VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-C)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

       HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                  DEEL 12-C.

                                                 

                                                       VERVOLG  DONEGAL. 

INISHTRAHULL VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland in de Noord-Atlantische Oceaan, en is een van de meest noordelijke vuurtorens van Ierland. Samen met de vuurtoren van Tory Island vormen ze de twee belangrijkste bakens voor de schepen die vanuit de Atlantische oceaan de noordkust van Ierland ronden.

De bouw van de eerste toren begon in 1812, voornamelijk voor de schepen van de Royal Navy die Lough Foyle gebruikten. De eerste toren werd op 17 maart 1813 in gebruik genomen. De toren had een hoogte van 12,8 meter. Het was een cilindrische toren met balkon en lantaarn.

De huidige toren werd in 1958 in gebruik genomen. Een cilindrische toren met een hoogte van 23 meter

 tot aan het balkon en heeft daarop een lantaarn staan van 5,7 meter hoogte, alles in het wit.

De huidige toren heeft een brandpuntshoogte van 59 meter, met een bereik van  19 zeemijlen. De toren is op 30 april 1987 om 12.00 uur onbemand. Het aanwezige mistsein werd de volgende dag buiten werking gesteld. Het station werd op 20 september 2000 omgeschakeld op zonne-energie.

INISHOWEN VUURTOREN.       

Inishowen op 1 kilometer afstand gelegen van Dunagree Point, werden oorspronkelijk twee vuurtorens gebouwd in 1837, gebruikt als haven lichten om schepen naar Lough Fowly te leiden en ze weg te houden van de Tuns bank. De twee torens gericht op het oosten en het westen, waren van van gehouwen steen en stonden 140 meter uit elkaar. De totale hoogte van elke toren was 15 meter en ze waren wit geschilderd. In 1868 werd besloten de binnenste of westelijke toren te verhogen met 7,6 meter en kreeg deze een hoogte van 23  meter. De toren is van onderen zwart geschilderd tot aan de eerste galerij daarna wit en weer zwart tot aan het lantaarnhuis, waaronder een galerij loopt met rood hekwerk. De vuurtoren heeft branpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Het station werd in 1979 geautomatiseerd. Het licht blijft alleen branden bij slecht overdag en 's nachts.

MOVILLE LICHTBAKEN.

Het Moville lichtbaken ligt in de monding van Lough Foyle

De vuurtoren werd gebouwd in 1882 en is de grootste in de reeks paalvuurtorens. 

De vuurtorenwachter zijn alleen 's nachts in de toren aanwezig. 

Het geheel heeft een hoogte van 13,5 meter boven de zeespiegel.

Op het platform staat het wachtershuis met daarop het lantaarnhuis.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 11 meter, met een bereik van 1,8 zeemijl, en wordt bediend door de haven van Londonderry.

WARREN POINT VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen aan de ingang van Lough Foyle vlakbij de plaats Greencastle.

De toren werd in 1861 gebouwd en heeft een hoogte van 8 meter en een brandpuntshoogte van 9 meter. Het is een ronde cilindrische bakstenen wit geschilderde toren met galerij en lantaarnhuis. Op de toren is de naam 'Warren Point' aangebracht. Het voetstuk is groengeschilderd.

De toren wordt bedient door de haven van Londonderry.

Na Donegal ronden we Noord-Ierland behorend aan het Verenigd Koninkrijk Engeland, via de Noord-Atlantische Oceaan, en het North Channel, om in de Ierse Zee uit te komen.

Hieraan liggen de oosterse graafschappen van Ierland: Louth, Dublin, Wicklow, Wexford en Kerry. 

Via de Ierse Zee komen we uit in het St. Georgekanaal om uiteindelijk in de Keltische Zee (Celtic Sea) uit te komen bij het begin van deze reis Cork.

Ook in deze gebieden liggen de nodige vuurtorens om de scheepvaart te begeleiden.

                                     LOUTH.

Louth is een kustgraafschap in de regio Oost- en Midden-Ierland, binnen de provincie Leinster. Het is een van de kleinste graafschappen van Ierland en grenst in het noorden aan het Britse Noord-Ierland.

In het oosten grenst het graafschap aan de Ierse Zee.

De hoofdstad is Dundalk. 

DUNDALK VUURTOREN.     

De vuurtoren staat midden in de baai van Dundalk en is een van de schroefpaalvuurtorens van Ierland.

De toren werd gebouwd door Alexander Mitchell in 1855. 

De toren opbouw is rood geschilderd en het lantaarnhuis is wit. De hoogte is 10 meter en de brandpuntshoogte is tevens 10 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

 

                                      DUBLIN .

Het graafschap Dublin, waarin ook de hoofdstad van de Ierse republiek Dublin is gelegen ligt aan de oostkust van Ierland in de provincie Leinster. Het graafschap grenst in het oosten aan de Ierse Zee.

ROCKABILL VUURTOREN.

Het is een actieve vuurtoren die tussen 1855 en 1860 werd gebouwd op het grootste van de twee eilanden die samen Rockabill vormen .Het ligt ongeveer 3,1 zeemijl voor de oostkust vanSkerries in de County Dublin.

De toren is opgetrokken uit graniet en kalksteen en heeft een hoogte van 32 meter. De toren is wit geschilderd en heeft een brede zwarte band iets onder de galerij.

De brandpuntshoogte is 45 meter boven zeeniveau en heeft een bereik van 17 zeemijlen voor het witte licht, 13 zeemijlen voor het rode licht. De toren werd in 1989 geautomatiseerd.

BAILY VUURTOREN.    

De vuurtoren staat in het zuidoostelijke deel van Howth Head, in de Dublin Bay. De eerste vuurtoren op deze plek werd rond 1667 gebouwd en was een klein huisje en een vierkante toren die een kolenvuur ondersteunde. De huidige vuurtoren werd in 1814 in gebruik genomen en heeft een hoogte van 13 meter. De top van de toren steekt 41 meter boven het zeeniveau uit. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarn, gelegen boven het woonhuis van de beheerder. Het is een ongeverfde toren, witte lantaarn en rood geverfd hekwerk om de galerij. De toren heeft een brandpuntshoogte van 41 meter, met een bereik van 26 zeemijlen, en geeft elke 15 seconden een witte flits.

DÚN LAOGHAIRE VUURTORENS.

De haven van Dún Laoghaire en de pier van Carlisle in de Dublin Bay, werden in de 19e eeuw aangelegd. De nabij gelegen nederzetting Dún Laoghaire stond vroeger bekend als Kingstown. De pier van Carlisle stond vroeger bekend als Kingston Pier en de Mailboat Pier. De pieren hebben verschillende lengten, waarbij de westelijke pier ongeveer 1,55 kilometer lang is en de oostelijke pier ongeveer 1,3 kilometer.

De vuurtoren van de East Pier (R) is een ongeschilderde stenen toren en staat op het einde van de pier binnen een omwalling waar ook het wachtershuis is geplaatst. Het licht heeft een rode galerij en rood lantaarnhuis en werd op 1 oktober 1847 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.

Aan het einde van de pier op de omwalling staat nog een oude mistbel.

De vuurtoren op de West Pier (L) werd in 1852 gebouwd en is niet geschilderd. De galerij en het lantaarnhuis zijn groen geschilderd.  De toren heeft een hoogte van 9 meter, met een brandpuntshoogte van 11 meter, en een bereik van 7 zeemijlen. Beide vuurtoren zijn intussen omgebouwd op zonne-energie.

MUGLINS VUURTOREN.   

    

De Muglins is het buitenste van een reeks eilanden en rotsen voor de kust van Dalkey in de Dublin Bay.  Na de nodige scheepsrampen op deze rotsen en het zelfs adviseren ze maar wit te schilderen, werd uiteindelijk in 1880 toestemming verleend tot het plaatsen van een massief stenen baken op de Muglins. Het baken, een soort toren, kreeg een hoogte van 9 meter met een diameter van 4,3 meter, en wit geschilderd. In 1883 kreeg het baken een brede rode band en pas in 1906 werd er een onbewaakt licht op de top gebouwd, bereikbaar via een stalen ladder aan de buitenkant. Het baken heeft een brandpuntshoogte van 14 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

KISH VUURTOREN.

De Kish vuurtoren staat op een gelijknamige ondiepe zandbank op ongeveer 11 kilometer voor de kust van Dublin, in de Dublin Bay.

Voordat de huidige vuurtoren werd geplaatst in 1955, werd de zandbank gemarkeerd sinds 1811 door een lichtschip. Een poging om in 1842 een vuurtoren te bouwen werd afgebroken na de verwoesting door zwaar weer.

De toren, gebouwd van gewapend beton werd in juli 1963 in gebruik genomen.

Het is een telescopische cilindrische toren met vier galerijen, lantaarn en helikopterplatform. De toren is wit geschilderd alleen de derde verdieping is rood van kleur. De toren heeft een hoogte van 31 meter, brandpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

NORTH BULL VUURTOREN.    

De North Bull vuurtoren is een actief navigatiemiddel aan de monding van de rivier de Liffey, in de Baai van Dublin.

Het is een van de vier havenvuurtorens die schepen helpen de Liffey en de haven van Dublin binnen te varen.

Alle vier de torens worden beheerd en onderhouden door de Dublin Port Compagny.

De toren is gebouwd in 1880 van smeedijzer en heeft een hoogte van 15 meter. De toren is groen geschilderd.

De brandpuntshoogte van de toren 15 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

POOLBEG VUURTOREN.

De Poolbeg vuurtoren, gelegen in de Baai van Dublin is een actief navigatiemiddel bij de monding van de rivier de Liffey. De toren staat aan het eind van de Great South Wall in de haven van Dublin.

De toren werd het eerst gebouwd in 1767 en werkte aanvankelijk op kaarslicht, maar dit werd in 1786 veranderd in olie.

In 1820 werd de toren opnieuw ontworpen en herbouwd tot zijn huidige vorm.

De toren gebouwd van graniet heeft een hoogte van 20 meter, is taps toepend cilindrisch met galerij en lantaarnhuis, geheel rood geschilderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 20 meter

NORTH CHANNEL- NOORD-IERLAND    

MEW ISLAND VUURTOREN.

De vuurtoren van Mew Island is een actieve vuurtoren in de Copeland-eilanden van het graafschap Down in Noord-Ierland.

De vuurtoren werd in 1884 in gebruik genomen, en heeft een hoogte van 37 meter, een brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Het is een cilindrische toren, zwart geschilderd met in het midden een brede witte band.  De toren heet een witte galerij en lantaarnhuis. De toren werd in 1996 geautomatiseerd. In 1991 werd het mistsignaal buiten werking gesteld.

DONAGHADEE VUURTOREN.       

De vuurtoren van Donaghadee staat in Donaghadee in County Down, in Noord Ierland.

De vuurtoren werd in 1836 in gebruik genomen en werd gebouwd met uitgehouwen kalsteenblokken.

Het is een taps toelopenede cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis in het wit en staat op een zwart sokkel.

De toren heeft een hoogte van 16 meter, een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.

WICKLOW.

Wicklow is een graafschap in het oosten van Ierland. Het is het laatste van de traditionele 32 graafschappen, gevormd pas in 1606, en maakt deel uit van de regio Eastern and Midland en de provincie Leinster, en grenst in het oosten aan het St. George's Chanel in de Ierse Zee.

WICKLOW HEAD VUURTORENS.

WicklowHead is een landtong nabij de zuidoostelijke rand van de stad Wicklow, in het gelijknamige graafschap. Geografisch gezien is het het meest oostelijke punt op het vasteland van de Republiek Ierland, grenzend aan het St, George's Kanaal in de Ierse Zee.

De oorspronkelijke lichten op Wicklow Head waren twee vuurtorens (L)  die op de landtong waren gebouwd. Om onderscheid te maken tussen Hook Head vuurtoren in het zuiden bij het graafschap Wexford en de Baily vuurtoren op Howth Head in het noorden bij het graafschap Dublin, kregen ze verschillend structuren.

 De achterste werd gebouwd als een achthoekige toren lantaarn in 1781, de voorste  als een ronde toren lantaarn. Beide aangedreven door 20 talgkaarsen die via een spiegel werden verlicht. Op 10 oktober werd de achterste toren getroffen door de bliksem waardoor het interieur werd verwoest.  Men liet de toren staan als een herkenningspunt.

In de 19e eeuw werd een nieuwe vuurtoren (R) gebouwd lager op de landtong. De toren kreeg een hoogte van 14 meter, met een brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

OP 31 maart 1994 werd de toren omgebouwd naar een elektrische-automatische bediening en werd deze onbemand.

                            WEXFORD. 

Wexford is een graafschap, gelegen in de provincie Leinster en is vernoemd naar de stad Wexford, de hoofdstad. Wexford grenst in het oosten aan het St. George's Kanaal in de Ierse Zee.   

TUSKAR ROCK VUURTOREN.

Tuskar Rock is een groep rotsen met daarop een vuurtoren, 6 zeemijlen voor de zuidoostkust van graafschap Wexford in het St, George's Kanaal.

De vuurtoren werd gebouwd tussen 1812 en 1815 uit graniet en heeft een hoogte van 34 meter. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn in het wit. Het hekwerk van het balkon is rood geschilderd.

In 1812 werd in oktober het eiland getroffen door een zware storm, die barakken wegspoelde en 14 levens koste. Op 4 juni 1815 werd de toren in gebruik genomen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 33 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

 HOOK HEAD VUURTOREN.      

 

Hook Head, historisch Rindowan genoemd is een lange landtong aan de oostkust van de Three Sisters; de rivieren Nore, Suir en Barrow, die uitmonden in de Celtic Sea.

Het Hook Head licht is van middeleeuwse oorsprong en stamt uit het begin van de 13e eeuw, vermoedelijk 1172. De vuurtoren verving de eerdere vuurbakens van de monniken. De toren was oorspronkelijk  18 meter hoog met een diameter van 8,5 meter.

In latere jaren werd en een tweede laag opgebouwd, waartussen een wenteltrap werd gemonteerd. De toren kreeg daarmee een hoogte van 24 meter en een diameter van 12 meter. Nog weer later werd er een lantaarnhuis opgebouwd. De vuurtoren werd beheerd door de monniken, maar ten tijde van de Ierse opstand aan het begin van de Engelse Burgeroorlog in 1641 werd de vuurtoren verlaten, met schipbreuken tot gevolg. Pas in 1667 werd de toren weer in gebruik genomen. De huidige toren heeft een hoogte van 35 meter, met een brandpuntshoogte van 46 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

De toren werd in 1973 elektrisch aangedreven en in 1996 geautomatiseerd. De toren heeft is wit met twee zwarte banden en het hekwerk van de galerij is rood geschilderd.

                       WATERFORD.    

Waterford is een graafschap gelegen in de provincie Munster en maakt deel uit van de zuidelijke regio en is gelegen aan de Celtic Sea. De hoofdstad is Waterford.

DUNMORE EAST VUURTOREN.

De vuurtoren staat aan het eind van een pier, gebouwd door de Schotse ingenieur Alexander Nimmo.

De toren wordt gezien als een van de mooiste vuurtorens van Ierland en werd in 1825 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 16 meter en de vorm van een Dorische zuil, met bovenop een galerij met rood hekwerk en een wit lantaarnhuis.

De olielamp verlichting werd gebruikt tot 1922, waarna deze werd vervangen door acetyleenverlichting. Op 24 januari 1964 werd de toren geëlektrificeerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik voor het witte licht van 17 zeemijlen en voor het rode licht van 13 zeemijlen.

BALLINACOURTY POINT VUURTOREN.  

 

De vuurtoren staat in een landelijk gebied, wat 'stad van het hof' of 'hofstad' betekend, nabij Dungarvan.

De toren is het ontwerp van ingenieur George Halpin, en werd op 1 juli 1858 in gebruik genomen. Het is een ronde cilindrische witte toren met een galerij dat een rood hekwerk heeft en een wit lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 10 zeemijlen voor het witte licht en 4 zeemijlen voor het groene en rode licht. In 1929 werd de toren geautomatiseerd.

MINE HEAD VUURTOREN.

De Mine Head vuurtoren is een uitstekend bewaard gebleven, nog steeds functionerende vuurtoren uit de 19e eeuw in Old Parish, gelegen aan de Celtic Sea.  Het is een ontwerp van George Halpin Sr.

De vuurtoren werd gebouwd en in gebruik genomen in 1851 en heeft een 21 meter hoge witte toren met een zwarte band. De toren heeft een rood geverfde galerij en wit lantaarnhuis. De brandpuntshoogte  is 87 meter, met een bereik van 12 zeemijlen. Sinds september 1964 wordt de toren elektrisch aangedreven.

        Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. FRANKRIJK. DEEL13-A. 

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-B)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                      DEEL 12-B.

BEEVES ROCK VUURTOREN.     

Beeves Rock vuurtoren is een historische vuurtoren uit 1885, gelegen in het stroomgebied van de rivier de Shannon nabij Askeaton, in de county Clare. De toren werd ontworpen door  George Halpin, en werd gebouwd om scheepvaartongevallen te verminderen op een gevaarlijk rif, nadat een eerder geplaatst baken niet voldoende bleek.

Het is een markant gebouw, dat op een verhoogde ommuurde fundatie is gebouwd tussen 1847 en 1855. Het is een witte toren gebouwd op een stenen huis, omgeven door een galerij en wit lantaarnhuis. De toren  werd in 1933 omgebouwd tot een onbewaakt geheel met moderne technologie. De toren heeft een hoogte van 18 meter, met een brandpuntshoogte van 12 meter.

GALWAY.

Galway is een graafschap aan de westkust van Ierland en ligt in de provincie Connacht. De hoofdstad is Galway. Landschappelijk bestaat het graafschap uit twee delen. ten oosten van de rivier de Comb bestaat het groten deels uit vlak laagland, in het zuidoosten is wat heuvelachtiger. Ten westen van Comb sterkt zich Connemara uit, een natuurlijke wildernis met veel meren en veengebieden. Het gebied wordt begrenst door een heuvel reeks de 'Twelfe Bens'. De kustlijn kent veel inhammen en talloze eilandjes, zoals de Araneilanden in de Baai van Galway.

INISHEER VUURTOREN.    

De vuurtoren van Inisheer, is een actieve vuurtoren uit de 19eeeuw, gelegen op het eiland Inisheer het kleinste van de Aran-eilanden in de Atlantische Oceaan. De vuurtoren markeert de zuidoostelijke ingang van de Baai van Galway.

De vuurtoren werd in 1857 in gebruik genomen en in 1978 geautomatiseerd. Het is een cilindrische toren, wit geschilderd met in het midden een heel brede zwarte band, galerij met rood geverfde reling en wit lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van34 meter en tevens een brandpuntshoogte van 34 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

CASHLA BAAI VUURTOREN.

Het is geen vuurtoren, maar een markeringslicht in de Galway Baai.

Het licht is een vierkant bouwwerk, wit geschilderd en heeft aan het lichtzijde een verticale rode band. 

Het licht heeft een brandpuntshoogte van 6 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

STRAW EILAND VUURTOREN.   

De vuurtoren van Straw eiland is een actieve vuurtoren op het gelijknamige eiland in de Killeany Bay. De vuurtoren die in 1878 werd voltooid, was de laatste van vier vuurtorens op de Aran-elanden, ten noordoosten van Inismore aan de Atlantische Oceaan.

De eerste vuurtoren op de Artan-eilanden werd in 1818 gebouwd op Inishmore, in het midden van het eiland nabij Dun Oghil. Al snel bleek dat de plaatsing ongunstig was, daar hij niet zichtbaar was aan het einde van de Aran-eilanden. De vuurtoren werd in 1857 buiten bedrijf gesteld. De huidige vuurtoren, gebouwd in 1878 werd op 1 december van dat jaar ontstoken.

De vuurtoren heeft een hoogte van 11 meter, met een brandpuntshoogte van 11 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De toren werd in 1926 geautomatiseerd.

EARAGH VUURTOREN. 

De vuurtoren van Earagh is een actieve vuurtoren op Rock Island, een van de Brannock-eilanden, onderdeel van de Aran-eilandenarchipel, gelegen in de Atlantische Oceaan.

De toren markeert de noordwestelijke ingang van de Baai van Galway en de haven van Galway, ook wel bekend als de North Sound. Vanwege zijn locatie staat hij ook bekend als de Aran North Lighthouse. De vuurtoren werd in 1857 gebouwd en is cilindrische van vorm, enigszins taps toelopend, een hoogt van 31 meter en werd het zelfde jaar in werking gesteld. Het is een witte toren met twee brede zwarte banden, galerij en lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren heeft een thermomechanische generator, windenergie en zonne-energie.

SLYNE HEAD VUURTOREN.   

De vuurtoren van Slyne Head bevindt zich op het meest westelijke punt van County Galway, ongeveer 12 kilometer ten zuiden van Dunloughan.

Het is een kalkstenentoren, gebouwd in 1836 met een hoogte van 24 meter, Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis en is zwart geschilderd. In 1990 werd de toren geautomatiseerd. De brandpuntshoogte van de toren is 35 meter, met een bereik van 19 zeemijlen.

Er stonden twee vuurtorens op deze plek, gebouwd in 1836, maar alleen de westelijke is nog in gebruik.

LEVERETS VUURTOREN.

De Leverets vuurtoren, ook bekend als de vuurtoren van de haven van Galway, is een van de nieuwere vuurtorens van Ierland en werd in 1977 gebowd.

De zwart en wit geschilderde toren is een betonnen constructie, waarvan de onderzijde massief is.

De toren heeft een hoogte van 9 meter, een brandpuntshoogte van 9 meter. Bij de ingebruik stelling werd het licht verzorgd door acetyleen, waardoor deze lange tijd onbeheerd semi-automatisch kon branden. Tegenwoordig wordt de lamp van stroom voorzien door zonnepanelen op de galerij omheining.

                                      MAYO. 

Mayo is een graafschap aan de westkust van Ierland en is gelegen in de provincie Connacht. De hoofdstad is Castlebar. Het graafschap heeft een grillige kust vol inhammen, schiereilanden en kleine eilandjes. Het graafschap heeft een gekozen bestuur van 30 leden, datiedere vijf jaar weer wordt gekozen.     

INISHGORT VUURTOREN.

De Inishgort vuurtoren is gelegen op een gelijknamig eilandje in de Clew Baai. De toren werd oorspronkelijk in 1806 gebouwd, maar pas in 1827 in gebruik genomen.

De toren heeft een hoogte van 8 meter, met een brandpuntshoogte van  11 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

Toren en bijgebouwen zijn wit geschilderd en de galerie heet een rood hekwerk.

ACHILLBEG VUURTOREN.     

De vuurtoren van Achillbeg werd op 28 september 1965 in gebruik genomen met de sluiting van de vuurtoren op Clare Island, gelegen in de Clew Baai.

Het is een vierkante betonnen gebouw met een hoogte van 9 meter hoge toren, waarop een lantaarn is gemonteerd. De stroomvoorziening komt van het lokale spanningsnet en bij uitval neemt een noodgenerator dit over. 

De toren staande op een berg heeft een brandpuntshoogte van 56 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

Het licht is verdeeld in rode en witte sectoren en heeft een karakteristiek van één flits om de 5 seconden.

 BLACKSOD VUURTOREN.

De Blacksod vuurtoeren is een vuurtoren gelegen aan de zuidkant van het Mullet-schiereiland, in Ernis, bij de ingang van de Blacksod Baai, aan de Atlantische Oceaan.

Het gebouw is gemaakt uit granietblokken, afkomstig uit de Beaufort-groeven.

Het complex werd gebouwd in 1864 en de toren welke oprijst uit een twee verdiepingen wachtershuis, kreeg een hoogte van 12 meter. De toren werd voor het eerst verlicht in 1864, met een brandpuntshoogte van 13 meter, en een bereik van 12 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.

De toren speelde een grote rol bij de aanvang van D-day. Door de weerswaarnemingen in juni 1944, van de vuurtoren -wachter, zorgden ervoor dat de landing in Normandië werd uitgesteld.

BLACKROCK MAYO VUURTOREN.    

Blackrock Island is een rotsachtig eiland met een hoogte van 70 meter boven de zeespiegel en ten noordwesten van Achill Island is gelegen, ongeveer 12 mijl ten westen van Blacksod Bay in de Atlantische Oceaan.

Het is de meest afgelegen vuurtoren van Ierland.

De toren en lantaarnhuis zijn wit geschilderd en het hekwerk van de galerij rood. De vuurtoren werd in 1864 gebouwd en kreeg een hoogte van 15 meter, met een brandpuntshoogte van 86 meter, en een bereik van 20 zeemijlen. De vuurtoren, plaatselijk bekend als "An Tur" werd in de jaren tachtig door de vuurtorenwachter verlaten, daar ze werd geautomatiseerd. In 1999 werd de levering van energie omgebouwd op zonnepanelen.

EAGLE EILAND VUURTOREN.

De vuurtorens van Eagle Island zijn een paar vuurtorens op het eiland, waarvan en nog maar één in

gebruik is. Het eiland is gelegen voor de westkust van Ierland in de Atlantische Oceaan. 

De huidige vuurtoren en bijgebouwen werden in 1835 gebouwd, met lokale steen afkomstig van het eiland. De toren, cilindrische van vorm kreeg een hoogte van 11 meter, me balkon en lantaarnhuis, wat op de oostelijke toren is verwijderd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 67 meter met een bereik van 18 zeemijlen. Het eiland werd door zware stormen geteisterd en zo werd besloten de installatie te automatiseren op 31 maart1988 en sindsdien wonen er geen vuurtorenwachters meer op het eiland.

BROADHAVEN VUURTOREN.   

Het is een havenlicht, verscholen op Gubbacashel Point, gelegen aan de Atlantische Oceaan, en leidt schepen vanaf zee weg van de onderwater gelegen rots aan de westkant van Broadhaven naar een veilige ankerplaats.

De ronde witte cilindrische vuurtoren met een hoogte van 15 meter werd in 1848 gebouwd Lantaarnhuis is een in het wit en de galerij heeft een rood herwerk. De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 17 zeemijlen.

SLIGO.

Sligo is een graafschap in de provincie Connacht in het noordwesten van Ierland. De hoofdstad is Sligo.

De naam Sligeach betekend "een gebied met veel schelpen". 

OYSTER EILAND VUURTOREN.    

Op 1 augustus 1837 werden twee lichten geplaatst die als geleidelichten dienden vanaf Sligo Baai de zeestraat in naar de haven van Sligo. Toen ze geen nauwkeurige geleding meer boden, werden ze op 15 februari 1891 buiten gebruik gesteld en vervangen door een tijdelijk sectorlicht. De twee buiten werking gestelde lichten werden afgebroken en de noordelijke toren werd in 1893 herbouwd in de richting van het noordwestelijke punt van Oyster Island. De cilindrische toren in een zandbruine kleur, staat op een wit betonnen voetstuk, de galerij heeft een rood hekwerk en het lantaarnhuis is wit. De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter en een bereik van 7 zeemijlen.  In 1979 werd het licht omgebouwd van acetyleen naar propaan, en op 13 maart 2003 werd het licht omgebouwd naar zonne-energie.

METAL MAN LICHTBAKEN.

De 'Metalen Man', is een baken voor de kust van het schiereiland Rosses Point.

De Metal Men is een vrijstaand, beschilderd gietijzeren beeld van een onderofficier van de Royal Navy uit het tijdperk van de zeilvaart.

Het staat tussen Rosses Point en Oyster Island. Het beeld werd in 1819 gegoten door Thomas Kirke in Londen.

Het werd in 1821 op Perch Rock geplaatst. Het was oorspronkelijk gemaakt voor Blackrock Beacon, maar handelaren uit Slogo stelden voor het op Perch Rock te plaatsen. Vanaf 16 oktober 1908 werd er een acetyleenlamp naast het baken geplaatst. In 1934 werd de frequentie van de rode flits veranderd van één enkele flits om de drie seconden naar twee rode flitsen om de vijf seconden.

Vanaf 2003 is het omgebouwd van gas naar zonne-energie en wordt het alleen 's nachts verlicht.

 Er zijn nog andere soortgelijke Metal Man-bakens in Tramore, County Waterford en Dalky (Nerrano Man), County Dublin. Het geheel heeft een hoogte van 5 meter, een brandpuntshoogte van 3 meter, met een bereik van 7 zeemijlen.

LOWER ROSSES BAKEN.  

Het Lower Rosses baken werd op 16 oktober 1908 in gebruik genomen als verlichte baken en werd gebouwd op houten palen in het zand voor de kust van Lower Rosses. Net als de Metal man werd het op 9 oktober 1979 omgebouwd van acetyleen naar propaan. In 1999 werd de gehele bovenbouw vervangen, werd een nieuwe lantaarn geplaatst en het geheel aangesloten op een elektriciteitskabel, en van zonnepanelen voorzien. De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 8 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.

BLACKROCK SLIGO VUURTOREN.

De Blackrock in Sligo Bay is gelegen voor de kust van Rosses Point. Het is een historische vuurtoren met een hoogte van 25 meter gebouwd in 1 juni 1835. De toren is gebouwd op een kalkstenen baken uit 1819, is uniek in Ierland varwege de externe wentertrap.

Het is een opvallend witte toren met een brede zwarte band in het midden. De externe wenteltrap, rood geschilderd leidt naar de ingang die hoog boven het wateroppervlak is gelegen om bestand te zijn tegen zeeomstandigheden.

De toren was oorspronkelijk een dag baken, dat werd omgebouwd in 1833-1834 tot een vuurtoren nadat eerdere bouwwerken waren weggespoeld.

De toren werd in 1934 omgebouwd naar acetyleen en in 1965 geëlektrificeerd. De toren had oorspronkelijk een rood hekwerk op de galerij, na het ombouwen op zonne-energie is het wit geschilderd daar de zonnepanelen daar geplaatst zijn. De toren heeft een brandpuntshooget van 24 met, en een bereik van 10 zeemijlen.

                                 DONEGAL. 

Donegal is een graafschap in het uiterste noordwesten van Ierland, gelegen aan de Atlantische Oceaan. Het is een van de drie graafschappen in Ulster die geen deel uitmaken van Noord Ierland. Historisch staat het gebied dat nu Donegal vormt ook bekend als Tyrconnell. De hoofdstad is Lifford. Het landschap bestaat uit lage bergen en diep uitgesleten kustlijnen met natuurlijke meren. Uniek voor Ierland is dat dir graafschap slechts aan één Iers graafschap grenst, namelijk Leitrum. Daardoor wordt Donegal weleens als "anders" gezien.

ROTTEN EILAND VUURTOREN.

Rotten Island vuurtoren is een havenlicht dat de doorgang verlicht van St. John's Point naar de binnenvaartgeul en langs de rotsen naar de ankerplaats in Killybegs Haven, Donegal Baai. Het is een ontwerp van ingenieur George Halpin Sr.

De vuurtoren werd gebouwd in 1838 van granietblokken en een hoogte van 14 meter. Het is een taps toelopenede cilindrische toren met een rode galerij en wit lantaarnhuis.

Het oorspronkelijke licht uit 1838 was een, witte catoptrische lens, deze vaste lichtbron werd in 1910 vervangen door een dioptrische lens.

Op 7 januari werd de vuurtoren geautomatiseerd.  De toren heeft een brandpuntshoogte van  20 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

ST. JOHN'S POINT VUURTOREN.     

De vuurtoren van St. John's Point bevindt zich aan de zuidkant van het schiereiland Lecale. Het is de hoogste vuurtoren op het Ierse vaste land, en waarschuwt de schep[en voor de gevaarlijke kust van Dundrum Bay.

De 37 meter hoge taps toelopende cilindrische toren is een ontwerp van George Halpin. De toren heeft een brandpuntshoogte van 37 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De toren is zwart geschilderd en heeft twee horizontale brede gele banden. De naam van de kaap is afgeleid van een kerk die in 1170 aan St. Jan was gewijd. De toren werd op 31 mei 1981 geautomatiseerd.

RATHLIN O'BIRNE VUURTOREN.

Rathlin O'birne is een eiland gelegen ten zuidwesten in de Atlantische Oceaan, van het district Glencolumbkille.

St. Assicus bracht de laatste zeven jaar van zijn leven door op het eiland.

De vuurtoren werd op 14 april 1856 in gebruik genomen. De vuurtoren heeft een hoogte van 20 meter en een brandpuntshoogte van  26 meter, met een bereik van 12 zeemijlen.

 In 1974 werd er een radio-isotopen thermo-elektrische generator geïnstalleerd, waardoor het de eerste kernenergie aangedreven vuurtoren van Ierland werd. In 1987  was het vermogen van de RTG echter tot een onvoldoende niveau gedaald en werd de vuurtoren omgebouwd tot windenergie, die tot 1991 in gebruik was, waarna hij werd omgebouwd tot zonne-energie.

BALLAGH ROCKS VUURTOREN.   

Het is een kleine vuurtoren op het gelijknamige eilandje nabij Arranmore Island voor de kust van Leabgarrow, in de Atlantische Oceaan.

De toren werd in 1982 gebouwd, kreeg een hoogte van 10 meter, een brandpuntshoogte van 13 meter en een bereik van 5 zeemijlen.

In 1875 werd op deze plek een eerste, 9 meter hoge vuurtoren geplaatst, gemaakt van steen en wit geschilderd. In 1926 werd er een zwarte band een toegevoegd. De oude toren uit 1875 werd gesloopt en vervangen door de moderne huidige. In 1982 werden er een lantaarn met een toegangsladder, een propaantankruimte, een aanlegsteiger en een toegangsweg toegevoegd. De vuurtoren is heden volledig geautomatiseerd.

ARRANMORE VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland, ten noorden van Rathlin O'Birne. Ook bekend als als Arainn Mhór, isa het grootste bewoonde eiland in de county Donegal.

De eerste vuurtoren werd in 1798 opgericht en bleef tot 1832 in gebruik en was het ontwerp van Thomas Rogers.

De tweede vuurtoren, een ontwerp van George Halpin Jr. werd in 1865 in gebruik genomen en kreeg een toren hoogte van 23 meter, met een brandpuntshoogte van 71 meter, met een bereik van 27 zeemijlen. De toren, geheel wit geschilderd met een galerij met rood hekwerk, werd in 1976 geautomatiseerd.

TORY EILAND VUURTOREN.  

Tory is een eiland op 6 zeemijlen voor de noordkust van het graafschap Donegal, gelegen in de Atlantische Oceaan. Het is het meest afgelegen bewoonde eiland van Ierland.

De naam Toraigh betekend "plaats van steile rotsachtige hoogten".

In april 1828 werd door de havenautoriteiten en kooplieden van Sligo een vuurtoren op Tory Island aangevraagd, men verkreeg toestemming en de toren werd in 1832 gebouwd en op 1 augustus in gebruik genomen. De vuurtoren heeft een hoogte van 27 meter en bevindt zich 40 meter boven zeeniveau, wat ook de brandpuntshoogte is. De toren heeft een bereik van 18 zeemijlen. In maart 1990 werd de toren geautomatiseerd. Het station wordt nu beheerd door een vuurtorenwachter en de navigatiehulpmiddelen worden tevens gemonitord via een telemetrieverbinding met Irish Lights Dun Laoghaire.

BUNCRANA VUURTOREN& BAKEN.

Het Buncrana licht staat op de pier  in Lough Swilly en werd in 1876 gebouwd en op 15 januari in werking gesteld. Het is een ronde metalen zuil met een hoogte van 6 meter in de kleuren rood-wit-rood, Op 4 november 1916 werd het licht omgebouwd van olielamp naar acetyleenlamp en op 10 april 1951 op elektrisch.

In 2009 werd op 27 februari een nieuwe lichttoren in gebruik genomen. Deze heeft ook een hoogte van 6 meter, een brandpuntshoogte van 11 meter en een bereik van 13 zeemijlen.

DUNREE VUURTOREN.     

De enige vuurtoren in de directe omgeving van Lough Swilly was Fanad Head, die op 17 maart 1817 werd opgericht. In maart 1871 pleitte de hertog van Abercom, gesteund door talrijke ondertekenaars, om de twee Martello-torens om te bouwen. De huidige vuurtoren met bijgebouwen werd in 1876 gebouwd hoog op de rots gelegen in Lough Swilly. De toren kreeg een hoogte van 6 meter en heeft een brandpuntshoogte van 46 meter, met een bereik van 12 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.

FANAD HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich aan het eind van Lough Swilly, gelegen in de Atlantische Oceaan. Het is de oudste van de drie vuurtorens in het gebied.

De vuurtoren begeleidt de schepen naar de ingang van het lough (meer), maar doet tevens dienst als haven- en zeelicht.  De eerste toren werd opgericht in 1817, maar in 1886 vervangen door de huidige toren met een hoogte van 22 meter. Het is een ronde iets taps toelopende cilindrische toren, met galerij, waarvan het hekwerk rood is geschilderd en een wit lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 39 meter, met een westwaarts gericht licht met een bereik van 18 mijlen, en een rechts gekeerd licht met een bereik van 14 zeemijlen.  Achter de toren ligt sinds 1969 een helikopter platform voor vluchten naar overige vuurtorens.

       Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 12-C)