VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 11-F)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                     DEEL 11-F.

IERLAND.        

Ierland is een Europees land en een republiek. Het is het op één na grootste eiland van Europa en is omringt door het water van de Ierse Zee en de Atlantische Oceaan. De hoofdstad is Dublin.

Ierland is onderverdeeld in 26 county's (graafschappen), waarvan het merendeel grenst aan zee en kusten hebben die zeer bergachtig en woest zijn, met daarvoor gelegen nog de nodige kleine eilandjes.

Zodoende kent Ierland bijna honderd navigatiemiddelen aan de kust en op de eilandjes om de scheepvaart te begeleiden.

                                    CORK.   

Cork is het grootste en meest zuidelijkste graafschap van Ierland, en is genoemd naar de hoofdstad Cork, de op één na grootste stad van het land. Het ligt in de provincie Munster en de zuidelijke regio.

CROOKHAVEN VUURTOREN.

De vuurtoren van Crookhaven werd in 1843 in werking gesteld. Het is het ontwerp van George Halpin en gelegen aan de Keltische Zee.  

De vuurtoren bevindt zich bij de ingang van de Crookhaven op Rock Island. De beschutte haven was ooit een bloeiende haven voor vissersvloten en zeilschepen, maar voor de smokkel vanaf het Europese vaste land. Rond 1800 werd op een uitkijktoren gebouwd op Rock Island, na een mislukte landing van de Fransen Bij Bantry in 1796. Vanwege her belang van de haven dienden de lokale vissers een verzoek in om er een lichtbaken te plaatsen. Er werd een vuurtoren geplaatst met een hoogte van 14 meter, met een brandpuntshoogte van 20 meter. Het witte licht heeft een bereik van 11 zeemijlen en het rode licht van 10 zeemijlen.

MIZEN HEAD VUURTOREN.    

De vuurtoren van Mizen Head staat op een eiland in de Keltische Zee aan het uiterste zuidwesten van Ierland. Mizen Head werd oorspronkelijk gebouwd als een mistseinpost, dat op 3 mei 1909 in gebruik werd genomen. Het gehele complex werd wit geschilderd om herkenbaar te zijn.

Aanvankelijk werden in het station explosieve signalen gebruikt. In mei 1920 werden deze gestolen bij een gewapende overval, met tot gevolg dat andere stations aan de kustlijn  hiermee stopten. Het eiland is te bereiken via een brug over een diepe kloof.

Het huidige licht werd geplaatst in 1959, heeft een hoogte van 4 meter, met een brandpuntshoogte van 55 meter en een bereik van 15 zeemijlen.

ROANCARRIGMORE VOORTOREN.

De eerste vuurtoren werd in 1847 gebouwd en bevindt zich aan de oostelijke ingang van Castletownbere. Het eiland van is iets meer dan  1,5 kilometer  ligt aan de oostzijde van Bantry Baai. De vuurtoren is het ontwerp van ingenieur George Halpin. Roancarrigmore is een laag liggende rots, die bij spring tij onder water kan komen te staan. De toren heeft een hoogte van 7 meter, met een brandpunsthoogte van 13 meter, met een bereik van het witte licht van 11 zeemijlen en van het rode licht van 9 zeemijlen.

De vuurtoren werd in september 1975 omgebouwd van een petroleumbrander naar elektrische   aandrijving. In 2012 werd de oude vuurtoren buiten werking gesteld nadat de nieuwe, 7 meter hoge toren, geheel uit aluminium opgetrokken, voorzien van zonnepanelen en een automatisch identificatiesysteem in gebruik was genomen. De nieuwe toren heeft een brandpuntshoogte van 18 meter, met een bereik van 11 zeemijlen voor het witte licht en 9 zeemijlen voor het rode licht.

ARDNAKINNA VUURTOREN.    

De vuurtoren is een actief navigatie hulpmiddel en bevindt zich op Bere Island, aan de westelijke ingang van Castletownbere.

De toren werd in 1850 in gebruik genomen en is een vrijstaand rond baken met galerij en lantaarnhuis geheel in het wit. In 1863 werd het licht afgedekt. De toren werd in 1902 overgedragen aan de Admiraliteit en in 1923 buiten werking gesteld. Een incident met een trawler in 1945 droeg bij tot de verzoeken om het navigatie licht weer operationeel te maken, het verzoek werd in 1955 ingewilligd, maar pas in 1964 uitgevoerd, waarna op 23 november 1965 het licht weer brandde. De toren heeft een hoogte van 20 meter, met een brandpuntshoogte van 62 meter, en een bereik van 17 zeemijlen.

SHEEP'S HEAD VUURTOREN.

De Sheep's Head vuurtoren is gelegen op Sheep's Head aan Bantry Bay.

De vuurtoren werd gebouwd in opdracht van Irish
Lights. De toren met een hoogte van 7 meter werd opgetrokken met beton, het is een kleine cilindrische toren, geheel in het wit. De eerste verlichting brandde in 1968, met een brandpuntshoogte van 83 meter, met een bereik van 18 zeemijlen voor het witte licht en 17 zeemijlen voor het rode licht.

De vuurtoren is automatisch en onbemand.

BULL ROCK VUURTOREN.    

De vuurtoren van Bull Rock is een actief navigatiehulpmiddel en bevindt zich op 4 kilometer afstand van Dursey Island gelegen in de Atlantische Oceaan. Hoewel er een verzoek was ingediend, werd Calf Rock gekozen en werd er in 1866 een ijzeren constructie gebouwd en in gebruik genomen. In 1881 brak een hevige storm de constructie net boven het verstrekte gedeelte af, waarna een tijdelijk licht op Dursey Island werd geplaatst. In 1889 werd de bouw van een vuurtoren op Bull Rock goedgekeurd.  De toren, achthoekig van vorm, kreeg een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 91 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

Bull Rock is uniek omdat er een gat dwars door het eilandje loopt. Volgens de Ierse mythologie is de rots, "het huis van de donkere", een plaats waar de zielen van de doden samenkomen. Het gat werd bekend als de "Ingang van de onderwereld".

BALLYCOTTON VUURTOREN.     

De vuurtoren van Ballycotton is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw, gelegen op Ballycotton Island, ten oosten van Ballycotton, in County Cork, in de Keltische Zee.

De vuurtoren wordt onderhouden door de Commissioners of Irish Lights en een van weinige vuurtorens die zwart is geschilderd. De vuurtoren werd in 1848 gebouwd naar aanleiding van enige scheepsrampen in dat gebied.

Het eerste licht in de 15 meter hoge toren brandde in 1851 en heeft een brandpuntshoogte van 59 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

ROCHE'S POINT VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich aan de ingang van de haven van Cork. OP 4 juni 1817 werd er voor het eerst een vuurtoren gebouwd om de schepen de de haven Cork in te leiden. De oorspronkelijke toren bleek te klein en in 1835 vervangen door de grotere huidige toren, met een hoogte van 15 meter. Het geheel is opgetrokken uit metselwerk. Het is een cilindrische toren met balkon en lantaarn en wit geschilderd. De brandpunsthoogte is 30 meter, met een bereik van 20 zeemijlen voor het witte lichte en 16 zeemijlen voor het rode licht..

CHARLESFORT VUURTOREN.     

De vuurtoren van Charlesfort bevindt zich op het terrein van van Charlesfort. Het stervormige fort kijkt uit over de haven van Kinsdale en werd gebouwd aan het einde van de 17e eeuw en ontworpen door William Robinson.

Het huidige licht dateert  van 27 april 1929, heeft een hoogte van 5 meter en een brandpuntshoogte van 18 meter, met een bereik van 9 zeemijlen voor het witte licht, 6 zeemijlen voor het rode licht en 7 zeemijlen voor het groene licht.

Het fort ligt net buiten Kinsale, waar koning James II aan land ging voordat hij aan zijn veldtocht aan de Boyne begon.

OUDE HEAD OF KINSALE VUURTOREN.

Old Head is een van de belangrijkste vuurtorens aan de zuidkust van Ierland, en tevens als oriëntatiepunt voor de haven van Kinsale, gelegen aan de Keltische Zee.

In 1665 werd de eerste toren gebouwd, deze werd vervangen voor een nieuwe toren in 1814 en de huidige toren dateert uit 1853.

De toren heeft een hoogte van 30 meter, is cilindrische van vorm, met galerij en lantaarnhuis. De toren is van onder af zwart, wit, zwart, wit en zwart geschilderd. De brandpuntshoogte is 72 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. Op 1 april 1987 werd de toren geautomatiseerd.

GALLEY HEAD VUURTOREN.    

De vuurtoren staat op Gallry head en is een actieve vuurtoren gelegen buiten Rosscarbery aan de zuidkust van Ierland, in County Cork. aan de Keltische Zee. De vuurtoren staat 40 meter boven zeeniveau, werd in 1878 in gebruik genomen en in 1978 geautomatiseerd. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarn, De toren is wit en de galerijrail is rood geschilderd. De toren heeft een hoogte van 21 meter, een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

COPPER POINT VUURTOREN.

De Copper Point vuurtoren bevindt zich aan de oostzijde van Long Island, (Inis Fada) in de toepasselijke genaamde Roaring Water Bay grenzend aan de Keltische Zee,

Het baken werd in 1864 opgericht gelijk met het baken op Goat Island. Beide bakens waren niet verlicht.

Pas in 1955 na vele verzoeken om een beter verlichting in het gebied, werd pas in 1972 hier aan gehoor gegeven en werden de bakens omgebouwd tot een vuurtoren.

Ze hebben een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

FASTNET VUURTOREN.   

De vuurtoren staat op de Fastnet rots gelegen in de Keltische Zee-Atlantische Oceaan. Het is het meest zuidelijke punt van Ierland en ligt 6.5 kilometer ten zuidwesten van Cape Clear Island en 13 kilometer van het Ierse vasteland. Het is de tweede vuurtoren op deze rots, welke  dateert uit 1854 en bleek bij zeer slecht weer te slap te zijn.

De huidige vuurtoren dateert uit 1904 en werd voor het eerst verlicht op 27 juni van dat jaar. De huidige vuurtoren met een hoogte van 54 meter, een brandpuntshoogte van 49 meter, heeft een bereik van 27 zeemijlen.

BARRACK POINT VUURTOREN.

De vuurtoren van Barrack Point staat op Sherkin Island. Zpowel Clear Island als Sherkin Island liggen aan de zuidelijke toegang van de Roaring Water Bay en de toegang tot de haven van Baltimore.

Op verzoek van een pater Davis werd in 1885 een tijdelijk licht geplaatst bij Barrack Point, in het jaar daarop werd het een permanent licht.

De toren rond van vorm en opgetrokken uit plaatijzer heeft een hoogte van 8 meter. De brandpuntshoogte is 40 meter, met een bereik van 6 zeemijlen voor het witte licht en 3 zeemijlen voor het rode licht.

SPIT BANK VUURTOREN.    

 De Spit Bank vuurtoren, vlakbij Cobn, is een vuurtoren op schroefpalen die een ondiepe zandbank markeert in de bevaarbare vaargeulen van de benedenloop van de haven van Cork. Het platform werd gebouwd door de blinde Ierse ingenieur Alaxander Michell, die het gebruik van schroefpaaltechnologie als eerste toepaste, terwijl de vuurtoren zelf werd ontworpen door George Halpin. De vuurtoren is sinds 1853 in gebruik en is achthoekig van vorm. De torenhoogte is 10,5 meter, de brandpuntshoogte is 10 meter, met een bereik van 10 zeemijlen voor het witte licht en 7 zeemijlen voor het rode licht. De toren werd in 2013 gerenoveerd.

YOUNGHAL VUURTOREN.

De vuurtoren bevindt zich aan de ingang van de haven van Younghal aan de kust van de Keltische Zee. De toren is het ontwerp van George Halpin en werd in 1852 in gebruik gesteld. Het is een ommuurd complex, alles wit geschilderd, behalve de reling van de vuurtoren galerij die is rood.

De toren heeft een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van het witte licht van 6 zeemijlen en van het rode licht van 4,5 zeemijlen.

                              KERRY.

County Kerry is een graafschap in het zuidwesten van Ierland, in de provincie munster. De hoofdstad is Tralee.

SKELLIGS VUURTOREN.  

De vuurtoren van Skelligs is een van de belangrijkste navigatie lichten voor de zuidwestkust en staat op de buitenste en grootste van de Skellig-rotsen, op een afstand van 12,8 kilometer van het vasteland, ten noordoosten van Puffin Island in de Atlantische Oceaan. De twee bergtoppen, die als gotische kathedralen uit de zee oprijzen, bestaan voornamelijk uit zandsteen en leisteen. De buitenste Grote Skellig, ook wel Skellig Michael genoemd, is 0,8 kilometer lang en 217,6 meter hoog. De Kleine Skellig is 0,4 kilometer lang en 125 meter hoog.

Legendarische verwijzingen over deze rotsen gaan terug tot de prechristelijke tijd, naar een verzameling bijenkorfvormige woningen, gebedshuizen en kruisen welke worden toegeschreven aan Sint Finlanus rond de zesde eeuw. Het klooster, zoals het gewoonlijk wordt genoemd, ligt aan de zuidzijde van de 186,2 meter hoge piek, op een hoogte van 167,6 meter boven zeeniveau.

De bewoning van de kloosterlocatie door monniken is waarschijnlijk geëindigd met de opheffing van de kloosters in 1538 door Hendrik VIII.

De eerste vuurtoren op deze locatie werd gebouwd in 1821 en werd in 1826 in gebruik genomen. Resten van deze toren en van de woningen van de vuurtorenwachters staan nog steeds  op een hoger niveau van de huidige vuurtoren. De huidige vuurtoren werd in 1967 in werking gesteld, heeft een hoogte van 12 meter, en een brandpuntshoogte van 53 meter. Het lichtbereik heeft een afstand van 12 zeemijlen. 

VALENTIA VUURTOREN.    

De vuurtoren van Cromwell Point, ook bekend als de vuurtoren van Valetia, is een active vuurtoren uit de 19e eeuw, gelegen op Cromwell Point op het eiland Valantia, in de Atlantische Oceaan. Op de plaats van de vuurtoren stond vroeger het Cromwell Fleedwood Fort, wat in 1669 buiten bedrijf werd gesteld.

De toren werd gebouwd in 1837 en in 1841 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 15 meter, opgetrokken uit baksteen en steenresten van het oude fort, en is voorzien van galerij en lantaarnhuis, het geheel in het wit. De toren heeft een brandpunsthoogte van 16 meter, met een bereik van het witte licht van 17 zeemijlen en van het rode licht van 15 zeemijlen. De vuurtoren werd in 1947 geautomatiseerd.

INISHTEARAGHT VUURTOREN.    

De vuurtoren, opgericht in 1870 op Tearaght Island, het meest westelijke Blasketeiland voor de kust van County Kerry, gelegen in de Atlantische Oceaan.

De toren is gelen op 84 meter boven de zeespiegel op een steil eiland. De toren heeft een hoogte van 17 meter, is wit geschilderd met een rood geverfde galerij en wit lantaarnhuis.

De vuurtoren was tot 1988 bemand, waarna hij geautomatiseerd werd. Tussen de rots en de vuurtoren was het verblijf van de vuurtorenwachter. De toegang is extreem moeilijk, ook voor een helikopter, door de sterke opwaartse luchtstromingen. De toren heeft brandpuntshoogte van 84 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. De verlichting wordt heden verzorgt door zonne-panelen.

LITTLE SAMPHIRE VUURTOREN.    

De vuurtoren is gelegen op "Klein Zeekraaleiland" in de Tralee Bay, net ten westen van Fenit en is geheel ommuurd als bescherming tegen de zware golven vanuit de Atlantische Oceaan.

Het licht markeert de ingang van de Tralee Baai en de haven van Fenit, de belangrijkste haven tussen Cork en Foynes, aan de Ierse westkust.

De vuurtoren, geheel wit geschilderd, heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.

Sinds 1954 is de toren onbewaakt en geheel automatisch en in 2018 omgebouwd op zonne-energie.

CLARE.   

Clare is een graafschap in de provincie Munster in het zuiden van Ierland, grenzend aan de Atlantische Oceaan. Hoogste punt is 532 meter boven zeespiegel. De hoofdplaats is Ennis. 

INIS CATHAIGH VUURTOREN.   

Inis Cathaigh, Scattery Island is een eiland in de monding van de Shannon, voor de kust van Kilrush, County Clare. Op het eiland bevinden zich een vuurtoren, een ruïne van een klooster dat geassocieerd wordt met de heiligen Senan en Canir, een Ierse  ronde toren en de overblijfselen van een artilleriebatterij. De laatste bewoners vertrokken in 1969.

De vuurtoren dateert uit 1872 en heeft een hoogte van 12 meter. Het is een ronde witte toren met een rood geverfde galerij en een wit lantaarn huis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 15 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. 
 

CORLIS POINT VUURTORENS.

Het zijn geen vuurtorens maar lichtbakens die zijn gelegen te Corlis Point aan de Shannon, beide werden opgericht in 1998. Het achterste licht heeft een hoogte van 25 meter, met een brandspuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 10 zeemijlen. Het voorste licht heeft een hoogte van 4 meter met een brandpuntshoogte van 9 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

LOOP HEAD VUURTOREN.

De Loop Head vuurtoren is gelegen op een rotsachtige landtong aan de noordzijde van de monding van de Shannon in de Atlantische Oceaan.

Loop Head betekend 'sprongkop'. 

Het is een metselwerk toren met een hoogte van 23 meter, cilindrische van vorm met balkon en lantaarn. Geheel in het wit geschilderd behalve de balkon reling is rood. De brandpuntshoogte is 84 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

BLACK HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren gebouwd in 1936 is een vierkante toren met daarop een lantaarnhuis. Het geheel heeft een hoogte van 8 meter. De toren staat in het noordelijke deel van County Clare, An Bhoireann, een stenig gebied begrenst door de Galway Baai. Zoals men lokaal zegt: "Geen boom waaraan een man kan worden opgehangen, geen water om hem in te verdrinken, geen grond om hem in de begraven".

De toren heeft een brandpuntshoogte van 20 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

       Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. (DEEL 11-G) 

VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-ENGELAND & NOORD-IERLAND. (DEEL 11-E)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

    ZEELIEDEN NAAR EEN VEILGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                     DEEL 11-E.

                      GLOUCESTERSHIRE. 

Cloucestershire is een shire-graafschap. Het graafschap in onderverdeeld in 7 bestuursgebieden, De hoofdstad is Gloucester.

BERKELEY PILL LIGHTHOUSES.

Beide actieve lichten werden in 1937 geplaatst.

Het voorste lichtbaken (L) heeft een hoogte van 8 meter, met een brandpuntshoogte van 5 meter.

Het baken heeft een vast groen licht en een bereik van 2 zeemijlen.

Het achterste baken (R) heeft een hoogte van 12 meter, met een brandpuntshoogte van 11 meter.

Het baken heeft een vast groen licht, met een bereik van 2 zeemijlen.

Beide bakens staan langs de rivier de Severn, waar de rivier de Little Avon, welke door de stad Berkely stroomt, uitstroomt.

CHAPEL ROCK VUURTOREN.      

Het is een actieve vuurtoren die zijn naam dankt aan de ruïne van de 13e eeuwse kapel die er nog staat, op St. Twrog's eiland, in het stroomgebied van de Severn tussen Wales en Engeland.

Het lichtbaken, op een skeletachtige ijzeren stelling  heeft bovenop een wit afgesloten gedeelte met daarop het signaal- licht. Het werd in 1907 gebouwd en heeft een hoogte van 8 meter. Brandpuntshoogte is 6 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Het licht wordt beheerd door de Clouchester Haven.

LYDE ROCK VUURTOREN.

Het Lyde Rock lichtbaken staat op een klein eilandje in het stroom gebied van de Severn.

Het baken werd in 2008 geplaatst en is een  skeletachtige vierkante stalen constructie van 10 meter hoog staande op een betonnen fundatie.

Het licht heeft brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 5 zeemijlen.

Beheerder is de Haven van Cloucester.

                         CHESHIRE.    

Cheshire is een graafschap in het noordwesten van Engeland en grenst in het noorden aan Merseyside. De hoofdstad is Chester. Het graafschap is onderverdeeld in 4 bestuurlijke gebieden.

BIDSTONE VUURTOREN.

Na het instorten van de vuurtoren van Leasowe in 1770 werd een nieuw vuurtoren gebouwd twee mijl verder landinwaarts op Bidstone Hill, een zandstenen heuvelrug met uitzicht over Liverpool Bat een de rivier de Mersey De 21 meter hoge toren werd gebouwd van lokaal gesteente en werd voor het eerst verlicht in 1873. 

De toren bleef dienst doen tot 1913 en stond onder beheer van de Mersey Docks en Harbour Company.

ELLESMERE PORT VUURTOREN.    

De vuurtoren van Ellesmere Port, ook bekend als de vuurtoren van Whitby, werd in 1880 gebouwd in de haven van Whitby. De toren heeft een hoogte van 11 meter en werd in 1894 buiten werking gesteld. De reden van de bouw van de vuurtoren was de aanleg van een kanaal dat de rivier de Mersey en de rivier de Sevren met elkaar zou verbinden en een verbinding naar de haven van Liverpool zou ontstaan . Het Ellesmere Canal werd echter nooit voltooid.

HALE HEAD VUURTOREN.

De vuurtoren van Hale Head werd gebouwd om de schepen te begeleiden naar de bovenloop van de rivier de Mersey, Het is het meest zuidelijke punt van Lancashire.

De huidige toren is de tweede toren en werd gebouwd in 1906 met een hoogte van 17,5 meter. Het is een ronde cilindrische enigszins taps toelopen toren met galerij en lantaarnhuis geheel in het wit. De toren werd in 1958 buiten werking gesteld.

LEASOWE VUURTOREN.

De vuurtoren van Leasowe is een historische vuurtoren in Moreton op het schiereiland Wirral in Merseyside. De toren werd in 1763 gebouwd door de Mersey Docks and Harbour Company om de scheepvaart veilig naar Liverpool te begeleiden. Het is een bakstenen cilindrische toren met balkon en een verwijderde lantaarn. De toren is wit geschilderd en heeft een hoogte van 33,5 meter. In 1908 werd de toren buiten gebruik gesteld.

NEW BRIGHTON VUURTOREN.

De New Brighton vuurtoren staat ook bekend als Perch Rock vuurtoren. en werd in de 19e eeuw Black Rock vuurtoren genoemd. De naam is afgeleid van een Perch, een houten driepoot die een lantaarn ondersteunde, die voor het eerst werd opgericht in 1683 als primitief baken. De huidige toren staat op de samenvloeiing van de rivier de Mersey en de baai van Liverpool.

Het is een taps toelopende cilindrische granieten toren met balkon en lantaarn. De toren is wit en de lantaarn is rood geschilderd. De vuurtoren heeft een particuliere eigenaar. De toren werd voor het eerst verlicht in 1830. De brandpuntshoogte was 23 meter. De toren werd in 1973 buiten bedrijf gesteld.

HILBRE-EILAND VUURTOREN.        

De Hilbre-eilanden zijn drie getijden eilanden in Merseyside. Ze liggenb voor de kust van het schiereiland Wirral, aan de monding van de Dee.

De naam zou zijn afkomstig van een kapel die op het eiland gebouwd is en gewijd aan St. Hildeburgh. De vuurtoren is een herkenningspunt voor de Hilbre-haven. Hij werd in 

LANCASHIRE.   

Lacashire is een shire-graafschap in noordwest Engeland.

De administratieve hoofdplaats is Preston. dit was Lancaster.

Het graafschep is onderverdeeld in 14 bestuursgebieden.

FLEEDWOOD VUURTORENS.

Fleedwood kent twee vuurtorens: de Pharos vuurtoren en de Beach-vuurtoren.

De Pharos vuurtoren, ook bekend als Upper-lighthouse,  is een 27 meter hoge vuurtoren opgetrokken van Runcorn-zandsteen. De toren werd ontworpen door Decimus Burton en werd in 1840 in gebruik genomen. Het is een taps toelopenede toren met balkon, lantaarn en koepel.

De toren in niet geverfd en heeft een brandpuntshoogte van 28 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.

De Beach vuurtoren is ook een ontwerp van Decimus Burton en heeft een hoogte van 13 meter. Het is een neoklassieke vierkante toren met aan de basis zuilen, daarboven een vierkante toren met daarop een achthoekige lantaarn met galerij. De toren heeft een brandpuntshoogte van 14 meter, en een bereik van 9 zeemijlen. Beide staan onder beheer van de Haven van Fleetwood.

PLOVER SCAR VUURTOREN.

De Plover Scar vuurtoren staat nabij Cockersand Abbey, ook bekend onder de laatste naam. Het is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw, gelegen aan de monding van de rivier de Lune.

De toren bestaat uit een 8 meter hoge, witte, kegelvormige stenen toren met een zwarte lantaarn en twee galerijen, gebouwd op een rotsrichel die bij eb droog valt.

De toren werd gebouwd in 1847 op een taps toelopende ronde fundatie en is achthoekig van vorm. 

De toren heeft een brandpuntshoogte van 6 meter, met een bereik van 6 zeemijlen.

De toren staat onder beheer van de Havencommissie van Lancaster.

RAMPSIDE VUURTOREN.

De Rampside vuurtoren oftewel het 'Rampside Leading Light' is een navigatie baken in het Rampside gebied van Barrow-in-Furness. Het werd gebouwd in 1875 en is de enigste overgebleven van de 13 dergelijke bakens die eind 19e eeuw rond Barrow werden gebouwd.

De toren, een vierkante obelisk met een raam vlakbij de top voor lichtinval, heeft een hoogte van 16 meter, en is opgetrokken uit rode en gele bakstenen in verticale strepen.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 14 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De toren staat onder beheer van de Haven van Barrow

WALNEY VUURTOREN.

De Walney vuurtoren is een actieve vuurtoren op Walney-eiland in Barrow-in-Furness, Cumbria. Daar de toren onder beheer van de Haven van Lancaster valt wordt hij behandeld bij de vuurtorens van Lancashire.  
 De toren is gebouwd in 1804 en is een monument. Het is tevens de meest zuidelijke door mensen gemaakte constructie in Cumbria. Het is een stenen achthoekige toren met een hoogte van 24 meter, voorzien van balkon en lantaarnhuis, met bijgebouwen alles in het wit. De toren heeft eenbrandpuntshoogte van 21 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

CUMBRIA.

Cumbria is een shire-graafschap in het uiterste noordwesten van Engeland.. Het ontstond in 1974 door de samenvoeging van de historische graafschappen Cumberland en Westmoreland met delen van Yorkshire en Lancashire.

De hoofdstad is Carlisle. Cumbria is onderverdeeld in 6 bestuursgebieden.

    MARYPORT VUURORENS.

De vuurtoren van Maryport is een kleine vuurtoren in Maryport Cumbria. De eerste vuurtoren werd in 1846 in gebruik genomen. De toren van gietijzer staat op een eenlaags stenen achthoekige prisma-kelder en heeft een hoogte van 11 meter. Het is een tweedelige achthoekige toren met lantaarn en werd in 1996 gedeactiveerd.

In 1946 werd het licht aangedreven door acetyleen. Trinity Hoiuse nam in 1961 het beheer over. In 1996 leverde Trinity House een nieuwe aluminium toren met een hoogte van 4,7 meter, een brandpuntshoogte van 10 meter, met een bereik van 6 zeemijlen. Trinity House hield het beheer tot 2010 en daarna viel het beheer aan Maryport Harbour Autthority.

ST. BEES VUURTOREN.      

(van links naar rechts: St. Bees vuurtoren en St. Bees signaal huis.)

De eerste vuurtoren op deze plek werd in 1718 gebouwd op een stuk grond dat was aangekocht door Trinity House. In 1740 werd de vuurtoren in zijn geheel verplaats inclusief aangrenzende percelen. In 1822 was het de laatste kolengestookte vuurtoten in Groot Brtittannië en werd dat zelfde jaar door brand verwoest. In dat zelfde jaar werd de nieuwe vuurtoren gebouwd. Het is een stenen cilindrische toren met balkon en lantaarnhuis. De eerste steen voor de huidige toren werd gelegd op 10 mei 1865. De toren is 17 meter hoog en staat gemiddeld 102 meter boven zeeniveau. Hij werd gebouwd met zandsteen en bekroond door een lantaarn die oorspronkelijk voor Gibraltar was bestemd. In 1951 werd de toren geëlektrificeerd en in 1987 werd de toren onbemand en geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 102 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Geheel staat onder beheer van Trinity House.

MISTSIGNAAL.

Vanaf 1913 werd vanaf de vuurtoren een explosief mistsignaal afgevuurd, bij slecht zicht elke vijf minuten. In 1964 werd het explosieve signaal vervangen door een elektrische mistsein met drie frequenties, dat elke 45 seconden twee stopten liet horen. Het gebouw staat los van de vuurtoren op de rand van een klif op een afstand van 150 meter voor de vuurtoren.

WHITEHAVEN VUURTORENS.

        ( Van links naar rechts: oude vuurtoren, vuurtoren van de Noord Pier, vuurtoren van de West Pier.)

In de haven van Whitehaven bevinden zich verschillende vuurtorens, die dateren uit het begin van de 16e eeuw. Halverwege de 17e eeuw werd de kleine vissersgemeenschap en het landgoed St.Bees overgenomen door de familie Lowther, en deze ontwikkelde Whitehaven tot een haven voor de scheepsbouw en de export van steenkool.

De oude kade werd gebouwd in 1633, hoewel deze waarschijnlijk nog niet verlicht was. In 1718 werd de vuurtoren van St. Bees gebouwd en verpacht aan Thomas Lutwige, om het licht te onderhouden.

Rond 1730 was Whitehaven een van de belangrijkste havens van Groot Brittannië en floreerde het dankzij de handel in kolen en ijzer. De oude vuurtoren op de New Quay werd gebouwd in 1742 en zou eens wit geschilderd zijn geweest. De vuurtoren  van de North Pier werd in 1841 gebouwd en kreeg een hoogte van 6 meter, met een brandpuntshoogte van 8 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

 De vuurtoren op de West Pier werd in 1839 gebouwd en kreeg een hoogte van 14 meter, met een brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. IN 2021 werd een restauratie plan opgesteld voor de vuurtorens en dit werd in april 2022 voltooid.

HODBARROW BEACON.   

De oude vuurtoren, bekend als Hodbarrow Beacon, bevindt zich 380 meter ten noordwesten van Hodbarrow Point, ten zuiden van Millon. De toren werd gebouwd in 1866 en is een van de laatste bouwwerken van de Hodbarrow-mijn, die ooit ijzererts verscheepte naar Duistand.

Het 18 meter hoge bouwwerk bleef tot 1905 in gebruik en stond onder beheer van de Hodbarrow Mining Company. Het is nu een beschermd monument.

HODBARROW HAVERIGG VUURTOREN.

De vuurtoren van Hodbarrow Point staat langs de zeewering tussen Haverigg en Millom en vervangt de oude stenen vuurtoren.

Beide torens bevinden zich aan de monding van de Duddon.

De 9 meter hoge toren werd in 1905 gebouwd en werd in 1949 buiten werking gesteld. De toren had een bereik van 4 zeemijlen. 

Door de achteruitgang van de mijnbouw en het in verval raken daarvan werd het licht uitgeschakeld.

In 1968 waren de oude mijnen geheel onder water komen te staan, waardoor het Hodbarrow natuurreservaat was ontstaan.

In 2003 maakte een lokale school campagne de restauratie van de toren mogelijk en het licht werd in 2003 hersteld.

NOORD-IERLAND.  

Noord-Ierland maakt als constituerend land met Engeland, Schotland en Wales deel uit van één staat het Verenigd Koninkrijk. Noord-Ierland is onderverdeeld in 6 bestuurlijke gebieden. De hoofdstad is Belfast.

BLACKHEAD VUURTOREN.  

De Blackhead vuurtoren werd in 1902 gebouwd, nabij Whitehead in  County Antrim. Hij markeert het uiterste noorden van Belfast Lough. De eerste aanvraag voor de bouw van een vuurtoren bij Black Head dateert uit 1893. In 1898 werd de tweede aanvraag ingediend en na de nodige discussies in het Lagerhuis stemde Board of Trade en Trinity House in met de fenanciering. De vuurtoren met een hoogte van 16 meter, werd in 1975 geautomatiseerd. Het is een achthoekige witte toren met balkon en lantaarnhuis.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 27 zeemijlen en staat onder beheer van Commissarissen van Irish Lights.

CHAINE MEMORIAL VUURTOREN.    

 De Chaine Memorial toren in Lane,Country Antrim, is een monument ter nagedachtenis aan James Chaine, die in 1885 overleed.

De toren werd gebouwd in 1888 en is een slanke cilindrische toren met kegelvormig dak en lichtinval door een raam. De toren heeft een hoogte van 23 meter, een brandpuntshoogte van 23 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

De toren opgebouwd uit graniet werd in 1899 voor het eerst verlicht. De toren is werkt op netstroom  en voor het onderhoud en het licht is de vuurtorenwachter van de Ferris Point-vuurtoren verantwoordelijk.

DONAGHADEE VUURTOREN.

De vuurtoren staat in Donaghadee in County Down.

Donaghadee, in de volksmond 'de Dee' genoemd, is sinds de 17e eeuw een haven.

De vuurtoren staat op het einden van een haven pier, en werd in 1836 gebouwd uit uitgehouwen kalksteen.

De toren met een hoogte van 16 meter, is een taps toelopende  cilindrische toren met balkon en lantaarn.

De toren staat op een zwart sokkel en de toren en het lantaarnhuis zijn witgeschilderd.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 17 meter, met een bereik van in de kleur wit van 17 zeemijlen en in de kleur rood van 13 zeemijlen. De toren staat onder beheer van Commissarissen van Irish Lights.

HAULBOWLINE VUURTOREN.

De Haulbowline vuurtoren is een actieve vuurtoren en werd in werking gesteld in 1824. Hij wordt beschreven als een "elagante taps toelopende stenen toren". De toren bevindt zich aan de ingang van Carlingford Lough, nabij Cranfield Point in County Down. De vuurtoren werd gebouwd op het oostelijke deel van de Haulbowine-rotsen. De toren heeft een hoogte van 34 meter, heeft in het midden uitgebouwd venster met balkon en in de top een galerij met wit lantaarnhuis. De toren heeft een brandpuntshoogte van 32 met, met een bereik van 10 zeemijlen. De toren geeft drie witte flitsen elke 10 seconden. In 1965 werd de toren geautomatiseerd.

MAIDENS VUURTORENS.

De Maidens (Maagden) vuurtorens, gelegen op de Maidens in het North Channel voor de kust van County Antrim, dateren uit 1829 en werden gebouwd op verzoek van kooplieden en een officier van de Royal Navy. Er werden vuurtorens gebouwd op beide rotsen, de West Maiden werd in 1903 buiten werking gesteld en de East Maiden welke in 1977 werd geautomatiseerd. Het zijn beide stenen torens van 23 meter hoogte, cilindrisch en allen de Westelijke heeft een balkon en lantaarn, verbonden met een twee verdiepingen wachtershuis.

De westelijke toren is wit geschilderd met in het midden een brede horizontale zwarte band. De toren heeft een brandpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 23 zeemijlen.

MEW ISLAND VUURTOREN.   

De vuurtoren van Mew Island is een actieve vuurtoren in de Copeland-eilanden van County Down. De huidige vuurtoren uit 1884  is de meest recente in een reeks van vuurtorens die op de eilanden zijn gebouwd en die de scheepvaart rond de archipel en naar Belfast Lough hebben geleid.

De vroegste vuurtoren op de Cope-eilanden werd in 1711 gebouwd. In 1875 verzochten de havencommissarissen van Belfast om de Copeland vuurtoren te verplaatsen naar Mew Island.

De vuurtoren werd in 1884 voltooid en bestond uit een 37 meter hoge toren van ruwe stenen, met een grote glazen lantaarnhuis. In 2015 werd een tijdelijk licht getoond, waarna een op zonne-energie werkend LED-systeem in gebruik werd genomen. De installatie ervan verkleinde het bereik van 24 zeemijlen tot 18 zeemijlen en de brandpuntshoogte tot 35 meter. De met cement bepleisterde  toren. doe oorspronkelijk zwart was geschilderd kreeg na reparaties in 1954 een brede witte band. De toren werd in 1996 geautomatiseerd en kwam een einde  aan de vuurtorenwachter dienst die de toren 112 in werking hadden gehouden.

        Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. IERLAND. DEEL 11-F.