vrijdag 13 maart 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-C)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                  DEEL 11-C.

             KENT.

Kent is een shire graafschap in de Engelese regio South East England. Een groot deel van de kust wordt gevormd door de krijtrotsen. De hoofdstad is Maidstone. 

FOLKSTONE VUURTOREN.

De vuurtoren van Folkstone  is een havenvuurtoren aan het einde van de pier in de haven van Folkstone. Deze historische  pier dateert uit 1809.
De vuurtoren werd in 1860 op de pier gebouwd en heeft een hoogte van 13 meter. Het is een ronde stenen toren met balkon en lantaarnhuis, dat alleen geschilderd is.
De vuurtoren zendt een wit licht uit dat twee keer per 10 seconden flitst. De toren heeft een brandpuntshoogte van 14 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.
De vuurtoren is in 2011 volledig gerenoveerd en staat onder beheer van de Haven van Folkstone.



NORTH FORELAND VUURTOREN.    

De vuurtoren staat op North Foreland, een kalkrots aan het oosteinde van het Isle of Thanet.
De 26 meter hoge toren heeft de vorm van een regelmatige achthoek, met bovenaan een balkon en een lantaarnhuis. Het is een stenen toren en het geheel is wit geschilderd.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 57 meter, met een bereik van 19 zeemijlen en vertoont om de 20 seconden 5 flitsen de wit of rood zijn afhankelijk van de waarnemer. De vuurtoren staat onder beheer van Trinity House.

RAMSGATE WEST PIER VUURTOREN.    

De vuurtoren bevindt zich op de westelijke pier van de haven van Ramsgate.
De ontwikkeling van de haven van Ramsgate begon in de 18e eeuw, gedreven door de toenemende behoefte aan een veilige haven voor schepen die over het Kanaal varen. De aanleg van de haven begon in 1792. De oostelijke en westelijke pieren, die de buitenhaven vormen, werden gebouwd in 1779. John Smeaton tekende in 1783 de plannen voor een vuurtoren op de westelijke pier, maar stierf in 1792. Samuel Wyatt voltooide het project in 1795 en kreeg Ramsgate zijn eerste vuurtoren.
IN 1842 werd de 10,4 meter hoge granieten toren uit Cornwall vervangen door een 11,6 meter hoge stenen vuurtoren, die iets verder van het uiteinde van de pier af staat. Deze vuurtoren fungeert nu als achterlicht en toonteen vast rood licht wanneer het water peil in de haven minder is dan 3 meter diep. Op andere momenten brandt er een groen licht. Het is een fraai uitziende toren 11 meter hoge toren, opgetrokken uit kalksteen met een roodlantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 7 zeemijlen. 
In de bovenste stenenrand van de toren staat een Latijnse spreuk gebeiteld PERFUGIUM MISERIS, wat 'toevlucht voor mensen in nood' betekend.

DUBRIS PHAROS.    

Dubris, ook bekend als Portus Dubri, was een haven in het Romeins Britannië. Twee vuurtorens, elk genaamd de  "Pharos" werden kost na de Romeinse veroverring in Dover gebouwd. Over de juiste datum wordt nog steeds gespeculeerd, maar zeker is dat ze werden gebouwd in de eerste eeuw n.Chr. De vuurtoren op de Eastern Height staat nog steeds op het terrein van Dover Castle en is 24 meter hoog, bijna zo hoog als oorspronkelijk.
Hij is aangepast en dient nu als klokkentoren van de aangrenzende kasteelkerk van St. Mary de Castro. Het is heden een monument van de hoogste categorie.

DUNGENESS OUDE EN NIEUWE VUURTOREN.

De oude volledig zwart geschilderde vuurtoren van Dungeness werd in 1904 geopend door Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Wales, en diende 56 jaar als een cruciaal navigatiehulpmiddel voor de schepen in het Kanaal. Met meer dan drie miljoen bakstenen gebouwde toren, met een hoogte van 46 meter, overleefde beide Wereld oorlogen en werd in 1960 buiten bedrijf gesteld. De toren stond onder beheer van Trinity House.
Naarmate de zee zich verder terugtrok, en na de bouw van de kerncentrale die het licht van de vuurtoren uit 1904 verduisterde, werd een nieuw vuurtoren gebouwd, de Dungeness Lighthouse, het was de eerste grote nieuwe vuurtoren die in vijftig jaar in Groot-Brittannië werd gebouwd enwerd in 1961 in gebruik genomen. Het is een cilindrische toren die aan de top uitloopt, met een balkon en lantaarnhuis. De toren heeft zwarte en witte banden en een wit lantaarn huis. De brandpuntshoogte is 40 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. Beheerder is Trinity House.

SOUTH FORELAND VUURTORENS.   

South Fore land kent twee vuurtorens; de bovenste en de lagere.
De lagere vuurtoren (R) werd in 1846 gebouwd en staat op privéterrein. De toren werd in 1904 buiten bedrijf gesteld vanwege de herinrichting van de Goodwin Sands. Het torenwachtershuisje wat ernaast stond is gesloopt.

De bovenste vuurtoren werd in 1843 gebouwd door ingenieur James Walker en heeft een hoogte van 21 meter. De vuurtoren staat op de rand van een klif met het uitzicht op de haven van Dover. De klif heeft ter plaatste een hoogte van 99 meter. Het is een achthoekige toren met balkon en lantaarn, geheel in het wit. De toren werd in 1988 buiten bedrijf gesteld. Beide torens stonden onder beheer van Trinity House.


 

  SUSSEX.    

Sussex is een traditioneel graafschap in het zuiden van Engeland. Het graafschap is voor bestuurlijke doeleinden gesplitst in West-Sussex, met Chischester als hoofdstad en Oost-Sussex Met Lewes als hoofdstad. Het gebied van het huidige Sussex komt ruwweg overeen met die van het Angelsaksische koninkrijk, van de Germaanse stammen die zich, na het vertrek van de Romeinen in 407 n,Chr. in de loop van de 5e eeuw en later zich in Engeland vestigden.

BEACHY HEAD VUURTOREN.      

De vuurtoren werd gebouwd voor de kaap Beachy Head, een kaap die uit krijtrotsen bestaat en zich bevindt nabij de stad Eastbourne.
De toren werd in 1902 gebouwd en in gebruik genomen. De hoogte van de toren, gemeten vanaf de rots waarop de fundering steunt tot aan de galerij, bedraagt 43,9 meter. De torenvoet heeft een diameter van 14,3 meter. De dikte van de muren is onderaan 2,7 meter, op de bovenverdieping nog maar 76,2 cm. Het is een conische toren, wit met een zeer brede rode band met galerij en rood lantaarnhuis en telt 8 verdiepingen. De brandpuntshoogte is 33 meter , met een bereik van 8 zeemijlen. De toren was tot juni 1983 bemand, is heden volledig geautomatiseerd en wordt bediend door Trinity House  Harwich.   

 ROYAL SOVEREIGN VUURTOREN.

De Koninklijke Soevereine vuurtoren was een vuurtoren die de Ryal Sovereign zandbank markeerde, een zandbank op 6,8 mijl voor de kust van Eastboune.
De toren was een groot platform met daarop in een hoek de vuurtoren, platform voor de helikopter, het geheel ondersteund door een enkele pilaar die uit het water oprijst.  Oorspronkelijk huisden in het vuurtoren gebouw de vuurtorenwachters, maar de toren werd in 1994 geautomatiseerd. De vuurtoren had een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het geheel heeft een hoogte van 36 meter en staat op een betonnen fundering van 31 bij 31 meter en 6 meter hoog.
De onderste kolom  had een diameter van 6 meter en een wanddikte van 711 millimeter, en de bovenste een diameter van 4,27 meter met dezelfde wanddikte. De kolom ondersteunde een cabinedek van 18,3 bij 18,3 meter en 4,27 meter hoog, waarop de vuurtoren was geplaatst, accommodatie, werkplaatsen, machinekamers enz. met daarop het helikopterplatform. De vuurtoren verving het lichtschip Royal Sovereign dat sinds 1875 de Royal Sovereign markeerde.

In juni 2019 kondigede Trinity House aan dat de vuurtoren buiten gebruik zou worden gesteld en vervolgens verwijderd. Reden hiertoe was de verslechterde structurele toestand van het platform. De vuurtoren van Beachy Head, de belangrijkste navigatiehulp in het gebied zal gemoderniseerd worden.
De vuurtoren werd op 21 maart 2022 definitief  buiten gebruik gesteld. De totale sloop duurde drie zomerperioden.


SHOREHAM VUURTOREN.

De vuurtoren van Shoreham staat aan de hoofdweg vlakbij Kingston Beach en het reddingstation.
De vuurtoren werd gebouwd in 1846 en had een zwarte lantaarn. De toren is niet geverfd. De lantaarn werd in 1985 gerenoveerd.
De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik  van 10 zeemijlen.
De toren staat onder beheer van de Shoreham Haven autoriteiten. Bovenop het zwarte lantaarnhuis is een goudkleurige ronde bol bevestigd met daarop een gouden windwijzer. 

BELLE TOUT VUURTOREN.   

Belle Tout is een buitengebruik gestelde vuurtoren, gelegen in Beachy Head, vlakbij de stad Eastbourne.
De toren staat bekend om zijn opvallende locatie en om hem te behouden werd werd het geheel in 1999 verplaatst om de voorkomen dat het aan kusterosie zou bezwijken.
De toren werd in 1832 gebouwd uit granietgesteente en kreeg een hoogte van 14 meter. De toren is  cilindervormig met balkon en lantaarnhuis. Het eerste licht werd in 1834 ontstoken en in 1902 werd de toren gedeactiveerd. De toren had een brandpuntshoogte van 87 meter.
De toren is heden in particulier bezit en is omgebouwd tot een bed & breakfast.

 
         HAMPSHIRE.

Hampshire is een graafschap (county) gelegen aan de zuidkust van Engeland. De graafschap in onderverdeeld in 13 bestuursgebieden, waarvan Southhampton en Portmouth  unitary authority hebben.
De hoofdstad is Hampshire.


HURST POINT VUURTOREN.   

De oorspronkelijke vuurtoren was de Hurst Tower gelegen ten zuidwesten van het oude Hurst Castle en voor het eerst ontstoken op 29 september 1786.

( van links naar rechts: Hurtst Castle, oude lage vuurtoren, oude hoge vuurtoren.)

Het licht van de Hurst Tower bleek vanuit bepaalde richtingen achter de Needles te worden verduisterd, daarom werd dit licht in 1812 aangevuld met de High Lighthouse. De twee torens samen fungeerden als geleidelichten voor schepen die door het Needles Channel naderden

(Links het lage licht en rechts het hoge licht.)

De vuurtoren van Hurst Point bevindt zich bij Hurst Point, en dient als navigatiebaken voor de schepen die de westelijke toegang tot de Solent zoeken. In verband met de uitbreiding van het kasteel tussen 1865 en 1873 bleek het noodzakelijk de twee vuurtoren de vervangen. In 1865 werd een nieuw lage vuurtoren gebouwd, een ronde witte granieten toren met een rode lantaarn. Vervolgens werd in 1867 een nieuwe hoge vuurtoren gebouwd, een vrijstaande toren van 26 meter hoogte, op een afstand van 15 meter van de oude toren. De High Lighthouse is vandaag de dag nog steeds in gebruik, nadat deze in 1997 van acetyleen is omgebouwd naar elektrische energie. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn, beide in het wit. Brandpuntshoogte 23 meter, met een bereik van het witte licht van 13 zeemijlen en van het rode licht van 10 zeemijlen. Het geheel staat onder beheer van Trinity House. Zowel de Low Lights uit 1866 als die uit 1911, hoewel buiten gebruik gesteld, staan nog steeds op hun plaats. Die uit 1966 zijn grijs geschilderd om ze te camoufleren en verwarring te voorkomen. De Low Light uit 1911 bevat nog steeds zijn oude lamp en lens en is wit geschilderd.          


                                DORSET.

Dorset is sinds 1 april 2019 een unitaire autoriteit en een Engels district in de regio Zuid West Engeland. De hoofdstad is Dorchester.


ANVIL POINT VUURTOREN.

De Anvil Point vuurtoren is een volledig geautomatiseerde vuurtoren in Duriston County Park.
De vuurtoren is gebouwd van lokale steen en werd voltooid in 1881. De vuurtoren in 12 meter hoog en heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 9 zeemijlen. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis geheel in het wit.
Aan het begin van de 20e eeuw verving de paraffinebrander de olielamp. In 1960 werd de vuurtoren gemoderniseerd en geëlektrificeerd.
De vuurtoren werd op 31 mei 1991 volledig geautomatiseerd en wordt nu bewaakt door Trinity House Operations Control Centre in Harwich.

PORTLAND BILL VUURTORENS.  

De twee oorspronkelijke vuurtorens, nu bekend als de Old Higher lighthouse (L)  en de Old Lower Lighthouse (R) dienden als een paar leidende lichten om schepen te begeleiden tussen Portland Race en de zandbank The Shambles. Ze werden in 1716 gebouwd en buiten werking gesteld na voltooiing van de huidige vuurtoren.

In 1903 verwierf Trinity House grond voor de bouw van de vuurtoren.
De bouw van de 41 meter hoge zandstenen toren duurde van 1903 tot 1905. Het is een taps toelopende toren met balkon en lantaarn. Een witte toren met in het midden een brede rode horizontale band.
Het eerste licht brandde in 1906, met een brandpuntshoogte van 43 meter, en een bereik van 18 zeemijlen.
De toren staat onder beheer van Trinity House.


PORTLAND BREAKWATER VUURTOREN. 
 
De Portland Breakwater Lighthouse is een actieve vuurtoren op het Isle of Portland, Dorset.
De vuurtoren is een witte zeshoekige ijzeren constructie, en werd in 1905 gebouwd door de Chance Brothers. De toren heeft een hoogte van 22 meter , met balkon en lantaarn in het wit.
De brandpuntshoogte van de toren is 22 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. 
De vuurtoren werd oorspronkelijk verlicht met olie, later met gas en is tegenwoordig elektrisch met een moderne ledlamp. In 1995 werd de toren gerestaureerd en opnieuw geschilderd vóór de sluiting van de Portland marine basis, en overgedragen aan de Portland Port Ltd.
In 2016 werd de toren opnieuw gerestaureerd. De toren wordt nog steeds gebruikt om de scheepvaart in het gebied te begeleiden voor de gevaarlijke golfbrekers. Rondom de toren staan nog diverse verdedigingswerken, zoals bunkers uit de WO-II.

   
     DEVON.

Devon is een ceremonieel graafschap in Zuidwest Engeland.
Het graafschap is onderverdeeld in 10 bestuurlijke gebieden.
De hoofdstad is Exeter.


BERRY HEAD VUURTOREN.    

De vuurtoren van Berry Head is een actieve vuurtoren, die sinds 4 mei 1906 in gebruik is. De vuurtoren is de kortste vuurtoren van Groot Brittannië en heeft slechts een hoogte van 5 meter, maar staat 58 meter hoog boven het zeeniveau. De optiek werd oorspronkelijk aangedreven door een gewicht dat in een 45 meter diepe schacht zakte. Het is een cilindrische lantaarn met koepel bevestigd aan een apparatengebouw. Het geheel is wit geschilderd. In 2019 werd de toren volledig geautomatiseerd. De brandpuntshoogte is 58 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. De toren wordt beheerd door Trinity House.

BULL POINT VUURTOREN.

De vuurtoren van Bull Point staat op Bull Point, ongeveer 1,6 kilometer van het dorp Morthoe, aan de noordkust van Devon. De oorspronkelijke vuurtoren werd in 1879 gebouwd, nadat een groep lokale "geestelijken, scheepseigenaren, kooplieden en landeigenaren"Trinity House om een vuurtoren had verzocht. In 1972 zakte de landtong waarop de vuurtoren stond weg, waardoor de constructie gevaarlijk werd.
De nieuwe vuurtoren werd meer landinwaarts gebouwd en werd in 1974 voltooid en op 25 juli 1975 in werking gesteld. Het is een bakstenen toren met een hoogte van 11 meter, voorzien van een galerij en lantaarnhuis, geheel in het wit geschilderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 54 meter, met een bereik van  20 zeemijlen. De toren staat onder beheer van Trinity House.  

CROW POINT VUURTOREN.    

De vuurtoren van Crow Point dient als leidraad voor schepen die door de monding van de Taw en Torridge in Noord-Devon varen. 
Het is een kleine buisvormige stalen constructie met de vuurtoren op slechts 7,6 meter boven gemiddeld hoogwater. De brandpuntshoogte is 7,6 meter, met een bereik van 6 zeemijlen. Oorspronkelijk aangedreven door acetyleengas, werd de toren in 1987 omgebouwd op zonne-energie. Passerende schepen moet een tol bedrag betalen. Toren is onder beheer van Trinity House.

HARTLAND POINT VUURTOREN.

De Hartland Point is heden een particulier monumentaal pand.
Het markeert de westelijke grens, aan de Engelse kant, van het Kanaal van Bristol, met de Atlantische Oceaan en staat op een schiereiland.
De toren werd in 1874 in gebruik genomen en heeft een hoogte van 18 meter en bevindt zich  37 meter boven zeeniveau. Brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. De toren had een licht patroon dat bestond uit twee witte flitsen gevold door één rode flits om de dertig seconden. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis, geheel in het wit, en verbonden met een vuurtorenwachtershuis van twee verdiepingen. De toren werd werd in 2012 gedeactiveerd. De vuurtoren werd door Trinity House verkocht voor het bedrag van 500.000 Britse ponden. Een modern LED-lichtbaken met een hoogte van 1,5 meter, en een bereik van 8 zeemijlen verving de oude toren.

LIFRACOMBE VUURTOREN.  

Lifracombe lighthouse, beter bekend als de Sint Nicolaas kapel is gelegen op de Lantern Hill met het uitzicht op de haven van Lifracombe en is de oudste nog werkende vuurtoren van Engeland. Deze kleine kapel werd gebouwd in de 14e eeuw en kreeg de naam St. Nicolaas, naar de beschermheilige van de zeelieden. De kapel dateert uit 1321 en werd gebouwd als gebedshuis voor de zeelieden van Lifracombe. Vanaf de 15e eeuw onderhield de kapel een baken om schepen de haven in te leiden. Toen in 1540 Hendrik VIII de kloosters ontbond, hield de kapel op te bestaan. Tussen 1835 en 1871 werd de toren in werking gehouden door de vuurtorenwachter en zijn vrouw gebruikte de kapel als leslokaal voor bezoekende edellieden. Daarna raakte het geheel in verval werd het uiteindelijk gered in 1962 door de Rotaryclub van de stad. Het is nog steeds een actieve vuurtoren. Het onderhoud ervan wordt verzorgd door Trinity House. Het huidige licht dateert uit 1819 en is 11 meter hoog. Brandpuntshoogte is 39 meter, met een bereik van 6 zeemijlen.

INSTOW FRONT & REAR VUURTOREN.

De Instow Front werd samen met de vuurtoren Instow Rear gebouwd om een leidende lijn te bieden voor schepen die de monding van de Taw en Torridge binnen varen. 
Beide werden gebouwd in 1820. 
De oorspronkelijke vuurtoren van Instow Front was een houten constructie, deze raakte onherstelbaar beschadigd tijdens zware stormen op 25 januari 1990, wat leidde tot de bouw van de huidige stalen vakwerktoren en de sloop van de oude. De toren heeft een hoogte van 18 meter en een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De Instow Rear vuurtoren heeft een hoogte van 8,5 meter, een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het is een witte stalen constructie met daarop een lantaarn.
Beide vuurtorens staan onder beheer van Trinity House.

LUNDY NORTH VUURTORENS.   

Het eiland Lundy heeft drie vuurtorens: twee actieve vuurtorens gebouwd in 1897 en een bewaard gebleven oudere vuurtoren uit 1819.
 De oude vuurtoren en de aangrenzende vuurtorenwachters woning zijn een monument.
De oude vuurtoren uit 1820, ontworpen door Daniel Asher Alexander is een cilindrische bakstenen toren met een hoogte van 29 meter. De toren had een brandpuntshoogte van 164 meter en stond onder beheer van Trinity House. 
De toren werd in 1897 gedeactiveerd.
De Lundy South vuurtoren dateert uit 1879, is gebouwd met bakstenen en is wit geschilderd. De toren in de vorm van een cilinder heeft een hoogte van 16 meter. Brandpuntshoogte 53 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De toren werd in 1985 geautomatiseerd. De toren staat onder beheer van Trinity House.   
De Noordelijke toren werd gebouwd in 1897 met baksteen. Het is een korte cilindrische toren, geheel in het wit, met een hoogte van 17 meter. De toren heeft een brandpuntshoogte van 48 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren staat onder beheer van Trinity House.
De noordelijke- en zuidelijke vuurtoren zijn sinds 1971 elektrisch aangedreven.

  PLYMOUTH GOLFBREKER VUURTOREN.

De Plymouth Golfbreker is een 1560 meter lange stenen golfbreker die de Plymouth Sound en de ankerplaatsen bij Plymouth beschermd.
De golfbreker is 13 meter breed aan de bovenkant en 65 meter aan de basis, en ligt 10 meter diep onder water.
Aan het einde van de golfbreker staat een vuurtoren die in 1841 werd gebouwd en in 1844 in werking werd gesteld. Het ie een stenen, wit geschilderde toren met een hoogte van 23 meter.
Het is een cilindrische enigszins taps toelopenede toren met balkon en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 19 meter, en een bereik van 12 zeemijlen. De toren stond tot 1993 onder beheer van het Ministerie van Defensie, en daarna onder beheer van Trinity House.

STARTPUNT VUURTOREN.        

De Startpoint vuurtoren staat aan de kust in het district South Hams. De vuurtoren geeft Start Point aan, een vooruitstekend rotsachtig kust gedeelte in de omgeving van Dartmouth.
De toren met een hoogte van 28 meter heeft de vorm van een uit drie delen bestaande getrapte cilinder en versmalt naar boven toe.
De toren werd opgebouwd uit hardsteen en voorzien van een galerij en een uit gietijzer vervaardigd lantaarnhuis. Het lantaarhuis heeft een koperen dak.
De bouw van het complex begon in 1836 en de toren is nog steeds actief. Het licht geeft 3 witte flitsen om de 10 seconden, en heeft een vast rood licht met een bereik van 9 zeemijlen. De brandpuntshoogte is 62 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.
Toren staat onder beheer van Trinity House.

TEIGNMOUTH VUURTOREN.

De vuurtoren werd in 1844 gebouwd uit kalksteen en heeft een hoogte van 6 meter, en is gelegen aan het zuidelijke uiteinde van de Den-promenade.
De toren beveiligd de ingang van de rivier Teign met zijn gevaarlijke stromingen, rotsen en steeds verplaatsend zand.
De toren werd in 1845 in gebruik genomen en werd verlicht door drie gasbranders met reflectoren en toonde een vast rood licht met een bereik van 7 zeemijlen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 10 meter en staat onder beheer van de Havencommissie van Teignmouth.
Oorspronkelijk was de planning een witte toren met een rood lantaarnhuis. De toren opgetrokken uit kalksteen is ongeverfd gebleven en heeft een blauw lantaarnhuis met op de punt van het dak een windwijzer.


SMEATON'S VUURTOREN.    

Smeaton's vuurtoren is een voormalige vuurtoren die nu dienst doet als monument voor de Engeles vuurtoren ontwerper John Smeaton.
Bij de bouw van de vuurtoren waren veel tinmijnwerkers uit Cornwall betrokken. De vuurtoren kreeg een hoogte van 22 meter en werd in 1759 in gebruik genomen. De toren heeft een diameter van 8 meter aan de basis en 5 meter aan de top. De eerste verlichting was met 24 kaarsen, elk met een gewicht van tussen de 0,9 en 2,27 kilogram. Deze werden op 16 oktober 1759 ontstoken. De kaarsen werden in 1810 vervangen door olielampen en reflectoren en vijf jaar later vervangen door een verbeterde lamp en Fresnell-lens. De toren bleef in gebruik tot 1877 en is nu een monument. De toren stond onder beheer van Trinity House.



Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-D)




zaterdag 7 maart 2026

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (DEEL 11-B)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                     DEEL 11-B

                        YORKSHIRE. 

                                                            (VERVOLG)  




THORNGUMBALD CLOUGH HIGH & LOW VUURTOREN.

De Thorngumbald Clough vuurtorens werden in juli 1870 in gebruik genomen. Ze werden aanvankelijk op experimentele basis gebouwd en ontworpen om verplaatsbaar te zijn. De lichten konden worden heruitgelijnd naarmate de bedding van de Humber in de loop der tijd veranderde.
Omdat ze succesvol bleken vervingen ze de nabij- gelegen Pauli-vuurtoren en boden ze een flexibeler navigatiehulpmiddel.
De High Light (L), met een hoogte van 15 meter, was gebouwd op een stenen fundering en opgetrokken uit smeedijzeren balken. Het open raamwerk strekte zich uit over ongeveer twee derde van de hoogte, daarboven bevond zich een balkon met een afgesloten gedeelte met een lantaarn en een opslagruimte. De brandpuntshoogte was 13 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.
De Low Light (R), met een hoogte van 9,75 meter, was gemonteerd op een trolley die over rails reed. Hierdoor kon de toren in lijn met de High Light worden gebracht. De Low Light heeft een hoogte van 10 meter, een brandspunthoogte van 8 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.
Beide torens werden gebouwd door Thompson en Stather uit Hull. Rond 1926 werden beide torens geëlektrificeerd. Beide vallen onder het beheer van Associated British Ports en zijn monumenten van de hoogste categorie.   

WHITBY VUURTORENS EN BAKENS.


Hoge kliffen en prachtige stranden strekken zich uit tot Ravenscar rond Robis Hood's Bay vanaf Whitby. 
Het is heden de haven van de plaatselijke vissersvloot, maar het was dat vanuit deze haven de kapitein Cook in 1768 met de HMS Endeavour vertrok voor zijn ontdekkingsreis naar Australië.
Hoog bovenop de klif (linksboven), Long Hill, staat de vuurtoren die in 1858 werd gebouwd. Oorspronkelijk had deze twee torens, noord-zuid georiënteerd met vaste lichten. In 1890 werd de vuurtoren aangepast toen een kleiner efficiënter licht in de kleinere toren werd geïnstalleerd en de andere toren werd afgebroken. De overgebleven toren heeft een hoogte van 13 meter, een brandpuntshoogte van 73 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De vuurtoren werd in 1992 geautomatiseerd en staat onder het beheer van Trinity House in Harwich. Op het uiterste einde van de pieren van de haven van Whitby staan lichtbakens. Het baken op de Oost-pier (midden) werd in 1914 geplaatst, heeft een hoogte van 7 meter, brandpunthoogte van 12 meter, met een bereik van 5 zeemijlen. Het baken is rood van kleur en opgetrokken uit houten balken.
Het baken op de West-pier (rechts) werd tevens in 1914 geplaatst. Het is een skeletachtige structuur en heeft een hoogte van 7 meter, brandpuntshoogte van 12 meter, en een bereik van 5 zeemijlen. Het baken is groen van kleur. 

In 1702 kreeg de haven toestemming van het parlement om twee haven pieren te bouwen.
Op de Oost-Pier werd aan het eind een vuurtoren gebouwd (L) in 1855, met een torenhoogte van 17 meter, en op de westelijke pier een vuurtoren (R) met een hoogte van 25 meter.
De toren op de oost-pier is een stenen cilindrische toren met balkon en lantaarn, De toren is ongeverfd en de lantaarn is wit.
De toren op de West-Pier werd in 1831 gebouwd. het is een stenen cilindrische toren met balkon en lantaarn. De toren is ongeverfd en de lantaarn en balkon zijn wit geschilderd. 
Beide pieren waarop de vuurtorens staan hebben een lengte van 330 meter. Deze lengten werden in 1914 vergroot met 150 meter met de pieren waarop de havenbakens staan. De pieren zijn bij het verlengen niet vast aan elkaar verbonden.

WHITGIFT VUURTOREN.   

De Whitgift vuurtoren staat aan de zuidelijke oever van de rivier de Ouse, die uitmondt in de rivier de Humber.
Het is een wit geschilderde houten toren op een ronde betonnen sokkel.
De toren heeft een hoogte van 14 meter, met een brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 5 zeemijlen.
De lantaarnhuis is buitenwerking en het licht komt van een LED-lamp op de reling van de lantaarn galerij.
Het licht is volledig geautomatiseerd.


PAULL VUURTOREN.

De vuurtoren van Paull staat op het laagland aan de noordelijke oever van de rivier de Humber.
Sinds 1836 waakte hij over een van de gevaarlijkste waterwegen van Groot Brittannië.
De toren heeft een hoogte van 9 meter en een een brandpuntshoogte van 12 meter.
De toren onder het beheer van Trinity House Hull werd in 1870 buiten gebruik gesteld


SPURN LAGE EN HOGE LICHT.             

Spurn Point is een smalle zand- en kiezelstrook aan de monding van de rivier de Humber-estuarium, die vijf kilometer de Noordzee insteekt.
De huidige vuurtoren van Spurn Point werd in 1895 gebouwd. 
Het is een cilindrische toren van ingenieur Thomas Matthews, met een hoogte van 39 meter (R).
De toren is zwart geschilderd met in het midden een brede witte band en een wit lantaarnhuis.
De toren werd beheerd door Trinity House tot 1985 waarna ze buiten bedrijf werd gesteld.
 Vlakbij de staat het Spurn Point Low-light, een cilindrische enigszins taps toelopenede stenen toren met een zwart boven gedeelte, waar het lantaarnhuis moet hebben gestaan. Het is het ontwerp van James Walker en werd in 1852 gebouwd en in 1895 buiten werking gesteld.


WITHERSEA VUURTOREN.

De vuurtoren staat niet aan de kust maar midden in de stad Withernsea.
De toren heeft een hoogte van 38 meter en de bouw duurde 18 maanden, tussen 1892 en 1894.
Toen de toren werd gebouwd stond hij nog 400 meter uit de kust met een gebied met niets anders dan zandduinen. 
Het is een toren opgetrokken uit bakstenen, taps toelopend achthoekig prisma met balkon en lantaarn. Het geheel is wit geschilderd. De eerste verlichting werd geleverd door een paraffinelamp met achtlonten. In 1936 werd de toren geëlektrificeerd, werkend op wisselstroom.
De toren stond onder beheer van Trinity House tot 1976. In dat zelfde jaar werd de toren gedeactiveerd.

                    LINCOLNSHIRE.    

Lincolnshire is een ceremonieel graafschap. Het graafschap is opgedeeld in 9 bestuursgebieden. De hoofdstad is Lincoln.

KILLINGHOLME HOGE EN LAGE VUURTOREN.

De twee vuurtorens, de Hoge vuurtoren en de Lage vuurtoren behoren tot het verleden van het begeleiden van de scheepvaart over de rivier de Humber.
Ze staan nu in een industriegebied.
De hoge vuurtoren, een cilindrische rode toren met balkon en lantaarnhuis met een wit dak heeft een hoogte van 24 meter, werd gebouwd in 1876. De brandopuntshoogte was 22 meter, met een bereik van 3 zeemijlen.
De Lage vuurtoren, geheel wit geschilderd  werd gebouwd in 1836, heeft een hoogte van 14 meter, had een brandpuntshoogte van 10 meter , met een bereik van 14 zeemijlen.
Beide torens vielen onder het beheer van de Hull Trinity House. 

KILLINGHOLME NORTH LOW VUURTOREN.   

De vuurtoren staat op de zuidelijke oever van de rivier de Humber. De toren een cilindrische stenen bepleisterde toren werd gebouwd in 1851 en heeft een hoogte van 14 meter.
De toren had een brandpuntshoogte van 14 meter en werd in 1920 buiten bedrijf gesteld.
De toren stond vroeger onder beheer van Hull Trinity House en is tegenwoordig particulier eigendom.


WEST NENE VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de westelijke oever van de rivier de Nene, Sutton Bridge, en is de langste rivier van het Verenigd Koninkrijk.
De toren staat ook bekend onder de vreemde bij naam 'Westelijke Jordaanoever' vuurtoren.
De toren, een enigszins taps toelopend bouwwerk, zo ook het lantaarnhuis, gescheiden door een diepliggende zwarte band, met een pagodedak.
De toren werd in 1830 gebouwd en is samen met het wachtershuis wit geschilderd.
De toren heeft een hoogte van 18 meter en is het ontwerp van ingenieur John Rennie.

SIR PETER SCOTT VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op de oostelijke oever van de rivier de Nene, Sutton Bridge. Ook deze toren heeft een vreemde bijnaam, namelijk 'East Bank' vuurtoren. De naam verwijst naar de natuuronderzoeker en kunstenaar Sir Peter Scott.
Deze toren werd ook in 1830 gebouwd met een torenhoogte van 18 meter en is gelijk in aanzicht als de westelijke toren.
Ook deze toren is het ontwerp van de ingenieur John Rennie.
Beide torens zijn buiten gebruik en in particulierbezit.



    NORFOLK.   

Norfolk is een shire-graafschap met de hoofdstad Norwich. Het is een graafschap in historisch East Anglia en telt 7 bestuursgebieden.


CROMER VUURTOREN.        

De vuurtoren van Cromer bevindt zich ongeveer 32 kilometer ten noorden van de stad Norwich.
De toren uit 1833 heeft een hoogte van 18 meter, en heeft een achthoekige vorm.
Op het platte dak dat wordt omgeven door een balustrade staat een wit lantaarnhuis.
De toren heet brandpuntshoogte van 84 meter boven zeeniveau met een bereik van 21 zeemijlen.
De toren geeft om de vijf seconden een witte flits.
Toren en wachtershuis zijn wit geschilderd en het geheel valt onder beheer van Trinity House.


 GORLESTON ZUID-PIER VUURTOREN.

De vuurtoren en de kustwachtpost bevinden zich op de zuidelijke pier van de zeehaven aan de zuidkant van Great Yarmouth. De eerste vuurtoren die hier in 1852 werd gebouwd, was een achthoekige bakstenen toren met vergelijkbare hoogte als het huidige vuurtoren gebouw. De huidige vuurtorengebouw werd in 1955 gebouwd en was tevens kantoor van de havenmeester. De vuurtoren is op het dak gemonteerd, samen met alle communicatie apparatuur, havencontrolelichten en de misthoorn.  
De vuurtoren heeft een hoogte van 8 meter, met een brandpuntshoogte van 11 meter, en een bereik van 11 zeemijlen.
Het geheel staat onder beheer van de National Coastwatch Institution; Haven autoriteit van Great Yarmouth.

HAPPISBURGH VUURTOREN.      

De vuurtoren van Happisburgh is de enige onafhankelijke beheerde vuurtoren in Groot Brittannië. Het is tevens de oudste nog werkende vuurtoren in East Anglia. Het gebouw werd in 1790 door de Corperation of Trinity House als een van een paar vuurtorens gebouwd. De Hoge- en Lage vuurtoren werkten samen met het Newarp-lichtschip om schepen langs de zuidelijke rand van de Haisborough Sands voor de kust te begeleiden.
 De vuurtoren, een cilindrische taps toelopende toren met een hoogte van 25 meter werd in 1791 in werking gesteld. De toren had als dag merk rode en witte horizontale banden, een wit lantaarnhuis met een rood dak. De toren heeft een brandpuntshoogte van 41 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De vuurtoren werd in 1929 geautomatiseerd. 
De toren stond tot 1990 onder beheer van Trinity House en daarna door Happisburgh Lighthouse Trust. 

OUDE VUURTOREN VAN HUNSTANTON.   

De vuurtoren, gebouwd op het hoogste punt van het deel van de kust, bovenop de de kliffen van Hunstanton, werd in 1851 in gebruik genomen.
De toren diende om de scheepvaart te helpen veilig de wateren van Lynn Deeps binnen te varen.
Voor deze vuurtoeren waren er reeds twee andere gebouwd, één in 1665 en en een andere  in 1778.
De huidige toren, naar het ontwerp van James Walker, werd gebouwd in opdracht van Trinity House om de verouderde te vervangen. 
De toren met een hoogte van 19 meter stak 33 meter boven het zeeniveau uit, en had een lichtbereik van 16 zeemijlen. De vuurtoren had oorspronkelijk een wit licht, maar in 1844 werd er een rode sector aan het licht toegevoegd. De toren, wit geschilderd, cilindrische van vorm met balkon (heden zonder lantaarnhuis) bleef tot 1922 in gebruik.

  

                       SUFFOLK.  
 
Suffolk is een shire-graafschap in de regio East England.
Suffolk heeft 5  bestuursgebieden.  De hoofdstad is Ipswich.



ORFORDNESS VUURTOREN.

De vuurtoren van Orfordness was gelegen op Orfordness in Suffolk en werd voltooid 1792.
Het was een taps toelopende bakstenen toren met balkon en lantaarn huis. De toren met een hoogte van 30 meter, had als dagmerk twee rode banden, waarvan de bovenste net onder het balkon. Balkon en lantaarnhuis zij wit geschilderd.
De eerste lichten in dit gebied werden in 1637 gebouwd, een paar houten lichtmasten. IN 1720 werden patentrechten verworven door  Henry Grey, hij verving de houten lichtmasten voor een paar bastenen torens. Hierna volgden de problemen; de toren werd in 1724 weggespoeld. De vervangende houten toren werd eveneens weggespoeld evenals de weer vervangende toren. In 1733 werd een nieuwe torens gebouwd. In 1746 werd het bovenste licht op kolen gestookt en het onderste op olie. Deze werden in 1780 vervangen door een paar achthoekige  bakstenen torens. Nauwelijks twaalf jaar later stond de onderste van de twee torens door kusterosie gevaarlijk dicht bij de zee, en lang daarna stortte deze in.

Detail van een zeekaart uit 1875 waarop de twee vuurtorens zijn afgebeeld.

In 1837 werd het beheer van de torens gekocht door Trinity House en werden beide torens aan de tijd aangepast wat lenzen en spiegels aangaat. In 1864 werden beide toren beschilderd in rood en wit (voorheen waren ze helemaal rood). In 1887 ging het lage licht opnieuw verloren door erosie, en werd het ditmaal niet vervangen. De hoge vuurtoren werd in 1914 gemoderniseerd en in 1959 geëlektrificeerd en werd het de eerste toren in 1964 die vanuit Harwich werd bewaakt.

De vuurtoren werd op 27 juni 2013 buiten gebruik gesteld vanwege de oprukkende zee. De erosie nam zwaar toe en de kans dat de toren om zou vallen was groot. Trinity House verwijderede alle appartuur.
In 2019 beschadigden hoge golven de bij de toren staan de gebouwen van de vuurtorenwachters. De kustlijn kwam daardoor en enkele meters van de vuurtoren zelf te liggen. In 2020 werd begonnen met de ontmanteling van de vuurtoren 


PAKEFIELD VUURTOREN.      

De vuurtoren van Pakefield is een ontmantelde vuurtoren uit de 19e eeuw, gelegen bij Pakefield een voorstad van Lowestoft. De toren werd in 1832 in gebruik genomen en had een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 9 zeemijlen. 
Het is een rechte korte ronde toren met een hoogte van 9 meter met balkon en een piramidedak  op het lantaarnhuis. De toren werd in 1864 buiten werking gesteld en bleef tientallen jaren leeg staan tot in de jaren twintig van de vorige eeuw een particulier de toren kocht en er rondom een vakantie park bouwde.

SOUTHWOLD VUURTOREN.

De vuurtoren van Southwold staat middenin een woonwijk. De vuurtoren een lokaal herkenningspunt werd in 1887 gebouwd en in 1890 in gebruik genomen.
Het is een witte cilindrische bakstenen toren met een hoogte van 21 meter, met balkon en lantaarnhuis.
De brandpuntshoogte ligt op 37 meter met een bereik van 24 zeemijlen. De toren staat 37 meter boven zeeniveau.
De toren werd in 1938 geautomatiseerd en staat onder beheer van Trinity House.


LOWESTOFT VUURTOREN.     

De vuurtoren van Lowestoft staat  bovenaan de Sparrow's Nest Gardens en torent hoog boven de stad uit.
De kustlijn langs deze kust is bezaaid met zandbanken, waardoor de scheepvaart gevaarlijk is. Er stonden vroeger verschillende vuurtorens langs dit kustgedeelte.
Trinity House liet in 1609 twee vuurtorens bouwen bij de Ness, langs de kustlijn. De ene vuurtoren was hoger dan de andere. De hoge en de lage vuurtoren rusten op een vakwerkconstructie en vormden de leidende lichten. Wanneer ze op één lijn stonden, zouden de twee lichten schepen veilig door het Stamford Channel leiden, het diepste kanaal voor de kust. In 1628 waren de beide vuurtorens aan reparatie toe en werden ze herbouwd en bleven nog vijftig jaar in gebruik, tot ze in 1676 werden vervangen. In 1706 werd het low light buiten werking gesteld door de steeds veranderde kustlijn.
Het Low Light werd in 1779 herbouwd en in 1778 kreeg het High Light een nieuwe glazen lantaarn.
In 1870 besloot Trinitu House elektriciteit aan de leggen, maar de High Light toren was niet bestand tegen de nieuwe zware apparatuur, dus werd een nieuwe toren gebouwd in 1874.
In 1923 werden de oude torens buiten werking gesteld. De nieuwe huidige toren heeft een hoogte van 16 meter, met een brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 23 zeemijlen, en werd in 1975 volledig geautomatiseerd.

   ESSEX.

Essex is een ceremonieel graafschap in de regio East of England.
De hoofdstad is Chelmsford. Het graafschap is opgedeeld in 14 bestuursgebieden.


DOVERCOURT VUURTORENS.     

Het zijn twee gietijzeren torens, de hoge en de lage vuurtorens van Dovercourt.
Beide torens werden opgericht in 1863, waarbij de hoge een hoogte kreeg van 14 meter en de lage een hoogte van 8 meter.
Beide dienden als navigatielichten voor de schepen die de monding van de rivier de Stout bevoeren en de nabijgelegen haven van Harwich bedienden.
Ze vervingen de vuurtorens van Harwich in het noorden, die overbodig waren geworden door de verschuivende vaargeulen en de opbouw van Lanfguard Split. De torens waren gebouwd op een beweegbaar spoor dat kon worden bijgesteld naarmate de vaargeulen verandereden.. De hoge vuurtoren staat dicht bij de promenade en is zeskantig van vorm. De lage vuurtoren staat ongeveer 180 verder in zee.  Beide torens zijn in 1917 buiten werking gesteld door Trinity House.

HARWICH VUURTORENS. 

De hoge en de lage vuurtoren van Harwich dateren uit het begin van de 19e eeuw, die werden gebouwd om de schepen veilig de haven in te leiden. Ze vervingen een paar lichten uit de 17e eeuw toen Harwich een belangrijke basis was voor de Royal Navy.
Beide vuurtorens werden in 1818 opgericht, waarbij het hoge licht een hoogte kreeg van 21 meter en het lage licht van 9 meter. Ze werden min of meer op de oude plek van hun voorgangers gebouwd van bakstenen. Beide torens werden verlicht door olielampen, negen in de hoge toren een drie in de lage toren. Aanvankelijk scheen het licht van de hoge toren uit een raam halverwege hoogte en de bovenste helft diende als dagmarkering. In 1822 werd dit veranderd en scheen het licht vanaf de top. Beide torens stonden onder beheer van Trinity House, tot ze in 1863 buiten-werking werden gesteld. Heden behoren ze tot het Harwich Maritiem Museum.


     Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND. (11-C)