donderdag 19 februari 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK - WALES.

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

       OM IN DE DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.



                          WALES.      

Wales of Welsh maakt als constituerend land met Engeland, Schotland en Noord-Ierland deel uit van het Verenigd Koninkrijk. Wales ligt in het westen van het eiland Groot Brittannië en grenst in het oosten aan Engeland, en in het westen aan de Ierse Zee. Wales kent een eigen taal, een eigen vlag en beperkt binnenlands bestuur, maar in de internationale betrekkingen geldt alleen het Verenigd Koninkrijk als een soevereine staat. Historische gezien is Wales als geheel nooit een zelfstandige staat geweest.

TRWYN DU VUURTOREN.
 
Trwyn Du vuurtoren ook bekend als Penmon vuurtoren is een vuurtoren tussen Black Point nabij Penmon en Ynys Seiriol, of Puffin Island aan het oostelijke uiteinde van Anglesey, en markeert de doorgang tussen de twee eilanden.
De eerste vuurtoren werd gebouwd in 1838. De huidige vuurtoren gebouwd tussen 1835 en 1838, is 29 meter hoog en werd ontworpen door James Walker. Het was zijn eerste toren die door de zee werd omspoeld en een prototype voor zijn ambitieuze toren op de Smalls.
De vuurtoren heeft een getrapte basis en een gekanteelde stenen gevel borstwering, in plaats van een ijzeren balkon, en versmalt in diameter boven in het midden. De toren onderscheidt zich door de oorspronkelijke drie zwarte banden op een witte achtergrond. Aan de noord- en zuidzijde staat ook de tekst "NO PASSAGE LANDWARD". Brandpuntshoogte is 19 meter met een bereik van 12 zeemijlen.  Lichtbron was aanvankelijk een Argand-lamp met vier lonten, deze vertoonde een vast rood licht. In 1922 werd de vuurtoren de eerste Trinity House-vuurtoren die werd geautomatiseerd en werd omgebouwd tot een acetyleen-vuurtoren. In 1996 werd de toren omgebouwd op zonne-energie. 

POINT LYNAS VUURTOREN.  

De vuurtoren van Point Lynas bevindt zich op een landtong in de gemeente Llaneilian, in de noordoostelijke hoek van Anglesey in Noord-Wales.
In 1766 werd er een loodsstation op de landtong gevestigd om schepen te begeleiden van en uit de haven van Liverpool. In 1779 werd de bijbehorende vuurtoren gebouwd. het huidige gebouw werd in 1835 op de heuveltop gebouwd en heeft daarom geen toren nodig. Het geheel heeft een hoogte van 11 meter. De lantaarn staat op grondniveau bevestigd aan een vierkante witte toren met kantelen. De vuurtoren wordt bediend door Trinity House en werd in 1989 geautomatiseerd.
het licht heeft een brandpuntshoogte van 39 meter met een bereik van 18 zeemijlen.

SKERRIES VUURTOREN.

 De vuurtoren werd gebouwd op het hoogste punt van het grootste eiland van de Skerries, het eiland Anglesey, na 1716.
De vuurtoren werd gebouwd in 1717 en werd met bakstenen opgebouwd tot een hoogte van 23 meter.
Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn, verbonden aan een twee verdiepingen wachtershuis.
De toren is wit en heeft een brede rode horizontale band en een wit lantaarnhuis.
De vuurtoren werd in 1987 geautomatiseerd.
Brandpuntshoogte is 36 meter wit en 26 metter rood  met een bereik van 20 zeemijlen wit en 10 zeemijlen rood.
De toren wordt bediend door Trinity House Londen.



HOLYHEAD BREAKWATER VUURTOREN.  

De vuurtoren van Holyhead Breakwater staat op de golfbreker van Holyhead, buiten de Welshe havenstad Holyhead op Anglesey.
De constructie werd in 1873 voltooid naar het ontwerp van Victoriaanse civiel ingenieur John Hawkshaw. De vuurtoren en de golfbreker zijn gebouwd uit kalksteen. De toren heeft een hoogte van 19 meter en is vierkant van vorm. Het is een witte toren met in het bovenste gedeelte een brede zwarte band en een wit lantaarnhuis. De brandpuntshoogte is 21 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. Lichtbron is elektrisch. De toren wordt beheerd door Stena-Line en in 1961 geautomatiseerd.


SOUTH STACK VUURTOREN. 

De South Stack vuurtoren staat op de top van een klein eilandje voor de noordwestkust van Holy Island, Anglesey, Wales.
De vuurtoren werd in 1809 gebouwd om de schepen te waarschuwen voor de gevaarlijke rotsen aan de kust. 
Het is een 28 meter hoge toren, taps toelopend cilindrisch met balkon en lantaarn.
Toren en lantaarnhuis zijn wit. Het geheel is een ontwerp van Daniel Stack. De toren is tevens uitgerust met een mistsignaal: één stoot van 3 seconden om de 30 seconden.  De brandpuntshoogte is 60 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. De toren staat onder beheer van Trinity House Londen.



TWR BACH LLANDDWYN EILAND VUURTOREN.

Een van de twee navigatietorens op dit getijdeneiland was oorspronkelijk een eenvoudige, onverlicht baken voor die zeelieden naar de zuidelijke ingang van de Menai-straat leidde. (links) Deze kleinere kegelvormige toren bevindt zich in het zuidoosten. De muren hebben een straal van 2,03 meter  en zijn 0,91 cm dik. Deur aan de noordwestkant.
Later werd deze aangevuld door de nabij gelegen Twr Mawr, een grotere toren met een licht. Toen dat licht in 1975 werd verwijderd, werd er een elektrisch baken bovenop deze toren geplaatst, dat nog steeds actief is.
Het havenbestuur van Caernarfon gaf in 1842 opdracht tot verbetering van een "daglicht" vanwege de nabijheid van Llanddwyn Point tot havenmond, gebouwd in 1845 en in 1846 in gebruik genomen.
De ronde stenen toren heeft een hoogte van 11 meter en is kegelvormig met een doorsnede van 5,5 meter, ook het dak is kegelvormig en is bedekt met leistenen Het geheel is wit geschilderd. De oorspronkelijke lantaarn bestond uit zes Argand-lampen die op koolzaadolie branden. In 1975 kreeg de vuurtoren moderne apparatuur. Brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 7 zeemijlen voor het witte licht en 4 zeemijlen voor het rode licht.


BARDSEY VUURTOREN.

De vuurtoren staat op het zuidelijkste puntje van Bardsey- eiland, voor de kust van het schiereiland Llyn in Gwynedd, en dient als navigatiemiddel  voor de schepen die door het St. Georg's Channel en de Ierse Zee varen.
De eerste aanvraag voor de bouw van een vuurtoren dateert uit 1816 en deze vond plaats in 1821. Het is een gemetselde vierkante taps toelopenede toren met balkon en lantaarnhuis met een hoogte van 30 meter. De toren heeft brede witte en rode horizontale banden en een witte lantaarn.  De toren werd in 1987 geautomatiseerd en werkt heden op zonne-energie. 
De brandpuntshoogte is 39 meter, met een bereik van 26 zeemijlen. De toren staat onder het beheer van Trinity House in Harwich.


SINT TUDWAL VUURTOREN.   

De vuurtoren van St. Tudwal is gelegen op het westelijke deel van het gelijknamige eiland en het noordelijke uiteinde van Cardigan Bay markeert.
De vuurtoren, een gemetselde toren is 10,7 meter hoog en werd in 1877 gebouwd.
Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn. Het geheel is wit geschilderd. 
De toren werd in 1922 geautomatiseerd en werkt tegenwoordig op zonne-energie.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 46 meter.
Het witte hoofdlicht heeft een bereik van 14 zeemijlen en het rode licht heeft een bereik van 10 zeemijlen. De vuurtoten geeft elke 15 seconden een witte en een rode flits.


STRUMBLE HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren van Strumble Head staat op St. Michaelseiland, ook wel bekend als Strumble Head, een rotsachtig eiland in de noordwestelijke hoek van het gebied rond Pencaer, acht kilometer ten westen van de stad Fishguard, in het noorden van Penbrokeshire.
De huidige toren werd gebouwd in 1908. Het is een stenen cilindrische toren met een hoogte van 17 meter. Toren en de lantaarn zijn wit geschilderd.
De vuurtoren vervangt een lichtschip dat voorheen in het zuiden van Cartigan Bay lag afgemeerd.
De toren heeft brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 26 zeemijlen.



SOUTH BISHOP VUURTOREN.   
  
De vuurtoren is gebouwd op Bishop Island, een kleine rots op ongeveer 8 kilometer ten westen van St. Davids Head in Penbrokeshire.
De vuurtoren een ontwerp van James Walker werd in 1839 op het eiland gebouwd en diende zowel als oriëntatiepunt voor de schepen die voor de kust voeren als ter ondersteuning van schepen die rond de Bishops- en Clerks-eilandengroep navigeerden. De vuurtoren werd in 1959 elektrisch aangedreven en in 1971 werd er een helikopterplatform aangelegd. In 1983 werd de toren geautomatiseerd.
Het is een ronde granieten toren met balkon en lantaarn en een hoogte van 11 meter. Lees is wit geschilderd.  De huidige stroom levering wordt voorzien door zonnepanelen. Brandpuntshoogte is 44 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. De bediening is vanuit het Trinity House in Harwich.

SMALLS VUURTOREN.

De vuurtoren van Smalls staat op de grootste van een groep door de golven uitgesleten basalt- en dolerietrotsen die bekend staan als de Smalls, ongeveer 32 kilometer ten westen van het schiereiland Marloes in Pembrokeshire, en 13 kilometer ten westen van Grassholm.
De eerste werd gebouwd in 1776, stond op negen eikenhouten pilaren, waaronder de zee kon doorstromen. Hoewel hij enigszins wiebelde bleef hij 80 jaar staan. De huidige stenen toren werd in 1861 gebouwd en kreeg een hoogte van 41 meter. Het is een taps toelopende  cilindrische stenen toren, met balkon, lantaarn en helikopter platform. Het is een ongeverfde toren en werd in 1987 geautomatiseerd.  De toren werkt tegenwoordig op zonne-energie. Brandpuntshoogte is 36 meter, met een bereik van 18 zeemijlen voor het witte licht en een brandpuntshoogte van 33 meter met een bereik van 13 zeemijlen voor het rode licht.


SKOKHOLM VUURTOREN.   

De vuurtoren staat op het eiland Skokholm, vlak voor de zuidwestkust van Pembrokeshire. Het eiland is in beheer van Wildlife Trust van Zuid- en West-Wales.
De huidige vuurtoren werd in de loop der jaren, tot 1915 gebouwd en officieel in 1916 in gebruik genomen. Het geheel is gemetseld in de vorm van een achthoekige toren met balkon en lantaarn op een twee verdieping tellend wachtershuis. Het geheel is wit geschilderd, werd in 1983 geautomatiseerd en werkt op zonne-energie. De toren is van belang voor de scheepvaart van en naar Milfort Haven en het Kanaal van Bristol Brandpuntshoogte is 54 meter, met een bereik van 8 zeemijlen voor het witte en rode licht.


SINT ANN'S HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren  kijkt uit over de ingang van de Milford Haven Waterway, een van de diepwaterhavens van Groot Brittannië.
Er stond in 1714 reeds een vuurtoren. De huidge werd in 1844  gebouwd en stond bekend onder de naam St. Ann's Low Light. De toren, achthoekig van vorm, met balkon en lantaarn heeft een hoogte van 13 meter.
Het geheel is wit geschilderd. De toren werd gedeactiveerd in 1910. Brandpuntshoogte  48 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

 
HOOFDLICHT VAN HET GROTE- EN KLEINE KASTEEL.

Bij het binnenvaren van de monding van de haven van Molford staat de vuurtoren van Great Castle Head in lijn met de achterlichtbaken, die een scherpe bocht in het havenkanaal markeert.
De vuurtoren (links) met een toren hoogte van 5 meter is gelegen vlak bij het dorp St. Michaël's op een berghelling. Brandpuntshoogte is zodoende 27 meter. De toren heeft drie lichten met een bereik: wit 5 zeemijlen, rood en groen 3 zeemijlen.
Het lichtbaken Little Castle (rechts) heeft een hoogte van 26 meter heeft een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.  Het is een conische cilinder met platform opgetrokken uit beton. Het baken geeft een witte lichtflits van 1 seconde om de 8 seconden.

WATWICK POINT BAKEN.   

Watwick Point Beacon is een leidend licht, gelegen nabij Dale, Pembrokeshire.
Het licht is ontworpen om de schepen naar Milford Haven te leiden in samenwerking met de West Blockhouse Point bakens.
Het Watwick Point baken bestaat uit een roze-witte gewapende betonnen toren met een hoogte van 50 meter. Bovenin de toren op een groot bord bevindt zich een verticaal zwart-wit dagteken. De toren werd gebouwd in 1970.
Het op netstroom werkende enkelstraalslicht is gemonteerd op een galerij bovenop de toren en geeft een knipperend wit licht af dat zichtbaar is op 15 zeemijlen. Brandpuntshoogte is 80 meter. Het licht wordt bediend door de havenautoriteit van Milford Haven.


WEST BLOCKHOUSE POINT BAKENS.  

De West Blockhouse Point bakens zijn drie leidende lichtbakens en vervullen de zelfde taak als de vuurtoren.
Ze zijn gelegen op de landtong aan de westkant van de ingang van Milford Haven, ongeveer 1,5 kilometer ten noordoosten van St. Ann's Head in Pembrokeshire.
Ze bestaan uit drie achthoekige torens van gewapend beton van respectievelijk 9,1 meter, 11 meter en 14 meter hoog, met zijden van 0,46 meter breed, met platform en gebouwd in 1957. De lichten hebben een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 12 zeemijlen. Ze worden bediend door de Havenautoriteit van Milford Haven.

CALDEY VUURTOREN.


De vuurtoren bevindt zich aan de zuidkant van Caldey  eiland, een klein eiland op drie mijl van de kust van Pembrokeshire, waar ook een cisterciënzerkloosterstaat. In maart 1827 werd door handelaren in Carmarthen Bay een aanvraag ingediend voor de bouw van de vuurtoren bij Trinity House. 
In 1829 scheen het eerste licht. Het is een bakstenen gebouw met een enorme cilindrische toren met balkon en lantaarn. Het geheel is wit geschilderd. Het licht staat 64 meter boven de waterlijn.
De toren heeft een hoogte van 17,7 meter, met muren van 0,91 meter dikte, met een brandpuntshoogte van 65 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. De toren werkt op zonne-energie en wordt bediend door Trinity House.

SAUNDERSFOOT VUURTOREN.    

De vuurtoren van Saundersfoot werd in 1848 gebouwd om de ingang van de haven van Saundersfoot, Penbrokeshire, te markeren. 
In 1861 werd hij verlicht door kaarsen, maar dat bleek niet niet effectief.
De toren zelf had een hoogte van 5 meter en een brandpuntshoogte van 7 meter, met een bereik van 7 zeemijlen.
Het navigatielicht was bovenop het dak van de toren bevestigd. Bij laag water werd het licht afgeschermd door een rood glas. In 1947 werd het geheel buiten gebruik gesteld toen de plaatselijke mijnen werden gesloten. Het licht werd in 1954 weer in gebruik genomen toen de haven zich begon te ontwikkelen als jachthaven.

BURRY PORT VUURTOREN.  

De haven van Burry Port, Carmarthenshire, werd gebouwd tussen 1830 en 1836 ter vervanging van de haven van Pembrey, die 400 meter naar het westen lag.
De vuurtoren van Burry Port is een havenlicht met een reflector en staat op de westelijke golfbreker van de buitenhaven.  Hij werd gebouwd in 1842 met toestemming van het Trinity House.
Het is een brede bakstenen cilindrische  met balkon en lantaarn en een hoogte van 6 meter. De toren is wit, de galerij zwart en het lantaarnhuis rood van kleur. De toren werd in 1996 heringericht, heeft een brandpuntshoogte van 7 meter en een bereik van 15 zeemijlen. Het is een nationaal monument van Wales.

MUMBLES VUURTOREN.

De vuurtoren van Mumbles, staat op Mumbles Head, vlakbij Swansea, werd voltooid in 1794.De toren heeft twee verdiepingen en aanvankelijk waren er twee open kolenvuren te zien. Daar deze moeilijk te onderhouden waren werden ze vervangen door een enkele olielamp in een gietijzeren lantaarn. In 1860 werd de olielamp vervangen door een dioptrische lamp en werd de Mumbles Battery een fort dat de toren omringt, gebouwd door het Ministerie van Oorlog.
Het is een bakstenen tweelaagse achthoekige toren met dubbel balkon en lantaarn, met een hoogte van 17 meter.
In 1977 was de gietijzeren lantaarn zover vergaan dat reparatie zinloos was en werd deze verwijderd, waarna er in 1987 een nieuwe werd geplaatst. In 1995 werd de hoofdverlichting vervangen en werden er zonnepanelen en noodbewakingsapparatuur toegevoegd. De brandpuntshoogte is 35 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het is een monument van de hoogste categorie van Wales.

PORTHCAWL VUURTOREN.  

De vuurtoren van Porthcawl bevindt zich aan de zuidoostkant van de golfbreker van Porthcawl. Het was de laatste vuurtoren in het Verenigd Koninkrijk die op kolen en gas werkte. In 1860 werd de vuurtoren aan het einde van de golfbreker gebouwd, De zeshoekige, taps toelopende toren heeft een hoogte van 9 meter en is een van de twee overgebleven  gietijzeren vuurtorens in Wales. De lamp werd in 1911 vervangen door de huidige lantaarn. Het koepeldak verving het eerdere zadeldak en bovenop de toren werd een optiek geplaatst. De toren werd oorspronkelijk aangedreven door kolen, later door gas. In 1974 werd hij aangesloten op het aardgasnet. In 1997 uiteindelijk geëlektrificeerd. 
De brandpuntshoogte van de toren is 10 meter met een bereik van zes zeemijlen voor het witte licht en 4 zeemijlen voor het rode licht.

NASH POINT VUURTORENS.

Nash Point ken twee vuurtorens: Low lighthouse en High lighthouse. Beide toren werd in 1832 gebouwd en zijn het ontwerp van ingenieur Joseph Nelson.
De torens werden gebouwd om de zandbanken voor de kust bij de ingang van het Kanaal van Bristol te markeren. De verradelijke Nash Sands strekken zich acht mijl westwaarts uit vanaf de punt, op een afstand van 302 meter van elkaar.
Het High Lighthouse (linksonder en rechtsboven) is een witte cilindrische taps toelopende toren met een hoogte van 37 meter. In 1963  werd de toren aangesloten op het elektrische netwerk. De toren werd in 1998 geautomatiseerd. De brandpuntshoogte van de toren is 56 meter, met een bereik van 21 zeemijlen voor het witte licht en 16 zeemijlen voor het rode licht.
De Low Lighthouse (rechtsonder en linksboven) is een cilindrische toren met een hoogte van 26 meter. De lantaarn van deze toren werd in 1955 verwijderd. Beide torens hadden oorspronkelijk twee zwarte banden; deze werden in 1959 verwijderd, waardoor ze opvallend wit werden.

FLAT HOLM VUURTOREN.     

De Flat Holm vuurtoren heeft een hoogte van 30 meter en 50 meter boven het gemiddelde zeeniveau.
Het eerste navigatie licht op Flat Holm eiland, Cardiff, was een vuurkorf op een houten stallage, die op het oostelijke deel van het eiland stond In 1733 werd er een voorstel gedaan voor een echte vuurtoren. De huidige toren werd in 1737 voltooid. Het is een stenen toren, taps toelopend, cilindrische, met balkon en lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 30 meter en het geheel is wit.
Vanaf 1819 werkte de toren op olielicht en in 1929 werd deze gerenoveerd en ging men over op elektrisch licht. in !988 werd de toren volledig geautomatiseerd en in 1997 werd het licht gemoderniseerd en omgebouwd op zonne-energie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 50 meter, met een bereik van 15 zeemijlen voor wit licht en 12 zeemijlen voor rood licht. Wordt bestuurd door Trinity House in Harwich. 

BARRY DOCKS VUURTOREN.

De Barry Docks vuurtoren bevindt zich op de westelijke golfbreker van de haven van Cardiff die in 1889 werd gepland.
ER werd een stenen golfbreker gebouwd, die zich uitstrekte vanaf Barry eiland, en de vuurtoren werd in 1890 aan het uiteinde ervan gebouwd.
De vuurtoren heeft een hoogte van 9 meter en is het ontwerp van Change Brothers. Het is een witte toren met wit balkon en koperrood lantaarnhuis. De brandpunthoogte is 12 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

MONKSTONE VUURTOREN.



De Monkstone vuurtoren, gelegen in de Vallei van Glamorgan, bevindt zich in het Kanaal van Bristol, op een afstand van drie mijl van Flatholm eiland.
De rots van Monkstone is een onderwaterrif op ongeveer drie mijl van Lavernock Point en vijf mijl ten zuiden van Cardiff. 
Naast zandbanken, waarvan sommige bij laagwater droogvallen vormt dit een gevaar voor de scheepvaart in het gebied. De vuurtoren markeert het rif.
De eerste toren was een gietijzeren vuurtoren, gebouwd in 1839. In 1859 werd een granieten toren van 13,7 meter hoog gebouwd ter vervanging van de eerste. Deze toren werd versterkt en in 1925 werd er een ronde gietijzeren toren met een galerij op geplaatst. Deze had een ijzeren lantaarn en een licht dat op acetyleen werkte. IJzeren banden werden toegevoegd om het geheel te versterken en rood geschilderd.
In 1993 werden de ijzeren toren en lantaarn vervangen door lampen van polycarbonaat, waardoor de hoogte van de toren toenam tot 23 meter.
Brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 12 zeemijlen.

EAST USK VUURTOREN.     

De vuurtoren van East Usk bevindt zich aan de oostelijke oever van de rivier de Usk, waar deze uitmondt in de monding van de Severn, bij Newport.
De vuurtoren werd gebouwd in 1893 en werkte samen met de vuurtoren van West Usk aan de overkant van de monding van de rivier. De toren van West Usk werd in de jaren twintig van de vorige eeuw buiten gebruik gesteld.
De vuurtoren van East Usk heeft een hoogte van 11 meter en is opgebouwd uit staalplaten.
De brandpuntshoogte is 11 meter, met een bereik van 11 zeemijlen voor het witte licht en 10 zeemijlen voor het rode licht. De toren staat in het tegenwoordige natuurreservaat Newport Wetlands.


        Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK - ISLE WIGHT & MAN.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten