EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST
OM IN DUISTERNIS DE
ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE
HAVEN TE BEGELEIDEN.
DEEL 12-B.
BEEVES ROCK VUURTOREN.
Beeves Rock vuurtoren is een historische vuurtoren uit 1885, gelegen in het stroomgebied van de rivier de Shannon nabij Askeaton, in de county Clare. De toren werd ontworpen door George Halpin, en werd gebouwd om scheepvaartongevallen te verminderen op een gevaarlijk rif, nadat een eerder geplaatst baken niet voldoende bleek.
Beeves Rock vuurtoren is een historische vuurtoren uit 1885, gelegen in het stroomgebied van de rivier de Shannon nabij Askeaton, in de county Clare. De toren werd ontworpen door George Halpin, en werd gebouwd om scheepvaartongevallen te verminderen op een gevaarlijk rif, nadat een eerder geplaatst baken niet voldoende bleek.
Het is een markant gebouw, dat op een verhoogde ommuurde fundatie is gebouwd tussen 1847 en 1855. Het is een witte toren gebouwd op een stenen huis, omgeven door een galerij en wit lantaarnhuis. De toren werd in 1933 omgebouwd tot een onbewaakt geheel met moderne technologie. De toren heeft een hoogte van 18 meter, met een brandpuntshoogte van 12 meter.
Galway is een graafschap aan de westkust van Ierland en ligt in de provincie Connacht. De hoofdstad is Galway. Landschappelijk bestaat het graafschap uit twee delen. ten oosten van de rivier de Comb bestaat het groten deels uit vlak laagland, in het zuidoosten is wat heuvelachtiger. Ten westen van Comb sterkt zich Connemara uit, een natuurlijke wildernis met veel meren en veengebieden. Het gebied wordt begrenst door een heuvel reeks de 'Twelfe Bens'. De kustlijn kent veel inhammen en talloze eilandjes, zoals de Araneilanden in de Baai van Galway.
De vuurtoren van Inisheer, is een actieve vuurtoren uit de 19eeeuw, gelegen op het eiland Inisheer het kleinste van de Aran-eilanden in de Atlantische Oceaan. De vuurtoren markeert de zuidoostelijke ingang van de Baai van Galway.
De vuurtoren werd in 1857 in gebruik genomen en in 1978 geautomatiseerd. Het is een cilindrische toren, wit geschilderd met in het midden een heel brede zwarte band, galerij met rood geverfde reling en wit lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van34 meter en tevens een brandpuntshoogte van 34 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.
CASHLA BAAI VUURTOREN.
Het licht is een vierkant bouwwerk, wit geschilderd en heeft aan het lichtzijde een verticale rode band.
Het licht heeft een brandpuntshoogte van 6 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.
STRAW EILAND VUURTOREN.
De vuurtoren van Straw eiland is een actieve vuurtoren op het gelijknamige eiland in de Killeany Bay. De vuurtoren die in 1878 werd voltooid, was de laatste van vier vuurtorens op de Aran-elanden, ten noordoosten van Inismore aan de Atlantische Oceaan.
De eerste vuurtoren op de Artan-eilanden werd in 1818 gebouwd op Inishmore, in het midden van het eiland nabij Dun Oghil. Al snel bleek dat de plaatsing ongunstig was, daar hij niet zichtbaar was aan het einde van de Aran-eilanden. De vuurtoren werd in 1857 buiten bedrijf gesteld. De huidige vuurtoren, gebouwd in 1878 werd op 1 december van dat jaar ontstoken.
De vuurtoren heeft een hoogte van 11 meter, met een brandpuntshoogte van 11 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De toren werd in 1926 geautomatiseerd.
EARAGH VUURTOREN.
De vuurtoren van Earagh is een actieve vuurtoren op Rock Island, een van de Brannock-eilanden, onderdeel van de Aran-eilandenarchipel, gelegen in de Atlantische Oceaan.
De toren markeert de noordwestelijke ingang van de Baai van Galway en de haven van Galway, ook wel bekend als de North Sound. Vanwege zijn locatie staat hij ook bekend als de Aran North Lighthouse. De vuurtoren werd in 1857 gebouwd en is cilindrische van vorm, enigszins taps toelopend, een hoogt van 31 meter en werd het zelfde jaar in werking gesteld. Het is een witte toren met twee brede zwarte banden, galerij en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren heeft een thermomechanische generator, windenergie en zonne-energie.
SLYNE HEAD VUURTOREN.
De vuurtoren van Slyne Head bevindt zich op het meest westelijke punt van County Galway, ongeveer 12 kilometer ten zuiden van Dunloughan.
De vuurtoren van Slyne Head bevindt zich op het meest westelijke punt van County Galway, ongeveer 12 kilometer ten zuiden van Dunloughan.
Het is een kalkstenentoren, gebouwd in 1836 met een hoogte van 24 meter, Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis en is zwart geschilderd. In 1990 werd de toren geautomatiseerd. De brandpuntshoogte van de toren is 35 meter, met een bereik van 19 zeemijlen.
Er stonden twee vuurtorens op deze plek, gebouwd in 1836, maar alleen de westelijke is nog in gebruik.
LEVERETS VUURTOREN.
De Leverets vuurtoren, ook bekend als de vuurtoren van de haven van Galway, is een van de nieuwere vuurtorens van Ierland en werd in 1977 gebowd.
De zwart en wit geschilderde toren is een betonnen constructie, waarvan de onderzijde massief is.
De toren heeft een hoogte van 9 meter, een brandpuntshoogte van 9 meter. Bij de ingebruik stelling werd het licht verzorgd door acetyleen, waardoor deze lange tijd onbeheerd semi-automatisch kon branden. Tegenwoordig wordt de lamp van stroom voorzien door zonnepanelen op de galerij omheining.
Mayo is een graafschap aan de westkust van Ierland en is gelegen in de provincie Connacht. De hoofdstad is Castlebar. Het graafschap heeft een grillige kust vol inhammen, schiereilanden en kleine eilandjes. Het graafschap heeft een gekozen bestuur van 30 leden, datiedere vijf jaar weer wordt gekozen.
INISHGORT VUURTOREN.
De toren heeft een hoogte van 8 meter, met een brandpuntshoogte van 11 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.
Toren en bijgebouwen zijn wit geschilderd en de galerie heet een rood hekwerk.
ACHILLBEG VUURTOREN.
De vuurtoren van Achillbeg werd op 28 september 1965 in gebruik genomen met de sluiting van de vuurtoren op Clare Island, gelegen in de Clew Baai.
De vuurtoren van Achillbeg werd op 28 september 1965 in gebruik genomen met de sluiting van de vuurtoren op Clare Island, gelegen in de Clew Baai.
Het is een vierkante betonnen gebouw met een hoogte van 9 meter hoge toren, waarop een lantaarn is gemonteerd. De stroomvoorziening komt van het lokale spanningsnet en bij uitval neemt een noodgenerator dit over.
De toren staande op een berg heeft een brandpuntshoogte van 56 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.
Het licht is verdeeld in rode en witte sectoren en heeft een karakteristiek van één flits om de 5 seconden.
BLACKSOD VUURTOREN.
De Blacksod vuurtoeren is een vuurtoren gelegen aan de zuidkant van het Mullet-schiereiland, in Ernis, bij de ingang van de Blacksod Baai, aan de Atlantische Oceaan.
Het gebouw is gemaakt uit granietblokken, afkomstig uit de Beaufort-groeven.
Het complex werd gebouwd in 1864 en de toren welke oprijst uit een twee verdiepingen wachtershuis, kreeg een hoogte van 12 meter. De toren werd voor het eerst verlicht in 1864, met een brandpuntshoogte van 13 meter, en een bereik van 12 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.
De toren speelde een grote rol bij de aanvang van D-day. Door de weerswaarnemingen in juni 1944, van de vuurtoren -wachter, zorgden ervoor dat de landing in Normandië werd uitgesteld.
BLACKROCK MAYO VUURTOREN.
Blackrock Island is een rotsachtig eiland met een hoogte van 70 meter boven de zeespiegel en ten noordwesten van Achill Island is gelegen, ongeveer 12 mijl ten westen van Blacksod Bay in de Atlantische Oceaan.
Het is de meest afgelegen vuurtoren van Ierland.
De toren en lantaarnhuis zijn wit geschilderd en het hekwerk van de galerij rood. De vuurtoren werd in 1864 gebouwd en kreeg een hoogte van 15 meter, met een brandpuntshoogte van 86 meter, en een bereik van 20 zeemijlen. De vuurtoren, plaatselijk bekend als "An Tur" werd in de jaren tachtig door de vuurtorenwachter verlaten, daar ze werd geautomatiseerd. In 1999 werd de levering van energie omgebouwd op zonnepanelen.
EAGLE EILAND VUURTOREN.
gebruik is. Het eiland is gelegen voor de westkust van Ierland in de Atlantische Oceaan.
De huidige vuurtoren en bijgebouwen werden in 1835 gebouwd, met lokale steen afkomstig van het eiland. De toren, cilindrische van vorm kreeg een hoogte van 11 meter, me balkon en lantaarnhuis, wat op de oostelijke toren is verwijderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 67 meter met een bereik van 18 zeemijlen. Het eiland werd door zware stormen geteisterd en zo werd besloten de installatie te automatiseren op 31 maart1988 en sindsdien wonen er geen vuurtorenwachters meer op het eiland.
BROADHAVEN VUURTOREN.
Het is een havenlicht, verscholen op Gubbacashel Point, gelegen aan de Atlantische Oceaan, en leidt schepen vanaf zee weg van de onderwater gelegen rots aan de westkant van Broadhaven naar een veilige ankerplaats.
De ronde witte cilindrische vuurtoren met een hoogte van 15 meter werd in 1848 gebouwd Lantaarnhuis is een in het wit en de galerij heeft een rood herwerk. De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.
Sligo is een graafschap in de provincie Connacht in het noordwesten van Ierland. De hoofdstad is Sligo.
De naam Sligeach betekend "een gebied met veel schelpen".
Op 1 augustus 1837 werden twee lichten geplaatst die als geleidelichten dienden vanaf Sligo Baai de zeestraat in naar de haven van Sligo. Toen ze geen nauwkeurige geleding meer boden, werden ze op 15 februari 1891 buiten gebruik gesteld en vervangen door een tijdelijk sectorlicht. De twee buiten werking gestelde lichten werden afgebroken en de noordelijke toren werd in 1893 herbouwd in de richting van het noordwestelijke punt van Oyster Island. De cilindrische toren in een zandbruine kleur, staat op een wit betonnen voetstuk, de galerij heeft een rood hekwerk en het lantaarnhuis is wit. De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter en een bereik van 7 zeemijlen. In 1979 werd het licht omgebouwd van acetyleen naar propaan, en op 13 maart 2003 werd het licht omgebouwd naar zonne-energie.
METAL MAN LICHTBAKEN.
De Metal Men is een vrijstaand, beschilderd gietijzeren beeld van een onderofficier van de Royal Navy uit het tijdperk van de zeilvaart.
Het staat tussen Rosses Point en Oyster Island. Het beeld werd in 1819 gegoten door Thomas Kirke in Londen.
Het werd in 1821 op Perch Rock geplaatst. Het was oorspronkelijk gemaakt voor Blackrock Beacon, maar handelaren uit Slogo stelden voor het op Perch Rock te plaatsen. Vanaf 16 oktober 1908 werd er een acetyleenlamp naast het baken geplaatst. In 1934 werd de frequentie van de rode flits veranderd van één enkele flits om de drie seconden naar twee rode flitsen om de vijf seconden.
Vanaf 2003 is het omgebouwd van gas naar zonne-energie en wordt het alleen 's nachts verlicht.
Er zijn nog andere soortgelijke Metal Man-bakens in Tramore, County Waterford en Dalky (Nerrano Man), County Dublin. Het geheel heeft een hoogte van 5 meter, een brandpuntshoogte van 3 meter, met een bereik van 7 zeemijlen.
LOWER ROSSES BAKEN.
Het Lower Rosses baken werd op 16 oktober 1908 in gebruik genomen als verlichte baken en werd gebouwd op houten palen in het zand voor de kust van Lower Rosses. Net als de Metal man werd het op 9 oktober 1979 omgebouwd van acetyleen naar propaan. In 1999 werd de gehele bovenbouw vervangen, werd een nieuwe lantaarn geplaatst en het geheel aangesloten op een elektriciteitskabel, en van zonnepanelen voorzien. De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 8 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.
Het Lower Rosses baken werd op 16 oktober 1908 in gebruik genomen als verlichte baken en werd gebouwd op houten palen in het zand voor de kust van Lower Rosses. Net als de Metal man werd het op 9 oktober 1979 omgebouwd van acetyleen naar propaan. In 1999 werd de gehele bovenbouw vervangen, werd een nieuwe lantaarn geplaatst en het geheel aangesloten op een elektriciteitskabel, en van zonnepanelen voorzien. De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 8 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.
BLACKROCK SLIGO VUURTOREN.
De Blackrock in Sligo Bay is gelegen voor de kust van Rosses Point. Het is een historische vuurtoren met een hoogte van 25 meter gebouwd in 1 juni 1835. De toren is gebouwd op een kalkstenen baken uit 1819, is uniek in Ierland varwege de externe wentertrap.
Het is een opvallend witte toren met een brede zwarte band in het midden. De externe wenteltrap, rood geschilderd leidt naar de ingang die hoog boven het wateroppervlak is gelegen om bestand te zijn tegen zeeomstandigheden.
De toren was oorspronkelijk een dag baken, dat werd omgebouwd in 1833-1834 tot een vuurtoren nadat eerdere bouwwerken waren weggespoeld.
De toren werd in 1934 omgebouwd naar acetyleen en in 1965 geëlektrificeerd. De toren had oorspronkelijk een rood hekwerk op de galerij, na het ombouwen op zonne-energie is het wit geschilderd daar de zonnepanelen daar geplaatst zijn. De toren heeft een brandpuntshooget van 24 met, en een bereik van 10 zeemijlen.
Donegal is een graafschap in het uiterste noordwesten van Ierland, gelegen aan de Atlantische Oceaan. Het is een van de drie graafschappen in Ulster die geen deel uitmaken van Noord Ierland. Historisch staat het gebied dat nu Donegal vormt ook bekend als Tyrconnell. De hoofdstad is Lifford. Het landschap bestaat uit lage bergen en diep uitgesleten kustlijnen met natuurlijke meren. Uniek voor Ierland is dat dir graafschap slechts aan één Iers graafschap grenst, namelijk Leitrum. Daardoor wordt Donegal weleens als "anders" gezien.
ROTTEN EILAND VUURTOREN.
Rotten Island vuurtoren is een havenlicht dat de doorgang verlicht van St. John's Point naar de binnenvaartgeul en langs de rotsen naar de ankerplaats in Killybegs Haven, Donegal Baai. Het is een ontwerp van ingenieur George Halpin Sr.
De vuurtoren werd gebouwd in 1838 van granietblokken en een hoogte van 14 meter. Het is een taps toelopenede cilindrische toren met een rode galerij en wit lantaarnhuis.
Het oorspronkelijke licht uit 1838 was een, witte catoptrische lens, deze vaste lichtbron werd in 1910 vervangen door een dioptrische lens.
Op 7 januari werd de vuurtoren geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.
ST. JOHN'S POINT VUURTOREN.
De vuurtoren van St. John's Point bevindt zich aan de zuidkant van het schiereiland Lecale. Het is de hoogste vuurtoren op het Ierse vaste land, en waarschuwt de schep[en voor de gevaarlijke kust van Dundrum Bay.
De 37 meter hoge taps toelopende cilindrische toren is een ontwerp van George Halpin. De toren heeft een brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De toren is zwart geschilderd en heeft twee horizontale brede gele banden. De naam van de kaap is afgeleid van een kerk die in 1170 aan St. Jan was gewijd. De toren werd op 31 mei 1981 geautomatiseerd.
RATHLIN O'BIRNE VUURTOREN.
Rathlin O'birne is een eiland gelegen ten zuidwesten in de Atlantische Oceaan, van het district Glencolumbkille.
St. Assicus bracht de laatste zeven jaar van zijn leven door op het eiland.
De vuurtoren werd op 14 april 1856 in gebruik genomen. De vuurtoren heeft een hoogte van 20 meter en een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van 12 zeemijlen.
In 1974 werd er een radio-isotopen thermo-elektrische generator geïnstalleerd, waardoor het de eerste kernenergie aangedreven vuurtoren van Ierland werd. In 1987 was het vermogen van de RTG echter tot een onvoldoende niveau gedaald en werd de vuurtoren omgebouwd tot windenergie, die tot 1991 in gebruik was, waarna hij werd omgebouwd tot zonne-energie.
BALLAGH ROCKS VUURTOREN.
Het is een kleine vuurtoren op het gelijknamige eilandje nabij Arranmore Island voor de kust van Leabgarrow, in de Atlantische Oceaan.
Het is een kleine vuurtoren op het gelijknamige eilandje nabij Arranmore Island voor de kust van Leabgarrow, in de Atlantische Oceaan.
De toren werd in 1982 gebouwd, kreeg een hoogte van 10 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter en een bereik van 5 zeemijlen.
In 1875 werd op deze plek een eerste, 9 meter hoge vuurtoren geplaatst, gemaakt van steen en wit geschilderd. In 1926 werd er een zwarte band een toegevoegd. De oude toren uit 1875 werd gesloopt en vervangen door de moderne huidige. In 1982 werden er een lantaarn met een toegangsladder, een propaantankruimte, een aanlegsteiger en een toegangsweg toegevoegd. De vuurtoren is heden volledig geautomatiseerd.
ARRANMORE VUURTOREN.
De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland, ten noorden van Rathlin O'Birne. Ook bekend als als Arainn Mhór, isa het grootste bewoonde eiland in de county Donegal.
De eerste vuurtoren werd in 1798 opgericht en bleef tot 1832 in gebruik en was het ontwerp van Thomas Rogers.
De tweede vuurtoren, een ontwerp van George Halpin Jr. werd in 1865 in gebruik genomen en kreeg een toren hoogte van 23 meter, met een brandpuntshoogte van 71 meter, met een bereik van 27 zeemijlen. De toren, geheel wit geschilderd met een galerij met rood hekwerk, werd in 1976 geautomatiseerd.
Tory is een eiland op 6 zeemijlen voor de noordkust van het graafschap Donegal, gelegen in de Atlantische Oceaan. Het is het meest afgelegen bewoonde eiland van Ierland.
De naam Toraigh betekend "plaats van steile rotsachtige hoogten".
In april 1828 werd door de havenautoriteiten en kooplieden van Sligo een vuurtoren op Tory Island aangevraagd, men verkreeg toestemming en de toren werd in 1832 gebouwd en op 1 augustus in gebruik genomen. De vuurtoren heeft een hoogte van 27 meter en bevindt zich 40 meter boven zeeniveau, wat ook de brandpuntshoogte is. De toren heeft een bereik van 18 zeemijlen. In maart 1990 werd de toren geautomatiseerd. Het station wordt nu beheerd door een vuurtorenwachter en de navigatiehulpmiddelen worden tevens gemonitord via een telemetrieverbinding met Irish Lights Dun Laoghaire.
BUNCRANA VUURTOREN& BAKEN.
Het Buncrana licht staat op de pier in Lough Swilly en werd in 1876 gebouwd en op 15 januari in werking gesteld. Het is een ronde metalen zuil met een hoogte van 6 meter in de kleuren rood-wit-rood, Op 4 november 1916 werd het licht omgebouwd van olielamp naar acetyleenlamp en op 10 april 1951 op elektrisch.
In 2009 werd op 27 februari een nieuwe lichttoren in gebruik genomen. Deze heeft ook een hoogte van 6 meter, een brandpuntshoogte van 11 meter en een bereik van 13 zeemijlen.
De enige vuurtoren in de directe omgeving van Lough Swilly was Fanad Head, die op 17 maart 1817 werd opgericht. In maart 1871 pleitte de hertog van Abercom, gesteund door talrijke ondertekenaars, om de twee Martello-torens om te bouwen. De huidige vuurtoren met bijgebouwen werd in 1876 gebouwd hoog op de rots gelegen in Lough Swilly. De toren kreeg een hoogte van 6 meter en heeft een brandpuntshoogte van 46 meter, met een bereik van 12 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.
De vuurtoren bevindt zich aan het eind van Lough Swilly, gelegen in de Atlantische Oceaan. Het is de oudste van de drie vuurtorens in het gebied.
De vuurtoren begeleidt de schepen naar de ingang van het lough (meer), maar doet tevens dienst als haven- en zeelicht. De eerste toren werd opgericht in 1817, maar in 1886 vervangen door de huidige toren met een hoogte van 22 meter. Het is een ronde iets taps toelopende cilindrische toren, met galerij, waarvan het hekwerk rood is geschilderd en een wit lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 39 meter, met een westwaarts gericht licht met een bereik van 18 mijlen, en een rechts gekeerd licht met een bereik van 14 zeemijlen. Achter de toren ligt sinds 1969 een helikopter platform voor vluchten naar overige vuurtorens.
Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-C)

.jpg)









.jpg)










.jpg)








.png)