EEN DORP BEKEND OM
ZIJN FRUITWIJNEN
EN HELDER WATER.
Het dorp werd gesticht door de Grieken en heette oorspronkelijk Çirkince, wat 'lelijk' betekend, naar verluidt om buitenstaanders af te schrikken en de schoonheid van de plek geheim te houden.
In de jaren 1923 tot 1926 vond er na het einde van de Eerste Wereldoorlog een bevolkingsruil plaats. De oorspronkelijke bewoners, van oorsprong Grieken verlieten het dorp, waarna het voor een deel werd herbewoond door Turken. De naam werd veranderd in Sirice, wat 'mooi' betekend. De oude Grieks-Ottomaanse huizen staan al sinds de 18e- en 19e eeuw onder bescherming. Het dorp is bekend om haar schoon water, tuinen en vooral goede wijnen. Het zijn niet zo zeer de wijnen van de druiven, maar van het lokaal groeiende en aangevoerde fruit. zoals perzik, aardbei, appel en granaatappel. Verdere producten zijn olijfolie en honing. Tegenwoordig is men er meer op het toerisme gericht en is er geen gebrek aan souvenirwinkeltjes.
DE STRAATJES.
De straatjes van Sirice zijn in het centrum smal, geplaveid met grote platte stenen, en worden slingerend de heuvelrug op wat breder en geplaveid met basaltkeien. Je vindt er nog de typische 19e eeuwse Griekse-Ottomaanse witte stenen huizen met rode dakpannen. Maar met de rust is het gauw gedaan zodra je in het centrum komt van Sirine.
Aan beide zijden van de hoofdstraat is het winkeltje en stalletje van de lokale middenstand. Er zijn alle soorten kruiden en gedroogde vruchten te koop en voor de liefhebber van een pittige maaltijd de nodige soorten rode pepers. Wijnen, olijfolie en marmelades het kan niet op.
Magneetstickers in alle soorten en kleuren, Pinokkio poppetjes, handgemaakte houten auto's met laadbak en zittende hondjes met voedingsbak. Maar ook bij een vrouwtje gevlochten bloemen kransen en blokken lokaal gemaakte zeep.Op een rustig hoekje zitten deze dorpsvrouwen bij elkaar en weven van takjes en bloemen deze kransen, met alleen witte en gele bloemen. de vrouwen zijn alle nog volgens de oude Turkse regels gekleed. Daar ze Engels spraken konden we er niet achter komen waarvoor deze kransen waren.
Overal is wel een gelegenheid om de lokale vruchten wijnen te proeven, of je deze zoete slok lekker vindt of niet, je bent daarna wel verplicht in de zaak iets te kopen.In de jaren 90 is de kerk gerestaureerd door het Efeze Museum en het American Institute. Het interieur is grotendeels sober en kaal, maar er zijn nog overblijfselen van ornamenten en fresco's te zien.










.png)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten