VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIE (slot) - SLOVENIË & KROATIË. ( DEEL 18-A)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN. 

                                     DEEL 18-A

VERVOLG ITALIË.

FRIULI-VENEZIA GIULIA.   

Friuli-Venezia Giulia of Friuli - Julisch Venetië is een autonome regio in het noordoosten van Italië.

De regio grenst aan de regio Veneto, de republiek Oostenrijk en Slovenië en aan het noordelijke deel van de Adriatische Zee.

De hoofdstad van de regio is Triëst.

GRADO VUURTORENS. 

De stad Grado is net als Venetië een stad van kanalen. 

De ingang van de hoofdkanalen zijn uitgerust met kleine vuurtorens, die als navigatie verlichting dienen voor de lokale scheepvaart.

Zo kent het watergebied van deze stad vijf verschillende 'vuurtorens', met een gemiddelde hoogte  tussen de 7 en 5 meter en een bereik tussen de 7  en 3 zeemijlen.

Het zijn over het algemeen kleine lichtbakens in de kleuren rood of groen, gebouwd op een platform dat op palen staat in het water. De bouw van deze lichtbakens varieert tussen 1911 en en 1926.

LIGNANO SABBIADORO VUURTOREN. 

De vuurtoren staat aan het einde van een lange pier in de plaats Lignano Sabbiadoro, een van de zomer resorts in Noord-Italië aan de Adriatische kust.

De bouw van deze vuurtoren dateert uit 1928 en is een rood vierkant bouwwerk met lichtkoepel in het rood.

De brandpuntshoogte van het licht is 7 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

 

Zo ook bij de haven Porto Buso zijn dit alleen navigatie lichten en zo bij de haven van Triëst is dat het zelfde.

VITTORIA VUURTOREN.

De Faro della Vittoria, gebouwd in 1927 is zowel een vuurtoren als een monument voor de WO-I. De toren staat aan de kustlijn van de Adriatische Zee i n de stad Triëst, bovenop de belangrijkste vestingtoren van een oud fort, Fort Kressisch. Het foert was in de 19e eeuw een bolwerk van Oostenrijk-Hongarije ter verdediging van de Vrije Rijkstad Triëst, maar evengoed ter onderdrukking van haar inwoners. Het beeld bovenop stelt dan ook de glorie van Italië voor, bovenop de vergane glorie van Oostenrijk, dat moest capituleren aan het einde van WO-I. 

Faro della Vittoria in het Italiaans betekend Vuurtoren van de Overwinning. De Faro della Vittoria is bijna 68 meter hoog en heeft een brandpuntshoogte van 115 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

Op de bronzen koepel stat een bronzen standbeeld van de 'Gevleugelde Overwinning' of Vittoria Alata.

De vleugels zijn voorzien van gaten om minder wind te vangen. Om bestand te zijn tegen zware windstoten is aan het voeteinde een lange stalen buis gemonteerd. Op de sokkel van de vuurtoren staat het stenen beeld van de 'Onbekende Matroos'. Het beeld heeft een hoogte van 8,6 meter.

 

SLOVENIË.   

Slovenië, officieel de Republiek Slovenië, is een land in Midden-Europa aan de zuidoostelijke rand van de Alpen. Het land wordt begrensd door Oostenrijk in het noorden, Italië en de Adriatische Zee in het westen, Kroatië in het zuiden en oosten en Hongarije in het noordoosten. De hoofdstad is Ljubljana.

Slovenië werd op 25 juni 1991 een soevereine staat na het uitroepen van haar onafhankelijkheid. Voor deze datum maakte Slovenië deel uit van het voormalige  Socialistisch Joegoslavië

PIRAN Rt MADONA VUURTOREN.

De vuurtoren van Piran, is gelegen op het puntje van het schiereiland Punta in Piran, is een van de meest herkenbare punten aan de Sloveense kust.

De vuurtoren werd in 1872 gebouwd op de plaats van een voormalig verdedigingsfort, dat de stad moest beschermen tegen aanvallen vanuit zee.

Het complex omvat ook ander overblijfselen van de stadsmuur en de voormalige woning van de vuurtorenwachter. In het midden staat de neogotische klokkentoren.

De vuurtoren licht heeft een branpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

PIRAN HAVEN VUURTORENS.  

 Op de havenhoofden van de haven van Piran staan twee kleine vuurtorens die het binnenkomende en uitgaande scheepvaart verkeer begeleiden.

Het rode licht werd in 1876 gebouwd, heeft een hoogte van 7 meter, met een bereik van 4 zeemijlen.

Het groene licht werd in 1843 gebouwd, heeft een hoogte van 7 meter, met een bereik van 3 zeemijlen. 

 

 

KROATIË.

Kroatië, officieel Republiek Kroatië, is een land in Zuidoost-Europa. Het grenst aan Slovenië en Hongarije in het noorden, Bosnië en Montenegro in het zuiden en Servië in het oosten. In het westen  aan de Adriatische Zee.

De hoofdstad is Zagreb. Kroatië riep op 25 juni 1991 zijn onafhankelijkheid uit, en maakte voor die tijd deel uit van de Socialistische Republiek Joegoslavië. Kroatië kent een groot eilanden gebied voor haar kust in de Adriatische kust.

Dit is een overzicht van de vuurtoren in Kroatië.

Ze bevinden zich zowel op het vaste land als op de talrijke eilanden in de Adriatische Zee.

De belangrijkste lichten  en vuurtoren worden beheerd en onderhouden door Plovput, een staatsbedrijf. 

Dit bedrijf heeft 46 afzonderlijke vuurtorens onder beheer, hoewel nog talloze andere torens, lichten of bakens.

In dit verslag zal ik trachten zoveel mogelijk de kaartreferentie aan te houden, maar zal me ook beperken tot de echte vuurtorens die in dit uitgebreide gebied zijn gelegen.

BABAC VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het kleine eilandje Babac, midden in het Pasman-kanaal, tussen het eiland Pasman en het vasteland, vlakbij Zadar.

De toren werd gebouwd in 1874, tijdens het Oostenrijks-Hongaarse tijdperk. De toren heeft een hoogte van 6 meter en het licht staat op 7 meter hoogte. Het licht heeft een bereik van 10 zeemijlen.

In 2019 werd de toren geautomatiseerd en krijgt de energie voorziening van zonnepanelen.

BLITVENICA VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren staat op een eilandje met de gelijknamige naam, aan het uiterste westelijke uiteinde van de archipel van Sibenik, en ligt ten zuidwesten van het eilandje Zirje. Het eilandje ligt naast een diepe steil aflopende kloof van 200 meter diepte in de zeebodem.

De vuurtoren werd in 1872 gebouwd en bestaat uit een twee verdiepingen woonhuis, gebouwd rond de basis van een 21 meter hoge toren. De toren werd in 1990 geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

CRNA PUNTA VUURFTOREN.

De vuurtoren Crna Punta staat aan de oostkust van Istrië, een paar kilometer van Koromaco, gebouwd op een geïsoleerde landtong.  Het vuurtorengebouw werd in 1873 gebouwd en bestaat uit een twee verdiepingen wachterswoning, met op de hoek daarvan een lantaarnhuis in het wit.

De toren heeft een hoogte van 9 meter, een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.

GLAVAT VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren is gelegen op het kleine eilandje Glavat voor de kust van het eiland Lastovo. Het eilandje Glavat ligt in het Lastyovo-kanaal, aan de oostkust van het eiland Lastovo en tussen dit eiland en het eiland Mijet.

De 19 meter hoge vuurtoren werd in 1884 gebouwd, heeft een dubbele galerij en lantaarnhuis. De toren rijt op uit het midden van een twee verdiepingen wachtershuis van ongeverfde witte steen. Het lantaarnhuis is wit..

De toren heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 22 zeemijlen. De toren werkt automatisch.

Het licht zendt uit elke 30 seconden vijf lange witte flitsen.

GREBENI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eilandje, ten westen van de ingang van de haven van Dubrovik. 

Het eilandje ligt op 800 meter van de kust ten westen van Dubrovik.

De vuurtoren is een 13 meter hoge vierkante stenen toren met galerij en een lantaarnhuis, gecentreerd rond een eenlaags wachtershuis. 

Het gebouw is gemaakt van ongeverfde steen en de lantaarn is wit.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

Het licht zendt uit elke 10 seconden drie witte flitsen.

GRUJICA VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eilandje, vlakbij Losinj.

De toren werd gebouwd in 1973 door het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Het is een vierkante stenen toren met galerij en wit lantaarnhuis. 

De toren staat aangebouwd aan een eenlaags wachtershuis uit ongeverfde steen.

De vuurtoren heeft een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 6 zeemijlen.

HOST VUURTOREN.

De vuurtoren staat ook bekend als de vuurtoren van Vis, het meest afgelegen eiland van de Centraal-Dalmatische archipel, ook wel bekend als het eiland van vissers, wijnmakers en ongerepte natuur.

De vuurtoren met een hoogte van 11 meter, werd met het wachtershuis in 1873 gebouwd uit ongeverfde steen. De toren heeft een galerij met lantaarn. De brandpuntshoogte is 21 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

Het wachtershuis is omgebouwd tot een zeer luxe hotel accommodatie met zwembad.

JADRIA VUURTOREN.    

Jadria is een stadsdeel in Sibenik en is gelegen op een kunstmatig schiereiland aan de ingang van het Sint-Antoniuskanaal dat naar Sibenik leidt

De vuurtoren werd in 1871 gedurende het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. De torren heeft een hoogte van 11 meter en is taps toelopend zeshoekig van vorm, met galerij en wit lantaarnhuis.

De brandpuntshoogte is 12 meter. met een bereik van 9 zeemijlen.

MLAKA VUURTOREN.

De vuurtoren van Mlaka is een historische "wandelende" vuurtoren in het westelijke deel van de haven van Rijeka.

De oorspronkelijke toren opgericht als een ijzeren lichttoren aan het einde van de belangrijkste golfbreker werd in 1883 gebouwd. Het "wandelende" monument werd in de 19e eeuw naar Mlaka verplaatst omdat de golfbreker verschoven was. In 1933 werd de toren herbouwd als een vierverdiepingen tellende betonen toren en later in 2002, aangevuld met een extra verdieping.

De toren is aan de zeezijde voorzien van wit-zwarte geschilderde blokken. Het lantaarnhuis is wit. De toren heeft een hoogte van 38 meter, brandpuntshoogte van 39 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

MULO VUURTOREN.     

De vuurtoren van Mulo, gebouwd in 1872 op een rotsachtig eilandje ten zuidwesten van Rogoznica. De 18 meter hoge achthoekige toren staat aangebouwd aan het uit twee verdiepingen wachtershuis, beide ongeverfd.

De brandpuntshoogte is 23 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.  Het licht zendt iedere 5 seconden een witte flits uit.

MURVICA VUURTOREN.

De vuurtoren van Murvica is gebouwd in 1896 op het gelijknamige eilandje tussen de eilanden Arkandel en Mali Drevenik.

Het is een vierkante toren met een hoogte van 7 meter, gebouwd aan het wachters woonhuis, beide crème geel geschilderd en een wit lantaarnhuis.

De brandpuntshoogte is 15 meter, en het bereik 7 zeemijlen.

OSTRI RAT VUURTOREN.     

De vuurtoren Ostri Rat staat in de plaats Zadar. De toren werd gebouwd in 1860 onder het Oostenrijks-Hongaarse Rijk.

Het is een cilindrische uit natuurstenen op getrokken ongeverfde toren van 14 meter, met een wit lantaarnhuis.

Opvallende aan deze toren is de spiraalvormige trap aan de buitenzijde om het lantaarnhuis te kunnen bereiken.

De toren heeft brandpuntshoogte van 14 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

OSTRO KRALJEVICA VUURTOREN.

Op het schiereiland Ostro staat een kleine bijzondere vuurtoren, een van de oudste die ooit in gebied is gebowd.

De toren oprijzend uit het midden van een eenlaags wachtershuis heeft een hoogte 15 meter, werd gebouwd in 1872 onder het Oostenrijks-Hongaarse Rijk.

De toren werd op 18 augustus 1872 in gebruik genomen, met behulp van kerosine.

De toren heeft een rood-witte mantel, witte galerij en lantaarnhuis. Brandpuntshoogte is 15 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

PALAGRUZA VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige  eilandje en is een Kroatische archipel van eilandjes.

Op het hoogste punt van het eilandje staat een stenen cilindrische vuurtoren met galerij en lantaarnhuis, oprijzend uit het midden van een twee verdiepingen wachtershuis, gebouwd in 1875. Het geheel is ongeverfd en het lantaarnhuis is wit. De toren werkt automatische en is aangesloten op zonne-energie.

De brandpuntshoogte is 110 meter, met een bereik van 26 zeemijlen.

PENEDA VUURTOREN.

De vuurtoren gelegen op de meest zuidelijke kaap van het eiland Veli Brijun, een van de veertien eilanden, werd in 1877 gebouwd.

Het gebouw ligt op slechts 20 meter van de zee en bestaat uit een kleine vierkante stenen toren van 15 meter hoog, vast gebouwd aan een wachtershuis van twee verdiepingen. Het geheel is ongeverfd.

De galerij en het lantaarnhuis zijn wit geschilderd.

De toren is geautomatiseerd en is aangesloten op netstroom. de brandpuntshoogte is 20 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

PLOCICA VUURTOREN.

De vuurtoren werd in 1887 gebouwd op een klein vlak eiland in de Adriatische Zee tussen de eilanden Korcula en Hvar in Kroatië.

De bouw geschiedde tijden het Oostenrijks-Hongaarse Rijk.

Het is een vierkante witte toren vast gebouwd aan een twee verdiepingen wachtershuis. De toren met een hoogte van 13 meter heeft een galerij en wit lantaarnhuis.

De brandpuntshoogte is 25 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. 

De toren werkt geheel automatisch en het wachtershuis is een overnachtings  accommodatie.

POKONIJ DOL VUURTOREN.     

De vuurtoren staat in het midden van een klein rond eilandje, gelegen op 500 meter ten zuiden van Hvar. het is een van de Paklinski-eilanden.

De vuurtoren oprijzend uit een twee verdiepingen wachtershuis heeft vanaf de goend een hoogte van 15 meter, is vierkant van vorm, witte galerij en lantaarnhuis. De brandpuntshoogte is 20 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Pokonij Dol is het meest oostelijke eilandje van de archipel en zorgt voor de veilige navigatie van schepen die van open zee komen.

POMORAC VUURTOREN.

De vuurtoren van Pomorac staat in de plaats Split. 

De toren werd gebouwd in 1958 en in 2013 geheel gerenoveerd en gerepareerd.

Het is een toren van steen, glas en beton.

De toren is tevens een monument ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog.

De vuurtoren verving tevens de vuurtoren uit 1888 bij de golfbreker van Split, daar deze niet meer aan de moderne eisen voldeed.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 54 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. 

PORER VUURTOREN.      

De vuurtoren bevindt zich op het gelijknamige ronde rotsachtige eilandje en ligt 1500 meter ten zuidwesten van de meest zuidelijke kaap van Istrië.

De ronde stenen toren met een hoogte van 31 meter staat precies in het midden van het eilandje, oprijzend uit het wachtershuis. De is ongeschildert en galerij en lantaarnhuis zijn wit.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

PRESTENICE VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige schiereiland van het eiland Cres, aan de oostkant van het kanaal Vela Vrata.

De toren werd in 1872 gebouwd gedurende het Oostenrijks-Hongaarse Rijk.

De toren oprijzend uit een wachtershuis van twee verdiepingen heeft een hoogte van 13 meter, galerij en lantaarnhuis. Het gehele complex ligt op 10 meter afstand van de zee, is opgebouwd uit natuursteen. Brandpuntshoogte is 17 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

PRISNJAK VUURTOREN.     

De vuurtoren van Prisnjak is gelegen op een klein eilandje op slechts 300 meter van het Kroatische eiland Murter.

Het is een historische vuurtoren, gebouwd in 1886 tijdens het Oostenrijks-Hongaarse Rijk.

De toren met een hoogte van 15 meter is aan de zeezijde aan een wachtershuis aangebouwd. De toren is rond en opgetrokken uit natuursteen, heeft een witte galerij en lantaarnhuis.

De energie wordt geleverd door zonnepanelen welke aan de zijkant van de toren zijn gemonteerd. De toren werkt automatisch, heeft een brandpuntshoogte van 19 meter, met een bereik van 9 zeemijlen. Het zendt uit drie witte flitsen elke tien seconden.

Het wachtershuis is omgebouwd tot een exclusieve vakantie accommodatie.

RAZANJ VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen aan de zuidwestelijke punt van het eiland Brac, begeleidt samen met de vuurtoren van Razanj schepen sinds 1875. 

Het is een zeshoekige stenen toren, met witte galerij en lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 14 meter, een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 13 zeemijlen.

De toren steekt aan de zeezijde uit de gevel van een eenlaags wachtershuis en markeert de passage tussen Brac en het eiland Solta op ongeveer 3 kilometer van Milna. De toren is uitgerust met een misthoorn.

                Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. KROATIË - BOSNIË &                                                                       HERZEGOVINA.  (DEEL 18-B)

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-G)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                   DEEL 17-G

MOLISE.    

Molise is een regio in Zuid-Centraal Italië, de op een na kleinste regio van het land.

De hoofdstad van de regio is Campobasso.

TERMOLI VUURTOREN.

De vuurtoren werd in 1967 in gebruik genomen en staat naast het fort Castello svevo di Termoli.

De vuurtoren is een opengewerkte betonnen toren met een hoogte van 19 meter, voorzien van galerij en lantaarnhuis, gelegen op de hoek van een eenlaags technisch gebouw.

De vuurtoren is wit geschilderd en het lantaarnhuis heeft een metaalgrijze koepel.

De toren werkt volledig automatische en is op netstroom aangesloten.

Brandpuntshoogte is 41 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 10 seconden twee witte flitsen.

ABRUZZEN.

De Abruzzen is een regio in het zuidelijke centrale deel van Italië, grenzend aan de Adriatische Zee.

De naam is afgeleid van het middeleeuwse Latijnse Aprutium.

Tot 1963 maakte de regio samen met de regio Molise deel uit van de regio Abruzzen-Molise.

De hoofdstad is L'Aquila.

ORTANO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen in Oratano aan de Adriatische Zee.

Het is een achthoekige prismatoren , gebouwd in 1937, met een hoogte van 24 meter.

De toren heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren is van onder af geschilderd in zwart-witte banden en de galerij is ook zwart. Het lantaarnhuis is grijs metallic.

De toren werkt geheel automatische en is aangesloten op het elektrische netwerk.

De brandpuntshoogte is 23 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. elke  met een tussenpoos van zes seconden.

PUNTA PENNA VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren van Punta Penna is gelegen in Vasto.

Met een hoogte van 70 meter is het de achtste in de ranglijst van 'traditionele vuurtorens' ter wereld en de op één na hoogste vuurtoren van Italië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1906, ie herhaaldelijk herbouwd. In 1944 werd de toren door de terugtrekkende Duitse troepen vernietigd, waarna de rest werd gesloopt. In 1946 begon de wederopbouw en werd heropend op 2 mei 1948. De toren heeft als basis een balstenen gebouw van twee verdiepingen, waar de vuurtorenwachters woonden.

De toren is achthoekig en taps toelopend naar galerij en lantaarnhuis. De toren is wit en het lantaarnhuis heeft een grijze metalen koepel.

De brandpuntshoogte is 84 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De toren werkt automatische en is aangesloten op het lichtnet.

De meeste havens in de regio Abruzzen zijn op hun havenpieren voorzien van havennavigatie lichten, bestaande uit staalconstructies in de kleuren rood of groen. Dit zijn in feite geen echte vuurtorens.

 MARCHE.   

Marche of Marken zijn een regio in het midden van Italië aan de Adriatische Zee. De hoofdstad is Ascona.

In het westen van de regio ligt de bergketen van de Apennijnen met de hoogste top de Monte Vetorre, met 2.476 meter.

GABICCE MARE VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat in de gelijknamige havenplaats, op de pier aan de oostkant van de rivier de Tavollo, die de grens vormt tussen Emilla-Romagna en Marche aan de Adriatische Zee.

De eerste vuurtoren werd gebouwd in 1882 en bestond uit een houten constructie aan het einde van de pier.

De huidige vuurtoren dateert uit 1960, bestaat uit een vierkante, piramidale toren met een betonnen skelet. De voet van de toren bestaat uit een klein gebouw voor de technische apparatuur. De toren heeft een hoogte van 17 meter, heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren is van onder af wit en zwart geschilderd in horizontale vakken. De lantaarn is wit en de koepel grijs metallic. De toren werkt automatische en is op netstroom aangesloten. De brandpuntshoogte is 17 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit drie lange witte flitsen met een tussenpoos van 14 seconden.

MONTE SAN BARTOLO  VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren staat op een klif, in het Regionaal Natuurpark Monte San Bartolo in de gemeente Pesaro.

De eerste vuurtoren, gebouwd in 1883, was een achthoekige toren, en werd in 1944 door de terugtrekkende Duitsers verwoest.

In 1952 werd de huidige nieuwe toren in gebruik genomen. De toren staat op een uit twee verdiepingen bestaand wachtershuis en heeft een hoogte van 25 meter. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis. De toren is wit geschilderd en de lantaarnkoepel is metallic grijs.

De toren werkt automatisch en is aangesloten op netstroom. De brandpuntshoogte is 175 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. Het licht zendt uit twee korte witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

SAN BENEDETTO DEL TRONTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de waterkant van San Benedetto del Tronto, aan de Adriatische Zee.

De cilindrische betonnen toren, met een hoogte van 31 meter, werd gebouwd in 1957, met galerij en lantaarnhuis, steekt uit een twee verdiepingen geel wachtershuis.

De toren is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren werkt volledig automatisch en is aangesloten op netstroom. Brandpuntshoogte is 31 meter, met een bereik 18 zeemijlen.

Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

SENIGALLIA VUURTOREN.      

De actieve vuurtoren staat in de haven van Senigallia. De eerste vuurtoren (L) werdt in 1847 in gebruik genomen en was een achthoekige stenen toren met galerij en lantaarnhuis, met in het midden de vuurtorenwachterswoning.  

De huidige vuurtoren werd in 1950 in gebruik genomen en staat op de oostelijke golfbreker van de haven.

De vuurtoren is een vierkante toren, met galerij en metalen lantaarn bovenop een groot, drie verdiepingen tellend gebouw van 17 meter hoog. Het geheel is in witte-zwarte horizontale banden geschilderd, de lantaarnkoepel is grijs metallic. De brandpuntshoogte is 17 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit twee lange witte flitsen van 2 seconden, met een tussenpoos van 15 seconden. De toren is uitgerust met een secundair licht dat elke 3 seconden een flits uitzendt op een hoogte van 9 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Toren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

PEDASO VUURTOREN.

De eerste vuurtoren op deze plaats ten zuiden van de plaats Pedaso, werd in 1877 in gebruik genomen, werd afgebroken nadat deze door de terugtrekkende Duitse troepen aan het einde van WO-II was zwaarbeschadigd.

De huidige vuurtoren is een 22 meter hoge cilindrische betonnen toren met steunberen, een galerij en lantaarnhuis staan de op een wachtershuis van twee verdiepingen. De toren is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is metallic grijs. De brandpuntshoogte is 51 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden. De toren werkt automatisch en is aangesloten op netstroom.

ANCONA VUURTOREN.     

De vuurtoren van Ancona, Faro di Ancona, Staat op de heuvel, Monte Cappucinni, waaraan hij zijn naam ontleent, op ongeveer 119 meter van de oude vuurtoren (L) die in 1965 buiten bedrijf werd gesteld. De oude vuurtoren, 20 meter hoog, werd gebouwd in opdracht van paus Pius IX, toen de regio in 1860 onder het gezag van de Pauselijke Staten viel. Het was een cilindrische toren van rode bakstenen, gebouwd op een vierkant fundament; de brandpuntshoogte  bedroeg 37,74 meter en zond elke 45 seconden een wit knipperend licht uit. De huidige vuurtoren (R)  werd gebouwd in 1971. Het is een vierkante betonnen toren van 15 meter hoog met een dubbele galerij en lantaarnhuis. De toren heeft witte en grijze verticale strepen, werkt automatisch en is op netstroom aangesloten. De brandpuntshoogte is 118 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 30 seconden vier witte flitsen.

CIVITANOVA MARCHE VUURTOREN.

 

De actieve vuurtoren is gelegen voor de haven van Civitanova Marche.

De vuurtoren staat op de klokkentoren van de Cristo Re-kerk. De bouw van de kerk begon in 1933, maar werd pas in de jaren tachtig voltooid. De klokkentoren werd gebouwd naar een ontwerp van Dante Tassotti en de vuurtoren werd in 1967 in gebruik genomen.

De constructie bestaat uit een cilindrische toren van rode bakstenen, 14 meter hoog, met een lantaarn op het balkon. De toren heeft een tentdak. De vuurtoren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

De brandpuntshoogte is 42 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

Het licht zendt uit vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden.

FANO VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen aan de ingang van de haven van Fano.

De eerste vuurtoren, gebouwd in 1862, was een vierkante stenen toren met in het midden een woning voor de vuurtorenwachter.

De huidige vuurtoren, met een hoogte van 20 meter, met een galerij en lantaarnhuis, is gebouwd in 1950, is geautomatiseerd en het huis van de vuurtorenwachter is heden kantoor van de Italiaanse kustwacht.

De brandpuntshoogte is 21 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

Het licht zendt uit elke 5 seconden een witte flits.

EMILIA-ROMAGNA.

Emilia-Romagna is een regio in het noordoostelijke deel van Italië, gelegen aan de Adriatische Zee. De hoofdstad is Bologna. De regio wordt in het noorden begrenst door de rivier de Po. Emilia-Romagna ontstond uit de samenvoeging van de historische regio's Emilia en Romagna na de val van Rome in 476 n.Chr.

CERVIA VUURTOREN.    

De vuurtoren van Cervia is gelegen aan de ingang van de haven.

Deze vuurtoren wordt niet beheerd door de Italiaanse Marine.

De havenvuurtoren werd gebouwd in 1875 en in 1918 opgehoogd. De toren wordt particulier onderhouden en heeft tegenwoordig weinig waarde voor de scheepvaart, maar is bewaard gebleven als historisch monument,

Het is een achthoekige vuurtoren van twee verdiepingen, met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is opgetrokken van rode bakstenen. De koepel van de lantaarn is metallic grijs. De toren werkt automatisch.

De branbdpuntshoogte  is 16 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit elke twee seconden een witte flits van één seconde.

CESENATICO VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen in de haven van Cesenatico en werd gebouwd in 1892.

De toren staat naast een twee verdiepingen tellend geel-wit afgewerkt wachtershuis. De gemetselde toren heeft een hoogte van 17 meter, is cilindrisch van vorm en heeft een galerij en lantaarnhuis.

De toren is wit geschilderd na de hoogte van de eerste verdieping van het huis. De koepel van de lantaarn is metallic grijs.

De toren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

Brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 6 seconden.

PORTO CORSINI VUURTOREN.    

De vuurtoren van Porto Corsini, ook wel bekend onder de naam de vuurtoren van Marina di Ravenna, is een actieve, historische vuurtoren aan de Adriatische kust.

De toren staat aan de zuidkant van de ingang van het Candianokanaal, die de haven markeert tussen Porto Corsini en Marina di Ravenna.

De vuurtoren werd gebouwd tussen 1862 en 1863, na de verwoesting in de WO-II werd de toren in 1950 herbouwd. Het is een 33 meter hoge witte, achthoekige, cilindrische toren die oprijst uit een rood bakstenen gebouw. De koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 5 seconden een witte flits.

PORTO PO DI GORO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het eiland Isola dell'Amore in de Adriatische Zee, in de delta van de rivier de Po. De eerste vuurtoren werd in 1865 gebouwd nabij de monding van de rivier de Po, maar door de voortschrijdende erosie draaide de vuurtoren zich van de zee af. De vuurtoren werd vervangen door een andere, die in 1945 werd verwoest door de terugtrekkende Duitse troepen.

De huidige vuurtoren werd gebouwd in 1950 en bestaat uit een twee verdiepingen tellen. rood bakstenen wachtershuis, met een toren aangebouwd aan de zeezijde. De toren heeft een hoogte van 17 meter, is wit geschilderd en het lantaarnhuis heeft een grijze metallic koepel. De toren is volledig geautomatiseerd en is op netstroom aangesloten. De brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PORTO GARIBALDI VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen in het dorp Porto Garibaldi, een deelgemeente van de gemeente Comacchio. Porto Garibaldi is de zeehaven van deze gemeente. De eerste vuurtoren werd in 1891 gebouwd, werd tijdens de WO-II geheel door de Duitsers verwoest. De huidige toren werd in 1950 in gebouwd en in 1959 in gebruik genomen. De vuurtoren is geheel wit en de lantaarnkoepel is metaal grijs. De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 14 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt ui elke 15 seconden vier witte flitsen.

RIMINI VUURTOREN.

De eerste vuurtoren werd in 1733 ontworpen in opdracht van paus Clemens XII, maar werd pas in 1745 voltooid. In 1911 werd de toren met 9 meter verhoogt en werd het licht elektrisch.

Tijdens de WO-II werd de toren gedeeltelijk verwoest door bombardementen en werd in 1946 herbouwd. De vuurtoren bestaat uit een eenlaags stenen gebouw en een vierkante gemetselde toren met galerij en lantaarnhuis. De toren is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

De hoogte van de toren is 25 meter. de brandpuntshoogte 27 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 12 seconden.

VENETO.   

De regio Veneto strekt zich uit van de Karnische Alpen in het noorden tot de rivier de Po in het zuiden en grenst in het noord-noordoosten aan Oostenrijk. In het westen aan het Gardameer en de rivier de Mincio, in het oosten door de Adriatische Zee en de rivier de Tagliamento. De hoofdstad is Venetië.

ALBARELLA VUURTOREN.

Het eiland Isola di Albarelle heeft geen functionerende vuurtoren op zee.

Het is in principe een watertoren, gebouwd in 1971, met een hoogte van 60 meter.

Het is het hoogste gebouw in de regio Veneto. De watertoren dient als visueel alternatief voor een vuurtoren en is vooral bekend om zijn dagelijkse verlichting, waarbij hij elke avond oplicht in  de groene, witte en rode kleuren van de Italiaanse vlag. De toren heeft brandpuntshoogte van 55 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

CAORLE VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren bevindt zich op een kleine landtong aan het einde van de boulevard in Caorle.

De vuurtoren bestaat uit een vierkante gemetselde klokkentoren met een hoogte van 9 meter, die toebehoort aan de Kerk van de heilige Maagd van de Engel. Het licht is geplaatst op een beugel aan de zeezijde van de toren. De bouwdatum van de vuurtoren is onbekend, maar er was wel bekend dat een cultus gewijd aan de aartsengel Michaël in de nabijgelegen kathedraal werd aanbeden, die dateert uit 1803. De klokkentoren die de moderne vuurtoren is, wordt gedateerd op de 13e eeuw.

De brandpuntshoogte is 12 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 6 seconden. Vuurtoren is geautomatiseerd en werkt op netstroom.

MALAMOCCO VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen in het gehucht Malamocco op het Lido van Venetië. Malanocco is de centrale doorgang van de Venetiaanse lagune. De eerste vuurtoren werd in 1874 in gebruik genomen. De huidige staat toren staat aan het einde van de golfbreker in de haven.  De vuurtoren is een vierkante toren van 18 meter hoog, met een galerij en lantaarn, gemonteerd op een twee verdiepingen wachtershuis. De bovenste helft van de toren is groen geschilderd, de onderste helft wit en de lantaarn is metaal grijs. De toren werkt automatisch, heeft een brandpuntshoogte van 19 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 5 seconden een groene flits.

LIDO FANALE ANTERIORE VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen op de noordpunt van het eiland Lido di Venezia, in de Venetiaanse lagune.

De vuurtoren werd gebouwd in 1912, bestaat uit een vierkante , skeletachtige toren van 10 meter hoog. gedeeltelijk bedekt met metalen platen, galerij en lichtkoepel. De toren staat op een platform dat wordt ondersteund door houten palen.

De metalen platen zijn beschilderd in zwart-witte horizontale banden. De toren werkt automatische en krijgt zijn spanning van zonne-energie. De brandpuntshoogte is 13 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.. Het licht zendt uit elke 3 seconden een witte flits.

MURANO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat in het zuidoostelijke deel van het eiland Murano, in de Venetiaanse Lagune.

Op deze plaats stond een skeletachtige metalen toren op palen die in 1912 werd gebouwd, en in 1934 buiten bedrijf werd gesteld.

De huidige cilindrische stenen toren van twee verdiepingen heeft een hoogte van 35 meter, heeft een dubbele galerij en een lantaarnhuis, in 1934 in gebruik genomen.

De toren heeft op de bovenste helft twee zwarte blokken, verder is deze wit. De toren werkt automatisch en is aangesloten op netstroom.

De brandpuntshoogte is 35 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 6 seconden een witte flits.

PORTO PIAVE VECCHIA  VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren bevindt zich op Lido di Jesolo, de eerste kuststrook van de Venetiaanse lagune. De eerste vuurtoren werd gebouwd voor militaire doeleinden door het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Deze toren werd door de Duitsers gedurende WO-II verwoest.

Tussen 1949 en 1950 werd de toren herbouwd.

De vuurtoren is een cilindrische betonnen toren met galerij en lantaarnhuis en heeft een hoogte van 48 meter. De toren staat naast een drieverdiepingen wachtershuis. De toren is geschilderd in witte en zwarte horizontale banden, en de lantaarn is metaal grijs. De toren werkt automatisch, heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 12 seconden twee witte flitsen.

PUNTA TAGLIAMENTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren gebouwd in 1913 ligt aan de Venetiaanse kant van de monding van de rivier de Tagliamento en staat op een strand dat wordt beschermd door verschillende zeeweringen die zijn geplaatst als erosiebestrijding. Dit was destijds de noordelijke grens van het Koninkrijk Italië.

In 1917 gedurende de WO-I werd de toren verwoest door een bombardement, maar werd snel herbouwd. De witte betonnen toren staat naast een uit twee verdiepingen wachtershuis, heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren  werd in 1952 geëlektrificeerd en in 1973 volledig geautomatiseerd. De toren heeft een hoogte van 21 meter, een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht geeft drie witte flitsen elke 10 seconden.

ROCCHETTA VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is  ook bekend onder de naam 'vuurtoren van Alberoni' en bevindt zich op het Lido van Venetië. Oorspronkelijk gebouwd om de haven aan te geven aan schepen die de lagune verlieten, werd later uitgebreid om ook schepen te bedienen toen de scheepvaart door de haven van Malamocco tweerichtingsverkeer werd.

Het is een cilindrische toren, waarvan de voet geheel wordt omsloten door het wachtershuis.

De vuurtoren en huis werden in 1879 gebouwd. De toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. De toren geeft 3 witte flitsen in een periode van 12 seconden. Niet ver de vuurtoren staat een moderne navigatie toren, van waaruit al het scheepvaartverkeer in de lagune wordt gecontroleerd. 

 Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIE (slot) - SLOVENIË - KROATIË.