CHILI. VLAGGEN EN WAPENEMBLEMEN. (DEEL 2 - DE REGIO'S.)

                      CHILI HET 

                  LANGSTE LAND 

              VAN DE WERELD. (2)

DE REGIO'S. (1)

Buiten de eilanden welke zijn gelegen in de Stille Oceaan is Chili onderverdeeld in vijftien regio's, aangeduid met de Romeinse cijfers I t/m XV, en één regering regio, aangeduid met de letters RM.
I.      Tarapacá.
II.     Antofagasta.
III.    Atacama.
IV.    Coquimbo.
V.     Valparaiso.
VI.    Libertator General Bernado O'Higgens. 
VII.   Maule.
VIII. Biobio.
IX.   Araucania.
X.     Los Lagos.
XI.    Aysén del General Carlos Ibáñez del Campo. 
XII.  Magallanes y la Antártica Chilena.
XIV. Los Rios.
XV.  Arica y Parinacota.
RM. Región Metropolitana de Santiago.

TARAPACÁ. (I)

De regio Tarapacá ligt bijna in het uiterste noorden van Chili. 
Het grenst in het noorden aan de provincie Arica y Parinacota, in het oosten aan het land Bolivia, in het zuiden aan de regio Antofagasta en in het westen aan de Stille Oceaan.
Tarapacá heeft een oppervlakte van 42.225,8 km² en de hoofdstad is Iquique. De regio is onderverdeeld in twee provincies.
Het gebied dat nu ongeveer Tarapacá is werd gedurende de Salpeteroorlog (1879-1884) door Chili veroverd op Peru.
In deze zelfde oorlog werd Antofagasta veroverd op Bolivia, waardoor dit land geen directe verbinding meer had met de Stille Oceaan.
In 1883 stemde Peru in met de annexatie van het grootste deel van het gebied en trok zich terug uit de oorlog.
Na tientallen jaren werd besloten om ook Arica en omgeving tot Chili te laten behoren.
Buiten de winning van salpeter is de regio afhankelijk van de visvangst, industrie en toerisme.

SALPETEROORLOG.

(De Esmeralda in gevecht met de Huascar gedurende de zeeslag van Iquique.)

De salpeteroorlog was een strijd om de rechten op het winnen van zout en koper in het kustgebied. Salpeter was een groot export product voor Europa. Bij deze oorlog waren de landen Peru, Bolivia en Chili betrokken.

De strijd werd op zee uitgevochten en werd beslist door de Chileense marine. Bij het verdrag van Ancón kreeg Bolivia, wat na deze oorlog geen kustlijn meer bezat, toestemming voor de aanleg van een spoorlijn die van La Paz naar de havenplaats Arica liep. De Boliviaanse marine ligt sinds het verlies van haar haven op het Titicacameer. 

Bij deze oorlog raakten 35.000 Peruanen dood of gewond, 5000 Bolivianen dood of gewond en 15.000 Chilenen dood of gewond.

De export van salpeter bleef tot in de WO-I Chilli's belangrijkste bron van inkomsten.

VLAG VAN TARAPACÁ.

De vlag van Tarapacá is een wit doek met in het midden het wapen van de regio.

WAPEN VAN TARAPACÁ.

Boven in het wapenschild staat de naam van de regio vermeld.

Het overige deel van het schild wordt in vier vakken verdeeld, met linksboven een grensboei op zee met de kleuren van de Chileense vlag. rechtsboven het gebied van de pampa met een lama en cactus, rechtsonder de bergachtige kust met lager gelegen groene gebieden met palmen en linksonder de salpeter industrie.

Het schild wordt gedekt door een half'tandwiel met de tekst 'regio' met boven het tandwiel drie schoorstenen en rookpluimen in de kleuren van de Chileense vlag.

Rond het schild twee palmtakken met er onder een blauw-wit-rood lint met de tekst; 'Presente Futuro de Chile' ( Deze toekomst van Chili).

ANTOFAGASTA. (II)

Antofagasta ligt ten zuiden van de regio Tarapacá, grenst in het oosten aan Bolivia, in het zuiden aan de regio Atacama en in het westen aan de Stille Oceaan.
Antofagasta heeft een oppervlakte van 126.049,1 km² en de hoofdstad is Antofagasta gelegen aan de kust.
De regio is onderverdeeld in drie provincies.
De regio Antofagaste behoorde gedurende het grootste deel van de 19e eeuw tot Bolivia en vormde het de provincie Litoral.
Het gebied dat rijk is aan grondstoffen en een toegang had tot de Stille Oceaan werd na de salpeteroorlog door Chili geannexeerd.
Na het beëindigen van de oorlog ontstond er een kleine volksverhuizing uit de zuidelijk gelegen gebieden van Antofagaste en op het op Peru veroverde Tarapacá.

(Het gebied Solar de Carcote met op de achtergrond de vulkaan Ollagüe.)

Het gebied van de regio is zeer droog en kent de laagste luchtvochtigheid van de wereld.
Na de salpeteroorlog kwamen er veel kolonisten naar dit gebied uit Europa, Arabië, Peru en Bolivia, waardoor het gebied een zeer gemende bevolkingssamenstelling kent.
De hoofdstad is teven een belangrijke havenstad. De  economie in de regio is vooral afhankelijk van de mijnbouw en verder industriële productie, visserij en toerisme.

VLAG VAN ANTOFAGASTA.

Voordat Antofagasta tot Chili behoorde was het een provincie van Bolivia onder de naam Litoral

De vlag van deze provincie had de kleuren van de Boliviaanse vlag met daarin op het linker deel het wapen van de provincie.

Hierin is duidelijk de binding met de Stille Oceaan terug te vinden in het bovenste deel van het wapenschild.

De vlag van Antofagasta bestaat uit een blauw veld met in het midden het wapen van Chili. Rond het wapen in een cirkel de woorden, boven Intendencia II regio (bestuur van de regio), en onder Antofagasta.

Deze vlag is nooit officieel aangenomen en wordt vrijwel alleen gebruikt door het bestuur van de Chileense regio.

WAPEN VAN ANTOFAGASTA.

Het embleem van Antofagasta is gelijk aan dat ook in midden van de bestuurlijke vlag staat.

Het verwijst duidelijk naar de tweede regio in Chili.

ATACAMA. (III)

Regio Atacama ligt in het noorden van Chili en wordt begrenst; in het noorden door de regio Antofagasta, in het oosten door Argentinië. in het zuiden door de regio Coquimbo en in het westen door de Stille Oceaan. 
De regio heeft een oppervlakte van 75.176,2 km² en de hoofdstad is Copiacó.
Coquimbo is onderverdeeld in drie provincies.


(De Atacama woestijn met zoutmeren.)

Het gebied is zeer droog en is economisch afhankelijk van de winst van mineralen.
Verder kent het gebied zwavel bronnen en zoutvlakten.
De grens tussen de regio en Argentinië wordt gevormd door het Andesgebergte, met de Licancabur vulkaan met zijn eeuwige sneeuw.
De bevolking doet aan de teelt van de lama's voor de wolproductie.

VLAG VAN ATACAMA.

De vlag van Atacama heeft een blauw veld met in het midden een vijfpuntige gele ster. De kleuren staan symbool voor de vrijheid.

De vlag is officieel in gebruik sinds januari 2005.

Naast de vlag van Magallanes y la Antártica Chilena is de vlag van Atacama de enige Chileense regionale vlag met een officiële status.

De vlaggen van de overige regio's zijn niet officiële vlaggen.

De vlag heeft een duidelijke gelijkenis met de vlag van voormalige Belgische Congo.

WAPEN VAN ATACAMA.

Het wapen van Atacama is een embleem van de bestuurlijke macht van regio III Atacama in Chili.

Midden in het embleem staat het wapen van Chili afgebeeld.

      Zie vervolg: CHILI. VLAGGEN EN WAPENEMBLEMEN. (DEEL 3 - DE REGIO'S.)

CHILI. VLAGGEN EN WAPENEMBLEMEN. (DEEL 1)

                 CHILI HET 

            LANGSTE LAND 

          VAN DE WERELD. (1)

CHILI ALGEMEEN.

Chili ligt aan de zuidelijke westkust van Zuid-Amerika en wordt begrenst, met de klok mee; in het noorden door Peru, in het oosten door Argentinië. in het zuiden door de zuidelijke poolzee en in het westen door de Stille Oceaan. De oostelijke grens tussen Chili en Argentinië wordt gevormd door het Andes gebergte.
Chili heeft een oppervlakte van 756.102 km², waarvan 1% aan water.
De hoofdstad is Santiago, maar het parlement zetelt in Valparaiso. de officiële voertaal is Spaans.
Chili is een presidentiële republiek met een meer partijen stelsel (democratie).
De Juan Fernández archipel, de Desventuradaeilenden, Salsa y Gómez eiland en Paaseiland eiland, alle gelegen in de Stille oceaan behoren ook tot Chili.
Door de enorme lengte van het land, van noord tot zuid 6.500 kilometer, kent het land klimaten die variëren van woestijn- tot antarctischklimaat.

GESCHIEDENIS.

De vroegst bewoonde plek in Chili is gedateerd op 12.500 jaren geleden bij de Monte Verde. De oudste menselijke resten die zijn gevonden dateren van 10.500 jaren geleden.

Het huidige grondgebied werd bewoond door verschillende indianen stammen; in het noorden de Aymara, in het midden de Mapuche en in het zuiden de Yagán en de Alscaluf.

De Inca-heerser Huayna Capac veroverde tussen 1493 en 1527 het noordelijke deel van Chili tot aan de rivier de Maule.

De eerste Spanjaarden kwamen met Diego de Almagro in 1535 vanuit Peru, via Argentinië naar Chili. De eerste blijvende Spaanse nederzetting werd pas in 1540 gesticht door Pedro de Valdivia.

In 1810 brak de Chileense Onafhankelijkheidsoorlog uit, toen het land zich los wenste te maken van Spanje. Na vier jaar strijd wisten de Spanjaarden het land te heroveren, maar dat zelfde jaar in 1814, onder leiding van generaal Bernardo O'Higgens (20-08-1778 Lima Peru / 24-10-1842) werd de strijd hervat en wisten de Chilenen na drie alsnog de overwinning te behalen.

O'Higgens is voor de Chilenen de 'Vader des Vaderlands'. Hij voerde een liberaal beleid maar werd in 1823 door de conservatieven afgezet. 

Van 1879 tot 1884 voerde Chili oorlog met Peru en Bolivia over de Salpetervelden in het noorden van het land een betwist gebied tussen de drie landen. Chili won deze oorlog en eigende zich gelijk grote delen van Peru en Bolivia toe. Salpeter een belangrijke grondstof voor de kunstmest productie.

In de zelfde periode voerde Chili ook oorlog met de inheemse Mapuche indianen de oorspronkelijke bewoners van centraal en zuidelijk Chili.

Gedurende de 19e eeuw was Chili een zeer stabiel land en vestigden zich in het zuidelijke deel de eerste Duitse kolonisten, die er een begin maakten met de druiventeelt voor de productie van wijn.

In 1891 kwam er een einde aan stabiliteit en brak de Chileense Burgeroorlog uit.

Gedurende de 20e eeuw kende het land de nodige machtswisselingen en interne revoluties. Op 11 september 1973 zette generaal Pinochet de president Salvador Allende via een militaire staatsgreep af. Het land zou de volgende 17 jaar gebukt gaan onder een militaire dictatuur. Pas in 1990 keerde de democratie terug.

In 2007 werd Chili onderverdeeld in 15 regio´s en één hoofdstedelijke regio.

VLAG VAN CHILI.

GESCHIEDENIS VAN DE VLAG.

In het begin van de 19e eeuw werd in Chili de roep om een eigen nationale vlag steeds meer hoorbaar. In het land streden voor- en tegenstanders van de onafhankelijkheid van Spanje.

Op 30 september 1812 werd de eerste nationale vlag aangenomen, een horizontale driekleur; donkerblauw-wit-oranjegeel.

In het jaar 1814 kregen de Spanje getrouwe troepen de overhand en verdween deze eerste vlag naar de geschiedenisboeken.

De voorstanders van de onafhankelijkheid streden verder onder de Argentijnse vlag.

 Op 18 oktober 1817, nadat het Spaanse leger in Chili door een Argentijns leger onder leiding van José de San Martin verslagen werd, werd een nieuwe vlag voor Chili aangenomen.

Deze vlag kreeg de naam ' Bandara de la Transición' ( Vlag van de Overgang). Deze nieuwe vlag is gebaseerd op de vlag uit 1812, waarbij het oranje-geel werd vervangen door rood.

Het rood staat symbool voor het bloed dat gedurende de onafhankelijkheidsstrijd is gevloeid. het wit voor het gebergte van de Andes en het blauw voor de lucht en de zee.

DE HUIDIGE VLAG.

De huidige vlag van Chili bestaat uit twee gelijke horizontale banen; wit en rood. Het linkerkanton in de witte baan is een donkerblauw vierkant met daarin een vijfpuntige witte ster.

De ster staat symbool voor de nastreving van vooruitgang en eer. Het blauw voor de hemel en de zee en het rood voor het bloed dat vloeide voor de onafhankelijkheid.

WAPEN VAN CHILI.

Het wapen van Chili is in gebruik sinds 1834.

Het is een ontwerp van de Engelsman Charles Wood Taylor.

Het wapenschild is verdeeld in twee helften met de kleuren donkerblauw en rood, met in het midden de vijfpuntige witte ster.

Het wapenschild wordt gedekt door een wrong met drie veren in de kleuren van de Chileense vlag.

De schilddragers zijn links een hertachtige, de Chileense huemul en rechts een Andescondor  een van de grootste vogels van de wereld.

Beide dieren zijn gekroond met een gouden kroon van de Chileense marine, hetgeen symbool staat voor de daden van de marine in de Stille Oceaan.

Onder het wapen op een wit lint staat het motto; "Por la Razón o la Fuerza" ( "Met rede of kracht".)

       Zie vervolg: CHILI. VLAGGEN EN WAPENEMBLEMEN. (DEEL 2 - DE REGIO'S.)

ARGENTINIË. VLAGGEN EN WAPENEMBLEMEN. (DEEL 6 - SLOT. DE PROVINCIES.)

HET TWEEDE GROOTSTE 

LAND VAN ZUID-AMERIKA 

EN HET GROOTSTE SPAANSTALIGE 

LAND VAN DE WERELD. (6 -SLOT)

DE PROVINCIES VAN ARGENTINIË.

SANTA FE. (21)

De provincie Santa Fe ligt oostelijk van centraal Argentinië en wordt omringt door de provincies, met de klok mee; Chaco in het noorden, Corrientes en Entre Rios in het oosten, Buenos Aires in het zuiden en de provincies Córdoba en Santiago del Estero in het westen.

De provincie heeft een oppervlakte van 133.007 km² en de hoofdstad is Santa Fe.

Santa Fe is onderverdeeld in 19 departementen.

( De Puente Colgante over de rivier Paraná.)

De oorspronkelijke bewoners van het gebied waren nomadische stammen die leefden van jagen en vissen.
De eerste Europese nederzetting werd in 1527 opgericht in de samenloop van de rivieren Paraná en Cararañá.
In 1573 richtte Juan de Garay de stad Santa Fe op.
Het grootste deel van de provincie bestaat uit groene vlakten, een deel van de vochtige pampas.
Het groene gras is de voeding voor de enorme veestapel aan runderen in de provincie.
Vlees en melk producten zijn een bron van inkomen voor de economie van de provincie. Verder is er teelt van sojabonen, zonnebloemen voor de olie, mais, rijst en tarwe.
De belangrijkste rivier, en de verbinding met de open zee via de Rio de la Plata is de rivier Paraná die als zijrivieren heeft de Salado del Norte, de Carcara§ná en de Arroyo del Medio.

VLAG VAN SANTA FE.

De vlag van Santa Fe is een verticale driekleur+ rood-wit-lichtblauw. In het midden van de witte baan staat een embleem van Santa Fe afgebeeld.

Het embleem toont twee pijlen die naar beneden wijzen oorspronkelijk als symbool van de nederlaag van de indianen. De speer naar boven wijst is het symbool van de overwinning van het christendom. De zon verwijst naar de Argentijnse vlag. In een gele ovale baan de tekst;

'Provincia Invencible de Santa Fe' ( De onoverwinnelijke provincie Santa Fe).

De vlag van Santa Fe gedurende de periode 1819 - 1821 was het zelfde als de huidige Nederlandse vlag. De huidige vlag werd op 11 september 1986 in gebruik genomen.

WAPEN VAN SANTA FE.

Het wapen van Santa Fe heeft een ovaal schild. Hierop komen ook weer de twee pijlen en de speer voor als in het embleem op de vlag.

Het schild wordt in tweeën gedeeld met de kleuren lichtblauw en wit, welke verwijzen naar de Argentijnse vlag. De 23 gele sterren verwijzen naar de 23 provincies van Argentinië. 

Rond het schild een lauwerkrans met vruchten, waar de takken samen komen een lint in de kleuren van de Argentijnse vlag.

SANTIAGO DEL ESTERO. (22)

De provincie Santiago del Estero ligt in het midden van het noordelijke deel van Argentinië en wordt omringt door de provincies, met de klok mee; in het noorden en oosten Chaco, in het zuidoosten door Santa fe, in het zuiden door Córdoba in het westen door Catamarca en Tucumán en in het noordwesten door Salta.

De provincie heeft een oppervlakte van 136.351 km² en de hoofdstad is Santiago del Estero. De provincie is onderverdeeld in 27 departementen.

De oorspronkelijke bewoners waren stammen van de Inca's en zelfs heden wordt nog het Quechua gesproken door een groot deel van de bewoners van dit gebied, waardoor het een zuidelijke buitenpost is van de taal van de Inca's.

De provincie ligt bijna geheel in de vlakke gebieden van de Gran Chaco. De grond is rijk aan kalk en zout, is droog en wordt gekenmerkt door halfwoestijnen en steppes.

De economie ia afhankelijk van de teelt van katoen, mais en uien.

VLAG VAN SANTIAGO DEL ESTERO.

De vlag van Santiago del Estero is op 17 april 1986 in gebruik genomen.
De vlag toont vijf verticale banen; lichtblauw-wit-rood-wit-lichtblauw.
In het midden van het rode deel staat een gouden zon met acht rechte en acht vlammende zonnestralen met in het midden het kruis van Sint Jacob.
De kleuren lichtblauw en wit verwijzen naar de Argentijnse vlag, het rood staat voor het federalisme.
De zon is de erfenis van de Inca bewoners en het kruis verwijst naar de Orde van Santiago en is een symbool van het Spaanse christendom.

WAPEN VAN SANTIAGO DEL ESTERO.

Het wapenschild van Santiago del Estero heeft een aparte vorm. Op het schild komen de kleuren voor van de Argentijnse vlag met in het onderste lichtblauwe deel twee golvende banen voor de rivieren in het gebied.

Midden op het schild het symbool van de Orde van Santiago.

Aan de linkerzijde van het schild een lauwertak met vrucht en aan de rechterzijde een katoen tak met vrucht. Beide takken zijn samen gebonden met een lint van de Orde van Santiago.

TIERRA DEL FUEGO. (23) VUURLAND.

Tierra del Fuego, ook wel bekend onder de naam Vuurland, ligt in het uiterste zuiden van Argentinië. De provincie wordt begrenst in het noordoosten, oosten en zuidoosten door de Atlantische Oceaan en verder door het land Chili.
Vuurland heeft een oppervlakte van 21.571 km² en de hoofdstad is Ushuaia.
Vuurland  is een archipel en het hoofdeiland heeft een oppervlakte van 48.100 km².
In 1881 werd het gebied verdeeld tussen Argentinië en Chili.
De naam vuurland is bedacht door de ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan (1480-1521). Hij was de eerste Europeaan die door de naar hem genoemde zeestraat voer. op zoek naar een route om de zuid naar Indië,  en hij zag vuren branden op de eilanden. deze vuren waren van de oorspronkelijke bewoners van die gebied, de Yahgan.
De archipel ligt ten zuiden van het vaste land van Zuid-Amerika, gescheiden door de Straat van Magellaan. Het hoofdeiland, Isla Grande Tierra del Fuego is verdeeld tussen Argentinië en Chili.

(Vuurtoren op het eilandje bij het Beaglekanaal.)

Het westelijke deel van het hoofdeiland, plus veel kleine eilanden ten zuiden van het Beagle-
kanaal behoren tot Chili, het oostelijke deel tot Argentinië.










(Het hoofdeiland in het groen met de grenslijn in het rood.)

Het zuidelijkste punt van de archipel vormt Kaap Hoorn.
Deze kaap werd voor het eerst gerond door de Nederlandse zeevaarders Willem Cornelis Schouten en Jacob le Maire op 26 januari 1616 op hun ontdekkingsreis naar een route om de zuid naar Indië. Zij vernoemden deze kaap naar hun thuishaven de stad Hoorn.
Het landschap bestaat hoofdzakelijk uit gras en is alleen geschikt voor de teelt van schapen. In de rivieren zit vooral veel zalm en forel. Op de rotsachtige klippen leven pinguïns en zeeleeuwen.
De oorspronkelijke bewoners spraken de taal Yahgan en noemden Vuurland; "Mamihlapinatapai".
Het woord is zeer moeilijk te vertalen maar de betekenis zou zijn; "De blik die wordt uitgewisseld door twee mensen die geen initiatief willen of durven te nemen om iets aan te bieden, maar wel hopen dat een ander dat doet".

VLAG VAN VUURLAND.

De vlag van Vuurland bestaat uit twee helften, linksonder oranje en rechtsboven lichtblauw.

Beide kleuren worden gescheiden door een wit silhouet van de Albatros, de grootste zeemeeuw.

Het oranje staat symbool voor de geografie van het grote eiland. De blauwe kleur voor de lucht en de zee. In het blauwe deel staat het sterrenbeeld Zuiderkruis afgebeeld.

De Albatros symboliseert de vrijheid.

WAPEN VAN VUURLAND.

Het wapen van Vuurland toont op de achtergrond in het lichtblauw de Albatros. Rond het wapenschild in het rood vlammen die symbool staan voor de naam.

In het wapen schild bij een opkomende zon de rotskust van het gebied de zee en de de daar voorkomende vogels, de pinguïns.

TUCUMÁN. (24)

 De provincie Tucumán ligt in het noordwesten van Argentinië en wordt omringt door de provincies, met de klok mee; in het noorden Salta, in het oosten Santiago del Estero en in het zuiden en westen door Catamarca.
De provincie heeft een oppervlakte van 22.524 km² en de hoofdstad is San Miguel de Tucumán. De provincie is onderverdeeld in 17 departementen.

(Landschap in de provincie Tucumán.)

In het berglandschap van de provincie liggen de resten van de per-Colombiaanse nederzetting, de Ruïnes van Quilmes.
In 1533 kwamen de eerste Spanjaarden in het gebied vanuit Peru en kwam het gebied  toe tot het onderkoninkrijk van Peru . De eerste Spaanse nederzetting werd gesticht in 1550 door Juan Núñez de Prado welke de oorspronkelijke bevolking verdreef. 
Het gebied kende veel oorlog in de 18e en 19e eeuw en werd op 19 maart 1856 een provincie van Argentinië.
Het landschap wordt beheerst in het oosten door de vlaktes die deel uitmaken van de regio Chaco, genaamd pampa's van Tucuman. In het westen en noorden liggen drie bergketens.
De hoogste berg in de provincie is de Cerro del Bolsón met 5550 meter en als tweede de Cerro Cóndores met 5450 meter. De toppen zijn altijd bedekt met eeuwige sneeuw.
In de rivieren zijn stuwdammen aangelegd voor de opslag van het water.

VLAG VAN TUCUMÁN.

 De vlag van Tucumán is een horizontale drie baans twee kleur; wit-lichtblauw-wit.
De kleuren komen overeen met die van de vlag van Argentinië.

WAPEN VAN TUCUMÁN.

Het wapen van Tucumán is bijna het zelfde als het wapen van Argentinië. Het verschil zit in  het feit dat boven het wapenschild geen zon is afgebeeld.

BUENOS AIRES. (1) DE HOOFDSTAD.

Buenos Aires de hoofdstad is gelegen in de provincie Buenos Aires, maar moet gezien worden als een zelfstandige stad en is gelegen aan de monding van de Rio de la Plata. De eerste bewoners bouwden een nederzetting op een heuvel in 1324. De heuvel stond bekend onder de naam Buen Ayre, omdat het vrij was van de stinkende lucht van het moeras gebied.

Het was de zeeman Juan Diaz de Solis, die in naam van Spanje de eerste was die in 1516 de Rio de la Plata wist te bereiken. De toen opgerichte stad-vesting stond bekend onder de naam "Stad van Onze-Lieve-Vrouw-Saint-Maria van de Goede Winden".

Het gebied kende strijd met de inlandse bevolking, werd vaak verlaten maar weer opnieuw opgebouwd. In 1806 deden de Britten een invasie in het gebied, maar werden een jaar later weer verdreven.

Buenos Aires was vanaf het begin een belangrijke havenstad door haar ligging. Het tegenwoordige regeringscentrum is zeer modern en vormt een autonome stad.

VLAG VAN HET FEDERAAL DISTRICT.

De vlag van het federaal district werd in gebruik genomen op 24 oktober 1995.

Het is een wit doek met in het midden een wapenschild met de afbeelding er op van een zwarte gekroonde adelaar, die al sinds 1580 het symbool is van de stad. De adelaar heeft vier jonge adelaars aan zijn poten en houdt met zijn linkervleugel het Kruis van Calatrava; een rood kruis met fleurs-de-lys, vast.

De vlag wordt gebruikt in alle gebouwen van de overheid van het hoofdstedelijk district en moet altijd vergezeld worden door de vlag van Argentinië.

WAPEN VAN HET FEDERAAL DISTRICT.

Het wapen van Buenos Aires; links de oude zwart-wit afbeelding en rechts de afbeelding in kleur, heeft een ovale vorm.
In het wapen wordt het belang van de stad als havenstad weergegeven door schepen die ten anker liggen in de monding van de Rio de la Plata (zilver rivier).
In een bundel van lichtstralen is een duif afgebeeld als symbool van de vrede. De lichtblauwe kleur van de lucht komt ook voor op de Argentijnse vlag. het anker staat symbool voor de vele uit Europa gekomen bewoners zich in dit land hebben verankert en hun toekomst hebben gevonden.

                                                             FINAL.