TROJE - TURKIJE (DEEL 1 - DE REIS)

TROJE - TURKIJE.

DE REIS.

Om 06.00 uur werden we bij ons hotel afgehaald voor de reis naar Troje. Ons vervoersmiddel bleek een nieuw type VW-bus met 13 vliegtuigstoelen te zijn, dus comfortabel om de reis naar Troje te maken en zeker als je maar met vier passagiers blijkt te zijn.

Istanbul werd wakker bij het eerste daglicht.


Troje ligt 350 kilometer ten zuidwesten van Istanbul aan de zee-engte de Dardarnellen, die een verbinding is tussen de Zee van Marmara en de Egeïsche Zee. Dus ook de scheiding tussen het Europese deel van Turkije en het Aziatische deel.

Deze zee-engte met een lengte van 40 kilometer is op zijn smalste punt maar 500 meter breed en is al duizenden jaren van strategisch belang. De klassieke naam voor deze zee-engte is Hellespont en is al duizenden jaren omgeven door legendes.

Vanuit Istanbul volgden we eerst de autosnelweg, de E80 in de richting van Edirne aan de Griekse grens. Bij Silivri de E84 of de N110 langs de kust van de Zee van Marmara om bij de plaats Tekirdag het binnenland in te rijden, wat een eentonig uitgestrekt agrarisch gebied is.

Na Malkara sloegen we bij Kesan af naar het schiereiland met de kustplaatsen langs de oever van de Dardarnellen, waar veel droge rijstcultuur is.

Regelmatig hadden we een uitzicht over het landschap en het water met de daaraan gelegen plaatsjes met hun witte huisjes.

Onderweg hadden we twee keer een korte stop gemaakt om iets te nuttigen en zo bereikten we eindelijk de plaats Eceabat, waar het even de benen strekken was alvorens we van de lunch konden genieten met een uitzicht op de veerhaven. Vlak bij de veerhaven staat een groot monument voor de gevallen soldaten in de Eerste Wereldoorlog.

Na de lunch staken we zonder de wagen met de veerboot de Dardarnellen over. Op dit smalle gedeelte staat op iedere oever nog een oud fort. Bij aankomst in het plaatje Çanakkale stond bij het aanlegsteiger van de veerboot ons volgende vervoersmiddel te wachten met onze reisgids.

Eerst volgden we de N550 en bij Intepe volgden we een smalle kustweg en maakten in Kumkale een korte stop. Tijdens deze stop kregen we de nodige uitleg van onze gids wat we te zien zouden krijgen in Troje.
Via een gebied dat bekend staat om zijn overheerlijke tomaten, zo werd ons verteld, bereikten we wat eens een zeer belangrijke stad moet zijn geweest, eeuwen geleden, aan de Dardarnellen.

Wie denkt hier resten van tempels en paleizen te zien te krijgen zoals in Griekenland komt zwaar bedrogen uit.

Het huidige Troje is één grootte ruïne.

ISTANBUL ONTSLUIEREN (SLOT).

ISTANBUL ONTSLUIEREN. (SLOT)

Het was de dag van vertrek uit Istanbul toen de Hagia Sophia weer open ging voor het publiek. Ik was gelukkig één van de vroegste bezoekers en zodoende was het nog mogelijk redelijk opnames te maken zonder verdrukt te worden door de mensen massa aan bezoekers. Het is op zaterdag altijd veel drukker bij de drie high-lights dan op een dag midden in de week. Ik hoop dat ik jullie met deze reeks geselecteerde afbeeldingen een indruk heb mogen geven van Istanbul.

Om de tijd van ons verblijf verder in te vullen voor ons vertrek uit Istanbul maakten we nog een dag excursie naar de ruïnes van de toenmalige stad Troye. Hier over later meer.

                            Met deze afbeelding sluit ik dus 'ISTANBUL ONTSLUIEREN' af.

HAGIA SOPHIA ISTANBUL (DEEL 21c)

HAGIA SOPHIA - ISTANBUL.

Buiten voor de ingang ligt in een uitgediepte ruimte, de fundatie van de eerste kerk die er ooit stond, een Byzantijnse fries. Deze 'Schapen fries' uit 415 n.chr. bleef over uit de ruïne van de monumentale ingang.



     Vlak bij de uitgang van het terrein liggen nog enige fraaie resten van wat eens een kerk was.

Vlak bij de uitgang staat een zeer mooi 'fontein'. Het werd rond 1740 gebouwd in de Turkse rococo stijl. Het dak is beschilderd met bloemmotieven en het heeft fraai smeedwerk.

De Hagia Sophia is nog steeds een restauratie project zowel van binnen als van buiten, waardoor niet altijd alle ruimten toegankelijk zijn voor het publiek. Als het gebouw aan de buitenzijde weer eens geschilderd zou zijn in de originele roest rode kleur, dan was het de high-light van Istanbul.

                      In 1985 werd het gebouw door UNESCO tot werelderfgoed verklaard.

HAGIA SOPHIA ISTANBUL (DEEL 21b)

HAGIA SOPHIA - ISTANBUL.

Betreedt men aan de westzijde de Hagia Sophia, dan komt men eerst in een galerij waarin de deuren zijn geplaatst naar de gebedsruimte. Hier staat nog een oud doopvont en een kerkbel.
Aan de linkerzijde draait deze gang omhoog naar de boven galerij aan de noordziojde en aan de zuidzijde weer omlaag. Vanaf deze galerij heeft men een fraai zicht op de gebedsruimte beneden.


Hier bevinden zich ook de prachtige Byzantijnse mozaïeken en een witte marmeren deur.

                                                     ( De fraaie deur van wit marmer.)

Door de openstaande vensters (voor het ventileren) heeft men een mooi uitzicht over de koepels van de Hagia Sophia.

Bij het betreden van de gebedsruimte wordt men stil en voelt men zich klein zo indrukwekkend is het geheel. Enorme luchters met kleine lampjes verlichten de ruimte samen met het binnen vallende daglicht door de vensters in de koepel. De enorme zuilen, fraaie bogen, plafond- en wandversieringen, de nis met de mihrab, in de richting van Mekka, de sultan loge, de preekstoel, de enorme marmeren urn, het is te veel om het allemaal te beschrijven. Constant gaat je blik omhoog maar de versieringen op het plafond, op de bogen en boven op de pilaren.

De Hagia Sophia is waarlijk een kunstwerk en is de basis geweest voor alle moskeeën die na de verovering van Constantinopol werden gebouwd in het Osmaanse Rijk.

HAGIA SOPHIA ISTANBUL (DEEL 21a)

HAGIA SOPHIA - ISTALBUL.

De Hagia Sophia of 'Kerk van de Heilige Wijsheid' behoort tot de grootste architectonische prestaties ter wereld.



Dit enorme bouwwerk, gebouwd in opdracht van keizer Justinianus, werd gebouwd op de resten van twee vroegere kerken en werd in 537 door de keizer ingewijd.
Bij de officiële opening van deze kerk zou de keizer hebben uitgeroepen: "Salomo ik heb u overtroffen".
Ruim twintig jaar na de voltooiing van het gebouw stortte in 558 de koepel in, nadat ze een jaar daarvoor door een aardbeving was getroffen. Schijnbaar hadden de architecten ook hun hoofd er niet bij gehad, bij zo'n voorval, en moesten het bekopen door onthoofding.

De huidige koepel steunt op vier zware bogen die worden gesteund door acht, 18 meter hoge, donkergroene pilaren, die afkomstig zijn uit de tempel van Artemis in Efeze.

Door de ramen die rondom de koepel zijn aangebracht lijkt de koepel te zweven.

Talloze zware steunberen aan de buitenzijde moeten het enorme gewicht onder controle houden. Ze geven het bouwwerk een iets ontsierend aanzicht.

Ruim 900 jaar was de Hagia Sophia de kathedraal van Constantinopol. Na de inname van Constantinopol door sultan Mehmet de Veroveraar in 1453 moest de kerk verbouwd worden tot een moskee. Er werden langzaam in totaal vier minaretten aan het bouwwerk toegevoegd en al de christelijke afbeeldingen, mozaïeken met kerkelijke- en Byzantijnse afbeeldingen werden door een dikke pleisterlaag aan het oog onttrokken (In feite zijn ze daardoor door de eeuwen heen bewaard gebleven.) Ook het kruis op de centrale koepel werd vervangen door een halve maan.


Binnen in de gebedsruimte werden zes rondelen met kalligrafie aangebracht, de namen van Allah, Mohammed en de vier rechtgeleide kaliefen. Ze zijn enigszins storend in al deze pracht en praal.
Nadat er een einde kwam aan het Osmaamse bewind werd in 1935 door de toenmalige eerste president van Turkije, Atatürk, die een voorstander was van de scheiding tussen religie en staat, besloten dat de Hagia Sophia een museum moest worden. Zo werden de oude pleister lagen verwijderd en kwam de oude glorie van deze voormalige kerk weer tot leven.

THEODOSIUS MUUR ISTANBUL (DEEL 20)

THEODOSIUS MUUR - ISTANBUL.

Na wederom een poging te hebben ondernomen om de Hagia Sophia te bezichtigen, welke nog steeds gesloten was, maar een rondtoer gemaakt met de toeristenbus, een rit door verschillende stadsdelen op de beide oevers van de Gouden Hoorn en zo de beide bruggen er over te zijn gepasseerd. Maar het ging me uiteindelijk om de oude vestingmuur.

THEODOSIUS MUUR.

Deze enorme vesting muren liepen als een keten om de stad van de Gouden Hoorn tot aan de Zee van Marmara. De muur behoort tot de imposantste restanten van het oude Byzantijnse verleden van Istanbul het toenmalige Constantinopol.
Deze fraaie dubbele muur heeft elf versterkte poorten en 192 torens en beschermde Constantinopol meer dan duizend jaar tegen invasies van over land en heeft een lengte van ruim 6,5 kilometer.
De muur opgetrokken uit rode bakstenen en blokken kalksteen werd tussen 412 en 422 onder het bewind van Theodosius II gebouwd. In 447 verwoeste een aardbeving 54 torens, welke direct daarna werden herbouwd onder dreiging van de naderende Attila de Hun.




De vestingmuur bestond uit een droge gracht, eventueel gevuld met regenwater, waarna de buitenmuur begon voorzien van torens. Tussen de buitenmuur en de binnenmuur, met torens, liep een weg voor troepen en materiaal verplaatsing.

De muur weerstond aanvallen van de Arabieren, Bulgaren, Russen en Turken. Zelfs de legers van de 4e Kruistocht slaagde er alleen in de borstwering langs de Gouden Hoorn te bestormen. Uiteindelijk werd de muur in 1453 doorbroken door de troepen van sultan Mehnet de Veroveraar. Door latere sultans werd de muur in stand gehouden ter beveiliging van de stad tot einde 17e eeuw. Ook aan de oevers van de Zee van Marmara en de Gouden Hoorn waren vestingmuren en torens gebouwd.

Grote delen van deze muur, torens en stadspoorten zijn herbouwd, als is het met gebruik van nieuwe materialen.

STRAAT IMPRESSIES.

Al rondzwervend door deze enorme stad zie je steeds weer iets ander en je schiet en daar maar een plaatje van. 

We kennen allemaal het bekende gele bordje op de achterruit van een auto om aan te geven dat er een kind of kinderen in de auto zitten. Zo ook in Istanbul waar een kind een 'bebek' wordt genoemd. Nu betekend bebek in Indonesië 'eend'. Toch geen Indonesiër op vakantie in Istanbul ?

GALATA - TAKSIM ISTANBUL (DEEL 19b)

GALATA - TAKSIM - ISTANBUL.

Terug gewandeld door de smalle straatjes van de Galatawijk naar het metrostation om daar op een nostalgisch trammetje te stappen naar het Taksimplein in de wijk Taksim.

Het trammetje volgt de Istaklat Caddesi en drukke voetgangers straat vol met luxe winkels en statige gebouwen. Op het Taksimplein staat het Turkse Onafhankelijksheids Monument.

Vanaf het Taksimplein nem,en we een andere kabelrail metro naar het tramstation Kabatas aan de oever van de Bosporus en stappen daar over op de tram naar Karaköy om daarna lopend de Galatabrug over te steken. Links van de brug was het druk op de markt met vers aangevoerde vis en je ook de gelegenheid had om er een versgebakken te nuttigen.

Rechts naast de brug lag aan de Bosporuskade het vlaggenschip van de Holland-America Line, het m.s. Nieuw Amsterdam afgemeerd.

                                                                          Taksimplein.)


In Eminönü de tram genomen naar Sultanamet, waar ons hotel ligt. Aldaar nog wat rondgewandeld en zo ontdekten we een steegje met een kleine bazaar.

GALATA - TAKSIM ISTANBUL (DEEL 19a)

GALATA - TAKSIM -ISTANBUL.

We steken de Galatabrug over de Gouden Hoorn over met de tram. Bij het Karakoy station stappen we uit en nemen de ondergrondse kabelrail metro naar de stadswijk Galata en lopen dan gedeeltelijk terug naar het centrum van deze wijk.



Deze wijk ligt tegen een berghelling aangebouwd en in het midden van deze wijk staat de Galatatoren. Het is een van de mooiste en oudste torens van Istanbul en werd ten tijde van het Byzantijnse Rijk in 528 gebouwd. De toren was gebouwd als uitkijktoren tegen vijandelijke indringers.


Tijdens de Kruistochten werd de toren verwoest, maar later door de Genuezen in 1348 opnieuw opgebouwd. De toren heeft een hoogte van 61 meter en steekt hiermee 140 meter boven de zeespiegel uit. De toren heeft een diameter van 8,95 meter, waarvan 3,75 meter buitenmuur. en heeft een conische spits.

            ( Een in messing uitgevoerde afbeelding van de oude stad aan de wand in de toren.)

De top van de toren, waarin een restaurant is gevestigd, is te bereiken met een lift en heeft een fraai plafond. De meeste bezoekers komen echter om van het fantastische uitzicht te genieten over de stad en de Gouden Hoorn.



(Klik met de linkermuisknop op deze afbeelding om hem vergroot te bekijken.)