EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

OM IN DUISTERNIS DE

ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

HAVEN TE BEGELEIDEN.

DEEL 7.

BELGIË.

België, officieel het Koninkrijk België, is een West-Europees land gelegen in het westen aan de Noordzee in het noorden aan Nederland, in het oosten aan Duitsland en Luxemburg en in het zuiden aan Frankrijk.
Het land heeft een oppervlakte van 30.689 km² en is gedeeld in drie gewesten: Vlaams gewest, Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. In het Vlaams Gewest wordt Nederlands gesproken; in het Waals Gewest (Wallonië) hoofdzakelijk Frans en aan de oostgrens Duits. De hoofdstad is Brussel wat tevens het bestuurlijk centrum is van de Europese Unie en de NAVO.

BLANKENBERGE VUURTOREN.

De huidige vuurtoren van Blankenberge, bijnaam Comte Jean Jetty, werd tussen 1950 en 1954 gebouwd in deze Belgische havenstad. In het gebouw onder de toren was tot 2009 het maritiem museum gevestigd.
De moderne toren heeft een hoogte van 32,5 meter. Is wit met een zwarte top en is opgetrokken uit gewapend beton.
De lens is een stilstaand Fresnel-optiek op een lichthoogte van 32 boven zeeniveau, met een zicht bereik van 20 zeemijlen.
het is een onbemande toren, zonder mistsignaal en radar.

Er is al een vermelding van een vuurtoren in Blankenberge uit 1337.
De vorige toren werd gebouwd tussen 1870 en 1872 en tegen het einde van de WO-II in 1944 door de Duitsers opgeblazen. (links)
Daarvoor stond er reeds van 1817 tot 1873 op het nu afgebroken fort Napoleon een vuurtoren. (rechts)

HEIST VUURTORENS.

Heist, Zeebrugge kent twee vuurtorens; de Hoge en de Lage vuurtoren. beide vuurtorens deden tot 1983 dienst als een reeks toonaangevende lichtmasten aan de kust. De stad Brugge zocht na het verzanden van het Zwin als waterweg een andere uitweg naar zee, en vond dat in het begin van de 20e eeuw met de zeehaven Zeebrugge.
De vaargeul naar deze haven werd Pas van 't Zand genoemd en werd uitgediept. Om deze vaarweg te bebakenen werden er twee vuurtorens gebouwd

HOGE HEIST.

De bouw van de Hoge Heist was in 1905 en werd in werk gesteld in 1907. De toren kreeg een hoogte van 34 meter, een ronde vorm en de kleur grijs. het bouwmateriaal was beton. De vuurtoren was uitgerust met een stilstaande Fresnel-lens. De vuurtoren is een moument.

LAGE HEIST.

De Lage Heist werd in de zelfde periode gebouwd als de Hoge Heist met de zelfde reden. De kleine vuurtoren staat op het einde van de de Zeedijk van Heist is opgetrokken uit beton, kleur is grijs en sinds 1987 een monument.

LANGE NELLE VUURTOREN.

Lange Nelle is de vuurtoren van Oostende. Hij bevindt zich aan de oostzijde van de havengeul, waar hij de toegang tot de haven aangeeft. Het is een nog actieve vuurtoren.
De start van de bouw van de toren begon in 1947 en werd in 1949 in gebruik gesteld.
De toren heeft een hoogte van 57,5 meter, is rond van vorm en heeft een wit met blauw golvend patroon. De toren opgetrokken uit beton heeft een achthoekige voet op een vierkant grondplan.
De toren geeft drie schitteringen om de 10 seconden, met een lichthoogte van 65 meter boven zeeniveau en een bereik van 21 zeemijlen. De toren is uitgerust met een draaiend Fresnel-optiek. Geen mistsignaal of radar en is onbemand.

NIEUWPOORT VUURTOREN.

In het centrum van Nieuwpoort werd al in 1284 een vuurtoren genaamd Vierboete gesticht.
Een bakstenen toren met een puntdak.
Deze toren kreeg in 1863 een lantaarn en werd uiteindelijk verwoest tijdens de WO-I door de Duitsers.
Op een paneel van Lance Lot Blondeel staan de grote en de kleine Vierboete afgebeeld. Deze vuurtorens hebben een lange geschiedenis die wel te vermelden waart is.
De Grote Vierboete was een stenen vuurtoren die in 1284 in opdracht van Gewijde van Dampierre werd opgetrokken op een plaats waar twee kreken in de vaargeul uitkwamen. Om de schippers veilig in de haven te loodsen werd deze stenen toren aangevuld met een tweede kleine vierboete. Deze toren bestond uit een houten constructie en vormde samen met de grote vuurtoren een lichtlijn. De houten toren werd verschillende malen opnieuw opgebouwd. Hij veranderede ook geregeld van plaats. Dit was nodig om de lichtlijn aan te passen aan de zich voortdurend verplaatsende stroom.
De naam vierboete komt van de Franse uitdrukking voor vuur stoken: bouter le feu.
De Engelsen brachten in 1383 zware schade aan de torens toe, met het gevolg dat ze pas vanaf 1391 opnieuw volledig functioneel waren. De stenen toren , die vanaf 1858 werd gerestaureerd, kreeg in 1862 een olielamp die bovenop de torenspits gemonteerd was. Dit licht werd op 1 januari 1863 voor het eerst in werking gesteld. Omdat de stenen toren in 1914 door het Belgische leger werd aangezien als een gemakkelijk richtpunt voor de Duitse artillerie, werd hij op 18 oktober dat jaar met springstof vernietigd.

De huidige vuurtoren van Nieuwpoort bevindt zich op de rechteroever van de Ijzermonding.
De bouw van de toren begon in 1949 en nog dat zelfde jaar werd deze in gebruik genomen.,
De 29 meter hoge vuurtoren is een betonnen constructie en werd beschilderd met twee witte en rode banden, zodat ze ook overdag als oriëntatiepunt kan dienen.
Het licht bevindt zich op een hoogte van 28 meter. De toren geeft twee rode flitsen om de 14 seconden en is voorzien van Fresnel-lenzen met een gewicht van 150 kg, een draaiend optiek, met een bereik van 16 zeemijlen.
De toren heeft een nood dieselgenerator voor als de netstroom uitvalt.
Een astroklok zorgt ervoor dat het licht automatisch in werking treedt wanneer het donker wordt en weer dooft bij dageraad.
De toren heeft geen mistsignaal en radar, en is onbemand.
De vuurtoren is sinds 2004 een rijksmonument.

OUDE MOLE VUURTOREN.

De 'Oude Mole' is de vuurtoren van de havenplaats Zeebrugge en is gelegen aan het uiteinde van de Leopold II -dam.
De vuurtoren werd samen gebouwd met de havendam tussen 1897 en 1905 tijden aanleg van de zeehaven van Zeebrugge. Het is een actieve vuurtoren.
Het is ronde toren opgetrokken uit baksteen en beton en heeft een witte lantaarn, 22 meter boven zeeniveau. De lens is een stilstaand Fresnel-optiek. Wit licht met een bereik van 20 zeemijl en rood licht met een bereik van 18 zeemijl. De toren heeft een mistsignaal en geen radar.
Tijdens de WO-i en de WO-II raakte de toren ernstig beschadigd en is telkens weer opnieuw opgebouwd. Door de uitbreidingen van de haven in de jaren 1980 is de toren midden in het havengebied komen te staan met het havenhoofd. Het is nu een beschermd monument.

KANAAL EILANDEN.

De Kanaal eilanden, in het Normandisch: Îles d'la Manche, in het Frans: Îles Anglo Normandes, in het Engeld: Channel Islands, is een groep eilanden in het Kanaal vlak voor de Franse Normandische) kust.
De meeste van deze eilanden zijn autonoom bezit van de Britse Kroon. De totale oppervlakte bedraagt 195 km².

De eilanden groep bestaat uit: Jersey, Guernsey, Sark, Herm, Alderney, ieder met een eigen vlag.
Daarnaast zijn er nog twee kleinere eilanden die bewoond zijn: Jethou en Brecqhou, en verder enige onbewoonde eilandjes. De Britse eilanden worden onderverdeeld in baljuwschappen (bailiwick).

Verder zijn er nog een aantal kleine Franse eilandjes, de Chausey-eilanden met een oppervlakte van 0,65 km².
Deze eilandjes zijn over het algemeen privébezit.

VUURTORENS IN HET

BALJUWSCHAP GUERNSEY.

ALDERNEY VUURTOREN.

De vuurtoren van Alderney, ook bekend als de vuurtoren van Mannez, is een stenen ronde vuurtoren aan de noordoostkust van het Eiland Alderney.
Hij werd gebouwd in 1912 om de scheepvaart te beschermen tegen de gevaarlijke wateren van de Alderney Race en de vele rotsen rond het eiland.
De toren werd gebouwd van en op graniet, kreeg een hoogte van 32 meter en is kegelvormig met balkon en lantaarn en staat vast aan het huis van de vuurtorenwachter. Het is een witte toren met in het midden een brede zwarte horizontale band.
De toren werd in 1976 geëlektrificeerd en in 1997 geautomatiseerd. Brandpuntshoogte is 37 meter met een bereik van 12 zeemijlen. De toren is uitgerust met een lens van de 1e orde 920mm 4-paneels catadioptrisch telescoop, 2 x 4 laags Led-lantaarn (huidig). De toren is nog actief.

BRÉHON TOREN.

De Bréhon-toren of Fort Brehon staat op een rots Bréhon Rock, een klein eilandje in het Little Russell-kanaal ongeveer 1,5 kilometer ten noordoosten van St. Peter Port, Guernsey, tussen de haven en de eilanden Hern en Jethou. De bouw duurde van 1806 tot 1869 en werd voltooid in 1857.
In 1744 werd op Bréhon een obelisk opgericht als zeemarker, Daar de obelisk slecht zichtbaar was, werd deze vervangen in 1824 door een toren van 12 meter hoog en 10 meter in omtrek, met daarop een globe. Met een zicht van 19 zeemijlen. De Bréhon-toren heeft meer dienst gedaan als een militair fort, vooral in de periode dat Engeland en Frankrijk oorlog met elkaar voerden. Tijdens de WO-II installeerden Duitse troepen een luchtafweergeschut op het fort tegen aanvallen van de RAF Spitfires van de Tsjechoslowaakse squadrons 312 en 313. De Bréhon-toren en het eilandje zijn sinds 30 september bescherm monument.

CROCQ PIERHEAD VUURTOREN.
De Crocq Pier vuurtoren ligt op het eiland Guernsey bij de plaats St-Sampson. De bouw van deze toren dateert ui 1554, waardoor het een van de oudste nog operationele vuurtorens ter wereld is.
De vuurtoren is nog steeds een actief navigatiehulpmiddel, hoewel de bediening ervan in de loop der jaren grotendeels geautomatiseerd is.
De toren is ongeveer 11 meter boven zeeniveau, De brandpuntshoogte, de afstand van de bovenkant van de lens tot het zeeoppervlak is 15 meter. Het lichtpatroon is een rode "F"-vorm (morse), die over een afstand van enkele mijlen zichtbaar is voor de scheepvaart. De vierkante toren is gebouwd uit lokaal gewonnen gesteente en heeft daardoor de barre weersomstandigheden kunnen doorstaan. Het is een witte toren met een rood lantaarnhuis.

CASTLE BREAKWATER VUURTOREN.

De Castle Breakwater verbindt het grootste deel van St.Peter Port met Castle Cornet en vormt een van de armen van de belangrijkste haven van Guernsey. Het is een zeer opvallend herkenningspunt van de havenstad aan het einde staat de vuurtoren.
De golfbreker werd gebouwd in het tweede decennium van de 19e eeuw. In die tijd werden er veel verdedigingswerken op het eiland gebouwd op een mogelijke Franse invasie onder leiding van Napoleon Bonaparte.
Deze golfbreker was een van de weinige delen van het eiland die tijdens de WO-II door de lucht werd gebombardeerd. De vuurtoren heeft een hoogte van 23 meter en een brandpuntshoogte van 37 meter. Het is een ronde wit taps toelopende witte toren met lantaarn met wit dak.

LES HANOIS VUURTOREN.

De vuurtoren van Les Hanois werd gebouwd tussen 1860 en 1862 en werd in gebruik genomen op 8 december 1862. De toren staat op een rots die bekend staat als Le Biseau of le Bisé, onderdeel van het rif Les Hanois, ongeveer 1,5 kilometer ten noordwesten van Pleinmont.

De vuurtoren werd gebouwd als reactie op het toenemende aantal scheepsrampen op de verraderlijke rotsen voor de werstkust van Guernsey. De toren heeft een hoogte van 36 meter en werd uit graniet opgebouwd. Het is een tapps toelopende cilindrische toren met balkon, lantaarn, woning van de vuurtorenwachter en helikopterplatform boven de lantaarn. De toren is wit geschilderd en heeft als stroombron zonne-energie De vuurtoren werd in 1996 geautomatiseerd. De toren geeft een mistsignaal twee keer per 60 seconden, met een bereik van twee zeemijlen. De toren heeft een roterende optiek van de 4e orde met een brandpuntshoogte van 33 meter en een bereik van 20 zee mijlen.

ST. MARTINS POINT VUURTOREN.

De vuurtoren van Sint Martins Point is gelegen op het eiland Guernset.

Het is een 19e eeuws bouwwerk gelegen aan de zuidoostelijke punt van het eiland, met een hoogte van vijf meter. Het is een vierkant betonnen bouwwerk dat wit is geschilderd, en dient als actieve navigatiehulp. Brandpuntshoogte is 15 meter.

In 2025 is het geheel geüpgraded met moderne zonne-energie. Deze upgrade vervangt een oude ondergrondse elektrische kabel

CASQUETS VUURTORENS.

De vuurtoren van Casquets is een actieve vuurtoren gelegen op de rotsachtige Les Casquets, Alderney.

Oorspronkelijk was de vuurtoren een van de drie vuurtorens die begin jaren 1720 op Les Casquets werden gebouwd. Alle drie werden verlicht door kolenvuren. Er werd besloten om drie torens te bouwen om de lichten een onderscheid uiterlijk te geven, zodat ze niet verward zouden worden met vuurtoren in het nabijgelegen Frankrijk, en ze ook te onderscheiden van de dubbele vuurtoren die onlangs op Portland Bill in het noorden was gebouwd, die de overkant van Het Kanaal markeerde. De drie afzonderlijke vuurtorens kregen de namen St. Peter, de noordwestelijke toren; St. Thomas, de zuidelijke toren; en Dungeon, de meest oostelijke toren.

De torens werden gebouwd van steen die op het eiland zelf werd gewonnen. De westelijke torens waren hoger dan de oostelijke toren, maar alle drie de lichten bevonden zich op de zelfde hoogte boven zeeniveau. Ze werden op 30 oktober 1724 in gebruik genomen.

In 1790 werden de torens gemoderniseerd, waarbij elke toren werd voorzien van nieuwe parabolische reflectoren en een aantal Argand-lampen, bevestigd aan een ring, die in een cirkelvormige beweging ronddraaiden. In 1832 werd vermeld dat de lichten een bereik van 13 zeemijlen hadden.

In 1854 werden de torens 10 meter verhoogd en kregen een nieuwe lantaarn. De lampen bevonden zich nu 34 meter boven de zeespiegel en waren zichtbaar tot 15 zeemijlen. In 1877 werd de Noordwesttoren opnieuw gebouwd en het licht kreeg een bereik van 17 zeemijlen. De andere twee torens werden in hoogte verlaagd. Zo bleven er in de volgende jaren steeds veranderingen plaats vinden. Gedurende de WO-II kwamen de torens in bezit den de Duitsers.

Het huidige licht in de 23 meter hoge noordwesttoren bevindt zich 37 meter boven zeeniveau en flitst vijf keer per 30 seconden met een tussenpoos van 3,7 seconden. De toren is in rode en witte ringen geschilderd en heet een rood lantaarnhuis. Het huidige licht heet een bereik van 18 zeemijlen, en wordt aangedreven door een combinatie van zonne- en wind-energie.

De zuidwestelijke toren is voorzien van een helikopterplatform en er is nog een helikopterplatform op een vlag gedeelte van de rots. De rotsen zijn ook gemarkeerd met een morseletter "T" op radarschermen.

PLATTE FOUGÈRE VUURTOREN.

De Platte Fougère vuurtoren, voltooid in 1910, is een 25 meter hoge zwarte-witte toren gelegen voor de noordoostkust ven Guernsey op ongeveer 1 mijl afstand.

Hewt lichtbaken markeert de noordelijke ingang van Little Russel naar St. Peter Port en is essentieel voor de scheepvaart tussen de kanaaleilanden.

Het een van de eerste onbemande vuurtorens in het gebied. De toren staat op een kleine rots en de zee heeft de nodige erosie aan de onderzijde aangebracht, welke steeds opnieuw gerestaureerd en verstevigd moet worden.

De lichtkarakteristiek toont een rood en wit gesectoreerd licht, met een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

SARK VUURTOREN.

De vuurtoren van het eiland Sark is een actieve vuurtoren, en bevindt zich op de kliffen bij Point Robert. De toren dient als navigatiemiddel voor de schepen die door de Kanaaleilanden varen om ze weg te leiden van Blavchard Rock, dat enkele kilometers naar het oosten ligt.

Het gemetselde complex werd in 1913 gebouwd, geheel wit geschilderd, heeft een hoogte van 17 meter en een achthoekige toren met witte lantaarn.

Brandpuntshoogte van het licht is 65 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. De toren is uitgerust met een mistsignaal; 2 stoten om de 30 seconden, met een geluidsbereik van 2 zeemijl.

Het geheel werd in 1994 geautomatiseerd. (note: Sark was een aantrekkelijke plaats voor vuurtorenwachters om gestationeerd te worden, omdat het als een 'rotsstation' werd beschouwd, was de verdienste goed, maar het was ook het enige station waar ze na werktijd naar de pub konden gaan.)

VUURTORENS IN DE BAILIWICK

VAN JERSEY.

LA CORBIÈRE VUURTOREN.

La Corbière vuurtoren ligt op het uiterste zuidwestelijke punt van Jersey in Si. Brélade.

De naam betekend "een plaats waar kraaien samenkomen" afgeleid van het woord corbin, wat kraai betekend. Meeuwen hebben de plaats van de kraaien ingenomen.

De vuurtoren staat op een rots die een getijden eiland is. Een dam verbindt de vuurtoren met de kust. De vuurtoeren met een hoogte van 19 meter werd in 1874 gebouwd uit beton, Het is een cilindrische taps toelopenede toren met balkon en lantaarn, alles in het wit. De toren staat 36 meter boven het springtij en werd voor het eerst ontstoken op 24 april 1874. Het was de eerste vuurtoren op de Britse eilanden die van beton werd gebouwd. De brandpuntshoogte is 36 meter met een bereik voor het wit licht van 18 zeemijlen, rood licht van 16 zeemijlen. De toren is uitgerust met een mistsignaal; 4 stoten, lang-kort-lang-kort, elke 60 seconden.

ST. CATHERINE'S BREAKWATER VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich op het einde van de golfbreker van St. Catherine, ook wel bekend als de golfbreker van Verclut, te St. Martin. De golfbreker vormt de noordelijke arm van wat oorspronkelijk was gepland als een marinehaven.

De haven van St. Catherine ontwikkelde zich in de jaren 1840 als gevolg van de spanningen tussen Groot-Brittannië en Frankrijk.

In 1847 begon men met de aanleg van de noordelijke golfbreker richting een zuidelijke om de haven te vormen. Van de geplande 1200 meter werd in de daaropvolgende acht jaar slechts 640 meter gebouwd.

De vuurtoren werd in 1856 geïmporteerd en op 12 december 1856 op het havenhoofd geplaatst. De achthoekige, witmetalen toren was 9 meter hoog, brandpunthoogte van 18 meter, en bleef tot 1950 in gebruik, toen hij werd vervangen door een vierkante 7,6 hoge vakwerktoren.