VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-G)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                   DEEL 17-G

MOLISE.    

Molise is een regio in Zuid-Centraal Italië, de op een na kleinste regio van het land.

De hoofdstad van de regio is Campobasso.

TERMOLI VUURTOREN.

De vuurtoren werd in 1967 in gebruik genomen en staat naast het fort Castello svevo di Termoli.

De vuurtoren is een opengewerkte betonnen toren met een hoogte van 19 meter, voorzien van galerij en lantaarnhuis, gelegen op de hoek van een eenlaags technisch gebouw.

De vuurtoren is wit geschilderd en het lantaarnhuis heeft een metaalgrijze koepel.

De toren werkt volledig automatische en is op netstroom aangesloten.

Brandpuntshoogte is 41 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 10 seconden twee witte flitsen.

ABRUZZEN.

De Abruzzen is een regio in het zuidelijke centrale deel van Italië, grenzend aan de Adriatische Zee.

De naam is afgeleid van het middeleeuwse Latijnse Aprutium.

Tot 1963 maakte de regio samen met de regio Molise deel uit van de regio Abruzzen-Molise.

De hoofdstad is L'Aquila.

ORTANO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen in Oratano aan de Adriatische Zee.

Het is een achthoekige prismatoren , gebouwd in 1937, met een hoogte van 24 meter.

De toren heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren is van onder af geschilderd in zwart-witte banden en de galerij is ook zwart. Het lantaarnhuis is grijs metallic.

De toren werkt geheel automatische en is aangesloten op het elektrische netwerk.

De brandpuntshoogte is 23 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. elke  met een tussenpoos van zes seconden.

PUNTA PENNA VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren van Punta Penna is gelegen in Vasto.

Met een hoogte van 70 meter is het de achtste in de ranglijst van 'traditionele vuurtorens' ter wereld en de op één na hoogste vuurtoren van Italië.

De vuurtoren werd gebouwd in 1906, ie herhaaldelijk herbouwd. In 1944 werd de toren door de terugtrekkende Duitse troepen vernietigd, waarna de rest werd gesloopt. In 1946 begon de wederopbouw en werd heropend op 2 mei 1948. De toren heeft als basis een balstenen gebouw van twee verdiepingen, waar de vuurtorenwachters woonden.

De toren is achthoekig en taps toelopend naar galerij en lantaarnhuis. De toren is wit en het lantaarnhuis heeft een grijze metalen koepel.

De brandpuntshoogte is 84 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De toren werkt automatische en is aangesloten op het lichtnet.

De meeste havens in de regio Abruzzen zijn op hun havenpieren voorzien van havennavigatie lichten, bestaande uit staalconstructies in de kleuren rood of groen. Dit zijn in feite geen echte vuurtorens.

 MARCHE.   

Marche of Marken zijn een regio in het midden van Italië aan de Adriatische Zee. De hoofdstad is Ascona.

In het westen van de regio ligt de bergketen van de Apennijnen met de hoogste top de Monte Vetorre, met 2.476 meter.

GABICCE MARE VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat in de gelijknamige havenplaats, op de pier aan de oostkant van de rivier de Tavollo, die de grens vormt tussen Emilla-Romagna en Marche aan de Adriatische Zee.

De eerste vuurtoren werd gebouwd in 1882 en bestond uit een houten constructie aan het einde van de pier.

De huidige vuurtoren dateert uit 1960, bestaat uit een vierkante, piramidale toren met een betonnen skelet. De voet van de toren bestaat uit een klein gebouw voor de technische apparatuur. De toren heeft een hoogte van 17 meter, heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren is van onder af wit en zwart geschilderd in horizontale vakken. De lantaarn is wit en de koepel grijs metallic. De toren werkt automatische en is op netstroom aangesloten. De brandpuntshoogte is 17 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit drie lange witte flitsen met een tussenpoos van 14 seconden.

MONTE SAN BARTOLO  VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren staat op een klif, in het Regionaal Natuurpark Monte San Bartolo in de gemeente Pesaro.

De eerste vuurtoren, gebouwd in 1883, was een achthoekige toren, en werd in 1944 door de terugtrekkende Duitsers verwoest.

In 1952 werd de huidige nieuwe toren in gebruik genomen. De toren staat op een uit twee verdiepingen bestaand wachtershuis en heeft een hoogte van 25 meter. Het is een cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis. De toren is wit geschilderd en de lantaarnkoepel is metallic grijs.

De toren werkt automatisch en is aangesloten op netstroom. De brandpuntshoogte is 175 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. Het licht zendt uit twee korte witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

SAN BENEDETTO DEL TRONTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de waterkant van San Benedetto del Tronto, aan de Adriatische Zee.

De cilindrische betonnen toren, met een hoogte van 31 meter, werd gebouwd in 1957, met galerij en lantaarnhuis, steekt uit een twee verdiepingen geel wachtershuis.

De toren is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren werkt volledig automatisch en is aangesloten op netstroom. Brandpuntshoogte is 31 meter, met een bereik 18 zeemijlen.

Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

SENIGALLIA VUURTOREN.      

De actieve vuurtoren staat in de haven van Senigallia. De eerste vuurtoren (L) werdt in 1847 in gebruik genomen en was een achthoekige stenen toren met galerij en lantaarnhuis, met in het midden de vuurtorenwachterswoning.  

De huidige vuurtoren werd in 1950 in gebruik genomen en staat op de oostelijke golfbreker van de haven.

De vuurtoren is een vierkante toren, met galerij en metalen lantaarn bovenop een groot, drie verdiepingen tellend gebouw van 17 meter hoog. Het geheel is in witte-zwarte horizontale banden geschilderd, de lantaarnkoepel is grijs metallic. De brandpuntshoogte is 17 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit twee lange witte flitsen van 2 seconden, met een tussenpoos van 15 seconden. De toren is uitgerust met een secundair licht dat elke 3 seconden een flits uitzendt op een hoogte van 9 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Toren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

PEDASO VUURTOREN.

De eerste vuurtoren op deze plaats ten zuiden van de plaats Pedaso, werd in 1877 in gebruik genomen, werd afgebroken nadat deze door de terugtrekkende Duitse troepen aan het einde van WO-II was zwaarbeschadigd.

De huidige vuurtoren is een 22 meter hoge cilindrische betonnen toren met steunberen, een galerij en lantaarnhuis staan de op een wachtershuis van twee verdiepingen. De toren is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is metallic grijs. De brandpuntshoogte is 51 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden. De toren werkt automatisch en is aangesloten op netstroom.

ANCONA VUURTOREN.     

De vuurtoren van Ancona, Faro di Ancona, Staat op de heuvel, Monte Cappucinni, waaraan hij zijn naam ontleent, op ongeveer 119 meter van de oude vuurtoren (L) die in 1965 buiten bedrijf werd gesteld. De oude vuurtoren, 20 meter hoog, werd gebouwd in opdracht van paus Pius IX, toen de regio in 1860 onder het gezag van de Pauselijke Staten viel. Het was een cilindrische toren van rode bakstenen, gebouwd op een vierkant fundament; de brandpuntshoogte  bedroeg 37,74 meter en zond elke 45 seconden een wit knipperend licht uit. De huidige vuurtoren (R)  werd gebouwd in 1971. Het is een vierkante betonnen toren van 15 meter hoog met een dubbele galerij en lantaarnhuis. De toren heeft witte en grijze verticale strepen, werkt automatisch en is op netstroom aangesloten. De brandpuntshoogte is 118 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 30 seconden vier witte flitsen.

CIVITANOVA MARCHE VUURTOREN.

 

De actieve vuurtoren is gelegen voor de haven van Civitanova Marche.

De vuurtoren staat op de klokkentoren van de Cristo Re-kerk. De bouw van de kerk begon in 1933, maar werd pas in de jaren tachtig voltooid. De klokkentoren werd gebouwd naar een ontwerp van Dante Tassotti en de vuurtoren werd in 1967 in gebruik genomen.

De constructie bestaat uit een cilindrische toren van rode bakstenen, 14 meter hoog, met een lantaarn op het balkon. De toren heeft een tentdak. De vuurtoren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

De brandpuntshoogte is 42 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

Het licht zendt uit vier witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden.

FANO VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen aan de ingang van de haven van Fano.

De eerste vuurtoren, gebouwd in 1862, was een vierkante stenen toren met in het midden een woning voor de vuurtorenwachter.

De huidige vuurtoren, met een hoogte van 20 meter, met een galerij en lantaarnhuis, is gebouwd in 1950, is geautomatiseerd en het huis van de vuurtorenwachter is heden kantoor van de Italiaanse kustwacht.

De brandpuntshoogte is 21 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

Het licht zendt uit elke 5 seconden een witte flits.

EMILIA-ROMAGNA.

Emilia-Romagna is een regio in het noordoostelijke deel van Italië, gelegen aan de Adriatische Zee. De hoofdstad is Bologna. De regio wordt in het noorden begrenst door de rivier de Po. Emilia-Romagna ontstond uit de samenvoeging van de historische regio's Emilia en Romagna na de val van Rome in 476 n.Chr.

CERVIA VUURTOREN.    

De vuurtoren van Cervia is gelegen aan de ingang van de haven.

Deze vuurtoren wordt niet beheerd door de Italiaanse Marine.

De havenvuurtoren werd gebouwd in 1875 en in 1918 opgehoogd. De toren wordt particulier onderhouden en heeft tegenwoordig weinig waarde voor de scheepvaart, maar is bewaard gebleven als historisch monument,

Het is een achthoekige vuurtoren van twee verdiepingen, met galerij en lantaarnhuis. Het geheel is opgetrokken van rode bakstenen. De koepel van de lantaarn is metallic grijs. De toren werkt automatisch.

De branbdpuntshoogte  is 16 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit elke twee seconden een witte flits van één seconde.

CESENATICO VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen in de haven van Cesenatico en werd gebouwd in 1892.

De toren staat naast een twee verdiepingen tellend geel-wit afgewerkt wachtershuis. De gemetselde toren heeft een hoogte van 17 meter, is cilindrisch van vorm en heeft een galerij en lantaarnhuis.

De toren is wit geschilderd na de hoogte van de eerste verdieping van het huis. De koepel van de lantaarn is metallic grijs.

De toren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

Brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 6 seconden.

PORTO CORSINI VUURTOREN.    

De vuurtoren van Porto Corsini, ook wel bekend onder de naam de vuurtoren van Marina di Ravenna, is een actieve, historische vuurtoren aan de Adriatische kust.

De toren staat aan de zuidkant van de ingang van het Candianokanaal, die de haven markeert tussen Porto Corsini en Marina di Ravenna.

De vuurtoren werd gebouwd tussen 1862 en 1863, na de verwoesting in de WO-II werd de toren in 1950 herbouwd. Het is een 33 meter hoge witte, achthoekige, cilindrische toren die oprijst uit een rood bakstenen gebouw. De koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren heeft een brandpuntshoogte van 35 meter, met een bereik van 20 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 5 seconden een witte flits.

PORTO PO DI GORO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het eiland Isola dell'Amore in de Adriatische Zee, in de delta van de rivier de Po. De eerste vuurtoren werd in 1865 gebouwd nabij de monding van de rivier de Po, maar door de voortschrijdende erosie draaide de vuurtoren zich van de zee af. De vuurtoren werd vervangen door een andere, die in 1945 werd verwoest door de terugtrekkende Duitse troepen.

De huidige vuurtoren werd gebouwd in 1950 en bestaat uit een twee verdiepingen tellen. rood bakstenen wachtershuis, met een toren aangebouwd aan de zeezijde. De toren heeft een hoogte van 17 meter, is wit geschilderd en het lantaarnhuis heeft een grijze metallic koepel. De toren is volledig geautomatiseerd en is op netstroom aangesloten. De brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 17 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PORTO GARIBALDI VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen in het dorp Porto Garibaldi, een deelgemeente van de gemeente Comacchio. Porto Garibaldi is de zeehaven van deze gemeente. De eerste vuurtoren werd in 1891 gebouwd, werd tijdens de WO-II geheel door de Duitsers verwoest. De huidige toren werd in 1950 in gebouwd en in 1959 in gebruik genomen. De vuurtoren is geheel wit en de lantaarnkoepel is metaal grijs. De toren heeft een hoogte van 12 meter, een brandpuntshoogte van 14 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt ui elke 15 seconden vier witte flitsen.

RIMINI VUURTOREN.

De eerste vuurtoren werd in 1733 ontworpen in opdracht van paus Clemens XII, maar werd pas in 1745 voltooid. In 1911 werd de toren met 9 meter verhoogt en werd het licht elektrisch.

Tijdens de WO-II werd de toren gedeeltelijk verwoest door bombardementen en werd in 1946 herbouwd. De vuurtoren bestaat uit een eenlaags stenen gebouw en een vierkante gemetselde toren met galerij en lantaarnhuis. De toren is wit geschilderd en de koepel van de lantaarn is grijs metallic. De toren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

De hoogte van de toren is 25 meter. de brandpuntshoogte 27 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 12 seconden.

VENETO.   

De regio Veneto strekt zich uit van de Karnische Alpen in het noorden tot de rivier de Po in het zuiden en grenst in het noord-noordoosten aan Oostenrijk. In het westen aan het Gardameer en de rivier de Mincio, in het oosten door de Adriatische Zee en de rivier de Tagliamento. De hoofdstad is Venetië.

ALBARELLA VUURTOREN.

Het eiland Isola di Albarelle heeft geen functionerende vuurtoren op zee.

Het is in principe een watertoren, gebouwd in 1971, met een hoogte van 60 meter.

Het is het hoogste gebouw in de regio Veneto. De watertoren dient als visueel alternatief voor een vuurtoren en is vooral bekend om zijn dagelijkse verlichting, waarbij hij elke avond oplicht in  de groene, witte en rode kleuren van de Italiaanse vlag. De toren heeft brandpuntshoogte van 55 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

CAORLE VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren bevindt zich op een kleine landtong aan het einde van de boulevard in Caorle.

De vuurtoren bestaat uit een vierkante gemetselde klokkentoren met een hoogte van 9 meter, die toebehoort aan de Kerk van de heilige Maagd van de Engel. Het licht is geplaatst op een beugel aan de zeezijde van de toren. De bouwdatum van de vuurtoren is onbekend, maar er was wel bekend dat een cultus gewijd aan de aartsengel Michaël in de nabijgelegen kathedraal werd aanbeden, die dateert uit 1803. De klokkentoren die de moderne vuurtoren is, wordt gedateerd op de 13e eeuw.

De brandpuntshoogte is 12 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. Het licht zendt uit twee witte flitsen met een tussenpoos van 6 seconden. Vuurtoren is geautomatiseerd en werkt op netstroom.

MALAMOCCO VUURTOREN.

De vuurtoren is gelegen in het gehucht Malamocco op het Lido van Venetië. Malanocco is de centrale doorgang van de Venetiaanse lagune. De eerste vuurtoren werd in 1874 in gebruik genomen. De huidige staat toren staat aan het einde van de golfbreker in de haven.  De vuurtoren is een vierkante toren van 18 meter hoog, met een galerij en lantaarn, gemonteerd op een twee verdiepingen wachtershuis. De bovenste helft van de toren is groen geschilderd, de onderste helft wit en de lantaarn is metaal grijs. De toren werkt automatisch, heeft een brandpuntshoogte van 19 meter, met een bereik van 8 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 5 seconden een groene flits.

LIDO FANALE ANTERIORE VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen op de noordpunt van het eiland Lido di Venezia, in de Venetiaanse lagune.

De vuurtoren werd gebouwd in 1912, bestaat uit een vierkante , skeletachtige toren van 10 meter hoog. gedeeltelijk bedekt met metalen platen, galerij en lichtkoepel. De toren staat op een platform dat wordt ondersteund door houten palen.

De metalen platen zijn beschilderd in zwart-witte horizontale banden. De toren werkt automatische en krijgt zijn spanning van zonne-energie. De brandpuntshoogte is 13 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.. Het licht zendt uit elke 3 seconden een witte flits.

MURANO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat in het zuidoostelijke deel van het eiland Murano, in de Venetiaanse Lagune.

Op deze plaats stond een skeletachtige metalen toren op palen die in 1912 werd gebouwd, en in 1934 buiten bedrijf werd gesteld.

De huidige cilindrische stenen toren van twee verdiepingen heeft een hoogte van 35 meter, heeft een dubbele galerij en een lantaarnhuis, in 1934 in gebruik genomen.

De toren heeft op de bovenste helft twee zwarte blokken, verder is deze wit. De toren werkt automatisch en is aangesloten op netstroom.

De brandpuntshoogte is 35 meter, met een bereik van 21 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 6 seconden een witte flits.

PORTO PIAVE VECCHIA  VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren bevindt zich op Lido di Jesolo, de eerste kuststrook van de Venetiaanse lagune. De eerste vuurtoren werd gebouwd voor militaire doeleinden door het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Deze toren werd door de Duitsers gedurende WO-II verwoest.

Tussen 1949 en 1950 werd de toren herbouwd.

De vuurtoren is een cilindrische betonnen toren met galerij en lantaarnhuis en heeft een hoogte van 48 meter. De toren staat naast een drieverdiepingen wachtershuis. De toren is geschilderd in witte en zwarte horizontale banden, en de lantaarn is metaal grijs. De toren werkt automatisch, heeft een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 12 seconden twee witte flitsen.

PUNTA TAGLIAMENTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren gebouwd in 1913 ligt aan de Venetiaanse kant van de monding van de rivier de Tagliamento en staat op een strand dat wordt beschermd door verschillende zeeweringen die zijn geplaatst als erosiebestrijding. Dit was destijds de noordelijke grens van het Koninkrijk Italië.

In 1917 gedurende de WO-I werd de toren verwoest door een bombardement, maar werd snel herbouwd. De witte betonnen toren staat naast een uit twee verdiepingen wachtershuis, heeft een galerij en lantaarnhuis. De toren  werd in 1952 geëlektrificeerd en in 1973 volledig geautomatiseerd. De toren heeft een hoogte van 21 meter, een brandpuntshoogte van 22 meter, met een bereik van 15 zeemijlen. Het licht geeft drie witte flitsen elke 10 seconden.

ROCCHETTA VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is  ook bekend onder de naam 'vuurtoren van Alberoni' en bevindt zich op het Lido van Venetië. Oorspronkelijk gebouwd om de haven aan te geven aan schepen die de lagune verlieten, werd later uitgebreid om ook schepen te bedienen toen de scheepvaart door de haven van Malamocco tweerichtingsverkeer werd.

Het is een cilindrische toren, waarvan de voet geheel wordt omsloten door het wachtershuis.

De vuurtoren en huis werden in 1879 gebouwd. De toren heeft een hoogte van 20 meter, een brandpuntshoogte van 25 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. De toren geeft 3 witte flitsen in een periode van 12 seconden. Niet ver de vuurtoren staat een moderne navigatie toren, van waaruit al het scheepvaartverkeer in de lagune wordt gecontroleerd. 

 Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIE (slot) - SLOVENIË - KROATIË.

VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË - SICILIË. (DEEL 17-F)

 

  EEN LICHTBAKEN AAN DE KUST

          OM IN DUISTERNIS DE

   ZEELIEDEN NAAR EEN VEILIGE

        HAVEN TE BEGELEIDEN.

                                   DEEL 17-F. 

VERVOLG SICILIË.

SAN GIACOMO VUURTOREN.     

De actieve vuurtoren staat aan de voet van de oostelijke kade van de handelshaven Licata aan het Kanaal van Sicilië.

De vuurtoren dankt zijn naam aan een vroeger kasteel dat hier heeft gestaan.

De cilindrische toren werd in 1895 gebouwd, heeft een hoogte van 37 meter, met galerij en lantaarnhuis. De toren staat op een gemetselde vierkante basis uit gehouwen basalt met witte accenten.

De toren en de lantaarn zijn wit, de lantaarnkoepel is grijs metallic. 

De toren werkt automatisch en is aangesloten op netstroom en werd voor het eerst verlicht in 1895.

De brandpuntshoogte van de toren is 40 meter, met een bereik van 21 zeemijlen.

Het licht zendt elke 5 seconden een witte flits uit.

SAN VITO LO CAPO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat in de gelijknamige gemeente aan de westkust van Sicilië, aan het einden van de gelijknamige landtong, tussen de Golf van Macari en die van Castellammare.

De vuurtoren werd gebouwd in 1859 tijdens de periode van het Huis Bourbon, dat toen heerste.

Het is een witte cilindrische toren met galerij en lantaarnhuis, en vastzit aan een eenlaags wachtershuis aan de zeezijde. Het lantaarnhuis is grijs metallic geschilderd. De vuurtoren werkt automatisch en is op netstroom aangesloten.

De brandpuntshoogte is 45 meter, met een bereik van het witte licht, dat elke 5 seconden een witte flits uitzendt, van 19 zeemijlen. Een roodlicht op een hoogte van 12,5 meter, zendt elke 4 seconden een rode flits uit.  

SCIARA BISCARI VUURTOREN.    

De eerste vuurtoren die hier werd gebouwd, werd in 1896 in gebruik genomen. In 1951 werd deze vervangen door de huidige toren en bevindt zich aan de kust van Catania, ongeveer 800 meter ten zuiden van de haven. Het is een cilindrische 28 meter hoge toren, met galerij en lantaarnhuis gelegen vlak naast een wachtershuis.

De toren is wit en de lantaarnkoepel is metaalgrijs.

De toren werkt volledig automatische en is aangesloten op het elektrisch netwerk.

De brandpuntshoogte is 31 meter met een bereik van 22 zeemijlen. Het licht geeft elke 5 seconden een korte witte flits.

SCOGLI PORCELLI VUURTOREN.

De actieve vuurtoren bevindt zich op 3 zeemijlen voor de kust van Trapani, op een reeks uit zee oprijzende rotsen.

De gelijknamige rotsen maken deel uit van de Egadische Eilanden in het Kanaal van Sicilië.

De vuurtoren, gebouwd in 1903, bestaat uit een massieve cilindrische toren van 25 meter hoogte met een galerij op de eerste hoogte, waar de ingang zich bevindt. De constructie is gedrongen massief, wat ongebruikelijk is voor Italiaanse vuurtorens.

Een tweede galerij loopt om het lantaarnhuis.

De toren is ongeschildert en de koepel van de lantaarn is metaalgrijs.

De brandpuntshoogte is 23 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. De toren werkt automatische op zonne-energie, en geeft twee witte flitsen elke 10 seconden.

SCOGLI PALUMBO VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren staat op een eilandje van 102 bij 67 meter, op slechts 0,6 zeemijl ten westen van de haven van Trapani aan het Kanaal van Sicilië.

Het is een cilindrische witte toren, gebouwd in 1881, met galerij en lantaarnhuis. De koepel van de lantaarn is grijs metallic. 

De toren heeft een hoogte van 12 meter, brandpuntshoogte van 16 meter, met een bereik van 11 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 5 seconden een witte flits.

De toren werkt automatische en wordt aangedreven door zonne-energie.

STROMBOLICCHIO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op de gelijknamige rots in de zee op 1 zeemijl afstand van de vulkaan Stromboli in de Eolische Eilanden.

De vuurtoren werd gebouwd in 1925 en bestaat uit een witte cilindrische toren van 8 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis, bovenop een eenlaags wachtershuis.

De lantaarn is grijs metallic geschilderd. De brandpuntshoogte is 57 meter, met een bereik van 11 zeemijlen.

 Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

Sicilië heeft veel meer soorten vuurtorens als men de skeletachtige constructies of een stalen paal zo mag noemen. Deze dan ook niet in dit verslag meegenomen.

APULIË.      

Apulië is een regio gelegen in Zuidoost-Italië, ten noordwesten van en inclusief de hak van de Laars van Italië, gelegen aan de Adriatische Zee (Kanaal van Otranto) en de Ionische Zee ( onder andere Golf van Tarente) op ongeveer 80 kilometer van de kust van Albanië.

De regio staat bekend om zijn productie van olijven en druiven. De hoofdstad is Bari.

BARI PUNTA SAN CATALDO VUURTOREN

De actieve vuurtoren van Bari, ook bekend onder de naam Faro Punta San Cataldo di Bari, is gelegen aan de voet van Molo San Cataldo, aan de westkant van de haven van Bari aan de Adriatische Zee.

De vuurtoren werd gebouwd in 1869, bestaat uit een achthoekige stenen toren met een hoogte van 62 meter, met galerij en lantaarnhuis, oprijzend uit een twee verdiepingen wachtershuis. 

Het is de 24e hoogste "traditionele vuurtoren" ter wereld. De toren heeft zes ramen aan de zeezijde, is wit geschilderd en de lantaarnkoepel is grijs metallic.

De toren is volledig geautomatiseerd en werkt op netstroom.

De brandpuntshoogte is 66 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

Het licht geeft drie witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden.

BARI MOLO PIZZOLI VUURTOREN.    

De vuurtoren werd gebouwd in 1904 en heeft een hoogte van 11 meter.

De toren staat op een stenen wachtershuis aan het einde van de haven pier, is cilindrisch van vorm, met galerij en lantaarnhuis. De toren romp heeft zwart-witte horizontale banden. 

De vuurtoren is sinds 2005 gedeactiveerd. 

 

Bari kent nog verschillende vuurtorens op de havenpieren zoals, van links naar rechts: Faro Molo Sant'Antonio,  FaroVecchio Foraneo en andere.

De meeste van deze havenlichten zijn gedeactiveerd en vervangen door moderne navigatie middelen.

BARLETTA OUDE VUURTOREN.      

De oude vuurtoren van Barletta bevindt zich aan de ingang van de haven van Barletta, gelegen aan de Adriatische kust.

De vuurtoren werd in 1750 gebouwd tijdens de Napoleontische periode en in 1807 herbouwd. Het is een van de vroegste moderne seinstructuren langs de kust Apulië en heeft meer dan twee eeuwen lang een strategische rol gespeeld in de navigatie en de veiligheid van de haven. De gemetselde toren staat op een gemetselde basis, heeft een hoogte van 15 meter, het cilindrische deel heeft een galerij met een lantaarn. Op het onderste vierkante deel van de toren staan onder de ovaal ronde vensters afbeeldingen van heiligen. De toren had een brandpuntshoogte van 12 meter, met een bereik van 8 zeemijlen.

BARLETTA NIEUWE VUURTOREN.

 

De actieve vuurtoren heeft een achthoekige vorm en staat op een vierkant instrumentenhuis en werd gebouwd in 1958. 

Het is een witte natuurstenentoren met galerij en lantaarnhuis en staat op een brede pier aan het einde van het haven gebied.

De koepel van het lantaarnhuis is grijs metallic.

De toren heeft een hoogte van 33 meter, een brandpuntshoogte van 36 meter en een bereik van 17 zeemijlen.

DIGA DICASTELLO A MARE VUURTOREN.  

De vuurtoren bevindt zich in Bridisi, aan het einde van een havenpier.

De toren werd in 1911 gebouwd als navigatie hulpmiddel in de regio.

De toren heeft een cilindrisch taps toelopende vorm, met galerij en lantaarnhuis.

De toren is geheel groen geschilderd en het lantaarnhuis is grijs metallic.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 12 meter.  

 

CAPO SANTA MARIA DI LEUCA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de rand van Santa Maria di Leuca, vlakbij het gelijknamige heiligdom.

De vuurtoren werd gebouwd in 1864 en voor het eerst ontstoken op 6 september 1866.

De toren gebouwd uit baksteen, heeft de vorm van een zeshoekig prisma met galerij en lantaarnhuis bovenop een twee verdiepingen wachtershuis.

De witte toren heeft een hoogte van 47 meter, een brandpuntshoogte van 102 meter, met een bereik van 24 zeemijlen. De toren werkt automatisch en is aangesloten op de netstroom. De lantaarn heeft een diameter van 3 meter en het licht geeft  drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden.

ISOLA  SAN NICOLA VUURTOREN.   

De vuurtoren gelegen op het eiland San Nicola is een actief navigatie hulpmiddel in de Tremiti-eilanden in de Adriatische Zee. De toren is centraal gelegen op het eiland, vlakbij de gemeentelijke helikopterhaven en de oude historische vestingwerken op de kliffen.

De toren begeleidt het scheepvaartverkeer in de regio Apulië. De oude toren dateert van 1868 en had een hoogte van 9 meter met een bereik van 3 zeemijlen. De huidige toren de San Nicola Noord is een taps toelopende toren met galerij en lantaarnhuis in de kleur rood geschilderd. Onder de galerij een rij vensters van de wachters accommodatie. De toren heeft een brandpuntshoogte van 85 meter, met een bereik van 14 zeemijlen. Het light geeft elke  15 seconden vier witte flitsen.

ISOLA SANT'ANDREA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen op het vlakke eilandje Isola Sant"Andrea op een afstand van 0,8 zeemijl van Gallipoli in de Ionische Zee.

De vuurtoren werd gebouwd in 1865 en bestaat uit een witter achthoekige prismatoren van 13 meter hoogte, met galerij en lantaarnhuis, die oprijst uit een wit wachtershuis van twee verdiepingen.

Het geheel is wit geschilderd. De lantaarn is grijs metallic.

Het geheel heeft een hoogte van43 meter, met een brandpuntshoogte van 45 meter, met een bereik van 19 zeemijlen. Het licht geeft met een tussenpoos van 10 seconden twee witte flitsen.

ISOLA SANTA EUFEMIA VUURTOREN.

   

De vuurtoren van Vieste, ook wel Isola Santa Eufemia genoemd, is een actieve vuurtoren op het eilandje Santa Eufemia, gelegen tussen de rotsen van Santa Croce en San Francesco, tegenover de stad Vieste. De ligging is startegisch voor de scheepvaartroutes in de midden- en zuidelijke Adriatische Zee.

De vuurtoren werd gebouwd in 1867 uit kalksteen; hij heeft een achthoekige prismavorm met galerij en lantaarnhuis, en staat bovenop een een wachtersgebouw van twee verdiepingen.

De ongeverfde toren heeft een hoogte van 27 meter, heeft een brandpuntshoogte van 40 meter, met een bereik van 25 zeemijlen. De vuurtoren werkt automatische en is aangesloten via een hoogspanningsleiding vanaf het vasteland . Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 15 seconden. De vuurtoren wort volledig gecontroleerd en beheerd door het Command Area Lighthouses Navy, gevestigd in Venetië onder verantwoordelijkheid van de Marina Militare.

MANFREDONIA VUURTOREN.  

De actieve vuurtoren is gelegen aan het begin van de oostelijke pier van de haven van Manfredonia, gelegen aan de Adriatische Zee.

De witte achthoekige prismatoren werd gebouwd in 1868, heeft een hoogte van 18 meter, een galerij en lantaarnhuis, oprijzend uit een wachtershuis van twee verdiepingen. De lantaarn is grijs metallic geschilderd. Het is een gemetselde toren staande op een betonnen fundering. De toren werkt automatische en is aangesloten op netstroom.

De vuurtoren werd in 1947 herbouwd, na het oplopen van schade in de WO-II.

De brandpuntshoogte is 18 meter, met een bereik van 23 zeemijlen. Het licht zendt uit iedere 5 seconden een witte flits.

 BARI VUURTOREN.   

De actieve vuurtoren van Bari, ook bekend als Punta San Cataldo di Bari vuurtoren is gelegen aan de voet van Molo San Catalo, aan de westkant van de haven van Bari.

De vuurtoren, gebouwd in 1869, bestaat uit een achthoekige stenen toren van 62 meter hoog, met galerij en lantaarnhuis.

Het is in de ranglijst de 24e hoogste "traditionele vuurtoren" ter wereld.

De toren heeft aan de zeezijde zes vensters en staat naast een eenlaags wachtershuis.

De toren is wit geschilderd, het lantaarnhuis grijs metallic.

De brandpuntshoogte is 66 meter, met een bereik van 24 zeemijlen.

Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 20 seconden.

MOLFETTA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen aan de oostelijke pier van de haven van Molfetta, aan de Adriatische Zee.

De vuurtoren werd gebouwd in 1857 en bestaat uit een witte, taps toelopenede, achthoekige prismavormige stenen toren met een hoogte van 5,5 meter, oprijzend uit een eenlaags rond wachtershuis, met galerij en lantaarnhuis.  De toren is niet geschilderd en het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom. De brandpuntshoogte is 22 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht zendt uit gedurende 6 seconden een witte flits.

PUNTA DEL DIAVOLO VUURTOREN.    

De actieve vuurtoren is gelegen op de westelijke punt van Islo San Domino, een van de Tremiti eilanden. De eerste vuurtoren (L) werd gebouwd in 1905 en bestaat uit een witte achthoekige prismavormige stenen toren van 2,7 meter hoog, met galerij en lantaarn, die oprijst uit een wit wachtershuis van twee verdiepingen. OP 8 november 1987 werd de toren door een explosie beschadigd en bleef tot de jaren 90 buiten gebruik. 

Een nieuwe witte cilindrische toren van glasvezel (R)  met galerij en licht, met een hoogte van 4 meter werd gebouwd. De nieuwe toren heeft een brandpuntshoogte van 48 meter, met een bereik van  11 zeemijlen. Het licht zendt uit drie witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

PUNTA PALASCIA VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat op Capo d'Otranto, het meest zuidelijke punt van Italië en het smalste punt van de Straat van Otranto aan de monding van de Adriatische Zee.

De vuurtoren werd gebouwd in 1867 en werd in de jaren 70 verlaten.

In 2008 werd het geheel heropend als museum. Het is een cilindrische uit witte steen opgetrokken toren, met galerij en lantaarnhuis, oprijzend uit een wachtershuis van twee verdiepingen. Het lantaarnhuis is grijs metallic. De toren werkt automatische en is op netstroom aangesloten. De brandpuntshoogte is 60 meter, met een bereik van 18 zeemijlen. Het licht zendt uit elke 5 seconden een witte flits.

 PUNTA SAN CATALDO DI LECCE VUURTOREN.  

De actieve vuurtoren is gelegen op de oostelijke punt van San Cataldo di Lecce op het schiereiland Saletijn, 12 kilometer van Lecce aan de Adriatische zee.

Het eerste plan om hier een vuurtoren te bouwen werd op 25 februari 1865 ondertekend, maar het duurde tot op 31 december 1895 dat de bouw was voltooid. De vuurtoren werd in 1897 in gebruik genomen. Het lantaarnhuis is grijs metallic.

Het is een taps toelopenede achthoekige prismavormige stenentoren met galerij en lantaarnhuis, dat oprijst uit een wit wachtershuis van één verdieping. de toren heeft een hoogte van 23 meter, werkt automatisch en is aangesloten op netstroom. De brandpuntshoogte is 25 meter met een bereik van 16 zeemijlen.

PUNTA TORRE CANNE VUURTOREN.

De actieve vuurtoren staat in het gelijknamige dorp in de gemeente Fasano De plaats dankt zijn naam aan de oude kusttoren die in de 16e eeuw werd gebouwd om de kust te tegen de Turken.

De vuurtoren werd gebouwd in 1929 van beton en bestaat uit een taps toelopend achthoekige prismavorm met galerij en lantaarnhuis, bevestigd aan een wachtershuis. De toren is wit en 32 meter hoog en heeft een grijs metallic lantaarnhuis.

De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom.

De brandpuntshoogte is 35 meter, met een bereik van 16 zeemijlen. Het licht geeft twee witte flitsen met een tussenpoos van 10 seconden.

TORRE PREPOSDTI VUURTOREN. 

De actieve vuurtoren, ook bekend als de Pergola Tower is een van de historische kustverdedigingswerken uit de 16e eeuw en werd omgebouwd in 1936 tot een functionerende vuurtoren op het schiereiland Gargano.

De toren werd gebouwd in opdracht van Pedro Afán de Ribera en is een van de 131 torens die werden gebouwd aan de kust van Puglia ter bescherming van het Koninkrijk Napals.

De vuurtoren werd in 1937 in gebruik genomen.

De toren heeft een brandpuntshoogte van 62 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

TORRE SAN GIOVANNI DI UGENTO VUURTOREN.

De actieve vuurtoren is gelegen in Torre San Giovanni, aan de zuidwestelijke kust van het schiereiland Salento, aan de Ionische Zee.

De vuurtoren werd in 1932 in gebruik genomen en bestaat uit een lantaarn bovenop een achthoekige toren van 22 meter, gewijd aan San Giovanni, gebouwd in 1565 door Karel V. De voorkant van de massieve toren is beschilderd met een opvallend zwart-wit dambordpatroon. De lantaarn is grijs metallic. De toren is geautomatiseerd en werkt op netstroom. De brandpuntshoogte is 24 meter, met een bereik van 15 zeemijlen.

TORRE SANT 'ANDREA DI MISSIPEZZA.   

De actieve vuurtoren is gelegen in de gemeente Melendugno in het gebied van Torre Sant 'Andrea.

De vuurtoren bestaat uit een lantaarn bovenop een massieve, oude verdedigingstoren van metselwerk.

De zeezijde is beschilderd met een wit-zwart dambordpatroon. het geheel heeft een hoogte van 16 meter. De toren werd in 1936 in gebruik genomen, heeft een brandpuntshoogte van 24 meter, met een bereik van 15 zeemijlen voor het witte licht en 12 zeemijlen voor het rode licht.

De vuurtoren is volledig geautomatiseerd en werkt op netstroom. het licht zendt uit twee witte of rode flitsen met een tussenpoos van zeven seconden, afhankelijk van de richting.

               Zie vervolg: VUURTORENS AAN EUROPESE KUSTEN. ITALIË. (DEEL 17-G)