VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-A)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM UN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                     DEEL  11-A

                          ENGELAND. 

Engeland is een voormalig koninkrijk en maakt als constituerend land met Noord-Ierland, Schotland en Wales deel uit van één soevereine staat het Verenigd Koninkrijk. De hoofdstad is Londen.

Het omvat het zuidelijke deel  van het eiland groot Brittannië, in het westen grenzend aan Wales, in het noorden aan Schotland, in het oosten aan de Noordzee, in het zuiden aan het Kanaal en in het noordwesten  aan de Ierse Zee. Engeland is van oudsher onderverdeeld in graafschappen, deze gebieden werden vroeger shires genoemd in de tijd van de Angelsaksen, wat heden nog in de namen voorkomt. Na de komst van de Normandiërs kwam de naam county in zwang, afgeleid van het Franse woord "comte".

In dit vuurtoren verslag wordt begonnen aan de noordoostelijke kust van Engeland, te beginnen in Northumberland en met de klok mee  te eindige in het noordwesten in Cumbria.

                         NORTHUMBERLAND.     

Northumberland is sinds 1 april 2009 een unitary authority (lokale overheid) en een district in de Engelse regio North East England en het is een ceremonieel graafschap.

Northumberland bestaat uit 6 districten.

BAMBURGH VUURTOREN.

De vuurtoren van Bamburgh, ook bekend als de vuurtoren van Black Rocks Point, werd in 1910 gebouwd door Trinity House om schepen te begeleiden die langs de kust van Northumberland voeren en in de wateren rond de Farme-eilanden.

Toen het licht werd gebouwd stond het op een hoge skeletten stalen toren, met een hoogte van 11 meter. Het geheel werd in 1975 grondig gemoderniseerd, kreeg een gemetseld gebouw in de vorm van een parallellepipedum met een lantaarn op het dak. Het gebouw is wit en de lantaarn zwart. In de jaren tachtig werd de toren op het elektriciteitsnet aangesloten  De toren heeft een brandpuntshoogte van 12 meter met een bereik van het witte licht van 14 zeemijlen en van het rood-groene licht van 11 zeemijlen. De toren wordt bediend door Trinity House.

BERWICK VUURTOREN.   

De vuurtoren van Berwich, Berwick-upon-Tweed, bevindt zich aan het einde vaneen lange golfbreker die de ingang van de rivier de Tweed beschermt en leidt zeevarenden al sinds 1826 veilig de haven van Berwick binnen. Tussen 1147 en 1482 wisselde de stad Berwick talloze malen van eigenaar tussen Engeland en Schotland en zou uiteindelijk Engels blijven.

De vuurtoren werd in 1826 gebouwd, na voltooiing van de golfbreker. De 13 meter hoge toren werd de meest noordelijke vuurtoren van Engeland. Het is een ontwerp van Joseph Nelson. De toren heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, en een bereik van 6 zeemijlen. De vuurtoren wordt beheerd door de Berwick Harbour Commissioners.

COQUET VUURTOREN.

De vuurtoren van Coquet, een ontwerp van James Walker, bevindt zich op de zuidwestkust van Coquet eiland, ongeveer anderhalve kilometer uit de kust van het Stadje Amble. Het eiland is eigendom van de hertog van Northumberland.

De vuurtoren werd in 1841 gebouwd om de scheepvaart te beschermen tegen het Coquet Sands- gebergte, dat zich voor de kust uitstrekt.

De vierkante stenen gemetselde toren, met kantelen, heeft een hoogte van 22 meter, waarvan de bovenste helft wit is geschilderd, evenals het lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 22 zeemijlen voor het witte licht en 15 zeemijlen voor het rode licht. Beheerder is Trinity House.

FARNE VUURTOREN.   

De vuurtoren van Farne staat op het eiland Inner Farne, dat deel uitmaakt van de Engelse Farne-eilanden, gelegen op ongeveer 2,5 tot 7,5 kilometer voor de kust van Northumberland. De vuurtoren en de gebouwen zijn eigendom van de National Trust, maar wordt verder beheerd door Trinity House. De 13 meter hoge vuurtoren , uit 1811 staat op een volledig ommuurd terrein. Het is een conische toren met galerij en lantaarnhuis, volledig in het wit. De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van het witte licht van 10 zeemijlen en van het rode licht van 7 zeemijlen.

GUILE POINT EAST VUURTOREN. 

De vuurtoren van Guile Point is, samen met de nabij gelegen vuurtoren van Heugh Hill, een verlichte stenen obelisk die als oriëntatiepunt dient voor de schepen die de haven van Holy Island binnenvaren.

De beide obelisken werd in 1859 gebouwd en kregen een hoogte van 8,8 meter. Het zijn twee, houten, met stenen bekleden obelisktorens en die in de jaren negentig op zonne-energie werden overgeschakeld. Op 1 november nam Trinity House de verantwoordelijkheid over voor het markeren van de toegang tot de haven. De torens hebben een brandpuntshoogte van 9 meter, met een bereik van 4 zeemijlen.

LONGSTONE VUURTOREN.     

De vuurtoren staat op het rotseiland Longstone, dat deel uitmaakt van de Egelse Fame-eilanden. In 1825 werd met de bouw begonnen en in 1826 werd de toren in gebruik genomen.

Het vuurtoren complex staat op een afgeronde stenen basis, De 26 meter hoge toren heeft een conische vorm, is rood met een brede witte horizontale band en het lantaarnhuis en de galerij zijn ook rood. Naast de vuurtoren bevindt zich een kleiner torentje waarin het mistsignaal is onder gebracht.  De toren heeft brandpuntshoogte van 23 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren geeft om de 10 seconden een witte schittering.

TYNEMOUTH VUURTORENS.

Drie vuurtoren markeren de toegang tot Tynemouth en de rivier de Tyne. Bij South Shields markeeren de vuurtoren aan de zuidelijke pier van de rivier de Tyne en de vuurtoren bij Herd Groyne de zuidelijke ingang. De vuurtoren aan de noordelijke pier van de rivier de Tyne markeert de noordelijke kant.

( van links naar rechts: Herd Groyne vuurtoren, de noordelijke vuurtoren en de zuidelijke vuurtoren.)

IN 1852 kreeg de Tyne Improvement Com. toestemming op pieren te bouwen aan beide zijden van de riviermonding. Werkzaamheden aan de noordelijke pier begonnen in 1854 en de bouw van de zuidelijke pier 1856.

HERD GROYNE VUURTOREN.

De vuurtoren werd opgericht in 1882 en heeft een hoogte van 15 meter en is volledig rood geschilderd. De toren heeft drie lichten, wit, rood en groen, met respectievelijke een bereik van 19, 11 en 11 zeemijlen. 

ZUIDELIJKE PIER VUURTOREN.

De vuurtoren van de zuidelijke pier werd in 1895 gebouwd met een hoogte van 12 meter en een brandpuntshoogte van 15 meter. De toren heeft drie lichten; wit, rood en groen met een respectievelijk bereik van 13 zeemijlen, 9 zeemijlen en 8 zeemijlen.

NOORDELIJKE PIER VUURTOREN.

De noordelijke vuurtoren staat aan het einde van een 900 meter lange pier en werd in 1903 gebouwd. De toren heeft een hoogte van 23 meter, een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van een wit licht van 26 zeemijlen.

Alle drie de lichte vallen onder het beheer van Haven van Tyne.

BLYTH VUURTORENS.  

Blyth heeft in het verleden meerdere vuurtoren gekend om de schepen veilig de haven in te begeleiden. De haven dateert uit de 13e eeuw. In de 18e eeuw was het een belangrijke haven voor de overslag van kolen, zout en industriële goederen.

In 1788 werd de Hoge vuurtoren (L)gebouwd met een hoogte van 19 meter. In 1810 vond er een stedelijke uitbreiding plaats en raakte de toren aan zicht onttrokken, daarom werd deze in 1888 verhoogt tot 16,5 meter en later in 1900 nog eens tot 18,3 meter. De vuurtoren bleef in gebruik tot 1985. De vuurtoren op de oostpier werd in 1884 gebouwd na de bouw van de lange pier in 1880. De huidige toren (R) werd in 1907 gebouwd, kreeg een hoogte van 14 meter en is wit geschilderd. De toren staat op een betonnen sokkel en werd in 2016 gerestaureerd. Beide torens zijn heden monumenten.

VUURTORENS NORTH SHIELDS FISH-QUAY.

Alle bestaande vuurtorens van North Shields zijn buiten gebruik.  Het eerste licht (L) dateert uit 1727 en werd in 1810 buitengebruik gesteld. Het was een bakstenen toren en stond bekend als Low-light.

Het tweede licht (Midden) dateert ook uit 1727 en werd ook in 1810 buiten werking gesteld. Het was een bakstenen toren met de lantaarn op het dak, vastgebouwd aan een woning en geheel wit geschilderd. Bekend als het Old High Light.

Het High Light wat direct aan de viskade is gelegen, werd in ook in 1807 gebouwd. Het is een stenen toren met een hoogte van 26 meter, met een kleine lantaarn op het dak en geheel wit geschilderd. De toren had een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.  De toren werd in 1999 buiten werking gesteld. Alle drie de torens werden tot 1990 beheerd door Trinity House New Castle-upon-Tyne en daarna door Port of Tyne.

ST. MARY'S VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op het kleine gelijknamige eilandje, net ten noorden van Whitley Bay.

Het kleine, rotsachtige eilandje is met het vasteland verbonden door een korte betonnen dam die bij hoogwater onderwater komt te staan.

 De toren werd gebouwd in 1898. Het is een bakstenen taps toelopende cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis. Alles in het wit. 

De toren heeft een hoogte van 46 meter en het licht had een bereik van 17 zeemijlen. De toren werd in 1984 buiten werking gesteld.  

Het allereerste licht in het gebied bevond zich in Tynwmouth Priory, een 11e eeuwse kloosterkapel, waarvan de monniken een lantaarn op een toren onderhielden om passerende schepen te waarschuwen voor het gevaar van de rotsen. Op de plaats van het huidige Tynemouth Coastguard-station werd in 1664 een vuurtoren gebouwd met stenen afkomstig van de gesloten priorij.

Deze vuurtoren werd werd afgebroken toen de nieuwe vuurtoren en de aangrenzende wachterswoning werd gebouwd, met behulp van 645 stenen blokken en 750.000 bakstenen.

               DURHAM.

Durham is een ceremonieel graafschap, een unitary authority en een district in de regio North East England.

Het graafschap is opgedeeld in vier bestuurlijke gebieden.

  

HEUGH VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen in Hartlepool en is een navigatielicht op The Headland. De huidige vuurtoren dateert uit 1927 en is eigendom van de PD Ports.

Na de oprichting van de Hartpool Dock & Railway Company groeide  West Haetlepool snel uit tot een aanzienlijke kolenhaven aan de kust van Durham. In 1844 uitten zeelieden die de nieuwe dokken moesten binnenvaren hun bezorgdheid over de ontoereikende verlichting op dit gevaarlijke stuk kustlijn. In 1846 gaf de Corporation of Trinity House de havenautoriteit opdracht om de nodige voorzieningen te treffen. De eerste vuurtoren werd in 1847 gebouwd uit zandsteen en werd op 1 oktober 1847 in gebruik genomen, gevoed  door gas van de plaatselijke kolenmijnen. De vuurtoren verdween als indirect gevolg van het Duitse luchtoffensief op Hartlepool in december 1914. Een nieuwe vuurtoren werd in 1927 gebouwd en is een stalen toren met een hoogte van 16 meter, cilindrische van vorm met balkon en lantaarnhuis.  Toren en lantaarnhuis zijn wit geschilderd. De vuurtoren heeft een brandpuntshoogte van 19 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. 

HERD GROYNE VUURTOREN.      

Drie vuurtorens markeren de toegang tot Tynemouth en de rivier de Tyne. Bij South Shields markeren de vuurtoren aan de zuidelijke pier van de rivier de Tyne en de vuurtoren bij Herd Groyne de zuidelijke ingang. De vuurtoren aan de noordelijke pier van de rivier de Tyne markeer de noordelijke kant.

De Herd Groyne vuurtoren werd opgericht in 1882, en heeft een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 19 zeemijlen voor het witte licht, 11 zeemijlen voor het rode en groenen licht. Toren staat onder beheer van de Haven van Tyne.

ROKER PIER VUURTOREN.

Tegen het einde van de 19e eeuw was Sunderland uitgegroeid tot een van de grootste kolenhavens van Engeland. Een nieuwe buitenhaven werd aangelegd door de bouw van twee gebogen golfbrekers, waardoor het kanaal smaller en dieper werd. Roker Pier, die de oude North Pier verving werd in 1885 aangelegd en strekt zich 600 meter uit in de Noordzee. Aan het einden van de pier staat de Roker vuurtoren die in 1903 werd opgericht. De pier bevat ook een tunnel die werd gebruikt voor de aanvoer van gas, maar ook om een veilige toegang tot de toren voor de wachters.   Het is een 23 meter hoge taps toelopende toren bekleed met rood en wit graniet. Het is het ontwerp van ingenieur Henry Hay Wake Oorspronkelijk werd de toren verlicht met gas, maar later omgebouwd naar petroleumdamp, vervolgens naar elektriciteit en uiteindelijk met ledverlichting. De toren heeft een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 23 zeemijlen. De toren staat onder beheer van de haven van Sunderland.

TYNE SOUTH PIER VUURTOREN.     

De zuidelijke pier, die vanuit South Shields loopt, heeft aan het einde een 12 meter hoge vuurtoren staan, met een lantaarn bovenop, waarvan de ene helft rood is geschilderd en de andere wit.

De vuurtoren werd opgericht in 1895 en heeft drie sectorlichten met een brandpuntshoogte van 15 meter. Wit licht met een bereik van 13 zeemijlen, rood licht met een bereik van 9 zeemijlen en een groen licht met een bereik van 8 zeemijlen.

Toren staat onder beheer van de Haven van Tyne en volledig geautomatiseerd.

SOUTER VUURTOREN. 

De vuurtoren van Souter staat in Marsden en ligt ten noorden van Whitburn, in South Tyneside. Toen hij nog in gebruik was stond de toren algemeen bekend als de vuurtoren van Souter Point. 

Het was de eerste vuurtoren ter wereld die was ontworpen en gebouwd was voor het gebruik van wisselstroom. Het is een cilindrische witte toren met in het midden een horizontale brede rode band en een rood lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 23 meter en werd voor het eerst verlicht in  1871 en in 1988 buiten gebruik gesteld door Trinity House en is nu National Trust. Het licht had een bereik van 26 zeemijlen.

SEATON CAREW VUURTOREN.   

Seaton Carwe kende een paar leidende lichttorens om de schepen de rivier de Tees in te begeleiden. De lage lichttoren werd meer dan een eeuw geleden afgebroken en wat overbleef van de hoge lichttoren is herbouwd in de jachthaven van Hartlepool.

Deze toren werd in 1838 gebouwd en had een hoogte van 19 meter en stond onder beheer van de Tees Navigation Comp.

In 1892 werd de toren buiten bedrijf gesteld

De toren was gebouwd uit zandsteen en was ongeverfd.

Na de wederopbouw is het lantaarnhuis niet terug geplaatst.       

    NORTH YORKSHIRE.    

North Yorkshire is een shire-graafschap in de Engelse regio Yorkshire and the Humber. Het graafschap is onderverdeeld in 11 lokaal bestuurde gebieden.

FLAMBOROUGH HEAD VUURTOREN.    

De eerste vuurtoren (L) werd voltooid in 1674, kreeg een achthoekige vorm en werd opgebouwd uit krijtblokken. De bouwer was Sir John Clayton. De toren werd helaas nooit in gebruik genomen en is nu een monument van de hoogste categorie.

De huidige vuurtoren (R) werd  op 1 december 1806 in gebruik genomen. De toren is het ontwerp van Samuel Wyatt, en werd gebouwd met bakstenen. Het is een cilindrische toren met een dubbel balkon en lantaarnhuis, geheel in het wit. De toren heeft een hoogte van 26,5 meter en een brandpuntshoogte van 65 meter, met een bereik  van 24 zeemijlen. Beheerder is Trinity House.

 SCARBOROUGH VUURTOREN.

De vuurtoren van Scarborough staat op de Vincent Pier en werd in 1804 gebouwd. Scarborough heeft al sinds de 11e eeuw een haven. De West Pier werd voltooid in 1325, maar de huidige buitenste pieren werd pas in 1732 gebouwd. Vincent Pier, vernoemd naar de bouwer William Vincent, werd in 1752 toegevoegd en voltooide daarmee de buitenhaven.

In 1804 werd aan het einde van de pier een vlag gehesen om de waterdiepte aan te geven. Twee jaar later werd aan het einde van de pier een vuurtoren van vier verdiepingen gebouwd, met een hoogte van 15 meter. Een kolenvuur in een vuurkorf boven in de toren zorgde voor het licht wanneer de diepte 3,6 meter of meer bedroeg. Elke verdieping van de toren had een luik waardoor de kolen naar de vuurkorf konden worden gehesen. In 1843 werd de vuurkorf vervangen door een lantaarn met een olielamp, die een vast rood licht uitstraalde op 57 voet boven zeeniveau, met een bereik van 13 zeemijlen.

Op 16 december 1914 werd Scarborough zwaar gebombardeerd door Duitse Zeestrijdkrachten.

De vuurtoren van Scarborough liep ernstige schade op; er werd een groot gat in de noordzijde geblazen en de lantaarn werd onherstelbaar beschadigd. Ook ander lichten op de oostelijke en westelijke pieren raakten beschadigd. Na de oorlog raakte het geheel in verval, maar met behulp van Scarborough Townsmen's Association en publieke donaties werd de toren herbouwd volgens de oorspronkelijke specificaties. De toren heeft brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 9 zeemijlen en wordt beheerd door de Raad van Noord-Yorkshire.

SOUTH GARE VUURTOREN.

De vuurtoren werd gebouwd in 1884 aan het einde van de golfbreker bij South Gare, ten noordwesten van Redcar.

De vuurtoren is 13 meter hoog en heeft een cilindrische, met gietijzer beklede stenen toren die volledig wit is geschilderd en staat op een betonnen fundatie. Kleine patrijspoorten aan de noord- en zuidkant verlichten de binnenzijde. De toren heeft een balkon en een lantaarnhuis. De huidige lichtbron is een 45 Watt LED met hoge intensiteit. De toren heeft een brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik voor het witte licht van 20 zeemijlen en het rode licht van 17 zeemijlen.

  Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-B)