.png)
EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST
OM IN DUISTERNIS DE
ZEELIEDEN NAAR EEN VEILGE
HAVEN TE BEGELEIDEN.
DEEL 8-C
SCHOTLAND.
NOORDELIJKE VUURTORENRAAD (NLB).
De Northern Lighthouse Board (NLB) is de algemene vuurtorenautoriteit voor Schotland en het eiland Man. het is een onafhankelijk overheidsorgaan dat verantwoordelijk is voor de maritieme navigatiehulpmiddelen in kustgebieden.
[ Van links naar rechts: Vlag van de wal maritieme organisatie; Logo van de NLB; Vlag van de maritieme (vloot) organisatie.]
De NLB werd opgericht bij een wet van het parlement 'The Erection of Lighthouses Act' van 1786, stelde de Commissioners of Northern Light Houses, grotendeels op aandringen van de advocaat en politicus Dempster, om toezicht te houden op de bouw en exploitatie van vier Schotse vuurtorens: Kinnaird Heas, North Ronaldsay, Scalpay en Mull
of Kintyre. (zie kaartje)
Tot dan toe was de enige grote vuurtoren in Schotland de kolenvuurtoren op het Isle of May in de Firth of Forth. Geen van de belangrijke vaarroutes rond Schotland, die door gevaarlijk smalle doorgangen liepen, was gemarkeerd.
KINNAIRD HEAD VUURTORENS.
Het gebouw was oorspronkelijk een 16e eeuw kasteel. Het was eigendom van de Frasers van Philorth. Het was de achtste Laird Sir Alexander Fraser die het kasteel liet bouwen, het kwam rond 1570 gereed. Hij realioseerde ook de nieuwe haven in Fraserburgh. Zeven generaties later verkocht Alexander Fraser, de 15e Lord Saltoun, in 1787 het kasteel aan de NLB. De toren had een hoogte van 22 meter. Brandpuntshoogte 25 meter en een bereik van 22 zeemijlen. In 19991 buitenwerking gesteld.
De nieuwe Kinnaird vuurtoren, links op de afbeelding, werd in 1991 gebouwd en bestaat uit glasvezel.
De toren met een hoogte van 10 meter is cilindrische met balkon en lantaarn, geheel in het wit.
De brandpuntshoogte is 25 meter met een bereik van 22 zeemijlen. De toren staat onder beheer van NLB.
LADY ISLE VUURTOREN.
De vuurtoren staat op een laag eiland en waarschuwt voor Half Tide Rock en Scart Rock. Het is ook een navigatie middel naar de havens van Troon en Irvine. In 1776 stonden hier twee bakens. De vuurtoren werd in 1903 gebouwd naar ontwerp van David Alan en Charles Stevenson. Het is een zeer ongebruikelijk ontwerp deze kruisvormige toren met extra steunberen. De trap loopt draaien aan de buitenzijde van de toren omhoog naar het balkon met daarop de lantaarn tot een hoogte van 15 meter. In 1943 werd de toren omgebouwd voor het gebruik van acetyleen. In 2004 werd de toren elektrisch en werd de gastank verwijderd, en gelijk werden er zonne-energie panelen geplaatst. Brandpuntshoogte 19 meter.
Opvallende zijn de verticale rode banen op de steunberen van de toren. De toren is eigendoom van de Markies van Ailsa, en wordt door de NLB beheerd.
LISMORE VUURTOREN. 
De vuurtoren van Lismore lig op het Eilean Musdile in de Firth of Lorne, aan de ingang van Loch Linnhe, Argyll and Bute. De toren werd in 1833 gebouwd door Robert Stevenson en heeft een hoogte van 26 meter, met een brandpuntshoogte van 31 meter met een bereik van 17 zeemijlen.
De vuurtoren van Lismore lig op het Eilean Musdile in de Firth of Lorne, aan de ingang van Loch Linnhe, Argyll and Bute. De toren werd in 1833 gebouwd door Robert Stevenson en heeft een hoogte van 26 meter, met een brandpuntshoogte van 31 meter met een bereik van 17 zeemijlen.
Het licht knippert wit elke 10 seconden.
In 1910 werd de toren omgebouwd naar elektrisch licht en in 1965 volledig geautomatiseerd. De toren wordt beheerd door NLB.
LITTLE CUMBREA VUURTORENS.
Jam,es Ewing bouwde in 1757 de eerste vuurtoren van het eiland. Dit was de tweede vuurtoren in Schotland.
Boven in een ronde stenentoren werd een open kolenvuur aangestoken.
De traditionele vuurtoren van het eiland werd in 1793 ontworpen en gebouwd door Thomas Smith. De vuurtoren staat op een rotsachtige verhoging aan de westkant van het eiland. De vuurtoren was uitgerust met een mistsignaal, een hellingbaan, een steiger en een boothuis. De oorspronkelijke olielampen werden in 1826 vervangen door Argand-lampen.
De misthoorn werd in 1865 geïnstalleerd, de eerste in Groot-Brittannië. De toren werd in 1956 gerestaureerd en in 1974 voorzien van op zonne-energie werkend licht. De toren uit 1973 is sinds 199997 niet meer in gebruik, het licht bevindt zich nu op een 11 meter hoge zeshoekige/cilindrische toren naast het oude generatorhuis. Brandpuntshoogte 28 meter.
LITTLE ROSS VUURTOREN. 
De vuurtoren van Little Ross staat op het gelijknamige eiland, 37,5 meter boven zeeniveau. het eiland ligt ongeveer 400 meter van de westelijke monding van de rivier de Dee in Kirkcudbright Bay, Dumfries and Galloway.
De vuurtoren van Little Ross staat op het gelijknamige eiland, 37,5 meter boven zeeniveau. het eiland ligt ongeveer 400 meter van de westelijke monding van de rivier de Dee in Kirkcudbright Bay, Dumfries and Galloway.
De toren is het ontwerp van de ingenieurs Thomas en Alan Stevenson en werd in 1843 gebouwd. Het is een ronde toren van 20 meter hoogte, met balkon en lantaarn. De toren is wit geschilderd, rond het balkon een okergele band en de lantaarn is zwart. Alle vensters zijn ook okergeel geaccentueerd. Brandpuntshoogte is 50 meter.
De toren geeft twee witte flitsen ieder 5 seconden.
In 1960 is de toren geautomatiseerd en staat onder beheer van de NLB.
LOTHER ROCK LICHT.
Het is een ontwerp van David. A. Stevenson.
Het licht heeft een brandpuntshoogte van 13 meter en een bereik van 6 zeemijlen.
Het licht knippert iedere twee seconden een wit licht.
Het licht wordt beheerd door de Northern Lighthouse Board.
MUNCKLE FLUGGA VUURTOREN. 
De Muncjle Flugga staat prominent op de rotsformatie van Munckle Flugga op de Shetland-eilanden. De oorspronkelijke naam was 'North Unst Lighthouse', maar werd in 1964 hernoemd.
De toren werd in 1854 gebouwd naar ontwerp van Thomas en David Stevenson. Het eerste licht ging op 1 januari 1858 aan. Het is een gemetselde toren, cilindervormig met balkon en lantaarn. De totale hoogte is 20 meter, bramdpuntshoogte 66 meter met een bereik van 22 zeemijlen. De toren is wit geschilderd, om het balkon een okergele band en ook alle vensters en deurposten zijn okergeel geaccentueerd. In 1995 werd het geheel geautomatiseerd. Muckle Flugga was een van de weinige vuurtorens in Schotland met aan apart walstation. Beheerder de NLB.
MONACH VUURTORENS.
Het een van de weinige vuurtorens die buiten gebruik werden gesteld en wederom in gebruik zijn gesteld.
Deze vuurtoren werd in 1942 stopgezet en in 2008 weer in werking gesteld.
De toren was het ontwerp van Thomas en David Stevenson.
De Monach eilanden zijn zeer laag gelegen eilanden op ongeveer 8 kilometer van North Uist, ten westen ligt het eiland Shillay. Na een zware storm in 1801 werden de eilanden ontdaan van hun bodem en begroeiing en in de daarop volgende 100 jaar vertrok de bevolking.
In 1850 werden de plannen gepresenteerd voor de bouw van een vuurtoren en deze kwam na de aankoop van de grond op Shillay te staan. Op 1 februari 1864 werd voor het eerst het licht ontstoken vanuit de 40 meter hoge toren. Slechts tien maanden later, op 6 december 1864, raakte de bovenste schacht van de optiek geblokkeerd en stopte het draaimechanisme. De drie vuurtoren-wachters wisten het mechanisme met de hand draaiende te houden, zeventien nachten achter elkaar. Zij verkregen, nadat op 22 december een nieuwe schacht was geleverd, van de Raad de hoogste waardering voor hun ijver en activiteit bij de uitvoering van hun taken.
De afgelegen rotsen van Haskeir en Gasker werden gemarkeerd met een groot en een klein licht. Op Shillay werd een nieuw, kleiner licht geplaatst op een geprefabriceerde aluminium toren met GRP-dagmarkeringspanelen. Dit nieuwe licht werd voor de buiten gebruik gestelde toren uit 1864 geplaatst en werd voor het eerst ontstoken op 22 september 1997, aangedreven door wind- en zonne-energie.
MULL OF GALLOWAY VUURTOREN.
De Mull of Galloway is het meest zuidelijke punt van Schotland. Het ligt in Wigtownshire, Dumfries and Galloway.
Op de punt bevindt zich een actieve vuurtoren gelegen op de 79 meter hoge kliffen. Het is een 26 meter hoge cilindrische toren met bijgebouwen, ontworpen door Robert Stevenson, en werd gebouwd tussen 1828 en 1830. Het is een witte toren met balkon en lantaarnhuis. Rond het balkon een okergele band en een zwart lantaarnhuis. Om het lantaarnhuis te bereiken moet men 115 traptreden om hoog klimmen. Het licht met een brandpuntshoogte van 99 meter heeft een bereik van 18-28 zeemijlen en knippert elke 20 seconden. De toren staat onder beheer van de South Rhins Community Development Trust.
MULL OF KINTYRE VUURTOREN.
De bouw kwam gereed in 1788 en werd herbouwd in de jaren 1820
het licht was vast tot 1906, toen werd het omgebouwd tot een knipperlicht. Tevens werd het vermogen verhoogd. In 1976 werd de toren ongebouwd naar elektrisch, in 1996 geautomatiseerd en wordt nu vanuit Edinburg bewaakt door de NLB. Het is een cilindrisch bakstenen toren met een hoogte van 12 meter, met balkon en lantaarnhuis. De toren is wit, met onder het balkon een okergele band en de lantaarn is zwart. De brandpuntshoogte is 91 meter met een bereik van 24 zeemijlen.
NEIST POINT VUURTOREN. 
De vuurtoren staat op het uiterste puntje van het ruige schiereiland Duirinish van het Schotse eiland Skye. De toren is het ontwerp van David.A.Stevenson. De start van de bouw was in 1909 en de inwerking stelling op 1 november 1909 en is sinds 1990 geautomatiseerd.
Het is een ronde toren met een hoogte van 19 meter.
De toren is wit, onder het balkon een okergele band en het lantaarnhuis is zwart. Brandpuntshoogte is 43 meter met een bereik van 18 zeemijlen. De vuurtoren wordt beheerd door de NLB.
NORTH RONA VUURTOREN.
De vuurtoren heeft een hoogte van 13 meter en heeft een brandpuntshoogte van 114 meter met een bereik van 22 zeemijlen, werkt nu op zonne-energie. De toren knippert 3 keer wit elke 20 seconden en staat onder beheer van de NLB.
Het eiland wordt Noord-Rona genoemd om te onderscheiden van het eiland Zuid-Rona, dat ten noorden van Raasay ligt.
Het eiland bleef honderden jaren bewoond, maar de gehele bevolking stierf echter in 1680 uit nadat een schip was gestrand met voedsel en vele ratten, die het voedsel van de bewoners aanvraten en ziekten verspreiden.
NORTH RONALDSAY VUURTOREN. 
De vuurtoren is gelegen op het meest noordelijke eiland van de Orkney-archipel, ten noorden van Schotland.
De 42 meter hoge toren werd in 1852 gebouwd, 43 jaar nadat de oude vuurtoren van Dennis Head buiten gebruik werd gesteld. Hij staat in het noorden van het eiland bij Point of Sinsoss. Het eerste licht brandde in 1854.
De toren is het ontwerp van Alan Stevenson, is een taps toelopende toren met balkon en lantaarn. De toren is in rode en witte banden geschilderd, bij het balkon een okergele band en het lantaarnhuis is zwart. De toren heeft een brandpuntshoogte van 43 meter met een bereik van 43 zeemijlen.
DENNIS HEAD OLD BEACON VUURTOREN.
De toren was het ontwerp van Thomas Smith en zijn stiefzoon Robert Stevenson.
De 21 meter hoge ronde toren werd gebouwd met onbewerkte, lokale stenen, net als de eens daarbij gelegen huisjes van vuurtorenwachters.
De verlichting bestond in die tijd uit een cluster van olielampen met koperen reflectoren. Door de vette walm van de olielampen moesten de reflectoren gereinigd worden met een zachte linnen doek en fijn gemalen krijt totdat ze perfect helder waren.
NOSS HEAD VUURTOREN. 
Noss Head is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw nabij Wick in het Schotse Hoogland. De vuurtoren bevindt zich aan het einde van Noss Head, een schiereiland aan de noordwestkust met uitzicht op Sinclairs Bay.
De toren is een ontwerp van Alan Stevenson en werd gebouwd in 1849 en kreeg haar eerste licht dat zelfde jaar. Het is een 18 meter hoge cilindrische toren met balkon en lantaarn, verbonden aan een eenlaags wachtershuis. Het is een witte toren met balkon, met okergele band en zwarte lantaarn met diagonaal geplaatste ruiten. De toren werd in 1987 geautomatiseerd en wordt bediend door de Noordelijke Vuurtorenraad (NLB) De toren heeft een brandpuntshoogte van 53 meter met een bereik van 18 zeemijlen.
NOUP HEAD VUURTOREN.
De toren werd gebouwd in 1898 door David.A.Stevenson en Charles Stevenson in opdracht van de NLB.
Het is een gemetselde cilindrische toren met een hoogte van 24 meter, met balkon en lantaarn.
De toren is wit geschilderd en heeft een okergele band bij het balkon en verdere okerkleurige versieringen, de lantaarn is zwart.
De brandpuntshoogte is 79 meter met een bereik van 22 zeemijlen. De vuurtoren werkt tegenwoordig op zonne-energie en knippert wit licht elke 30 seconden.
Ornsay vuurtoren werd in 1857 gebouwd door David en Thomas Stevenson. Ornsay is een klein getijden eiland ten oosten van het schiereiland Sleat op het eiland Skey in de Binnen-Hybriden aan de Schotse westkust. De vuurtoren staat op het naburige eilandje Eilean Sionnach.
De witte toren heeft een hoogte van 18 meter. Het witte licht wordt elke 8 seconden verduisterd en heeft een bereik van 12 zeemijlen. De toren werd in 1988 gemoderniseerd toen er een aansluiting op het elektriciteitsnet werd aangelegd. Voor die tijd werkte de toren op gaslicht. De toren staat onder beheer van de NLB.
BOUND SKERRY VUURTOREN.
IN 1853 was er een betere verlichting nodig rond het noorden van de Shetland-eilanden, omdat de Krimoorlog op handen was.
De toren is een ontwerp van David en Thomas Stevenson en werd in 1858 gebouwd. De toren kreeg eenhoogte van 30 meter, met een brandpuntshoogte van 44 meter en een bereik van 20 zeemijlen.
Het is een cilindrische taps toelopende witte toren. Opvallend is dat de toren twee balkons heeft die niet geheel rond de toren lopen. Bij het bovenste balkon een okergele band onder het zwarte lantaarnhuis.
De vuurtoren werd in december 1972 geautomatiseerd en staat onder beheer van de NLB.
.png)
Zie vervolg: VUURTORENS AAN DE EUROPESE KUSTEN. UK-SCHOTLAND. (DEEL 8-D)
.png)
.svg.webp)
.png)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.png)
.jpg)
.jpg)
.png)