zaterdag 20 juni 2026

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. BALEAREN - SPANJE. (DEEL 16-A)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

             OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                      DEEL 16-A.

BALEAREN.  

De Balearen is een Spaanse eilanden groep gelegen in de Middellandse Zee voor de oostkust van Spanje. Het is een van de autonome regio's van Spanje en is tevens een provincie. De hoofdstad is Palma.
De Balearen omvatten vier hoofdeilanden met permanente bewoning: Mallorca, Menorca, Ibiza en Formentara.
Andere kleinere eilanden zijn Cabrera, dat het Nationaal Park Archipiélago de Cabrea huisvest, Espalmador, Aire en Dragonera.

De westelijke Balearen, waaronder Ibiza en Formentera, heten samen de Pitiusen of 'pijnboomeilanden'. 
De oostelijke Balearen, waaronder Mallorca en Menorca, heten samen de Gymnesen.
De vlag van de Balearen toont linksboven een paars kanton op een veld van vijf gele en vier rode horizontale banen. In het kanton staat een wit kasteel met vijf torens.
De vlag werd op 1 maart 1983 officieel aangenomen.




ALCANADA VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op het eilandje Alcanada, aan de noordzijde van de baai van Alcudia, 5 kilometer van de haven van Alcudia, op het eiland Mallorca.
De vuurtoren werd op 15 mei 1861 in gebruik genomen en in 1960 geautomatiseerd.
Het is een kleine ronde  die na de eerste galerij smaller wordt in diameter en na de tweede galerij het licht geplaatst heeft. De toren staat in het midden van een vierkant gebouw en is wit geschilderd. De toren heeft een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

BLEDA PLANA VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eilandje in het noordwesten van het eiland Ibiza en wordt beheerd door de havenautoriteit van Alcudia.
De bouw begon in 1926 en op 7 juli 1927 werd de toren in gebruik genomen. Het is een witte cilindrische toren van 8 meter hoog, met een galerij en wit lantaarnhuis. De ingang leidt naar een rond poortgebouw van één verdieping. De toren werd in 1971 geautomatiseerd, heeft een brandpuntshoogte van 28 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.


CALA FIGUERA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen aan de westelijke punt van de baai van Palma, nabij de stad Son Ferrer, gemeente Calvià, op het eiland Mallorca.
De vuurtoren werd in 1860 in gebruik genomen.
Het is een witte cilindrische toren met een hoogte van 24 meter. Een brede zwarte band loop gedraaid om de toren en de galerij en lantaarnhuis zijn wit. 
De toren heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, en een bereik van 22 zeemijlen. Al de bijgebouwen zijn wit geschilderd en hebben rode pannendaken.


CAP BLANC VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de kaap met de gelijknamige naam op het eiland Mallorca. Hij markeert het oostelijke uiteinde van de baai van Palma. Het onderste deel van de toren is vierkant en na de eerste galerij wordt deze rond en versmalt na de tweede galerij met daarop een wit lantaarnhuis. De toren werd op 31 augustus 1863 in gebruik genomen. De verlichting werd eerst voorzien door olijfolie en later door paraffine en in 1917  acetyleen. In 1970 werd de toren geëlektrificeerd. De toren heeft een hoogte van 12 meter, brandpuntshoogte van 95 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

CAP d'ARTRUTX VUURTOREN.       

De vuurtoren staat op een gelijknamige kaap op het eiland Menorca. Het is een actieve vuurtoren waarvan de bouw werd voltooid in 1859. In 1969 werd de toren aanzienlijk verhoogd en in 1980 geautomatiseerd.
Het is een ronde toren met steunberen, een dubbele galerij en een lantaarnhuis. De huidige hoogte is 34 meter, brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. De toren is gemarkeerd met brede zwarte en witte banden, en de ruimte tussen de twee galerijen is ook zwart.


CAP DE BARBARIA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op Kaap Barberia op het zuidwestelijke punt van het eiland Formentara.
Het is een cilindrische witte toren, met twee galerijen en een zwarte koepel op het lantaarnhuis.
De vuurtoren werd in 1972 in bedrijf gesteld en kreeg in 1995 nieuwe verlichting aangedreven door zonne-energie.
De toren heeft een hoogte van 19 meter, een brandpuntshoogte van 78 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.


CAP GROS VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen op een landtong aan de westelijke ingang van de haven van Sollier, Mallorca.
In 1842 werd op deze plaats een kleine toren en gebouwtje neergezet, maar deze werden nooit verlicht. In 1852 werd dit aan de gemeente overgedragen en werd de huidige vuurtoren gebouw en op 20 februari 1859 in gebruik genomen. De vuurtoren werd in 1944 geëlektrificeerd. Het is een cilindrische witte toren welke in diameter naar boven steeds smaller werd. De toren heeft twee galerijen met daarop een wit lantaarnhuis. Het is een 22 meter hoge toren met een brandpuntshoogte van 120 meter, en een bereik van 19 zeemijlen.

CAP SALINES VUURTOREN.

De vuurtoren met de gelijknamige naam ligt op de meest zuidelijke punt van Mallorca. Het was in 1982 de eerste Spaanse vuurtoren die aangesloten werd op zonne-energie.
De grond voor de bouw werd geschonken door een zekere markies van Palmer. De toren werd in 1870 in gebruik genomen. Het is een witte toren met bijgebouw en staat naast het gebouw. De hoogte is verdeeld in drie delen door een bruine band. De toren heeft twee galerijen en een lantaarnhuis met zwarte koepel. De toren werd in 1960 geëlektrificeerd en kreeg in de jaren tachtig zonnepanelen.  De hoogte van de toren is 17 meter, brandpuntshoogte  17 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

CAPDEPERA VUURTOREN.   

De vuurtoren markeert, samen met de vuurtoren Artrutx aan de kust van Menorca, het smalste punt van het kanaal dat de twee eilanden scheidt. Hij bevindt zich in de gelijknamige gemeente. De lichtbron was oorspronkelijk een olielamp tot dat de toren in 1960 werd geëlektrificeerd.
De toren is een cilindrische witte toren met twee galerijen en lantaarnhuis met zwarte koepel. De toren heeft een hoogte van 18 meter, een brandpuntshoogte van 76 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

CAVALLERRIA VUURTOREN.

De vuurtoren van Cap de Cavalleria staat op de gelijknamige kaap op het noordelijkste puntje aan de noordkust van het eiland Menorca, in Santa Teresa. Het is een van oudste vuurtorens op het eiland en staat op een hoogte van 94 meter boven het zeeniveau. De toren werd in 1857 in gebruik genomen en heeft een hoogte van 15 meter, brandpuntshoogte 94 meter, met een bereik van 26 zeemijlen. De toren geeft twee witte flitsen om de 10 seconden.



CIUTADELLA VUURTOREN.   

 De vuurtoren van Ciutadella, ligt op Punta de Sa Farola en is een actieve vuurtoren uit de 19e eeuw op het eiland Menorca.
De vuurtoren werd in 1863 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte van 21 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.
Het is een witte toren, met zwarte verticale strepen. Twee galerijen en lantaarnhuis. De vuurtoren markeert de oude haven. In 1918 werd de vuurtoren als vierde toren op de Balearen geëlektrificeerd.



CONILLERA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op het eiland Conejera. De bouw begon in  1855 en werd in 1857 in gebruik genomen.
Het is een witte cilindrische toren met galerij en een lantaarnhuis met een diameter van  3 meter.
De toren heeft een hoogte van 18 meter, brandpuntshoogte van  85 meter en een bereik van 18 zeemijlen.
In 1971 werd de toren aangepast en geautomatiseerd. Lichtbron  heden door zonnepanelen.



EN POU VUURTOREN.   



De vuurtoren is gelegen op het eilandje Puercos  (Varkenseiland) tegenover het eiland Espalmador.
De toren werd gebouwd omdat de vuurtoren van Ahorcados onvoldoende was en om de Freo Grande tussen Ibiza en Formentera te markeren. Het is een witte toren met twee brede zwarte banden, galerij en lantaarnhuis, met een hoogte van 25 meter, brandpuntshoogte van 28 meter en een bereik van 10 zeemijlen.

FAVÀRITX VUURTOREN.      

Het is een actieve vuurtoren, gelegen aan de oostkust van het eiland Meneroca. 
Het is een betonnen witte cilindrische toren met een slingerende zwarte (spiraal) band. twee galerijen en wit lantaarnhuis.
De toren met bijgebouw werden in 1916 in gebruik genomen.
De toren heeft een hoogte van 28 meter, een brandpuntshoogte van 47 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

FORMENTOR VUURTOREN.

Het is de hoogt gelegen vuurtoren op het eiland Mallorca.
De vuurtoren staat op het uiterste puntje van de Kaap de Formentor en is een actieve vuurtoren.
Het is een gemetselde witte toren met een hoogte van 22 meter, cilindrische van vorm, met twee galerijen en een grijs lantaarnhuis.
De toren met bijgebouwen werden in 1863 in gebruik genomen.
Door de hoge ligging heeft de toren een brandspuntshoogte van 210 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.
De toren is aangesloten op netstroom.


ILLA DE L'AIRE VUURTOREN.        

Het is een actieve vuurtoren gelegen op het gelijknamige eilandje aan de zuidkust van het eiland Minorca.
Het is een centraal oprijzend uit het wachtershuis cilindrische toren met zwarte en witten banden, twee galerijen en een grijs lantaarnhuis, werkend op zonne-energie.
De toren werd in 1860 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 38 meter, een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

LOS AHORCADOS VUURTOREN.

De vuurtoren staat ook bekend onder de naam Faro des Panjats, en het is een historische vuurtoren op het kleine kleine, rotsachtige eilandje Isla de los Ahorcados, 1,8 kilometer van het meest zuidelijke punt van Ibiza. De toren werd gebouwd in 1861 om schepen veilig door de smalle zeestraat tussen Ibiza en Formentera te leiden. In die periode werd de toren met vijf meter verhoogt.
Het is een 20 meter hoge cilindrische toren met om een om een, van onder af, een zwarte en witte band en een grijslantaarnhuis boven de galerij.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 18 zeemijlen.

LA CREU VUURTOREN.      

De vuurtoren Punta de Sa Creu staat op de landtong ten oosten van de haveningang van Sóllier en ten westen van het eiland Mallorca. Hij staat tegenover de vuurtoren Cabo Gros, die op de westelijke landtong staat.
De eerste vuurtoren uit 1864, waarvan nog resten aanwezig zijn, was een stenen toren met een hoogte van 9 meter, maar werd uiteindelijk verlaten daar hij te dicht bij de kust stond en werd geteisterd door zware golven. In 1928  werd begonnen aan een nieuwe toren verder uit de kust en deze werd voltooid in 1930, maar pas in 1095 in gebruik genomen. De huidige cilindrische toren heeft horizontale zwarte en witten banden, een galerij en grijs lantaarnhuis, met een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 13 zeemijlen. De toren werkt automatische.

 LA MOLA VUURTOREN.

De vuurtoren wordt ook wel de vuurtoren van Formentera genoemd en is gelegen op oostkust van het eiland.
De vuurtoren werd op een hoge klif gebouwd, maar de eerste bouw werd gestopt vanwege de slechte kwaliteit van de stenen. En werd een nieuwe gebouwd en werd in 1861 in gebruik genomen op 30 november.
De vuurtoren is tot op heden nog in gebruik, de oude oliebranders werden vervangen door gloeilampsystemen. In 1970 werd het optische systeem geëlektrificeerd en werden twee noodgeneratoren geplaatst voor noodvoorzieningen. De toren werd in 2001 geautomatiseerd. Het is een cilindrische witte toren met bijgebouw, waarvan de toren een hoogte heeft van 22 meter, een brandpuntshoogte van 142 meter, met een bereik van  23 zeemijlen.


LEIBEIG VUURTOREN.  

De vuurtoren is gelegen op Kaap Liebeig op het kleine eilandje Sa Dragonera op 700 meter van Mallorca.
Het is een van de twee vuurtorens op het eiland die de oude vuurtoren van Na Popia hebben vervangen, die op 360 meter boven zeeniveau staat.
De vuurtoren werd op 15 november 1910 in gebruik genomen. Het is een cilindrische ongeverfde toren met twee galerijen en een grijs lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 130 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. Vlakbij de huidige toren staat nog een oud restant van een toren. De toren werd in 1973 geautomatiseerd.

NA PÒPLA VUURTOREN.

De vuurtoren staat op het hoogste punt van het kleine eilandje Sa Dragonera.
De vuurtoren een ontwerp van Antonio Lopez en Mantalvo werd op 30 maart 1852 in gebruik genomen. Het is een ronde 12 meter hoge stenen toren met een galerij en lantaarnhuis. Het gebouw ligt op verschillende niveau's.
Door zijn enorme hoogte was de toren tijden stormen of dichte mist nauwelijks zo niet helemaal zichtbaar, wat leidde  in 1910 tot de ontmanteling. Hij werd vervangen door twee andere vuurtorens aan weerszijden van het eiland, de Tramuntana ende Leibeig vuurtoren.


NA FORADADA VUURTOREN.

De vuurtoren staat op een klien eilandje Na Foradada, dat deel uitmaakt van de Cabrea eilanden in de Balearen. Deze eilanden zijn gelegen op 10 kilometer van cap de las Salinas, in het zuiden van het eiland Mallorca. De archipel bestaat ui 19 eilanden en eilandjes en maakt deel uit van het Nationaal Park Cabrera.
De vuurtoren werd in 1926 gebouwd en in gebruik genomen. Het is een automatische vuurtoren en werkt op acetyleengas. De toren is cilindrische en heeft zwarte en witte horizontale banden, met een hoogte van 13 meter, brandpuntshoogte van 42 meter, meteen bereik van 10 zeemijlen.

N'ENSLOLA  VUURTOREN.

De vuurtoren van N'Ensiola ligt op de zuidwestpunt van het eiland Cabrena in het Cabrena Archipel Nationaal Park. 
Het is een 21 meter hoge cilindrische toren met een rood en wit ruitpatroon, twee galerijen en grijs lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 121 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.
De toren werd in 1870 in gebruik genomen en is sinds 1971 geautomatiseerd.
Volgens een overlevering; werd in 1936 de vuurtorenwachter ontvoerd door een onbekende onderzeeër.

PORTO COLOM VUURTOREN.  

De vuurtoren, officiële benaming Far de sa Punta de Ses Crestes, is een opvallende cilindrische toren met zwarte en witte horizontale banden en is gelegen aan het noordoostelijke punt van de baai in Portocolom. (Mallorca)
De vuurtoren werd in 1861 gebouwd en in 1863 in gebruik genomen, en in 1918 6.5 meter verhoogd, heeft een hoogte van 25 meter, een brandpuntshoogte van 137 meter, met een bereik van 20  zeemijlen. Daar de toren is volledig geautomatiseerd en de bijgebouwen zijn particulier bewoond.



PORTO PI VUURTOREN.

De vuurtoren  Porto Pi in de haven van Palma, Mallorca, is een van de oudste nog functionerende vuurtorens ter wereld en een historisch monument.
De eerste bouw van een vuurtoren op deze plaats dateert uit het jaar 1300. Het onderste deel van de toren werd oorspronkelijk gebruik als seintoren  (Torre de Senyals). In 1613 werd het bovenste deel geplaatst en verhoogd en in 1617 als vuurtoren in gebruik genomen. Het is een vierkante bakstenentoren met halverwege een galerij met kantelen  met daarna een steeds smaller wordende opbouw tot de galerij met het lantaarnhuis. De toren heeft een hoogte van 38 meter, brandpuntshoogte van 41 meter en een bereik van 18 zeemijlen. 

PUNTA DE L'AVANÇADA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige schiereiland aan de noordkust van Mallorca, direct grenzend aan de baai van Pollença.
Het is een achthoekige gemetselde piramideachtige toren met drie galerijen en een lantaarnhuis. 
De toren werd in 1905 in gebruik genomen, heeft een hoogte 18 meter, brandpuntshoogte van 29 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

PUNTA MOSCARTER VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen vlakbij Portinatx aan de noordkust van Ibiza.
De bouw begon in 1975 en werd in november 1978 in gebruik genomen.
het is een betonnen toren met een hoogte van 52 meter en is daarmee de hoogte in de Balearen.
het is een witte toren met een spiraal vormige zwarte band van boven naar beneden. De toren heeft twee galerijen en een grijs lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 93 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom.




PUNTA NATI VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren  van Punta Nati bevindt zich aan de rotsachtige noordwestkust van Menorca. De vuurtoren werd gebouwd op verzoek van de Franse autoriteiten na het zinken van het stoomschip Général Chanzy in 1910.
Het is een achthoekige stenen toren met bijgebouwen. De toren heeft een hoogte van 19 meter, heeft één galerij en een wit lantaarnhuis.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 42 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren markeert de oostkant van het Kanaal van Menorca, een zeestraat die Mallorca en Menorca scheidt.

LA MOLA VUURTOREN.

De vuurtoren van La Mola, ook bekend als de vuurtoren van Formentera is gelegen op de oostpunt van het eiland.
De bouw duurde van 1859 tot 1861 door de vervanging van de gebruikte slechte kwaliteit steen.
In 1970 werd de toren geëlektrificeerd. Het is een cilindrische toren en staat in het midden van het wachtershuis. De toren heeft een galerij en een 12 hoekige lantaarn.
De toren heeft een hoogte van 22 meter, een brandpuntshoogte van 142 meter en een bereik van 23 zeemijlen. Geeft 1 knippering elke 5 seconden.


TAGOMAGO VUURTOREN.

De vuurtoren van het eiland Tagomago ligt op een privé eiland voor de kust van Ibiza.

De bouw begon in 1913 en de toren werd in 1914 in gebruik genomen. Het is een 23 meter hoge toren en staat op een klif 86,3 meter boven zeeniveau. Het onderste gedeelte van de toren is achthoekig met op de hoeken een bruine sierband. Hierna volgt een rond deel met twee galerijen en een wit lantaarnhuis. De toren staat los van de twee bijgebouwen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 86 meter, en een bereik van 21 zeemijlen.

TORRE D'EN BEU.

De Torre d'en Beu, ook bekend als Torre de Cala Figuera, is een beschermde uitkijktoren aan de kust van Mallorca.
Naast deze uitkijktoren staat een modern navigatie licht behorende tot de gemeente Santanyl, in het zuidoosten van het eiland. De uitkijktoren met een hoogte van 12 meter werd in 1569 gebouwd en , nadat hij was verwoest, herbouwd in 1617.
Het navigatie licht en tevens radarpost heeft een hoogte 6 meter, een brandpuntshoogte van 32 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.




TRAMUNTANA VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen in het noorden van het eiland Dragonera, op ruim 700 meter van het eiland Mallorca. De toren werd gebouwd op het hoogste punt van het eiland en werd in 1910 in gebruik genomen. De vuurtoren werd sinds 1961 niet meer technische onderhouden en de lens werd naar de vuurtoren van Porto Colom verplaatst.
De gemetselde stenen cilindrische toren heeft een hoogte 15 meter, een brandpuntshoogte (toen deze nog in gebruik was ) van 67 meter, met een bereik van 14 zeemijlen.



            Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-A)




 




dinsdag 9 juni 2026

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. PORTUGAL. (DEEL 15-B)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE 

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

         HAVEN TE BEGELEIDEN. 

                                         DEEL 15-B.
 

REGIO LISSABON.

De regio Lissabon wordt beschouwd als representatief voor de metropoolregio Lissabon. Het is een regio met aanzienlijk belang voor de industrie en is de op één na dichts bevolkte regio van Portugal. De rivier de Taag stroomt door de regio en aan de monding ligt de hoofdstad van Portugal, Lissabon.





 

      FAROL DA AZEDA.

De vuurtoren van Azeda werd op 6 juni 1940 in gebruik genomen op Quinta da Azesa in Setúbal, in het district Setúbal.
Aanvankelijk was het licht in een hut op een heuvel geplaatst, maar door de nieuwbouw werd het zicht belemmerd. In 1996 werd de 31 meter hoge cilindrische toren gebouwd, welke ongeveer 3 kilometer landinwaarts staat. 
Naast de functie als vuurtoren doet de toren ook dienst als watertoren voor de stad Setúbal.
Het is een witte toren met twee brede rode banden, galerij en rood lantaarnhuis. De brandpuntshoogte is 61 meter, met een bereik van 22 zeemijlen.
De toren werd in 1985 geautomatiseerd. De toren geeft elke zes seconden een flits van 3 seconden.


RAFOL DO BUGIO.

De vuurtoren bevindt zich in het fort Sao Lourenço do Bugio, aan de monding van de rivier de Taag, in de richting van Cova do Vapor, Trafaria, in het zuiden van het district Setúbal en de stad en gemeente Oeiras.
Het is een ronde, witte stenen toren, bekroond met een rode lantaarn en balkon, binnen een eveneens ronde vesting, gebouwd in 1693.  De huidige toren werd in 1775 in gebruik genomen, heeft een hoogte van 14 meter, een brandpuntshoogte van 28 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. De toren werd in 1981 geautomatiseerd.

FAROL DO CABO DA ROCA.

De vuurtoren is gelegen op de gelijknamige kaap, in de parochie Colares, gemeente Sintra.
het is een vierkante stenen toren, bekleed met witte tegels, mar daaraan vastgebouwde gebouwen, met een rode lantaarn met galerij.
Het is de op één na van de oudste vuurtorens aan de Portugese kust, en werd gebouwd in 1772.
 De toren heeft een hoogte van 22 meter, een brandpuntshoogte van 165 meter, met een bereik van 25,92 zeemijlen. De toren werd in 1990 geautomatiseerd.


FAROL DO CABO RASO.   

De vuurtoren is gelegen op Cabo Raso, in het fort Sao Brás de Sanxete, in de parochie en gemeente Cascais.
Het is een ronde, cilindrische metalen toren met een hoogte van 13 meter, galerij en rode lantaarn, en aangebouwde gebouwen. De toren werd in 1894 in gebruik genomen in en 1984 geautomatiseerd.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 23 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.

FAROL DE CACILHAS.

De vuurtoren is gelegen aan de zuidoever van de rivier de Taag, op de landtong van Cacilhas, in de gemeente Almada.
De vuurtoren is niet meer in gebruik.
De toren heeft een hoogte van 12 meter en een diameter van 1,27 meter en is cilindrisch van vorm, gemaakt van rood geverfd gietijzer, met galerij en lantaarnhuis. 
De toren werd op 15 januari 1886 in gebruik genomen en op 18 mei 1978 buiten werking gesteld. De vuurtoren had een bereik van 11,5 zeemijlen.



FARO DO CABO ESPICHEL.   

De vuurtoren is gelegen op Kaap Espichel aan de westkust van de parochie van Castelo, gemeente Sesimbra. Het complex werd gebouwd in 1790. De toren werd gebouw op een plek van een kluizenarij die in het midden van de 14e eeuw was gesticht om een beeld van Maagd Maria te bewaren. De zeshoekige toren is opgetrokken uit steen en heeft een hoogte van 32 meter, een brandpuntshoogte van 168 meter, met een bereik van 26 zeemijlen. Het lantaarnhuis is rood geschilderd. De toren werd in 1989 geautomatiseerd.
De top van de toren is te bereiken via een stenentrap met 135 treden en een ijzeren met 15 treden.

FARO DO ESTEIRO.

De vuurtoren is gelegen in de Mata do Estádio Nacional in Cruz Quebrada - Dafunda, in de gemeente Oeiras, in de wijk Lissabon, op een afstand van 760 meter van een andere vuurtoren die daar vroeger stond. 
Het bevindt zich ongeveer 800 meter ten noordoosten van de vuurtoren van Gibalta. Het is een vierkante stenen toren, bedekt met witte dakpannen en met zichtbare hoekstenen. De zuidkant is beschilderd met twee horizontale rode strepen die overdag als een herkenningspunt dienen. De toren werd in 1914 in gebruik genomen.
De vuurtoren Esreiro markeert samen met de vuurtorens Giballa en Mama de ingang van het zuidelijke kanaal van de haven van Lissabon. De toren werd in 1988 geautomatiseerd.
De toren heeft een hoogte van 15 meter, een brandpuntshoogte van 82 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

FAROL DO FORTE DO CAVALO.    

De vuurtoren is gelegen op een hoek van de vestingmuur van het fort Sao Teodósio da Ponta do Cavalo, Sesimbra.
Het is een cilindrische metalen toren met galerij en lantaarn, geheel in het rood.
Het fort werd gebouwd tussen 1648 en 1652. De vuurtoren met bij behorende gebouwen werd midden 1895 op de bovenste batterij van het fort gebouwd en in het volgende jaar in september in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 7 meter, een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De toren werd in 1983 geautomatiseerd.

FAROL DA GIBALTA.

Het is een actieve vuurtoren in Oeiras, ongeveer 10 kilometer ten westen van het centrum van Lissabon.
Het is een wit cilindrische toren met galerij en rood lantaarnhuis. De toren heeft verticale rode strepen. De toren heeft een vast rood licht.
De eerste toren die er werd gebouwd in 1914 werd door een aardverschuiving verwoest. De huidige toren werd op 10 februari 1954 in gebruik genomen op ongeveer 30 meter van de plaats van de vorige.
De toren heeft een hoogte van 21 meter, een brandpuntshoogte van 31 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. 
In 1981 werd de toren geautomatiseerd.


FAROL DA GUIA. 

De vuurtoren is gelegen bij Kaap da Guia, ongeveer 2 kilometer ten westen van het centrum van Cascais. Het is een taps toelopende stenen toren van wit metselwerk en gemarkeerd op de hoeken van donkere steenblokken. De toren heet een grote galerij met daarop een rood lantaarnhuis.
Door zijn ligging aan de monding van de rivier de Taag was Kaap da Guia altijd een belangrijk knooppunt voor de scheepvaart. Vanaf 1523 werd deze plaats aan de Portugese kust verlicht door de kapel van de Hermitage van Onze-Lieve-Vrouw van Guia. In 1537 bouwden de broeders er de eerste toren met olielampen. Tijdens de aardbeving in 1755 raakte de toren zwaar beschadigd en het was de Markies van Pombal die opdracht gaf de toren te herbouwen.
De huidige toren werd in 1761 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 28 meter, een brandpuntshoogte van 58 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. De toren van Guia werd samen met andere vuurtorens in de buurt van Lissabon in 1957 geëlektrificeerd en in 1982 geautomatiseerd.

FAROL DA MAMA.

De vuurtoren van Mama bevindt zich in de Carnaxide Sierra van de gemeente Oeiras, in het district Lissabon. Hij is gebouwd op een ronde heuvel, bekend als de Mama Sul.
De toren ligt ongeveer 4 kilometer landinwaarts, ten noordwesten van Belém, en vormt samen met de vuurtorens van Esteiro en Gibalta de uitlijning van de zuidelijke ingang van de haven van Lissabon. Tot de 19e eeuw verleende visser loodsdiensten aan de commerciële scheepvaart, daar zij kennis hadden van de zandbank in de monding van de Taag. Bij nacht werden er aan de wal vuren ontstoken. Het eerste echte navigatie punt las markering dateert uit 1607. De eerste vuurtoren dateert uit 1857 en het is een metalen toren van 21 meter hoogte. Hij bestaat uit een metalen driepoot met een lagere galerij, samen met een toren met de bovenste galerij en een lantaarn. Een externe wenteltrap leidt naar de onderste galerij. Het geheel is wit geschilderd, de trap is rood en te toren heeft twee brede horizontale rode banden. De toren heeft de bijnaam "raket van Carnaxide". De toren heeft een brandpuntshoogte van 82 meter, een bereik van 24 zeemijlen.


FAROL DO OUTAO.  

De vuurtoren is gelegen op het Fort de Santiago do Outao, in Setùbal, op de rechteroever van de rivier de Sado.
Het is een zeshoekige toren met een galerij en rood lantaarnhuis, met een hoogte van 11 meter. Een deel van de toren is wit geschilderd, het bovenste deel is van steen, de bouw dateert uit 1880. De brandpuntshoogte van de toren is 34 meter en het bereik 12 zeemijlen.

FAROL DE SANTA MARTA.

De vuurtoren bevindt zich ten zuiden van het centrum van Cascais, in het district Lissabon, aan de monding van de rivier de Taag. Hij dient als licht voor de baai van de stad en de nieuwe jachthaven.
het is een vierkante stenen toren bedekt met witte dakpannen, met twee blauwe horizontale strepen en een rood lantaarnhuis. De vuurtoren werd gebouwd op het terrein van het fort Santa Marta, waar nu ook het vuurtorenmuseum is gevestigd. Het fort werd gebouwd in de jaren 1640 om de baai te beschermen. In 1864 werd het militair niet meer noodzakelijk geacht. De vuurtoren dateert uit 1868 en heeft een hoogte van 20 meter, brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. De toren werd in 1981 geautomatiseerd.

FAROL DE SAO JULAO.  

De vuurtoren is gelegen in het Fort Sao Juliao da Barra, de officiële residentie van de minister van Staat en Nationale Defensie in de stad Oeiras, Lissabon. De algemene bouw bouw begon in 1553 en de vuurtoren werd in 1761 in gebruik genomen.
Het is een vierkante stenen toren met een hoogte van 24 meter, met een gekanteelde top met daarop een lantaarn. De toren is gemaakt van ongeverfde steen, de lantaarn is wit geschilderd met een rode koepel. De huidige toren heeft een hoogte van 24 meter, brandpuntshoogte 39 meter, en bereik van 14 zeemijlen. De huidige toren werd in 1775 in gebruik genomen en werd in 1980 geautomatiseerd.

ALENTEJO.

Alentejo is een zuid-centraal gebied in Portugal. De naam "além do Tejo" betekend letterlijk "over de Taag". 
Het gebied word in het noorden begrenst door de rivier de Taag met ten noorden daarvan de regio Centro, in het oosten koninkrijk Spanje, in het westen Lissabon en de Atlantische Oceaan en in het zuiden door de regio Algarve.
De regio kent natuurgebieden en veel forten aan de grens met Spanje.
De Eucalyptus, kurkeik, steeneik en de olijfbomen komen er weelderig voor.


FARO DO CABO SARDAO.   

De vuurtoren is gelegen in Cabo Sardao, in de provincie van Sao Teotonio, in de gemeente Odemira.
Deze kustvuurtoren in gelegen in het natuurpark Zuidwest-Alentejo en Vicentine Coast.
De eerste bouw dateert van 1910 en de vuurtoren werd op 15 april 1915 in werking gesteld. Het is een witte vierkante toren gemarkeerd op de hoeken door grote grijze stenen met daarop een rood lantaarnhuis met rode galerij.
De toren heeft een hoogte van 17 meter, een brandpuntshoogte van 68 meter met een bereik van 23 zeemijlen.  In 1950 werd de toren geëlektrificeerd en in de jaren 80 geautomatiseerd.Op de plaats waar nu de huidige vuurtoren staat heeft vroeger een uitkijktoren gestaan van een ridderkasteel.

FAROL DO CABO DE SINES.

De vuurtoren is gelegen bij Kaap Sines, bij de plaats Sines, district Setubal.
Het is een witte cilindrische toren met een aangebouwd gebouw, waarvan de bouw begon in 1880. De vuurtoren bestaat uit drie delen: de onderste twee delen hadden elk één verdieping, en het bovenste deel bestond uit een cilindrische toren met daarop een ijzeren balkon. met daar bovenop  met een kleine diameter het rode lantaarnhuis. 
De toren heeft een hoogte van 22 meter, brandpuntshoogte van 56 meter, met een bereik van 26 zeemijlen. De toren werd in 1950 in gebruik genomen als luchtvaarttoren en de lichtbron werd teruggebracht naar een hoogte van 42 meter.
In 1995 werd de toren buiten werking gesteld en vervangen door een andere toren.


ALGARVE.

Algarve is de zuidelijkste regio van Portugal en bestrijkt de gehele zuidkust van het land. 
De hoofdstad is Faro. De naam is afkomstig uit de Moorse overheersing, het Arabische "Al-Gharb", wat betekend 'het westen".
Algarve grenst in het noorden aan Alentejo, aan de oostzijde ddor de Rio Guadiana, een grensrivier met Spanje en in het zuiden en het westen aan de Atlantische Oceaan. 

FAROL DE ALFANZINA.    

De vuurtoren van Alfanzina staat op een rotsachtig voorgebergte in Alfanzina, Praia do Carvorio, in de gemeente Laga.
In 1913 begonnen de eerste technische overwegingen met betrekking tot de bouw van een vuurtoren. In 1920 werd de vuurtoren in gebruik genomen en in 1952 werd het vuurtorenwachtershuis aangebouwd. In 1961 kwam een goede toegangsweg gereed. In 1980 werd de toren op het elektrische net aangesloten. In 1981 werd de toren geautomatiseerd.
Het is een stenen vierkante toren, wit geschilderd en op de hoeken geaccentueerd met bruine hoekstenen. Een galerij met een rood lantaarnhuis.  De toren heeft een hoogte van 23 meter, een brandpuntshoogte van 63 meter, met een bereik 29 zeemijlen.


FAROL DO CABO DE SANTA MARIA.   

De vuurtoren staat op het eiland Culatra, in de stad en het district Faro, tegenover Olhao in de Algarve.
Hij bevindt zich ongeveer 2,5 kilometer ten oostnoordoosten van Kaap Santa Maria, en wordt er van gescheiden door het kanaal Barra Nova.
Het is een afgeknotte  witte kegelvormige toren met een extern skelet van gewapend beton, gevormd door een kegelvormig raster van pilaren en balken. De galerij en het lantaarnhuis zijn rood.
De toren dateert uit 1851 en in 1922 werd de toren met 12 meter verhoogd tot een hoogte van 47 meter. In 1949 werd de toren geëlektrificeerd met behulp van een set generatoren. In 1997 werd de toren geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 50 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

FAROL DO CABO DE SAO VICENTE.

De vuurtoren met bijgebouwen zijn gelegen op Kaap Sint Vincent in het gelijknamige fort, in de parochie Sagres, gemeente Villa do Bispo.
Het is een cilindrische witte  toren van steen en heeft een hoogte van 28 meter. De toren heeft een rode galerij en lantaarnhuis.
De toren staat ook wel bekend als de Dom Fernando-vuurtoren, werd in opdracht van koningin Maria II gebouwd en in oktober 1846 in gebruik genomen. In 1897 werd de toren 5,7 meter verhoogt. De huidige hoogte van de vuurtoren is 28 meter, met een brandpuntshoogte van 86 meter, en een bereik van 32 zeemijlen. In 1982 werd de toren geautomatiseerd.


FAROL DA PONTA DO ALTAR.   
 
De vuurtoren staat op een kleine klif e bevindt zich in de Farragudo-parochie van de gemeente Lagoa in het district Faro. De vuurtoren met zijn ongebruikelijke ontwerp, bestaaut uit een kleine vierkante toren die vastzit aan een eenlaags wachtershuis. Op het terras van de kleine toren staat een rood lantaarnhuis. Het geheel werd gebouwd in 1893 uit steen. De toren werd voor het eerst verlicht in 1893 en in 1992 geautomatiseerd. De toren heeft een hoogte van 10 meter, brandpuntshoogte van 32 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Vlak naast de kleine vuurtoren staat een enorm hoge betonnen cilindrische toren met galerij en technisch onderkomen. Het is een navigatie toren voor de luchtvaart voor het vliegveld van Faro.

FAROL DA PONTA DE PIEDADE.

De vuurtoren staat op de Kaap Ponta da Piedade, in de gemeente Lagos, Algarve.
De vuurtoren is een stenen gebouw, gelegen op 51 meter boven het zeeniveau. Hoewel er reeds plannen waren voor de bouw in 1883 werd de toren pas in 1912-1913 gebouwd op de ruïnes van de klijzenarij "Nossa "Senhora da Piedade.
De toren werd in 1952 geëlektrificeerd en in 1983 geautomatiseerd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 51 meter, met een bereik van 20 zeemijlen.


FAROLIM DE SAGRES.     

De vuurtoren, is een baken/vuurtoren gelkegen langs het kustschiereiland Sagres Point in de burgerlijke parochie
Sagras, in de gemeente Vila do Bispo.
De eerste vuurtoren op deze plaats werd in 1894 ingewijd als onderdeel van de herdenking van het 500-jarig bestaan van Hendrik de Zeevaarder, die in Sagres de eerste zeevaartschool stichtte. De huidige toren is opgetrokken uit gewapend beton en heeft een hoogte van 13 meter. Het is een vierkante ongeverfde toren, met een rood lantaarnhuis en werd in 1958 gebouwd en in 1960 gebruik genomen. In 1979 werd de toren geautomatiseerd en in 1983 op afstand bestuurd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 53 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

FAROL VILA REAL DE SANTO ANTÓNIO.


De vuurtoren is gelegen op de rechteroever van de rivier de Guadiana, in Vila Real de Santo António.
De vuurtoren is cilindrische van vorm en heeft een hoogte van 46 meter. De wit geschilderde cilinder  is door horizontale ringen in vakken verdeeld. Boven de galerij staat het rode lantaarnhuis.
De toren werd in 1947 geëlektrificeerd en later op het nationale stroomnet aangesloten. In 1989 werd de toren geautomatiseerd.
De toren heeft een brandpuntshoogte van 57 meter, met een bereik van 26 zeemijlen.



FAROLIM DE VILAMOURA.   

Het zijn in feite geen vuurtorens maar lichtbaken aan de ingang van de haven van de luxe badplaatsVilamoura
Het is de grootste jachthaven van Portugal en is gelegen in de gemeente Loulé.
De lichtbakens zijn afgeknotte rond betonnen piramides met een galerij met daarop een groen of een roodlicht. De torens zijn wit geschilderd en horizontaal voorzien van groene of rode banden.





Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. BALAREN - SPANJE. (DEEL 16-A)