KAIROUAN NAAR SBEITLA.TUNESIË.

     KAIROUAN NAAR SBEITLA. 

                   TUNESIË.

We verlaten Kairouan en rijden door een landschap dat eerst beheerst wordt door olijfboomgaarden en daarna steeds woestijnachtiger wordt naar Sbeitla, de meest zuidelijke Romeinse stad in Tunesië, een rit van 120 kilometer. Sbeitla staat bekend om de nabij gelegen Romeinse ruïnes van Sufetula.

De oudste sporen van beschaving die in Sbeitla te vinden zijn megalieten en stele's uit de prehistorie. De streek werd in die tijd bewoond door nomaden totdat het Legio III Augusta een kamp oprichtte in Ammaedara, het tegenwoordige Haïdra. Na de overgave van de Berberleider Tacfarrina kwam de streek volledig onder Romeinse controle.

BARBIER MOSKEE - KAIROUAN . TUNESIË.

BARBIER MOSKEE - KAIROUAN.

                       TUNESIË.

De BARBIER MOSKEE zo genoemd naar Abu Zam'a al Balawi, metgezel en barbier van de profeet. Over de naam van de moskee gaat het volgende verhaal: "Abu Zam'a al Balawi was een gezel van de profeet Mohammed en tevens de kapper van de profeet. Balawi kon drie haren van de profeet bemachtigen en naaide deze in zijn kleed. Later nam hij deel aan de verovering van Noord-Afrika en kwam zodoende in Kairouan terecht. Hij voerde hier niet alleen het beroep van kapper uit, maar voerde ook de besnijdenissen uit voor de jonge jongens. In Kairouan vond hij de dood in 654 bij een veldslag en werd er, met zijn kleed dat de drie haren van de profeet bevatte, begraven. Voor Abu de barbier werd een mausoleum gebouwd en veel later in 1620 werd de moskee (in een typisch Ottomaanse stijl) er door Sidi Sahad gebouwd". De muren van het eigenlijke, via de binnen
plaats te bereiken, grafmonument zijn bedekt met de mooiste faiences van heel Tunesië. Het deksel is voorzien van kostbare houtsoorten en is tevens prachtig beschilderd.

Heden wordt de moskee zowel door pelgrims als door studenten bezocht. Tevens laten veel families hier de besnijdenis van hun zonen uitvoeren.

WATERSTEEN IN GROTE MOSKEE. KAIROUAN - TUNESIË.

 WATERSTEEN IN MOSKEE VAN    KAIROUAN. 

TUNESIË.

Als het regent wordt het water wat op de binnenplaats van de moskee valt afgevoerd naar deze enorme steen. Onder in het klavertjevier blad zitten kleine openingen op kleine hoogte boven de bodem. Het water stroomt nu verder via volgende hindernissen en verlaat de steen uiteindelijk via het gat in het midden om de ondergrondse water cisterne van de moskee te vullen. Door al de hindernissen zal het water het meegevoerde vuil achter laten en zo gereinigd in de cisterne terecht komen. Het is een zeer vernuftig en doordacht systeem.

GROTE MOSKEE VAN KAIROUAN. TUNESIË.

DE GROTE MOSKEE VAN KAIROUAN. 

                       TUNESIË.

De GROTE MOSKEE of de SIDI OQBA MOSKEE.

Deze moskee werd in 671 gebouwd door de stichter van de stad Kairouan,Sidi Okba, maar kreeg haar huidige uiterlijk pas onder Ziyadat Allah in 836, onder de Aghlabiden, welke het geheel verder verfraaiden met een koepel boven het gebedsgedeelte. We betreden de binnenplaats (waar de bezoekers alleen mogen komen) via de fraaie Lalla Rihana poort, met een geribde koepel en een hoefijzer vormige poort die rust op Corintische zuilen.
Vanaf de binnenplaats, die omringt is met een zuilengalerij, geven zware cederhouten fraai bewerkte deuren toegang tot de gebedsruimte. Het is vrij om naar binnen te kijken en opnamen te maken. In de gebedsruimte is vooral de rangschikking van de qua kleur verschillende zuilen fascinerend, een bewijs dat de Arabische ingenieurs uitstekende wiskundigen waren. Of je nu rechtuit, naar rechts of naar links kijkt, altijd heb je een rechte zuilenrij voor je. De gehele ruimte is verdeeld in 17 schepen. De vloer en de onderzijde van de zuilen zijn bedekt met rieten matten. De vloermatten zijn weer bedekt met prachtige lokale tapijten. Aan het plafond hangen prachtige kroonluchters.

Het gehele complex van de moskee is 195 bij 80 meter. De vierkante minaret heeft een hoogte van 35 meter. In het midden van de binnenplaats ligt een zeer aparte steen voor het opvangen van regenwater.

KAIROUAN EN PANORAMA AGHLABIDEN-BASSINS. TUNESIË.

KAIROUAN 

EN PANORAMA AGHLABIDEN BASSINS.

 TUNESIË.

(Klik met de linkermuisknop op deze opname om hem vergroot te bekijken.)

KAIROUAN.

De stad is, na Mekka, Medina en Jeruzalem, de op drie na heiligste plaats voor de soennitische moslims. Er bevinden zich vele moskeeën in deze stad. Lange tijd mochten niet-moslims de stad niet betreden, maar in latere tijd werd dit wel toegestaan. De naam Kairouan betekend 'Karavaan'.

Kairouan is in 671 als een garnizoenstad gesticht door de Arabische Omajjaden veldheer Okba ibn Nafi. Eerst werd de stad nog centraal vanuit Damascus bestuurd, maar later werd het de hoofdstad van het rijk van de Aghlabiden. Dit rijk werd gesticht door de Abbasiden-generaal Ibrahim ibn al-Aghlab. De heerschappij van de Aghlabiden duurde tot 909 toen de Fatimiden de stad veroverden. Okba wordt ook gezien als als de bouwer van de naar hem genoemde grote moskee, het belangrijkste heiligdom van Tunesië.

In de strijd met de sjiitische Fatimiden, die zich ophielden in het naburige Mahdia, behield Kairouan aanvankelijk de overhand, maar werd uiteindelijk verwoest door de wreed bekendstaande stam van Beni Hilal.

Met het begin van de Aghlabiden-dynastie begon de weder opbloei van Kairouan tot het huidige religieus centrum.

Kairouan was gedurende eeuwen de administratieve, culturele en economische hoofdstad van Tunesië

KAIROUAN AGHLABIDEN-WATERBASSINS. TUNESIË.

KAIROUAN AGHLABIDEN WATERBASSINS. 

                            TUNESIË.

AGHLABIDEN-BASSINS.

Deze in 862 gebouwde waterbekkens bij de ingang van de stad Kairouan worden gezien als een meesterwerk van de Arabische ingenieurskunst.
Het grootste basin van de twee heeft een doorsnede van 128 meter en een diepte van 5 meter. Op het eerste gezicht lijkt het bassin rond te zijn, maar dat is gezichtsbedrog, daar het 118 hoeken heeft door de 118 pijlers die de buitenmuur ondersteunen. Het water stroomt via een verhoogde overlaat uit het kleine bassin in het grootte bassin.



Het kleine bassin heeft een doorsnede van 34 meter en diende als een 'zuiveringsinstallatie' door middel van bezinking. Het water kwam uit de zijrivieren van de Wadi Marquelil.
Beide bassins zijn te groot om ooit overdekt te zijn geweest en daar zijn ook geen sporen van gevonden en moesten zodoende op z'n tijd gereinigd worden.
Het terrein van de waterbassins is niet toegangkelijk maar van het torentje van er naast gelegen toeristenbureau zijn ze te bezichtigen.

HET HADRIANUS AQUADUCT. TUNESIË.

     HADRIANUS AQUADUCT. 

                    TUNESIË.

Na onze aankomst op het vliegveld van Tunis vertrokken we naar ons hotel in Hammamet voor onze eerste overnachting in Tunesië. Op weg naar Hammamet werd er even van de vaste route afgeweken voor een kort bezoek aan de resten van wat eens een enorm aquaduct was.

HET HADRIANUS AQUADUCT.

Het Hadrianus aquaduct is wel het grootste dat ooit door de Romeinen werd gebouwd. Soms wordt er naar verwezen als het 8e wereldwonder van de oudheid.
Het aquaduct werd in 130 n.Chr. gebouwd en in 200 verder uitgebreid. De totale lengte ervan bedraagt 132 km. Op een bepaald ogenblik vervoerde het bouwwerk liefst 50 miljoen liter water per dag naar de toen Romeinse stad Carthago, die op dat tijdstip met zowat 500.000 inwoners de 3e grootste stad ter wereld was.

Het aquaduct is een bouwwerk van Keizer Hadrianus. Technisch was het uniek omdat het water over de gehele lengte werd vervoerd dankzij de zwaartekracht. Vanaf de bron aan de voet van de berg Zaghouan vloeide het water de eerste 6 km. relatief snel naar beneden (23 meter per kilometer). Daarna was de helling minder steil.
Om de hellingshoek te behouden moesten de Romeinse ingenieurs de hoogte van het aquaduct voortdurend aanpassen aan de golvingen in het landschap. Hoe lager de oppervlakte van het terrein, hoe hoger het aquaduct moest worden (tot een maximum hoogte van 20 meter), en omgekeerd daar waar het grondoppervlak hoger gelegen was.

Eens in Carthago aangekomen werd het water opgevangen in een reservoir met een capaciteit van 30 miljoen liter.
In een latere aflevering kom ik nog terug op dit onderwerp.

WIE WAS HANNIBAL BARKAS.

WIE WAS HANNIBAL BARKAS? 

                   TUNESIË.

HANNIBAL BARKAS.

Wie was Hannibal ? We hebben vroeger allemaal op school eens geleerd, dat hij met zijn leger en olifanten de Alpen overstak, maar nooit dat hij uit Tunesië kwam.
Dit biljet van 5 dinar kwam ik toevallig tegen en is intussen vervangen voor een muntstuk.
Zodoende de belangstelling voor Hannibal.

Hannibal Barkas was een Carthaagse generaal en de zoon van Hamilcar Barkas, eveneens een Carthaags leger aanvoerder. Hij leefde van 247 v.Chr. tot 183 v.Chr.
Hannibal was een briljant generaal en grote tegenstander van de Romeinen in de Tweede Punische oorlog. Zijn geniale tactiek leverde hem veel bewondering op van latere legeraanvoerders zoals Napoleon en de hertog van Wellington. Tijdens de Tweede Punische oorlog trok hij met zijn leger vanuit Iberia (Spanje) naar Italië over de Pyreneeën, de Rhone en de Alpen.

 In Italië behaalde hij veel overwinningen, maar kon of wilde Rome zelf niet belegeren. Na 16 jaar omzwervingen in Zuid-Italië werd hij onverrichter zake teruggeroepen naar Charthago, waar de Romeinen inmiddels een acute bedreiging vormden, en werd in de Slag bij Zama Regia verslagen in 202 v.Chr. Zama lag zo'n 150 kilometer ten zuiden van Carthago. Na de oorlog was Hannibal korte tijd als burgelijk bestuurder werkzaam in Carthago en stimuleerde de landbouw. Helaas had hij veel vijanden bij de aristocratische families welke de Romeinen verzochten om zijn uitlevering te vragen. Rome verlangde zijn uitlevering en Hannibal vluchtte in 195 v.Chr. naar het hof van de ambitieuze koning Antiochus III van Syrië en trachtte te vergeefs deze vorst te bewegen ten strijde te trekken.

Vervolgens trok hij naar de koning van Bithynië (Klein-Azië) Prusias, waar hij na ontdekt te zijn door de spionnen van Rome zelfmoord pleegde door gif in te nemen om uitlevering aan Rome te voorkomen en daar een martel dood te sterven.
De stad Charthago werd in 149-146 v.Chr. in de derde Punische oorlog door de Romeinen onder Publius Cornelius Scipio verwoest. Tunesië werd een provincie van het Romeinse Rijk.

TUNESIË EEN VERRASSEND LAND.

TUNESIË IS VERRASSEND LAND.

In de komende afleveringen neem ik u mee op een rondreis door Tunesië.

Na aankomst met het vliegtuig te Tunis reizen we naar Hammamet aan de kust en daarna het binnenland land in naar de plaatsen Kairouan en Tozeur in het zuiden vlak bij de grens met Algerijë, daarna weer oostwaarts naar Matmata, weer naar het noorden naar El Djem en Sousse aan de kust en hiervandaan richting het noordwesten naar de plaats Dougga om uiteindelijk weer in Tunis aan te komen. Na deze rondreis verbleven we nog enige dagen in Sousse om ook hier weer de omgeving en de stad verder te verkennen.

Tunesië is een republiek in Noord-Afrika grenzend aan de landen Algerije, Libië en de Middellandse zee. De hoofdstad van het land is Tunis. De provincies dragen de zelfde naam als de hoofdstad van deze provincies. Het landschap is zeer afwisselend van karakter.

Het land kent 10 miljoen inwoners, waarvan 1 miljoen in het buitenland woont en werkt. Het grootste deel in Frankrijk en daarna Duitsland. De totale oppervlakte van het land is 163.610 km².
Onderwijs is zowel voor jongens als voor meisjes 9 jaar verplicht en gratis om het a-alfabetisme te bestrijden.
Verplichte talen zijn het Frans en het Arabisch.
Vrouwen en mannen hebben gelijke rechten.
Religie is de islam (98% en de staatsgodsdienst) christendom 1 a 2,5 % en Jodendom kleiner dan 1%.
Sinds 1984 is het dragen van een hoofddoek in openbare gebouwen verboden.
Uit economisch oogpunt is de zondag de officiële vrije dag. De vrijdagmiddag en de zaterdagmiddag zijn ook vrij.
De bevolking bestaat etnisch gezien voor het grootste deel uit Berbers; waarvan velen zich hiervan niet meer bewust zijn en zichzelf als Arabieren beschouwen.
De kust provincies zijn de tuinen van het land. Veel olijfboomgaarden, dadelpalm plantages en groenten- en fruitteelt. Het land heeft een zeer goed berijdbaar en onderhouden wegennet. Overal is nog duidelijk de invloed van de Franse koloniale tijd te vinden. Zoals groene parken en straten afgezet met bomen en bloeiende planten.
Motto onder het wapen van het land; VRIJHEID, ORDE, GERECHTIGHEID.

EEN STAD ZONDER HART.

ROTTERDAM. 

EEN STAD ZONDER HART.

De dag van de Dodenherdenking 4 mei en Bevrijdingsdag 5 mei ligt alweer enige dagen achter ons. Toch wil ik jullie deze luchtopname van het 'Hart van Rotterdam' niet onthouden.

Duidelijk is hierop te zien welke gebouwen het bombardement hebben doorstaan, de Coolsingel en de Blaak zijn gedempt met het opgeruimde puin van de binnenstad en enorme lege plekken daar waar eens woningen en winkels stonden.

EEN STAD ZONDER HART.