VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-B)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                   DEEL 17-B

VERVOLG TOSCANE.

PIANOSA VUURTOREN.  

De vuurtoren is een actieve vuurtoren gelegen aan de oostkant van het eiland Pianosa.

De vuurtoren werd gebouwd in 1864 en op 1 oktober 1865 in gebruik genomen.

Het geheel bestaat uit een gebouw van twee verdiepingen met daarop een toren met een hoogte van 19 meter, met een galerij en een lantaarn op 42 meter boven het zeeniveau. Het geheel is uit bakstenen opgetrokken en wit geschilderd. De toren is aangesloten op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 42 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht geeft twee witte flitsen elke tien seconden.

PORTOFERRAIO VUURTOREN.

De eerste vuurtoren ook wel genaamd Faro del Forte Stella, aangezien deze op de noordelijke wal van Forte Stella is geplaatst, gebouwd in 1548 door Cosimo L de 'Medici.

De huidige vuurtoren werd in 1788 gebouwd door Leopold II, groothertog van Toscane. Het is een stenen toren van 25 meter hoogte, heeft een dubbele galerij en een lantaarnhuis met grijze koepel. De toren werd in 1915 volledig geautomatiseerd en op het netstroom aangesloten.

Het is een ongeverfde toren en de galerij is in een rode steensoort gebouwd. 

De toren heeft een brandpuntshoogte van 63 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

Het licht is drie witte flitsen met een tussenpose van 14 seconden.

PUNTA DI CAPEL ROSSO VUURTOREN.   

Het is een actieve vuurtoren op Isola del Giglo aan de Tyrreense Zee. De vuurtoren werd gebouwd in 1883 op de meest zuidelijke punt van het eiland. Het is een gebouw van twee verdiepingen met een zeskantige toren van 20 meter hoogte aan de zuidkant, met een galerij en een lantaarnhuis.

De toren is wit geschilderd en het gebouw is geschilderd in witte en rode strepen.

De toren is opgetrokken uit beton en bakstenen en de lantaarn heeft een grijze koepel.

 De toren is aangesloten op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 90 meter, met een bereik van 23 zeemijlen, en zendt vier witte flitsen uit met een tussenpoos van 30 seconden.

PUNTA FERRAIONE VUURTOREN.

Het is een actieve vuurtoren, gelegen op het oostelijke punt van een baai die de haven van het eiland Capraia in de Toscaanse archipel in de Tyrreense Zee begrenst.

De vuurtoren werd gebouwd in 1868 en gerenoveerd in 1908, bestaat uit een vierkante toren met een hoogte van 12 meter, met aan de noordelijke zijde een twee verdiepingen wachtershuis. De vuurtoren is geautomatiseerd en is op het netstroom aangesloten.

De toren en bijgebouw zijn wit geschilderd en de toren met galerij en lantaarnhuis zijn ook wit, maar de koepel van het lantaarnhuis is grijs metaal. De toren heeft een brandpuntshoogte van30 meter, met een bereik van 16zeemijlen.

SCOGLIETTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op de top van een bijna onbegroeid rotachtig eiland voor Portoferraio in het Piombino-kanaal op ongeveer 3/4 zeemijl van Punta Capo Bianco. De eerste vuurtoren hier werd gebouwd in 1910, maar werd aan het einde van de WO-II door de Duitsers verwoest, maar in 1945 weer herbouwd.

Het is een kleine vierkant stenen wachtershuis met een cilindrische stenen toren met een hoogte van 8 meter. In de hoek staat een galerij en de lantaarn staat op een hoogte van 24 meter boven het zeeniveau. Het in een ongeverfde toren met een witte lantaarn, een brandpuntshoogte van 24 meter, en een bereik van  van 5 zeemijlen. De vuurtoren is volledig geautomatiseerd en krijgt de energie van zonnepanelen en zendt twee witte flitsen uit met een tussenpoos van zes seconden.

TALAMONE VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen op het zuidelijkste puntje van een rotsachtige landtong van Talamone in de Toscaanse Maremma.

De vuurtoren werd in 1865 gebouwd, in de WO-II verwoest en in 1947 weer herbouwd. Het is een vierkante stenen toren van 18 meter hoogte met een galerij en lantaarnhuis met een grijze metalen koepel. De toren is verbonden met het zuidelijke kustbastion van het fort dat in de 13e eeuw door Aldobrandeshi werd gebouwd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

De lantaarn is aangesloten op netstroom, zendt twee witte flitsen uit met een tussenpoos van 10 seconden.

SCOGLIO FORMICHE DI GROSETTE VUURTOREN.

Het is een actieve vuurtoren, gevestigd op de grootste van de drie scheren, op een afstand van 9 zeemijlen ten zuidwesten van Marina di Grosseto.

De vuurtoren met wachtershuis werden in 1901 gebouwd en in 1919 gerestaureerd. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is wit geschilderd. De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 23 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. De stroom wordt geleverd door zonnepanelen en de lantaarn zendt elke zes seconden een witte flits uit.

VADA SHOAL VUURTOREN.

De vuurtoren van Vada Shoal is een actieve vuurtoren, gelegen op ongeveer 4 zeemijlen voor de kust van Vada om de aanwezigheid van ondiepten aan te geven. De toren behoort tot de gemeente Rosignano Marittomo.

De toren werd gebouwd in 1868, herbouwd in 1959 en gerestaureerd in 2008. Het is een cilindrische gemetselde toren met een hoogte van 18 meter. 

Het is een zwart geverfde toren met een brede rode band en het lantaarnhuis heeft grijze metalen koepel. De toren is op een ronde betonnen fundering geplaatst, welke staat op een brede steiger om ringt door steenstort.

 De huidige stroombron is zonne-energie. De brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 12 zeemijlen.

VIAREGGIO DIGA FORANEA VUURTOREN.  

Het is een actieve moderne vuurtoren, gelegen halverwege de golfbreker van de haven van Viareggio.

De vuurtoren werd in 1993 gebouwd, en is een cilindrische betonnen toren met een hoogte van 32 meter, galerij en lantaarnhuis, alles in het wit geschilderd. De toren heeft aan de zijkant zeven ramen in een rechte lijn boven elkaar.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. Het licht zendt elke 5 seconden een witte flits uit.

LAZIO.

Lazio is een regio in het midden van Italië, grenzend in het noorden aan Toscane, in het zuiden aan Campanië en in het westen aan de Tyrreense Zee.

De hoofdstad is Rome.

De naam Lazio komt van het oude volk de Latijnen en is de bakermat van de Latijnse taal.

CAPO D'ANZIO VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige kaap, op een rotsachtige klif met uitzicht op de ruïnes van de villa van Nero, vlak bij de stad Anzio.

De bouw begon in 1860 op bevel van paus Pius IX, maar het werk werd pas in 1866 voltooid.

De huidige vuurtoren bestaat uit een toren van 21 meter hoog, met balkon en lantaarnhuis, die oprijst uit een wit wachtershuis. Het geheel is wit geschilderd en het lantaarnhuis heeft een grijs metalen koepel. De toren is aangesloten op netstroom.

De brandpuntshoogte is 37 meter, met een bereik van 22 zeemijlen. De toren zendt twee witte flitsen uit met een tussenpoos van 10 seconden.

CAPO CIRCEO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op de gelijknamige kaap, ongeveer 3 kilometer ten westen van San Felice Circeo.

Ook deze toren werd gebouwd in opdracht van paus Pius IX en is sinds 1866 in gebruik.

Het is een cilindrische witte toren met galerij en lantaarnhuis, met een aangebouwd wachtershuis, en staat op een achthoekig prisma ondergrond. Geheel is wit geschilderd, behalve de koepel van het lantaarnhuis dat metaal grijs is.

De toren heeft een hoogte van 18 meter, is aangesloten op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 38 meter, met een bereik van 23 zeemijlen. De toren heeft een roterend licht, dat elke vijf seconden een witte lichtflits uitzendt.

CAPO D' ORLANDO VUURTOREN.   

De vuurtoren van Capo dÓrlando is een actieve vuurtoren, gelegen aan de voet van een rotsachtige heuvelrug, ten noorden van de gemeente Capo d'Orlando.

De vuurtoren, een achthoekige stenen toren met een hoogte van 10 meter werd in 1904 gebouwd.

Hij staat op een betonnen fundering en heeft een galerij en lantaarnhuis, en is verbonden aan een een eenlaags wachtershuis. Het is een terracotta toren, met witte omlijsting en grijze metalen koepel.

De toren is aangesloten op netstroom, heeft een hoogte van 10 meter, een brandpuntshoogte van 27 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.  

MONTE ORLANDO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren van Monte Orlando werd in 1954 gebouwd, Hij staat op een hoogte  van 185 meter en het licht heeft een bereik van 23 zeemijlen.

Een rond gebouw staat  niet ver van de vuurtoren in het natuurpark Monte Orlando, gelegen bij Gaeta in Lazio.

Het is een Romeins mausoleum van Licius Munatius Plancus. Het is een rond travertijnmonument uit de 1e eeuw. Plancus was een belangrijk historische persoonlijkheid.

PUNTA DELLA GUARDIA VUURTOREN.

 

De actieve vuurtoren is gelegen op het eiland Ponza, het grootste van de Pontijnse eilanden.

Een eerdere vuurtoren dateert uit 1866. De huidige vuurtoren werd in 1886 in gebruik genomen.

Het bouwwerk staat op een grote klif die via een smalle landtong met de rest van het eiland is verbonden. Het bestaat uit een rechthoekig eenlaags gebouw met aan één langszijde een achthoekige stenen toren met galerij en lantaarnhuis. Het geheel heeft een hoogte van 17 meter, een brandpuntshoogte van 112 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

VENTOTENE VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het eiland Ventotene, vlakbij Porto Romano.

De huidige vuurtoren werd gebouwd in 1891 en is een cilindrische witte toren met een hoogte van 16 meter, met galerij en lantaarnhuis, en is aan de zeezijde bevestigd aan het wachtershuis.

Het is een gemetselde toren en het lantaarnhuis heeft een grijze metalen koepel.

Het geheel staat op een plaats waar eerder een vuurtoren stond uit 1869.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 21 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

CAMPANIA.        

Campania is een regio in Zuid-Italië die in het noordwesten grenst aan Lazio, in het zuidoosten aan Basillicata en in het westen aan de Tyrreense Zee. De naam van de regio is rechtstreeks afgeleid van het Latijn, de Romeinen noemden de regio namelijk Campania felix, wat gelukkig land(schap)  betekent.

De hoofdstad is Napels. Tussen 600 en 200 v.Chr was Capua de belangrijkste havenstad van de regio. Sinds de middeleeuwen is de dominante positie over gegaan naar Napels en is deze onaangevochten gebleven. 

ANTEMURALE THAON DE REVEL VUURTOREN.

De vuurtoren staat op een historische golfbreker in de haven van Napels en is een actieve vuurtoren.

Het is een karakteristieke groene gietijzeren toren, gebouwd in 1854, bevindt zich op op het zuidwestelijke uiteinde van de dam en zendt elke vier seconden een groene flits uit.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 18 meter, met een bereik van 9 zeemijlen. De toren werkt tegenwoordig op zonne-energie.

De naam verwijst naar de Italiaanse admiraal Paolo Thaon di Revel, die leefde van 10 juni 1859 tot 24 maart 1948. Hij nam deel aan de Italiaanse-Turkse oorlog en voerde het bevel over de Italiaanse kruisers in de slag om Beiroet.

CAPO D'ORSO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren is gelegen aan de steile kust van Amalfi in de gemeente Maiori, Campania.

De eetste vuurtoren op deze plaats werd gebouwd in 1862, terwijl de huidige in 1882 werd gebouwd.

Deze bestaat uit een gebouw van twee verdiepingen, een rood geschilderd wachtershuis met witte accenten en daarvoor staand een witte lantaarn met een hoogte van 1,5 meter. De lantaarn staat 66 meter boven de zeespiegel en heeft een bereik van 16 zeemijlen.

De lantaarn zendt drie witte flitsen uit met een tussenpoos van 15 seconden.

CAPO MISENO VUURTOREN.

Deze actieve vuurtoren staat op de gelijknamige landtong, die de noordwestelijke grens markeert van de Golf van Napels en de Golf van Pozzuoli, richting de Tyrreense Zee.

De eerste toren op deze plaats werd gebouwd in 1869 en vervolgens herbouwd in 1953.

Het is een witte cilindrische toren met een hoogte van 3,7 meter, met galerij en lantaarnhuis, bevestigd aan de zeewaartse hoek van een wit twee verdiepingen wachtershuis. De lantaarn ig geschilderd in grijs metallic en bevindt zich op 80 meter hoogte boven het zeeniveau. Het licht dat een bereik heeft van 16 zeemijlen, zendt twee witte flitsen uit met een tussenpoos van 10 seconden.

CAPO PALINURO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren ligt ongeveer 64 kilometer ten zuidwesten van Salerno in het zuidelijke deel van Cilento

Het vuurtoren complex werd gebouwd in 1870 en bestaat uit een achthoekige  prismatoren met een hoogte van 14,4 meter, met galerij en lantaarnhuis.

De toren rijst op uit een wit wachtershuis van twee verdiepingen.

De lantaarn is grijs metallic geschilder en bevindt zich op een hoogte van 206 meter boven het zeeniveau. De toren is volledig geautomatiseerd, werkte eerst op netstroom maar is omgebouwd op zonne-energie. Het licht heeft een bereik van 25 zeemijlen, en zendt drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden. 

CASTELLO D'ISCHIA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat in de gemeente Ischia, in de provincie Campanië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1913 en bestaat uit een lantaarn die is gemonteerd op een steil bastion, van het Aragonese kasteel uit de 15e eeuw. De lantaarn zelf heeft een hoogte van 0,91 meter, maar bevindt zich op een hoogte van82 meter boven het zeeniveau. Het geheel is geautomatiseerd. De lantaarn is grijs metallic van kleur. De brandspuntshoogte is 82 meter, met een bereik van 16 zeemijlen, en zendt uit één lange witte witte flits met een tussenpoos van 6 seconden.

FORTINO TENAGLIA VUURTOREN.  

De actieve vuurtoren is gelegen op een landtong aan de westkant van de Golf van Pozzuoli in de gemeente Bacoli.

De eerste toren alhier werd gebouwd in 1856 onder het Koninkrijk de Beide Siciliën, terwijl de huidige vuurtoren dateert uit de naoorlogse periode in 1856.

Het is een cilindrische toren met betonnen fundering  met een hoogte van 8 meter en is rood geschilderd. De toren heeft een galerij en lantaarnhuis en werd tegenwoordig op zonne-energie. De huidige toren werd voor het eerst in werking gesteld in 1950, heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Het licht zendt uit een rode flits met een interval van 4 seconden.  

ISCHIA PORTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan het noordelijke uiteinde van de westelijke pier van de haven van Ischia.

De vuurtoren werd gebouwd in 1968 en bestaat uit een rode cilindrische stenen toren met een hoogte van 11 meter, met galerij en lantaarnhuis. De toren en naast gelegen gebouw staan op een betonnen fundatie

Het lantaarnhuis is wit geschilderd en de koepel grijs metallic.

De toren is aangesloten op netstroom, heeft een brandpuntshoogte van 13 meter, en een bereik van van 15 zeemijlen voor het witte licht en 12 zeemijlen voor het rode licht.

De toren zendt uit, afhankelijk van de richting, een rode of witte flits met een tussenpoos van 3 seconden.

ISOLOTTI LI GALLI VUURTOREN.   

De vuurtoren is gelegen op het rotseiland en werd gebouwd in 1935.

De toren heeft een brandpuntshoogte  van 67 meter, met een bereik van 6 zeemijlen.

De Li Galli eilanden ook bekend onder de naam Le Sirenuse liggen ongeveer 4 kilometer zuidwesten van Positano.

ISOLOTTO LICOSA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op een klein eilandje, gelegen voor Punta Licosa.

Het is een witte cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis. Lantaarnhuis heeft een grijze metallic koepel. 

De toren heeft een hoogte van 31 meter en werd in 1913 gebouwd.

De toren werkt op zonne-energie, heeft een brandpuntshoogte van 43 meter en een bereik van 11 zeemijlen.

MOLO CALIGOLIANO VUURTOREN.    

Het is een actieve vuurtoren in de haven van Pozzuoli en staat op de kop van de gelijknamige historische pier, die oorspronkelijk door de Romeinen is gebouwd.

De witte betonnen toren, staande op een betonnen fundering, heeft een hoogte van 5 meter heeft een galerij en lantaarnhuis met grijze koepel.  De toren heeft een brandpuntshoogte van 11 meter en het groenen licht heeft een bereik van 9 zeemijlen.

De torren werkt op zonne-energie.

De Romeinse pier werd gebouwd onder keizer Augustus en Galigula. De pier een stukje imposante havenbouwkunst van de Romeinen was 372 meter lang en bestond uit 15 massieve pilaren verbonden door bogen.

               Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-C)

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-A)

 

   EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

           OM IN DUISTERNIS DE

     ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

          HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                       DEEL 17-A

ITALIË.   

Italië, officieel de Republiek Italië, is een land in Zuid-Europa. Het land grenst in het noorden aan Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Slovenië. De rest van het land wordt omringd door de Tyrreense, de Middellandse, de Ionische en Adriatische Zee. De eilanden Sicilië, Sardinië en Elba en enkele kleine eilandjes behoren ook tot Italië.

Italië was in de oudheid het centrum van het Romeinse Rijk, dat uitgroeide tot het grootste rijk van Europa.

Het land heeft zodoende een zeer rijke geschiedenis in de handel over zee door de steden Genua en Venetië, wat in die tijd nog aparte staatjes waren.

Het land was eens een koninkrijk, dat weer verdeeld was in staatjes met een eigen regering.

Pas na het einde van de WO-II koos de bevolking voor een afschaffing van het koningshuis en werd het een republiek. De hoofdstad is Rome.

In dit verslag over de Italiaanse vuurtorens (faro) beginnen we in het noordwesten in Ligurië, varen naar het zuiden om de 'laars' heen en eindigen in Friuli.

Sardinië en Sicilië worden hierna behandeld.

Verder zal ik me beperken tot de echte vuurtorens en zal de havennavigatielichten, rode en groene, niet behandelen. Al de vuurtorens aan de Italiaanse kust van ongeveer 8000 kilometer staan onder beheer van de Marina Militare.

LIGURIË.    

Ligurië is een aan de kust gelegen regio in het noordwesten van Italië, de op twee na kleinste regio van de Italiaanse regio's. De naam dateert uit de pre-Romeinse tijden. Ligurië ligt aan de Ligurische Zee, een onderdeel van de Middellandse Zee. De hoofdstad is Genua.

FORANEA BRACCIO INTERNO VUURTOREN.

De vuurtoren Viareggio Diga Foranea is een actieve vuurtoren, gelegen halverwege de golfbreker van de haven van Viareggio aan de Ligurische Zee.

De vuurtoren werd gebouwd in 1950, bestaat uit een cilindrische betonnen toren van 32 meter hoogte, wit geschilderd, evenals galerij en lantaarnhuis.

Aan de zuidkant van de toren bevinden zich zeven vensters die op een rij staan om de interne trap te verlichten.

 De toren werd in 1993 in gebruik genomen. De toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

De toren is op het elektrisch netwerk aangesloten.

CAMOGLI MOLO ESTERNO VUURTOREN.    

Het is een actieve vuurtoren aan het einde van de buitenste golfbreker van de haven van Camogli.

De eerste vuurtoren was een metalen paal met een licht bovenop, vervolgens werd in 1950 een vuurtoren gebouwd, bestaande uit een witte , cilindrische betonnen toren van 5 meter hoogte, geplaatst aan het einden van de buitenste golfbreker.

De toren werkt automatisch en op zonne-energie,

De brandpuntshoogte is 11 meter, met een bereik van 9 zeemijlen.

CAPO DELL'ARMA VUURTOREN.

De vuurtoren staat op de gelijknamige kaap nabij het dorp Bussana in de gemeente Sanremo in de provincie Impena. Het is de eerste Italiaanse vuurtoren gerekend vanaf de Franse grens.

De oorspronkelijke constructie dateert uit 1912 en in 1936 werd de toren geëlektrificeerd. Tijdens de WO-II werd de toren zo goed als verwoest door de terugkerende Duitse troepen. Na de oorlog werd de toren herbouwd en in 1948 in gebruik genomen.

De cilindrische witte toren heeft een hoogte van 15 meter, heeft een galerij  en grijs lantaarnhuis. Het wachtershuis heeft een brede zwarte band.

De toren is geautomatiseerd en heeft een brandpuntshoogte van 50 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

CAPO MELE VUURTOREN.  

De vuurtoren staat op de gelijknamige kaap Mele, op de grens van de gemeente Andora, in het westen, en Laigueglia, in het noordoosten, in de provincie Savona.  De toren gebouwd door civiele ingenieurs werd voltooid in 1856.

Het is een achthoekige vuurtoren met een diameter van 3,82 meter, en staat op een bakstenen gebouw van drie verdiepingen en heeft een hoogte van 25 meter. De toren heeft een grijs lantaarnhuis.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 94 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. De toren is nog steeds bemand.

CAPO DI VADO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op Capo di Vado, 1,5 kilometer ten zuiden van Vado Ligure.

De vuurtoren, gebouwd in 1883 is een witte achthoekige prismavormige toren van metselwerk, met een hoogte van 10 meter, voorzoen van een galerij en een lantaarnhuis, waarvan de koepel metaal grijs is geschilderd. Het geheel heeft een hoogte van 34 meter. De toren heeft een brandpuntshoogte van 43 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. De toren zendt vier witte flitsen uit elke 15 sweconden.

De vuurtoren is aangesloten op het elektriciteitsnetwerk.

GENUA VUURTOREN.     

De vuurtoren van Genua, lokaal genoemd La Laterna werd in 1543 in zijn huidige vorm herbouwd ter vervanging van de voormalige vuurtoren en is de op vier na oudste vuurtoren van de wereld.

De vuurtoren met een hoogte van 76 meter is geheel opgetrokken uit metselwerk, bestaat uit twee vierkante delen, elk bekroond met een terras, met op de top het lantaarnhuis dat is beschilderd in een rood-wit dambord patroon.

De toren is ongeverfd en op het onderste deel voorzien van het stadswapen van Genua. De toren heeft een brandpuntshoogte van 117 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

De toren staat op de heuvel van San Beningo, op korte afstand van de wijk Sampierdarena, wat oorspronkelijk een schiereiland was.

De toren is op het gewone stroomnet aangesloten, het eerste licht werd verzorgd door een houtvuur.

PORTOFINO VUURTOREN.

De vuurtoren van Portofino is gelegen aan de westelijke punt van het schiereiland in de Golf van Tigullio, een metropolitane stad in Genua.

 Het is een gemetselde actieve vuurtoren, werd gebouwd in 1917 en bestaat uit een witte vierkante toren van 12 meter hoogte, met galerij en lantaarn, waaraan een wit vuurtorenwachtershuis is bevestigd.

Het lantaarnhuis is grijs metallic geschilderd en bevindt zich 40 meter boven zeeniveau en heeft een bereik van 16 zeemijlen.

PUNTA SANTA TERESA VUURTOREN.    

Het is een actieve vuurtoren gelegen aan de oostkant, tegenover de buitenste golfbreker van de golf van La Spezia, in de gemeente Lerici.

Het is een groene cilindrische toren van 5 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis en bevindt zich op een hoogte van 10 meter boven het zeeniveau.

De vuurtoren is voorzien van zonne-energie en heeft een bereik van 8 zeemijlen. 

PUNTA VAGNO VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de gelijknamige kaap aan de oostelijke ingang van de haven van Genua.

De toren werd gebouwd aan het einde van de 19e eeuw, maar werd in gebruik genomen op 10 oktober 1931.

Het is een enigszins taps toelopende cilindrische toren van wit metselwerk, met galerij en lantaarnhuis. Lantaarnhuis heeft een grijze metalen koepel.

De toren heeft een hoogte van 8 meter, een brandpuntshoogte van 26 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. 

De toren is aangesloten op netstroom sinds 1948.

SAN VENERINO VUURTOREN.    

De vuurtoren van San Venerino is een actieve vuurtoren op het eiland Tino, in de gemeente Porto Venere in de provincie La Spezia. De bouw begon in 1839 en werd in 1840 voltooid.

Het is een gemetselde geautomatiseerde cilindrische witte toren met een hoogte van 24 meter, met dubbele galerij en een grijs lantaarnhuis. Het is een versterkt neoklassiek gebouw. De vuurtoren werd gebouwd in opdracht van koning Karel Albert van Savoye. Het licht werd eerst gestookt met plantaardige olie, later met steenkool. In 1884 werd de huidige witte toren gebouwd die 30 meter hoger was dan de gebruikelijke.

De toren werd in 1985 geautomatiseerd en geëlektrificeerd. De huidige toren heeft een brandpuntshoogte van 117 meter, met een bereik van 25 zeemijlen.

SCOGLIO TORRE DELLE SCOLA VUURTOREN.

De vuurtoren van Scoglio Torre della Scola is een actieve vuurtoren op 243 meter van het noordoostelijke puntje van Palmaria in de golf van La Spazia.

Het licht staat op een mast van 2 meter hoogte, wit van kleur en voorzien van zonne-energie. Het licht heeft een brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 10 zeemijlen.

De Scola-toren, of toren van San Gionanni Battista, is een versterkt gebouw op een rots, net voorbij de noordoostelijke punt van het eiland Palmaria, in de gemeente Portovenere, in de provincie La Spezia. De toren werd in 1606 gebouwd op een vijfhoekige plattegrond, met een gemiddelde wanddikte van 4 meter, en maakte deel uit van een netwerk aan verdedigingstorens aan de Ligurische kust in de 16e en 17e eeuw in opdeacht van De Senaat van de Republiek Genua.

DIGA FORANEA VUURTOREN.   

 De actieve vuurtoren staat halverwege de golfbreker van de haven van Viareggio.

De toren gebouwd in 1993 is een cilindrische betonnen toren met een hoogte van 32 meter, met een galerij en lantaarnhuis in het wit geschilderd.

De toren is aangesloten op netstroom.

De Toren heeft een brandpuntshoogte van 30 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

De toren is volledig geautomatiseerd.

         

  TOSCANE.

Toscane is een regio in Midden-Italië, die in het noorden grenst aan Ligurië en in het zuiden aan Lazio.

De regio grenst in het westen aan de Tyrreense Zee.

De hoofdstad is Florence.

CAPO FOCARDO VUURTOREN.   

Voor deze vuurtoren gaan we naar Elba een eiland gelegen voor de kust in de Tyrreense Zee bij de stad Livorno.

De hoofdstad is Portoferraio, wat letterlijk ijzerhaven betekend, en  tot in de 21e eeuw het ijzer erts werd opgeslagen dat aan de oostzijde van het eiland werd gedolven.

Elba is in de Europese geschiedenis het eiland waar Napoleon Bonaparte de laatste jaren van zijn leven in gevangenschap doorbracht. De vlag werd gebruikt tijdens het verblijf van Napoleon Bonapoarte als soeverein van het eiland Elba, van 4 mei 1814 tot 26 februari 1815. De vlag werd door Napoleon geschonken bij zijn aankomst op het eiland. De vlag heeft een wit veld, met vanuit de hijszijde een diagonaal rode streep met daarop afgebeeld drie gouden bijen.

De vuurtoren van Capo Focardo is een actieve vuurtoren en is gelegen aan de zuidelijke punt van de baai Porto Azzurro in de Toscaanse archipel. De vuurtoren werd gebouwd in 1863, bestaat uit een achthoekige toren van 13 meter hoogte, met een galerij en lantaarnhuis, gebouwd op een oud fort. De toren heeft een brandpuntshoogte van 32 meter, met een bereik van 16 zeemijlen.

De toren is volledig geautomatiseerd en zendt drie witte flitsen uit met een tussen poos van 15 seconden.

DIGA CURVILINEA VUURTORENS.    

De Diga Curvilinea vuurtorens verwijzen naar twee historische navigatie lichten die in 1857 en 1868 zijn gebouwd aan de uiteinden van de grote golfbrekers in de haven van Livorno.

De zuidelijke toren (links) bevindt zich aan de zuidkant van de haveningang. Het is een achthoekige roodachtige stenen toren met een hoogte van 7 meter met galerij en lantaarnhuis en gebouwd in 1868. De toren heeft een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 16 zeemijlen bij wit licht en 12 zeemijlen bij rood licht. De noordelijke toren is een 20 meter hoog wit gebouw staand op een rond sokkel en overgaand in een achthoekige vorm met een hoogte van 20 meter. De toren is uit een wit gesteente opgetrokken, heeft een galerij met lantaarnhuis en heeft een bereik van 7 zeemijlen.

Beide torens werken tegenwoordig op zonne-energie.

FORTE LA ROCCA VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen op de punt van de landtong Argentario te Porte Ercole aan de Tyrreense Zee.

De vuurtoren werd in 1862 in gebruik genomen en bestaat uit een cilindrische 19 meter hoge toren met een galerij en lantaarnhuis. Het is een witte toren met een grijs metalen lantaarnhuis en werd gebouwd op het zuidoostelijke bastion van een vestingwerk dat halverwege de 15e eeuw werd gebouwd. De toren heeft een brandpuntshoogte van 91 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt een rode of witte flits uit met een periode van 7 seconden. De toren is volledig geautomatiseerd.

 GIANNUTRI VUURTOREN.     

De vuurtoren is gelegen op het gelijknamige eiland en staat staat op de meest zuidelijke punt, Punta Rossa, van het eiland behorende tot de Toscaanse Archipel.

Het is een achthoekige gemetselde toren met een hoogte van 9 meter met galerij en lantaarnhuis, bevestigd aan de voorzijde van een wachtershuis.

De toren het gebouw zijn geschilderd in horizontale rood en witte strepen. Het lantaarnhuis is wit met een grijs metallic koepel. De toren werd in 18882 in gebruik genomen en is heden geautomatiseerd en voorzien van zonne-energie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 61 meter, met een bereik van 13zeemijlen, en zendt elke 5 seconden een witte flits uit.

LA ROCCHETTA VUURTOREN.

Het is een actieve vierkante stenen vuurtoren met een hoogte van 5 meter, gelegen op de landtong van Piombino, met het uitzicht op het Piombina-kanaal dat Elba van het vaste land schiedt.

De toren werd in 1928 gebouwd op dezelfde plaats waar ooit La Rocchetta stond, een van de vier vestingwerken die vroeger de stad omringde.

Het is een ongeverfde , grijze stenen toren in neogotische stijl, met een gekanteelde galerij, met daarop het lantaarnlicht. De toren werkt op netstroom en is volledig geautomatiseerd.

De brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

LIVORNO VUURTOREN.    

De Livorno vuurtoren, gelegen aan de zuidelijke ingang van de haven van Livorno is de oudste vuurtoren van Italië.

De huidige toren is een replica van de eerste toren die hier in opdracht van de stad Pisa werd gebouwd in 1303 en zodoende nog steeds Fanale dei Pisani wordt genoemd.

De toren bleef intact tot 20 juni1944, toen de Duitse troepen hem opbliezen toen de geallieerde troepen naderden. De Fanale werd in juni 1954 herbouwd volgens de oorspronkelijke tekeningen en materiaal dat tussen de puinhopen was teruggevonden. Hij werd gemaakt van gewapend beton met wanden van 30 cm dikte en aan de buitenkant bekleed met steen. De toren werd op 16 september 1956 in gebruik genomen. De toren heeft een hoogte van 53 meter, is een tweeledige cilindrische  toren met galerij en lantaarnhuis, heeft ongeverfde grijze steen, wit lantaarnhuis met grijze metalen koepel. De brandpuntshoogte is 52 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

( Fanale voor 1944)

De oude vuurtoren bestond uit een veelhoekige fundering met dertien zijden, gebouwd op een uitstekende rots, omgeven door de zee, aan de zuidelijke ingang van de haven.

Daarboven staat een toren, gevormd door twee cilinders. Elke cilinder heeft een gekanteeld balkon en geheel bovenop een lantaarn. De structuur bestaat uit elf verdiepingen die met elkaar verbonden zijn door een wenteltrap van 53 meter. Elke verdieping is 3,72 meter hoog, met uitzondering van de eerste en tweede verdieping, die respectievelijk 5,55 meter en 4,22 meter hoog zijn. Het onderste deel van de toren bestaat uit vier cilinders met een afnemende diameter. Het bovenste deel bestaat uit drie cilinders, waardoor de toren naar de top toe dunner wordt. De toren was oorspronkelijk gebouwd uit witte Verruca-steen uit de grot van San Giuliano bij Pisa.

MELORIA VUURTORENS.    

De noordelijke Meloria vuurtoren (L) is een actieve vuurtoren in de Ligurische Zee op een afstand van de zuidelijke Meloria vuurtoren (R) op een afstand van 8,6 zeemijlen ten noordwesten van Livorno.

De noordelijke toren, gebouwd in 1958 is cilindrische van vorm en wit geschilderd en is opgebouwd uit beton en bakstenen. De toren heeft een galerij en lantaarnhuis en werkt op zonne-energie. De toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 18 meter met een bereik van 10 zeemijlen.

De zuidelijke toren is een actieve vuurtoren, 3,5 zeemijlen ten westen van de zuidelijke ingang van de haven van Livorno, in zuidelijke deel van de Meloria-zandbank. De toren werd gebouwd in 1867, van beton en bakstenen, heeft een hoogte van 18 meter en is cilindrische van vorm, met galerij en lantaarn-

huis. De bovenste helt is geel geschilderd en de onderste helft zwart. De toren werkt op zonne-energie, heeft een brandpuntshoogte van 18 meter, en een bereik van 10 zeemijlen.

MONTE PORO VUURTOREN.

Het is een actieve vuurtoren op de berg Monte Poro, in het zuidwesten vanElba.

De vuurtoren werd gebouwd in 1968, staat op een cilindrisch gebouw, dat lijkt op een bunker, met de apparatuur.

De toren is gedrongen met een hoogte van twee meter, met een lantaarn. Het geheel is wit, behalve het dak van de lantaarn dat grijs metallic is.

Het licht bevindt zich 160 meter boven zeeniveau en zendt gedurende vijf seconden een witte flits, die zichtbaar is op een afstand van 16 zeemijlen.

De toren is aangesloten op netstroom.

PALMAIOLA VUURTOREN.    

De vuurtoren, een actieve vuurtoren, is gelegen op de top van het gelijknamige eilandje in de Toscaanse Archipel tussen Piombino en Elba in Rio Marina.
Het waren de inwoners van Pisa die in 909 een uitkijktoren bouwden op het eilandje. De toren werd in 1534 gerestaureerd door Jacopo V Appiano van het Prinsdom Piombino.  Op 15 januari 1844 werd  de huidige toren met wachtershuis in gebruik genomen. Het is een bakstenen gebouw met een toren van 14 meter hoogte. De toren is wit, vierkant en heeft een galerij en lantaarnhuis met grijze metalen koepel. De installatie werkt op zonne-energie. De brandpuntshoogte is 105 meter, met een bereik van 10 zeemijlen, en zendt een wit lichtsignaal uit om de vijf seconden. In 2005 werd het geheel gerenoveerd.

             Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-B)