VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. PORTUGAL. (DEEL 15-A)

 

  EEN LICHTBAKEN  AAN DE KUST 

          OM IN DE DUISTERNIS DE 

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

            HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                              DEEL 15-A

PORTUGAL.

Portugal is het meest westelijke en zuidelijkste land van Europa, gelegen aan de Atlantische Oceaan, waar aan het grenst in het noorden en oosten aan Spanje'.

Het is het land van de zeevarende ontdekkingsreizigers en de eerste zeevaartschool. Zij brachten de wereld in kaart.

REGIO NORTE.

Portugal heeft 54 vuurtorens: hiervan staan er 30 op het vasteland, 16 op de Azoren en 7 op Madeira. 

In dit verslag worden de vuurtorens behandeld die nog in gebruik zijn, of van historische waarde beginnende bij de de Regio Norte, Regio Centro, Regio Lisboa, Regio Alentejo en als laatste Regio Algarve. Farol is vuurtoren in het Portugees. De twee autonome regio's de Azoren  en Madeira worden hier niet behandeld, daar zij geografisch tot Afrika behoren.

FAROL DA LAPA.    

De Farol da Lapa, ook wel de Farol da Senhora genoemd, is een inactieve vuurtoren in de Portges badplaats Póvoa de Varzim. 

Het is een iconisch gebouw, bestaande uit een ijzeren toren die is bevestigd aan de Nossa Senhora da Lapa-kerk. Het historische bouwwerk staat in de historische visserswijk Bairro Sul aan de haven van Póvoa Varzim.

De toren werd in 1857 in gebruik genomen en in de jaren zestig buiten werking gesteld. In augustus 2016 werd de toren samen met de kerk gerestaureerd en opnieuw in gebruik genomen.

FAROL DE ESPOSENDE.

De vuurtoren van Esposende staat vlakbij het strand van Esponende in het district Braga.

De vuurtoren, een cilindrische ijzeren toren is gebouwd op een ronde betonnen sokkel, heeft een galerij en lantaarnhuis alles in het rood. Staat op de rechteroever van demonding van de rivier Cávado, naast het fort Sao de Joao Baptista, en werd in 1866 in gebruik genomen. Het is een van de weinige metalen toren in het land. Achter de toren staande woningen van de vuurtorenwachter.

De toren heeft een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

 FAROL DA INSUA.     

De vuurtoren van Insua is gelegen op een eilandje Insua bij de grensstad Caminha, in het district Vianado Castello. De eerste vuurtoren werd gebouwd in 1886 op het Fort van Insua aan de monding van de rivier de Minho. Het was een ijzeren toren met een vast licht om vissers naar de haven te leiden.

De huidige toren is vierkant, een laags technisch gebouw waarop een witte metalen toren rust, een wenteltrap slingert rond deze toren naar de op zonne-energie werkende lamp.

De hoogte van het gebouw is 7 meter, de brandpuntshoogte 17 meter. De toren zendt elke 4 seconden een flits uit; wit, rood of groen, waarmee de lichtstraal over verschillende sectoren wordt geprojecteerd.

Het witte licht heeft een bereik van 12 zeemijlen en het rode- en groene licht 9/8 zeemijlen.

De toren werkt volledig automatisch.

FAROL DE LEÇA.

De Leça-vuurtoren, ook bekend als de Farol de Boa Nova, is een vuurtoren aan de Atlantische kust in Leça da Palmeira, in de gemeente Matosinhos in het district Porto. Het is de op één na hoogste vuurtoren van Portugal. Tussen 1916 en 1926 stond er ongeveer 380 meter ten noordwesten van de huidige vuurtoren een kleine vuurtoren, bekend als de Farolim de Boa Nova, een vierkante witte toren met een hoogte van 12 meter. De huidige vuurtoren werd in 1927 in gebruik genomen en in 1964 op het elektrische net aangesloten. De cilindrische toren heeft een hoogte van 46 meter, een galerij met fraai ondersteuning en een rood lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 50 meter, met een bereik van 28 zeemijlen.

FAROL DE MONTEDOR.  

De vuurtoren van Montedor bevindt zich op een landtong in de gemeente Vianado Castelo.

Het is de meest noordelijke vuurtoren van Portugal, gelegen op 4 zeemijlen ten noorden van de monding van de rivier de Minho.

Het is een vierkante gemetselde stenen toren met een rood lantaarnhuis., met daarop een windwijzer. De toren heeft een hoogte van 28 meter, een brandpuntshoogte van 103 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

De toren werd in 1987 geautomatiseerd.

FAROL DE SAO MIGUEL-O-ANJO.

De vuurtoren van Sao Miguel-O-Anjo, ook bekend als de toren, kapel of kluis van Sint-Michaël de Engel, is een primitieve vuurtoren, gelegen in Cantareira, bij de stad Porto. Het eerste gebouw in Portugal dat volledig uit de Renaissance stamt en een van de oudste van Europa. Het is een vierkante toren van 7 meter, van granieten blokken, bekroond door een bakstenen koepel met acht ribben, die een klein gewelf vormen, gepleisterd en witgekalkt, met een ijzeren leuning die de oorspronkelijke balustrade vervangt, ondersteund door een gebeeldhouwde kroonlijst, die de vier muren van het gebouw bekroont.

 De bouw begon in 1527. De datum van buiten bedrijf stelling is niet bekend.

FARO DA SENHORA DA AGONIA.     

De vuurtoren Onze-Lieve-Vrouw van de Angst bevindt zich in de parochie Monserrate, in de stad en het district Viana do Castelo.

De vuurtoren staat naast de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Angst, op 550 meter van de vuurtoren van het kasteel van Santiago.

Het is een rode cilindrische toren, witte staanders en een witte lantaarn. De toren heeft een hoogte van 9 meter, een brandpuntshoogte van 33 meter, met een bereik van 5 zeemijlen. De toren werd in 1888 in gebruik genomen en is nog steeds actief.

FARO DA SENHORA DA LUZ.

De vuurtoren van Senhora da Luz is gelegen op Monte da Luz, een plaats waarvan het uitzicht zich uitstrekt van de monding van de rivier de Douro tot Espinho, in de parochie van Foz do Douro, Porto.

De vuurtoren is gelegen op een hoogte van 53 meter boven zeeniveau. De vuurtoren zelf, een kleine zeshoekige toren stond op een vierkante toren van een gebouw van twee verdiepingen, bekroond door een groen lantaarn. De lantaarn is verwijderd en vervangen door een dak. De vuurtoren had een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 38 zeemijlen.  De toren werd in 1761 in gebruik genomen, in december 1913 gemoderniseerd en uiteindelijk in 1945 buiten werking gesteld.

FAROL DE REFUGE.   

De vuurtoren staat in Póvoa de Varzim, gelegen in de stadswijk Refuge, waar de toren zijn naam aan dankt.

Ondanks dat de toren aandoet van een moderne stalen constructie, werd deze tussen 1885 en 1886 gebouwd en op 24 maart 1892 in gebruik genomen. De naam van de ontwerper is niet bekend.

De vuurtoren gebouwd uit gietijzer heeft drie poten met in het midden een centrale cilinder. De toren en het lantaarnhuis zijn rood geschilderd. De toren heeft een hoogte van 22 meter, brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. In 1976 werd de toren geautomatiseerd en in 2001 gedeactiveerd.

Daar de toren niet meer in gebruik zou zijn werd besloten deze te verplaatsen. De lokale bevolking verzette zich hier tegen en restaureerde de toren. Op 23 april 2015 werd de toren weer in gebruik genomen en in 2016 tekende het stadsbestuur een protocol met de Portugese Marine voor een vuurtorenwachter.

FAROLIM DE FELGUEÍRAS.

Portugal  kent nog negen verschillende 'vuurtorens' (faróis) of lichtbakens die op de havenpieren staan. Het zijn vaak  stalen skeletbouwsel met een navigatie licht aan de monding van een rivier.

De farolim de Felgueiras staat aan het einde van de pier aan de monding van de rivier de Douro en markeert de scheepvaartingang  van de haven van Porto. Het is gelegen in de parochie van Foz do Douro in de gemeente Porto. In 1790 werd begonnen met de bouw van de pier op de rechteroever van de rivier en in 1867 werd dit werk verder uitgevoerd. De vuurtoren werd in 1886 gebouwd en voorzien van een gasgestookte lamp en een bel. In de daarop volgende jaren werd het licht gemoderniseerd. De toren opgetrokken uit granietmetselwerk is zeshoekig van vorm en heeft een hoogte van 10 meter en werd in 1979 geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. De vuurtoren werd op 31 maart 2009 buiten gebruik gesteld, hoewel de misthoorn actief bleef. Gezien het historische belang ervan voor zowel de stad Porto als de Portugese Marine, die de vuurtorens in het land beheert, werd echter besloten om de toren weer in gebruik te nemen. Hij werd op 13 december 2021 heropend.

                    REGIO CENTRO.    

De regio Centro heeft acht vuurtoren aan haar Atlantische kust staan. De grootste en belangrijkste rivier in de regio is de Rio Mondego, die alleen door Portugal stroomt. Ze ontspringt in de Serra de Estrela. de grootste bergketen op het vasteland van Portugal, met als hoogste punt van 1993 meter. De rivier stroomt vanaf het Manteigas gebied (1425 meter)  234 kilometer tot haar monding in Figueira da Foz om daar in de Atlantische Oceaan te stromen. De rivier is een belangrijke verbinding naar de steden Coimbra en Montemor-o-Velho.

Zijrivieren die uitmonden in de Mondego zijn: Dao, Alva, Ceira, Arunca en Pranto.

FAROL DO CABO CARVOEIRO.

De vuurtoren van Cabo Carvoeiro is een actieve vuurtoren in de parochie Peniche, gemeente met dezelfde naam, in het district Leiria. Cabo Carvoeire is een prominente kaap langs de zuidelijke Portugese kust. Op 1 februari 1758 werd bij koninklijkbesluit opdracht gegeven tot de bouw van de vuurtoren op de kaap.

De eerste speciaal gebouwde constructie was een 21 meter hoge vuurtoren, die in 1790 in gebruik werd genomen, maar deze werd in 1881 als ontoereikend beschouwd. 

In 1886 werd de toren volledig verbouwd en in 1893 in gebruik genomen. Het is een vierkante witte stenen vuurtoren met hoestenen met op de top een lantaarnhuis met rood dak. De toren heeft een hoogte van 8,2 meter, brandpuntshoogte 17 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. De toren is aangesloten op netstroom.

FARL DO CABO MONDEGO.   

  

De vuurtoren is gelegen op Cabo Mondego, in de parochie van Quiaios, in de gemeente Figueira, in het district Combria, uit 1858.

Het is een witte, vierkante stenen toren met hoekstenen, met een aangebouwd gebouw. De toren heeft een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte 98 meter, met een bereik 28 zeemijlen. De toren heeft een rood balkon en een rood lantaarnhuiskoepel. De toren werd in 1988 geautomatiseerd.
    
FAROL DA CHIBATA.

De vuurtoren van Chibata bevindt zich in een watertoren, dat ook voor andere doeleinden wordt gebruikt, waaronder als vuurtoren.

De toren is gelegen in Capuchos, in de parochie van Caparica en Trafaria, gemeente Almanda, in district Setúbal.

De vuurtoren is een cilindrische rode toren, met daarboven het water reservoir.

Het geheel ligt naast de Boa Viagem-bos, op een heuvel, ongeveer 4 kilometer ten zuidwesten van de monding van de Taag.

Het is een toren met een hoogte van 23 meter, bevindt zich op een hoogte van 132 meter en heeft een bereik van 15 zeemijlen.

De bouw van deze toren ligt ergens in de 20e eeuw.

FAROL DA LIHA DA BERLENGA.   

De vuurtoren van Berlenga is gelegen op het eiland Berlanga, van de Berlengas-archipel, in de gemeente Peniche, regio Oeste en district Leiria.

Het is een vierkante , witte stenen toren met aangebouwde gebouwen en heeft een hoogte van 29 meter, met rode lantaarn

en balkon gebouwd in 1842. De vuurtoren huisveste tussen 1897 en 1985 een van de twee hyperstralende Fresnel-lenzen.

Het gehele vuurtoren complex ligt op een hoogte van 121 meter boven de zeespiegel, werd in 1842 in gebruik genomen, in 1926 geëlektrificeerd en in 1985 geautomatiseerd. De vuurtoren heeft door de hoge ligging een lichtbereik van 27 zeemijlen. De huidige vuurtoren en bijgebouwen zijn voorzien van zonnepanelen voor elektrische voorziening.

FAROL DA NAZAÉ.

De vuurtoren van Nazaré is gelegen in het fort Sao Miguel Arcanjo in de regio Oeste.

Het is een felrode ijzeren lantaarn, gemonteerd op de fortmuur. De vuurtoren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 50 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De toren werd in 1903 in gebruik genomen en in 1986 geautomatiseerd. Het fort is een geliefde plaats voor de hoge golven spotters die uit de Atlantische Oceaan komen aanrollen.

FAROL DO PENEDO DA SAUDADE.    

De vuurtoren van Penedo da Saudade in gelegen in Sao Pedro de Moel.

Het is een gemetselde vierkante stenen toren met aangebouwde gebouwen van twee verdiepingen en rode dakpannen.

De toren met een hoogte van 32 meter heeft een rood lantaarnhuis en werd op 15 februari 1912 in gebruik genomen.

In 1980 werd de toren geautomatiseerd. De brandpuntshoogte is 55 meter, met een bereik van 30 zeemijlen.

FAROL DE PRAIA DA BARRA.

Farol Praia da Barra, ook bekend als de vuurtoren van Aveiro, is gelegen aan hetBarra-strand, in de parochie Gafanha da Nazaré, gemeente Ilhavo, district Aveiro.

De toren heeft een hoogte van 62 meter, en was tijdens de bouw de zesde grootste stenen vuurtoren ter wereld, en het blijft de op één na grootste van het Iberisch schiereiland. De toren behoort tot op heden tot de 26 grootste ter wereld. Het is een cilindrische ronde toren waarvan de bouw duurde van 1885 tot 1893. het is een witte toren met rode brede banden en een rood lantaarnhuis.

De vuurtoren heeft een brandpuntshoogte van 66 meter en een bereik van 23 zeemijlen. De bijgebouwen zijn wit geschilderd.

FAROL DE SANTA CATARINA.    

De vuurtoren Santa Catarina werd in 1969 buiten werking gesteld.

De toren staat op het gelijknamige fort, in de parochie van Sao Juliao da Figuera da Foz, in de gelijknamige stad, district Coimbra.

Het is een cilindrische gietijzeren toren van ongeveer 10 meter hoogte, met galerij en lantaarn, alles rood geschilderd.

De toren werd in 1888 op het fort geplaatst en is behouden als toeristische atractie.

          Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. PORTUGAL. (DEEL 15-B)