroomt van Mpumalanga tot Mozambique en door het Kruger Park; Great Kei rivier beginnend waar Swart-Kei en Wit-Kei samenkomen in de Oost-Kaap en uitmond in de Indische Oceaan; Breede rivier stroomt van West-Kaap naar de Indische Oceaan; Olifants rivier stromend door het Kruger Park naar Mozambique en uitmondend in de Indische Oceaan; Boesmans rivier welke stroomt van de Oost-Kaap naar de Indische Oceaan.


INDELING ZUID-AFRIKA.

Zuid-Afrika in onderverdeeld in negen provincies.
1. West-Kaap met de hoofdstad Kaapstad en een oppervlakte van 129.462 km²
2. Noord-Kaap met de hoofdstad Kimberly en een oppervlakte van 372.889 km².
3. Oost-Kaap met de hoofdstad Bhisho en een oppervlakte van 168.966 km².
4. KwaZoeleoe-Natal met de hoofdstad Pietermaritzburg en een oppervlakte van 94.361 km².
5. Vrijstaat met de hoofdstad Bloemfontein en een oppervlakte van 129.825 km².
6. Noordwest met de hoofdstad Mafikeng en een oppervlakte van 104.882 km².
7. Gauteng met de hoofdstad Johannesburg en een oppervlakte van 18.178 km².
8. Mpumalanga met de hoofdstad Nelspruit en een oppervlakte van 76.178 km².
9. Limpopo met de hoofdstad Petersburg en een oppervlakte van 125.754 km².

De kleinste provincie is Gauteng maar heeft met 12.272.263 het grootste aantal inwoners. De grootste is Noord-Kaap met het laagste inwoners aantal 1.1435.861.

GESCHIEDENIS IN HET KORT. 

Zuid-Afrika kent een lange geschiedenis. De eerste Europeaan die er kwam was de Portugees Bartolomeu Dias die in 1488 Kaap de Goede Hoop ronde. het gebied werd echter niet door de Portugezen gekoloniseerd. Het waren de Hollanders die er met het schip 'Nieuw Haarlem' op de terugreis van Batavia naar Holland, schipbreuk leden en er een klein fort bouwden met de naam 'Zand Fort van die Kaap die Goede Hoop'. Op 1 april 1652 kwam Jan van Riebeeck aan bij de Kaap en het gebied werd snel een zich snel uitbreidende Hollandse nederzetting en bevoorradingspost voor de schepen van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC).


(Slag bij Muizenberg.)

In 1795 na de zeeslag bij Muizenberg kwam het gebied in handen van de Britten, welke het in 1803 weer terug gaven aan de Hollanders.
Slechts drie jaar later namen de Britten voorgoed bezit van de Kaap.
Het afschaffen van de slavernij leidde tot veel strijd met de Britten, bekend staand onder de naam 'Boerenoorlog'.




(De vlag onder het Britse Gemenebest 1910-1928.)

In 1910 werd de Unie van Zuid-Afrika gevormd, een onafhankelijke staat in het Britse Gemenebest en kreeg het de vlag van de Unie van Zuid-Afrika.


(Vlag van de Unie van Zuid-Afrika 1928-1994.)

In 1961 werd het land een republiek en werd de Britse vlag uit de witte baan verwijderd. De vlaggen van Oranje Vrijstaat en Transvaal bleven er in staan.
In 1994 werd het land de Republiek Zuid-Afrika onder de zelfde vlag. Deze zou na het opheffen van de apartheid en onder de eerste zwarte president van het land Nelson Mandela, na de eerste algemene verkiezingen in het land, weer veranderen.

Zuid-Afrika is enorm rijk aan delfstoffen met als bekendste goud en diamant.


DE VLAG VAN ZUID-AFRIKA.

De huidige vlag van Zuid-Afrika is op 27 april 1994 aangenomen.
De vlag een horizontaal een groene letter Y met links een gele rand met een zwarte driehoek en rechts een witte rand met boven de kleur rood en onder blauw.
Het rood in de vlag staat symbool voor het bloedvergieten in de vele strijd die het land heeft geleverd. Het blauw voor de twee oceanen, het groen voor de natuur, het wit voor hoop en de diamant, het geel voor het goud en het zwart voor de vrije bevolking.

(Marinevlag van Zuid-Afrika.)

Zuid-Afrika omringt aan drie zijden door het water van de oceanen heeft natuurlijk een marine met een eigen vlag.
De vlag bestaat uit een wit veld en in vier gelijke vakken verdeeld door een groen kruis.
In het linker boven kanton staat de nationale vlag afgebeeld.


WAPEN VAN ZUID-AFRIKA.

Het huidige wapen van Zuid-Afrika is in 2000 in gebruik genomen om het wapen uit 1910 te vervangen. Het is het vierde wapen van het land.
In het schild de afbeelding van de zwarte bevolking met daarboven twee traditionele wapens en groene bladeren. In een driehoek de kleuren van de huidige vlag en tussen de vleugels een kop van de zeearend met daarboven de zon.
Om het schild korenaren en twee slagtanden van een olifant.
In het groen onder het geheel de wapenspreuk "ke e: /xarra // ke" in de Khoisan-taal van het Xam-volk, wat betekend "Verscheidene volken verenigd".


'THE BIG FIVE".

Met "The Big Five" worden bedoeld de meest gevaarlijke dieren uit de Afrikaanse wildernis;
de Buffel, de Afrikaanse Olifant. de Afrikaanse Leeuw. het Luipaard en de Zwarte Neushoorn.
Al deze dieren komen voor in het Nationaal Kruger Park in het noordoosten van Zuid-Afrika, op de grens van Zimbabwe en Mozambique.





                                         (Zie vervolg; Wild Zuid-Afrika RONDREIS. (DEEL 2.)


 

dinsdag 8 mei 2018

SAUROMATUM VENOSUM. WAT IS DAT?

     

       EEN APARTE BLOEM 

MET EEN VRESELIJKE GEUR.




SAUROMATUM VENOSUM.

Enige weken geleden kreeg ik deze droogbloeier knol van een kennis met de mededeling hem niet in de kamer te laten uitspringen. 
Deze raad opgevolgd en me zelf afgevraagd waarom dan niet binnenshuis. 
De knol in een pot gezet met wat potaarde achter op het terras in de tuin en heden ochtend kwam ik er achter, wat mij door de kennis was aangeraden. Er hing een zeer zware lucht en een gierput achter op het terras. Nu woon ik landelijk en kan soms mee genieten van het bemesten van de landerijen voor het ploegen en inzaaien van de mais. Dit was reeds enige weken geleden gedaan en dus was het de vraag waar deze lucht vandaan kwam.
De Sauromatum venosum stond fraai in bloei en werd omringt door een enorme zwerm vliegen die op de geur waren afgekomen.
Het leek wel of er een beerput was opengetrokken en de knol is verhuist naar het verre uiteinde van de tuin.

De Sauromatum venosum wordt ook wel de 'Voodoolelie' genoemd.
Het is een knolgewas met een opgaande stengel met alleen staand blad. Het is een eendags bloeier.
Het apart gevormde groene blad heeft paarse vlekken wat de plant haar meerwaarde geeft.

De plant heeft een aronskelk gevormde bloem en een sterke geur die vliegen aantrekt welke voor de bestuiving zorgen.
Na de bloei ontstaat in het hart een bol gevuld met bessen welke kunnen worden uitgezaaid en vrij snel ontkiemen.
De bol is winterhard tot minus 10 graden Celcius.













dinsdag 1 mei 2018

OLIESTOKER; WAT IS DAT?

ZWARE OLIE ALS BRANDSTOF 

IN PLAATS VAN STEENKOLEN.


OLIESTOKER.

De uitdrukking oliestoker dateert uit de tijd dat en nog schepen waren, waarvan de stoomketel werd gestookt met steenkolen en andere waren overgegaan op het stoken van olie.

Voordelen hiervan zijn: 
1. Hogere verbrandingswaarde; 
2. Eenvoudige bediening dus minder personeel; 
3. Gemakkelijke regeling van de stoomproductie bij het manoeuvreren; 
4. Minder roetvorming in de ketelinstallatie; 
5. Hoger rendement door gelijkmatige verspreiding van de hitte in de vuurgangen of vuurhaard; 
6. Geen vorming van as en sintels, dus geen vuren schoonmaken en aswippen.
7. Gemakkelijk aansteken en doven van de vlam bij tijdelijk gestopte voortstuwingsmachine;
8. Gemakkelijk te laden in de brandstoftanks zonder stof.
9. Gemakkelijke berging in grote hoeveelheid.
10. Geen roosterbaren met slijtage en vernieuwing hiervan.
11. Minder rookvorming.

Met opkomst van de oliestook aan boord van de stoomschepen, verdwenen ook het grote aantal schoorstenen die zwarte rookwolken uitbraakten.


Het aan boord nemen van de stookolie (bunkeren) kan op twee manieren geschieden: via aan walinstallatie of via een bunkerscheepje (lichter).
Bij tankschepen mag dit alleen als het schip haar lading heeft gelost en alle open verbindingen met de ladingtanks zijn gesloten. Bij vracht- of containerschepen gebeurt dit gewoon tijdens het laden of lossen van de lading.

In het volgende schema gaan we uit van een  waltank of een lichter tot aan de olistookinstallatie:


A. Het olie laadstation aan de wal of uit een lichter.
B. Voorraadbunker aan boord. Meestal twee op het achterschip en twee op het voorschip, waarvan een aan bakboord zijde en een aan stuurboordzijde. Ook bestaat bij sommige schepen de mogelijkheid de brandstof in de dubbelbodems op te slaan.
C. Transportpomp.
D. Dag- of bezinktanks (settlingtanks).
E. Zuigfilter.
F. Brandstofpomp.
G. Brandstofvoorwarmer.
H. Persfilter.
J. Oliebranders met luchtregisters. 
note; Tussen de brandstofvoorwarmer en de oliebranders is een hogedruk brandstofpomp geplaatst.
Alle filters, voorwarmers en pompen zijn dubbel uitgevoerd.

Alle tanks en bunkers zijn voorzien van stoomverwarmingsspiralen, die de olie op een dusdanige temperatuur houden dat ze voldoende vloeibaar is om te kunnen verpompen.
Met een transportpomp wordt de olie vanuit de bunker naar de bezinktanks gepompt, waarvan er meestal twee zij geïnstalleerd en in feite in de bunkertank hangen. Deze tanks moeten regelmatig worden afgetapt om er zeker van te zijn dat er geen water in aanwezig is.
Van de bezinktanks wordt de olie verpompt naar de dagtank, waarvan soms ook twee aanwezig en de afmetingen dusdanig zijn dat zij het brandstofverbruik voor een etmaal kunnen bevatten.
Al deze tanks worden regelmatig op water gecontroleerd. Dit water kan meegevoerd zijn in de te nemen brandstof of door een lekkage in het verwarmingssysteem in de tank.
De dagtanks worden om beurten leeggezogen door de stookpompen. Is de dagtank zo goed als leeg , dan wordt er overgegaan op de andere dagtank na controle of er geen water in zit, waarna de lege dagtank weer wordt opgevuld uit de bezinktank. Door het verwarmen van de brandstof, tussen de 50 en 60 graden C. zal de olie zich verdunnen en het vocht wat erin zit naar de bodem van de tank zakken.


(Een ketelfront met vier automatische branders.)


Uit de dagtank wordt, door een zuigfilter, de brandstof door de stookpomp door de voorwarmer gepompt waarna deze een temperatuur heeft van tussen 120 en 160 graden C., hierdoor kan ze goed dun vloeibaar de branders in het ketelfront bereiken.
Deze branders (verstuivers) zijn zodanig ingericht dat ze de brandstof, vermengd met lucht of stoom, in fijn verdeelde toestand in de ketel spuiten. Daartoe zijn ze centraal geplaatst in een luchtregister, dat de doelmatige luchttoevoer regelt. Van de verstuivers zijn de drie belangrijkste uitvoeringen: de drukverstuivers, de stoomverstuivers en de mechanische verstuivers.

(Drukverstuiver.)

Bij de drukverstuiver wordt de brandstof door de houder, een ronde stalenpijp, en de verdeelplaat, door middel van tangentiaal aangebrachte sleuven in de wervelkamer gevoerd. Hierin wordt de olie in snelle rotatie gebracht, om tenslotte door het spuitgat, in fijn vernevelde toestand in de vuurhaard te worden gespoten.
Bij stoomverstuivers worden stoom en olie gescheiden in de meng- en wervelkamer toegevoerd. Hier worden stoom en olie met elkaar vermengd, om daarna door de spuitkop in fijn vernevelde toestand in de vuurhaard geblazen te worden. Wordt nu de brander terug getrokken uit zijn werkende positie, bij te veel stoomproductie, dan spuit de stoom de verstuiver schoon.
De mechanische brander bestaat uit een trommel waarin de olie wordt toegevoerd. Deze trommel wordt door een lucht turbine of elektromotor in snelle rotatie gehouden. Aan de rand van de trommel gekomen, wordt de olie in fijne druppels in de vorm van een kegel afgeworpen. De verbrandingslucht ontvangt van schoepen een draaiing, tegengesteld aan die van de trommel.

het ontsteken van de brandstof in de vuurhaard geschiedde vroeger met een toorts. Tegenwoordig wordt dit elektrisch gedaan. De branders kunnen bij eventuele verstopping gemakkelijk in hun geheel worden vervangen om schoongemaakt te worden. Hiervoor zijn op de stookplaats altijd enige reserve branders aanwezig. Het trekken van de branders geschiedde vroeger met de hand, maar dat gaat tegenwoordig mechanisch.