SIDELIA M.S. SHELL TANKERS B.V. (DEEL-2B)

M.S. SIDELIA.

24 MAART 1989 T/M 30 JUNI 1989.

De dag voor het maritieme festival, 'Sail Hamburg', verlieten we het dok bij Blom & Voss. Graag hadden we dit nog mee willen maken.
Na de reparatie bleven  we nog enige reizen maken op de landen rond de Noordzee.  

Dan toch een order om te gaan aden op de Firth of Forth rivier bij Edenburg (Schotland) voor Portland Maine in de USA.

( Het oude lichtschip Natucket aan de kade te Portland Maine.)

Na het lossen van de lading in Portland keerden we met het mooiste weer van de wereld op de Atlantische Oceaan terug naar Europa. Het was zodoende een mooie gelegenheid de twee hydraulisch uitdraaibare kranen op het achterschip te testen. 

( De kraanarm uitgedraaid aan de bakboordzijde van het achterschip.)

( Een kijkje vanaf de kraanarm op het achterschip van de Sidelia.)

Bij Flotta (Orkney) werd er weer geladen voor Hamburg en was het een leuk gezicht om de zeehonden te zien liggen genieten op de ladingslangen van de zonnewarmte.

Na het lossen te Hamburg kregen we orders om te gaan laden in Laskhira in Tunesië voor Frankrijk. Tot mijn stomme verbazing zou ik daar worden afgelost..

Het aflossen te Laskhira was niet je van het. Mijn aflosser was blij heelhuis en met zijn bagage veilig aan boord te zijn aangekomen en hij wenste me veel sterkte met de thuisreis. 
Eenmaal het schip verlaten en aan de wal aangekomen ging ik door de bureaucratische molen. Ik kreeg een stapel formulieren voorgelegd om in te vullen en het koste me de nodige moeite om ze duidelijk te maken dat ik geen Frans kon lezen. Na uren wachten en het steeds weer controleren van mijn bagage kreeg ik uiteindelijk de benodigde doorreis visa en stempels.Van het landschap op de reis naar het vliegveld heb ik niets gezien daar de autoruiten achterin geblindeerd waren. Toen weer de nodige toestanden op het vliegveld en was het en zucht van verlichting om uiteindelijk te vertrekken naar Genua om daar over te stappen op een vlucht naar Amsterdam.
Kantoor was inmiddels door het schip in kennis gesteld over te situatie in Tunesië en na mijn verslag werd er vanaf gezien er nog mensen af te lossen in de toekomst. 

SIDELIA M.S. SHELL TANKERS B.V. (DEEL-2A)

M.S. SIDELIA.

24 MAART 1989 T/M 30 JUNI 1989.

Na een oversteek van de Atlantische Oceaan in ballast bij zeer slecht weer, was het schip in een enorm golfdal terecht gekomen en sloeg het met de boeg met een enorme klap op de aankomende golf. De klap was door het gehele schip te voelen. Tijdens de verdere reizen op de Noordzee werd er steeds een rammelend geluid waar genomen in het voorschip.
Na de lading gelost te hebben op Europoort te Rotterdam werd de voorpiek geopend en geventileerd om deze ruimte aan een uitgebreide inspectie te onderwerpen. Een ruimte zo groot dat er een kleine gezinswoning in kan staan. Het was dus zoeken en nog eens zoeken langs de scheepshuid en over het vlak of er vreemds te zien was.

Het was dus even schrikken toen we de afgescheurde en verbogen spanten vonden op het scheepsvlak. Dan pas besef je dat water sterker is dan staal. er werd een scheepsbouw expert bijgehaald om te beslissen hoe en wat er verder moest gebeuren. Zo werd er besloten het schip tijdelijk uit de vaart te nemen, daar de zeewaardigheid niet meer 100% was. Het werd nu zoeken naar een reparatie scheepswerf op dit te herstellen. 
Deze schepen waren gebouwd uit hoogwaardig staal, wat ook toegepast wordt bij de marineschepen en niet iedere scheepswerf in Europa kon dit op korte termijn leveren. Zo viel Wilton Fyenoord af en werd het de reparatiewerf van Blom & Voss in Hamburg.
Al de ladingtanks werden 'inert' gemaakt. Dit wil zeggen, dat ze geventileerd en opgevuld werden met een niet brandbaar en explosief gas dat werd verkregen uit de gewassen uitlaatgassen van de stoomketel installatie. 

( Vaart over de Elbe naar de dokken van Blom & Voss.)

( Een drijvend dok hoeft niet lelijk te zijn als er op de wand iets fraais wordt afgebeeld.)

Bij Blom & Voss kwam het schip in een verzonken dok te liggen. Het werf personeel kreeg een speciale loopbrug naar het voorschip voor hun werkzaamheden en het was hun streng verboden het schip elders te betreden. 

Terwijl in het dok de werkzaamheden voor de reparatie in volle gang waren verrichten we zelf de nodige draaiuren werkzaamheden aan de hoofdmotor, zoals het verwisselen van uitlaatkleppen.

SIDELIA M.S. SHELL TANKERS B.V. (DEEL-1)

M.S. SIDELIA. 

05 MEI 1987 t/m 31 JULI 1987.

Het m.s.Sidelia is het laatste schip van de drie Tung S-klasse schepen welke voor 5 jaar in charter zouden varen voor Shell Tankers b.v. Het waren de Sarda, Stellaris en de Sidelia. ( Het m.s. Stellaris reeds beschreven op 05/06-04-2013). 

Ik maakte voor het  eerst kennis met de Sidelia gedurende een kort contract van 05-05-1987 t/m 31-07-1987 en stapte te Corpus Christy (Taxas USA) aan boord van het schip.
In totaal zou ik zes contracten maken aan boord van de Sidelia van 1987 t/m 1996 en tevens mijn laatste contract bij Shell Tankers b.v.

In Corpus Chritsy werd zware stookolie geladen voor de elektriciteit centrale van New Orleans.

( Zware tropische regenbuien aan de horizon.)

( Na regen komt er ook weer zonneschijn.)

Daar we na het lossen van de lading nog geen nieuwe ladingorders hadden bleven we in ballast ten anker liggen op de rivier de Mississippi. Zodoende had een ieder die er belangstelling in had de gelegenheid om met een bootje naar de wal te gaan en een bezoek te brengen aan de stad New Orleans en haar zo beroemde oude stadsdeel het French Quarter.

Het gebied staat bekend om het ontstaan van de Jazz muziek en haar bruisende nachtleven. Iedere straathoek geeft een ander aanzicht met de oude panden en hun bloemrijke smeedijzeren balkons.

Oude raderboten, zoals de Nanchez, lokken voor een rondvaart over de rivier. Maar daar hadden we geen tijd voor.

Zo kregen we orders om op zee aan een boei te gaan laden te Point Noir (Congo) en maakten we een lange oversteek heen en ook weer terug om de lading te gaan lossen op de Virgen Islands.

( Een fraaie zonsondergang weerspiegeld in het raam op de scheepsbrug.)

Na het lossen van de lading bleven we in het Caribische gebied om te gaan laden te Puerto Miranda in het meer van Maracaibo (Venezuela) voor de raffinaderij te Shell Haven in Engeland.

( De Amsterdammers noemen het schijtlijsters deze meeuwen die van het hoofddek een smerige troep maakten.)

De laatste reis van dit contract ging naar Flotta (Orkney eilanden) om daar Noordzee olie te gaan laden. In Flotta verliet ik de Sidelia voor een kort verlof.

Op de afbeeldingen uit de machinekamer van de dia presentatie is te zien dat al de machinerieën een licht groene kleur hebben. Dit is standaard aan boord van de Shell Tankers. Vloerplaten en dekken hebben een donker groene kleur.

ASFALT.

KILOMETERS VRETEN OVER ASFALTWEGEN.

De vakantie perioden zijn weer aangebroken, zowel in Nederland als verdere Europese landen. Er staan weer kilometers file naar de bekende vakantie bestemmingen die met de auto te bereiken zijn over de moderne geasfalteerde snelwegen. Maar is al dat asfalt wel een uitvinding van deze moderne tijd?

Nee dus!

De Mesopotamiërs kenden reeds asfalt en gebruikte dit om hun baden mee waterdicht te maken. De Feniciërs gebruikten het voor het afdichten van de naden in hun schepen en de Egyptenaren gebruikten asfaltblokken  welke ze langs de oevers van de Nijl neerlegden om erosie te voorkomen.

Het gebruik van asfalt voor het verstevigen van het wegdek gaat terug tot 625 jaar voor Christus in Babylon zoals uit oude geschriften is gebleken.

De oorsprong van de huidige benaming van het product asfalt gaat terug tot in de oude Griekse tijd. Het is de naam "asfaltos" wat stevig of stabiel betekend. Ook is het asfalt uit die tijd wel iets anders dan dat uit onze tijd.

Het 'natuurasfalt' van toen ontstond op plaatsen waar aardolie door spleten in de aardkorst aan de oppervlakte kwam. De lichter bestand delen vaan de aardolie verdampten en het zwaardere restproduct, dat we nu bitumen noemen bleef liggen. Zo ontstonden natuurlijke asfaltmeren.

Een oud voorbeeld hiervan is dat de profeet Elia op de berg Karmel (Israël) in zijn strijd met de priesters van de god Baäl , die hun offer vuren niet in brand kregen, zijn eigen offerplaats overgoot met 'water' en waarna het feller ontbrandde dan normaal. Het  was dus geen water, maar een licht bestand deel wat met aardolie ophoog was gekomen uit de aarde.

Het grootschalig gebruik van asfalt voor de wegenbouw gaat teug tot 1870. De Belg Edmund.J. Desmedt geld als uitvinder van het moderne asfaltbeton. Hij werkte in de VS aan de Columbia Universiteit in New York City en was betrokken bij de aanleg van de eerste moderne asfaltweg in Newark, New Jersy.
In 1900 patenteerde Frederick J. Warren een nieuw soort asfalt dat gemaakt werd van bitumen en minerale aggregaten.

Iedere dag worden er 11.000 metrische tonnen bitumen geleverd in 30 verschillende landen op de wereld en wordt er gewerkt aan 350 kilometer weg per dag. Dit is omgerekend in elke 4 minuten 1 kilometer asfalt.
Dit is genoeg om ieder jaar ruim 3 keer een weg om de wereld aan te leggen. 

PAPAVER.

PAPAVER VAN KNOP TOT ZAADBOL.

Fietsend op een mooie zomerse dag door de natuur kwam ik bij een braak liggend stuk landbouwgrond tussen de bossen, dat oranje zag van de klaprozen.

Tot mijn stomme verbazing, was daar een echtpaar op leeftijd, hun elektrische fietsen lagen in de berm, bezig al deze bloemen met stokken kapot te slaan.

Op mijn vraag waar waar ze mee bezig waren kreeg ik als antwoord; "Deze illegale opium kwekerij te vernietigen". Een verder gesprek was niet mogelijk.
Nu vraag ik me af of ze wel goed bij hun hoofd waren en het verschil tussen een klaproos en een papaver niet kenden. Het is dan wel familie van elkaar, maar dan nog. Dit heet dan genieten van de mooie natuur.

( De knop van de papaverbloem staat op barsten om open te gaan.)

Zelf heb ik in de tuin enige oranje- en witte papavers staan die in juni volop gebloeid hebben, dat het een lust was voor het oog.

( De bloemen zijn geliefd bij de bijen en de hommels.)

( Zijn de bloembladen weg gevallen na de bloei dan is dat wat overblijft ook mooi om te zien.)

( De zaadbol van de papaver.)

De zaadbollen van de papaver staan leuk als decoratie in een bloemstuk, maar gedroogd ook in een boeket met droogbloemen.

( De oranje papaver vol in bloei.)

Gelukkig ben ik het bezoek van zo'n gestoord stelletje mensen bespaard gebleven en hebben anderen van de bloemen pracht kunnen genieten in mijn tuin als ze langs wandelden  of op de fiets.

HET ZEILSCHIP VAN DE BUGIS.

Op 21/22 maart 2013 plaatste ik een artikel op dit weblog met de titel;

PINISI ZEILSCHIP INDONESIË.

Ik had daarbij de eer enige afbeeldingen over de huidige bouw van deze scheepjes te verkrijgen van de heer Ernst Weber die zelf ook bezig was met een artikel te schrijven over deze scheepjes.

Ernst Weber (1938) werkt als vrijwilliger in het Scheepvaartmuseum Amsterdam. Hij is een oud officier van de Kon. Marine. Ernst was zelf bezig met een historische beschrijving van deze scheepjes gebouwd door de Bugis. Zo was het van mij een tegen prestatie hem afbeeldingen van deze scheepjes te leveren gemaakt in 1987 in de haven Sunda Kelapa Jakarta voor zijn artikel.

In het tijdschrift Spiegel der Zeilvaart; nummer 5 juni 2013 is zijn eerste artikel verschenen onder de titel:

In dit artikel werden diverse van mijn afbeeldingen geplaatst (met naam vermelding). Het tweede artikel over de bouw van deze scheepjes verschijnt in het volgende nummer van het tijdschrift.

Het is een interessant artikel voor een scheepvaart liefhebber.

SAIL DEN HELDER 2013. (SLOT)

AFSLUITING SAIL DEN HELDER 2013.

Aanwezig was een uiteenlopende verzameling aan schepen. Moderne Marine schepen en zeilende oude- en nieuwere opleidingsschepen van verschilde Marine's uit de wereld.

.

Verder het varend erfgoed, dat met liefde en zorg wordt bijgehouden. Maar ook een scheepje dat naar eigen idee werd omgetoverd tot een mini replica van de 'Prins Willem'. 

Ook het Statenjacht de "Utrecht", een replica van een 18e eeuws admiraliteitsjacht nagebouwd van tekeningen uit 1746, getuigd van de rijke welvaart uit het verleden.
Tot ziens in  'Sail Den Helder' de volgende keer.

NHP SAGRES. SAIL DEN HELDER. (DEEL 9)

SAGRES.

Sagres is een kaap op een schiereiland in Algrave het zuidelijkste deel van Portugal.
Het is ook de plaats waar Henrique Navegador, bekend onder de naam 'Hendrik de Zeevaarder, op 13 november 1460 overleed. Linksboven op de landtong ligt het fort Sagres.

HENDRIK DE ZEEVAARDER.

Hij was de derde zoon van koning Johan I van Portugal en zijn vrouw Filippa van Lancaster. Hij werd op 4 maart 1394 in Porto geboren. Zelf was hij geen echte zeevaarder, maar stichtte de maritieme academie te Sagres ter verbetering van de navigatie van de Portugese schepen op hun wereld ontdekkingsreizen.

( Lees op Google artikel Hendrik de Zeevaarder van dit weblog.) 

DE NHP SAGRES III.

( De Sagres III bij het binnenlopen van Den Helder.)

De Sage III is het derde schip van de Portugese Marine met deze naam als opleidingsschip en is sinds 1961 in de vaart.

De driemaster werd te water gelaten op de Duitse scheepswerf, Blohm & Voss, in 1937 onder de naam Albert Leo Schlageter voor de Duitse Marine. De Sagres III is een zusterschip van de Gorh Fock, de Horst Wessel en het Roemeense opleidingsschip Mircea.

 

Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd het schip gebruikt als een 'kantoor'schip. In  1944 werd het schip eenmalig ingezet in de Baltische Zee, alwaar ze op een zeemijn liep en naar een haven moest worden gesleept. Uiteindelijk kwam het schip in Flensburg aan de kade te liggen. 

( Het boegbeeld van de Sagres III, voorstellende Hendrik de Zeevaarder.)

Na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog werd het schip door de Verenigde Staten van Amerika in beslag genomen en in 1948 voor een symbolische bedrag van $5.000 dollar verkocht aan Brazilië, waar ze ging zeilen als Marine opleidingsschip onder de naam Guanabara.

In 1961 kocht de Portugese Marine het schip ter vervanging van hun oude opleidingsschip de Sagras II.
De oude Sagres II werd verkocht aan Duitsland en licht in de haven van Hamburg als een museumschip onder de naam Rickmer Aqua. De Portugese Marine doopte de Guanabara om tot Sagres III.

De Sagres III is een schip van het type: Bark. Ze heeft een lengte van: 89 meter, een breedte van : 12 meter en een diepte van : 5,2 meter.