EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST
OM IN DUISTERNIS DE
ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE
HAVEN TE BEGELEIDEN.
DEEL 19-A
ALBANIË.
Albanië, officieel de Republiek Albanië, is een land in Zuidoost-Europa. Het land ligt in het zuidwesten van de Balkan aan de Ionische Zee en Adriatische Zee. Albanië grenst kloksgewijs aan Montenegro, Kosovo, Noord-Macedonië en Griekenland.
De hoofdstad ius Tirana. Albanië werd na de WO-II een Sovjet communistische staat tot 1953, onderhield hierna nauwe betrekkingen met Volksrepubliek China tot 1978. Pas in 1990 vonden er hervormingen plaats.
VUURTORENS VAN ALBANIË.
Het eerste lichtbaken voor de scheepvaart navigatie in Albanië werd in 1871 gebouwd aan de noordwestkant van het eiland Sazan
(Sazan navigatie licht)
Tussen 1878 en 1890 stelden maritieme experts uit het Oostenrijk - Hongaarse Rijk de eerste hydrografische kaarten van het land op, die tussen 1933 en 1941 verder werden verbeterd door Italiaanse experts.
Er werden hierna nieuwe lichtbakens voor de navigatie op de belangrijkste vaarwegen voor de kust en naar de havens geplaatst, onder andere in Durrës, Vlorië en Sarandë (Çukë).
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werden enkele belangrijke lichtbakens gerepareerd en in samenwerking met Sovjet-maritieme specialisten werden nieuwe kaarten van de gehele Albanese kust, op het maritieme gebied gepubliceerd.
Durrës vuurtoren; achthoekige stenen toren met een hoogte van 14 meter, brandpuntshoogte van 126 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.
Vlorë vuurtoren; taps toelopende betonnen constructie met daarop licht en zonnepaneel, hoogte 7 meter, brandpuntshoogte 8 meter, met een bereik van 5 zeemijlen.
Sarandë vuurtoren; ronde stenen constructie met lantaarnhuis, bouwjaar 2010, hoogte 8 meter. Brandpuntshoogte 215 meter. Drie witte flitsen elke 30 seconden.
(Enige voorbeelden van de Albanese lichtbakens.)
Lantaarns op acetyleengas werden in gebruik genomen en sommige oudere lantaarns werden gerenoveerd met nieuwe onderdelen. Van 1958 tot 1960 werden betonnen en stenen lantaarntorens ven 8 tot 14 meter gebouwd op Kaap Panorama, ten zuiden van het eiland Sazan, in Shën Vasil, Pashaliman, Treport, Kaap Selita, op de top van de Durrësberg en andere plaatsen.
In de jaren 1984 tot 1986 werden twee nieuwe bakentorens gebouwd in de architectuur van die tijd, een aan de monding van de rivier de Vjosa, met een hoogte van 20 meter en de andere op Kaap Pali, met een hoogte van 14 meter.
Tegenwoordig zijn er in totaal 84, grotendeels functionerende lichten van Buna tot Saranda in volledige werking.
De Sidero vuurtoren is gelegen op het eiland Corfu in de Ionische Zee.
GRIEKENLAND.
Griekenland, officieel de Helleense Republiek, is een land in Zuidoost-Europa, bestaande uit het zuidelijkste deel van het Balkan-schiereiland grenzend aan Albanië, Noord-Macedonië, Bulgarije en Turkije. De hoofdstad is Athene. Het vaste land wordt omgeven door de Middellandse Zee in het zuiden, de Ionische Zee in het westen en de Egeïsche Zee in het oosten. Twintig procent van het land bestaat uit eilanden. Griekenland is één van de oudste zeevarende naties.
AGION THEODORON VUURTOREN.
De vuurtoren van Sint Theodoroi op Kefalonia staat op een kunstmatig schiereiland vlakbij Argostoli, de hoofdstad van het eiland.
Het is een wit rond bouwwerk met 20 zuilen en een toren met een hoogte van 8 meter, gebouwd in 1828.
Het gebouw heeft een vrij eenvoudige architectuur die doet denken aan de Dorische stijl en het witte licht, met een brandpuntshoogte van 11 meter, heeft een bereik van 5 zeemijlen.
De vuurtoren heeft een unieke indeling, omdat het een oude windmolen is die door zuilen wordt omgeven. De vuurtoren is vernoemd naar de nabijgelegen kapel van Sint Theodoroi.
TOURLITIS VUURTOREN.
De vuurtoren van Tourlitis in Andros-stad staat op een zeer klein eilandje en verlicht al meer dan 120 jaar de scheepvaartroute. De pittoreske en indrukwekkende vuurtoren is bovendien de enige in Europa die op een rots in zee gebouwd is. De toren werd in 1887 gebouwd en voor het eerst in gebruik genomen op 1 januari 1897.
De toren heeft een hoogte van zeven meter, een brandpuntshoogte van 36 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. De vuurtoren is namelijk ook de eerste "automatische" vuurtoren van Griekenland.
In september 1943 werd de toren, samen met andere gebouwen, verwoest door een bombardement van de Italiaanse Garde door de Duitsers. In 1950 werd begonnen met de restauratie en in 1994 weer in oorspronkelijke vorm herbouwd.
AGION NIKOLAOS VUURTOREN.
De vuurtoren van Agion Nikolaos op het eiland Kea, gelegen op de Cycladen, is een van de oudste vuurtorens van Griekenland. Het is de eerste vuurtoren in gebruik genomen op de Cycladen en de tweede in Griekenland. De vuurtoren werd in 1831 gebouwd op de ruïnes van de oude tempel van Poseidon, op een smal schiereiland dat de noordkant van de haven van Vourkarió beschermt.
Het is een vierkante stenen toren met galerij en lantaarnhuis, verbonden aan een wachtershuis van één verdieping. het geheel is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is groen. De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 32 meter, met een lichtbereik van 15 zeemijlen.
Het licht zendt uit twee witte flitsen elke 10 seconden.
AGIOS NIKOLAOS VUURTOREN.
De vuurtoren, gebouwd bovenop het fort van Sint-Nicolaas in de haven van Manmdraki op het eiland Rhodos, waakt over de oostelijke golfbreker, vlakbij een van de voetafdrukken van de oude Kolossus van Rhodos. Het fort werd rond 1460 gebouwd door kruisvaarders, de zogenaamde "Ridders van Rhodos". De vuurtoren werd in 1863 gebouwd door de Fransen op de top van de St. Elmo-toren op het fort. Het is ronde stenen toren met galerij en lantaarnhuis, met een hoogte van 6 meter, een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit 2 witte flitsen elke 12 seconden.
De vuurtoren, gebouwd bovenop het fort van Sint-Nicolaas in de haven van Manmdraki op het eiland Rhodos, waakt over de oostelijke golfbreker, vlakbij een van de voetafdrukken van de oude Kolossus van Rhodos. Het fort werd rond 1460 gebouwd door kruisvaarders, de zogenaamde "Ridders van Rhodos". De vuurtoren werd in 1863 gebouwd door de Fransen op de top van de St. Elmo-toren op het fort. Het is ronde stenen toren met galerij en lantaarnhuis, met een hoogte van 6 meter, een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit 2 witte flitsen elke 12 seconden.
ARMENISTIS VUURTOREN.
De achtkantige vuurtoren werd gebouwd in 1891, met galerij en lantaarnhuis, aan een wachtershuis van één verdieping.
De achthoekige stenen toren heeft een hoogte van 19 meter, een brandpuntshoogte van 184 meter.
Het geheel is wit geschilderd en de kopel van de lantaarn is groen.
Het licht zendt uit elke 10 seconden één witte flits.
De vuurtoren is gelegen op het eiland Santori.
De vuurtoren werd gebouwd in 1892 door een Frans bedrijf en is een van de oudste vuurtorens van Griekenland.
De vuurtoren is gebouwd boven op een klein gebouw met wit gekalkte muren en donkere accenten op de hoeken. De vuurtoren heeft een hoogte van 10 meter, een brandpuntshoogte van 100 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
KAAP LEFKADE VUURTOREN.
Het is een witte cilindrische toren met een hoogte van 14 meter verbonden met het wachtershuis van één verdieping.
De toren heeft een galerij en lantaarnhuis, waarvan de koepel groen is geschilderd.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 70 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.
De vierkante stenen toren, met een hoogte van 6,6 meter, met galerij en lantaarnhuisstaat binnen de vestingmuren van het fort Agia Mavra (Santa Maura) vlakbij de brug over het kanaal bij Lefka-stad. De toren is verbonden met een klein wachtershuis van één verdieping. De lantaarn heeft een groene koepel. Het geheel werd gebouwd in 1861, het licht was oorspronkelijk olie gestookt in 1953 omgebouwd naar acetyleen en in 1990 naar zonne-energie. Het licht heeft een brandpuntshoogte van 17 meter en zendt uit knipperend wit en rood licht, met twee flitsen om de 12 seconden.
CHANIA VUURTOREN.
De vuurtoren van Chania is gelegen op het eiland Kreta, was oospronkelijk een marinepost, gebouwd door de Venetianen om de stad te beschgermen tegen de oprukkende Turken. In 1645 namen de Turken de stad in bezit en raakte de toren in verval.
Egyptische troepen, die in dienst waren van de Ottomaanse Rijk hielpen bij de bescherming van Kreta de vuurtoren te herbouwen in 1864: alleen de fundering van de oorspronkelijke toren was nog over. De huidige toren dateert uit 1839, heeft een hoogte van 26 meter, is cilindrische van vorm, heeft twee galerijen en lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van 7 zeemijlen. Het licht knippert elke 2,5 seconden rood. De toren liep in de WO-II schade op en werd in 2006 gerenoveerd.
Fiskardo is een klein dorpje i het noorden van Kefalonia. Het dorp herbergt twee unieke vuurtorens die in de buurt van het dorp staan.
DE VENETIAANSE VUURTOREN.
Deze vuurtoren (rechts op de afbeelding) werd gebouwd in de 16e eeuw tijdens de Venetiaanse overheersing. De vuurtoren in niet meer in gebruik. Het huis en de toren zijn opgetrokken uit lokale steen en werden na de aardbeving van 1953 weer geheel in oude staat opgebouwd en in 2018 opengesteld.
DE VICTORIAANSE VUURTOREN. De vuurtoren (links op de afbeelding) werd in 1892 gebouwd. Het is een uit lokale stenen opgetrokken vierkante toren met een hoogte van 14,2 meter, met galerij en lantaarnhuis. De toren wordt geaccentueerd op de hoeken door witte stenen. De brandpuntshoogte is 27 meter.
KASTRI VUURTOREN.
De toren is gelegen aan de Ionische Zee en staat ook bekend als de vuurtoren van Othonoi, het meest noordelijke eiland van de Ionische Archipel.
De vuurtoren werd in 1872 gebouwd op Kaap Kastri, aan de noordoostelijke punt van het eiland.
Het is een wit bakstenen toren met een hoogte van 10 meter, met daarop een cilindrische toren van drie meter met galerij en lantaarnhuis. De toren staat aan de zeezijde boven op het wachtershuis van één verdieping. De koepel is groen.
De brandpuntshoogte is 103 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Het licht zendt uit één witte flits om de tien seconden.
PATRAS VUURTOREN.
De vuurtoren is een belangrijk herkenningspunt van de stad Patras. De vuurtoren is niet meer actief in gebruik en is een replica. De eerste houten vuurtoren van Patars werd in 1858 gebouwd in de haven van Agios Nikolaos en werd in 1865 door een storm verwoest. De oude stenen toren werd in 1878 gebouwd, had een oppervlakte van 4-5 vierkante meter en was 17 meter hoog. De toren werd in 1972 gesloopt tijdens de periode van de militaire junta in het kader van modernisering van de haven. In 1999 werd de toren herbouwd op een zuidelijke locatie nabij de Sint Andrieskathedraal. De toren heeft heden geen maritieme functie meer, maar is een bezienswaardigheid van de stad.
De vuurtoren is een belangrijk herkenningspunt van de stad Patras. De vuurtoren is niet meer actief in gebruik en is een replica. De eerste houten vuurtoren van Patars werd in 1858 gebouwd in de haven van Agios Nikolaos en werd in 1865 door een storm verwoest. De oude stenen toren werd in 1878 gebouwd, had een oppervlakte van 4-5 vierkante meter en was 17 meter hoog. De toren werd in 1972 gesloopt tijdens de periode van de militaire junta in het kader van modernisering van de haven. In 1999 werd de toren herbouwd op een zuidelijke locatie nabij de Sint Andrieskathedraal. De toren heeft heden geen maritieme functie meer, maar is een bezienswaardigheid van de stad.
PRASONISI VUURTOREN.
De vuurtoren is gelegen op het eiland Rhodes en staat op Kaap Prasonisi, het meest zuidelijkste puntje van het eiland in de Middellandse Zee.
De toren werd gebouwd in 1890 door Franse vuurtorenwachter, werd in 1847 onderdeel van het Griekse vuurtoren net. De toren werd na de WO-II weer in gebruik genomen en is sinds 1986 omgebouwd op zonne-energie. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis met een hoogte van 14 meter, aangebouwd tegen een wachtershuis. Het geheel is wit, allen de koepel van de lantaarn is groen. De brandpuntshoogte is 65 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 30 seconden vier witte flitsen.
De vuurtoren van Venetiaanse haven van Rethymno is de op één na nog bestaande Egyptische vuurtoren op Kreta en is gelegen aan de Middellandse Zee. De toren is gelegen aan het einde van de oude havenpier.
De toren werd in 1838 gebouwd tijdens de Egyptische overheersing onder Mehmet Ali. Tussen 1830 en 1840 werd Kreta aan de Egyptenaren afgestaan als beloning voor hun militaire steun aan de sultan tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog. De vuurtoren verving een oudere vuurtoren. In 1864 werd de toren overgedragen aan de Franse Vuurtorenmaatschappij. De toren is heden niet meer actief.
SIDERO VUURTOREN.
De kegelvormige 8 meter hoge stenen vuurtoren staat op de het Venetiaanse fort dat uitkijkt over de haven van Corfu.`
Het is tegenwoordig een belangrijke archelogische locatie. Het ware de Venetianen die een gracht groeven tussen Kaap Sidero en de stad toen ze het fort bouwden. De vuurtoren en woonhuis werden in 1822 gebouwd door de Britten om schepen naar de Britse marinebasis op de Ionische Eilanden te begeleiden. In 1863 werd de vuurtoren overgedragen aan de Griekse regering. Tijden de WO-II werd het beschadigd door Duitse bombardementen en werd kort bezet door de nazi's als uitkijkpost. Tegenwoordig is het een moderne vuurtoren met een brandpuntshoogte van 78 meter
De meeste van de Griekse vuurtorens worden beheerd en gecontroleerd door de Hydrografische dienst van de Griekse Marine.
ISTANBUL.
Istanbul is de grootste stad van Turkije en ligt verdeeld over het Europese en Aziatische deel van het land, gescheiden door de Bospurus. Istanbul was in de oudheid een Griekse stad onder de Byzantium, werd veroverd door de Macedoniërs en enkele eeuwen later door de Romeinen die onder keizer Constantijn de Grote de naam van de stad weer veranderden in Constantinopel. In 1543 viel de stad in handden van het Ottomaanse Rijk en kreeg de stad haar huidige naam. De stad is door de eeuwen heen een zeer belangrijke handelsstad geweest en gebleven.
AHIRKAPI VUURTOREN.
De actieve vuurtoren is gelegen op het zuidelijke Seraglio-punt aan de Rumelische kust van de zuidelijke ingang van de Bosporus. De eerste vuurtoren die hier stond werd in 1755 gebouwd.
De huidige stenen toren, gebouwd in 1857, heeft een kegelvorm, is wit, met galerij en wit lantaarnhuis, in het midden een zwarte band.
De toren heeft een hoogte van 26 meter, een brandpuntshoogte van 36 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.
Het is een historische actieve vuurtoren en bevindt zich aan de noordkust van de Zee van Marmara.
De vuurtoeren, een gemetselde witte toren met twee galerijen en lantaarnhuis heeft een hoogte van 25 meter.
De toren werd in 1857 gebouwd, staat op een punt bij Kaap Fenerbahçe, vlakbij de oostelijke ingang van de Bosporus. Aan de toren is een klein wachtershuis van één verdieping aangebouwd.
De toren is op het netwerk aangesloten.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte flitsen elke 12 seconden.
De toren heeft ook een mistsignaal dat elke 60 seconden een knal geeft.
MEISJESTOREN OF KIZ KULESI.
Nadat het eeuwenlang als douanepost en verdedigingstoren diende, werd in de 18e eeuw, onder het Ottomaanse Rijk, een lantaarn geplaatst om de schepen te begeleiden. Sindsdien is het een actieve vuurtoren. Na een grote restauratie in 2023 is het tegenwoordig ingericht als museum.
Het is een vierkante stenen toren met een galerij, waarna een achthoekige opbouw met vensters en deur, hierna een koepelvormig dat met daarop weer een galerij.
De vuurtoren is gelegen aan de Europese kant van de Zwarte Zee-ingang van de Bosporus.
Rumeli is een vroegere naam voor de Ottomaanse gebieden ten westen van de Bosporus.
Het is een stenen toren gebouwd in 1830 met een hoogte van 30 meter. de vorm is tweetraps achthoekig, met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit en de koepel is zwart van kleur.
De vuurtoren werd in 1856 in gebruik gesteld.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 58 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Het licht zendt uit 12 seconden een witte flits.
SILE VUURTOREN.
De Sile Feneri is een actieve vuurtoren en is gelegen aan de westkust van de Zwarte Zee in de noordoostelijke stad Sile.
De vuurtoren werd in 1859 gebouwd door Franse ingenieurs in opdracht van de Ottomaanse Sultan Abdülmedid I, en werd in 1860 in gebruik genomen.
De stenen toren staat op een klifpunt bij Kaap Sile en heeft een hoogte van 19 meter.
Het is een achthoekige toren met galerij en lantaarnhuis verbonden aan een wachtershuis van één verdieping.
De witte toren heeft smalle zwarte banden.
De brandpuntshoogte is 60 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 15 seconden een witte flits van 1,5 seconde.
De actieve vuurtoren is gelegen aan de noordkust van de Zee van Marmara.
De vuurtoren werd in 1856 gebouwd in opdracht van de Ottomaanse sultan Abdülmecid I. De toren bevindt zich 8,7 mijl ten zuidwesten van de zuidelijke ingang van de Bospurus.
De toren werd gebouwd door Franse ingenieurs in de vorm van een achthoekig prisma met galerij en lantaarnhuis, geheel in het wit.
Omdat de grond ter plaatse niet hoog genoeg boven het zeeniveau ligt, werd de 16 meter hoge toren op een platform gebouwd, waardoor de brandpuntshoogte van 23 meter mogelijk werd.
De toren staat tegen een gebouw van twee verdiepingen aangebouwd, dat diende als wachtershuis. De vuurtoren werd in 1857 in gebruik genomen, licht heeft een bereik van 15 zeemijlen en geeft elke 10 seconden een witte flits. De toren is tevens uitgerust met een mistsignaal dat elke 30 seconden een signaal geeft.
SLOT VAN: VUURTOREN AAN EUROPESE KUSTEN.






























.png)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten